W poprzednich odcinkach...
Odprawiasz mnie?
Byłoby lepiej dla naszych relacji,
gdybyś przestała doglądać Charliego.
Chyba mam maciupką depresyjkę poporodową.
Przepraszam, której części „wstań” nie zrozumiałaś?
Jesteś przyjęta.
Wypiszę ci coś.
- Zróbmy to. - Nie!
Kate, to twoja mama. Ugryzł ją pies.
Jak zaczął gryźć, to już nie przestanie.
Naprawdę świetnie ci idzie, Jenny.
Mówiłeś, że to lubią.
Polubi, wkrótce.
Muszę ci przyznać, Art,
te cudeńka są gites.
Odlewałam się a w reakcji na to Rhoda się dołączyła.
Byłyśmy jednością! Połączone, niesamowite!
To nienaturalne! Wybacz!
Nie powinnyśmy patrzeć.
Chyba nie potrafię.
Wyczuwam, że doświadczasz...
rozłączenia z dzieckiem.
Włączyłem się w jej częstotliwość
podczas gdy twoje instynkty macierzyńskie stały się...
- zmącone nowoczesnym... - Zamknij się, Art!
Art, byłoby najlepiej, gdybyś zebrał jedwabie i odszedł.
- Prowadzę wizyty domowe. - Wynocha! Idź stąd.
Przepraszam was wszystkie.
Jego strona wyglądała imponująco.
Kto by nie lubił pana eksperta od matkowania. Prawda?
Wszystko gra, Jenny?
Może nie mam połączenia z Zoe.
Hej, jesteś świetna, poważnie.
Nikt nie mówi, że musimy być połączone z dziećmi cały czas.
Charlie, kocham go na śmierć,
to mój synek, ale czasem chciałabym...
Jak w tym serialu, Pozostawieni.
Żeby zniknął mi z auta,
a kiedy wracam do domu...
Byliśmy w spożywczym, ale gdzie mój syn?
I jestem wolna!
Matczyna miłość objawia się w wielu kształtach i wymiarach.
Skupmy się na rzeczy, co do której się zgadzamy.
- Ten od jedwabiu był okropny. - Potworny.
Najgorszy.
NETFLIX ORIGINAL
Nigdy mi się nie znudzi.
Zatrzymaj windę.
Katie!
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Dobrze mieć tu z powrotem tę twoją interesującą twarz.
Takie dziwne usta.
- Brakowało mi jej. - Dziękuję, Richard.
A ja się cieszę, że wróciłam.
Rosie, co tam u ciebie?
Dzwoni twoja mama.
Szeptała?
- Kate! - Mamo, co się stało?
Jestem upokorzona, ugryzł dziecko!
Co, Olly ugryzł dziecko?
Nie, Charlie.
Twój syn ugryzł inne dziecko.
On ma tylko kilka małych ząbków,
więc zakładam, że ofiara przeżyła.
To nie żart, Kate.
Charlie naśladuje tego wściekłego psa.
Mamo, to nic takiego.
Dzieci wszystko wkładają do ust, to ich znak firmowy.
Katie, moja droga, jak dużo krwi się jeszcze poleje,
zanim ten pies zazna spokoju?
Co znaczy „zazna spokoju”?
Przepraszam, zanim go uśpisz!
Wiem, że to dla ciebie nie jest łatwe,
ale musisz dokonać wyboru.
Nie wrócę do domu, w którym jest to zwierzę.
Szczerze mówiąc, dzieje się to w bardzo dogodnym czasie.
Nie rozumiem.
Mówiłam ci, że szukam nową nianię,
a ty chcesz zabić mojego psa.
Ależ byłoby to z mojej strony małostkowe, prawda?
Mamo, przyjadę po Olly'ego.
Mówiłaś, że jesteś w parku?
Nie, spotkamy się w domu.
Dobrze.
Odwołaj moje popołudnie.
- Muszę się zająć psem. - Nic mu nie jest?
W porządku. Za to mojej mamie coś jest.
Dobrze!
Nie, że coś jest twojej mamie,
ale że pies jest okej.
- Kocham psy.
Tak, ja też.
Gale, doskonały wazon.
Savannah, fantastyczna miska!
Jakie piękne wiry w środku.
Frankie, zrobiłaś kolejną kulę...
jaka gładka i zwarta.
Świetnie mieć ją w dłoniach.
Wiesz, że zapewne wybuchnie w piecu...
- ponownie. - Nie stawiaj na niej kreski.
Nie, w tę tutaj wierzę.
Ci, już dobrze.
Co do probiotyków jogurtowych,
to harmonizują cię ze zwierzętami.
Mogę porozumiewać się z kotem.
Kiedy to polubiłaś to całe zdrowe... żarcie.
Wredna Niania mówi, że taki jogurt daje promienistą skórę.
- Zna się na rzeczy. - Wredna Niania?
Tak cię nazywamy. Wredna Niania.
Nawet mi się podoba.
Tak się cieszę!
Nigdy nie miałam nic domowej roboty.
To nieprawda.
I nie zapominaj, że twoje włosy będą lśnić, moja kopio.
Zrobić ci sałatkę ogórkową, Anne?
Nie. Nie trzeba.
A to mleko rozpaczliwie cuchnie.
Zbiera mnie na wymioty.
„Moja kopia” w dupie!
Mam sesję!
Hej, znalazłam to przy drzwiach.
- Jaka buźka? - Zmieszana?
Alice ci je rysuje?
No, Lionel, taka nasza zabawa.
Ja kładę mu na laptopie, on mi przy drzwiach.
- Jaka była twoja rano? - Płacz.
Odważnie.
Mogę paluszka serowego?
Jeśli chodzi o wymioty, to nabiał jest najłagodniejszy.
To... jak ci leci po tych kilku tygodniach bez leków?
Znakomicie.
Jestem na nie znowu gotowa.
Niech gacki wciąż siedzą w jaskini.
Najlepiej, żebyśmy spróbowały innego podejścia.
Jak z resztą? Co w pracy?
Całkiem nieźle.
Jestem bardziej obecna w pracy.
Zgodnie z sugestią, znalazłam hobby.
Garncarstwo. Zbieram zamówienia.
Frankie, to świetnie.
Brawo, możemy świętować postęp.
Ta...
Tylko...
Nadal jest dziwnie z Giselle.
Zawsze mnie sprawdza,
popycha, żebym sobie radziła
i w tym samym czasie odpycha, jak...
jakby była tymi obrotowymi drzwiami,
które się kręcą i kręcą,
a ona... nie chce mnie wpuścić.
- Wiesz, co mam na myśli? - Tak, dla niej to też duża zmiana.
To może trochę potrwać.
- Kiedy ostatnio robiłyście coś fajnego? - Kurcze, Anne, nie wiem.
Kiedyś byłyśmy fajne jak wesołe miasteczko.
W barze koło nas jest drink nazwany na naszą cześć.
Nie powiem ci jego nazwy,
bo Giselle uważa ją za rasistowską,
ale jest niezły.
Tak czy siak, byłyśmy superfajne!
Nie będziecie teraz tak fajne jak wesołe miasteczko.
Ale są też inne rzeczy.
Ta. Nie, masz rację.
Tylko...
Lepiej by mi się myślało z paluszkiem.
Tylko, że to mój ostatni.
Ta.
Tylko, że mam depresję poporodową.
To było sprytne.
Nie do wiary.
Nie patrz tak na mnie, stary.
Nie ja ugryzłam moją mamę.
- Hej. - Hej, co się dzieje?
Musiałam go odebrać.
Mama nie chce być z Ollym w domu.
Mogę go tu zostawić?
Jasne, ale Kabaka ma alergię.
Kabaka?
Twój asystent, którego tu nie ma?
Odbierzesz telefon?
Foster Stewart.
Tak, tu Nathan. Mogę oddzwonić za chwilę?
Do usłyszenia.
Jest na siłowni, zaraz wróci.
Jak się zapatrujesz na tę sprawę z groźnym Ollym. Poprzyj mnie.
Wybacz, ale tu poprę twoją mamę.
Co to w ogóle znaczy?
Musimy założyć, że jest niebezpieczny,
jeśli nie możemy mu zaufać.
Ma 16 lat, od zawsze miał wredny charakter,
a teraz na starość...
może być groźny dla Charliego.
Okej.
- Zawsze kochałem Olly'ego... - O, rany.
Ale zawsze miałaś do niego słabość.
Niczego nie sugeruję, chcę żebyś znała moje zdanie. Kocham cię.
- Pa. - Pa.
Piesek! Mogę pogłaskać?
Tylko delikatnie. On...
Przepraszam.
Ten dzieciak pachniał salami.
Zabranie psa na lunch ogranicza nasz wybór.
Co mam robić? Mama dała mi Wybór Zofii
między moim psem a synem.
Nie widzę, żeby Charlie był na granicy życia.
Mówimy o tym,
czy uśpić twojego zasranego, starego, wrednego psa.
Jest stary i może wredny,
ale na pewno nie zasrany.
To najwyżej „wyborek Zofii”.
Dzięki za poświęcony czas. To było niezwykle pomocne.
Charlie nawet go nie będzie pamiętał.
Zwykle podzielam twoją ciężką, niemal okrutną miłość, ale serio,
rozważam tu uśpienie psa.
Więc proszę, odpuść mi trochę.
Masz rację.
Moja niania zbliżyła się do córki mocniej przez tydzień, niż ja przez 9 lat,
a teraz jestem dupkiem w sprawie psa.
Przepraszam.
Mam gen za mało.
Nie, w porządku.
Usypiałaś kiedyś zwierzaka?
Co chcesz wiedzieć?
- Muszę tam być? - Chcesz być.
- Wbijam mu igłę? - Nie, weterynarz.
Co dokładnie mam robić?
Trzymać go.
- Okej. - Głaskać.
Czyli to coś okropnego.
Coś okropnego. Ale nie jak w Wyborze Zofii.
Masz gen za mało.
- Chwila! - Mamo?
Podasz mi ręcznik?
Obie, świetnie.
- Mamy pytanie. - A muszę być do niego mokra?
Rozumiem, że czujesz się nieswojo.
Ale pod cielesnymi ubraniami jesteśmy tylko zlepkiem organów i materii.
Tak. Okej. Czego?
- Dostaniemy pieniądze? - Najpierw proszę o duży ręcznik.
Dziękuję.
- Mama nie lubi swojego ciała. - Co?
Czemu tak mówisz?
Może dlatego, że nie dbasz o nie?
Po co wam pieniądze?
Budujemy domek dla jednorożca.
Właściwie dla piękno-rożca.
Piękno-rożec?
Pokaż swój róg!
- Z serialu. - Dziewczęta jednorożca!
- Jasne. - Kocha go.
Wiem.
Wiesz, że mamy urodziny w tym samym dniu?
- Naprawdę? - I obie medytujemy?
Od kiedy medytujesz?
I skumaj, obie jesteśmy leworęczne.
Macie dużo wspólnego.
Dasz nam pieniądze na materiały?
Tak. Są w torebce na stole w kuchni.
Dzięki, mamo.
Może później pomogę z domkiem dla kucyków?
To jednorożce.
Witamy w Galaxy Burger, co podać?
No dobrze, mały,
Ta ręka to hot dog, a ta hamburger.
Witamy w Galaxy Burger, co podać?
Proszę dać mi chwilę, to ostatni posiłek, zwykle jest w tym dobry.
Muszę panią poprosić o odjechanie, jeśli nie jest pani gotowa.
Niech będzie hot dog i hamburger. W zestawie.
Mleko dla psa, kola dla mnie.
Kola dietetyczna. Macie paluszki z kurczaka?
Proszę do pierwszego okienka.
Czy to znaczy nie?
Szamaj, Ol.
Jeśli chodzi o ostatni posiłek, koledzy będą ci zazdrościć.
Paniusiu, to jedzenie zabije twojego psa.
Na Netfliksie jest o tym świetny dokument.
To jest już najmniejszy problem,
bo ten maluch ma nieuleczalnego raka
i wkrótce go uśpię.
Więc dzięki.
To jest okropne!
Bardzo przepraszam.
Trzymaj się.
Usiądź ze mną.
Jestem taka zmęczona.
Musiałam okrążyć osiedle z milion razy,
żeby pomóc jej zasnąć!
Okej, usiądź ze mną, chodź.
Usiądź z tyłu.
No chodź.
Poczuj... Masz dość miejsca?
Poczuj moc tej mokrej gliny.
Najbliższe uczuciu bycia Bogiem...
albo salamandrą.
- Jakie to fajne. - Frankie, nie!
Garncarstwo ma pomóc ci poczuć się lepiej.
Tak, ale Gee, stwórzmy coś razem.
Powiedziałam nie, jestem zmęczona.
Nie jestem w nastroju na odtwarzanie
najbardziej nieporęcznej sceny seksu w historii.
Kochasz Uwierz w ducha.
Kocham oglądać Uwierz w ducha,
a nie być w Uwierz w ducha!
Słuchaj, obejrzymy go razem?
Nie, powinnyśmy zrobić coś fajnego razem!
A my tylko oglądamy.
No dalej... Poważnie.
Polubisz to, przytrzymaj tu.
Och, Frankie!
- Nie, musisz to poczuć! - Frankie!
Wezmę kąpiel.
Sama!
Uważaj! Nie musisz...
Nie pomagasz, Olly!
Hej!
Jezu!
Jejciu, czy to Oliver?
Od tak dawna go nie widzieliśmy!
- A pani to... - Kate Foster.
Przychodzę tu od wielu lat.
A, tak, oczywiście. Mamcia Olivera!
KLINIKA WETERYNARYJNA
Rzeczywiście od dawna.
Kiedy ostatnio miał czyszczone ząbki?
Jakiś czas temu, ale nie jesteśmy tu...
Dziewiętnasty października.
I rutynowe zastrzyki.
Mamy z tobą duże zaległości!
Przepraszam, mam teraz dziecko.
Oliver to pani dziecko.
Czyli nadrabiamy wszystkie zaległości?
Biedaczek.
O, Boże.
Nie śpisz?
- Musimy zwolnić Wredną Nianię. - Co? Czemu?
Jest świetna z Alice.
Jest aż za świetna. Poświęca jej za dużo czasu,
zaniedbując inne obowiązki.
Muszę się z tobą nie zgodzić, jeśli już, to...
Alice stała się bardziej pomocna,
bardziej się angażuje i zostały przyjaciółkami.
Ja chcę być jej przyjaciółką!
Z tą gówniarą.
Skarbie, jesteście przyjaciółkami.
Nie!
Pamiętasz jak była mała i kochała nas bezwarunkowo?
Bez względu na nasze błędy?
Kocham Anne, którą teraz widzę.
- Czy ty płaczesz? - Nie.
Ale jest blisko, bo jesteś jak stal
i nic cię nie rusza.
Nie chodzi o Wredną Nianię,
a o możliwość nawiązania kontaktu z córką po twojemu.
- Nie jestem mamą do rany przyłóż. - Nie.
Nie jesteś jedną z tych słodkich, czułych,
rozentuzjazmowanych mam, które chichoczą...
Dobra, starczy.
Ale jesteś świetną mamą, jesteś naszą skałą.
Nikt nie jest lepszy w nawiązywaniu więzi z naszą córką niż ty.
Wiesz, z kim chcę się wiązać?
- Joyce? - Kto to jest, kurwa, Joyce?
Ta kobieta z komitetu rodzicielskiego?
Mówiłaś, ze ma ładne włosy, że...
Nie!
To z kim?
Z tobą, idioto!
Tak.
Dobra dziewczynka, Katie.
Tak jest.
Uważaj na nadgarstek.
Jak się dopasowuje?
Wyglądacie jak dwie krople wody.
Boże, Rosie. Wszystko dobrze?
Olly mnie wczoraj ugryzł...
w twarz. Było bardzo źle.
Jakby chciał mnie zjeść.
Tak mi przykro.
Czy to krew?
To moja wina.
Czy zawiozłaś go... uśpić?
Oczywiście, że nie!
Miałabym go usypiać tylko dlatego, że mnie ugryzł?
To okropne. Ale czy ty...
nakarmiłaś go całą paczką hot dogów, czy...
Mieliśmy zdarzenie w vanie taty
i okazuje się, że dość drogie jest ciśnieniowe mycie...
wnętrza.
- Oczywiście pokryję koszta. - Dziękuję.
Cieszę się, że żyje. I to był podwójny hot dog.
- I shake. - Tak.
Parę frytek.
Napisy: Kornel Łysikowski