W poprzednich odcinkach...
- Kate. - Sprzedałabym akwalung pławikonikowi.
I dlatego tu jesteś.
- Jesteś pewna? - Tak. Jestem pewna.
Jenny, czy to kolczyk?
Przepraszam. Nie wiem, co się ze mną dzieje.
Sprzedałaś nasze dziecko?
- Sprzedałam dom. - Proszę?
Chcesz mnie ubrać?
Czy mogłabym coś dla ciebie przygotować?
Ja tonę, Frankie. Już tak dalej nie mogę.
Cholera jasna.
NETFLIX ORIGINAL
Starczy.
Wysypka. Charlie ma wysypkę.
Dzień dobry. Jak się spało?
Wybacz, tutaj aż taki dobry nie jest.
Sarah dostała szybką fuchę
i zostawiła mnie dzisiaj samego.
A on obudził się rozhisteryzowany.
Przepraszam. Spróbujemy z moją mamą, czy...
Nie śpię już od kilku godzin.
Nikt nie może się nim zająć.
On ciągle dostaje wysypki.
Zrób mu letnią kąpiel,
a potem użyj kremu na wysypkę.
Nawilżaj cały dzień.
Do wieczora przejdzie. Obiecuję.
Okej, rozumiem. Przejdźmy dalej.
Denerwujesz się?
Mam dobre przeczucie.
Wreszcie mogę pokazać muskuły przed Stromanger.
Mam nadzieję, że sobie poradzę.
Będziesz wymiatać. I wtedy ja dostanę wysypki.
Muszę mu zrobić gorącą kąpiel.
Letnią, Nathan. Nathan?
Na...
Hej.
Moja mama ją dziś popilnuje.
Zrobiłam ci jajecznicę.
W woreczku, Frank?
Przez to można ją nosić.
Naprawię to. Odzyskam nasz dom.
Mamusiu, jesteś chora?
Nie, kochanie. Tylko trochę sobie dzisiaj odpuszczam.
Dobrze, bo muszę zrobić zadanie do szkoły.
Jasne. Wywiad z nowoczesną kobietą?
Jestem gotowa na zbliżenia. Jak wyglądam?
Wyglądasz... w porządku.
Świetnie, zróbmy to.
Okej.
Będąc nowoczesną kobietą,
skąd masz większość ubrań?
Będąc nowoczesną, zapracowaną kobietą
ubrania mam z internetu.
Czyli nie robisz ich sama?
Nie. Robią je dzieci w Bangladeszu.
Robienie ubrań wcale nie jest szalone.
Sama robię własne szale.
Zrobiłam nawet mokasyny.
Przed czy po zbieraniu jagód?
Po.
Przy okazji, jak się czujesz?
W porządku, dziękuję.
Okej, następne pytanie...
Przepraszam!
Hej!
Wiem, że ostatnio odstawiałam fuszerkę,
ale chciałam wam powiedzieć, że...
napełniłem lodówkę przekąskami.
Jakimi przekąskami?
Same dobre rzeczy.
Poszłam na targ, więc wszystko z najwyższej półki.
Zdrowe jedzenie?
Ale są też czipsy.
- A słodycze? - Tak.
Czemu to zrobiłaś?
Piątek przed długim weekendem?
Rano wszystko wrzucają do lodówek.
Myślę, że to fajnie z twojej strony, Jenny.
Baba ghanoush! Wezmę to do domu, Jenny.
Mogłaś przyjmować prośby, bo co z uczulonymi na bakłażana?
Mogę dostać anafilaksji.
- Świetnie wyglądasz. To wełna? - Tak.
Bycie liderem na 20 rynkach to nie lada wyczyn.
Ale jak dobić do 40?
Tu wchodzi wasze nowocześniejsze logo.
Co to jest?
To ma być logo?
- Gdzie jest świnka? - Panie Westwood, świnka była urocza
i dobrze wam służyła. Ale wchodzicie na nowe rynki,
gdzie mocniej działają eleganckie obrazy.
Nie należy zmieniać jakości produktów.
Bez dwóch zdań są najlepsze na rynku.
Ale liczy się wygląd. Testowaliśmy oba obrazy
i ten przyciągał mocniej. Kropka.
Ale wyraźnie powiedziałem Victorii, że chcę zachować świnkę.
Ale nie jest pan tu dla pochlebstw.
I mogę zaryzykować naszą współpracę, by pokazać, że to
jest najlepsze dla Westwood Foods.
Proszę dalej.
Świetnie.
Désolée.
Kate, mogę cię prosić na chwilę?
Piera, to nie może poczekać do końca prezentacji?
Bardzo przepraszam. Nie przerywałabym, gdy to nie było ważne.
Przepraszam na krótką chwilę.
Bardzo przepraszam.
- Tak. - Przepraszam.
- Zwykle tak nie przeszkadzam. - O co chodzi? Coś z Charliem?
Ma ostrą gorączkę,
więc pojechałem do szpitala i zrobili mu badania.
Kate, co jeśli ma odrę?
Wiesz, że dzieci mogą umrzeć na odrę?
Odra? Tak powiedział lekarz?
Nie, właśnie badają jego krew.
Więc to może być coś innego, coś mniej odrowego?
Mniej odrowego? Jezu, Kate.
To zbyt spokojne nawet na ciebie.
Przepraszam. Nie, tylko...
wiesz, na skali przerażenia,
jest odra - ja pierdzielę.
I jest... choroba dłoni, stóp i jamy ustnej.
Trzymamy kciuki za tę drugą.
Nie.
Prowadzisz prezentację?
Jestem właśnie w środku.
Mogę wskoczyć w samolot.
Nie. Za dużo włożyłaś w to czasu.
I jedyne co można tu robić, to siedzieć i panikować.
Zadzwoń, jak coś będziesz wiedział.
Tak zrobię. Kocham cię.
Też cię kocham.
Wrócimy do prezentacji?
Chętnie.
Okej.
- Byliśmy przy kabanosach? - Tak, kabanosy.
- Kate, możemy kontynuować? - Oczywiście.
Gdzie byłam?
Świnka.
Świnka...
A więc, świnka...
Przepraszam, właśnie się dowiedziałam,
że mój syn jest w szpitalu
i on jest malutki, nie ma nawet roku.
Dajmy sobie pięć minut wytchnienia.
Proszę poczęstować się tymi cudownymi przekąskami.
Kate, mogę cię prosić? Zaraz coś z tym zrobimy.
Dziękuję. Przepraszam.
Przepraszam.
- Czy coś ci padło na rozum? - Co?
Nigdy nie ujawniasz przed klientem negatywnej prawdy.
Myśląc o Gaze, powinni myśleć
o pieniądzach, które zarobią,
nie o chorych dzieciach.
Przepraszam...
Jak mam opowiadać o wędlinach,
gdy mój roczny syn jest w szpitalu?
Jesteś matką, co ty byś zrobiła?
Myśl o tym, co jest dla ciebie ważne,
bo to równia pochyła.
Byłam na każdym szkolnym przedstawieniu? Nie.
Ale to... nie przedstawienie...
Dzięki Bogu, masz w domu zdolnego męża.
Każdy może być matką, Kate.
Wyjazd do szpitala ulży twojemu poczuciu winy,
ale pomyśl o tym, co stracisz.
Co... Przepraszam, co dokładnie bym straciła?
Widzimy się tam z powrotem, Kate.
Przepraszam, ale wszystko jest dobrze.
- Dziękuję za przyspieszenie kontroli. - Nie ma problemu.
Zacznijmy od tego piętra.
Tak, zacznijmy.
- Jesteśmy o złej porze? - Nie.
To właściwa pora.
Chcę poznać nabywcę, zanim pójdzie na dno w tym tonącym statku.
Przepraszam, „tonącym statku?”
Jestem tu, by dostarczyć kilka cennych uwag.
Na przykład ta ściana,
rzekomo nośna, ale ona jest słaba.
Po zamieszkaniu, kochałam się pod nią z partnerką.
Posłuchajcie, praktycznie pusta.
Dla mnie w porządku.
Dale jest znany z przymykania oka na stan budynków.
Był mocno polecany.
Ale wiecie, co nie jest polecane?
Ten schowek.
Jest przeżarty pleśnią.
Ta nora będzie dużym obciążeniem,
jeśli ktoś nie ma do niej sentymentu.
Planuję go opróżnić, więc to nie ma znaczenia.
- Co? - Czy możemy już
- ruszać dalej? - Może zacznijmy
- od góry? - Dobrze.
Cholera.
Alice, odłóż cholerne jednorożce na miejsce.
Okej. Robię to.
Witajcie, jestem Alice Carlson i to mój dokument:
Kobieta nowoczesna kontra kobieta-pionierka.
W czasach pionierów, samodzielnie robiono ubrania
z owczej wełny na krosnach tkackich.
Och, rozumiem.
Nie robisz ich sama?
MAMA KOBIETA NOWOCZESNA
Co? Nie. Robią je dzieci w Bangladeszu.
O, cholera.
Mój dzień nie może być już gorszy.
A jak twój?
Wybacz, możesz nie?
To środek kluczowej sceny.
Właśnie skonfrontuje się z przywódczynią niań z parku.
Dziwnie się przy mnie zachowujesz.
Okej.
Co? Nie!
Dobra. Chcesz to zrobić? Zróbmy to.
- Chcę być bliżej ciebie. - Czemu?
Czemu przekłułaś ten sutek?
Poważnie. O co z tym chodziło?
Nie wiem. Chciałam...
I czemu mnie nie wspierasz z filmem?
Wreszcie przydarzyła mi się niesamowita rzecz,
- a ciebie to nie obchodzi. - Obchodzi...
Twoje przytulanie jest ostatnio do bani!
Jakbym przytulał nieprzytomną kobietę.
- Nie. - Noszenie czokerów jak nastolatka.
Wygląda, jakbyś była na łowach.
- Nie lubisz czokerów? - Kim jesteś?
Już cię nawet nie poznaję.
Wychodzisz na całe noce.
Masz tu najwspanialszą córkę.
Chcesz tu w ogóle być?
Chcesz być z nami?
Chcesz być ze mną?
Nie wiem.
Nawet nie odpowiesz.
Zrobię to za ciebie.
Skończyłem.
Nie będziemy już z Zoe częścią twojego eksperymentu.
Chcesz się odnaleźć w pracy, proszę bardzo,
ale ja wiem, gdzie jestem.
- O, mój Boże, przepraszam. - Hej, w porządku.
- Gdzie on jest? - Jest tutaj.
Charlie. Cześć, dziecino!
Mogę... Przepraszam, mogę... go potrzymać?
- Przepraszam, kim pani jest? - Jestem matką. Jego mamą.
Musi pani założyć fartuch.
- Proszę, kochanie. - Dobrze, okej.
Tylko jakby...
To dobry moment, bo za chwilę zrobię mu zastrzyk.
Miło, gdy matka zakłada bandaż.
Świetnie. Tylko muszę...
Och, cudownie!
To szpital kliniczny, więc czy oni mogą obserwować?
- Jasne, w porządku. - Okej.
To dla pani.
Okej, dziękuję. Bandaż.
Powtórka z pierwszej klasy dla was.
I robimy zastrzyk.
Biedactwo. Już dobrze, małpko.
- Już dobrze, dajemy bandaż. - Kolej na mamę.
Tak, już. Tylko...
- Cholera! - Proszę to zostawić.
- Oto świeży. - Nie zapisujcie tego.
Już dobrze, Kate, spokojnie.
Muszę tylko...
Proszę w niego nie dmuchać. Już jest zanieczyszczony.
Oto świeży.
Rozdarłam go.
Ja to zrobię.
I skończone.
Mamo! Jayme ukradł mi chleb czosnkowy.
Zamknij się, proszę.
Proszę bardzo.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Mogę wam pokazać coś, co przygotowałam do szkoły?
Kochanie, to chyba nie najlepszy czas na to.
Oczywiście, że możesz.
Musimy cię wspierać, nawet jeśli to nudne.
- Wspieram ją. - Wiem.
Witajcie, jestem Alice Carlson i to mój dokument.
- Wystawiła mnie. - Zamknij się, proszę.
...przykład kobiety nowoczesnej...
Skąd bierzesz wodę do picia?
To dziwne pytanie. Domyślam się, że z butelek.
Moim zdaniem woda z kranu jest dla tumanów.
MAMA KOBIETA NOWOCZESNA
Nie powinnaś wyrzucić do segregacji?
I tak wyląduje na wysypisku.
To upokarzające.
Jestem dumna z bycia córką mamy.
Świetnie się nami zajmuje.
To najlepsza mama, jaką miałam.
Nie potrafi nic zbudować, ani nawet uszyć,
ale jest silna, mądra i ją kocham.
Kocham cię, mamo.
Chodź no tu.
Dziękuję.
Ja też się dołączę.
Więc muszę je tylko wypełnić.
Halo?
Poważnie?
Chwila, moment.
Frankie...
Co ty robisz?
Okej.
Mam tylko jedna szansę,
więc sobie usiądę.
Wiem, że coś jest u mnie źle.
Nawet nie tyle źle, co jestem popsuta.
Chcę wierzyć, że to tymczasowe, ale nie mogę obiecać.
Jeszcze nie.
Tak czy siak, ten ciężar nie będzie już na twoich barkach.
Znalazłam odpowiednią terapię i...
będę w niej...
tak długo jak trzeba.
To świetny pomysł, Frank.
Wybacz, że nie mogłam ci pomóc.
Nie.
Nie, to...
Chcę, byś o mnie nie myślała przez jakiś czas.
Ale, czy myślisz...
że tobie i Rhodzie będzie lepiej beze mnie?
No, cóż... tak.
Okej, rozumiem.
Ale...
Chcę być twoją żoną.
Nawet jeśli będziemy bezdomne.
Okej. Ale nie musimy być.
Pieniądze nabywców nie doszły. Dom jest nasz.
To znaczy jest twój i Rhody,
dopóki nie ukończę kursu o zdrowym zmyśle.
Chodź do mnie.
Hej, kolego.
Przepraszam cię.
Wiem, że robię...
wiele rzeczy dla siebie...
a ty wymagasz więcej.
Liczę, że mi wybaczysz.
Liczę, że sobie wybaczę.
Obawiam się, że to wbrew zasadom,
by pani była tam z nim.
Podam poduszkę, jeśli jest niewygodnie.
Zostanę z nim jeszcze kilka minut,
aż nie zaśnie, jeśli można.
Przykro mi, to wbrew naszym zasadom.
A mogłaby pani tym razem odpuścić?
Ten maluch jest teraz wystraszony.
Jeśli teraz odpuszczę, będę musiała odpuścić innym rzeczom.
A to nie fair wobec innych rodziców.
Proszę wyjść z łóżeczka.
Nie chcę wzywać ochrony.
- Jest pani świetną mamą... - Ta,
nie wiem, czy tak jest,
ale to cholernie pewne, że to nie pani ma oceniać.
Więc zostanę w tym łóżeczku
a pani pójdzie dobrze wykonywać swoją pracę,
bo w głębi swojego serca wie pani, że tak trzeba.
Hej, mały.
Hej, kolego.
Nie, nie. Już dobrze.
Nie masz się czego obawiać.
Jesteś największym, najodważniejszym chłopcem w całym szpitalu.
A ja będąc tu
wiem, że to dobre miejsce.
Napisy: Kornel Łysikowski