W poprzednich odcinkach...
Jak ma na imię?
Renya.
- Metro to... - Podziemna puszka pełna zboczeńców.
- Słuchałaś. - Tak.
To ty mnie nigdy nie słuchasz.
Niesamowity dom, Frankie.
Brakuje tylko ciebie za płotem.
Forrest, jesteś?
Zastanawiałem się...
O Boże!
- Przepraszam. - Kate!
- Tato, ja ją kocham. - Co?
Na kolana, dziwko!
- O Boże! - Już dobrze, kochanie.
Bardzo przepraszam.
Co to miało być?
Rozmawiałyśmy o treningu bezpieczeństwa na ulicy.
Żebyśmy z tatą nie bali się, że coś ci się stanie w metrze.
Nie tego się spodziewałam.
Przykro mi, ale zboczeńcy atakują znienacka.
Najbardziej bezczelni zboczeńcy są w metrze.
To twoja lekcja.
Ile tam siedziałaś?
Długo.
Nie jestem dzieckiem. Jestem gotowa.
Nieprawda. Jeszcze nie. Nie umiesz jeszcze kopać w jaja.
Najlepszą bronią jest mocny kopniak w jaja. Spróbuj.
Tutaj? Na ulicy?
Kopnij mnie w jaja!
Wszystko gra?
- Tak. - Nie.
Chcesz jeździć metrem?
Niech będzie! Ale możesz napadać mnie w domu?
Zgoda.
To mój garnitur?
Boże. Ciągle wyślizguje mi się z rąk.
Cholera, to nie ma sensu.
Czy to przybrało na wadze? Jadło coś?
- Ale seksownie wyglądasz. - Posłuchaj.
Musimy porozmawiać. Chyba wysyłałam złe sygnały.
To, co powiedziałeś...
Że cię kocham?
Tak, to.
- Nasza relacja jest wyjątkowa. - Całkowicie się zgadzam.
Ale nie jestem teraz w stanie kogokolwiek kochać, nawet siebie.
Brzmisz jak mój tata.
Kiedy wyszłaś, zrobił mi wykład o tym, że związek z niemłodą kobietą to błąd.
Niemłodą? Już bez przesady.
Mówi, że muszę zerwać.
Nie spodobało mu się, co zobaczył. Ciebie i twoje...
Tak, wiem, co zobaczył.
Ale on ma rację, Forrest.
Przykro mi, ale...
czeka na ciebie cały świat.
Masz tylko 25 lat.
Mam 22 lata.
Jezu Chryste, 22...
No dobra. W porządku.
Musimy przyhamować.
Będę miał własne mieszkanie, plan na życie i konto oszczędnościowe.
Świetnie. Fantastycznie.
Uszczęśliwisz jakąś młodą kobietę.
Ja chcę uszczęśliwić ciebie. Pasujemy do siebie.
Posłuchaj, to koniec.
Z nami koniec.
Na razie. Tego płomienia nie ugasisz gaśnicą.
Tak się gasi płomienie.
Nie ten. To pożar instalacji elektrycznej.
- Co? O czym ty... - Albo płonący tłuszcz.
- Forrest... - To nie koniec.
Owszem, to koniec.
Ty i ten potwór musicie się wynieść z mojego biura.
Wygląda super, zostawmy go.
Nie możemy. Przychodzą klienci weganie.
To musi zniknąć.
Budowlańcy zostawili z tyłu piłę. Mogę...
Tak, proszę. Mógłbyś?
Widzisz? Potrzebujesz mnie.
Dwadzieścia dwa?
Kurwa.
Wendy, Linda, witajcie.
Miło nareszcie poznać was osobiście.
Ciebie też. Szukałyśmy firmy prowadzonej przez kobietę.
Kogoś, kto zrozumie potrzeby przedsiębiorców i młodych matek...
- Młode matki! Gratulacje. - Dziękuję.
Trzy miesiące temu adoptowałyśmy.
Ma prawie roczek i nie znosimy być z dala od niej.
Jest naszym małym cudem.
Czeka na zewnątrz z nianią. Mam nadzieję, że to nie problem?
Rodzicielstwo bliskości.
Żaden problem.
Franczyza sama się nie założy.
Przejrzyjmy te materiały.
Ludzie kochają waszą restaurację,
ale franczyza ma pozwolić przenieść waszą markę na nowy poziom.
- Ojej. - Chcecie do niej pójść?
Możemy? Kazałyśmy niani przyjść, gdyby mała płakała, więc...
Całkowicie rozumiem. Proszę.
Mówiłam, że trzeba zatrudnić matkę. Matka zrozumie.
Pielucha jest czysta. Nie wiem, o co jej chodzi.
Kate.
Znacie się?
Tak, mamy wspólnego... znajomego.
Fajnie.
Chyba chce butelki.
- Dzięki, zaraz wyjdziemy. - Dobrze.
- Ma świetną rękę do Seffa. - I co rano wróży mi z kart.
Wiele się o sobie uczę.
Zaczynajmy, dobrze?
Poczta!
Boże, jeszcze więcej?
Bardzo przepraszam.
Co to jest? Katalog turystyczny, zamówiony biuletyn z horoskopem...
Szkoda, że jest codzienny.
Całe mnóstwo.
A co to jest?
O Boże.
Muszę przestać robić zakupy na haju.
To akurat moje.
Do tego.
Wiele o tym myślałam i postanowiłam mieć dziecko sama.
Nieźle, co nie?
Niesamowite.
Co nie?
To ekscytujące.
Będzie takie, jeśli odważę się to sobie wbić.
Boję się igieł.
Jak mam przeżyć poród, jeśli nie mogę dać sobie zastrzyku?
- Znam to. Zastrzyki są okropne. - Właśnie.
Giselle musiała ganiać mnie po domu i przytrzymać.
To jak wolisz? Brzuch czy pupa?
Słucham?
Chcesz zastrzyk w brzuch...
czy w pupę?
Nie odważysz się.
Jeden...
Dwa...
Jesteś kochana. Nienawidzę cię.
Trzy. Będzie pupa.
Może być.
Świetny pomysł z przedmieściami.
Rodziny hipsterów wyprowadzają się z miasta
i zabierają weganizm ze sobą.
Dziękuję, że przyszłyście.
Zanim wyjdziecie, chciałabym...
Muszę wam coś powiedzieć.
Wasza niania...
Uważajcie na nią.
To zabrzmiało groźnie.
Przepraszam. Pracowała u nas przez chwilę i coś mi ukradła.
Ukradła?
Mojego laptopa.
Należał do mojej babci, był dla mnie cenny.
To musiało być przykre.
Było.
Dziękujemy za spotkanie i niedługo się odezwiemy.
Świetnie.
Renya, skończyłyśmy!
Tu jesteś!
- Cześć! - Masz misia? Co u misia?
Najlepiej ich ignorować,
ale gdyby co, to wal. Dawaj.
Spadaj, zboczeńcu.
Co to było, pytanie?
Dobra. Co powiesz?
Stój albo mój tata ci zwali.
Przywali. „Mój tata ci przywali”.
Ale i tak – nie.
Twój tata nie jest twoim tatą. Jest gliną.
I co teraz?
Jestem nastolatkiem bez perspektyw.
Przysuwam się.
Wal się, mój tata jest gliną!
Lepiej.
Żeby ludzie zareagowali, nie krzycz, że cię gwałcą.
Zawsze krzycz „pożar”.
Pożar!
- Co? - Pożar!
- Nie słyszę. - Pożar!
Tak!
Mamo, proszę.
Unikać kontaktu wzrokowego, nie odpowiadać,
wołać o pomoc i kopnąć w jaja.
Czemu mi to mówisz, zamiast pokazać?
Zostaw mnie! Nie mów tak do mnie! Mój tata jest gliną!
Moja córeczka.
Dobra, spróbujmy znowu.
Stopa, kolano, brzuch, nos, jaja!
Jaja!
Jeśli powiesz ciału, że jesteś płodna,
to ci uwierzy.
Zaczyna to do mnie docierać. Będę samotną matką.
Będziesz świetną matką.
Nawet sama?
Tak. Ja jestem lepszą matką, odkąd jestem sama.
Za bardzo angażuję się w związki.
Wiesz, że byłam czyimś psem?
- Co? - To temat na inny dzień.
No dobrze.
Kurczę. W górę...
Ciągle mnie boli po ukłuciu.
Wiesz co? Darujmy to sobie.
Najważniejsze jest UCG.
Umysł, ciało, gniazdo.
Zacznij szykować dom, tak jak szykujesz ciało.
Jak wygląda pokój dziecka?
Cóż...
Wiesz, że będziesz tu miała noworodka?
Nie jest tak źle.
ARTYKUŁY DLA DZIECI
Nie chcesz tego przytulić?
Miałam takiego w dzieciństwie.
Skup się, B.
Szukamy kluczowego wyposażenia.
Kosze na pieluchy, kołyski, foteliki bujane i tak dalej.
Patrz na ten przewijak. Niesamowity.
O Boże. To kosztuje dwa tysiące.
- Co? - Tak.
Jest zrobiony z lokalnej, ekologicznej... sklejki?
Dajcie spokój.
Przygotowując pokój Rhody z G, odkryłyśmy parę rzeczy.
Wszystko, co wygląda skandynawsko, to drożyzna.
Ale taniocha wytrzyma najwyżej parę tygodni.
Tak naprawdę szukasz... Jak to się nazywa?
Co się dzieje?
Nie podołam temu sama.
Nie jesteś sama.
Jestem. Ty nie jesteś.
Ciągle opowiadasz o urządzaniu mieszkania z Giselle,
masz kogoś, kto ci pomaga, kto dźwiga ten ciężar z tobą.
Jestem przytłoczona, a dziecko nawet się nie urodziło.
O ile jestem w ciąży.
Muszę lecieć.
Nie, Bianca, zaczekaj.
Duszę się tutaj.
Zaczekaj, Bianca.
Bianca!
Dzięki.
Tylko przeciągnij.
Vegan and Sara, słucham?
- Wendy, mówi Kate Foster. - Cześć, Kate.
Przemyślałam stojące przed wami wyzwania i chyba mam pomysł. W skrócie...
Cieszę się, że dzwonisz. Rozmawiałam z Lindą o tej niani.
Po pierwsze dziękuję za szczerość.
Zwolniłyśmy ją.
Tak, zrobiła straszną scenę.
Płakała, ale nie możemy zostawiać dziecka ze złodziejką.
Racja.
Poza tym chcemy znaleźć nianię, która mówi po mandaryńsku.
Ale dzwoniłaś. O co chodzi?
Tak...
Wydaje mi się, że możecie ugrać więcej
na restauracji oferującej także dania na wynos.
Żeby ludzie odbierali obiady po drodze z pracy.
Mrożone obiady.
Mrożone obiady, co sądzisz?
Jak Linda McCartney? Super.
- Mówi, że super. - To świetnie.
Porozmawiamy później. Dziękuję.
Cholera!
Nie chciałam... Przepraszam, udawałam słonia.
Kupiłaś mi go?
Przemówił do ciebie.
To twoja ciąża.
Słuchaj własnego instynktu.
Przepraszam, że traktowałam twoje dziecko jak swoje,
choć nawet nie jesteśmy razem.
Nie jesteśmy.
A jak na nas patrzyli w sklepie.
- Myślałam tylko: „Nie jesteśmy parą!”. - Nie!
Czy dwie samotne lesbijki zainteresowane swoją płodnością
nie mogą iść razem na zakupy, nie będąc kochankami?
Właśnie.
Ale szczerze mówiąc, czułam się jak z byłą.
- Nie chcę być twoją byłą. - Co?
- Cieszę się, że jesteś sama. - Ja też.
- Tak. - Tak.
- Obyś nikogo nie znalazła. - Frankie.
- Ty jesteś sama, ja jestem sama... - I niech tak zostanie?
- Tak. - Drinka?
Są twoi rodzice?
Jesteś tu sama?
Pomocy! Policja!
Boże!
Co, kurwa?
Co się stało? Co się dzieje?
Pana dziecko kopnęło mnie w jaja.
- Naprawdę? - Próbował mnie odizolować.
I zgwałcić.
Jestem z ciebie taka dumna.
To chyba nie było tak.
Co z wami jest nie tak?
Jesteś gotowa.
- Czyli mogę...? - O tak.
Proszę. Przepraszam, uczymy córkę o metrze.
Tak!
- Jaja! - Jaja!
Podsumowując, bądź czujna i jedź bezpiecznie.
Dobrze. Ten jest na drogę tam.
Ten na drogę powrotną.
A ten gdybyś jeden zgubiła.
Dzięki, tato.
Dasz radę.
- Gdybym miała przyjechać, to mów. - Spokojnie. Do zobaczenia o 20.
- O 20? - Tak.
Próba trwa do 19.30 i wrócę prosto do domu.
To nie... Nie tak się... No dobrze.
Gdybyś czegoś potrzebowała, to możesz zadzwonić.
- Wiem. - Dobrze. Pa!
- Co u dzieci? - W porządku. Są z mamą.
- A u ciebie? - Dobrze.
Jak tam w pracy?
Dobrze.
- To dobrze. - Spotkałam Renyę.
O Boże.
To musiało być...
- Chcesz pogadać? - Nie z tobą.
- Gdyby co, to jestem. - Odpuść.
- O Boże. - Co?
To Jeff Allens.
- Ten koleś? - Tak.
Facet sfinansował całe skrzydło szpitala.
I co?
To filantrop. Nie powinien być z nami w piekle rozwodowym.
Za duży tu przeciąg.
Czasem dobrzy ludzie robią złe rzeczy.
Cholera.
Zaczekaj.
Przepraszam, Kate.
- Ja... - Durnie się ubierasz.
- Słucham? - Myślałam, że to mi poprawi humor.
Posłuchaj, ja...
Przepraszam.
Naprawdę mi przykro.
Mam to gdzieś. Nie przyszłam ci wybaczać.
Rozumiem. Nie proszę o to.
Postąpiłaś okropnie.
I samolubnie.
I wrednie. I podle.
Napijesz się?
Słucham?
- Nie masz drinka. Chcesz? - Nie.
- Boisz się, że cię zatruję? - Nie chcę.
Zwolnili mnie dzisiaj.
Tak. Powiedziałam im, że mnie okradłaś.
Nie skłamałaś.
- Ja... - Słuchaj...
- Proszę, mów. - Dobra.
Wiele myślałam o tym, co ci powiem,
kiedy cię zobaczę.
Ułożyłam mnóstwo wrednych przemówień.
Wyobrażałam sobie nawet...
że zacznę cię okładać po twarzy pięściami.
Może nawet z pierścionkami, jak w Krwawym sporcie.
Ale kiedy cię widzę, czuję się...
Czuję się inaczej.
Czy wy się kochaliście?
Nie.
Myślałam, że go kocham, ale...
Na początku zawsze tak myślę.
Naprawdę nie.
Chyba oboje byliśmy po prostu smutni.
Tak.
Rozumiem, jeśli mnie nienawidzisz. Może...
Może ja też się nienawidzę.
Nie nienawidzę cię. Nie chcę nic do ciebie czuć.
Zróbmy tak.
Nie chcę cię więcej widzieć.
Ale to ty o to zadbaj. Zgoda?
Fajnie.
Dobra.
Trzymaj się, dobra?
- Niania rusza na ratunek. - Ja się tym zajmę, Val.
Potrzymaj.
Tylko nie dopijaj.
Cześć!
Cześć, przyszłam cię zobaczyć.
Tęskniłam dziś za tobą.
Rany, jak ja tęskniłam.
Tęskniłam dziś za tobą.
Już dobrze.
Napisy: Juliusz P. Braun