Okej, muszę coś wyznać przed grupą.
Powiedziałam...
słowo na „z” mojemu czterolatkowi.
Słowo na „z”?
Już wyjaśniam, Jenny. Nazwała syna zasrańcem.
Czemu Alicia miałaby tak nazywać swoje dziecko?
No nie wiem, bo dzieci mogą być czasem irytujące?
„Zakazuję”.
Powiedziałam: „zakazuję”.
- Mamy zakaz na „zakazuję”? - Dla wielu mam słowo na „z” jest
- nadmiernie negatywne. - I słowo na „n”.
Kto używa słowa na „n”?
Zdziwiłabyś się.
Mój fryzjer mówi, że mi n-oli. Ale czułym głosem.
Okej...
Wyjaśnijmy to. „Nie” to słowo na „n”. „Nie”.
„Nie” też jest zakazane? Jak mamy wyznaczać granice?
No, poważnie.
Mam pytanie.
Proszę, Jenny, i ponownie, nie musisz unosić ręki.
Za kilka dni kończy mi się urlop,
i nie jestem pewna, czy chcę wrócić do pracy.
Niektóre z was podchodzą z pasją do pracy, ale...
mnie na niej nie zależy.
Przekichane, ale musisz do niej wrócić.
Nieprawda, Kate. Każda matka musi sama podjąć tę decyzję.
Tak, konkret. To tak dla pewności,
nie można mówić „zakazuję” ani „nie”,
ale wolno "zasraniec" i to na „n”?
- Tak. - Nie!
Sukinsyństwo. To nie tak.
Dobra dziewczynka.
Co ja narobiłam.
W ten sposób?
Chyba trzeba pracować w NASA.
Dalej! Draństwo.
Kurna.
Właź tam.
No, stary, ściskamy goloneczkę
NETFLIX ORIGINAL
i wyrzut w przód. Albo gdziekolwiek.
Nie bardzo? W porządku.
I jesteśmy. O, tak.
Kocham cię, ale mama musi kapkę sprawdzić pocztę.
Nie dlatego, że nie jestem oddana rozwijaniu chodzenia,
ale bo to nudne.
Nieźle.
LIS. ZAD. KATE CHARLIE - SPACER
Dajemy radę, co nie, Ollie?
Co to jest liszad?
Węgierska toaleta.
Skrót od „lista zadań”, dupku.
A, tak, lista zadań. No jasne.
Już biegałaś?
Nie, ktoś postanowił zasnąć osiem razy w czasie karmienia, więc to opuściłam.
Ale dzisiaj schody, zamiast windy.
Bum. Jest.
Hm... czemu „odciągać jak szalona”?
Przy każdym odciąganiu prawie nie mam pokarmu,
a mały nie chce prosto z cyca.
Ogólnie całość. Nie mówmy o tym.
A może modyfikowane?
Nieważne.
- Jezu, cholernie ciężki dzień. - To prawda!
Dobrze, że randka się załapała.
Czekam z niecierpliwością.
Mam na sobie stanik z fiszbinami.
Co to, ferie?
Wiem, że już to przerabialiśmy,
ale... naprawdę nie chcę wracać do pracy.
Tak, kochanie, oboje zgodziliśmy się, że teraz moja kolej.
Żebym mógł napisać scenariusz.
Okej, słuchaj.
Wampiry jeszcze się nie skończyły.
Wiesz czemu?
Bo jeszcze nigdy nie były takie grube.
Grube wampiry! Tak jest!
- Tak! - Chcę cię wspierać, Ian, naprawdę.
Ale osiem miesięcy to nie tak dużo czasu.
Żołnierze z PTSD dostają więcej.
Porównujesz się do bohaterów wojennych?
Pewnie, że nie.
Poród jest trudniejszy.
Kochasz pracę!
Wyciągniesz z szafy te seksowne ciuchy.
Nie ukrywam,
jestem w stu procentach gotowy zobaczyć cię
w ubraniach z zamkiem.
Okej. Ja już taka nie jestem.
Rozumiem, że to jest ciężkie, ale...
to będzie dla ciebie dobre.
Przynosiłaś do domu szalone historie. Pamiętasz?
Pracuję w IT.
Ach, Kate.
Wejdź. Oczywiście pamiętasz nasz zarząd?
Oczywiście, dzień dobry.
Przepraszam za wygląd...
Szłam schodami. Chcę być wydajniejsza.
Używanie schodów zamiast windy to najlepszy przykład wydajności czasowej?
Nie jest, ale to niezły sposób na zrzucenie brzuszka po ciąży.
Okej, zaczniemy?
Kate, właśnie wróciłaś z...
Usiądziesz?
Tak, dziękuję.
Właśnie wróciłaś z macierzyńskiego,
więc podejdziemy do twojej oceny inaczej, niż...
Właściwie to sądzę, że umiejętności,
które rozwinęłam jako matka...
- podniosły produktywność. - Kate,
zarząd sądzi, że jesteś jednym z czołowych ludzi.
I chcemy pochwalić cię za pierwsze dni po powrocie.
Naprawdę? Dziękuję wam.
Twoja obecna sytuacja sprawia,
że jesteś wiarygodniejsza dla naszych klientów.
Do tego stopnia, że rozważamy, czy oddać ci prowadzenie Westwood Foods.
Lista kandydatów jest bardzo, bardzo krótka.
Łał, to... to niesamowite. To praca
- z biura w Montrealu? - Tak.
Będziesz tam kilka miesięcy.
Sądzę, że nie będziesz chętna. Większość kobiet, które zostaje...
matkami, nie zgłasza się tak chętnie.
No cóż, nie ta babka. Cześć.
O, Boże, przepraszam.
Przepraszam za to.
Zdaje się, że chciałaś zapewnić zarząd, że przyjmiesz ten awans.
Tak.
Naprawdę mocno przepraszam.
O, Boże. To moja niania.
Miała nie dzwonić, chyba że coś się stanie.
Musimy wiedzieć, że to będzie twój główny priorytet.
Tak, ale ten jeden raz powinnam...
- Kate, odbierz telefon. - Tak.
Czekamy na odzew do wieczora.
Halo? Rebecca? Tak?
Kate, czy Charlie może się zdrzemnąć z moim psem?
Nie powinnaś dzwonić, o ile to nie wypadek.
Miałam spotkanie.
Całuje go w usta.
To brzmi bardzo niehigienicznie. Przygotuj go dla mnie na południe.
Okej, pa.
Przestań.
- Hej! - Sama tego chciałaś.
Zostaw moją córkę, rąbnięta suko.
- Hej, co się dzieje? - Pocałowała mojego chłopaka.
On mnie pocałował.
Pocałował? Poważnie? Ile masz lat, sześć?
A ty ile, 40?
Co, kurwa? To nawet nie jest dużo.
Czy jest jakiś problem?
Tak, jest. Ta tutaj znęcała się nad Alice.
- O nie, znowu... - Przepraszam? Znowu?
Tak, chcieliśmy z panią o tym porozmawiać.
Alice zachowuje się w prowokujący sposób.
- Przy chłopcach w klasie. - Poważnie?
Dziewięciolatka to dla pana zdzira, bo buduje relacje z kolegami?
Nie wstyd panu?
Przepraszam, poczęstuję się.
Muszę coś zjeść.
To któregoś z uczniów.
- Chyba pani nie rozumie. - Nie, to raczej pan nie rozumie.
Jako specjalistka w zaburzeniach psychologicznych,
myślę, że nie wie pan, jakie wyrządza szkody.
Moja córka jest prześladowana za wyrażanie siebie
i w rezultacie gnębiona?
Ukarze pan tę dziewczynę?
Tak, oczywiście. Do mojego biura, teraz. Dzwonię po rodziców.
Tak, twoje czyny rodzą konsekwencje.
Hej.
Bądź sobą. Nie daj się tym chujkom, okej?
Masz, widzimy się o 15.
WITAJ Z POWROTEM
JAKIM RODZAJEM KANAPKI JESTEŚ?
WYBIERZ PRZYPRAWĘ MAJONEZ PESTO SALSA
Jakim rodzajem kanapki jesteś?
Mam nadzieję na panino.
Najgorętsza opcja.
Widzę, że po powrocie tryskasz produktywnością.
Wyglądasz świetnie.
A wszystko...
wróciło do normy... na dole?
Tak. Ale coś chyba siedzi w mojej głowie.
Nie czuję się atrakcyjna, szczególnie przy Ianie.
O nie, uwaga, zgubiono szczeniaczka.
Barbie i Ken przechodzą trudny okres.
Dzięki za wsparcie.
Kochana, to że ją ignorujesz,
nie znaczy, że nie ma się dobrze.
Właściwie...
MASZ 1 NOWĄ WIADOMOŚĆ
NIE MA ZA CO, SUKO
Czy właśnie wysłałaś erotyczną historyjkę o hydrauliku?
Tak, dostałam ją od ciotki.
Twoja ciotka wysyła ci erotyki?
Nie ma za co.
Wybacz Charlie, lunch prawie gotowy.
No, dalej!
Twoje mleczko.
Okej.
Głodny?
No, dalej!
O, nie.
Więc... mam kłopoty?
Przepraszam.
Nie przedstawiłem się po twoim powrocie. Jestem Marvin. Nowy menadżer.
- Menadżer Marvin. - Tak.
- Zabawne. - Czemu zabawne?
Jakkolwiek chcesz to załatwić, rozumiem.
Za to co zrobiłam, możecie mnie zwolnić.
Zakładam, że macie porządną odprawę.
Cóż, wydaje mi się, że...
Stażysta pogwałcił twoje prawo do prywatności w miejscu, gdzie...
robiłaś to, co robiłaś.
Tam.
Jak myślisz, co dokładnie tam robiłam?
Używałaś wyznaczonej przestrzeni...
pokoju laktacyjnego...
do...
laktacji.
Tak sądzę.
To powiedział stażysta?
Chyba wprawiam cię w zakłopotanie, Marvin.
Nie, skąd.
Przepraszam. Ten stażysta został zwolniony.
Zwolniliście go?
Więc proszę bardzo,
możesz używać laktatora, ile tylko potrzebujesz
i nikt nie przeszkodzi.
Świetnie.
Będę przy swoim biurku.
Tam właśnie pracujesz.
- Przy biurku. - Przy biurku.
Jaki szczęśliwy.
Po prostu chciałeś wyjść.
Patrz, to tatuś. Hej, Nathan, momencik.
Proszę bardzo.
Na razie, chłopie. Proszę.
Są nóżki. Kocham cię.
- Dziękuję. - Okej.
- Hej. - Hej, zdążyłaś na te zajęcia muzyczne?
Niestety tak.
Chuj wam w dupę.
Aż tak dobrze?
Jak było przed zarządem?
Dobrze. Uważają, że dam radę więcej.
Rozważają danie mi Westwood Foods.
- Chwila, to ten w Montrealu, tak? - Tak.
- Co odpowiedziałaś? - Że muszę...
przedyskutować to z tobą.
Sensownie. To ważna decyzja.
Jasne. Nigdy nie pozwoliłbyś,
żeby umknęła mi tak wielka okazja.
Cóż... To trochę bardziej skomplikowane.
Zostawiłabyś Charliego na tyle?
To tylko kilka miesięcy.
Dla mnie praca w Montrealu
to następny poziom.
Kate, wiem, że chcesz osiągnąć wszystko,
ale nie musisz jechać do Montrealu.
To, co robisz teraz, jest następnym poziomem.
Okej, więc powiem im, żeby nie brali mnie pod uwagę.
Całkiem rozsądnie.
Tak, okej.
- Nie mogę się doczekać randki. - Ja też.
Kocham cię.
Och, dzieci to wirusy.
Nie ty, kochanie.
Poważnie?
Hej! Wynocha stąd! Wypad!
Ty... chodź no tu!
Pani Carlson. Alice.
Dobrze, że na was wpadłem.
Muszę przeprosić za sytuację wcześniej.
Nie trzeba. Nic się nie stało.
Nieprawda, stało się.
Nie powinienem był cię zawstydzać. Nie zasługiwałaś na to.
Jedziemy do kościoła.
Dużo myślałam o tym awansie.
Wchodzisz?
Chodzi o to, że moje życie jest ostatnio pełne zajęć.
- Kompletnie i... - Mogę przeszkodzić?
Konkurencja.
Mo też się o to ubiega?
Oczywiście. Jesteście najlepszymi zawodnikami.
Najlepiej, gdybyście załatwili to tu i teraz.
Załatwię cię. Nie, tylko się zgrywam.
Czy on czasem nie był jakąś sekundę temu w innej firmie?
Nie, wybacz, źle to zabrzmiało. Po prostu...
Jestem w tej firmie od lat, i ją kocham.
I nie byłam brana pod uwagę aż do teraz, co jest w porządku.
Ale miałaś rok wolnego.
Dziewięć miesięcy. Mogłam wziąć rok.
Dziewięć miesięcy dużo zmienia.
Tak, jasne.
Więc... wchodzisz w to, Kate?
Tak, wchodzę.
Niech wygra lepszy.
„Lepszy”. Ty to powiedziałaś, nie ja.
Okej.
O, jejku, muszę lecieć.
Dziękuję za wasz czas. Kłaniam się.
Też tak mogę.
Halo.
Hej, gdzie jesteś?
Jestem tylko troszkę spóźniona.
Ale jestem bardzo blisko.
Kate, mam wracać do domu?
Nie! Tak się cieszę. Randka!
Hej, Kate, poczekaj.
Kate coś będzie mieć.
Chłopaki, śpieszę się, wybaczcie.
Czyli będziemy musieli poprosić Mo.
No dobra, co już macie?
Tak, okej, mamy...
nic.
- To było słabe, Kate. - Wiem, przepraszam.
Richard kazał mi zostać i...
Tak? Richard kazał ci zostać w pracy?
Tak, powiedział: „Nie wyjdziesz”.
- A ja na to: „Richard...”. - Kate, daj spokój.
Przepraszam. Z niecierpliwością czekałam na tą randkę.
Ale wynagrodzę ci to wyszukaną randką w weekend.
I seksem w dzień.
Wyszukanym seksem w dzień. Olimpijskim seksem w dzień.
- Okej. - Będą poręcze gimnastyczne.
Będę się huśtać z jednej na drugą.
- Ekscytujące. - Przepraszam.
Wiesz, że Rebecca przychodzi z psem?
Z Panną Francine? Tak.
Chce z nami pomówić.
Świetnie. No dobrze, chodźmy.
Porozmawiasz? Nasze relacje są dziwne.
Tak. Zauważyłem.
Może zostawiaj Miss Francine u swojej siostry?
MLEKO MODYFIKOWANE
Dlatego macie problem.
Szkoda. Charlie ją lubi.
Kto ostatni karmił Charliego?
- Dopiero co wróciłem. - Tak, dałam mu modyfikowane.
Wiesz, że w lodówce jest moje mleko?
Za mało.
On jest głodny.
Potrzebuje pełnotłuste mleko.
A dostaje jakby odtłuszczone.
Nawet jakby mi z piersi tryskała benzyna,
matka decyduje o modyfikowanym.
- Poprzyj mnie. - Tak.
Nawet jak decyzja matki jest zła?
Przedkłada dobro własne nad dziecka?
Dawaj, wsiądź na nią. Wyrzuć to.
- Na całość? - Dawaj.
Słuchaj, Rebecca, przepraszam, ale musimy się pożegnać.
Zwalniam cię! O to mu chodzi.
Chodźmy, Panno Francine.
- Chodź. - W drogę, Francine.
Uwierzysz w jej zuchwałość?
- To było potworne. - Potworne.
Ale wiesz, modyfikowane może nie być najgorszym pomysłem.
Kiedyś.
- W przyszłości. - Zwalniam cię.
Zwalniam cię.
Cześć.
Nie. Już dobrze.
Wiem, co potrzebujesz.
Mamusia wie, co chcesz, tak.
Spróbujmy dać temu jeszcze jedną szansę.
O rany, już dobrze.
Tak.
Tak, cukiereczku.
Już dobrze.
Proszę.
Już dobrze, chłopie.
O, dzięki Bogu.
Dzięki, Charlie.
No, dalej.
Napisy: Kornel Łysikowski