W poprzednich odcinkach...
Ma problemy z wybuchami.
Jak mam wyluzować, kiedy gadasz o mnie bzdury?
Jesteś bohaterką!
Jestem.
Jako rodzice nie chcemy przekazywać dzieciom...
mniej chlubnych cech.
Nie rozumiem.
- Zamykamy klinikę. - Kobiety już uratowane?
- Deweloper kupił działkę. - Stań się jego koszmarem.
Oni są gotowi grać nieczysto.
Cześć.
A ty?
Jak robi krówka?
Cześć.
Nie wracamy do siebie.
Nie myślałem tak.
Po prostu...
Zachowałeś moje kosmetyki, moją szczoteczkę...
Ja niczego nie oczekiwałem. To ty tu przyszłaś.
Tak. I to był błąd.
Więc wychodzę.
- Zabrałaś wszystkie kosmetyki? - Wiesz, ile kosztuje krem pod oczy?
Narla.
- Czy państwo nadal... - Cicho.
Muszę iść do domu i do kliniki, ale potem wpadnie mama.
Będę dziś pracował z domu,
więc Narla może zostać, a potem podrzucę dzieci.
Na pewno?
Tak.
Dzięki.
Cholera jasna!
Gdyby oddał mi te nagie fotki, nie byłabym wściekła.
Chciałbym włamać się do jego durnego domu.
Rozumiem.
Rozwińmy tę fantazję.
To znaczy?
Gdybyś mogła zrobić cokolwiek, co byś zrobiła?
Rozwaliłabym mu komputer.
I...?
I roztrzaskała jego aparat i drogocenny sprzęt fotograficzny.
Co teraz czujesz?
Czy to ci daje poczucie siły?
- O tak. - Świetnie. Kontynuuj.
No dobra.
Wzięłabym młotek i zrobiła dziury we wszystkich jego rzeczach.
Co się stało?
- Cóż... - Jak przegapiłyśmy zapisy?
Miejskie kolonie zapełniają się błyskawicznie.
Odświeżałam stronę jak szalona, a i tak nie wyszło.
Poza przerwą na siku.
Kto sika w dniu zapisów?
Rhoda musi gdzieś pojechać, bo mam konferencję.
Zapisz ją na prywatny obóz.
I zawieź ją do szkoły.
Cześć, Frank.
- Chodź, mała. - Brenda, twój naszyjnik z makaronu!
Ale jesteś ciężka.
Brenda, dzieła twojego dziecka są cenne.
Proszę.
Szarlatanka.
Cześć, Val.
Nadal prowadzisz kolonie w marcowe ferie?
Tak. I lista jest już pełna.
Kurczę. Potrzebuję czegoś dla Rhoads na wiosnę.
Może przysługa za przysługę?
Słucham.
Ktoś właśnie stracił miejsce.
Ta suka, która nie docenia makaronowej sztuki.
Popatrz na to.
- Zachowam to. - Dobra.
Zobaczyłam, że idzie do basenu i po prostu wskoczyłam.
A kiedy wyszłyśmy z wody, kaszlała i płakała.
Musiałam jej zrobić usta-usta.
To było traumatyzujące.
Robiłaś resuscytację oddychającemu dziecku?
Do czego pijesz?
Możemy porozmawiać?
Jasne.
Tak było, Gary.
Potrzebuję twojej pomocy.
Oceny pracowników? Bo mam trochę opinii.
Poniekąd.
Musisz przejąć obowiązki Laury. Ma nagłą sprawę rodzinną.
- Dostanę podwyżkę? - Nie.
- Mogę urządzić jej biuro? - Nie.
- Będę mogła rozkazywać? - Tak.
Kiedy zaczynam?
Teraz.
Co to jest?
Oceny kwartalne. Na ten tydzień.
Sprawdź, kto ma dobre wyniki, a kto złe.
Na pewno bez podwyżki?
KLINIKA DLA KOBIET
Przygotowałam kampanię marketingową.
Spodziewacie się zamknięcia,
ale możemy zatrzymać Elevation Realty.
To imponujące.
Ale nas nie stać.
Mimo że oferuję usługi ze stuprocentową zniżką?
- Musicie mieć jakiś kapitał. - Mam 200 dolarów.
Słucham?
Nie wiem, jakimi kwotami operują firmy, z którymi pracujesz,
ale nasz zeszłoroczny budżet starczył na ulotki o rzeżączce odpornej na leki.
Jest odporna?
Posłuchaj.
Cały budżet musi iść na realizację programów,
pomoc młodym matkom, darmowe testy na HIV,
dofinansowywanie antykoncepcji, darmowe tampony.
Darmowe? Fajnie.
Bez urazy, ale chyba jesteś osobą, która nie musiała się tym przejmować.
A wiele matek w klinice musi wybierać
pomiędzy tamponami dla siebie a pieluchami dla dzieci.
To straszne.
Tak...
Ale żeby dalej świadczyć usługi, musicie zatrzymać Elevation.
Może warto przesunąć fundusze na ratowanie kliniki?
Nie możemy.
Nie pozwolimy pacjentkom krwawić bez środków higienicznych.
MIKE BOLINSKI: PRZECZYTAJ.
ELEVATION REALTY STYLOWO INAUGURUJE INWESTYCJĘ
OBIAD?
Nienawidzę jej.
No, próbowałam dziś zostać w domu, żeby nie iść na jej lekcję.
Też bym tak chciała.
Umieram z głodu. Chcesz jedną?
Tak.
- Proszę. - Dzięki.
Panna Carlson znowu łamie regulamin.
Zakaz jedzenia na korytarzu.
Brenna, donne-moi.
Enlève le chapeau.
Czapka. Zdejmij czapkę.
Boże, ale bym chciała...
Odegrać się?
Możemy.
- Nie wiem, czy tak jest poziomo. - Ale jeśli teraz dokręcisz...
- Dobrze. - I już wiesz. Bąbelek to pokazuje.
Dzięki, Frank.
Doceniam twoją pomoc.
Nie ma sprawy.
Mamy towarzystwo.
To moi synowie. Jacob, Joseph!
Wy nie w szkole?
- Zgłodniałem. - A ja mam okienko i przerwę obiadową.
To co mam, kurwa, robić?
Obleśny fryz, stara.
Nie mów tak do koleżanki mamy.
Może byłbym grzeczniejszy, gdybym ciągle nie jadł mrożonej lazanii.
Tylko mrożonki można kupić hurtowo.
- To ostatni kawałek? - Tak.
- Jest mój. - Dawaj mi go, jest mój!
Zabraniam ci!
Chcesz? To żryj!
Bo znowu wezwę policję!
Zamknij się, mamo.
Ale jestem napalony.
- W porządku z nim? - Zmienili się po odejściu ojca.
A z tobą?
Tak.
Macierzyństwo to cud.
- Super. Mogę formularz kolonijny? - Tak.
- Gotowa? - Dodamy to od razu?
Zobaczmy, jak to wygląda.
Super.
ŚRODEK PRZECZYSZCZAJĄCY
No i proszę.
I praktycznie mnie wyrzuciła.
Niby o nich czytałam, ale za mało wiem o ich sprawie.
Dobra, porozmawiajmy o tym. Czym się zajmują?
To klinika dla kobiet z dofinansowaniami dla ubogich.
- To dobrze. - Antykoncepcja, tampony...
Ja ciągle kupuję tampony i nawet nie myślę, ile kosztują.
Cholera jasna.
Proszę bardzo.
To jest to.
Pokażę ludziom skutki zamknięcia kliniki.
A jakie by były?
Kobiety zaczęłyby krwawić na ulicach bez tamponów.
- To zwróciłoby moją uwagę. - I mediów.
- Dzwonię do Hannah. - Jesteś świetna.
- Ty mnie do tego doprowadziłeś. - Umiem doprowadzać kobiety.
Nikt tak nie mówi!
Kate, pamiętasz... Boże, to twój tata?
Co? Nie, Forrest. Mój tata nie żyje. To Mike Bolinski.
I co mówiłam o wchodzeniu podczas spotkania?
Nic.
Bo to jasne, że się nie wchodzi.
Muszę iść, ale powodzenia z kliniką, a niedługo umówimy się na kolację.
Nie musisz iść.
Chyba masz sporo roboty.
- Uczysz go jeździć na rowerze? - Umiem jeździć na rowerze.
Nie wątpię.
Forrest...
Cześć, Hannah. Tu Kate Foster. Mam pomysł.
Pani Pellerin.
Przepraszam za wcześniej.
Upiekłam to dla pani.
To bardzo miłe. Merci, Alice.
Przepyszne.
Ale wszystkich nie zjem. Komu ciasteczko?
Biuro Kate Foster, łamaczki serc i zimnej suki.
Boże.
Nie możesz tak odbierać, to jest firma.
Ale ty możesz mnie poniżać?
Mam prawo zabronić ci przerywania spotkań.
Mówię o Mike’u.
To znajomy, ale nawet gdyby nie, to nie masz prawa...
- Gniewać się na przyszłą żonę? - Nie jestem twoją przyszłą żoną.
- Pieprzysz każdego, z kim pracujesz? - Co?
- To ma sens. - Nie.
- Co robisz? - Twoje biurko zniesie to, co moje serce.
- To twoje biurko. - Nieważne.
Daj spokój, Forrest.
Posprzątaj to.
Wiesz co? Odchodzę.
Tak. Nie. Źle.
Cholera.
Odbierz.
Miałem do ciebie dzwonić.
Dostałam awans i musisz odebrać Zoe ze szkoły.
- Dasz radę? - Jasne.
- Dzięki, kończę. - Czekaj.
Co?
Rozpowiadałaś, że cię dręczę?
Ponoć powiedziałaś Genie, że mam problem z wybuchami.
- Czy to brzmi jak moje słowa? - Tak.
A wybuchasz?
Może parę razy straciłem cierpliwość, ale...
To chyba znamy prawdę.
- To znaczy? - Muszę kończyć.
Jak idzie?
Te wyniki są żałosne.
Gary’emu idzie lepiej niż połowie biura. Co za nudy.
Ktoś szczególnie zaniża średnią?
Gena.
Strasznie odstaje.
Zrób coś z tym.
Mamo, podasz mu słuchawkę?
Wiem, że nie umie mówić.
Chcę usłyszeć jego oddech.
Muszę kończyć.
Ucałuj ode mnie Lucę.
Pod nieobecność Laury ja analizuję twoją sprzedaż...
Przepraszam.
Nie miałam pojęcia, jak trudny będzie powrót do pracy.
Czuję okropne wyrzuty sumienia.
O Boże, ja cieknę.
Musisz więcej pompować.
Tak.
Muszę.
Przestań.
Musisz się podciągnąć.
Słucham?
Dopiero co wróciłam z macierzyńskiego.
To żadna wymówka.
Ogarnij się. Tutaj się pracuje.
Więc pracuj albo znajdź inną robotę.
Suka.
- Mogę iść do łazienki? - Po klasówce.
- Ale muszę. - Po dzwonku.
Nie wytrzymam!
Zaczekaj!
Stójcie!
To klasówka.
Nie patrzcie na mnie.
Nie patrzcie! Odwróćcie się!
Odwróćcie się!
Doktor Carlson.
Mówi dyrektor Baker ze szkoły podstawowej.
Mamy problem z Alice.
Znów zapomniała stroju na WF? Przysięgam...
Trzymam środki przeczyszczające wysoko.
Nie pojmuję. Brenna nie używa piekarnika.
Alice też, chyba że pod nadzorem.
- Dwudziestu uczniów się zesrało? - I nauczycielka.
Nic jej nie jest?
Wezwaliśmy kontrolę zatruć. Trafiła do szpitala.
Alice.
To twoja sprawka?
Brenna?
Powiedz prawdę.
To moja wina.
Boże, Brenna.
Namówiłam Alice, żeby upiec je u niej z lekami jej taty.
No dobrze.
Dziewczęta napiszą prace na 1000 słów
o zagrożeniach zatruwania jedzenia i trzy dni będą zostawać po lekcjach.
Zabieramy ci telefon, Alice.
Masz zakaz kontaktu z Alice.
A ty z Brenną.
- Mamo, proszę. - Dosyć.
Jeśli można, rozdzielenie dziewcząt to zła droga.
W moim doświadczeniu czworo rodziców z pełną transparencją co do wychowania
może być lepsze niż dwie pary, które się nie komunikują.
Możemy to zrobić.
Pełna transparencja.
Umowa stoi?
Stoi.
Przepraszam, że się pocę.
Ja też zjadłem ciasteczko.
Cześć.
- Gotowa na dobre wieści? - Mów, mam ciężki dzień. Co jest?
Rozmawiałem z dyrektorem.
Narla odchodzi, a Charlie wraca do szkoły.
Tak!
Formalnie to okres próbny. Za parę tygodni będzie kontrola.
To i tak dobrze. Dzięki Bogu, że ten upiorny cień zniknie.
Dobrze się spisaliśmy.
- Prawda? - Tak.
I tak pomyślałem, że może byśmy się spotkali i...
Mogę oddzwonić? Mam tu sprawę.
- Jasne. - Pa.
- Gotowa? - O tak.
- Świetnie. - Zróbmy to.
Wysiadajcie, panie.
Zabierając klinikę, zabierają tampony!
Jeśli zabierzecie klinikę, przyzwyczajcie się do tego!
Popatrzcie, faceci.
To krew menstruacyjna i nigdzie się nie ruszamy.
Przyzwyczajcie się.
Popatrzcie sobie.
Dobra, zaczynamy.
Komu krwi?
- Genialny pomysł. - Orientuj się.
Priya Rajvath z Source Toronto.
Robi wrażenie.
Co się tutaj dzieje?
Za tydzień Elevation Realty zamknie naszą klinikę dla kobiet.
Tydzień? A co potem?
Nie będziemy mieli siedziby, a wiele kobiet na tym ucierpi.
Idziemy do mamusi!
Chodźmy.
Chodź, mały.
To była rzeźnia, mówię ci.
Zamawiałaś pizzę i dzieci?
Cześć.
Nathan.
Cześć.
Ja miałam teraz wziąć dzieci?
Nie. Pomyślałem tylko...
że poświętujemy z powodu Narli.
Tak, przepraszam. Nathan, to jest Mike.
Mike, to jest Nathan. Pracujemy razem.
Miło mi.
Wpadłem pogratulować akcji, jest o niej głośno.
Niesamowite, co? Mike pomógł mi ją wymyślić.
Super. Gratuluję obojgu.
Dziękuję.
Zadzwonię jutro.
- Zostań, ja muszę lecieć. - Naprawdę?
Czeka na mnie klient. Wpadłem tylko pogratulować.
- Dobra. - To tyle. Miło poznać.
- Ciebie też. - Miło mi.
Trzymaj się.
Bawcie się dobrze.
- Przecisnę się. - Proszę.
- Wybacz, myślałem, że jesteś sama. - Nie ma sprawy, wejdź. Hej!
O Boże!
Pizza, trafiło mi się.
Napisy: Juliusz P. Braun