Gotowa?
Co masz na twarzy?
- Makijaż. Wyglądam głupio? - Trochę.
- Przyjechałam odwieźć cię na imprezę. - Nie chcę już tam iść.
- Co? A co się stało? - Nic.
Po prostu nie chcę.
- No co? - Nie zgrywaj się.
- Oddaj telefon. - Nie!
To powiedz, o co chodzi.
Skąd ta zmiana zdania?
Wszyscy nazywają mnie zdzirą.
Co takiego?
Alice, idziesz tam, bo jesteś panią swojego losu.
A dzięki temu decydujesz o sprawach, które ci dotyczą.
Właśnie.
Ja podjęłam właśnie decyzję, by nie komentować wyglądu twojej matki.
Właśnie to zrobiłaś.
Grasz w Szkole czarownic?
Wiem, że ci się podoba.
- Skupmy się na Alice. - Dobra.
Chcesz, by się to skończyło? Musisz przejąć sytuację.
Daj mi telefon.
Po co?
Przeczytamy te wiadomości, a potem ustawisz ich do pionu.
To dla twojego dobra. Dobrze, pierwsza wiadomość:
„Czy Steven nasikał ci do tyłka?”.
Że co?
Obrzydliwe. Co na to odpowiesz?
- Nikt nie nasikał mi do tyłka. - No tak, to oczywiste.
Ale takich ludzi trzeba załatwić ich własną bronią.
„Sprawdź, czy nie jesteś kiblem, bo jesteś pełny gówna”.
- Dobre. - Nieźle.
Nie za mocne, ale to dobry początek.
Teraz ja odczytam.
Christie pisze:
„Kuzynka mówiła mi, że od walenia konia rosną cycki.
Czy dlatego zwaliłaś konia Stevenowi?”.
Co za bezsens.
A on co, cyckowy dżin? Pocierasz i pyk, zderzak rosną?
Idiotyzm.
- Co jej odpowiesz? - Nie zrobiłam tego.
Ale może:
„Gdyby rosły od tego cycki, to Christie miałaby już wielkie donice”.
- Bo Christie wali konia każdemu… - To chyba zrozumiałe. Dawaj.
Steven: „Może wpadniesz dziś i znowu…
pouprawiamy seks?”.
Nie!
„Nie, bo nigdy tego nie robiliśmy i przykro mi, jeśli uważasz,
że seks to całowanie, ty tępy wczesnowytryskowcu”.
- Jest gotowa. - O tak!
- Pora na imprezę. - Jedziemy.
Poradzisz sobie.
Da radę. Jedźmy.
A jeśli nie, to mam gaz pieprzowy.
- Co? - Czekaj, to on.
Wsiadamy, Alice!
Proszę cię. Nie masz jaj, by jechać tym pociągiem.
- Zuch dziewczyna! - Upokorz go!
Twoja pralka nie zaszła już w ciążę od tych kleistych spodenek?
Pierdol się!
Co za skurwiel.
- Co jest? - Dobra, jedźmy już.
- Świetnie ci idzie, skarbie. - Pokaż mamusi, co potrafisz.
- Już prawie. - Skup się.
- Jeśli odsuniesz… - Nie pomagaj mu.
- Przepraszam. - Cały weekend robił to sam.
Kiedy byłam w Nowym Jorku.
Tak, kiedy byłaś w Nowym Jorku.
Świetna robota. Fajnie, że macie postępy w guzikach,
kiedy ja zasuwałam w pocie czoła, by utrzymać TruAir i…
Według terapeuty ma robić wszystko sam.
Nie będzie robił pod siebie za 30 lat, jeśli raz mu pomogę.
Ubieramy się, Charlie.
Tym samym mówisz mu, że sam sobie nie poradzi.
Mówię mu, że się śpieszę. Czasem też trzeba zarządzać.
- Później popracujemy nad guzikami. - Musisz w niego uwierzyć.
Muszę mieć go już w aucie, bo spóźnimy się na autobus
i nie pojedzie zbierać truskawek.
Teraz martwisz się, że coś przegapisz. A nasz wypad od razu odwołałaś.
Na litość boską.
Nie mogę odpowiadać za przebieranie naszego związku,
wiązanie sznurowadeł naszego małżeństwa,
- zapinanie zamka w… - Męczące te porównania.
Sam jesteś męczący. Zawieź Ellę do żłobka.
- Jedziemy, kochanie. - Na razie, kolego! Kocham cię.
Tatuś szuka poklasku za wszystko.
- Boże. - Nie mogę w niczym ci pomóc.
- Cześć, Rose. - Łączę cię z Craigiem.
Dzięki.
- Jak leci, Craig? - Jak leci?
Widziałaś wiadomości?
- Nie, byłam zajęta guzikami. - Co takiego?
Nieletni koszykarz wypił sześciopak Après i wbiegł na ulicę.
Boże. Zginął?
Nie, ale wypił tyle, bo chciał być zwycięzcą
- jak jego idol, Chris Gomes. - Cholera jasna.
Spokojnie, do lunchu zniknie to z wiadomości.
Nie mogę ryzykować. Mam kontrolę z Departamentu Zdrowia.
Uważają, że zagrażamy społeczeństwu i jeśli wycofają sprzedaż,
ty stracisz klienta, a ja wrócę do nauczania jogi.
Musimy to zdusić w zarodku.
Pokaże zaproś media do fabryki?
Pokażesz im, że Après to bezpieczny i etyczny produkt.
I że Admiral przedstawi wszystkie informacje o tym piwie.
Dobra, spróbuję, ale…
nie wjeżdżaj na piąte piętro.
Dobrze.
Obmyślę plan i przyjadę.
Pora przesiąść się do autobusu.
Tutaj!
Jeszcze jedno dziecko!
Poczekaj tutaj.
Cholera jasna!
Kurwa.
Przepraszam. Jedziemy.
Popracujesz dziś z mamą.
Będzie fajnie.
- Tak. - Pora ugasić parę pożarów.
Ja pier…
Przepraszam za ten wybuch, skarbie. Ale nie chcesz tkwić cały dzień na słońcu.
- Lepiej pobyć ze mną. - Nate Foster, zostaw wiadomość.
Nathan, nie zgadniesz.
Nie zdążyliśmy na autobus, więc biorę go do pracy.
Później zadzwonię, by cię opieprzyć. Cześć, Rosie.
- Łączę cię z Daną Brown. - Bogu dzięki.
- Dana? - Cześć, Kate, jak leci?
Super. Wybacz, że na ostatnią chwilę, ale mam dobry temat,
który ładnie uzupełni twój artykuł o legalizacji.
Jestem zaciekawiona.
Lekarz mówił, że twarz się wyprostuje.
Jest przeuroczy.
- Przepraszam za spóźnienie. - Nic się nie stało.
To moja partnerka, Frankie Coyne.
Dzień dobry.
Jestem gotowa formalnie dopisać się do jego funduszu na studia.
Jasne. Proszę podpisać tutaj i tutaj, a zyskasz te same uprawnienia co Bianca.
Na chwilę obecną saldo to…
jeden dolar.
Co? A co z resztą?
Wygląda na to, że Solomon Kenny wypłacił dziesięć tysięcy.
To niemożliwe, bo to jest Solomon Kenny.
To bobas.
Wiemy.
Nie mógł tego zrobić.
Kto to mógł być?
Sean!
Jesteś tam? Musimy pogadać.
Zastałyśmy Seana?
Nie.
- To dobry adres? - Taki był w formularzu.
- Tu go podwoziłam. - O co chodzi?
Szukamy przystojnego faceta, który kradnie kasę i rozdaje spermę.
- Czekaj! - Nie jesteśmy wariatkami.
To ojciec mojego syna.
Widziałaś go?
Czasami pracuje przy ogródku, ale nie mieszka tutaj.
A gdzie mieszka?
- Nie rozumiem. Przecież to jej mąż. - Nie.
I bezczelnie zakładasz, że…
Chodź, Charlie.
Pamiętaj, by być cicho, bo to klient mamusi.
- Co jest? - Znowu to samo.
Kate, dzięki, że tak szybko to ogarnęłaś.
Co się dzieje?
- Charlie, chodź. - Wszystko się spierdoliło.
Serwer obsługujący przenośniki taśmowe i inne rzeczy tak jakby padł.
- Tak jakby? - Musimy go restartować.
Ale bez obaw, byliśmy zabezpieczeni. Cynthia sprawdza każdą partię.
Daj jej plakietkę.
- I informuj mnie na bieżąco. - Dzięki.
A co tu mamy?
To Charlie, mój syn. Wybacz, ale musiałam go zabrać.
- Wstań. - To nie miejsce dla…
No tak, już rozumiem.
Après jest bezpieczne nawet dla bobasa. Całkiem dobre.
- Ale nie jest. - Wiem.
Czołem.
Weź to i kup sobie coś fajnego.
Mamy tu też gotowe przekąski. Lubisz ciasteczka?
- Może przełożymy tę wycieczkę? - Nie, robimy to.
- Znasz tę reporterkę? - Tak. Bez obaw.
Przeprowadzę przez to Dianę i…
Williama.
William Cross. Przysłała mnie Dana.
- Naprawdę? - Tak.
Uznała, że gdyby przyjechała sama, byłoby to nieetyczne, bo się znacie.
- Nie aż tak bardzo. - Bez obaw, jestem obiektywny.
- Poznałeś już THC? - Nie, to droga do twardych narkotyków.
Albo droga do oświecenia.
To Chris Gomes, uczestnik Weekendu Gwiazd NBA i fan…
Napoju na bazie konopi, przez który jego fan wbiegł na ulicę.
Après nie ponosi za to odpowiedzialności.
Nie? Podobno miał w krwi więcej niż przewiduje sześciopak Après.
Widać zażył coś jeszcze.
Ponieważ Admiral starannie dawkuje składniki w swoich produktach.
Craig pokaże ci wszystko od kuchni. Prawda, Craig?
Oczywiście. Proszę za mną.
- Chodźmy. - Dziękuję.
- Chodź. - Porozmawiajmy o THC.
Ładna torebka, Jenny.
- I chyba droga. - Dzięki.
Właśnie sobie kupiłam.
- Za co? Za godność? - Czy pensję Iana?
O czym wy mówicie?
Liczyłyśmy na ciebie, a ty zadbałaś wyłącznie o siebie.
Jak to zdobyłaś?
Tak samo jak ty. Jestem księgową, idiotko.
No to wiesz, że Gena też dostała podwyżkę.
Nie, bo wiedziałam, że chcą nas uciszyć.
- Wcale nie. - Owszem.
- Sprzedałaś się. - Niezła walka o lukę płacową.
Jej całe „MeTime” to ściema.
A co tobie do tego, Gary?
To ruch kobiet. Nie należysz do niego.
Może w tym właśnie problem.
Ruch jest błędny z założenia, bo ja też chcę…
Dostałeś swoje mleko, tak? Z idealnie sproszkowanymi migdałami.
Nie rób sobie jaj.
- Nie mówmy o jajach. - Nie chcę przekupnego lidera.
Gena, ty powinnaś być twarzą ruchu.
- Spoko. - Nie, chwileczkę.
Zanim skoczycie za Geną w przepaść, to wiedzcie, że szefostwo mi ufa.
Znam dobrze Malcolma Cody’ego Patricka.
Jeśli chcecie coś ugrać, to tylko ja wam to załatwię.
Załatwię im to.
- Serio? - Mamy przerąbane.
Nie robi sobie jaj, tylko nas za nie trzyma.
Przekupiłeś mnie?!
Po podwyżce mam siedzieć cicho? Myślałeś, że się nie dowiem?
Myślałem, że wiesz.
Buntujących się parobasów trzeba szybko neutralizować.
Czyli okłamałeś mnie, by nie dać im podwyżek?
Mógłbym to zrobić i nic ci nie dać, ale mam cię za przyjaciółkę.
Chcesz zrzec się podwyżki?
Nie, Mały Fiutku.
Jenny, nie odzywamy się tak do siebie w pracy.
Robimy tak po godzinach.
No to się szykuj, flakoniku. Bo mamy inne żądania.
I jeśli ich nie spełnisz,
to tego pożałujesz.
Rób, co chcesz. I tak niczego nie dostaniecie.
Są wszędzie.
To tutaj mieszacie wyciąg z konopi z waszym sekretnym składnikiem?
Ludzie często błędnie myślą, że produkty z THC
są tworzone na odpiernicz, ale Après jest przygotowywane starannie.
- Różne odmiany dla różnych produktów. - Jak regulujecie dawkę?
Robią to komputery.
Każda sztuka otrzymuje pięć mililitrów.
Odprężają, ale nie pogrążają.
Właśnie.
Co to było?
To planowane ograniczenia w dostawie prądu.
- Cała okolica ich doświadcza. - Naprawdę?
- To przez letnie upały. - Właśnie.
Ma to wpływ na linię produkcyjną?
Boże, nie. A nawet gdyby tak było, to sprawdzamy każdą partię.
Wszystko jest w pełni bezpieczne.
Naprawdę. A jeśli masz wątpliwości, to sam spróbuj.
No nie wiem.
Nie chcę…
Nie pracuję dla Vice.
Nic ci nie będzie.
Przy rozsądnym korzystaniu będzie smakować jak zwykłe piwko.
No dobrze.
Zresztą jak mogłem oczekiwać, że nie spróbuję?
I tak trzymać.
Albo poczekaj chwilę.
Jesteś na coś uczulony? I nie jesteś samochodem?
Przyjechałem na łyżworolkach. Można wyczuć smak w bukiecie?
- Piję tylko białe wino. - Nie sądzę.
I jeśli jesteś fanem dobrego, schłodzonego wina,
- to nasze piwko ci nie zasmakuje. - Jest ciepłe.
Nie szkodzi.
Craig, nie musisz… Drugie też?
Nie musisz…
Ja wolę ciepłe piwko, bo mam wrażliwe zęby.
Nieważne. Chodźmy do laboratorium.
Właśnie.
Cynthia, zaprowadzisz naszego gościa? Zaraz przyjdziemy.
- Podaj mu zimne próbki. - Dzięki.
- Super. - Wybierz najlepsze.
Co się dzieje?
Jedna lub wszystkie puszki mają za dużo THC.
Przesadziliście z dawką w tych piwach?
I to bardzo.
- Trafiły już do sprzedaży? - Nie.
To z ostatniej doby. Wszystko jest w tym budynku.
Musimy skrócić tę wycieczkę, bo zaraz będziesz miał…
Spokojnie. Poczekaj chwilę.
Nic mi nie jest.
Znam się na tym. Nic mi nie jest, przetrzymam to.
Oby, bo gość nie może tego zwęszyć.
Spokojnie, jestem starym wygą.
- Na pewno? - Jasne!
Charlie.
- Ogarnę to. - Załóż plecak.
Dam radę. Będzie git.
Chodź.
O Boże.
Powiem to wprost.
Też mam zostać gothem? Jeśli tak, to wchodzę w to.
Nie mówmy Alice, kim ma być, bo inaczej nigdy się tego nie dowiemy.
To nadal część twojej metody z książki?
Zdecydowałam, że nie napiszę tej książki.
Co takiego? Przecież wydaliśmy już całą zaliczkę.
Wiem, ale mam nowy pomysł.
Chodzi o wspieranie. I chcę, aby Alice mi pomogła.
Mów dalej.
Mam już tytuł.
Poczekaj. Alexa, włącz werble.
W porządku.
Kierowanie własnym pociągiem.
Słabe?
Bardzo. Ale dobry pomysł.
Wcześniejszy brzmiał jak Kara: Ostateczna nuda.
- Podoba ci się to? - Tytuł słaby, ale sam pomysł?
Lepszy niż poprzedni.
Słuchajcie, frajerzy.
- Mam ważną wiadomość. - Dostałaś kolejną podwyżkę?
Nie, załatwiłam wam coś.
Przekonałam szefostwo do pomysłu ze…
żłobkiem!
- Mówisz poważnie? - Tak, Arden.
- I to już od jutra. - Niby jakim cudem, Jenny?
Jeśli mi nie wierzycie, zapraszam na górę.
Co wy na to?
Dzięki?
Nie ma za co.
Mamusiu?
Charlie, zostań tutaj, dobrze? Nie ruszaj się stąd.
- Mogę ci mówić Will? - Jasne.
Pokażę ci te bezpieczne próbki.
To nasze piwo z THC.
To nasze odmiany: Sativa, Indica i lżejsza odmiana CBD.
Wybierz swoją truciznę. Oczywiście w przenośni.
To żadna trucizna, luz.
I jak?
W porządku. Ale kto pije piwo z kieliszków?
- Racja. - Nie oddaje to faktycznej konsumpcji
ani wpływu na organizm.
Nic mi nie jest.
- Na pewno? - Nie.
Nic mi nie jest, mimo że kiepsko ze mną.
- Mimo że… - Przestań. Ogarnę to.
William, nie chcę być nieuprzejma, ale chyba przyszedłeś tu z jakimś celem.
Chcesz przedstawić Après jako kuszącego dzieci zboczeńca,
ale to dobre tacos dla dorosłych.
Wiesz, kto chce pić Après?
Odpowiedzialne kobiety sukcesu. Takie jak ja.
Proszę cię.
Naprawdę. Ale nie mogę dawać tego dzieciom.
Na przykład jemu.
Charlie? Gdzie on jest?
- Może poszedł się bawić? - Tutaj?
On niczego nie potrafi zrobić sam.
Cholera. Charlie?
Gdzie on jest?
Co tam robisz?
Craig, co jest na piątym piętrze?
O cholera!
Napisy: Krzysiek Igielski