W poprzednich odcinkach...
To moi synowie.
- To ostatnia? - Tak.
- Dawaj! - Chcesz? To żryj!
Nie wracamy do siebie.
Ja niczego nie oczekiwałem. To ty tu przyszłaś.
Spróbuję mieć dziecko sama.
Nieźle, co nie?
Moja przyjaciółka cierpi.
Nie może zajść w ciążę.
Dlaczego? Ma zepsutą pochwę?
Nie.
Ma zepsute jajeczka.
Potrzebujesz jajeczek? Ja mam.
- Rozumiem, jeśli mnie nienawidzisz. - Zróbmy tak. Nie chcę cię więcej widzieć.
Ale to ty o to zadbaj.
Po jednym telefonie.
Nathan, tak.
Nathan, cześć.
Kate, wszystko gra?
Tak.
Jest super. Siedzę w areszcie.
Naćpałam się. Nie jakoś strasznie.
Mam lekki odlot.
Na wysokość małej brzozy.
Tak na półtora metra.
12 GODZIN WCZEŚNIEJ
Frankie, siedzisz z przodu, bo...
Dziś twoje urodziny
Kiedy się urodziłaś Były twoje urodziny
Val!
Co? Cieszę się na naszą wycieczkę.
Jak w Laskach na gigancie.
Chyba jestem Tiffany Haddish tej grupy.
A ty którą?
Tą zmęczoną.
Czyli Jadą.
Val.
Dobrze.
Dzieci z Lionelem?
- Nie, ma turniej krav magi. - Co?
Nie pytaj. Znalezienie niani to koszmar.
Prawdę mówiąc,
miło będzie wyjechać z miasta, przemyśleć parę rzeczy.
Ale się do ciebie dobijają.
To praca.
Odbierzesz?
Nie.
Wyłączę to.
Cześć, patrzcie.
- Jesteś w ciąży? - O cholera.
Nie, to Bianki.
- Jakiej Bianki? - I czemu dotykam jej sików?
To moja dawna sąsiadka. Pomogłam jej zajść w ciążę.
Odlot.
Obrzydliwe.
Ale ekscytujące.
Zamknęłam w aucie trzy najlepsze przyjaciółki.
Czy może być lepiej?
W drogę!
No i jesteśmy.
Czujcie się jak u siebie w domku.
- To twój domek? - Jest przepiękny.
Nie zawsze taki był.
Ale Konny umie zrobić remont.
Super. To co robimy?
- Nie wiem. - Pływamy?
Nie da rady, jezioro jest skażone.
Między innymi dlatego dom był taki tani.
Dzięki, bakterie!
- To może wycieczka? - Lepiej nie.
Jelenie są w rui, a nie chcę walczyć z napalonym bykiem.
Sprawdzę maila. Jakie macie Wi-Fi?
- Nie mamy. - Nie macie?
- Ani grama. - Co wy tu robicie?
To miała być niespodzianka, ale chyba nie mam wyjścia.
To zakazana skrzynka Josepha i Jacoba.
Od ich urodzenia chowam tu skonfiskowane rzeczy.
Prawie mnie to wzrusza.
Chwila, co to jest?
Prezenty na święta, bo niszczyli skarpety.
Czyli wkładali w to...
swój sprzęt?
Sądząc po dźwiękach, wkładali tam też gniew.
Biedne penisy.
Dałaś to dzieciom?
Ale zabrałam, bo przynieśli je do szkoły.
To na co macie ochotę?
Trochę hazardu?
Nie.
Co jeszcze tu mamy...?
Choćby to.
- Co to jest? - Czy to LSD?
Ryczeli jak bobry, kiedy to zabrałam, więc musi to być „dobry towar”.
Zróbmy to.
Nie ma mowy. Nie.
Ostatnio po psychodelikach straciłam dwie prace.
Spasuję.
- Zróbmy to. - LSD.
- Bierzemy LSD.
- Weźmy LSD. - Weekend dziewczyn.
- LSD. - Czemu nie?
A teraz czekamy.
Musi tu być coś do roboty.
Mogę poprosić cię o radę?
Nie wiem, co zrobić z Mikiem.
To ten uzależniony od twojego mleka?
Nie, ten drugi.
Ten olbrzym.
Co robić? Co chcesz. Jesteś singielką.
To chyba bardziej skomplikowane.
Jeśli ci się podoba, to śmiało.
Każdy facet spycha Nathana w przeszłość.
Bo Nathan to przeszłość, prawda?
Dziwne. Dzwonią do mnie z twojego domu.
- Nie... - Halo?
- Kate? - Cześć, Alice.
Ja to załatwię. Dzięki.
Halo, cześć?
Czemu dzwonisz na telefon Kate?
Bo ani ty, ani tata nie odbieracie. Dlaczego?
Twój ojciec kopie po głowie innego dorosłego faceta,
a ja musiałam wyłączyć telefon,
bo ty i wiadoma osoba pisałyście do mnie z 500 razy.
O co chodzi?
Wredna Niania...
Nie wymawiaj jej imienia!
- Wredna Niania? Dlaczego? - Cicho.
Po co nam kryptonimy, jeśli ich nie używasz?
Anne, potrzebuję telefonu!
Dziwna jesteś.
Nie dzwoń i nie pisz. W razie wypadku dzwoń na policję.
Dziewczyny, znalazłam czasopisma.
Rany.
Księżna Diana zdradzała?
Wiesz co? I bardzo dobrze.
Co? Karol ją zdradzał.
Dobrze, że się zabawiła.
Ale dziwna tu temperatura.
Czujecie to?
Taką jakby... temperaturę.
- Kiedy to zacznie działać? - Co zacznie działać?
- Kiepsko się zaczyna. O Boże. - Nie.
Pomóżcie jej.
Ja i moi kumple się tobą zaopiekujemy.
Twoi kumple?
To musi być ulga wyrwać się od tych piekielnych synów.
Nie są tacy źli.
Mały J jest jeszcze prawiczkiem.
Ma jeszcze czas.
Niech poczeka. Warto czekać.
Ja chcę być z kimś, przy kim mogę pierdzieć.
Ja też.
- To jest zaufanie. - Racja.
Musimy to jakoś wyrazić.
Widzisz?
To się dzieje.
Światy się pojawiają. To się dzieje.
Co się dzieje?
Wredna Niania jest u mnie w domu.
Co?
Dobra.
Nie martw się. Czy Lionel wie? I gdzie jest Alice?
Boże. My... Ja zatrudniłam ją na chwilę. Tylko na weekend.
Że niby co?
Chcesz do niej napisać?
Nie.
Jak?
Jak mogłaś... Jak mogłaś ją zatrudnić?
Bo ma świetny kontakt z Alice,
a ja bardzo tego teraz potrzebuję.
Nie mogę jej zostawić z kim bądź, przez nią cała klasa się posrała.
Ten weekend i tak jest zrujnowany.
Znowu sypiam z Nathanem.
Co?
Myślisz, że to dobry pomysł?
Pewnie nie. Ale straciłaś prawo, żeby mi coś wytykać.
Idę na wściekły spacer.
Nie. Kate, nie.
Kate!
Wracaj tu. Musimy o tym porozmawiać.
Kate Mirabelle Foster!
Nie mów do mnie pełnym nazwiskiem. Chłopaki, idziemy.
Pomyśl.
W ogrodzie macicy Bianki rośnie maleńkie nasionko.
Zdaje mi się, że ta mityczna Bianca jest dla ciebie kimś wyjątkowym.
To prawda.
Po prostu...
bardzo mi się podoba.
I trochę mnie to przeraża, bo to moja przyjaciółka.
Najlepsza przyjaciółka.
Nie musisz tak tego podkreślać.
Jeśli się nie zejdziemy, to nigdy...
nie zerwiemy.
Wiesz?
Nie chcę się rozwodzić z Biancą.
Chcę być z Biancą.
Tak, chcesz. Znalazłaś miłość.
Chwytaj ją oboma odnóżami.
- Lesby! - O Boże.
Miałaś być w seminarium.
Miałam być „na” seminarium. A poza tym kłamałam.
Żebyście raz w życiu dali mi spokój i pozwolili się zabawić.
Co tu robicie?
Potrzebujemy sypialni.
Jacob w końcu zamoczy pytonga.
Dorośnij, Joe.
Val, to nie daje mi spokoju.
Chyba powinnam iść jej powiedzieć.
Powinnaś.
- Pójdę po kluczyki. - Chyba...
Chyba nie powinnyśmy prowadzić.
No nie. Masz rację.
To ekscytujące.
Co jej powiesz?
Może...
Nie wiem.
„Bianca...
wszyscy jesteśmy pyłem”.
Może lepiej coś konkretniejszego.
No tak. Racja.
Tak, muszę to zrobić dobrze.
A jeśli ona mnie nie kocha?
Byłabym zgubiona.
Rozumiem cię. Ja już się zgubiłam.
Co?
Serio?
A nie, tędy.
- Val! - Wracamy po mapę.
I zapomniałyśmy przekąsek.
Val!
O Boże.
No dobrze.
Jesteś reniferem.
Cześć.
Powtórz.
Cześć.
Tato?
Tak?
Boże, jesteś Patronusem.
Czym jestem?
Chciałem tylko zapytać, czy wszystko gra.
Twoje życie trochę się skomplikowało.
Chodzi ci o Nathana.
Chcesz, żebym mu wybaczyła.
- Ale chyba nie potrafię. - To twoja decyzja.
Małżeństwo to tylko wybór.
Każdego dnia.
Kocham cię.
- A ja ciebie. - Kate?
Anne?
- Gdzie jesteś? - Anne, muszę...
iść.
Muszę gdzieś tutaj mieć mapę.
Czy tutaj wszystko oddycha?
Tak.
Ten pokój wygląda jak nowy, jakbym nigdy go nie widziała.
George, dzwoń po policję.
To nie jest mój domek.
Anne!
Kate, gdzie jesteś?
- Anne! - Idź za dźwiękiem mojego głosu!
Anne.
Cześć.
Nie wybiegaj tak.
- Nie wiem, gdzie jesteśmy. - Ja też nie.
Jezu, ale zimno.
Twoja koszula szybko się spaliła.
- Mam nadzieję, że jesteś zadowolona. - Nie jestem.
Bo uważasz, że to w porządku wpuszczać tę kobietę do domu.
A kiedy ja śpię ze swoim mężem, ojcem moich dzieci, to ja jestem zła.
- On cię zranił. - Ona też, Anne.
A teraz i ty.
Egoistka.
Bezczelna!
Spanie z nim to wielkie ryzyko emocjonalne.
Myślisz, że sama nie czuję się wystarczająco winna?
- Przestań. - Ty przestań.
Nie potrafię.
Ale potrafię być dobrą matką i przyjaciółką.
Dobra przyjaciółka wspierałaby mnie, niezależnie co postanowię.
- Wspieram! - Czyżby?
Bo możliwe, że wrócę do Nathana.
Po moim wyskoku.
Wiesz, wyskoku.
A, po olbrzymie!
Tak.
Nie...
Nie ma alkomatów na LSD. Zachowuj się normalnie.
Siemka.
Jesteście razem?
Kate, Anne, moje przyjaciółki!
Ale zbieg okoliczności!
Tak dobrze znowu być razem.
Proszę wsiadać. Uważajcie na głowę.
O Boże.
- W nogi. - Co? Nie!
Biegiem!
- Wiesz, że nie uciekniesz. - Szybko, nóżki!
Ona już to robiła?
Val!
Kochana!
Wracaj tu.
Wracaj, już dobrze.
- Szybka jest. - Racja.
Już wraca. Wszystko będzie dobrze.
Co się dzieje? Mamy kłopoty?
Za co? Za to, że żyjemy? Błagam.
Nie, za nielegalne substancje.
- Mówisz o tym? - Przestań.
Nie mam nic do ukrycia.
Czekaj, co ty...?
Nie musisz tego robić.
Na pewno nie zrobią kontroli otworów.
To mały komisariacik, pewnie nie mają rękawiczek.
I już...
jest.
Po jednym telefonie.
Wiem. Gdzie jesteś?
Idź do domu.
Musisz się pozbyć Wrednej Niani.
Co? Ale idziemy z chłopakami do sauny.
Nie. Idź do domu, dobrze? To był potworny błąd.
Powiedz, że nigdy nie może wrócić.
Dobrze?
Nawet gdyby Alice stała na środku drogi
i patrzyła na radiowóz, a jej koszula płonęła.
Wszystko w porządku?
Policjantka dała mi swoją koszulę.
Co? Jaka policjantka?
Kocham cię.
Zwolnij wiedźmę.
Kocham cię.
Jestem w tobie zakochana.
I chyba zawsze byłam.
Ale nie jestem...
Tak się cieszę, że najpierw się poznałyśmy.
Mogę...
Nie wyszło mi, mogę jeszcze raz?
Jake, mama potrzebuje twojej pomocy.
Weź! Już prawie wybiłem prostytutki na tym poziomie.
Czy ktokolwiek może pomóc?
Nathan.
- Potrzebujesz pomocy? - Nie, Val to załatwiła tyłkiem.
Ale jeśli mamy razem iść
w jakimkolwiek kierunku, musimy być ze sobą szczerzy.
- Dobrze. - Spałam z Forrestem.
Z kim?
Jest nieobrzezany, to było ciekawe.
Tak dużo tkanki.
Ale seks był w porządku.
Myślałam, że będzie dziwnie, ale nie.
Poza tym napletkiem. Nie żeby coś, ale był dziwny.
No dobrze. Dzięki za szczerość.
Nie sprawia mi to przyjemności, ale nie mam prawa protestować.
A Mike jest taki zapracowany, na nic nie ma czasu
i nie wyobrażam go sobie w golfie.
Za bardzo by go krępował.
- Halo? - Przyjechali po was.
Panie...
Ciekawe, dokąd jedziemy!
Najlepszy dzień!
Dzięki za podwózkę. To miłe.
Jake i Joe wypili po piwie i zasnęli, więc...
Powinnyśmy jakoś jej pomóc?
Zajmę się tym.
Valerie.
Chodź tutaj.
Dzięki za troskę.
Wiszę ci koszulę.
Wiesz...
Jednak spotkałam się z Renyą.
Co? Kiedy?
Jak? I co...?
Poszłyśmy na drinka i planowałam jej ostro nagadać,
ale ostatecznie zrobiło mi się jej żal.
Nie przyglądaj się znienawidzonym osobom, bo tylko zrobi ci się ich żal.
Myślałam, że jest dziką kusicielką.
A to tylko smutny dzieciak.
Empatia potrafi zniszczyć taką piękną złość.
Ale i tak nie chcę jej więcej widzieć.
Nie zobaczysz. Obiecuję.
To była szalona noc.
Ja dobrze się bawiłam.
Ale wracajmy już, tęsknię za moją małą trucicielką.
Też tęsknię za dzieciakami.
Ja za moimi nie.
To gadziny, ciągle zrzucają skórę.
I są głupi.
Współczuję, ale Rhoda jest geniuszką.
Wszystkiego najlepszego, Frank.
Sto lat!
Napisy: Juliusz P. Braun