W poprzednich odcinkach...
Zabierając klinikę, zabieracie tampony!
- Genialny pomysł. - Orientuj się.
Priya Rajvath z Source Toronto.
Robi wrażenie.
Roztrzaskałabym jego aparat i drogocenny sprzęt fotograficzny.
Rozwińmy tę fantazję.
Mówisz o tym?
Spokojnie, pozbędę się...
Nie musisz tego robić.
Cześć, jak się czujesz?
Przestań się o mnie martwić, wszystko gra.
To tylko trochę kwasu w tyłku.
Odlot już minął.
Chyba zostawię dziś Ellę z mamą.
Cholera, zapomniałam, że przychodzi dozorca.
Spokojnie, posiedzę tu i zadbam, żeby się nie obijał.
- Naprawdę? Dzięki. - Nie ma sprawy.
Powinni byli to zrobić miesiące temu.
Nic mnie tak nie wkurza, jak leniwi dozorcy.
- Racja. - Do zobaczenia wieczorem.
- Na drogę. - Nie... Dziękuję.
Jesteś niesamowita.
Co sprawia, że ta rozmowa będzie dosyć trudna.
Nie będę już potrzebowała...
Ani słowa więcej.
Nadszedł czas.
Przejmujesz nocne obowiązki.
Tak.
Przynajmniej spróbuję.
Chwileczkę.
Mam w torebce coś dla dzieci.
Pamiątkę...
po swojej strażniczce słodkich snów.
Tak.
Nie ma za co. Naciśnij przycisk.
Tu jest...? Jest.
Wyszły w pole kurki trzy
I gęsiego sobie...
Dzieci będą zachwycone. Jak to wyłączyć?
Nie da się.
Jest zapętlone.
NETFLIX ORIGINAL
O w mordę. Boże.
Rosie.
Udało ci się.
Ocaliłaś klinikę. Genialna kampania.
To krwawienie, to graffiti na kroczach...
Zapłaciłam studentowi z ASP o ksywce Rzyg,
żeby zamalował parę plakatów w metrze, a teraz to żyje samo.
Zainspirowałaś ligę menstruacyjnych bojowniczek.
Nie wiem, co to znaczy.
Ale naliczyłam dziś jakieś sześć nowych kroczy.
I wiem, że nie są nasze, bo Rzyg jest w Berlinie.
Powinnam była ci zaufać.
Chyba postąpiłam pochopnie.
Martwię się o Kate, nie wypoleruję tego stołu!
Kate, mogę wrócić do pracy?
Dzięki Bogu, Rosie, bo tak wiele znaczysz...
O Boże, dorwali Frankie.
To było mocne.
Wszystko gra?
Nie zniosę tych wymiotów.
To jak trening brzucha bez siłowni.
Albo rejs bez morza.
I statku. I talerza krewetek.
Przygotowałam...
śniadanie mistrzów na pierwszy trymestr.
Kruszony lód i łyżeczka.
Idealnie. Dziękuję.
Żaden problem, bo cię kocham.
Nie, kocham cię.
Jestem w tobie zakochana.
Co?
Ty we mnie nie. O nie...
Przepraszam.
Wiem, chcesz być sama. To takie pogwałcenie przyjaźni.
Dlaczego ja...
Podoba ci się to?
O Boże, najlepiej!
Ja ciebie też kocham.
Chodź.
Chciałabym ci coś pokazać.
To...
- Ładny akcent. - Co sądzisz?
Piękny pokój krzyży.
Pokój dziecka.
A co powiedziałam?
Chyba „pokój krzyży”.
Naprawdę?
- Dzięki, że jesteś. - Ciągle pani dzwoniła.
Gorzej niż mój były. Bez przerwy do mnie pisze.
À propos. Nie kazałam ci niszczyć jego rzeczy.
My tylko eksplorowałyśmy twoje fantazje i...
Posłuchaj, musisz się od niego odciąć. On jest dla ciebie zagrożeniem.
Wiem, groził mi. Gadał jak obłąkany.
- Więc poszłam z nim porozmawiać. - Co?
I coś znalazłam.
Rany, Georgia, czemu to wzięłaś?
Nie wiem.
Żeby go nie użył na mnie.
Bałam się oddać go na policję, ale przecież nie wezmę go do domu.
Dobrze. Zostaw go u mnie.
Dziękuję. Jest pani jak anioł stróż.
- Szkoda, że nie jest pani moją mamą. - Jestem z dziesięć lat starsza niż ty.
- Serio? Bo ja mam 20 lat. - Przejdźmy dalej, dobrze?
Jesteś bydlęciem? Nie paś się przy biurku.
Liczę, że to nie prywatna rozmowa.
Odłóż tę książkę!
- Spóźniłeś się. - Nowy barista.
Pomylił kawę i źle napisał „Gary”.
Masz kawę w kuchni.
Ale nie espresso. Ekspres od dawna nie działa.
Jenny.
Porozmawiamy?
Mam pomysł.
Skoro tak kochasz espresso, to może zatrudnij się w kawiarni.
Co?
Co tam?
Muszę powiedzieć, że sprawdzasz się jako menadżerka.
Nawet lepiej niż Laura. Wszyscy są bardziej produktywni.
Dzięki, Marvin. Klucz tkwi w komunikacji.
Pracownicy cię nienawidzą,
ale mamy wyniki jak nigdy dotąd, więc tak trzymaj.
Posłuchaj.
Muszę wziąć wolne, a skoro tak dobrze ci idzie zarządzanie,
pomyślałem, że mogę wyjechać na parę dni.
Chyba nie na gejowską imprezę komiksową?
Nie używaj tego słowa jako obelgi.
I właśnie na to.
Do końca tygodnia będziesz tu rządzić. Zajmiesz się listą płac, ale to proste.
Czyli...
będę szefową?
Tak.
Mogę zająć twoje biuro?
Proszę.
Mogę zwolnić Gary’ego?
Za co?
Stalkuje mnie.
Naprawdę?
Chciałby!
Traktujesz to poważnie?
Tak. W porządku. Przejmę twoją nudną pracę.
- Cześć, Steve. - Kate.
Właśnie wróciłem z Calgary.
Spotkałem się z organizatorami tamtejszego rodeo.
W przyszłym roku Stenton zasponsoruje wóz kuchenny.
- Super. - Uwielbiam Zachód.
- Tak? - Tamtejszą atmosferę.
Wszyscy noszą kowbojskie kapelusze... Chciałbym to sprowadzić tutaj.
Przyniosłam grafiki ze zmianami, o które prosiłeś.
No tak.
Ponoć ocaliłaś ten szpital dla dziwek.
Masz na myśli klinikę dla kobiet?
Siedzę w biznesie od 40 lat.
Myślisz, że nie wiem, jak działa dobroczynność?
Składam darowizny na najróżniejsze bzdety.
Nie dlatego, że jestem Jezusem, tylko dlatego, że znam zasady gry.
No właśnie.
Słyszałaś o Lotus Flower?
- Tej firmie od getrów do jogi? - Tak.
Jared Percy, prezes Lotus Flower, wpadł po uszy w gnojówkę,
bo nie był miły dla pulchnej stewardessy.
Nie, dziękuję.
Nie usłyszałaś oferty.
Nie jestem zainteresowana.
Powiedziałem, że mu pomożesz.
Nie powinieneś był.
Nie?
Kate...
Przedstawiłem cię członkom MOOD jako sprzymierzeńca
i skorzystałaś na moim poleceniu, więc chyba mi coś wisisz.
Nie. Nic ci nie wiszę.
Przykro mi, ale jestem przedsiębiorcą, a nie przyjaciółką MOOD-u.
Tak, jesteś genialnym przedsiębiorcą.
Masz jednego klienta, Stenton. Nie stać cię na to, żeby mnie zawieść.
Tak, masz rację.
Ale i tak to zrobię.
Odchodzę.
Co?
Suka!
Nie oddawajcie jej za parking.
Pani nie jest Kate.
Chciałabym.
Valerie Szalinsky.
Pan musi być dozorcą. Spóźnionym.
Podnajmuje pani to mieszkanie?
Jestem przyjaciółką Kate Foster.
I nie pozwolę szargać imienia ciężko pracującej matki
jakiemuś dozorczynie.
Dozorczynie? Nie tak szybko.
Zwolniłabym, ale nie mam czasu.
Za dużo roboty. Proszę spróbować nadążać.
I załatwione.
Chwileczkę.
Na pewno dokręcił pan wszystko, co trzeba?
Tak. Nic nie cieknie.
Ja tylko dbam o przyjaciółkę.
Dziękuję.
Ma szczęście, że panią ma.
Pana żona na pewno docenia, że ma w domu taką złotą rączkę.
Nie mam żony. Nie trafiłem na tę jedyną.
Nie ma co się śpieszyć.
Inaczej pewnego dnia obudzi się pan bez partnerki i skarpetek.
Skarpetek?
Zostawił mnie i zabrał mi skarpety.
Musiał być szalony, skoro panią zostawił.
Ma pan duże dłonie.
Tak. Nie chciałaby pani częstować mnie popcornem.
Żeby się pan nie zdziwił.
Ale dobrze gram na klawiszach.
Muzyk.
- Czym jeszcze się pan zajmuje? - Jestem dozorcą i złotą rączką.
Gdyby potrzebowała pani napraw...
proszę dzwonić.
Mel Boyd.
Chcę Anne Carlson.
Jest pan umówiony?
Nie. Mów, gdzie ona jest.
Ta suka kazała mojej byłej zniszczyć mi życie,
sprzęt fotograficzny za 20 koła. Nie!
Carlson wie, co zrobiła.
Sama jej to, kurwa, doradziła!
Wiem, że Georgia tu dziś była. Gdzie ona jest?
- Proszę się uspokoić... - Zostaw ją!
Iris, idź.
Co, kurwa?
Jesteś doktor Carlson?
Zostawisz Georgię i nigdy tu nie wrócisz
albo zgłoszę na policję ciebie i ten pistolet.
- To mój pistolet? Dawaj. - To samoobrona.
Idź!
- Kate. - Cześć.
Cześć, dzwoniłaś.
Wszystko gra?
Właśnie posłałam Steve’a Malka i MOOD na drzewo.
- Naprawdę? - Tak. A on miał kowbojski kapelusz.
To była akcja rodem z Dzikiego Zachodu.
Czy to nie twoi jedyni klienci?
Ale tak miło pracowało się dla tej kliniki.
Znajdę klientów, w których wierzę.
Masz może jakieś kontakty, które nie wchodzą w konflikt...
Prosisz o jałmużnę.
Potrafisz być dupkiem.
Nie jestem dupkiem.
- Nie? - Nie.
Na pewno?
Owszem.
To udowodnij to.
Dupku.
Jak wiecie, wielka impreza z okazji Halloween
zbliża się wielkimi krokami.
Każdego roku prosimy...
Pani Foster, może zadba pani o obecność?
- Mam na myśli pani własną. - Należało się.
Jak mówiłam, Halloween zbliża się wielkimi krokami
i co roku prosimy rodziców,
aby pomogli sprawić, żeby nasze maluchy na długo zapamiętały ten dzień.
One w ogóle nie będą go pamiętały.
- Cześć. - Cześć.
Dzięki, że ją odwiozłeś.
Nie ma sprawy. Możemy porozmawiać?
Jasne.
Alice, dasz nam chwilę?
Jakieś incydenty?
Podejrzana biegunka, kradzieże? Piły shoty tequili?
Nie, to niezręczna sprawa.
Dobrze.
Znaleźliśmy stringi w szufladzie Brenny.
Stringi?
Ma 12 lat. Chyba musicie pogadać o odpowiedniej bieliźnie.
Myślimy, że dostała je od Alice.
Alice, podejdź tu.
Alice nie ma stringów, a gdyby miała, to nie dałaby ich koleżance.
- Co robisz? - Widzisz?
- Pełna transparencja, pełne majtki. - Dobrze, porozmawiamy o tym z Brenną.
Świetnie.
Mamy 2019 rok, nie możesz ludziom ściągać spodni.
Ian!
Cześć.
O Boże. Co się stało?
- Przejechali mi po stopie. - Co?
No tak.
Na ostrym dyżurze dali mi środki przeciwbólowe.
Nie czuję bólu.
Bólu stopy...
ani bólu emocjonalnego.
To dobrze, biorąc pod uwagę, że moje życie się skończyło.
Nie dramatyzuj.
Z rozwaloną stopą nie mogę pracować.
A renty nie dostanę, bo to było po godzinach.
I jeszcze ten drugi samochód.
Myślałem, że jestem spłukany, ale teraz jestem trupem.
Dobrze wyglądasz.
Dzięki.
Jestem na wyższym stanowisku, więc muszę się odpowiednio ubierać.
Kurczę.
Muszę wziąć tabletkę.
Znowu mam uczucia.
Posłuchaj,
na tym nowym stanowisku mam pod sobą wszystko,
łącznie z listą płac.
To znaczy, że mogę zatrudniać ludzi.
Możesz załatwić mi pracę?
Faktycznej pracy nie.
Ale mogę załatwić ci pensję, do czasu aż staniesz na obie nogi.
Nikt nie zauważy.
Wiesz, co normalnie myślę o kłamstwach,
ale teraz...
myślę tylko o tym mrowieniu w całym ciele.
No dobra. Zamówię jedzenie i zaopiekuję się wami obojgiem.
To jak, przyjeżdżasz?
Tak, mamo. Będę za 20 minut, możesz przygotować Ellę.
Pośpiesz się.
Kurwa!
- Kate? - Oddzwonię.
O Boże. Co się stało?
Czy to... Forrest?
O Boże. Co się stało?
Znalazłem cię. Wszędzie cię szukałem.
W biurze, w knajpie z płatkami... Mam cię.
Dobra, nie tak głośno. O co chodzi?
- Myślałaś, że jestem głupi. - Co? Nie.
Wszystko już rozumiem.
Zmanipulowałaś mnie seksem i piersiami i zmusiłaś do rzucenia pracy.
Wiesz, że to nieprawda.
- Co jest? Czemu jesteś pijany? - Świętuję.
Właśnie złożyłem przeciwko tobie pozew o molestowanie seksualne.
Boże, dlaczego?
Same płatki i salsa pomidorowa.
Zmiataj stąd!
Sio! Won!
Dzień dobry. To chyba salmonella.
Zatruł się sałatą.
Skurwysyn.
Proszę wszystko dojeść.
Alice.
Alice!
Hej. Włożyłem resztę kotletów do lodówki.
Napisy: Juliusz P. Braun