Cztery-jeden-jeden, dziecko chce do ciebie.
Gotowe?
Cztery-jeden-jeden, dziecko chce do ciebie.
To proste. Jeśli skurcze występują co cztery minuty
i trwają po jedną minutę przez jedną pełną godzinę,
to gratulacje, jesteś gotowa do porodu.
O ile chcecie spędzić wieczność na porodówce.
Wierzcie mi.
Lepiej poczekać na ostry ból. Naprawdę ostry.
I jeszcze trzy godziny.
- Trzy-trzy-trzy. - Dwa-pięć-pięć.
- Jeden-jeden-jeden, rodzisz i do siebie. - Właśnie.
Moje demonstratorki vel przyjaciółki chcą powiedzieć...
- Naprawdę puchnie nos? - U co trzeciej kobiety.
- Nie macie uprawnień. - Czy sutki wrócą do normy?
Nie. Będą dłuższe i twardsze, ale bardziej czułe.
Nie notujcie tego. A teraz ciekawostka.
Większość kobiet wypróżnia się przy porodzie.
- Nie tą kupą się martwcie. - Ojej.
- Nie? - Nie.
Kilka dni po porodzie zrobicie kupę, która was złamie.
Ogromną.
Jak pustak betonowy.
Gdybym jej nie wydłubała, wciąż by tam była.
„Wydłubała”?
O tak.
Jak kanarek starający się dostać do pestek papai.
- Nie... - Spokojnie, przeżyjecie.
Ale wasz związek niekoniecznie.
Jeden z nich będzie zdradzał.
Matematyka.
Stawiam na tego.
Widzę cię.
NETFLIX ORIGINAL
Ale je nastraszyłaś.
Ktoś musiał im powiedzieć,
że ich mężowie mogą przez rok posuwać nianię,
zabierać ją na degustację win i nazywać Gwiazdą Polarną.
- Kurwa. - No dobra, spokojnie.
- Przepraszam. - Jezu.
- Posłuchaj mojej rady. - Nie zamorduję go, Anne.
No dobra, nie ryzykuj.
Ale wystarczy wpaść do sklepu...
- Zaczyna się. - Kupić kadź, wypełnić ją wapnem palonym...
- Nie wyszukuj sposobów na zabójstwo. - Dobra.
Kocham cię.
Witam.
Wiesz, że możesz u mnie zostać?
Już czas. Uwielbiam dzielić łazienkę z Alice,
ale nie chcę słuchać na kiblu, jak woła, żeby szybko spuścić wodę.
Rozumiem.
- Będziemy tęsknić. - Ja też.
Ładnie tu.
Co nie?
Urządzę je jak w akademiku.
Parę świeczek, parę zdjęć...
Może skarpetka na drzwiach, żeby pokazać, że wciąż mam to coś.
Ciągle sypiasz z facetami?
Raczej nie.
Ale przez te hormony robię sobie dobrze jak jakiś demon.
Wybaczcie najście.
Mam dostawę.
- Charlie, tęskniłam za tobą. - Pomogę.
Nie trzeba, to tylko skurcz.
Przyniosłem lód na plecy...
I nie wiem, czy znowu masz ochotę na placek z malinami, ale...
Świetnie, dzięki, pa.
Tylko chwilkę.
Charlie!
Ale będzie zabawa. Chodź zobaczyć swój pokój.
Dobranoc!
Zaczyna tu wyglądać jak w firmie.
Można mieć firmę bez klientów?
Jednego mamy.
Powiedz, że znalazłaś kandydata na asystenta.
Jest młody i nie ma doświadczenia.
- Ale ma rekomendację. - Od kogo?
- Od Richarda. - Super.
Który jest jego ojcem.
Rozumiem. Coś jeszcze?
- Mamy stertę rachunków. - Wiem.
Najpierw asystent, potem więcej klientów,
a potem zapłacimy.
Miejmy nadzieję, że koleś na górze ma plan.
Z całej serii Szybkich i wściekłych
ósma część najlepiej uchwyciła ideę rodziny.
I do tego chcę należeć.
Do rodziny. Jak pani firma.
Tak...
Cześć.
Jak leci?
Ale masz syna, Richard.
Tak...
No dobrze.
Jest młody i pełen zapału, daj mu szansę.
Nie pożałujesz.
- Gdyby co, to go zwolnij. - Tato! On żartuje.
Nieprawda.
Co?
Nie rozumiem.
Nie mogę pilnować twoich planów.
Spóźnisz się na spotkanie, czyli po syna do żłobka.
Cześć, Richard.
Rosie.
- Zróbmy to. - Naprawdę?
Zobaczymy, jak będzie. Na próbę.
Nie spieprz tego.
Ojej.
Dobry Boże, tak teraz chodzisz?
Ciąża nie nadaje się do miejsc publicznych.
Przepraszam.
Odeszły mi wody i mam nocną wkładkę.
I zadzwoniłaś do mnie.
Tak, nie chcę być sama. I dawno nie jadłam.
Może to i dobrze.
Mamo.
Lekarz mówi, że mam optymalną wagę.
Eleanor?
Mój Boże! Cześć, Barry.
Właśnie o tobie rozmawialiśmy. To mój syn, Adam.
Miło mi.
Kate, pamiętasz naszego doradcę Barry’ego i jego nieżonatego syna?
To prawda. Obaj jesteśmy wolni.
O rety.
Dwie młode singielki, dwóch młodych singli.
Cóż za przypadek.
Co się dzieje?
- Możemy? - Właściwie to...
Oczywiście, proszę.
- Jesteś w ciąży. - Tak.
Kobiety w ciąży są piękne.
- Czyżby? - Ten blask, ten kształt.
Ten zapach.
Nie wybrzydzaj, Kate.
Wybaczcie, ale moja córka rodzi.
To cudownie.
- Uściśnij moją dłoń. - Nie trzeba.
Muszę tylko pilnować czasu. Jak to było? Cztery-cztery-cztery, dziecko na ziemi?
Nie wiem. Zawieźć cię do szpitala?
O cholera.
Ja was zawiozę.
Ty... Nie! Chodźmy, mamo.
Może odprowadzę cię do auta?
- Łapy przy sobie. - No już.
- Dziwak. - Chodźmy.
O Boże.
Mamo.
Trochę się boję.
Kochanie...
Nie bądź głupiutka. Z czasem zrzucisz tę wagę.
Wynoś się!
Dziękuję. Tu leży Kate?
Świetnie.
- O Boże. - Kate.
Co ja sobie myślałam? Sama nie dam rady.
A ja to co, duch szpitala?
Jestem z tobą i nie ruszam się stąd.
Tym razem jest znacznie szybciej.
Wiem. Piękno drugiego dziecka.
- Dobra. - Tak?
- Gotowa przeć? - Nie.
Może je tam zostawimy?
Nie, tego byś nie chciała.
- Dasz radę. - Dobra.
- Dobrze, przygotuj się. - Dobrze.
Zaraz poznasz swoje dziecko!
Dobrze, przyj.
Tak, świetnie ci idzie.
Tak, brawo.
Dalej!
- Muszę lecieć. - Dokąd?
Do kumpli. Nie czekaj na mnie.
- Gdzie byłeś? - Na przejażdżce.
- Co ty tu robisz? - Nathanowi coś wypadło.
O cholera.
Kate.
Co jest?
Jak ona ma na imię?
Kto?
W paszporcie nie ma „Wredna Niania”.
O czym mówisz?
Widziałam was.
Widziałam cię z nią.
Jak ma na imię?
Renya.
Renya?
Przeliteruj to.
R-E-N-Y-A.
Czyli tak, jak się mówi. Renya.
Durne.
Nie było cię. I mnie okłamywałaś.
- Chcesz mi zrobić dziecko? - Jesteśmy gotowi.
- Nie miałem z kim pogadać. - Nie zmieniaj się.
Daj spokój! Nie byłaś zaangażowana.
- Nie zmienię. - Gdzie byłaś?
- Od kiedy cię obchodzę? - Gdzie byłaś?
Proszę, Kate.
Przepraszam. Proszę...
Jesteś moim porno.
Tylko dziś.
Chodź tutaj!
Doskonale.
- Potrzebuję Nathana. - Co?
- Nie każ mi błagać. - Nie trzeba. Dobrze.
- Dobrze? - Dobrze.
Nathan?
Cześć, babciu.
- Ono nie chce... - Hej.
Boże, Nathan.
Dasz sobie radę.
- Dobra. - Będzie dobrze, skup się.
Gotowa? Raz, dwa, trzy.
Przyj.
Dawaj!
Przyj.
Właśnie tak.
- Dobrze. - Boże.
Dokąd idziesz?
O Boże.
Boże.
To nasza córka.
Wynoś się.
- Kate... - Wynoś się.
Wszystko będzie dobrze. Tak.
Sto lat!
Masz dziecko!
Tak, tak. W porządku.
Wszystkiego najlepszego, Katie.
To był trudny rok, powinnaś świętować.
Otwórz to na osobności.
Dobra, to dziwne. Dzięki.
Czekają na ciebie.
Dobrze. Doceniam troskę, ale mam spotkanie.
- Weźmiesz ją? - Mam jedwabną bluzkę.
Będzie dobrze.
Pa, mała!
- Moja słodziutka. - Idziemy.
Dobrze, tylko nie wypluwaj.
- Oto i ona. - Nie czekaliście długo?
Gdzie tam, chłopaki wcinają poczęstunek.
Rzadko widuje się dwumetrową kanapkę i, jak sądzę, jakiś napój energetyczny.
Mam niespodziankę.
Nie spodziewałem się go tutaj tak szybko,
ale Steve Malk to twardziel.
- Pan Malk tu jest? - Zamiast w grobie?
Nie, ja...
Kiedy przez większość roku zmagasz się z rakiem piersi,
uczysz się, że życie jest zbyt cenne, żeby zwlekać.
Pełna zgoda. Cieszę się, że pan jest.
Zaczynajmy.
Panowie, zostawcie te kanapki.
Choć Stenton Capital to szanowana agencja,
wasze ubezpieczenia na życie kierowane są wyłącznie do elit.
To źle?
Uważamy, że otwarcie się na osoby, które z pozoru generują mniej zysków,
na przykład...
samotne matki,
nauczycieli, pielęgniarki...
pozwoli w sumie zarobić krocie.
Nie ma nic złego w osobach na zdjęciu.
Ale nie widzę tam siebie.
Założyłem firmę, nie mając nic.
Harowałem jak wół i chciałbym wierzyć,
że gdybym podczas tych chudych lat zobaczył wizerunek mężczyzny sukcesu,
to byłoby dla mnie inspirujące.
Nie warto go dodać?
Bardzo przepraszam. To jest...
Dwa miesiące temu urodziłam dziecko
i jestem w separacji, więc...
Niech zgadnę, dom trafił do ciebie?
Nie. On został w domu, ja mam mieszkanie.
Ciekawe. Nieczęsto słyszy się o czymś takim.
To dowodzi siły charakteru.
Mówiłem.
Popracujemy z zespołem nad zdjęciami i się odezwiemy.
Prosto do interesów.
Więcej w tobie mężczyzny niż kobiety, co?
Nie wiem, jak zareagować.
W ogóle nie musisz.
Chodźmy, panowie.
Lubię ją, Burt.
O Boże.
Dobrze zrozumiałam?
Musimy dodać do zdjęć...
- Bogatych białych facetów? - Tak.
Odświeżające.
Tak...
Sto lat, dziwko!
Musimy dziś wyjść.
Mówiłam, że nie chcę świętować.
Czy brak entuzjazmu ma związek z tym, że to pierwsze urodziny bez Nathana?
Nie. Przestań. To twoje okulary terapeutyzujące.
To słowo nie istnieje.
Nie pytałaś, ale oto moja profesjonalna diagnoza.
Miałaś ciężki rok i od dawna należy ci się bzykanko.
Musiałabym zrobić z 6000 ćwiczeń na mięśnie Kegla.
To do roboty.
Na gniew też pomoże. To konieczne, żeby zamknąć ten etap.
Przepraszam. Mogę wrócić, kiedy się odłączysz.
Mogę robić to i to.
Mam dokumenty do podpisania.
Nie ma sprawy.
Dzięki.
- Wszystko tu jest? - Dobrze, dziękuję.
Dzięki.
Leci na ciebie.
Co? Nie.
Ciągle masz to coś.
O, czyżbyś...?
Mięśnie Kegla.
O Boże.
Sto lat.
To album od Charliego.
Mnie nie ma na zdjęciach.
Zrobiliśmy go razem.
Czy to ona? Mogę...
Ona śpi.
Może wezmę dzieci do siebie, żebyś mogła świętować?
Od kiedy to obowiązek, żeby bawić się w urodziny?
- Chcę tylko pomóc. - Nie ściemniaj.
- Chciałeś zobaczyć dziecko. - Minęły dwa miesiące.
Jestem jej ojcem. Pozwól mi nim być.
Nazywa się Ella.
To od Eleanor?
- Po twojej matce? - O Boże.
Nie chciałam...
Podobno ktoś ma urodziny!
Dobranoc.
Dobra, mamo, co mi kupiłaś?
Co do...?
Matko Boska.
Kompletnie mnie nie zna.
NATHAN FOSTER: MYŚLĘ DZIŚ O TOBIE...
Cześć.
Tak, to ja.
Co teraz robisz?
Cześć.
Napisy: Juliusz P. Braun