W poprzednich odcinkach...
Dostajesz tę pracę.
- Wyjedziesz za tydzień? - Tydzień?
Anne?
Upadłam na brzuch.
Jesteś gotowa na zmiany hormonalne po zakończeniu karmienia?
Już miałam depresję. Dwa razy się jej nie ma.
- Dziecku nic nie jest. - Co?
Nie jesteś szczęśliwa.
Dzięki mnie, możemy całkowicie pozbyć się długu.
Już mnie nie potrzebujesz, Kate.
Myślałam, że będę lepsza, inaczej bym tego nie proponowała.
To sporo mówi.
Spróbuj zacisnąć tyłek.
- Robiłaś to już? - Pewnie.
Nikt więcej nie przyjdzie?
Chyba innym Mamom i Mnie
nie spodobał się mój wybór.
Bo mają słabe kręgosłupy.
Frankie, jazda z tym!
Tak!
Lionel wie, że tu jesteś, biorąc pod uwagę twój stan?
Przecież nie rzucam. Co, mam się położyć martwa?
Jest na liście dozwolonych rzeczy?
Jenny, wyprostuj te głupie ramiona!
Zawsze myślę o tobie, jak o małym agresywnym kraju, Anne.
Dwie pięści w spodniach chino.
Raz, dwa, paniusie. Ostatni wygrywa.
Jezu.
Słuchajcie...
Czyjeś dziecko płacze, więc...
Val mówi, że już czas.
Ach. Tak.
Musi tu zostać.
Tu jesteście.
NETFLIX ORIGINAL
- Nie obudziliście mnie? - Wybacz, byłem głodny. Bycze naleśniki.
Moja przyjemka.
- Zostało też dla ciebie. - Tylko tego naleśniczka chcę.
Tego chłopca. Hej, kochanie.
- Dziękuję. Nakarmimy ciebie. - Już jest nakarmiony.
Cały dzień zajęty, co maluszku?
Lekcje pływania.
Lekcje pływania?
Powodzenia, on nie znosi wody.
Co się dzieje?
Sarah zabrała go na basen i bardzo mu się spodobało,
więc zapisaliśmy go na zajęcia.
Zapomniałem przekazać przez to wszystko.
Ale mówię ci, ten koleś to mała syrenka.
Musiał mieć tylko trochę luzu. Uwolnić się.
Tak, spoko, uwolnić, łapię.
Pewnie dużo zależy też od basenu.
Głębokość, temperatura.
Okej.
Dobra, muszę lecieć.
Co? Cholera, ja też muszę lecieć.
- Nie zjesz naleśnika? - Tak. Dobry pomysł.
Jeden szybki naleśnik i w drogę.
Boże, to za dużo, jest olbrzymi.
- Będzie się smażył wieczność. - Więc ty...
Tak, poczekam, wy możecie lecieć.
To dzisiaj zabijasz nasze dzieci?
Spędzę z nią cały dzień.
- To będzie koszmar. - Okej.
Ostatnio spytała, czy na pewno ją urodziłam.
Jakby mogła mieć inną matką.
Alice, pozwól na chwilę.
Ale mam wycisnąć mleko migdałowe w etaminie.
To najlepsza część.
Zostawię ci to.
Co chcesz dzisiaj robić?
Podaj cenę i jestem twoja.
- Każdą cenę? - Tak, jasne.
Czterdzieści, nie, 30 $.
Chyba jednak jest tam DNA z nas obojga.
Obiecaj, że nie zrobisz nic męczącego.
Tak. Przebieraj się. Weź płaszcz.
Hej. Jak było na zajęciach z garncarstwa?
- Nie chcę o tym gadać. - To kolejna kula?
Stają się coraz większe.
Tak, kolejna kula. Co z tego?
Kurczę, Frank.
Lubię robić kule.
Prowadząca narzuca mi nowe kształty, ale...
ja tego nie chcę. Co jeśli niektórzy chcą robić kule?
Możesz robić takie kształty, jakie chcesz.
Przez to masz się uspokoić, nie sfiksować.
Pójdziesz z nami na targ?
Nie mogę. Mam pokaz.
Okej. Powodzenia.
Rhodo, powiedz: „pa!”.
Nie.
Powinnam pukać?
Ja bardzo przepraszam, chciałam poczuć...
Co ty w ogóle tutaj robisz?
Jest wtorek i tu pracuję.
Richard powiedział, że weźmiesz tygodniowy urlop,
żeby wszystko zaplanować i spędzić czas z rodziną.
Tak. Nie, więc...
Powinnam coś wiedzieć, zanim się zawinę i to zrobię?
Nie, nic.
Ale dam znać, jak dostanę plan podróży.
Wezmę moją ulubioną świeczkę.
Ona jest moja.
Jasne. Tak. To zostawię. Spoko.
O, wiesz co? Muszę podlać kwiatka.
Chyba jest sztuczny. To nie jedwab?
Na bank jedwab.
Żartuję, po to przyszłam.
Moja dziewczyna!
Dobra, trzymaj się mocno.
Kucyki są takie fajne.
To najlepsi przyjaciele, dopóki nie obgadują się za plecami.
Ale się przeproszą.
Myli jej się z ulubioną bajką o jednorożcach.
Polecam, jak chcesz się poczuć mądra.
Mamusiu, chodź pojeździć ze mną.
Nie, kochanie. To dla ciebie.
- A czy mamusia waży więcej niż 80 kilo? - Co?
Wredna Nianiu, ty chodź. Mamusia jest za duża.
Chwila, hej, nie. To nie tak. Nie jestem.
Słuchaj.
Mówiłam, że kiepsko nam idzie, jak jesteś blisko.
Kapujemy, kocha cię. Ale może się odsuń?
Okej.
Okej. Wskakuję na kucyka, Paula.
Super!
Anne, to na pewno bezpieczne?
Cofnij się kapkę.
Idź dalej. Jeszcze kawałeczek.
Miłej zabawy, Alice.
- Anne, ostrożnie. - Okej!
Ale słitaśnie!
Mamo, jesteś na kucyku.
Muszę powiedzieć tacie.
Zatrzymajmy to między nami, dobrze?
Mnie się podoba, ale mąż powie, że przekracza nasz budżet.
Przypomnij mu, że w tym mieście wszystko jest poza budżetem każdego.
Tak. Musiałam czekać na śmierć rodziców, żeby zacząć poszukiwania.
Hej, Frankie.
Chwila, moment, Keith?
Przyszedłeś oglądać dom?
Tak.
Z Adamem?
- My tylko... - Łał, to nie jest spoko.
Jesteś moim klientem.
Powiedział ci, że jest ze mną, czy...
Mówił, że szukanie nie szło wam za dobrze.
Jasne.
Nie szło mi dobrze wyszukiwanie,
bo jest bardzo wybredny.
- Proszę? - Daj spokój, bez mosiężnych opraw,
bez kafelek na posadzce, tylko z klimą.
Jak księżniczka na ziarnku grochu.
Dla ciebie wszystko to groszek.
Okej, Frankie, po prostu...
- opanuj się. - Opanować cię?
Przynajmniej mam moralność czy etykę czy coś.
To co robisz nie jest właściwe. Ani właściwe, ani dobre.
Możemy już wejść?
Strata cholernego czasu!
Myślisz, że fajnie było cię wozić z tą twoją...
wodą kolońską?
A ty co?
Uciekniesz jak tamci?
Tak. Jasne. No dalej, zmykaj.
Wszyscy.
Mam lepsze rzeczy do roboty,
niż bycie cholernym popychadłem dla każdego.
Poważnie, Frankie, powinnaś iść.
Kurwa!
Hej.
Kate!
Siadaj, poznaj dziewczyny.
Jessica, Britney, Ashley.
Hej, co u was?
Hej, stary, jak poszły lekcje pływania?
Świetnie. Charlie naprawdę płynął z prądem.
- Jest taki wyzwolony. - Okej.
Przepraszam, kto to?
Jestem mamą Charliego. Sarah nie mówiła...
- że jesteśmy siostrami? - Nie.
Kate, co ty właściwie robisz?
Sarah niewiele o tobie mówiła.
To słodkie, że ci pomaga.
- Rodzina jest najważniejsza. - Prawda?
To dla mnie numero uno. Najważniejsza.
A, tak.
Dlatego postanowiłam, że spędzam większość czasu w domu z nim.
No to po co ci pomoc?
Potrzebuję pomocy, bo...
Wiesz co? Dam sobie radę.
Wspólna zabawa. Miej czas dla siebie.
Okej, spoko.
- Pa, dziewczyny. - Pa.
Szaleje za nim.
I wiecie, postanowiła nie mieć dzieci.
To smutne.
To jest smutne. Smutne i prawdziwe.
- Pomóc ci z tym? - Dam radę.
Hej, Alice. Dokąd chcesz teraz jechać?
Dokąd marzysz, żeby się wybrać?
Disney World.
A w mniejszej odległości?
Wal-mart!
Okej.
Na zdrowie.
Mamusiu! Leci ci krew!
- Cholera. - O, nie.
Alice, do samochodu!
Musimy zabrać cię do szpitala. Natychmiast. Dalej.
Jesteś?
- Nie jesteś zabawna. - Dzięki.
Charlie, nie. Nie bij.
Co się stało?
Słowa „nie” jest tu zabronione.
To bardzo ważne.
Więc nigdy nie mówicie „nie”?
Nie.
Mogę pożyczyć tysiąc dolarów?
Nie mówcie nie.
Potrzebujesz pieniądze?
Oczywiście, że nie.
Bo mogę porozmawiać z mężem.
Tak?
Żartuję, jejku.
Daj spokój.
Nie, pewnie. Ja żartowałam bardziej.
Mam stabilność finansową.
Ta.
To było świetne.
Dużo dobrej zabawy.
Ale uciekamy,
bo musimy ogarnąć sporo rzeczy.
Ale wy... Sarah musi zdobyć wasze numery,
i powtórzymy to kiedyś.
- Ponownie, dziecku nic nie jest. - Dzięki bogu.
Ale ciebie z drugiej strony, ostrzegałem.
Jak wiesz, przy najmniejszym śladzie krwi
musimy być ostrożni.
Więc musisz leżeć.
- Cholera jasna! - Anne.
Coś mi mówi, że mnie nie posłuchałaś.
Jak mogłaś jeździć na kucyku w tym stanie?
Obiecałaś mi!
Złamali te kucyki dawno temu.
- Ledwo człapaliśmy. - Masz szczęście.
Pozwalam ci leżeć w domu. Na razie.
Jakieś zmiany i hospitalizacja.
Rzeczywiście szczęście.
Czyli możesz opuszczać łóżko tylko, jeśli to konieczne.
Urzekająco.
I do odwołania proszę nie przeciążać miednicy.
Chwila, to jak ma robić kupę?
Przez odbyt.
Chodzi o stosunki płciowe.
Tak. Okej, z tym nie będzie problemu.
Dobrze.
Skończyliśmy? Możemy iść?
Jasne. Anne...
Spoczynek zaczyna się w tej chwili.
Wygodniejsze, niż to wygląda.
Moja droga Frankie.
Mieliśmy kilka świetnych momentów.
Dom wcześniej posiadany przez artystę wcześniej znanego jako Bryan Adams.
I dobrze zagospodarowałaś te oszczędności?
Pewnie, Giselle kazała mi wpłacić na konto.
Dobrze. Więc...
Wyczuwam, że ostatnio coś jest...
u ciebie nie tak?
Frankie, było kilka skarg.
Skarg? Jasne. Okej.
Nie wiem, co się stało dzisiaj, ale...
- Słyszałam od Adama Frasiera... - Ta.
Tak, wpadłam dzisiaj na Adama Frasiera.
Frankie, jestem w niezręcznym położeniu.
Co powinnam tu zrobić?
Powinnaś wysłać mnie na urlop?
To bardzo logiczna decyzja.
- Hej, Val? - Kate.
Zapomniałaś o czymś? Pożyczyć podpaskę?
Nie.
Dostałam maila, że Charlie straci miejsce, bo lecę do Montrealu.
Wiem, że to chodliwe miejsce, ale...
Pomyślałam, że mogłabym coś...
żeby, no wiesz...
Co potrzebujecie, nowe zabawki?
Tamte pianki są podniszczone.
Jakiś nowy dywan, zasłony, żaluzje?
Gotówka?
Kate, nie nadążam. Pracujesz w administracji budynku?
Val.
Nie sądziłam, że tak twardo potrafisz się targować.
Malowanie ścian, ostateczna oferta. Co ty na to?
Byłoby uroczo.
Od lat mówię, że potrzebujemy tu kolorów.
Taka monotonia.
Świetnie, czyli mamy umowę.
Ja załatwię malowanie ścian,
a Charlie się z tego ucieszy, kiedy wrócę na jego miejsce.
Oczywiście. Twoje miej...
Kate, czy to łapówka?
A działa?
Myślałam, że się przyjaźnimy.
Najprawdziwszą przyjaźnią.
A najlepsza przyjaźń to dochowywanie tajemnic.
Tak robią też siostry.
Więc co ty na to? Nie mówisz nic smerfom
i zachowamy to między sobą i tymi...
bladymi ścianami.
Jeśli mam zacząć brać łapówki, Kate,
będę potrzebowała jeszcze coś.
Okej. Co to jest, łotrzyco?
Co powiesz na bransoletki przyjaźni?
Może takie same fryzury?
A możesz uścisk?
Tak. Dobrze, okej.
Zróbmy to.
Mówią o siedmiu sekundach. Taka zasada.
Co to za pudła?
Tak, byłam w Costco.
Jak mam niby włożyć tu kamerę?
Bawiłeś się dziś dobrze?
Na miłość boską, powiedz „Tak”.
Czemu na naszym łóżku jest zapas bokserek na rok?
Chcę, żebyście dali sobie radę.
Jakaś apokalipsa w stylu „zima nadchodzi”,
o której nie wiem?
To dla chłopca, starszego o pięć lat od naszego syna?
Chcę być przygotowana.
Nie.
Pokaż.
Jezu! Wybacz. To jest tam.
- Zrobię to. - Nie, dam radę.
Takie tam z prawo- i lewoskrętnością.
Ta.
Nie podoba mi się, że jedziesz,
ale poradzimy sobie.
Pewnie.
Mam powiedzieć, że będzie kiepsko i nie damy sobie rady?
Może.
Okej.
Będzie kiepsko
i będziemy strasznie tęsknić,
ale... muszę trochę odpuścić.
Co to znaczy?
Że jeśli cię tam puszczę, to ty musisz odpuścić.
Być tam.
I obiecuję nosić czyste majtki.
Dziękuję, że się na to zgadzasz.
Chyba nie miałem wyjścia.
A ta twoja podwyżka?
O czym mówimy?
Podwyżka o 25%.
To więcej ode mnie.
Jaja zaczęły mi płakać.
Płaczące jaja.
Ale cieszysz się ze mnie?
Nie przeszkadza mi to.
Cieszenie to za dużo.
Nawet nie w 25% ucieszony?
Okej, ucieszony w 25%.
Biorę.
To jest odwrotnie.
Nie, nie sądzę.
Mamusiu?
Hej, co porabiasz?
Tata wysłał cię na przeszpiegi?
Nie.
Mogę się koło ciebie położyć?
Tak.
Chodź, kochanie.
Zrobię sobie odpoczynek od pracy.
Myślę, że to dobry pomysł.
Zobaczę, czy przyjmą mnie wcześniej do szkoły.
Poradzimy sobie.
Przepraszam, że wjechałam autem w inne auto.
To był wypadek.
Jestem pewna, że tak.
Boisz się?
Powiesz mi?
Nie. Ani trochę.
Udajesz teraz stewardesę?
Nasz samolot spada?
Bo ja naprawdę nie wiem, co się dzieje.
Może się uśmiechnij?
Wtedy będę wiedziała, że będzie spoko.
Byłabym straszną stewardesą.
Chodź no tu.
Napisy: Kornel Łysikowski