Smallfoot (2018) OCR 23.976 fps runtime 01:36:17
นี่คือโลกของข้า
โลกที่โหด แหลมคม หนาวเหน็บ
แต่ต้องขอบอกเลยนะ
มันเยี่ยมไปเลย!
โลกนี้มีทุกอย่าง
น้ำแข็ง ก้อนหิน น้ำแข็ง หิมะ น้ำแข็ง มันมีน้ำแข็งเยอะหน่อยน่ะนะ
มีข้าวของเครื่องใช้สมัยใหม่มากมาย
และส่วนที่ดีที่สุดคือ ทุกคนมีความสุข
นั่นเป็นเพราะโลกของเรา ตั้งอยู่บนรากฐานหิน
ไม่ใช่หินพวกนั้น หินตรงนี้ต่างหาก
คืองี้ เรามีกฎที่เขียนไว้บนหิน
แบบ เขียนไว้บนก้อนหินจริงๆ
กฎที่แปลความหมาย และบังคับใช้ โดยศิลารักษ์
หินเหล่านี้มีอยู่เพื่อคุ้มครอง และปกป้องให้เราปลอดภัย
มันเรียกว่าบอกทุกอย่าง ที่เราจำเป็นต้องรู้
เรื่องสำคัญๆ เช่นว่า โลกของเราเกิดขึ้นมาได้ยังไง
ตอนที่พวกเราทุกคนตกลงมา จากก้นตัวจามรีบนฟากฟ้า
แล้วบอกว่าโลกของเราเป็นเกาะ
ซึ่งลอยอยู่บนทะเลเมฆ สุดลูกหูลูกตา
ซึ่งตั้งอยู่บนหลังของ ช้างแมมมอธภูเขา อันยิ่งใหญ่อีกที
แล้วบอกว่าเรา ต้องป้อนน้ำแข็งให้แมมมอธ เพื่อที่มันจะได้ไม่ร้อนเกินไป
เพราะไม่อย่างนั้นพวกมันก็จะตาย
แล้วเราทุกคนก็จะตกลงไป สู่ความว่างเปล่าอันยิ่งใหญ่
ข้างล่างนี้ไม่มีอะไรเลย
แต่หินก้อนที่ข้าชอบที่สุด
คือก้อนที่บอกว่า เราจะต้องลั่นฆ้อง
เพื่อปลุกเจ้าหอยทากเรืองแสงยักษ์
เพื่อให้มันคลานข้ามท้องฟ้า และส่องแสงลงมา สู่หมู่บ้านของเรา
ข้าชอบเรื่องนั้นมาก
นั่นอาจเป็นหน้าที่ๆ สำคัญที่สุดเลยนะ
แล้วก็ไม่อยากจะอวดเลย แต่งานนั้นเป็นงานของพ่อข้า
เขาทำงานด้วยความมุ่งมั่น ทุ่มเท
และด้วยความช่วยเหลือ จากผู้ช่วยที่แสนมีประสิทธิภาพ
ขึ้นไปเลย มิโก! ได้เวลาลั่นฆ้องแล้ว
ข้าเอง
เยส!
จะเรียกว่าข้ากำลังเรียนงาน หัดผูก
และหัดเข็นล้อ
และหัดหมุนด้วย
เพราะถ้าพ่อของข้าไม่ลั่นฆ้อง เราทุกคนจะตกอยู่ในความมืดมิด
ยิงเลย
นี่ไม่ใช่งานง่าย
ต้องใช้ทักษะ สติที่แกร่งปานภูผา
และหัวแข็งๆ ที่ตั้งมั่นอยู่บนบ่า
เพราะเราไม่มีวิธีอื่น ที่จะลั่นฆ้องแล้วจริงๆ
ใช่เลย
งานนี้ทำให้พ่อข้า มีจุดประสงค์สำคัญในชีวิต
อย่างที่บอก นี่เป็นงานสำคัญ
งานที่วันหนึ่งจะเป็นงานของข้า
เจ๋งเลย พ่อ!
ข้าแทบจะรอวันนั้นไม่ไหว
วันที่ข้าจะเป็นคนปลุก คนทั้งหมู่บ้าน
ดูทุกคนข้างล่างนั่นสิ ล้วนเป็นเยติที่ข้ารักและรู้จักดี
แกล้วพวกเขากำลังตื่นมาพบเช้าดีๆ แบบนี้
ทุกคนมีรอยยิ้มบนใบหน้า อีกเหตุผลที่รักที่นี่มากกว่า
เพราะมันเต็มไปด้วยชีวิตชีวา ไม่เคยเบื่อเลยหนา
มองรอบตัวเราสิ
มีแต่หิน น้ำแข็ง หิมะแบบนี้
แข็งกร้าวหนาวเหน็บทุกที
ใช่ มันเยี่ยมใช่ย่อย ข้ารู้ดี
แล้วก็ เฮ้ เฮ้ วันนี้เป็นวันใหม่
เหมือนทุกๆ วันไป
ข้าไม่อยากจะเปลี่ยนอะไร
ไม่คิดจะเปลี่ยนอะไร
คือว่า เพราะข้าทำตามที่หินสั่งไว้
แล้วข้าก็ทำใช้ได้
จะมีอะไรที่ดีกว่านี้ มันเป็นอย่างนี้ก็ดี
นี่มันไร้ที่ติ
ดูทุกคนล้วนทำตามหน้าที่ แล้วก็ทำด้วยใจที่สุขดี
แล้วทุกคนมีจุดประสงค์ชีวิตสูงส่ง
คือข้าก็อยากจะเป็นอย่างนั้น อยากทำให้ทุกคนภูมิใจด้วยกัน
ที่จะเป็นเยติตั้งมั่นรับใช้ทุกคน
พวกเธอเชื่อจริงๆ เหรอว่า เราอยู่บนหลังของแมมมอธ
แล้วแมมมอธยืนอยู่บนอะไรล่ะ
สวัสดี มีแต่แมมมอธไปจนถึงเบื้องล่างเลย
ไม่ต้องไปฟังเขา พวกนั้นตั้งคำถามกับหิน
แต่พวกเราไม่ทำแบบนั้น โอเคนะ
ถ้าเกิดมีคำถาม ทำให้เกิดไขว้เขว
ก็เก็บกดมันลงไป จนกระทั่งคำถามหายไป
- เข้าใจนะ - มิโกอยู่ไหน
มิโก เจ้าจะไม่ได้เป็นคนลั่นฆ้อง
เดี๋ยว อะไรนะ
ถ้าเจ้าไม่ฝึกฝน
เขาจะให้เจ้าได้มีหมวกเหล็กของตัวเอง
ข้าทำเสียเซอร์ไพรส์ละ ขอโทษฮะพ่อ
หมวกเหล็กของข้าเองเหรอ มันถึงวันนั้นแล้วเหรอ
ยินดีด้วยนะ มิโก
วันนี้วันสำคัญเลยลูก
นี่ ทุกคน ข้าจะได้ซ้อมลั่นฆ้องแล้ว
แล้วเราทุกคนจะว่า
เฮ้ๆ วันนี้คือวันใหม่
เหมือนทุกๆ วันไป
และข้าไม่อยากจะเปลี่ยนอะไร
ไม่คิดจะเปลี่ยนอะไร
คือว่าเพราะเรา ชอบใช้ชีวิตแบบนี้
และเราก็ทำใช้ได้ดี
จะมีอะไรที่ดีกว่านี้
มันเป็นอย่างนี้ก็ดี นี่มันไร้ที่ติ
เอาเลย มิโก โกๆ
มาร้อง ดู๊ดูดูดู้ดู
มันไร้ที่ติ
เอาเลย มิโก โกๆ
มาร้อง ดู๊ดูดูดู้ดู
มันไร้ที่ติ
ซ้อมลั่นฆ้อง!
- ซ้อมลั่นฆ้อง! - ซ้อมลั่นฆ้อง!
- พร้อมนะ - ยิ่งกว่าพร้อมอีก
แทบรอวันที่นี่จะเป็นงานจริงๆ ของข้าไม่ไหวแล้ว
ใช่ อีกไม่ช้าเจ้าจะได้เป็นส่วนหนึ่งของ ผู้ยิ่งใหญ่ในตระกูลของเรา
ลุงหัวแบน ปู่หัวชน
ทวดหัวชั้น ป้าหัวแหลก ลุงสมองเละ
ย่าแบมแบม นันโดคอยับ ญาติหัวย่น
ดั๊กกับทฤษฎีไม้ตีฆ้องโง่ๆ ของเขา
เราไม่พูดเรื่องเขากัน
แล้วก็แม่ของเจ้า
นางน่าจะได้อยู่ช่วยสอนเจ้าด้วย
- แต่พ่อก็ทำได้ดีแล้วนะ - ขอบใจลูก
โอเค ก่อนอื่น ดูทางลม
ลมนิดเดียวก็เป่าให้เสียทิศทางได้
ดูทางลมแล้ว
ดี ทีนี้เล็งเป้าให้เที่ยงแท้
เจ้าจะไม่มีวันทำสำเร็จ ถ้าเล็งเป้าไม่เที่ยงแท้
เป้าหมาย เที่ยงแล้ว!
เยี่ยม! ทีนี้ อันนี้เรื่องสำคัญ
ต่อให้เจ้ารู้ว่ามันจะเจ็บ เจ้าก็ต้องใช้หัวพุ่งชนเลย
- มันเจ็บจริงๆ เหรอฮะ - ก็เจ็บอยู่ปีสองปีแรกเท่านั้นแหละ
เมื่อก่อนพ่อสูงเท่าข้าจริงๆ เหรอ
เปล่า ข้าสูงกว่าเจ้าเยอะ
ใช้เวลาหลายปีมากกว่าจะเตี้ยได้แค่นี้
ไม่เคยพลาดเลยสักวัน
- โอ้เย! - เจ๋ง!
- พร้อมนะ - พร้อม
เอาเมื่อไหร่ว่ามาเลยลูก
ยิง!
บอกรึเปล่าว่าต้องยกเท้าด้วย
- เปล่า - ต้องยกเท้าด้วย
ดูแล้ว
โอเค ยิง!
ยิง!
ไม่เคยพบไม่เคยเห็น
ยิง!
ต้องอย่างนั้นสิ มิโก!
มีชี่
มิโก เล็งเป้าให้เที่ยงแท้
เล็งเป้าให้เที่ยงแท้
- โอ๊ย ไม่นะ - โอ๊ย ไม่นะ
หมวกเหล็กของข้า หมวกข้า...
นั่นอะไรน่ะ
เฮ้ๆ อะไรเนี่ย
อย่านะ อย่าเข้ามา!
หยุดเลย ไม่ตลกนะ!
ดูเท้าจิ๋วๆ ของเจ้าสิ! สมอลล์ฟุต
เท้าจิ๋ว! สมอลล์ฟุต! โอ๊ย คุณพระ นี่สมอลล์ฟุต!
โอ๊ย ไม่นะ เดี๋ยว กลับมาก่อน!
โอ๊ย อย่างว้าวเทพ!
ทุกคน พวกเจ้าต้องมาดูกัน! มานี่เร็ว มานี่! มากันเลย
นี่ ทุกคน
- ฟังนะๆ ทุกคน! - ไง มิโก
- เจ้าพลาดฆ้องไป - ข้ารู้
- เจ้าไม่โดนฆ้อง มิโก - ข้ารู้แล้ว
มานี่ ล้อมวงกันเข้ามา โอเคนะ
ข้าเจอสมอลล์ฟุต!
- อะไรนะ - อะไรนะ
อะไรนะ
มาดูด้วยตาตัวเองเลย มาเร็วเข้า! มาเลย!
ทุกคน มากันเร็ว!
เขาบ้าไปแล้ว
พ่อ!
เขาพุ่งมาหาข้าจากบนฟ้า
ในสิ่งแวววาวบินได้ แต่แข็งแกร่ง
มันทำเสียงเหมือน...
และนั่นคือตอนที่มัน กวาดตัวข้าไป!
ดูสิ มันอยู่ทางนี้
ไม่นะ! แต่...
ไม่นะ ไม่ๆ!
เมื่อกี้มันอยู่ตรงนี้เลย
สาบานได้! เจ้าของบินได้แวววาวนั่นน่ะ
สมอลล์ฟุตพุ่งออกมาจากสิ่งนั้น เหมือนกับ ฟุ่บ!
แล้วก็มีของที่เหมือนหนังผืนใหญ่ๆ ตกลงมาทับมันไว้ เหมือนกับ...
แล้วมันก็เห็นข้า แล้วมันก็ร้องเพลง เป็นเพลงประหลาดที่เพราะที่สุดเลย
เสียงเหมือน...
เกือบใช่ละ มันเหมือนกับ...
มันอาจยังอยู่แถวนี้ก็ได้นะ
ไปตามหามันกัน มาเร็วทุกคน
ยังอยู่แถวนี้เหรอ
- มันอาจเข้าไปในหมู่บ้านแล้ว! - มันอาจอยู่ในบ้านข้าก็ได้!
ไปเอาลูกๆ ออกมา
มิโกบ้าไปแล้ว!
- เขาบอกว่าเขาเห็นสมอลล์ฟุต! - เป็นไปได้เหรอ
โอ๊ย อยู่นี่เอง
- ของจริงรึเปล่า - เดี๋ยว! อย่าเพิ่งสิ ทุกคน!
มันไม่ได้น่ากลัวแบบนั้น! จริงๆ แล้วมันน่ารักดี
ทุกคน หลีกทางให้พ่อข้าหน่อย
หมายถึง ท่านศิลารักษ์ ขอโทษฮะพ่อ
คือว่า ท่านศิลารักษ์ อย่าสิ ธอร์ป เจ้าพลาดละ
อรุณสวัสดิ์ ทุกคน! อ้าว เป็นไงบ้าง
- โอ๊ย ตายละ - นี่มันเรื่องที่มิโกพลาด ไม่โดนฆ้องรึเปล่า
ท่านศิลารักษ์ เขาเห็นสมอลล์ฟุต
- เขาบอกว่ามัน อาจยังอยู่แถวนอกหมู่บ้าน - เขาบอกว่ามันตกมาจากฟ้า!
แกร์รี่ ใจเย็นๆ เจ้ารู้ว่าตื่นเต้นแล้วเป็นไง
โอเค ข้าจะพยายาม แต่ข้าก็กลัว
เอาละ ข้ารู้ว่ามิโกทำให้พวกเจ้าแตกตื่นมาก ด้วย "เรื่องเล่า" เล็กๆ ของเขา
แต่ไม่มีอะไรต้องกลัว เพราะมันไม่ใช่เรื่องจริง
แต่ข้าเห็นจริงๆ นะ!
- ไม่ เจ้าไม่ได้เห็น - ข้าเห็น
เจ้าไม่มีทางเห็นได้ เพราะมันไม่มีอยู่จริง
ข้ารู้ๆ เพราะหินบอกไว้ว่า โลกนี้ไม่มีสมอลล์ฟุต
ใช่ เขียนไว้ตรงนี้ ชัดเจนแจ่มแจ๋ว
ข้ารู้ แต่มันก็อยู่ตรงหน้าข้าเลย
นี่ มิโก เจ้ารู้ได้ยังไงว่ามันคือสมอลล์ฟุต
เพราะมันมีเท้าจิ๋วๆ ไง
พ่อฮะ
พ่อคะ เห็นๆ อยู่ว่าเขาคงเห็นอะไรสักอย่าง
ข้าไม่ปฏิเสธว่าเขาเห็นอะไรสักอย่าง
เป็นไปได้ว่าเขาลื่น หัวกระแทก สับสน แล้วก็เห็นตัวจามรีนั่นแหละ
โอเค เข้าใจแล้ว
เพราะถ้ามิโกบอก ว่าเขาเห็นสมอลล์ฟุต
นั่นเท่ากับว่า เขาบอกว่าหินเขียนไว้ผิดพลาด
เจ้าจะว่าอย่างนั้นรึ มิโก หินเขียนไว้ผิดพลาดรึ
ไม่! เขาไม่ได้พูดอย่างนั้นแน่ๆ!
เดี๋ยวข้าจะคุยกับเขาเอง เด็กๆ ก็อย่างนี้ล่ะนะ
มิโก เจ้าทำอะไรอยู่
ไปท้าทายท่านศิลารักษ์ ต่อหน้าคนทั้งหมู่บ้านเนี่ยนะ
พ่อ คำแนะนำแบบไหนที่พ่อสอนข้ามาตลอด
"ทำตามที่ใครๆ บอก"
- อีกเรื่องสิ - เข้ากับคนอื่นให้เนียน
อีกเรื่อง
"ทำตามที่หินสั่ง" "เป็นส่วนหนึ่งของสังคม"
"ทำหน้าที่ตัวเอง" "ห้ามขัดท่านศิลารักษ์"
"ตั้งเป้าให้เที่ยงแท้!"
นั่นมันเรื่องของการลั่นฆ้องให้ได้ ไม่ใช่ท้าทายหิน
เพราะถ้ามันไม่ตรงกับที่หินบอก มันก็ไม่ตรงกับความจริง
แต่ถ้าข้าพูดว่า ข้าไม่ได้เห็นสมอลล์ฟุต
ก็เท่ากับข้าโกหก
มิโก
ข้านึกว่าเจ้าอยากเป็น ผู้ลั่นฆ้องคนต่อไป
ข้าอยากเป็น
ถ้างั้นเจ้ายังจะบอกว่า หินว่าไว้ผิดอีกเหรอ
ถ้าการบอกว่าข้าเห็นสมอลล์ฟุต แปลว่าหินว่าไว้ผิด งั้นก็คงเป็นอย่างนั้น
โถ มิโก
ข้าปวดใจจริงๆ ที่ต้องพูดอย่างนี้ ปวดใจเหลือเกิน
แต่เจ้าทำให้ข้าไม่มีทางเลือก
การขัดคำสั่งของหิน เป็นความผิดร้ายแรง
จากวันนี้ต่อไป เจ้าจะถูกเนรเทศจากหมู่บ้านนี้
- อะไรนะ - จนกว่าเจ้าจะพร้อม
ที่จะยืนต่อหน้าพวกเราทุกคน
และบอกความจริงกับเรา
ก็ข้าบอกความจริงอยู่
จบแล้ว ทุกคน กลับไปทำงานกันได้
ทำให้วันนี้เป็นวันที่ไร้ที่ติ อีกวันดีกว่า
ท่านศิลารักษ์ ได้โปรด
นั่นลูกชายข้านะ
ให้เวลาเขาอยู่ลำพังคิดคนเดียวหน่อย
เดี๋ยวก็ได้สติเอง
- ซูซ - นี่!
เจ้าถูกเนรเทศไปแล้ว ลืมเหรอ
- เจ้ารู้ว่านั่นหมายความว่าอะไร - ใช่ ธอร์ป
รู้เหรอ มันหมายความว่าอะไร
- ธอร์ป! - มาแล้วครับ
เดี๋ยวเราจะวนกลับมา
แทบไม่มีใคร สามารถรอดจากสภาพแวดล้อม เย็นเยียบโหดร้าย ของเทือกเขาหิมาลัย
แต่เจ้าสัตว์โลกอัจฉริยะนี้ สามารถท้าทายความลำบาก
แมงมุมกระโดดหิมาลัย ที่หาได้ยากยิ่ง
สัปดาห์นี้ ในรายการสัตว์โลกพิสดาร กับเพอร์ซีย์ แพทเตอร์สัน
เจ้าตัว 8 ขา แสนคล่องแคล่วนี้ สามารถวางไข่ได้ครั้งละ 1,000 ใบ
และกระโดดขึ้นไปบนอากาศ ได้สูงถึง 15 เมตร!
พวกมันคงจะต้องเตรียมใจ ก่อนโดดแน่เลย
มันโจมตีแล้ว โอ๊ย ไม่นะ!
พิษของมัน! เข้าสมองผมแล้ว!
หน้าผมชาไปหมด
เดินกล้องต่อ เดินกล้องต่อ
คัท!
นี่ผมละลาย ต่อหน้าทุกคนแล้ว
- เพอร์ซีย์! - แล้วเราค่อยใส่เอฟเฟกต์เข้าไป
ละลายแล้วๆ ละลายแล้ว
- เพอร์ซีย์! - ตัดส่วนนี้ออก
ฉันจะปิดตาข้างนึง
ตาผม! ตาผม!
คัท นายทำอะไรของนายเนี่ย
ฉันกำลังกอบกู้รายการของเราไง
ถ้าฉันโดนเล่นงานจะได้เรทติ้งดีแน่ๆ
รายการของเรา เป็นรายการให้ความรู้ และเปิดโลกให้คน
รายการที่เน้นให้เคารพ ชีวิตสัตว์โลกทั้งหลาย ที่อยู่ร่วมกันในโลกใบนี้
ฉันรู้ เพราะงั้นถึงได้ไม่มีใครดู
ฉันยังไม่ดูเลย
ฟังนะ เบรนด้า ถ้าแมงมุมของเราไม่โดด มันก็จะน่าเบื่อ
เฮ้ย มันโดดไปแล้ว!
นั่นแหละน่าตื่นเต้น ถ่ายไว้รึเปล่า
ไม่สินะ ไม่ได้ถ่ายอยู่แล้ว เอาใหม่ ฉันแค่ต้องไปตรงนั้น
แล้วไปสัมภาษณ์เปลือกไม้ก็แล้วกัน ดีมั้ย
- เยติ - อะไรนะ
เครื่องบินตกบนหิมะ
เขี้ยว กรงเล็บ ตัวใหญ่มาก!
ฉันเห็นเยติ!
นายบอกว่าเยติเหรอ
งั้นให้ฉันเลี้ยงเหล้านายหน่อย นายจะได้เล่าให้ละเอียดเลย
- นายเชื่อฉันใช่มั้ย - แน่สิ ฉันเชื่ออยู่แล้ว
เชื่อเหรอ ไว้ใจฉันได้นะ ฉันขับเครื่องบิน
มิโก
- นั่นใครน่ะ - มิโก
ฮัลโหล
สมอลล์ฟุต นั่นเจ้าเหรอ
เราอาจจะบ้าจริงๆ ก็ได้ ไม่แปลกใจที่ไม่มีใครยอมเชื่อ
เราเชื่อเจ้านะ
หวัดดี
มิโก
- ฟลีม! - อะไรล่ะ
พวกเจ้า
นี่ฉันคิดไปเอง หรือดูเขาผิดหวังที่เจอเรา
เจ้าอยากพิสูจน์ว่าเจ้าเห็น สิ่งที่เห็นจริงๆ รึเปล่า
- ใช่ - เรามีหลักฐาน
เท่ากับพวกเจ้าเชื่อว่าข้าเห็น...
เห็นไอ้เท้า...
- พวกนั้นแอบฟังอยู่ - ใคร
หูตาแห่งการกดขี่
ใช่
มาทางนี้ ใช้โหมดพรางตัว
วันนี้มันจะพิลึกกว่านี้ได้มั้ยเนี่ย
ใกล้ไปเหรอจ๊ะ
รู้มั้ยว่าตอนนี้เจ้าเป็นอะไรแล้ว
เป็นพวกเรา
เฮ้ย รอด้วย
เป็นพวกเรา! เป็นพวกเรา! เป็นพวกเรา!
นี่ อย่าไปบอกกวางกีว่าข้าพูดงี้นะ แต่ข้าว่าบางทีเขาก็หวาดระแวงไปหน่อย
ฟลีม เจ้านินทาข้าอยู่เหรอ
เข้าใจที่ข้าพูดยัง
โคลคาคุยกับหน้าผา อย่างกับว่ามันได้ยินนาง
ฟลีม!
ข้าเคยโดนด่าว่าเป็นตัวปัญหา น่ารำคาญ และทำให้เดือดร้อนสุดๆ
แต่แหม ใครเขาฟังคำของแม่กันใช่มะ
พวกเจ้าจะพาข้าไปไหน
ผู้นำของเราต้องการพบเจ้า
เดี๋ยวนะ พวกเจ้ามีผู้นำอีกเหรอ ใครกัน
เดี๋ยวก็รู้
โอ๊ย แย่
เขามาแล้ว
- มีชี่เหรอ - ยินดีต้อนรับ!
ข้าดีใจจริงๆ ที่เจ้ามาที่นี่
อะไรนะ
ที่นี่มันคือที่ไหนกันแน่
ศูนย์บัญชาการลับของเอสอีเอส
เอเซียสเหรอ
ไม่ใช่ๆ ตัวอักษร 3 ตัว เอส-อี-เอส
ย่อมาจาก "สมอลล์ฟุตมีจริง เจ้าโง่!"
ฟลีม มันย่อมาจาก "สมาคมผู้รวบรวมหลักฐานสมอลล์ฟุต"
คือชื่อที่ข้าตั้ง มันติดหูซาบซ่านกว่า แต่..
เดี๋ยว พวกเจ้าเป็นเหมือน ชมรมสมอลล์ฟุตงี้เหรอ
แล้วเดี๋ยวนะ เจ้าเป็นหัวหน้าเหรอ
แต่เจ้าเป็นลูกสาวของท่านศิลารักษ์
ฟังนะ ข้าก็รักท่านพ่อ
แต่เขาไม่ใช่คนที่เราเรียกได้ว่า "เปิดใจรับแนวคิดใหม่ๆ"
เพราะคำถามทำให้เกิดความรู้
และความรู้คืออำนาจ
แสดงว่าพวกเจ้า ไม่ใช่แค่เชื่อว่า สมอลล์ฟุตมีจริง
แต่พวกเจ้าตามหาอยู่ด้วย
ใช่ เจ้าเห็นที่กากบาทไว้มั้ย
เราพยายามหาพวกมัน ทั่วเทือกเขามาหลายปีแล้ว
พวกเจ้าตามหากากบาททำไม
ไม่ได้ตามหากากบาท เราหาสมอลล์ฟุต
แล้วเจ้าก็เคยเห็นตัวเป็นๆ
แต่ข้าพิสูจน์ไม่ได้
พวกเราเลยเข้ามาช่วยไง
กวางกี เอาหลักฐานให้เขาดู
นี่ไงเครื่องพิสูจน์
ชิ้นแรก หนังของสมอลล์ฟุต
หลักฐานบ่งชี้ว่า มันจะลอกคราบทุกปี
ชิ้นที่ 2 เขาของสมอลล์ฟุต เราเชื่อว่ามันมีเขาเดียว
แล้วก็มีสิ่งนี้
ม้วนกระดาษแห่งปัญญาล่องหน
จินตนาการถึงสิ่งมหัศจรรย์ ที่พวกเขาจะเขียนไว้ในนี้สิ
ถ้าถามข้า ข้าว่าขี้ทั้งนั้นนะ
นี่มันไม่ช่วยพิสูจน์อะไรเลย
เอาชิ้นสุดท้ายให้เขาดู
นี่คือของชิ้นแรกที่ข้าเจอ เป็นสิ่งที่เริ่มเรื่องราวทั้งหมดนี้
นั่นแหละจี้ใจ โดนจี้ใจไปแล้ว
ดูเท้าจิ๋วๆ ของเจ้าสิ
- เจ้าเห็นของจริงจริงๆ ด้วย - มันไปทางไหน
- ข้าไม่รู้! - คิดสิ!
- พยายามค้นความจำหน่อย - ตบเขาเลย
ไม่! มันโดนพัดไปกับลม เหนือทะเลเมฆ
ไปทางไหน ไปข้างบน หรือไปข้างๆ ไปทางไหน
ข้างล่าง!
เจ้าพูดว่าไปข้างล่างเหรอ
- ตบเขา! - ฟลีม!
ไปข้างล่าง! ใช่สินะ!
รู้ไหม ข้าคิดเสมอว่ามันพิลึก ถ้าภูเขาทั้งลูกจะลอยได้
ในขณะที่มันมีแรงที่เรามองไม่เห็น คอยดึงดูดเราไปข้างล่าง
และทำให้ทุกอย่างรอบตัวเรา ไม่ลอยเคว้งขึ้นไปบนฟ้า
แน่นอน นั่นมันแค่ทฤษฎีหนึ่ง
แต่นั่นคือสาเหตุที่เรา ไม่เจอตัวพวกมันบนนี้
เพราะพวกมันอยู่ข้างล่าง
ใต้ทะเลเมฆ
แล้วถ้าเราต้องการข้อพิสูจน์ เราก็ต้องลงไปตรงนั้น
ไปสู่ความว่างเปล่าเนี่ยนะ
พวกเจ้าบ้าไปแล้ว
อย่ามาหาว่าข้าบ้านะ
ใช่ ห้ามเรียกคนบ้าว่าบ้า
อยากรู้ไหมว่า ทำไมเขาถึงเรียกว่า ความว่างเปล่า
เพราะข้างล่างนั่น ไม่มีอะไรเลยไงล่ะ
ทำไมเจ้าถึงเชื่ออย่างนั้น
เพราะมันเขียนไว้บนหิน
ก็เหมือนกับหินที่เขียนไว้ว่า โลกนี้ไม่มีสมอลล์ฟุต
แต่เจ้าก็ยังเห็นมันมาแล้ว
ใช่ ทำไมถึงต้องมีหินที่บอกว่า โลกนี้ไม่มีของสิ่งใดสิ่งหนึ่งด้วย
นั่นคือข้อพิสูจน์ว่ามัน มีอยู่จริงไม่ใช่เหรอ
งั้นถ้าหินก้อนหนึ่งเขียนไว้ผิด งั้นก้อนอื่นๆ ก็ต้องผิดได้เหมือนกัน
อะไรนะ หินก้อนอื่นๆ งั้นเหรอ เจ้าคิดว่าหินเขียนผิดกี่ก้อนกัน
ทั้งหมดในเสื้อคลุมนั่นเลย
จะบอกให้นะ ทุกอย่างมันบ้ามาก ข้าไปละ
มิโก เดี๋ยวก่อน
นี่ ข้าแค่อยากพิสูจน์ว่าข้าเห็นสมอลล์ฟุต
เพื่อที่เขาจะได้เลิกเนรเทศข้า
แต่เจ้า เจ้าอยากทำอะไรนะ
ทำลายทุกอย่าง ที่สร้างโลกของพวกเรางั้นเหรอ
มันไม่ใช่แค่จะฉีก ความคิดเก่าๆ อย่างเดียว
มันคือการตามหาแนวคิดใหม่ๆ ด้วย
เอางี้นะ ตามข้ามา
ลองมองไปรอบๆ ลืมตาดูโลกที่คิดว่ารู้จัก
แต่มองให้ใกล้ขึ้น
ชีวิตมีเกินกว่าที่ตาเห็น มีความงดงามที่เป็น
มันยิ่งใหญ่กว่าที่เรารู้
นี่แค่เริ่มต้นจะเผยให้ดู
ปล่อยให้มันเผยให้ดู
ไกลเกินกว่าเหตุผลใดในใจ
ยังมีโลกแสนลึกลับคอยให้เราพบได้
ทุกคำถามที่เราเคยตั้งไว้
ทุกอย่างที่เราสงสัย ไม่ใช่เรื่องผิดอะไร
จงตามหาทุกมุมไป
ค้นทุกส่วนของฟากฟ้าก็ยังได้
เพราะชีวิตที่เต็มไปด้วย สิ่งอัศจรรย์ใจ
จึงเป็นชีวิตที่แสนอัศจรรย์
ขุดลงไปใต้สิ่งที่เห็น ก็จะเป็นบทเรียนให้เราศึกษาได้
แล้วขุดให้ยิ่งลึกลงไป
หล่อเลี้ยงสัญชาตญาณ อย่าปล่อยอะไรให้หลุดรอดสายตาไป
จงเฝ้าตามหาแต่ความจริง
จงรอฟังเวลาที่มันเรียก
เจ้ารู้ว่ามันกำลังเรียกเจ้าไป
ไกลเกินกว่าเหตุผลใดในใจ
ยังมีโลกแสนลึกลับคอยให้เราพบได้
ทุกคำถามที่เราเคยตั้งไว้
ทุกอย่างที่เราสงสัย ไม่ใช่เรื่องผิดอะไร
จงตามหาทุกมุมไป
ค้นทุกส่วนของฟากฟ้าก็ยังได้
เพราะชีวิตเต็มไปด้วยสิ่งอัศจรรย์ใจ
นี่เป็นชีวิตที่แสนอัศจรรย์
ข้างล่างนั่นน่ะ มิโก มีโลกทั้งใบรออยู่
โอเค ข้าจะไปเอง
- จริงเหรอ - เจ้ามีแผนรึเปล่าล่ะ
แน่นอน ต้องมีแผนอยู่แล้ว
ข้านึกว่าแผนของเจ้า จะมีการวางแผนมากกว่านี้
ดีใจที่เคยได้รู้จักนะ
นี่ ต้องปรับสายหน่อย มันรัดแน่นเกินไปแล้ว
- เชือกแค่นี้น่าจะพอนะ - "น่าจะ" เหรอ
เราไม่รู้ว่าจริงๆ แล้วมันลงไปไกลแค่ไหน
แต่เราก็มีเชือกอยู่แค่นี้
โอเค ถ้าจะทำเรื่องนี้ ก็ต้องทำให้ไว
กวางกี เล่าแผนให้เขาฟังหน่อย
- โอ๊ย แย่ - ฟังนะ
ดึง 1 ครั้ง คือผ่อนเชือกลงไปอีก 2 ครั้ง คือให้อยู่ที่เดิมก่อน
3 ครั้ง ให้เราดึงขึ้นมา
ดึง 4 ครั้ง แปลว่าเจ้าไปถึงข้างล่างแล้ว
- และมันปลอดภัยที่พวกเราจะตามลงไป - เดี๋ยว ข้อที่ 2 คืออะไรนะ
นี่ จริงๆ แล้วมันไม่สำคัญหรอก
คำขอความช่วยเหลือคือ "สัตว์ลึกลับในตำนาน"
นั่นแทบจะเป็นวลีอยู่แล้วนะ
ถ้าเจ้าตะโกนขึ้นมา เราจะยกเลิกภารกิจแล้วดึงตัวเจ้ากลับมา
ขอเป็นคำว่า "ช่วยด้วย" ไม่ได้เหรอ ข้าจะตะโกน "ช่วยด้วย!" ง่ายๆ สั้นๆ
เจ้าทำได้อยู่แล้ว
จริงเหรอ เจ้าคิดงั้นเหรอ
ไปกันเลย!
มิโก!
ถ้าเจ้าตาย ข้าขอสมบัติทางโลกของเจ้าได้มะ
- ฟลีม! - อ้อ โทษที "เมื่อเจ้าตาย"
เจ้าเห็นอะไรบ้าง
ตอนนี้เห็นแต่เมฆ เมฆอีก
เดี๋ยวนะ นั่นอะไร
- โอ๊ย ไม่นะ! - โทษที มือตัวเอง
- โอเค - ยังคงเมฆ เมฆเยอะอยู่
โหย มันมีแต่เมฆเต็มไปหมด
- มีชี่ เจ้าอยู่นี่รึเปล่า - ธอร์ป!
- โอ๊ะโอ - "โอ๊ะโอ" เหรอ ทำไมต้อง "โอ๊ะโอ"
โอ๊ะโอ สัตว์ลึกลับในตำนาน!
นี่ เจ้าพวกประหลาดมาทำอะไรแถวนี้
สัตว์ลึกลับในตำนาน!
เสียงอะไรน่ะ
เสียงลม!
ใช่ แถวนี้ลมพัดเป็นเสียงประหลาดๆ
สัตว์ลึกลับในตำนาน!
หยุดเลย พวกเจ้าทุกคนทำตัวพิลึก
ข้าไม่ชอบความพิลึก พิลึกก็คือพิลึก โอเคมั้ย
ข้านึกว่าได้ยินเสียงสูงๆ แอบน่ารำคาญหน่อยๆ ของมิโก เขาอยู่ไหน
- กำลังห้อยอยู่กับ... - เอาจริงๆ
เราไม่รู้สถานะความเป็นอยู่ของเขาเลย
จะให้ดึงขึ้นนี่ต้องกระตุกกี่ครั้งนะ
กระตุกกี่ครั้ง
มีเรื่องไม่ชอบมาพากล ขอข้าคิดก่อนนะ
มันเหมือนมีอะไรไม่สมดุล
เอาเหอะ ข้าคิดเลขไม่เป็น
พวกเจ้าต้องมากับข้า
โอ๊ย ไม่นะ!
เชือกไม่พอแน่ๆ แล้ว
พวกเรา
ทุกคน
ตายละ
นี่มันไม่ใช่ความว่างเปล่าเลยนี่นา
นี่มันคือความมีอะไรบางอย่างแน่ๆ
โอ๊ย คุณพระ ดูเจ้าสิ!
ไง เจ้าตัวเล็ก!
ไม่นะ!
อันนี้โหดไป!
ข้าจะสั่งสอนเจ้าเลย โดนไป!
เยส!
หนีไป เจ้าตัวเล็ก หนี! หนี! วิ่งไปอย่างอิสระ!
เจ้าสิ่งแวววาวบินได้!
สมอลล์ฟุต
ไม่นะ ไม่ๆ ไม่เอา
ไม่! หิน! หิน!
อย่านะ อย่าขาด อย่า
(กระท่อมจามรี) (ห้องพักนักแบกเป้ท่องโลก)
(เปิดอยู่) (นวดฟรี - เปิด)
โอเคๆ เดี๋ยวนะๆ
นายอยากจะสัมภาษณ์คนที่บอกว่า เขาเจอเยติเนี่ยนะ
แล้วนายเชื่อเขาจริงๆ เหรอ
ไม่เชื่ออยู่แล้ว แต่มันจะเป็นรายการที่สนุกดี
เขากำลังมีอาการเมาที่สูง เราต้องช่วยเขา
- หลังจากที่เขาช่วยเราก่อน - อะไรนะ
เบรนด้า เธอรู้รึเปล่าว่า หมู่บ้านนี้ดังเรื่องอะไร
เรื่องเยติ
มีรายงานว่าเจอเยติที่นี่ มากกว่าที่ไหนๆ ในโลก
แล้วไง
ลองนึกภาพสิ
เรามาที่นี่เพื่อตามหา เจ้าแมงมุมกระโดดหิมาลัย
แต่เรากลับจับภาพเยติไว้ได้
เราโพสต์คลิปนั้นลงเมื่อไหร่ ต้องดังเป็นไวรัล แล้วก็ตูม!
เรทติ้งของฉันต้องพุ่งทะลุฟ้า!
เยติไม่มีอยู่จริง
หรือว่ามี
ฉันเพิ่งซื้อชุดนี้มา จากในเมืองเมื่อบ่าย แล้วมันก็เจ๋งสุดๆ
มีที่ต่อขาอะไรแบบนั้นให้ด้วยนะ
นายจะใส่ชุดแบบนี้ แล้วหลอกแฟนรายการตัวเองเนี่ยนะ
ไม่ใช่อยู่แล้ว ฉันต้องเป็นคนออกกล้อง
เธอต่างหากที่ต้องมาใส่ชุด
เกิดอะไรขึ้นกับนายกันเนี่ย
นายเพอร์ซีย์ แพทเตอร์สันที่รักสัตว์
และเป็นแรงบันดาลใจ ให้ฉันรักสัตว์ด้วย คนที่มีศักดิ์ศรี คนนั้นหายไปไหน
ฉันก็มีศักดิ์ศรีนะ
โอเค ใช่ ฉันแค่ต้องทำเรื่องนี้ แบบไม่มีศักดิ์ศรี
แล้วต่อไปนี้จะมีศักดิ์ศรีไปตลอดเลย
ฉันจะเปี่ยมล้นไปด้วยศักดิ์ศรี
ฉันจะเอาศักดิ์ศรีมาอาบ ฉันจะได้ ออกเครื่องดื่มชูกำลังชื่อ "ศักดิ์ศรี"
ซึ่งฉันจะโฆษณาให้ แต่ไม่ฟรีหรอกนะ
แต่ฉันจะเอาเงินนั้นมาให้กับการกุศล
นั่นแหละศักดิ์ศรีที่ฉันจะมีได้
เบรนด้า ขอร้อง
ตอนนี้ไม่มีใครดูรายการของฉันแล้ว
เธออยากช่วยสัตว์ ที่ใกล้สูญพันธุ์ใช่มั้ย
ช่วยฉันเนี่ยแหละ
เบรนด้า!
โย่ ตื่นเต้นจริงๆ เพลงนี้ให้แฟนผมนะ
เบรนด้า เดี๋ยวก่อน
รอฉันอธิบายก่อน
ลิซ่า คุณจะแต่ง...
ฉันนึกว่าดังแล้ว ก็ฉลองใหญ่ตอนที่ได้รายการทีวี
แต่ก็มีคนเกลียดเยอะแยะ จนเรทติ้งแพ้ตกต่ำเสียนี่ โธ่
มันแข่งลำบากกับคลิปหมูป่าส่ายตูด
หรือกระรอกเล่นสกีน้ำ หรือเจ้าลิงขำมาขี่หลังหมา
กดดันเหลือเกิน
สงสารกันหน่อย ฉันไม่ใช่เพอร์ซีย์น้อย ที่เธอเคยได้ยินชื่อมา
เพอร์ซีย์คนนั้นแจ้งเกิดสำเร็จ เพอร์ซีย์คนนั้นทรงอิทธิพล
(การผจญภัยกับสัตว์ - เพอร์ซีย์ แพทเตอร์สัน พบเคล็ดลับการผูกมิตรกับสัตว์)
(ฮอลลีวูด)
สมัยนั้น ตอนที่ฉันสูงส่งบนเนินเขาดัง
แต่นี่ถังแตกอยู่ก้นเหวแล้ว ไม่มีวี่แววจะจ่ายหนี้ได้
(เกินกำหนดชำระ)
ทุกๆ วันนี้ ยากขึ้นทุกทีที่จะได้เกิด
ดังนั้นเจอโอกาสเมื่อไหร่ ก็ต้องไม่ปล่อยและคว้าไว้เถิด
ฉันแค่อยากหาหนทางเล็กๆ ที่ตัวเองจะกลับมาดัง
ค่าเช่าต้องจ่าย จนมุมฝาชนหลัง ฉันคิดว่าใกล้บ้าเจียนคลั่ง
กดดันเหลือเกิน
เบรนด้า นี่ฉันด้นสดๆ เลยนะ
กดดันเหลือเกิน
ซึ่งมันก็น่าประทับใจมากเหอะ ว่ากันตรงๆ
มาน่า!
เบรนด้า เบรนด้า ฉันก็แค่ผู้ชายจนตรอก
ได้โปรดช่วยให้ฉันกลับไปดัง ขออีกครั้งจะดีไม่หยอก
ไม่กดดันนะ
เบรนด้า เบรนด้า ฟังคำขอของฉันหน่อย
น้ำหนักอึ้งของโลกทั้งโลก ทั้งหนักทั้งถ่วงบนเพอร์ซีย์น้อย
กดดันเหลือเกิน
นี่ไม่ใช่เวลาจะถอดใจ ฉันกำลังจะได้ดังใหญ่
และฉันตั้งใจจะทำให้เรื่องนี้เกิดให้ได้ เย้
(เพอร์ซีย์ แพทเตอร์สันถูกกดดัน)
เบรนด้า บอกหน่อยว่าเธอเห็น ทุกสิ่งที่ฉันอาจจะเป็นได้
ฉันจะยอมทำทุกอย่าง เพื่อให้เธอยอมช่วยกันไป
ฉันยอมคุกเข่า ขอร้องโปรดอย่าไป
บอกหน่อยว่าเธอเข้าใจ และช่วยฉันให้ผ่านไปได้
โอย เธอต้องช่วยฉัน ช่วยฉัน ช่วยฉัน
เนื้อเพลงเขาไม่ได้ร้อง อย่างนั้นซะหน่อย
คิดว่าไม่รู้เหรอ เบรนด้า
เบรนด้า
โอ๊ย ไม่นะ ไม่ ทั้งกระเป๋า ทั้งชุด
ไม่!
(คาราโอเกะ)
อ้าว เอาอะไรมาน่ะ
ไม่เป็นไรนะ
นี่ต้องใกล้เจอแล้วแน่ๆ
อยู่นั่นไง
ข้าควรจะเข้าไปแนะนำตัว แต่ทำไมถึงกลัวแบบนี้เนี่ย
ไม่มีทักษะทางภาษา
ไม่นึกเลยแฮะ
ขอโทษนะครับ
เบรนด้า กลับมาเถอะ
ขอแค่ครั้งนี้ครั้งเดียว แล้วเราจะกลับไปทำตัวมีศักดิ์ศรี
สัญญาเลย ได้ข้อความแล้วโทรกลับมานะ
(เบรนด้า)
ขอบคุณมาก เบรนด้า!
นี่ถึงกับยอมต่อขาแล้วด้วย ชอบมากเลย
ชุดก็ดูไม่เหมือนของปลอมเลยนะ ที่จริงมันสมจริงน่าเชื่อมากเลยล่ะ
โอเค ถ่ายเลยละกัน ฉันจะถ่ายตรง...
เขาพูดอยู่ฝ่ายเดียว พูดอะไรบ้างสิ เจ้าโง่
เอาละนะ
สวัสดี
ข้าชื่อมิโก และข้ามี...
โอ้โห คำรามสุดยอด
เธอเอาแอมป์ขยายเสียง ใส่เข้าไปในนั้นด้วยเหรอ
เพราะงี้ฉันถึงทำงานกับเธอไง เบรนด้า เวลาเธอยอมทำ เธอจะทำสุดๆ ไปเลย
โอเค ผมดูดีแล้ว มีแสงจากข้างหลังสวยๆ
เอาละนะ ช็อตค้นพบเยติ เทคที่หนึ่ง
นี่เพอร์ซีย์ แพทเตอร์สัน อยู่สูงบนเทือกเขาหิมาลัย
ผมกำลังตามหาสัตว์หายาก...
อย่าเพิ่ง ขอบคุณนะ ตัดตรงนั้นไปก่อน เอาใหม่ 3.. 2..
ผมกำลังหาแมงมุมกระโดดหิมาลัย พันธุ์หายาก
แต่ผมเพิ่งได้ยิน เสียงคำรามมาจากทางนั้น
นั่นเยติรึเปล่า
คำรามสิ
ช่วยเงียบหน่อย
เบรนด้า ดับเครื่องก่อน
ฉันกำลังถ่ายเบรนด้าใส่ชุด... เดี๋ยวนะ
เบรนด้าเหรอ
เบรนด้า
นี่มันเยติ! นี่มันเยติ! นี่มันเยติ!
ทำไมตะโกนไม่ออก
รู้มะ เจ้าคงจะหัวเราะแน่เลย เพราะในโลกของข้า
ทุกคนคิดว่าเจ้า เป็นสัตว์ประหลาดที่ช่าง..
แต่เจ้าดูไม่ได้น่ากลัวเท่าไหร่เลย เจ้าน่ารักจะตาย
เพลงของสมอลล์ฟุต เคยได้ยินแล้ว จำได้ จำได้เลย
ร้องไม่ถูกเหรอ
ข้าแค่ต้องพาเจ้ากลับไปบ้านด้วยกัน
แล้วพิสูจน์ให้ทุกคนเห็น ว่าเจ้ามีตัวตน เพื่อที่เขาจะได้เลิกเนรเทศข้า โอเคนะ
อยากเอาของติดตัวไปด้วยเหรอ ได้เลย
จะเอาไปด้วยใช่มั้ย โอเค เอามานี่เลย
ดูเท่ดีแฮะ
ไม่นะ!
รอเดี๋ยวสิ! จะไปไหน ต้องตื่นเต้นขนาดนั้นด้วยเหรอ
จั๊กจี๋
นี่มันตลกร้าย
สมอลล์ฟุต ฮัลโหล
มันควรจะหลุดออกมา แบบนั้นเลยเหรอ
เราต้องเอาใส่กลับเข้าไป เข้าไปตรงนั้นใช่มั้ย
แย่ละ
โอเค เอาอันนี้นิดนึง...
หวังว่าเจ้าคงไม่ว่าอะไรนะ แต่ข้าจะพาเจ้ากลับบ้าน
ข้าจะพูดว่า "โย่ เป็นไง"
แล้วทุกคนจะตอบว่า "โย่ นั่นมันตัว... อะไรนะ"
แล้วข้าก็จะแบบ "ช่าย!" แล้วหน้าพวกนั้นก็จะแบบ...
แล้วหน้าข้าจะเป็นแบบ "อ่าฮะ!"
สมอลล์ฟุตมีอยู่จริง เจ้าพวกโง่!
พายุหิมะมาเหรอ
เป็นอะไรรึเปล่า
ว้าว จู่ๆ พายุก็มาเลยเนอะ
ไม่ต้องห่วง เราจะรอแถวนี้ก่อน มันอุ่นสบายดี
ไม่นะ!
อย่าเพิ่งตายๆ อย่าเพิ่งตาย
ไม่ต้องห่วง สมอลล์ฟุต ข้าจะช่วยเจ้าเอง
ข้าจะช่วยเจ้า อึดไว้! อึดไว้ก่อน!
ไฟ
อุ่นจัง
สบายจัง
เดี๋ยวนะ อะไร...
ไม่นะ ไม่ นายจะ...
เป็นไงล่ะ ปิ้งกันจนอุ่นรอบทั้งตัวเลยใช่มะ
อ้าว เป็นอะไรไป
หิวรึเปล่า ข้าหาอาหารมาให้
ขอร้อง...
ยังหนาวอยู่เหรอ
พอจะเข้าใจนะ เจ้าไม่มีขนเลย
ดักแด้ของเจ้าเกือบจะแห้งแล้ว
ข้าจะจัดที่ให้แล้วเจ้าจะได้
นอนรอไปจนกว่าพายุจะสงบ โอเคนะ
เพอร์ซีย์ แพทเตอร์สันอยู่ตรงนี้ กับคลิปที่น่าจะเป็น การออกอากาศครั้งสุดท้าย
ผมอาจถูกกินหรือถูกย่าง หรือถูกแช่แข็งไปทั้งตัว
หรือเป็นส่วนผสมเลวร้าย ของทั้ง 3 อย่าง
แต่โปรดรู้เอาไว้
รู้ว่าผมเสี่ยงชีวิต เพื่อแสวงหาสิ่งที่น่าทึ่ง
หาสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่าพวกเรา
แบบใหญ่จริงๆ ใหญ่มากเลยล่ะ
อ้าว เยี่ยม เจ้าขยับได้แล้ว ข้าเคลียร์ที่ให้เกือบจะเสร็จ...
ผมคิดว่ามันกำลังพูดว่า มันจะกินผมเป็นอาหารค่ำ
โอเคๆ โอเคๆ
อะไรเนี่ย
ไม่เอาน่า ไอ้นิ้วบ้าอย่ามาแข็งตอนนี้
เสร็จแล้ว
เบรนด้า ช่วยเป็นเจ๊ดันให้ด้วย
อัพโหลดคลิปนี้ก่อน แล้วส่งคนมาช่วยที
ขอให้ส่งไป! ไปเถอะ ไปเถอะ!
(กำลังหาสัญญาณ) (เชื่อมต่อเรียบร้อย)
เยี่ยม!
(เวลาที่จะใช้อัพโหลด 28 ชั่วโมง)
ไม่นะ!
มีอะไรอย่างอื่นอยู่ในนี้อีก
ดูจากเสียงก้องแล้ว
ผมขอประเมินว่ามันอยู่ห่างออกไป ประมาณ 200 เมตร
ประเมินผิด
สามีข้าหลับสนิทอยู่นั่น!
- ข้าขอโทษๆ - ยังไม่ต้องพูดถึงพวกเด็กๆ อีก!
ใช้เวลาหลายอาทิตย์เลยนะ กว่าพวกนั้นจะยอมจำศีล
ข้าไม่มีลูกด้วยซ้ำ แต่ข้าก็พอนึกภาพออก
ว่ามันต้องเป็นงานหินแน่ๆ
ข้ามีเวลาเป็นตัวของตัวเอง ได้แค่ 6 เดือน
แล้วเจ้าก็ทำมันพังหมด!
จู่ๆ ก็เดินเข้ามาในถ้ำของข้า ไม่ยอมเช็ดเท้าก่อนด้วยซ้ำ
- ย้ำอีกครั้ง ข้าขอโทษจริงๆ! - ก็ขอให้มันจริงหรอก
ข้าไม่รู้ว่าเจ้าเป็นตัวอะไร หรือมาจากไหน
แต่เจ้าจะต้องหัดมีมารยาทซะบ้าง!
เมื่อกี้เจ้าเห็นรึเปล่า
นางเล่นใหญ่เลย "เจ้าจะทำสามีข้าตื่น"
แต่ข้าก็แบบว่า "เจ้าต้องหนีไปก่อน"
แล้วเจ้าก็เข้าใจข้าเลยด้วย เราสื่อสารกันได้แล้ว
นี่มันยอดไปเลย
อย่าโง่ไปหน่อยเลยน่า เพอร์ซีย์
อย่ากลับไปช่วย เจ้าเยติตัวใหญ่ดุร้ายนั่น
อย่ากลับไป!
ทั้งที่เขาเพิ่งช่วยเราจากเจ้าหมี
นี่มันไม่ใช่เวลาที่จะมามี สามัญสำนึกนะ!
ไม่เป็นไรนะ เจ้าตัวเบิ้ม
มาเอากับดักออกกัน
เจ็บรึเปล่า
ขอโทษ นี่ล่ะ แล้วอย่างนี้ล่ะ
นี่ล่ะ แล้วนี่ โทษที
- พอได้แล้ว! - ออกแล้ว
โอเค ไม่เป็นไรนะ ข้าไม่เป็นไร
พายุสงบแล้ว
เจ้ากับข้าขึ้นเขาไปพิสูจน์ ว่าเจ้ามีตัวตนกันดีไหม
อ้อ ภาษามือ
ไม่น่าเชื่อเลย
แต่ผมคิดว่าเยติตัวนี้ กำลังพยายามสื่อสารกับผมจริงๆ
และผมคิดว่า เขาอยากให้ผมไปกับเขา
นี่อาจจะเป็นเรื่องที่กล้าที่สุด เท่าที่ผมเคยทำมา
หรือโง่ที่สุดก็ได้
หวังว่าจะเป็นอย่างแรกละกัน
อ้อ เกือบลืม
เอ้านี่ เจ้าจะได้อุ่นๆ
ไม่นะ อย่าๆ
ที่จริงก็สบายดีนะเนี่ย
เย้!
เกือบถึงแล้ว
ตื่นได้แล้ว มิโก ถึงเวลาลั่นฆ้อง
ทำไมเช้านี้ มันถึงยากกว่าปกตินะ
ยิง!
มิโก
มิโก ได้เวลาลั่นฆ้อ...
อ้อ ใช่ โดนเนรเทศ
อะไรเนี่ย
ฆ้องลั่น 2 หนเหรอ
เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น
อย่าถาม เก็บความสงสัยไป
กดมันลงไป
หมวกเหล็กของข้า
ปล่อยข้าลงไปเลย ให้ไวก่อนที่ข้าจะเปลี่ยนใจ
เจ้าทำแบบนี้ไม่ได้นะ มีช!
เจ้าเป็นหัวหน้าของพวกเรา!
นั่นแหละข้าถึงจะต้องทำ
ปล่อยข้าลงไป!
โอเค
นี่มันน่ากลัวสุดๆ เลย ไม่อยากเชื่อว่ามิโกทำไปแล้ว
ซึ่งเป็นสาเหตุที่แบบว่า เจ้าอาจไม่ควรทำไง
ข้าแค่อยากจะบอกว่า ข้าโอเคถ้าจะเป็นเจ้าที่ลงไป
ข้าควรจะไปมากกว่า
ข้าแข็งแรงที่สุด แล้วข้าก็ฝึกการนอน ทั้งที่ลืมตามา
ตอนนี้ข้าหลับอยู่เลยนะ พวกเจ้าเป็นส่วนหนึ่งในฝันของข้า
เขาติดอยู่ข้างล่างนั่น เพราะข้าโน้มน้าวให้เขาไป!
เขาอาจจะหลงทางหรือบาดเจ็บก็ได้
- หรืออาจจะตายไปแล้ว - ฟลีม!
อะไร เดี๋ยวนี้ไม่พูดความจริงกันแล้วเหรอ
ครั้งที่แล้วเราทำเขาตกลงไป เพราะธอร์ปโผล่มา
ซึ่งเขาก็อาจจะมาอีก เพราะงั้นไปกันได้รึยัง
- ทุกคน พวกเรา! - ข้ายังได้ยินเสียงเขาในหัวอยู่เลย
- พวกเรา! - เสียงอยู่ในหัวข้าด้วย
- เฮ้ย! - มิโก! เขาอยู่ตรงนี้
ข้ารู้ แล้วเขาก็จะอยู่ตลอดไป
ไม่ใช่ๆ เขาอยู่จริงๆ! แบบ ยืนอยู่ตรงนั้น
พวกเรา!
- มิโก! - มิโก!
สัตว์ลึกลับในตำนาน!
โอ๊ยโหยว
ข้ารับเอง
มิโก!
โล่งใจจัง
- อ้าว หวัดดี - ไง!
- ไง!
- เห็นมะ ข้าบอกแล้วว่าเขายังไม่ตาย! - พี่น้องข้า
โอ๊ย มิโก! มิโก!
ทุกคน เบาๆ ค่อยๆ หน่อย
อะไรน่ะ
สมาคมผู้รวบรวมหลักฐานสมอลล์ฟุต ขอเชิญพบกับ สัตว์ลึกลับในตำนาน
นึกแล้วว่าเป็นของจริง
จะไม่มีใครหาว่าข้าบ้าแล้ว
เขางดงามมาก
แล้วก็เตี้ยมากด้วย
เจ้าทำได้แล้ว มิโก เจ้าทำได้จริงๆ!
ไม่ เราช่วยกันต่างหาก ทั้งเอสอีเอส!
ซาสควอตช์อีก 4 ตัว
เป็นซาสควอตช์ทั้งฝูงเลย
จงกลัวข้า เจ้าสัตว์ตัวเล็ก ข้าคือพระเจ้าของเจ้า
- ฟลีม เจ้าทำอะไรน่ะ - ทำให้รู้ว่าใครใหญ่กว่า
ไม่นะ
เราจะไม่นับว่าใครใหญ่ เราจะอ้าแขนต้อนรับเขาเลย
อุ๊ย เมื่อกี้ความผิดข้าเหรอ
ขอโทษจริงๆ เป็นอะไรรึเปล่า เจ็บมั้ย
ขอโทษนะ ข้ารักนะ รักนะ
เราจะต้องนำความจริง ไปบอกให้หมู่บ้านได้รู้
ทำให้ความคิดคับแคบ ระเบิดไปเลย
เสียงอะไร
ก็ความคิดพวกนั้น มันแคบจริงไง
กวางกีพูดถูก
ไปเบิกเนตรพวกเขากัน
อะไรนะ มิโกกลับมาแล้วเหรอ
เออ ใช่แล้ว หน้าแตกเลยมั้ยล่ะ
- หน้าข้า - นี่ ฟังนะ ทุกคน!
หยุดทุกอย่างที่ทำอยู่ แล้วตามเรามาเลย
เพราะนี่จะเป็นส่วนที่ดีที่สุด ในวันของพวกเรา
เจ้าได้ยินมิโกแล้ว มาเลยทุกคน
- ใช่แล้ว! - มิโกเหรอ
นี่ พวกที่อยู่ข้างบน ลงมาเลย
มาเลยเด็กๆ เจ้าด้วย แกร์รี่ มานี่เลย
มาเร็ว เจ้าต้องชอบแน่ๆ!
อ้าว มิโก ขอต้อนรับกลับบ้าน...
เดี๋ยวนะ เจ้ายังโดนเนรเทศอยู่ไม่ใช่เหรอ
- ใช่ - เจ๋ง
ทุกคน ฟังนะ ล้อมวงเข้ามา ขอบอกเลยว่า พวกเจ้าจะต้องอยากเห็น
พ่อแม่พี่น้องเยติของข้า
มีบางช่วงในชีวิต ที่ช่างเปี่ยมล้นความสำคัญ
จนกระทั่งเราต้องหยุดมองให้ลึกล้ำ
เข้าไปในจังหวะของสถานที่ๆ เราอยู่
เพื่อมาชุมนุมกันอย่างแสนงดงาม
และรับชมความงามล้ำของ...
- เบื่อแล้วนะ! - เข้าประเด็นซะที!
ได้ โอเค ก็ได้
เยติทุกคน จงดู นี่สมอลล์ฟุต!
ไม่อยากเชื่อสายตา
นี่ไม่ใช่สัตว์ชั้นต่ำ ที่อาศัยอยู่ในถ้ำ
นี่เป็นอารยธรรม ที่สลับซับซ้อนแล้ว
รู้ไหมว่านี่หมายความว่ายังไง กับโลกของเรา
ต้องเป็นรายการพิเศษ ของเพอร์ซีย์ แพทเตอร์สันแน่ๆ
ยินดีที่ได้รับใช้จ้ะ คนทั้งโลก!
อ้อ
คราวนี้ตื่นเต้นเรื่องอะไรกันอีก
มิโกเจอสมอลล์ฟุต!
จะเดาอย่างนั้นก็ได้
แต่พ่อคะ ดูสมอลล์ฟุตนี่สิ!
จามรีก็เท้าเล็กไม่ใช่หรือไง
ให้ข้าเอาเข้าไปในปราสาทก่อน
ขอค้นคำตอบจากหิน
แล้วจะได้ตัดสินว่ามันคืออะไร
ถ้ามันคือสมอลล์ฟุตจริง นั่นแปลว่าหินเขียนไว้ผิดรึเปล่า
- มันผิดทั้งหมดนั่นแหละ - ใช่
บอกความจริงมา!
แกร์รี่ หายใจลึกๆ
ทุกคน ใจเย็นๆ
หินสอนอะไร เกี่ยวกับการตั้งคำถาม
ข้ามีคำถามเยอะมากเลย!
- มันมาจากไหน - ทำไมมันสีชมพู
- เจ้าเอามันขึ้นมาบนนี้ได้ยังไง - มันกินอะไร
สมองเล็กขนาดนั้นมันคิดได้ยังไง
เอาจริงๆ ข้าก็มีคำถามมากพอๆ กับพวกเจ้าเลย
- เขาของมันอยู่ไหน - นั่นคือหูเหรอ
มันอยากกินผลไม้มั้ย
มันมาอยู่ตรงนี้ได้ไง ในเมื่อหินบอกว่ามันเป็นไปไม่ได้
มันยิ่งใหญ่กว่าที่เรารู้
- ยังไงนะ - ทำไมนะ
หมายความว่ายังไงนะ
นี่แค่เริ่มต้นจะเผยให้ดู
- สับสนจังเลย - มีอย่างอื่นให้รู้ได้อีกเหรอ
ปล่อยให้มันเผยให้ดู
ไม่เคยรู้ว่า มีเรื่องเยอะกว่านี้ให้รู้ได้
ทุกอย่างช่างอัศจรรย์ไม่ใช่หรือไร
ยังมีโลกแสนลึกลับคอยให้เราพบได้
แล้วจู่ๆ ก็มีทางให้พัฒนากันใหญ่
เรื่องทั้งหมดนี้ มันช่างบ้าบอใช่ไหม
เราก็แค่สงสัย ไม่ใช่เรื่องผิดอะไร
จงตามหาทุกมุมไป
นั่นเรียกว่างานศิลป์แล้วเหรอ
ค้นทุกส่วนของฟากฟ้าก็ยังได้
- เขาทำอะไรน่ะ - จะบินจริงๆ เหรอ
เพราะชีวิตเต็มไปด้วย สิ่งอัศจรรย์ใจ
นี่เป็นชีวิตที่แสนอัศจรรย์
- บลอสซัม นั่งเลย - มานี่ก่อน
นั่ง นั่ง!
เจ้าเห็นหรือเปล่า ว่าทำอะไรลงไป
เห็นสิ พ่อล่ะเห็นไหม ดูพวกเขาสิ
พวกเราอยู่ด้วยความกลัว กันมานานเกินไปแล้วพ่อ
ข้าก็แค่อยากจะปกป้องให้เจ้าปลอดภัย มีชี่
ทุกอย่างที่ข้าทำ ข้าทำเพื่อปกป้องหมู่บ้านนี้และปกป้องเจ้า
ข้าไม่ได้ต้องการให้พ่อปกป้อง ข้าต้องการให้พ่อฟังข้า
ฟังเราทุกคน
โดยเฉพาะฟังมิโก!
พ่อ เขาลงไปใต้ทะเลเมฆ
ทุกคนคุยกับมิโก
เพราะพวกเขามีคำถาม แล้วเขาก็ยอมฟัง
แทนที่จะสั่งให้พวกเขา เก็บกดคำถามเอาไว้
แต่เชื่อข้าเถอะ ท่านเป็นผู้นำของเรา และทุกคนก็อยากให้เป็นพ่อมากกว่า
แค่คุยกับมิโกเรื่องที่เขาไปเจอมาเถอะ
นะคะ
เจ้าพูดถูก นั่นคือสิ่งที่ข้าต้องทำจริงๆ
ขอบคุณค่ะ นึกแล้วเชียวว่าพ่อต้องเปลี่ยนใจ
ข้าจะไปรับสมอลล์ฟุตมา! บายค่ะ!
นั่นเรียกว่าผ้าพันหน้ากันลม ก็เหมือนผ้าพันคอแบบหนึ่ง
นั่นอาหารเสริมกากใยไฟเบอร์ ฉันไม่อธิบายดีกว่า
นั่นถุงเท้า
เอาไว้ใส่คั่น ระหว่างเท้ากับรองเท้า
เราไม่ควรจะ...
ฉันใส่มา 4 วันแล้วนะข้างนั้น
ช่วยแปลม้วนกระดาษปัญญาล่องหน หน่อยได้ไหม
อ้อ ที่จริง อันนี้ต้องใช้
โอเค
มันไม่ใช่ปัญญา แล้วก็ไม่ได้ล่องหนด้วย
นี่ มิโกไปไหนล่ะ
พ่อฮะ พ่อ!
วันนี้มันเยี่ยมสุดๆ ไปเลยใช่มั้ย
พ่อฮะ
เป็นอะไร เกิดอะไรขึ้นกับหมวกเหล็กของพ่อ
เมื่อเช้าพ่อพลาดฆ้อง
แต่เจ้าหอยทากแห่งฟ้า ก็ยังขึ้นมาอยู่ดี
แสดงว่าหินพูดผิดอีกก้อนแล้ว
- นี่มันน่าทึ่งสุดๆ เลย - น่าทึ่งเหรอ
มันน่าทึ่งตรงไหนกัน
หินก็ควรจะเป็นหิน นึกออกไหม
มั่นคง พึ่งพาได้ เป็นความจริง
แต่ตอนนี้เจ้าหอยทาก กลับตื่นเองเนี่ยนะ
ถ้ามันเป็นหอยทากตั้งแต่ต้น
มีชี่คิดว่ามัน อาจเป็นก้อนก๊าซติดไฟกลมๆ
ก๊าซเหรอ
ข้าเอาหัวโหม่งไอ้ฆ้องนั้น เพื่อปลุกให้ลมขึ้นเนี่ยนะ
ปกติก็ก้อนลมในท้องนี่แหละ ที่ทำให้ข้าตื่น
ฟังนะพ่อ ข้ารู้ว่าความเปลี่ยนแปลงมันน่ากลัว
แต่มันอาจเป็นเรื่องที่ดีก็ได้
มันอาจมีอะไรที่ดีกว่าการที่ ต้องเอาหัวโหม่งฆ้องทุกวัน
แต่ถ้าข้าไม่ลั่นฆ้อง ข้าก็ไม่ใช่ผู้ลั่นฆ้อง
แล้วถ้าข้าไม่ใช่ผู้ลั่นฆ้อง
งั้นข้าเป็นอะไรกันล่ะ
นี่ มิโก!
พ่อข้าอยากเจอเจ้า
ท่านศิลารักษ์น่ะนะ จริงดิ
ก็ดีแล้วสำหรับเจ้า เพราะเขาไม่เคย อยากเห็นหน้าข้าเลย
โอเค
ข้าตะโกนแบบนั้น ออกไปทำไมนะ น่าอายชะมัด
ทำพังอีกแล้ว ธอร์ป
พ่อฮะ เดี๋ยวข้ากลับมานะ
พ่อ
ดูพวกเขาสิ
ศิลารักษ์ผู้ยิ่งใหญ่ในอดีต
แต่ละคนต่างเสริมหินใหม่เข้าไป
เมื่อพวกเขาได้รับปัญญาว่า อะไรเป็นเรื่องที่ดีที่สุด สำหรับหมู่บ้านเรา
- เสื้อคลุมท่านดูหนักนะ - มันหนัก
จำเป็นจะต้องมี กระดูกสันหลังแข็งแรง
บันไดลับ โอเค
ท่านจะพาข้าไปไหน
คำถามเยอะเหลือเกิน
ข้าว่าถึงเวลา จะตอบคำถามบ้างแล้ว
นี่อะไรกัน
คืออย่างนี้ มิโก...
กาลครั้งหนึ่ง เยติเคยอยู่กันใต้หมู่เมฆ
เรามีชีวิต เราเจริญก้าวหน้า
จนเราพบปะกับกลุ่มสมอลล์ฟุต
ใช่แล้ว เราเคยอยู่ข้างล่างนั่น
แต่เกิดเรื่องที่เราอภัยไม่ได้
ที่ข้างล่างนั่น
และแม้พวกมันจะเรียกตัวเอง ด้วยชื่อต่างกัน
จะคนหรือมนุษย์ ก็ทำให้เห็นธาตุแท้ทั้งนั้น
มันอันตรายทั้งสายพันธุ์ แม้เราจะเข้าไปด้วยความอยากรู้
แต่มันโจมตีด้วยหอกดาบ และแท่งสายฟ้าที่กรุ่นควัน
มันเรียกเราว่าซาสควอตช์ หาว่าเราเป็นพวกต่ำช้า
แต่มันไล่เรา ล่าเรา พวกมันมุ่งมั่น เอาชนะมากกว่า
เราไม่มีทางเลือก นอกจากต้องหลบและหนี
ไม่อย่างนั้นเราคาดว่า เราจะโดนฆ่าล้างเผ่าพันธุ์
เราจึงปีนเขาขึ้นมา แค่เพื่อเอาตัวให้รอด
เพราะเรารู้ว่าบนนี้ สมอลล์ฟุตขึ้นมาก็ต้องจอด
ณ จุดนี้เองที่เราจารกฎข้อแรก ไว้บนหินนั้น
เราจารึกและประกาศ ให้เป็นความจริงที่รู้กัน
โลกของเราจึงเป็นเกาะ ลอยบนทะเลเมฆสุดลูกหูลูกตา
มันจะต้องเป็นอย่างนั้น
แล้วเราก็ตั้งกฎเพิ่ม มีกติกาให้ทำตามกัน
เพื่อพวกเราทุกคน ไม่มีทางใดจะดีกว่านั้น
เพื่อปกป้องพวกเรา จากความร้ายกาจของพวกมนุษย์
ที่โถมเข้าใส่พวกเรา จากสัตว์ป่าเถื่อนที่เรียกว่ามนุษย์
เจ้ารู้แล้ว เจ้ารู้แล้ว เจ้ารู้แล้ว เจ้ารู้แล้ว เจ้ารู้แล้ว
และเริ่มใช้กฎใหม่
เจ้ารู้แล้ว เจ้ารู้แล้ว เจ้ารู้แล้ว
จะดีกว่าถ้าปล่อยมันไป ปล่อยมันไป
เจ้ารู้แล้ว เจ้ารู้แล้ว เจ้ารู้แล้ว เจ้ารู้แล้ว เจ้ารู้แล้ว
ปฏิเสธไม่ได้
เจ้ารู้แล้ว เจ้ารู้แล้ว เจ้ารู้แล้ว
จะดีกว่าถ้าปล่อยมันไป ปล่อยมันไป
แต่สมอลล์ฟุตของข้า เขาไม่ใช่แบบนั้น
พวกนี้เหมือนกันทั้งหมด
บอกหน่อย ตอนที่เจ้าเจอเขาครั้งแรก
เขาอ้าแขนต้อนรับเจ้าเหรอ
พวกมันไม่ได้สนใจเรา
พวกมันไม่เคยสนใจอะไร นอกจากตัวเองเท่านั้น
เพราะอย่างนั้น เราก็ต้องทำแบบเดียวกัน
ถ้าเรายังอยากมีอนาคต
เรามาอยู่ใต้เมฆ
เหมือนเป็นอย่างนั้น แต่ดูให้ดี
นั่นไม่ใช่เมฆ มันคือไอน้ำ
เหล่าหินใช้ได้ผล
เหล่าหินเหรอ
ทุกงานและทุกหน้าที่ แม้เหมือนไร้สาระสิ้นดี
ทั้งหมดคือเครื่องมือ ว่ากลไกสุดสำคัญนี้
จะยังหมุนเดินไปข้างหน้า และขับเคลื่อนต่อไป
เพื่อคนเบื้องล่างจะไม่มองบน และคนเบื้องบนจะไม่มองต่ำ
และทุกคนมองแน่
เพราะต่อให้รู้ เรื่องโหดร้ายป่าเถื่อนนี้
สิ่งเดียวที่แข็งแกร่งกว่าความกลัว คือความอยากรู้อยากเห็นตัวดี
เจ้ารู้แล้ว เจ้ารู้แล้ว เจ้ารู้แล้ว
เดี๋ยวนะ เท่ากับหินนี้ไม่มีก้อนไหนเป็นจริง เป็นคำโกหกล้วนๆ เลยงั้นสิ
ปล่อยมันไป
คำโกหกสีขาว เพื่อปกป้องโลกของเรา
แต่พวกเขาจำเป็นต้องรู้ความจริง
จำเป็นเหรอ
เจ้าคิดจะหาญกล้า ไปผจญภัยค้นหาความจริง
ข้าก็ถือว่า ความเยาว์ทำให้อ่อนต่อโลกทุกสิ่ง
แต่ขอบอกความลับ ที่เจ้าจะได้เรียนรู้เมื่อเติบใหญ่
เรื่องจะจริงหรือเท็จ ขึ้นอยู่กับมองจากมุมไหน
ตกลงเจ้าอยากป้องกัน ไม่ให้พวกเราสูญพันธุ์หรือไม่
อยากสิ!
งั้นเป้าหมายเดียวของเรา ก็ควรเป็นการควบคุมข้อมูลกัน
เว้นแต่เจ้าอยากให้สมอลล์ฟุต ขึ้นมาบุกรุกและเข่นฆ่า
ไม่!
งั้นจงปกป้องคำลวงนี้ เพื่อประโยชน์ของหมู่บ้านที่ดีกว่า
ชีวิตพวกเราเป็นเดิมพัน มิโก
เพื่อนๆ ของเจ้า พ่อของเจ้า มีชี่
โอเค ข้าอยากรู้เรื่องทั้งหมด
ที่จะรู้ได้เกี่ยวกับเจ้า และโลกของเจ้า
นางกำลังอยากรู้อยากเห็น
และเจ้าก็รู้สุภาษิตว่าไว้ "รู้มากจะยากนาน"
งั้นท่านจะให้ข้าทำยังไง
บอกทุกคนว่า เจ้าโกหกเรื่องสมอลล์ฟุตไป
แต่พวกเขาเห็นกันหมดแล้ว พวกนั้นไม่เชื่อข้าหรอก
แล้วเจ้าจะต้องแปลกใจ ว่าเยติพวกนั้นจะยอมเชื่ออะไรบ้าง
เจ้าคิดว่าความรู้คืออำนาจเหรอ มิโก
เจ้ารู้แล้ว เจ้ารู้แล้ว เจ้ารู้แล้ว เจ้ารู้แล้ว เจ้ารู้แล้ว
คำถามคือ...
เจ้ารู้แล้ว เจ้ารู้แล้ว เจ้ารู้แล้ว
ถ้ามีอำนาจแล้วเจ้าจะทำยังไงต่อ
โอเค มันก็ยังมึนๆ หน่อย
แต่ข้าว่าข้าเริ่มเข้าใจละ
งานของเจ้าคือการเล่าเรื่อง ที่จะบินไปในอากาศ
เป็นชุดภาพที่ต่อเนื่องกันรวดเร็ว
และไปปรากฏขึ้นอย่างอัศจรรย์ ในบ้านของสมอลล์ฟุตอื่นๆ
ทีวี ใช่แล้ว
แล้วนี่มันอะไร
นี่คือหลังคาบ้านฉัน
- บ้าน - บ้านเหรอ
นี่เราพูดเรื่องเดียวกันมั้ย
แล้วนั่นเพื่อนสนิทของเจ้าเหรอ
นั่นคือนายธนาคารหน้าเลือด
เขาอยากริบบ้านของฉันไป
เพราะสิ่งที่เขาเรียกว่า "อัตราดอกเบี้ยลอยตัว"
คือก็เห็นๆ กันอยู่ว่า ฉันไม่รู้ว่ามัน แปลว่าอะไรเหมือนกัน
บนนี้หายใจลำบากจังเนอะ
พวกนี้คือสัตว์
ขี้เล่นนะ
นั่นแหละ ประเด็นนี้ นี่คือสาเหตุที่ฉันมาทำงานนี้นะ
ฉันสนอกสนใจกับ สัตว์สายพันธุ์อื่นๆ อย่างพวกเธอ
ที่จริงก็ ไม่เหมือนเธอหรอก เธอพิเศษกว่าใครทั้งนั้น
แต่ช่วงหลังๆ นี้ฉันก็สนใจแค่ว่า จะมีคนดูมากแค่ไหน
ตัวฉันเองเป็นที่นิยมแค่ไหน
พอได้ยินตัวเองพูดออกมาดังๆ แบบนี้
เยติมีคำว่า "น่าสมเพช" มั้ย
ตอนฉัน 9 ขวบ ฉันได้เห็นสิงโตตัวแรก
มันหน้าตาเป็นแบบนี้ ดูสิ
จริงๆ มันไม่ได้หน้าตาแบบนี้เลย นั่นดูเหมือนหมาพูเดิ้ลอ้วนๆ
นี่ เปิดให้ดูดีกว่า
โอเค นั่นมันอะไร
พวกมันไม่ได้สนใจเรา ชีวิตเราเป็นเดิมพัน มิโก
พวกมันไม่ได้สนใจอะไร นอกจากพวกตัวเองเท่านั้น
คำโกหกสีขาว
เพราะอย่างนั้น เราก็ต้องทำแบบเดียวกัน ปกป้องโลกเรา
เพื่อนๆ ของเจ้า พ่อของเจ้า มีชี่
ไม่ อย่าทำอย่างนั้นนะ
เจ้าทำอะไรน่ะ พังหมดแล้ว หยุดนะ หยุดเลย!
สีแดงขึ้นไป ขึ้น ขึ้น! ทีนี้เอาขึ้นไปให้พ้นสีฟ้า
สีฟ้า ได้ 3 เด้ง เยส!
- มีชี่ - อย่าเพิ่ง มิโก
โอเค ลงมา ลง ไปขวา ไอ้สีม่วงๆ
เลื่อนเลย เลื่อนไป
นั่นแหละ ตูม!
มิโก ข้าเล่นเอารูปทรงเหมือนกันไปไว้ข้างกัน เพื่อให้มันหายไปทั้งแถว
มันไร้สาระและเสียเวลาเปล่าที่สุด แต่ข้าหยุดเล่นไม่ได้เลย
(เกมโอเวอร์)
อุตส่าห์ได้คะแนนสูง
สมอลล์ฟุต
นี่ เป็นอะไรรึเปล่า
เริ่มเวียนหัวหน่อยๆ นะ
ฉันต้องได้ออกซิเจนมากกว่านี้ ออกซิเจน
นี่จำชื่อตัวเองไม่ได้แล้ว
นี่อะไรกันเนี่ย
เราหาวิธีสื่อสารกันได้แล้ว
นั่นคือโลกของเขา และข้าคิดว่ามันใหญ่มากเลย
แล้วข้างล่างก็มีสมอลล์ฟุตอีก
แบบอีกเยอะเลยล่ะ
มิโก ข้าว่ามีอะไรผิดปกติแล้ว
เขาดูไม่ค่อยดีเลย ตัวเย็นแล้วก็หายใจไม่สม่ำเสมอ
เพราะเรารู้ว่าบนนี้ สมอลล์ฟุตขึ้นมาก็ต้องจอด
ข้าว่าเราต้องพาเขากลับบ้าน
อะไรนะ ไม่ได้!
ไม่เหรอ ทำไมล่ะ ถ้าเขาป่วยหนักล่ะ ถ้าต้องมีคนมาช่วยเขาล่ะ
เลิกถามคำถามซะที!
เลิกถามคำถามเหรอ
ฟังทางนี้ ทุกคน
ท่านศิลารักษ์มีคำประกาศ
เกิดอะไรขึ้น เจ้ารู้เรื่องรึเปล่า
เพราะเจ้าทำหน้าเหมือน รู้เรื่องอะไรสักอย่าง
พอเถอะ ได้โปรด
แหมๆ
วันนี้น่าสนใจมากเลยนะ
เป็นวันที่เต็มไปด้วย ความตื่นเต้นและคำถาม
มีคำถามมากมาย
ข้าเองก็ต้องยอมรับ เรื่องที่เกิดในวันนี้ ทำให้ข้าเองก็ต้องถามด้วยเหมือนกัน
โอ๊ะโอ ได้กลิ่นผักชีกลบข่าว
ข้าจึงขอให้มิโกมาหา
เพื่อที่ข้าจะได้ถามถึง การค้นพบอันน่าทึ่งของเขา
แล้วเราก็ได้ข้อสรุปร่วมกัน
มิโก บอกพวกเขาสิว่าเราได้รู้อะไร
ครับ
ประเด็นคือ งี้...
คือ มัน...
ที่ข้าจะบอกก็คือ...
นี่ไม่ใช่สมอลล์ฟุต
เดี๋ยว อะไรนะ
ใช่ ข้าคิดผิด ข้าสับสน
แล้วท่านศิลารักษ์ก็เป็นคนหาคำตอบได้
ที่จริงแล้วมันเป็นจามรีพันธุ์หนึ่ง
ตัวจามรีงั้นเหรอ
มิโกเจอสายพันธุ์หายาก ที่ตอนแรกข้าเองก็ไม่รู้จัก
จามรีไร้ขนจิ๋วผิวแดง
เจ้ารู้ว่านี่ไม่ใช่จามรี
อย่างที่เห็น มีการยืนยันว่ามันมีตัวตน
โดยหินก้อนนี้
เกิดอะไรขึ้น
หินนี้ปกป้องพวกเรามา หลายชั่วอายุคน
แต่เรากลับเพิกเฉยต่อมัน
วันนี้ไม่มีใคร ให้อาหารแมมมอธภูเขาอันยิ่งใหญ่
จริงด้วย
และเพราะอย่างนั้น เราจึงกำลังจะจม
ข้าไม่อยากจม
แกร์รี่ เจ้าควรจะต้องกลัว
ทุกคน ฟังแกร์รี่สิ
ข้าไม่อยากจมลงไปสู่ความว่างเปล่า
นั่นมันคำโกหกนะ มิโก เราเห็นกับตา ว่าเจ้าลงไปใต้ทะเลเมฆ
ข้าไม่ได้ไป ข้าตกลงไปในเมฆ แล้วข้าก็เจอเขาอยู่ในถ้ำ
อะไรนะ
อย่าไปฟังเขา นี่มันเป็นส่วนหนึ่งของการกลบความจริง
- ขอร้อง เดี๋ยวสิ... - เราทุกคนเป็นส่วนหนึ่ง ของเครื่องจักรใหญ่
พวก อย่า ไม่เอาน่ะ หยุดเถอะ!
อันที่จริง ข้าว่าข้างล่างนั่น ต้องมีเครื่องจักรใหญ่อยู่แน่ๆ
เจ้าต้องหยุดพูด!
- แต่มันก็ส่งเสียงเหมือนเครื่องจักร - ข้าก็คิดเหมือนกัน
- เจ้าได้ยินข้าแล้ว - พอเลย!
เครื่องจักรใหญ่เหรอ
แหงสิ!
เชิญมาฟังกวางกี กับทฤษฎีหลุดโลกของเขากัน
เพราะพวกเรารู้ดีว่า กวางกีน่ะบ้าไม่มีใครเปรียบ
- อะไรนะ - อย่าเรียกเขาว่าบ้านะ
ไม่เอาน่ะ เราจะมาฟังเจ้าพวกนี้จริงๆ เหรอ
พวกเขาเป็นตัวพิลึกของหมู่บ้านนี่นา เราก็รู้กันทุกคน
พวกนี้ก็แค่จะพยายามพิสูจน์ว่า หินทุกก้อนนั้นไม่เป็นความจริง
แต่ถ้าเราไม่ทำตามคำในหิน อาจจะเกิดเรื่องร้ายแรงขึ้นได้
พูดได้ดี มิโก นั่นคือความจริง
ความจริงงั้นเหรอ
ข้าว่าคนแถวนี้ไม่สนใจหรอกว่า ความจริงคืออะไร
พวกเรา เดี๋ยวสิ
มิโก ส่งเขามาให้ข้า
เดี๋ยว ท่านจะทำอะไร
ไม่นะ ไม่! เขาต้องอยู่ในที่อุ่น และเขาหายใจไม่ออก
- มีชี่ - ทำไมพ่อถึงทำแบบนี้
นี่เป็นเรื่องที่เราควรจะคุยกันข้างใน
เข้าไปข้างใน
ค่ะ ท่านพ่อ
มีชี่ เราต้องคุยกัน
ข้าว่าเจ้าพูดมาพอแล้ว
โอเค ทุกคน ทีนี้ทุกอย่าง ก็กลับเป็นอย่างที่เคยเป็นได้
ทุกคน กลับไปทำงาน หมู่บ้านนี้จัดการตัวเองไม่ได้นะ
สมอลล์ฟุตนั่น ท่านจะทำยังไงกับมัน
เราจะพากลับไปที่ถ้ำซึ่งเจ้าค้นพบมัน
แต่ข้าไม่ได้เจอเขาในถ้ำ
แต่เจ้าบอกไว้ว่าอย่างนั้น พวกเขาจึงเชื่อเจ้า
เจ้าทำสิ่งที่ดีแล้ว มิโก
ท่านศิลารักษ์ รอก่อน!
ไม่นะ
เจ้าทำหน้าที่ของเจ้าแล้ว มิโก
กลับบ้านไปเสีย
มิโก
เป็นอะไร ทำอะไรอยู่
ข้าแค่กำลังคิดถึงหินก้อนที่ 15
"ไม่รู้ไม่เห็นเสียดีกว่า" รึ
ใช่ อันนั้นน่ะจริง
ไม่รู้ไม่เห็นเสียดีกว่า
หรืออย่างน้อยมันก็เคยดี
ข้าก็มีความสุขดี ตอนที่ข้าไม่รู้เรื่องสมอลล์ฟุต
หรือเอสอีเอส
หรือว่าจริงๆ แล้วมีชี่ เป็นคนน่าทึ่งแค่ไหน
และข้าค่อนข้างแน่ใจว่าข้าจะมีความสุขกว่า ถ้าไม่ต้องรู้ว่าพวกนั้นเกลียดข้า
หรือข้าโกหก และหักหลังพวกเขาทุกคน
ข้าคิดถึงการไม่รู้ไม่เห็นจัง
งั้นก็แค่ กลับไปเป็นอย่างที่เคยเป็น
แค่เปลี่ยนเรื่องเดียว
ตอนนี้ข้าจะต้องเป็นคนลั่นฆ้องแล้ว
การเอาหัวโหม่งเจ้าฆ้องนั่น อาจทำให้ความรู้สึกพวกนี้หายไปได้
อ๋อ แน่สิ เจ้าจะชาไปทั้งตัว จนไม่รู้สึกอะไรเลยล่ะ
ดีแล้ว เพราะตอนนี้ข้ารู้สึกเหมือน ตัวข้านิสัยแย่มาก
โอเค
ทีนี้ จำได้ใช่ไหมว่า พ่อสอนไว้ว่ายังไง
ก่อนอื่น ดูทางลม จะโดนพัดให้ผิดทิศไปได้ง่ายๆ
ดูทางลมแล้ว
แล้วเจ้าจะต้องเล็งเป้าให้เที่ยง
เจ้าจะไม่มีทางทำสำเร็จเลย ถ้าเป้าหมายมันไม่เที่ยง
เล็งเป้า เรียบร้อย
แล้วอย่าลืม
ต่อให้เจ้ารู้ว่าทำแล้วจะเจ็บ
เจ้าก็ต้องพุ่งเข้าชนมันไปเลย
เขาอยู่ในนั้น
นางก็อยู่ในนั้น
แต่...
เจ้าปลุกคนทั้งหมู่บ้าน ให้ตื่นขึ้นมาแล้ว ลูกพ่อ
ทีนี้ ไปทำให้แน่ใจ ว่าพวกเขาจะตาสว่างต่อไป
ข้ารักท่านนะ พ่อ
ข้าก็รักเจ้า ไอ้ลูกชาย
ทีนี้ พูดมาเลย
ยิง!
มีชี่ ข้าขอ...
โอ๊ย ไม่นะ
มีชี่
เจ้ามาทำอะไรที่นี่
มีชี่
สมอลล์ฟุตอยู่ไหน
อึดหน่อยนะ เจ้าตัวเล็ก เกือบถึงบ้านแล้ว
อ้อใช่ มีชี่เอาสมอลล์ฟุตไป
แล้วบอกจนข้าเชื่อว่า ข้ามีปัญหาเรื่องการจัดการความโกรธ
เพราะสิ่งที่เรียกว่ามีปมเรื่องพ่อ
ไม่รู้สิ อะไรสักอย่างเกี่ยวกับที่ ตอนเด็กไม่ค่อยมีใครกอด
ตอนนี้ข้ากำลังคิดวิเคราะห์ จริงจังเลยนะพ่อ
ข้าทำอะไรลงไป
เปิดประตู!
พวกเจ้า!
นี่ พวกเจ้าต้องช่วยข้า!
มีชี่เอาตัวสมอลล์ฟุต ลงไปใต้เมฆแล้ว
ฟังนะ ข้าขอโทษ ข้าไม่ได้คิดจริงๆ อย่างที่พูด
ข้าจะอธิบายทุกอย่างให้ฟัง หลังจากที่เราเจอมีชี่
นางกำลังตกอยู่ในอันตราย พวกเจ้าต้องเชื่อข้านะ
เราจะเชื่อเจ้าทำไม เจ้าโกหก เพื่อนกัน เขาไม่ทำกันอย่างนั้น
หรือไม่แทงข้างหลังกันด้วย
ไม่เรียกอีกฝ่ายว่าบ้า ต่อหน้าคนทั้งหมู่บ้านด้วย
เจ้าทำตัวเหมือนข้า ข้านึกว่าเจ้าเป็นคนดีกว่านี้
เจ้าพูดถูก ข้าโกหก
คือพวกเจ้าค้นหาความจริงมาตลอด ไม่ว่าใครจะว่ายังไง
พวกนั้นหัวเราะเยาะเจ้า เรียกพวกเจ้าเป็นตัวอะไรต่างๆ นานา
เดี๋ยว เรียกว่าอะไร
แต่พวกเจ้าก็ไม่เคยให้ความกลัวเข้ามาขวาง
นั่นเป็นสิ่งที่ข้าควรจะทำ
และเป็นสิ่งที่ข้าจะทำตอนนี้
มิโก!
เดี๋ยว! เรียกว่าอะไรนะ
มีชี่ เจ้าอยู่ไหน
- โคลก้า! - หวัดดี
หวัดดี! เดี๋ยวนะ ถ้าเจ้าลงมาตรงนี้ นั่นแปลว่า...
โหย ตกลงมาไกลชะมัด
ทุกคน!
พวกเจ้าตามมา
แหงสิเราต้องมา เพื่อมีชี่
ใช่ๆ ข้ารู้
แล้วก็เพื่อเจ้าด้วยนิดนึง แต่ส่วนใหญ่มาเพราะมีชี่
ขอบคุณนะ แม้แต่เจ้าก็มา ฟลีม
เดี๋ยว ฟลีมอยู่ไหน
โอเค ข้อดีและข้อเสีย
ข้อดี มิโกต้องการเรา
ข้อเสีย ถ้าตกลงไปแล้วตาย ก็ไม่มีประโยชน์อะไรกับเขา
ข้อเสีย หนึ่ง ข้อดี ไม่มี โอเค ข้อดี
ใช่ ฟลีมมันห่วย
เรารอไม่ได้ เราต้องไปหามีชี่ให้เจอเดี๋ยวนี้ ก่อนที่คนอื่นจะเจอ
มันใหญ่มากเลย
เรารู้ได้ยังไงว่านางตกลงมาตรงนี้
โอเค เจ้าตัวเล็ก
ตอนนี้หายใจสบายแล้วนะ
เจ้าถึงบ้านแล้ว เห็นไหม
(ร้านกาแฟ)
บ้าน
นั่นอะไรน่ะ
เดี๋ยวนะ ฉันอยู่ที่ไหนเนี่ย
อะไรกัน
โอ๊ย ไม่นะ ไม่ๆ ไม่ดี
- เบรนด้า - เพอร์ซีย์เหรอ
เพอร์ซีย์! นายยังไม่ตายๆ!
โอ๊ย แย่ละ นายยังไม่ตายใช่มั้ยเนี่ย
ไม่ตาย พร้อมลุยเลย
รู้ว่าผมเสี่ยงชีวิต เพื่อแสวงหาสิ่งที่น่าทึ่ง
หาสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่าพวกเรา
คลิปของฉัน
ฉันอัพโหลดขึ้นไป อย่างที่นายบอกให้ทำ แล้วมันก็กระจายไปทั่วเลย
นั่นของจริงใช่มั้ย คือชุดอยู่กับฉัน
นายเจอเยติของจริง
มือถือฉันดังไม่หยุดเลย
ใครๆ ก็อยากได้ตัวนาย นายได้ดูข้อความบ้างมั้ยเนี่ย
(อินเทอร์เน็ตคาเฟ่)
รู้ว่าผมเสี่ยงชีวิต เพื่อแสวงหาสิ่งที่น่าทึ่ง
เพอร์ซีย์! ลูกค้าคนโปรดของผม นี่ตัวแทนของคุณเองนะ
ผมอยากให้คุณกลับมาร่วมงานกัน โทรมานะ
นี่มาร์ค เบอร์เดนจาก เนชั่นแนลจีโอกราฟิกโซไซตี้ โทรกลับหน่อย!
เพอร์ซีย์ นี่พ่อของแก พ่อไม่ขายหน้า ที่มีแกเป็นลูกแล้ว!
สวัสดีครับ นี่นิวยอร์กไทมส์โทรมาอีกครั้ง..
ผมได้เบอร์มาจากเพื่อนของเพื่อน ผมเห็นคลิปของคุณ
เพอร์ซีย์ นี่เกลจากที่สถานีนะ
เห็นคลิปของคุณแล้ว!
ถ้าจับเจ้าเยตินั่นมาเป็นๆ ได้ คุณกับรายการของคุณจะพ้นภัย!
นี่เป็นทุกอย่างที่นายเคยต้องการเลย
เดี๋ยวนะ เยติมาตรงนี้ด้วยเหรอ
ไม่อยากเชื่อสายตาเลย
นี่มันน่าทึ่งสุดๆ
อะไรน่ะ
สวยจัง
โอ๊ย ลูกสมอลล์ฟุต!
พวกเจ้านี่น่ารักจังนะ!
ว้าว ตัวอ่อนสุดๆ นะเนี่ย
เย้!
เดี๋ยว เจ้าไม่มีชีวิตจริงใช่มั้ย
แหลมเฟี้ยว
สวยมากเลย
สมอลล์ฟุตอีกตัวแล้ว
พวกเจ้าอยู่ที่นี่กัน กี่ตัวเนี่ย
อ๋อ เยอะเลย
หวัดดีจ้ะ
ว้าว! พวกนี้วิ่งเร็วจัง
(ตูม ตูม ดอกไม้ไฟ)
พวกเรา ข้าหาจนทั่วแล้ว มีชี่ไม่อยู่
เอ่อ ข้าว่าข้าเจอนางแล้วล่ะ
นี่มันสุดยอดเลย!
โอ๊ย ไม่ดีละ ไม่ดี
โอเค แสงมันแยงตามาก
เกิดอะไรขึ้น
พวกเจ้าทำแบบนี้ทำไม
มีชี่! เรามาแล้ว ไม่เป็นไรนะ
ขอบใจมาก
ไม่สิ ไม่ใช่ไม่เป็นไร เราอยู่ในที่ที่แย่ที่สุด
แต่อย่างน้อย เราก็อยู่ด้วยกัน
- เยส - เย้!
เดี๋ยว แล้วฟลีมล่ะ
ข้อดี 10 ข้อเสีย 65 โอ๊ย นี่มันทรมานกันชัดๆ!
- ฟลีมน่าสมเพชเนอะ - ใช่
- เจ็บตรงไหนรึเปล่า - ข้าโอเค
แต่พวกนั้นทำร้ายข้าแบบนั้นทำไม
เพราะพวกเขาเป็นสัตว์โลกที่เลวร้าย
เจ้า! เจ้ามาที่นี่ทำไม
- เจ้าโกรธข้า - เพิ่งรู้เหรอ
มีชี่ ข้าขอโทษจริงๆ
แต่เชื่อข้าเถอะ ข้าพูดอย่างที่พูดไป เพื่อปกป้องเจ้า
ปกป้องข้า ด้วยการโกหกเนี่ยนะ
นางก็พูดมีเหตุผลนะ มิโก
เจ้าเองไม่ได้โกหกพ่อตัวเองเหรอ หัวหน้าลับแห่งเอสอีเอส
เขาก็พูดมีเหตุผล มีช
มันไม่เหมือนกันสักหน่อย
อีกอย่าง เจ้าคิดว่า เจ้าปกป้องข้า จากอะไรกันแน่
จากสิ่งนั้น
(ขอต้อนรับสู่พิพิธภัณฑ์เยติ)
นี่คือสิ่งที่พ่อของเจ้าเอาให้ข้าดู นี่คือเหตุผลที่ข้าโกหก
พวกมันเป็นปีศาจ
ไม่ พวกเขาคิดว่าเราเป็นปีศาจ
นี่ๆ พวกมันจะตามมาทันแล้ว
ยังไงพวกนั้นก็จะต้องเจอเรา จะทำยังไงกันดี
เราต้องไปกันเดี๋ยวนี้เลย
พวกเขาแย่ไปหมดทุกคนจริงๆ เหรอ
ข้าก็ไม่รู้
แต่เราจะรีรออยู่แถวนี้เพราะอยากรู้ไม่ได้
(ทางไป พิพิธภัณฑ์เยติ)
พวกเขาอยู่ไหนนะ
สาบานเลยว่าเห็นมาทางนี้
เจอแล้ว!
โอ๊ย ไม่นะ นายจะไปไหน
จะให้พวกนั้นเจอตัวก่อนฉันไม่ได้
เพอร์ซีย์!
ไปกันเร็ว เร็วเข้า
ขาลงมันง่ายกว่านะ
ไม่นะ มิโก เราจนมุมแล้ว
อย่าให้แสงสาดมาได้
เสื้อคลุมทั้งตัวเลย
ข้าบอกแล้วว่า หินเหล่านั้นมีไว้เพื่อปกป้องพวกเรา
พ่อจ๋า!
มีชี่!
พ่อมาช่วยข้า
แน่สิ พ่อต้องมา พ่อก็ฟังเจ้านะ
ขอบคุณค่ะ
นั่นมันตัวอะไร
มิโก มาเร็ว เรายังหนีทัน
- ไปเลย - เจ้าจะทำอะไรน่ะ
ข้ายอมให้พวกนั้น ตามเราไปจนถึงบ้านไม่ได้
- มิโก! - หนีไป!
ไม่นะ!
ข้าอยู่นี่ อยากจับก็มาเลย
กวางกี เร็วเข้า รีบหน่อย
เราเป็นเพื่อนกันใช่มั้ย
หวังว่านายจะเข้าใจว่า ทำไมฉันต้องทำแบบนี้นะ
ไม่!
โอ๊ย ไม่นะ! พวกนั้นจับเขาได้แล้ว
- มีชี่! - มิโก!
นั่น!
ไม่นะ!
โอ๊ย แย่ละ โดนจับได้ซะแล้ว
คิดว่านี่เป็นเรื่องตลกเหรอ
ก็แล้วแต่นะ นายว่ามันขำมั้ยล่ะ
แค่ทำให้เป็นข่าวเรียกเรทติ้ง
ไอ้ขี้แพ้เอ๊ย
นั่นไม่ใช่มิโก! งั้นมิโกอยู่ไหน
เขายิงข้า
- มิโก! - สมอลล์ฟุตของเจ้ายิงข้า
หน้าชาไปหมดแล้ว!
เดี๋ยว งั้นเขาก็เป็นคนแย่ๆ เหรอ
เปล่าๆ เขาไม่ได้แย่
ข้าว่าเขายิงข้าเพื่อช่วยข้าไว้
ใช่ เจ้าพูดถูก เขาช่วยไว้
เขาช่วยพวกเราทุกคนเอาไว้
เฮ้อ จบกันชื่อเสียงของฉัน
ใช่ แต่นายได้อะไรที่ดีกว่ามานะ
ศักดิ์ศรี
ก่อนหน้านี้มันไปหลบอยู่ที่ไหนนะ
ขอบใจนะ เบรนด้า
คุณถูกจับข้อหาก่อกวนความสงบ
ทำลายทรัพย์สินสาธารณะ
ยิงดอกไม้ไฟในเขตเมือง
เดี๋ยว เดี๋ยวสิ
หลอกลวงทางอินเทอร์เน็ต เดินเตร่ลับๆ ล่อๆ
แต่งตัวพิลึก
(ลบ) (ยกเลิก)
(ไม่มีไฟล์ใดๆ)
ข้ารักเจ้าตัวเล็กนั่น แล้วข้าก็รักพวกเจ้าด้วย
ส่วนเจ้าก็ทั้งสุดยอดและฉลาด
และข้าคิดถูงเจ้า ข้าคิดถุงเจ้า
ข้าขีดถุงเจ้า
ข้าก็ขีดถุงเจ้า มิโก
โอเค ทุกคนกลับบ้านกันเถอะ
โอเค ข้าพลาดอะไรไปบ้าง
นี่คือประวัติศาสตร์ของพวกเรา และนี่คือบรรพบุรุษของพวกเรา
กาลครั้งหนึ่ง เยติเคยอาศัยอยู่ใต้หมู่เมฆ
เราขึ้นมาอยู่ที่นี่ ที่ซึ่งพวกเจ้าจิ๋ว ไม่สามารถใช้ชีวิตอยู่ได้
คือ ข้าคิดว่าสมอลล์ฟุตเป็นศัตรูของข้า แต่เขาก็ช่วยข้าเอาไว้
ข้ารู้ว่าข้าพูดไว้ว่า นั่นไม่ใช่สมอลล์ฟุต
แต่มันไม่จริง
ข้าขอโทษ ที่ข้าโกหกพวกเจ้า
สมอลล์ฟุตเป็นเรื่องจริง และพวกมันอาศัยอยู่ใต้ทะเลเมฆ
ทะเลเมฆนั้น เป็นของประดิษฐ์ขึ้น
นี่คือสาเหตุที่บรรพบุรุษของเรา ตัดสินใจอย่างนั้น
นั่นคือความจริง เห็นไหม
มันสลับซับซ้อน และบางครั้งมันก็น่ากลัว
แต่มันก็ดีกว่า ใช้ชีวิตอยู่กับคำโกหก
แบบ ดีกว่ามากเลย
แสดงว่าเราไม่ได้ตกลงมา จากก้นจามรียักษ์บนฟ้าเหรอ
ไม่น่าจะใช่
งั้นเราตกลงมาจากก้นตัวอะไร
- เอางี้นะ เดี๋ยวจะกลับมาตอบ - เข้าใจละ
ตอนนี้พวกเจ้าทุกคนก็รู้แล้ว
เราคิดว่าพวกเขาเป็นสัตว์ร้าย พวกเขาก็คิดว่าพวกเราร้าย
ถ้าพวกเราซ่อนตัวต่อไป เรื่องนั้นก็จะดำเนินไปไม่มีเปลี่ยน
เราต้องสื่อสารกัน
แต่ก็ขึ้นกับเราทุกคน ที่จะตัดสินใจว่าจะทำยังไง
เจ๋งเลย
ถึงเวลา จะต้องทำ
ทำเรื่องหักมุม ทำอะไรใหม่ๆ
(ตูม ตูม ดอกไม้ไฟ)
ทำที่นี่ ตอนนี้เลยไง
เราต้องหาทางทำให้จงได้
นี่เป็นเรื่องของการยื่นมือออกไป ขจัดช่องว่างระหว่างกัน
แทนที่จะเกลียด มาให้เกียรติ ความแตกต่างทุกทางนั้น
ฉันก็ยังคิดดี ใช่ ฉันยังเชื่อ
เรามีพลังที่จะ ทำให้โลกนี้เป็นที่ดีกว่าเดิมกัน
แต่ถ้ามันจะเปลี่ยน เราต้องมาร่วมมือกัน ฉันและเธอ
ในจังหวะ โอ๊ะโอ โอ๊ะโอ จังหวะแห่งความจริง
แต่ถ้ามันจะเปลี่ยน
เราต้องมาร่วมมือกัน ฉันและเธอ
ในจังหวะ โอ๊ะโอ โอ๊ะโอ จังหวะแห่งความจริง
ฉันไม่ได้บ้าแล้ว!
ข้อดี ถ้าลงไปตรงนั้น จะได้เจอคนมากมายเลย
ข้อเสีย จริงๆ แล้วเราไม่ชอบอยู่กับคนเยอะๆ
โอ๊ย นี่มันทรมานกันชัดๆ!
(สมอลล์ฟุต)
โอเค 3.. 2..
ตอนต่อไปของ...
เดี๋ยว นี่ฟันฉันหายไปซี่นึงรึเปล่า
คำบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์
Thai