NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Wiemy, jak to się skończy, prawda?
Wszyscy umrą.
Nie powinno to nikogo dziwić.
Co ma począć podstarzały biały facet z nagromadzoną przez lata wiedzą,
której grozi zaprzepaszczenie?
Pozostaje mu użyć jej jako broni.
Wielcy tego świata nie boją się śmierci.
Moja załoga to szanuje.
Dzień dobry, rodzino. Pobudka.
Wyruszyliśmy 2468 dni temu.
Trzy dni temu połączyliśmy pociągi.
Dla wyjątkowego towarzysza
wybrałem „Marsz królewski lwa” Camille'a Saint-Saënsa.
Jesteśmy lwami,
które odbiorą Wieczną Lokomotywę
bełkoczącym hienom.
Nasze stado czeka przyczajone,
a każdy z was odgrywa rolę w tej wspaniałej odysei.
Niektórzy płacą wyższą cenę.
A najwyższą z nich, Lodowy Bob.
Każdy z nas powinien poświęcić się jak on.
To dzięki niemu będziemy gotowi.
Niech nas zjednoczy, niech powiedzie nas na front!
Gdy nastanie czas, by odebrać...
co moje.
Zagłada nie jest aż taka zła.
Jeśli jesteś zaradny i pomysłowy,
ludzie ustawią się w kolejce po bilety na twój show.
Na pokładzie Snowpiercera, mojego pociągu
o 1034 wagonach.
Stawianie czoła wątpliwościom, zwłaszcza własnym...
to zadanie dla lidera.
Pewnie, ale nie dla matki.
Skoro to Matka Ziemia powraca do życia, to owszem,
to zadanie dla matki.
Miesiąc.
Za godzinę zmieniamy tor i jedziemy na zachód.
Śniadanie gotowe.
Czeka nas koszmar z wciąganiem Snowpiercera pod górę.
Czują zapach jajek.
Jak nigdy dotąd pragną świeżego jedzenia.
Boże.
To dobrze.
Niech nadal głodują.
Blizna przypomina, jak daleko byś się posunęła.
Przypomina mi tylko, że Melanie zabiła nam ćwieka.
No tak. Solidna teoria, że Ziemia się ociepla.
Cudownie.
A ona wybiera się na misję samobójczą.
Porzuci pana Laytona, nieustraszonego rewolucjonistę.
Co za rozkosz.
To lepsza rozrywka
niż podcięcie mu gardła.
Wielka Alicjo, odbiór. Tu Snowpiercer.
Jak miło wreszcie was usłyszeć.
To tor testowy w Górach Skalistych.
„Karkołamacz”.
LINIA GŁÓWNA - LINIA BOCZNA
Jest bardziej niebezpieczny, niż się wydaje.
To najbliższy punkt do stacji.
Snowpiercer stanowi problem.
Tor sam w sobie jest bez zarzutów.
Snowpiercer musi zwolnić przed Zakrętem Berthouda,
więc nie da rady wjechać pod górę.
Gdy pokonamy łuk, możemy uruchomić dopalacz
i nabrać wystarczającego rozpędu.
Zgadza się.
A jeśli się nie uda?
„Jeśli się nie uda?”
To pan, panie Layton?
Czemu urzęduje pan z maszynistami?
Nadzór obywatelski, panie Wilford.
- Takie zasady. - „Obywatelski”?
Powiem, co się stanie.
Musielibyśmy się cofnąć, okrążyć świat
i wrócić z drugiej strony.
Tego byśmy nie chcieli.
Melanie przegapiłaby szansę, by zginąć, próbując ocalić świat.
Prawda, Melanie?
Tak, stracilibyśmy okazję.
A nie mamy zbyt wiele czasu.
Mamy plan. Bierzmy się do roboty.
Ruth przyśle listę sprzętu.
To zła papeteria.
Chcę odebrać go razem z Benem.
Nie. Tylko nie Ben.
Doprawdy? A to czemu?
Bo Ben nie ma wstępu do Wielkiej Alicji, Ben.
To Alex mi pomoże.
Dobrze. Przyślij listę.
Osobiście obszukam cię na granicy.
Dobrze.
Przed nami tysiąc kilometrów po prostym torze.
Sprawdźmy, na co nas stać.
Zmieniliśmy tor i jedziemy w góry.
Wilford poskąpi nam sprzętu.
Potrzebujemy części zamiennych.
Mam pewien pomysł.
Pójdę z tobą do granicy.
Mam dostarczyć listę sprzętu.
- Dzięki, Ruth. - Za co?
Że wspomagam misję samobójczą w górach?
Zostawię to tobie.
Nie szczędzi ci, co?
Dam ci radę. Nie okłamuj jej.
Ja tego żałuję i pewnie już tego nie naprawę.
Ale ty...
masz szansę mieć u boku uczciwą osobę.
Z drogi, panie Roche.
Radzę udać się na granicę.
A co się dzieje?
Maszyniści i góry wysokie jak ich ego.
Gdzie będziemy, gdy opadnie śnieg?
Liczę, że na kuszetce. Z żoną i zimnym piwem.
Hej, szefie.
Już nim nie jestem.
Tutaj śpisz?
Jestem singielką, pamiętasz?
Zerwałam z Drugą Klasą.
Jesteś detektywem.
Layton gdzieś cię ulokuje, do diaska.
Mam ważniejsze sprawy.
Ta napaść?
Nie jest dobrze.
Na granicy coś się szykuje. Znajdźmy go.
Pieczęcie. Spójrz tylko.
Jak mamy przemycać marychę?
Uda się.
Możliwe.
Chcę tylko zarzucić przynętę.
Panie i panowie, to sygnał postępu.
Gorąca linia na granicy, komunikacja pomiędzy lokomotywami.
Zachowujmy się, jak należy.
Witam, Wielka Alicjo.
Tu szefowa Gościnności Snowpiercera.
Jesteśmy gotowi.
Dzień dobry.
Nie ma Kevina?
Ja jestem.
Biedak zachorował.
Pewnie złapał jakiegoś
bakcyla, gdy był u pana, panie Layton.
Widział pan tę listę zakupów?
Owszem.
Chcesz sześć akumulatorów przepływowych?
Zgadza się.
Gdzie jest Alex?
Pakuje twój spadochron.
Denerwujesz się?
Dam ci cztery.
Potrzebuję sześciu.
Muszę przetrwać pierwszą dobę
i uruchomić stację.
Nie dam ci elektrosań.
Zdaje się, że masz trzy.
To prawda.
Ale jeśli jeden tam tobie,
zostaną mi tylko dwa, prawda?
To tylko lista Melanie.
Snowpiercer potrzebuje części zamiennych,
zwłaszcza...
- Silników wózków. - Silników.
Trzech, z tego, co wiem.
To ważne, skoro stanowimy jeden pociąg.
Może dokonalibyśmy wymiany.
Świeże owoce, warzywa,
chleb, jajka, dzban cydru.
Raz na tydzień wzbogacimy waszą dietę
w zamian za sprzęt.
Zdolny z ciebie przywódca.
Niesamowite, ile pojąłeś w tak krótkim czasie.
Rozważę to.
Za 14 godzin odjeżdżam na elektrosaniach, Joseph.
Wpuść mnie na pokład.
Z eskortą Gościnności.
Niestety nie dziś, Ruth. Przyjdzie twoja kolej.
Wpuśćcie ją.
Adieu, panie Layton!
Niedługo zostaniesz z nim sam.
UWAGA - NIE UŻYWAĆ
Dwadzieścia siedem wagonów z zaopatrzeniem.
SCHŁADZANIE
Dwadzieścia siedem.
ZAWÓR ZAMYKAJĄCY
Czego dusza zapragnie.
UPRZĄŻ
Sprzęt ratunkowy.
Szansa na przetrwanie uległa poprawie.
Ocieplenie.
Genialne.
Całą noc rozważałem twoją hipotezę.
Ma sens. Headwoodowie potwierdzają.
Więc się zaangażuj.
Jeśli stworzymy model, zbudujemy pierwszą kolonię.
Jasne, wchodzę w to.
Brawo, tchnęłaś w nas nadzieję.
Szkoda tylko, że zamarzniesz na śmierć, by zdobyć dane.
Dla ciebie to też tragikomedia?
Nie.
Z sześcioma akumulatorami przetrwa.
Jaka szkoda.
Jeśli dotrzesz do stacji.
Wiem.
To pierwsza przeszkoda.
Możesz iść, W.
Przypilnuję jej.
Będziesz brodzić w śniegu.
Jeśli przyjdzie ci omijać szczeliny lodowe czy lawiniska,
wyczerpiesz paliwo, gdy dotrzesz do stacji.
Nie potrzebuję zasilać skutera aż do powrotu.
Nie wiemy, w jakim stanie są panele słoneczne.
Systemy potrzebują zasilania, by stworzyć model klimatyczny.
Dam radę.
Podaj mi woltomierz.
Nie widziałam tu innych dzieci.
Jestem najmłodszym członkiem załogi.
Masz przyjaciół?
Co według ciebie ma się tu teraz wydarzyć?
Jak najwięcej.
Niezła ironia, co?
Pakujemy twoje rzeczy, żebyś znów mogła mnie opuścić.
Gorzej niż ironia.
To koszmar.
Przykro mi.
Jeden raz to decyzja.
Dwa razy to już wybór.
Tak, to mój wybór.
Tylko dlatego, by dać ci szansę na normalne życie.
Dobra... to co chcesz wiedzieć?
Wszystko.
Co lubisz robić?
Kto ci przekłuł uszy?
Gdzie śpisz?
Umiesz się śmiać?
Dobra.
Pokażę ci, gdzie śpię.
Chodź.
Nie chce, by Miles ją zobaczył.
Wie o wszystkim.
Tak mi przykro, Josie.
Czemu?
Bo wróciłeś do Zarah?
Nie żyłam.
Ale żyjesz.
Jesteś tu.
Spójrz na mnie.
Nie obchodzi mnie, z kim masz dziecko.
Wiesz, kto mi to zrobił.
Melanie.
Musiałem zawrzeć sojusz.
Nie było wyjścia.
Poświęciłeś 35 ludzi z Ogona.
To ja namówiłam ich do walki.
Chciałem umrzeć z nimi.
I nie spełniłeś naszych obietnic.
Twoje przywództwo jest pod znakiem zapytania.
Josie, ta misja...
To misja Melanie.
Tak, wierzę Maszynistom.
Że to nasza najlepsza szansa.
Muszę ją chronić przed Wilfordem.
Rewolucjoniści nie nadają się na polityków.
A tak cię postrzegają.
Nadal jestem Ogonowcem.
Potrzebujesz mojego wsparcia.
Inaczej ich stracisz.
Ani śladu po marihuanie?
Podawałeś się za szmuglera.
Szmugluję, jak mi się podoba.
Właśnie byłem świadkiem pertraktacji handlowych na granicy.
Jedno ci doradzę. Jedz oliwki i uzbrój się w cierpliwość.
Nie mam wprawy.
Skoro nie masz zielska...
No?
To tu nie przesiaduj.
Bez urazy, ale źle to wygląda.
Zadawanie się z Ogonem.
Wybacz, muszę to zobaczyć.
Widzisz?
Coś ci to przypomina?
Musiałaś coś widzieć.
Wsadzili mi worek na głowę. To trwało chwilę.
Widziałam, jak uciekali. Byli zamaskowani.
Zabrali odcięte palce.
Mawiają, że to robota Łataczy.
Nic nie powiem.
Jeszcze się zemszczą.
Chciała otworzyć punkt naprawczy na bazarze.
Co to za wolność, skoro nadal nas prześladują.
Jeden Ogon. Obronimy się.
Wiecie, jak chronić siebie i nasze granice.
Nie przekraczajcie ich.
Panujemy nad tym.
Pomogę ci.
Znajdę sprawców. Już tu nie wrócą.
Dobrze?
Jak mówiłam, Wilford ma tu swoich ludzi.
Tak?
- Łatacze go kochają i nienawidzą Ogona. - To żaden dowód.
Ktoś chce nas nastraszyć. Oni najlepiej się do tego nadają.
Roche, chcesz złożyć im wizytę?
Nie za bardzo.
Dzięki.
Nienawidzę Łataczy.
Byłam w policji. Rób to, co ja.
Czyli?
Udawaj, że to strażacy.
Nie ładujcie się bez pozwolenia.
- Ciebie też miło widzieć. - Bez przesady.
W końcu zaszczycamy go wizytą.
Kto ostatnio nosił maskę
i atakował Ogonowców przy Herbaciarni?
Ręka do góry.
Przerwa.
Należycie do fanklubu Wilforda, prawda?
Wielu cieszy się z jego powrotu.
A jak wam się podoba odcinanie ludziom palców?
Możecie wyciskać i rozmawiać, prawda?
Coś taka nerwowa, pani detektyw?
Może dlatego, że tak dużo pakujecie.
Zapodajemy sobie ostatni zapas sterydów.
Zrobiłaś się sławna.
Agentka na froncie rewolucji.
Właśnie.
A wy gdzie byliście?
Tutaj. Odbywaliśmy żałobę.
Na wieść, że Wilforda nie ma w Lokomotywie,
załamaliśmy się.
Więc się nie angażowaliśmy.
Tak jak nie będziemy się angażować w tę waszą demokrację.
Nie musimy nikogo atakować.
Będziemy siedzieć tutaj i czekać...
na niego.
HONOR - PORZĄDEK - PRACA
Jasna cholera.
- Na mojej warcie? - Nie waż się mu mówić.
Cześć, jestem... mamą Alex.
Melanie.
O Boże.
Bierz to na siebie.
Nie przejmuj się.
Szybko.
Miła prycza.
Przystrajamy je, ale wszystkie są takie same.
Poza wagonem Wilforda.
Ładnie się tu urządziłaś.
W ten sposób odtwarzam naszą trasę.
Też tak robię. Tak samo.
Miałyśmy tego samego nauczyciela.
Rysowałam twoje portrety.
Wyobrażałam sobie, jak wyglądasz.
Ja też wyobrażałam sobie twoją twarz.
Masz wielki talent.
Wilford nie zna lepszej maszynistki od ciebie.
Tor testowy w Górach Skalistych.
„Karkołamacz”.
Nikogo nie zabije.
Gdy pociąg dotrze do Zakrętu Berthouda,
Wielka Alicja będzie tutaj.
Napęd i moc wepchną Snowpiercera na to wzniesienie.
STACJA BRESLAUER WYS. 3700 M
Wysiądziesz w najwyższym punkcie
i pojedziesz skuterem do stacji.
A wy wykonacie najważniejsze zadanie.
Wypuścicie serię balonów nad Mostem Morza Beringa,
Syberią, Chinami i Himalajami.
A po miesiącu zawrócimy do stacji, żeby cię odebrać.
Tak.
To zakręcone jak świński ogon, mamo.
Co robisz?
Badam pociąg.
Sprawdzam, jak się sprawuje.
Snowpiercer jest już w górach.
Potrafisz to wyczuć?
Macie niezosiowane koło. Warto sprawdzić.
Musimy iść.
Sprzęt za żywność.
Ustanowiłeś handel z Wilfordem?
Zaproponowałem.
Jeszcze nic pewnego, ale raczej się zgodzi.
Chyba to mnie właśnie martwi.
To zazdrośnik.
Gdy cię wyróżni,
wchodzisz do jego świty.
Na początku jest cudownie. On jest cudowny.
Ale w końcu wystawia szpony.
Lubi skłócać ludzi.
Melanie i ja mu się nie dajemy.
Stąd brak wstępu do Wielkiej Alicji?
Pewnie tak.
Jego zazdrość nie dotyczy zwykłych rzeczy jak miłość, zdrada czy seks.
Jemu chodzi tylko o kontrolę.
Może jakoś to wykorzystamy.
Może.
Musimy przejechać z nim połowę świata,
więc jeśli coś planujesz...
Żadnych sekretów.
Razem wrócimy po Melanie.
Jak tam mój chłopak?
Minus 96.
Przez 54 minuty. Rekord.
Obniżcie temperaturę i wydłużcie czas.
Czeka go więcej zabiegów.
Mamy cały miesiąc?
Połowę.
Jeszcze nie skończyła?
Mówi, że mamy niezosiowane koło.
No i?
Spece od napędu to potwierdzili.
Dziewiąty wagon, przedni wózek, z tyłu po lewej.
Tuż pod barakami, a nikt nie zauważył.
Chyba nie robisz się sentymentalna?
Nie.
Chcemy się jej pozbyć.
Spójrz na mnie.
Powtórz to.
Chcemy się jej pozbyć.
Alicjo, zbliżamy się.
Cześć, Melanie.
Opatuliłaś się, zanim wyjdziesz na dwór?
Jeszcze nie.
Niedługo się mnie pozbędziesz.
By podtrzymać ducha współpracy,
Alex zasiądzie u sterów.
Niech powiezie mamę w nieznane,
zgadzacie się?
Zrozumiałam.
Cieszę się, że tam jesteś.
Przyjęłam, Snowpiercer. Zbliżacie się do łuku.
Za niecałą minutę.
Ale straciliśmy rozpęd.
Niech zgadnę.
Snowpiercer nie ma tyle mocy, ile przewidywaliście.
Poradzimy sobie.
Posłuchajcie.
By pokonać szczyt, użyjemy zasilania z Pierwszej i Drugiej Klasy.
Dopływ prądu zachowają przychodnie i punkty zborne.
Potrzebujemy dodatkowej mocy...
za 25 minut.
Mam zebrać wszystkich w 25 minut?
Dasz radę, Ruth. Wierzę w ciebie.
GROZI WYKOLEJENIE - ZWOLNIĆ
Uwaga. Wchodzimy w zakręt!
Wszyscy są cali?
Dobrze, panie Layton. Proszę ze mną.
O ile Melanie nas nie wykolei.
Alarm.
Pierwsza i Druga Klasa do Wagonu Nocnego.
Trzecia do Sekcji Rolniczej lub Kantyny.
Punkty zborne...
- Dalej. - Proszę...
Do końca korytarza.
Andre, dokąd? Zbieramy się w Nocnym.
Nie przenoszą pacjentów.
- Idziesz do Josie? - Jest sama.
Posiedź z nią. Tędy. Dalej.
Do końca korytarza.
Druga Klasa wchodzi w zakręt. Przygotujcie się.
Dziękuję.
Mój Boże. Litości, Tristan.
W porządku. Zachowajcie spokój.
Proszę do punktów zbornych.
Muszę to zobaczyć.
Spokojnie. Proszę dalej.
Tędy.
Wagon jest pusty. Zamykać!
Alicjo, wjeżdżamy pod górę. Pogoda jest tam lepsza?
- Niestety nie. - Bylebyśmy tam dotarli.
Zbyt szybko tracimy prędkość.
Kiedy uzyskamy dodatkową moc?
Za kilka minut.
Przenosimy wszystkich do punktów zbornych.
Może być o kilka minut za późno.
Nie wiem, jak to się ma udać, Melanie.
To proste.
Silniki rakietowe uruchomimy przed czasem.
Przed zakrętem?
Za szybko. Wykoleimy się.
Alex ma okazję się czegoś nauczyć.
Musi utrzymać prędkość na tyle, by nas nie wykoleić
i nie pozabijać.
Poradzi sobie.
Snowpiercer? Zgłoś się.
Zrozumieliśmy, Alicjo.
Dasz radę, Allie.
Zwolnij hamulce i zachowaj spokój.
Miło znów pracować w zespole, prawda, Melanie?
Punkty zborne, zapraszamy.
Nowy program przedstawiamy.
Melanie rusza z misją, a pan Wilford...
Co z nią?
Odbija jej.
Jak wszystkim, jeśli nie zauważyłeś.
- Gotowe. Wagony uszczelnione. - Ruth.
Lokomotywa. Jak sytuacja?
Wszyscy są w punktach zbornych. Gotowi na odcięcie.
I zdrowaśkę.
W porządku, Ruth. Amen.
Odciąć zasilanie wagonów.
Tak jest!
Wykonane.
Nadal tracimy prędkość.
Przyspiesz. Użyj zapasów mocy.
Już to zrobiłam. Pora na rakiety.
Wchodzimy w zakręt.
Rakiety gotowe!
Jestem z ciebie dumna.
Zrozumiałam.
Zrozumiała, jeśli nie słyszałaś.
Przepchnij ich.
Pozbędziemy się jej.
Nie chcesz, by to się udało.
Jeśli wolisz pobyć dłużej z mamusią, nie włączaj rakiet.
Zrobiła to.
Nabieramy prędkości.
Utrzymaj ją!
Jeśli przyspieszymy, stoczymy się ze skarpy.
To wciśnij hamulce. Twój wybór.
Dasz radę, Alex.
Poczuj pociąg.
Dowiozę cię tam, Melanie.
I żegnaj, mamuśka!
Co za dramat! Brawo!
Udało ci się.
Udało ci się, Allie.
Zobaczymy się przy śluzie.
Pakuj manatki, Melanie.
Spójrz na mnie.
Na więcej łez nie pozwolę.
Więcej nie zobaczysz.
Daj spokój. Czas przeciąć pępowinę.
To początek wspaniałej przygody.
- Dokąd to? - Kontrola kombinezonu i biegów.
Musimy zwolnić, by mogła wyskoczyć.
Jupiter!
Leżeć!
Rozpieszczasz ją.
Psa też.
No idź. Pożegnaj się.
- Wilford. - Po kielonku.
Daj mi to.
Wiem, że Wilford wrócił, ale musisz się ogarnąć.
Nie jesteśmy na to gotowi.
- No. - Witam, pani detektyw.
Pastor Logan. Znacie się?
Agent Roche. Oczywiście.
Na co nie jesteśmy gotowi?
Nie ustanowiliśmy nowego systemu.
Nie pokazaliśmy im, że jest godny zaufania.
Wilford znów ich omotał.
Widzisz, jak się zmieniłaś? Pośród tego zamętu.
Martwisz się o ich dusze.
Przyznaję, mam ich w bród.
Święty Krzysztof raczej nic nie wskóra.
Warto to powtórzyć.
Podróż nigdy się nie kończy.
To realna nadzieja.
Na dowód tego Melanie opuszcza pociąg.
Melanie...
Gdy moje ciało zamarzało,
zwinęłam się w kłębek, by chronić tę dłoń...
bo jedna pięść mi wystarczy.
Będziesz ojcem.
Twoje dziecko...
Ono nas poprowadzi.
Jeśli misja Melanie to nasza nadzieja, by opuścić ten pociąg,
to nasi ludzie mają teraz nowy cel.
Ruth.
Przygotuję wyjście.
Dziękuję.
Chyba wiesz, co jest teraz najważniejsze.
Chcesz się upewnić, że kapuję? Strzec danych.
Przede wszystkim.
Dlatego muszę pilnować megalomana, który stworzył ten świat
i chce odzyskać władzę,
a są tacy, którzy go w tym wspierają.
Tak. Coś w tym rodzaju.
Wnioskuję z tego,
że nie chciał, byśmy opuścili pociąg
i ponownie zasiedlili Ziemię.
Dla jasności.
O powodzeniu tej misji zaświadczą dane,
nie to, czy przeżyję.
Powodzenia, Andre.
Powodzenia, Melanie.
Pike, wyłaź. Widzę cię.
Przyłapałeś mnie, bracie.
Słuchaj. Odnowisz handel ze swoim człowiekiem w drugim pociągu.
Umożliwię ci to.
Poważnie?
Nic poza trawą. W zamian za to, co ci każę.
Nie zawiodę cię.
Możesz ufać Laytonowi.
To dobry człowiek.
Sprawiedliwy. Tak jak ty.
W tego typu okolicznościach dobrzy ludzie się zmieniają.
Obiecaj, że zaopiekujesz się Alex.
Chcę...
Chcę tylko wiedzieć... że może na kogoś liczyć.
To by dla mnie wiele znaczyło.
Oczywiście.
Masz moje słowo.
Dziękuję.
Tu Snowpiercer.
Jesteśmy gotowi.
Dobrze, że ci się udało.
Maszynistko.
Będziemy czekać na twój powrót.
Musisz podładować kombinezon, jak tylko tam dotrzesz.
Oszacować zniszczenia, przygotować schron.
Głównie martwię się o te zniszczenia.
Znajdę sposób, by improwizować. Nie martw się.
Celowo wywarł na ciebie presję.
Gdy kazał ci kierować pociągiem
i gdy kazał ci odczepić Snowpiercera.
Zrobił to, by obarczyć twoje sumienie.
Chcę, żebyś wiedziała,
że to on jest okrutny, nie ty.
Zapamiętaj.
To nie twoja wina.
Chciałam zatrzymać cię na dłużej.
Chciałam wcisnąć hamulce.
Robimy to, co musimy.
Nie jesteśmy tacy, jak sądzisz.
Jeśli czegoś będzie ci trzeba, są ludzie, którym możesz zaufać.
Dziękuję.
Kocham cię, Allie.
Do zobaczenia za miesiąc, mamo.
NIEBEZPIECZEŃSTWO
- Race na punkt zrzutu. - Dobra, gotowe.
Na trzy, dwa, jeden.
Napisy: Ewa Nowicka