Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Widziałaś psa?
Spieprzaj z tym psem!
Przestańcie!
Co robisz? Przestańcie!
Daj mu spokój, Juan!
Chodź ze mną.
Nie ma mowy. Co tu robisz z tym psem?
Chciał mnie zobaczyć.
Nie, przyszedłem tu po nią.
Nie pójdę z tobą, rozumiesz?
Jak wam nie wstyd? Ludzie to filmują!
Przestańcie! Zjeżdżajcie!
Zejdźcie na bok!
Rozejść się!
Co tu się dzieje?
- Dokumenty proszę! - Nie mam.
Proszę z nami.
Co się gapisz, sępie?
Cholera, mamo!
Co się stało, kochanie?
Ojej! Coś tu brzydko pachnie...
Kuku!
Chcę mieć psa.
Podaj mi talk.
Słyszałaś?
Słyszałam. Mówisz wystarczająco głośno.
Chcę mieć psa.
Przecież nie lubisz zwierząt domowych.
Nie wszystkie są domowe.
Co to za historia?
Proszę cię, mamusiu, spraw mi psa.
Porozmawiamy o tym jutro. Trzeba wcześnie wstać.
Nie, odwołajmy!
Przestań. Trzeba wyjść o 8-mej.
Odwołajmy, przecież są wakacje.
Przestań.
Jak pocisnę, to coś wyjdzie?
- Nic nie widzisz? - Nie.
A teraz?
Też nie.
A teraz?
Wyczułaś zmianę przy słabym świetle?
Nie.
Każdy ma problem przy słabym świetle.
To prawda.
Pamiętasz, jak mówiłem o retinopatii barwnikowej?
Twoje pole widzenia będzie się zawężać,
stopniowo przestaniesz widzieć w nocy,
aż koło się zamknie.
Aż koło się zamknie.
Tak.
Może to nastąpić w młodości.
Mam trzynaście lat.
Wiem.
Ava...
Posłuchaj.
Ava...
Wkrótce...
będziesz źle widziała przy słabym świetle.
Będziesz źle widziała przy słabym świetle.
W nocy, w źle oświetlonych miejscach.
I potem stracisz wzrok.
Proszę, popatrz na mnie.
- Zawołamy mamę? - Nie!
Muszę, Ava.
Przepraszam.
Maud?
Czy może pani przyjść?
Co się dzieje?
Proszę usiąść.
Przestań mamo, to mnie krępuje.
Przepraszam.
Chciałabym, żeby umarł.
Kto?
Popsuł nam wakacje.
Ptaszynko moja...
Córeczko kochana...
Mamo, będzie wypadek.
Spędzimy wspaniałe wakacje, zgoda?
Mamy dwa tygodnie, to już coś, nie?
Nie pozwolimy zepsuć sobie wakacji. Mamy ich gdzieś!
Córeczko moja...
Pociągacie powoli za linkę, by dotrzeć do strefy postoju
i ustawiacie się pod wiatr.
I ustawiacie się pod wiatr.
Wszyscy zrozumieli?
Potem wystarczy ustawić wózek w stronę wiatru,
przepuścić linkę przez bloczki
i można ruszać.
I można ruszać.
No to już!
Puść mnie.
No puść mnie!
Ava, nie zapomnij o goglach.
Nie! Mówiłem, ustawcie się pod wiatr.
A propos:
Mathias
zajmuje się w lecie początkującymi.
Zajmuje się w lecie początkującymi.
Ale uwaga, z nim nie ma żartów.
- Nazgule... - Co?
To mnie dobija. Teraz się tu kręcą.
Zmieniła się rada miejska, rozumiesz?
- Nie rozumiem. - Popatrz na mapę.
To miejsce jest czarne jak te konie.
- Nic nie rozumiem. - Jesteś w piekle.
Słońce, ludzie wydają się szczęśliwi,
ale wierz mi, zbliża się koniec naszej cywilizacji.
Ale wierz mi, zbliża się koniec naszej cywilizacji.
Poczytaj gazety, rozglądnij się.
Zobaczysz, wszędzie jest czarno.
O, już jest!
To jest Tété.
Dzień dobry, Tété.
To Ava, moja druga córka.
Bardzo mi miło.
Jak ci się żeglowało na piasku?
Nie wiem.
Idę do wody.
Chodź ze mną, Maud.
Rób, co chcesz.
Chodź z nami. Woda jest ciepła.
Nie.
- Pan pozwoli... - Co jest?
Lupo...
Masz, Lupo. Woda.
Dobranoc, Lupo.
Cześć, to ja.
- Do ataku! - Mamo, co ty robisz?
Co robisz?
Pamiętasz, jak byłaś mała?
- Co? - Przychodziłaś do mnie w środku nocy.
Nie pamiętasz? Kładłaś mi nóżki między uda.
To było urocze.
Wyłaź z tego łóżka!
- Wyłaź! - Nie.
Nie chcesz trochę porozmawiać?
Nic mi już nie mówisz.
Masz.
Chodzisz z tym facetem?
Nie wiem...
Co o nim myślisz?
To jakiś żigolak.
Dlaczego to mówisz?
Jest znacznie młodszy od ciebie.
I co z tego?
No wiesz...
Możesz mi dać środki nasenne?
Oszalałaś?
Mam koszmary.
Wróciły ci?
Nigdy nie ustały.
Ty nie masz?
Nie, zresztą nigdy nie pamiętam snów.
Zasypiam, a potem się budzę.
Koniec trasy.
Proszę wysiadać.
Aha...
Masz szczęście.
Przepraszam.
Wróć do swojego łóżka.
Masz rację. Jutro będzie lepiej.
A propos...
Możesz się zająć Inès jutro w południe?
Tylko dwie godziny.
Co?
Byłabym ci wdzięczna, możesz?
Dobrze.
Dziękuję ci, kotku.
Spróbuj zasnąć.
Dobranoc.
Przestań! Przestań!
Masz, chcesz wody?
Popatrz...
Przestań już!
O, popatrz! To się rusza!
Cicho bądź!
Lupo!
Chodź, Lupo, idziemy.
Co ty sobie wyobrażasz, Ava, przecież to, cholera, niemowlę!
Zostawiasz ją samą godzinami!
Chyba oszalałaś!
I tak by nie wyszła. Była w klatce.
Idź do siebie!
Przestań. Nie wpadaj w histerię, ok?
Idź do siebie!
Sama pilnuj swojego dziecka.
To nie histeria, tylko złość, idiotko!
Wszystko w porządku, kotku?
Lupo...
Ava?
Przepraszam, wszedłem. Już wychodzę.
Co?
Umówiła się tu z tobą?
Mniej więcej.
Nie wiem, gdzie jest. Zaraz wróci.
Coś nie tak?
Miałam koszmar.
A, tak, mama mi mówiła.
Mówiła mi o twoich oczach.
Nie angażuj się za bardzo.
Mama nie zna prawdziwych uczuć.
Wiesz, o czym mówię?
Chyba tak.
A ty? Masz chłopca?
Nie.
Dlaczego?
Jestem zbyt złośliwa.
Kto ci to powiedział?
Sama to widzę.
Mama mówi, że nie mam serca.
Ma rację. Niczego nie odczuwam.
To prawda?
Na przykład nigdy nie płaczę.
Naprawdę.
Czasami chcę umrzeć.
Myślę, że się zabiję.
Głupstwa gadasz.
- To prawda. - Nie, to nieprawda.
Lupo...
Co ty wyprawiasz?
Wiatr mnie pognał.
Tato cię ukatrupi.
Co?
Nie można cię zostawić na 5 minut.
Masz ładny wózek.
Wiem.
Skonstruowany jak leżąca kobieta. Osiąga 150 km/godz.
To prawda?
Maszyna wojenna.
Kto to był?
Kto taki?
Chłopiec, z którym rozmawiałaś.
Syn instruktora.
Bardzo fajny.
Umówiliście się?
Wiesz...
Mój pierwszy raz był bardzo wcześnie.
O czym ty mówisz!
Miałam 13 lat, jak ty.
Ależ mamo...
Rozumiem, że chcesz spróbować.
To naturalne.
Nowe piersi, nowe pośladki... To szał.
Już cię nie słucham.
I tak nie mogłabym cię powstrzymać.
Wiem, że zrobisz, jak chcesz, ale...
Wolałabym, żebyś poczekała, aż skończysz 17 - 18 lat.
Naprawdę.
Możesz nawet dłużej czekać, jeśli chcesz.
Nawet do 21. roku życia. To żaden wstyd.
Ktoś coś mówi?
Ojej, kochanie! Nic ci nie jest?
Koteczku...
Przepraszam...
Wybrałaś?
Lody z bitą śmietaną.
Dzień dobry. Co to będzie?
Dla mnie, lody z bitą śmietaną.
Zamiast waniliowych, mogą być czekoladowe?
I zamiast polewy czekoladowej wolałabym więcej bitej śmietany.
Dowiem się.
A dla pani?
Banana split.
Dziękuję.
Ma ładne oczy.
Trochę jak u orła.
Kelnerka?
Nie zwróciłam uwagi.
Miło spędzasz lato, kochanie?
Chciałabym, żeby było najpiękniejsze.
Moje najpiękniejsze lato?
I żebyśmy obie były szczęśliwe.
A zwłaszcza ty.
Jak ty jesteś szczęśliwa, to ja też.
- Lody z bitą śmietaną. - Dziękuję.
I banana split.
Ava, mogę ci coś wyznać?
Co?
Chyba się zakochałam.
- Naprawdę? - Tak.
To super. Cieszę się.
Naprawdę?
A ty? Zakochałaś się?
Przestań...
Kto cię tak urządził?
Biłem się z Juanem.
- Boże! Co mu zrobiłeś? - Nic.
- Gdzie on jest? - Przestań! Chodź!
- Mamo! - Co?
Co?
O, cholera...
Kurde, Ava, odsuń się!
Co tu robi ten kundel?
Przynieś podręczną apteczkę.
Przytrzymaj go.
Podniosę mu łapę.
Poczekaj.
Dziwne...
Nic tu nie widzę.
Nie widzę żadnej otwartej rany.
Co?
To nie jego krew.
O, cholera...
Co ci jest?
Obudź się!
Nie, nie mdlej...
No, już...
Musisz coś wypić.
Troszeczkę.
Dobra, muszę już iść.
Oddałam Inès do opiekunki. Mamy spokój do jutra.
Ale cuchnę! Nie do wyrzymania.
Wezmę prysznic.
Jakie to przyjemne!
Niech zobaczę...
Posuń się.
Cholera!
Co robisz?
Ćwiczę mięśnie twarzy.
To dobrze robi na zmarszczki.
Zrobić makijaż na wieczór?
Nie, wolę cię bez makijażu.
- Pomaluję ci trochę oczy. - Nie.
Poczekaj.
Ubierz to.
Daj.
Pokaż.
Pięknie wyglądasz.
Ojej!
Jesteś intrygująca.
I smętna jak twój ojciec.
Mamo, nie mogę cię już znieść.
Twojego głosu, zapachu, wszystkiego.
Nie mogę już tego wytrzymać.
Jak wyglądam?
Przeciętnie.
A ja?
Złośliwie.
Czasem myślę, że to jad wypala ci oczy.
Wiesz, co mnie niepokoi?
Nie.
Że widziałam tylko brzydotę.
To znaczy?
Chcesz mnie pocałować?
Nie wiem...
Zrób to.
Co, teraz?
Jak trzeba, to trudno.
Przepraszam. Nie zrobiłem tego umyślnie.
Przyjemne było?
Patrzy na nas.
Zaraz go spiorę.
Chcesz lody?
Chcę iść do domu.
- Jak się rozbiorę, zostaniesz? - Nie.
Na razie.
Hej, Kopciuszku!
Lupo...
Chcesz wyjść?
Nie mogę nawet drzwi otworzyć...
Chodźcie tu!
Chodźcie wszyscy! Pod tamte drzwi.
Cześć.
Przyniosłam ci coś.
Ciasteczka...
Coca-cola...
I podręczna apteczka.
Przepraszam, tylko to miałam.
Środek odkażający, bandaże...
To nie szczypie.
Weź. To dla ciebie.
Już idziesz?
Poczekaj!
Dzień dobry.
Wschód słońca: 6.50.
Zachód: 20.58.
14 godzin 8 minut światła. 20 minut mniej w 5 dni.
Od wczoraj nie widzę w słabym świetle.
Myślałam, że jestem na to przygotowana, ale to szok.
Spałam przytulona do niego.
Koło się zamyka.
Zwierzęta czyhają w ciemności.
Czy moje sny też znikną?
Wydłubałabym sobie oczy, żeby z tym skończyć.
Mathias powiedział, że to koniec cywilizacji. Noc wygrywa.
22 sierpnia.
Wschód słońca: 6.52.
Zachód: 20.54.
14 godzin i 2 minuty światła.
Rana się zagoiła.
On ma niesamowitą twarz.
Niezobaczenie jej zabiłoby mnie.
Kiedy się rozstajemy, nie mogę sobie uzmysłowić jego rysów.
Więc chcę go znów zobaczyć.
Chcę go uratować. Chcę być uratowana.
Mogę tu z tobą zostać?
Nie.
Dlaczego mieszkasz w bunkrze?
Nie mieszkam w bunkrze.
Co?
- Mogę to zrobić? - Jak chcesz.
To glina?
Tak.
Na pewno ci to nie zaszkodzi?
Nie.
Masz coś dziwnego w oczach.
To słońce.
- Co to jest? - Więc nie widzisz!
Co to jest?
- Jesteś krótkowidzem? - Dobrze widzę.
Żartujesz? Nie widziałaś ziemniaka.
Nie, niezbyt dobrze widzę.
To znaczy?
To znaczy to, co znaczy.
Co widzisz?
Nic. Wieczorem tylko ciemność.
A w dzień?
W dzień widzę normalnie.
Nie bardzo dobrze, ale normalnie.
Teraz nic nie widzisz?
Nic.
- A moją rękę widzisz? - Nie.
Boisz się ciemności.
Nie.
Zbliż się.
Rozkracz nogi!
Ręce na głowę!
Na głowę!
Rozumiesz francuski?
Masz tu rzeczy?
- W środku. - Przynieś!
Ona jest nieletnia. Matka jej szuka. Zdajesz sobie sprawę?
Masz coś przy sobie? Odsuń się od ściany.
Odłóż broń!
- Zdejmij mu kajdanki! - Nie rób głupstw!
Już je zdejmuję.
Rzuć broń!
- Co teraz? - Na wydmy!
Szybko!
Zjeżdżaj!
Stój!
Nie ruszaj się!
Dasz mi coś do picia?
Czemu nie jesteś w domu?
Niezbyt mnie tam chcą.
Dlaczego?
Zabiłeś kogoś?
Zwariowałaś?
Wyjadę stąd.
- Dokąd? - Nie wiem. Gdzieś daleko.
Byłam kiedyś w Danii.
Tam jest super.
Ale uważaj na porę roku, bo tam noc trwa 6 miesięcy.
Ludzie robią luminoterapię dla zdrowia psychicznego.
Co takiego?
Luminoterapię.
Siadają w boksie ze specjalną lampą, żeby się lepiej czuć.
Ach tak...
Pojedziesz tam motorem?
Nie, samochodem.
Ale nie mam kluczyków.
Ani samochodu.
A gdzie są?
Na terenie.
Możesz po nie pójść.
Mówiłem ci, nie mogę się tam pokazać.
Ja mogę.
Co to jest?
Blizna po nożu.
Po nożu?
Byłam na polu kukurydzy.
Rzeźbiłam coś nożem w drzewie
i wąż wpełzł mi na nogę.
I wąż wpełzł mi na nogę.
Po prostu.
Jednym ruchem odcięłam mu nożem głowę.
Nie gadaj! Tak się nie ucina głowy wężowi.
To niemożliwe.
Możliwe.
To prawda.
Pamiętam, że ogon mu jeszcze drgał.
Potem mama mnie ochrzaniła, mówiąc,
że noże to nie dla dziewczynek.
Że noże to nie dla dziewczynek.
Ma rację, nie?
Ciągle chcesz mi pomóc?
Tak.
W sobotę tam będzie wesele.
Szukają dziewczyn do pomocy,
do przygotowania stołów...
Możesz się podać za jedną z nich.
Wchodzisz, bierzesz kluczyki,
dokumenty i zwiewamy razem.
Dokumenty i zwiewamy razem.
Naprawdę?
Tak.
Dlaczego nie możesz tam wrócić?
Bo się biłem.
I to się źle skończyło.
Zraniłem faceta
i tyle.
I tyle.
A rodzice?
Nie masz nikogo, kto by ci pomógł?
Nie.
Mam brata, ale jest w więzieniu.
- Na długo? - 24 miesiące.
Tęsknisz za nim?
Dlaczego się biłeś?
O dziewczynę.
Uwielbiam go. Jest jak zwierzątko.
Kto?
Czemu koniec z tą dziewczyną?
Nie mam pojęcia.
Ona cię ciągle kocha?
Nie wiem. Pozwól mi wziąć prysznic w spokoju.
A ty ją kochasz?
Powiedz, kochasz ją?
Zamknij się!
Masz, jedz.
Tu jest ten teren.
Tu jest rzeka...
- Co to ma być? - Plan dla ciebie.
Tu jest jedna rzeka,
a tu druga.
A tu druga.
Tu jest brama.
Wchodzi się tędy.
Wesele będzie tutaj.
Państwo młodzi przyjdą o siódmej.
Bądź tam troszkę wcześniej,
żeby przygotować stoły i to wszystko.
Żeby przygotować stoły i to wszystko.
Nazywasz się Julie.
Co robisz taką minę?
Mówiłem ci, że o niej nie zapomnę.
Postawmy jasno sprawę.
Nie uprzedziłem cię?
Mów dalej.
Następnie...
Karawany...
Moja karawana jest trzecia.
W środku jest piesek.
Podobny do chihuahua,
ale chyba nim nie jest.
Ale chyba nim nie jest.
Krótko mówiąc, jest piesek.
Poszukaj tam czarnej torby.
Sprawdź, czy w środku są moje rzeczy.
W przedniej kieszeni są kluczyki do auta.
Auto tu stoi.
Spotkamy się tutaj.
Masz 3 godziny do zmroku.
To nie problem.
Super.
Moja pomoc nie oznacza, że cię kocham.
Tym lepiej.
Mamo, to ja.
Chcę ci powiedzieć, że wszystko w porządku. Niedługo wrócę.
Uspokój się. Niedługo wrócę, ale jeszcze nie teraz.
Nie możesz.
Ukryłam numer. Nie możesz do mnie dzwonić.
Całuję cię.
Juan!
To tutaj.
Idź dalej tą drogą,
aż do mostku. Tam jest wejście.
Aż do mostku. Tam jest wejście.
Zaraz obok stoi srebrny samochód. To moja Nevada.
Nevada?
Wiesz, jakie to auto?
Tak. Znajdę.
Idź już. Tu będę czekał.
Kto ty jesteś?
Julie.
Jaka Julie?
Do podawania do stołu.
Nie słyszałam o żadnej Julie.
Do podawania do stołu.
Kto cię najął? Soledad?
Powiedziała ci, co masz robić?
Płacę dopiero na końcu.
Tak.
No to pospieszmy się.
Ej, ty tam! Chodź!
Raz czarne, raz czerwone.
Mam nadzieję, że poncz się udał.
- Musi być nakaz. - Tu nie potrzeba.
Co oni tu robią?
Wracaj do kuchni.
Julie?
Julie!
Możesz tu przyjść?
Trzeba ułożyć kwiaty dookoła.
Odejdź!
To też ustawimy.
Popatrz, co za ohyda...
Mnie się dość podoba.
Znasz Jessikę?
Trochę.
Zadowolona, że wychodzi za mąż?
Nie wiem.
Ile ona ma lat?
Chyba szesnaście.
Dziewczyny, mamy problem.
Gliny są przy bramie. Mama ich przytrzymuje. Szukają Juana.
Wy trzy, zajmijcie się tortem.
Julie, daj znać, jeśli mama nie zdoła ich powstrzymać.
Tędy! Chodźcie, chodźcie!
- Co się dzieje? - Szukamy jednego z waszych.
Chłopak, 18 lat, z psem i trzynastolatką.
Coś wam to mówi?
Spieprzajcie!
Wynoście się!
Czego tu chcecie?
Ismaël!
Co tu robicie, sukinsyny?
Popsuliście mi wesele!
Cholerne sukinsyny!
To ja.
Nie mam kluczyków!
Nie da się stąd wyjść.
- Trzeba przejść. - Oszalałaś!
Przechodzimy! Daj mi jakiś kij!
Ava!
Cholera!
Dziękuję.
Chodź.