TWÓJ KIEROWCA JEST NA MIEJSCU!
Dzięki.
Dzień dobry. Poproszę stolik dla dwóch osób.
Charlie.
Cześć.
Już myślałem, że nie wpadniesz.
Czyli…
Tak.
Zajebiście!
Zajebiście.
SIEDEM MIESIĘCY PÓŹNIEJ
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Podrzuć to Val do południa.
Co to ma być?
Wystrój w stylu pueblo.
Ma wielu zwolenników.
Pewnie dlatego, że uosabia nasze skryte pragnienia.
Wiem, ale nie sądziłam, że zmienisz biuro w teksańsko-meksykańską menażerię.
Myślałam, że postawisz gdzieś laptopa i tyle.
Po prostu chciałem się tu dobrze czuć. Do końca umowy pozostało pół roku.
Fakt.
- Właśnie. - Ale ładny kaktusik.
- Kate, pamiętasz Trish? - Jasne.
Wyglądasz wspaniale. Jak się czujesz?
Jak księżniczka.
Ale mam też wzdęcia.
To zrozumiałe.
Nie mogę uwierzyć, że będę ojcem.
Warto zawsze zostawić sobie taką furtkę.
Dobra, wracam do pracy.
Widzę, że dajecie radę. Tak trzymać.
Kara. Ostateczna nagroda.
To tytuł?
Mówię to jako mama nastolatki. Rodzice oszaleją na punkcie tej książki.
Mogę spróbować ci pomóc, ale ciężko będzie z wydawcami.
- Dlaczego? - Nie masz fanów.
Nie ma cię w social mediach. Kim w ogóle jesteś?
Lekarzem.
Mój dermatolog też.
Poczekaj chwilę.
Cholera.
Proszę.
To moja Alice. Ma 13 lat.
O Boże.
Rok temu wymachiwała spluwą w naszym domu.
A gdy wdrożyłam swoją metodę?
Obóz szachowy, mycie zębów trzy razy dziennie
i unikanie social mediów.
Dobra, zróbmy tak.
Daj mi fragment. Pokażę go znajomym.
Znajomym wydawcom?
Tak, choć fajniej to brzmi po mojemu.
Spoko, nie ma sprawy.
ZAJĘCIA MUZYCZNE
Cześć.
- Zbieraj się, bo się spóźnimy. - Pani Carlson, chciałem z panią pomówić.
Jasne. Zaczekaj w aucie.
Dobrze. Chodź, Keith.
Co zrobiła?
Pyskowała? Okłamała pana?
- Trzeba ją pilnować, bo… - Znowu zasnęła na zajęciach.
Zapisała ją pani tego lata na 20 różnych zajęć?
To Zajęciowy Szlaban.
- Zajęciowy Szlaban? - Zgadza się.
Spotyka dzieci okłamujące rodziców.
Jest teraz zbyt zajęta, by to robić.
Myślę, że jest tego za dużo.
Ledwo starcza jej sił na obój.
Nie obchodzi mnie, że nie gra na oboju. Ważne, by nie grała nikomu na flecie.
Dlaczego nie byłaś rano na karate? Dzwonił sensei Brian.
Zasnęłam w pociągu i przegapiłam wysiadkę.
Ktoś mógł mnie porwać! I szkoda, że tak nie było.
I pojechałabyś kupić z nim stringi?
Pewnie właśnie tak by było.
Nieusprawiedliwiona nieobecność na zajęciach.
Jaka jest za to kara?
Błagam, nie przejmuj mojego Insta.
Błagam, nie okłamuj swoich rodziców.
- Dawaj. - Jak chcesz!
Jeśli to zrobisz, napełnię kieszenie kamieniami
i wskoczę do jeziora.
Odradzam. Spóźniłabyś się na staż.
Cześć! Tu mama Alice.
Dziś znów omówimy marnowanie wspaniałych szans.
Piwerko wleci jak nic!
Mamy piwo.
Ale głupie logo.
Zaraz się za to biorę.
Kate, przyjrzyj się…
Admiral?
Konkretny klient. Gratulacje.
- Dzięki. - Jak ich załatwiłaś?
Oni przyszli do mnie.
Craig Strathern. Teraz tam pracuje?
Odłożysz to? Nie poszło jeszcze do sprzedaży.
Aprés. To po francusku.
I jak to chcecie sprzedaż? To piwo o smaku zioła?
Możesz to odłożyć? To na przyjęcie…
Sorka.
Całkiem niezłe.
Ta kampania nie będzie łatwa.
Admiral to ludzie starej daty.
A ja mogę pomóc, bo znam Craiga.
Dzięki za troskę, ale też znam Craiga.
Poradzę sobie.
- Przepraszam za spóźnienie. - W samą porę.
Zawieź to do magazynu. To na jutrzejsze przyjęcie.
I pomóż Trish zabrać parę rzeczy z auta, stażystko.
- Dzięki. - A co?
Nie ma pan rąk?
- Ale chamska. - A może by tak po imieniu?
Chętnie, ale go nie znam.
Nie wierzę, że na niego leciałyśmy.
- My? - No, bardziej ty.
Dupek i tyle.
Wiem.
Uprzedź Craiga, że dziś wpadnę.
Muszę się odstresować.
Boże!
- Potrzebowałam tego. - Ja też.
Nie możemy z tego rezygnować.
Samochody, parki, toi toie.
To za mało.
A na karnawale? Z biletami wstępu.
Chcę pielęgnować tę relację.
Ja też.
Gotowy na wieczór?
Jasne. Szpinakowy dip prawie gotowy, kupię jakieś wino.
Chyba wystarczy na parapetówkę?
Ale nie jesteś zestresowany?
Niezbyt. A powinienem być?
Nie.
Ale ujawniamy nasz związek.
- Nasi znajomi wiedzą o nas od miesięcy. - Racja.
Wiedzą o tym, bo mamy trwałą relację.
- Właśnie. - A jeśli myślą inaczej, to walić ich.
Wszystko gra?
Jasne. Wszystko w porządku.
BĘDĘ SZANOWANA, ZOSTAJĄC ZE ZDRADZAJĄCYM MĘŻEM?
Wybaczysz mi spóźnienie?
Dwa ptaki walczyły mi pod oknem. Widać było, że to coś osobistego.
I co, jeden zabił drugiego?
Co? Skądże. Nie wiesz, jak komunikują się ptaki?
Wiem. Używają do tego dziobów.
Admiral martwi się tym, jak ludzie odbiorą tak wielką zmianę?
Żartujesz? Największa marka piwa w kraju, a ja doradziłem im dodać zioło?
Genialne.
Nawet sobie nie wyobrażasz, jaka to odpowiedzialność.
Wyobrażam.
Martwimy się, że ludzie przestaną nas szanować
z powodu naszych wyborów.
- Właśnie. - Ale nadal jesteście sobą.
Najlepsze, co można zrobić, to obstawiać przy swoim.
Niech widzą, że nadal wymiatacie.
Może martwią się, że popełniacie błąd
albo cofacie się, albo że gość jest obrzydliwy.
- Co proszę? - To akurat nieważne.
Obstawiajcie przy swoim.
To wspaniały produkt.
A ludzie z czasem się do niego przekonają.
Musicie pokazać siłę.
Za pokazywanie siły.
Fajna ta karta ocen.
Co to za jedynki?
Na pewno za bycie numerem jeden. To najlepsze oceny, Nathan.
Niestety jedynka to najniższa ocena.
Niepotrzebne mieszanie.
Większość dzieci w jego wieku potrafi wykonać czterostopniowe zadanie
bez konieczności omawiania instrukcji krok po kroku.
Trzeba rozbudzać w nich niezależność.
Na przykład niech codziennie ścieli swoje łóżko.
Charlie śpi w kołysce.
Ma cztery lata.
Miewa koszmary.
A dla mnie koszmarem jest praca po nieprzespanej nocy.
Trzeba się przemóc, dopóki nie będzie pewny siebie.
Chcą państwo dobrze,
ale zapinanie guzików, sznurowanie butów czy używanie kołyski
to wmawianie mu, że nie ma zdolności ani odwagi do tego.
Cholera.
Radzę zacząć od porozmawiania z nim.
Powiedzcie, jak bardzo cieszycie się, że jest na tyle duży, by mieć już łóżko.
I co? Fajne łóżko, prawda?
- Nie zostanie. - Pewnie, że zostanie.
Bo to fajne i wygodne łóżko, prawda?
Ptysiu, my sobie pójdziemy, a ty będziesz miał piękne sny,
bo to najlepsze łóżko na świecie.
Dasz radę.
- Zajmę się nim. - Nie.
Tatuś wkracza do akcji.
Chodź no tutaj!
Marsz do łóżka.
„Była sobie kiedyś starsza pani, która mieszkała w bucie”.
- Śpi jak zabity. - Super.
Dobrze mi poszło, co?
Tatuś wkroczył do akcji?
Twoi znajomi z obozu już śpią.
Zamknij oczy, jeśli nie chcesz być gorszy.
Widzisz, Nathan? Matki obdarzone są darem do negocjacji.
Poczytaj o tym.
Może policzymy owce?
Jeden…
…i 42…
…i już 67…
…i już 69…
Zostań.
- Kate, co tak długo? - Wszystko gra.
Podajesz mu coś?
Nie.
Ma alergię…
na sen.
To nie było legalne.
Szukałam kogoś, kto chciałby to zrobić.
Val jest zabawna.
Cześć.
Jestem pod wrażeniem.
- Dlaczego? - Bo zaprosiłaś Nathana.
Ja tu mieszkam.
Znów razem i słyszę o tym ostatnia?
Spodziewaj się telefonu od mojego gastrologa.
- Bo? - Mówiłam, że jesteś wolna.
Szkoda. Gość zna się na odbytach.
Jezu.
- On również. - To prywatna sprawa.
Dzięki za przyjście na parapetówkę.
Co u ciebie, Anne?
W porządku.
Wspaniałe mieszkanie.
- Dziękuję. - Jest fantastyczne.
Ludzie mówię, że warto ponownie zamieszkać razem.
Że pokazuje to siłę i odwagę.
I siłę.
Właśnie.
Mam szpinakowy dip.
- Wygląda apetycznie. - Nieźle.
No to wszystko jasne. Pierdol się.
- Co? - Anne, pozwól na słówko.
Bianca, przestań chować to dziecko i pokaż mi tego gogusia.
- Jest przeuroczy. - Chciałbym zerknąć na…
O cholera, ale facjata.
Jezu przenajświętszy.
Boże, czy to…
Zawsze patrzy tak jednym okiem?
Nie, tak po prostu wygląda.
- Nie miałaś nic przeciwko. - A potem przypomniałam sobie
moją nianię na jego twarzy.
To kiepski moment, więc zapomnij o tym albo wyżyj się na swoich pacjentach.
Nie mogę.
Byłaś ze mną szczera w sprawie Brada. Bardzo mi w tym pomogłaś.
Nathan nie jest taki jak Brad.
I tak, była to ciężka decyzja, ale też słuszna dla mnie i mojej rodziny.
Jesteś z nim dla dzieci?
- Nie. - To zasadne pytanie.
Wybaczcie, ale masz nakładki na sutki? Z cycków Bianki leci jak z Niagary.
Dziecko zaraz straci oko.
I uważam, że to bardzo szlachetne, że dałaś mu drugą szansę po zdradzie.
Dziękuję.
Widać, że zależy ci na nim i jesteś zdolna mu wybaczyć.
Prawda, Anne?
- Oczywiście. - Jesteś jak Hillary Clinton.
Właśnie. Bo taki Bill na pewno nie zdradził jej znowu.
Nigdy.
Bądź prezydentem swojego życia.
- Hillary przegrała. - Owszem.
- Ale ty nie przegrasz. - Zapewne nie.
O czym wy gadacie? Przestańcie!
Masz te nakładki czy nie? Na dole pewnie mają już powódź.
- Dwie wystarczą? - Tak, dzięki.
Opisujemy na kartce daną osobę.
To zabawna i poruszająca tematy osobiste gra.
Gramy czasami w nią we dwoje.
I szybko ją kończymy.
- Super. - Milcz. Nathan.
Losuj, Nathan.
Padło na mnie?
Tak.
No to kijowo.
To wspaniała, zarąbista babka.
I bardzo mądra.
- I zdolna do wybaczania. - Val Szalinsky.
Nie. Wybacza zbyt łatwo. Przyjęła kogoś, kto jej nie szanował.
Dobra, starczy. To ja.
Dzięki, Anne.
- Dawaj. - Jedziesz!
Ta osoba świetnie spisuje się w pracy,
ale czasami źle ocenia innych.
To Frankie?
Nie. Jest wspaniałym rodzicem,
ale czasami zgadza się na destruktywne zachowania.
- Lionel. - Ma rację.
Nie, nie chodzi o Lionela.
Ulubionym kolorem tej osoby jest zielony.
Kate, powiedz to w końcu.
- Nie wiem, o kim mówisz. - To dobry kierowca.
- Dawaj. - Kto to jest?
Ta osoba…
- Dawaj. - No dalej.
Mów, Kate!
Wcale nie byłaś lepsza.
Dobra, jebać to! Zdradził mnie, nienawidzicie go i nie będę prezydentem.
Ja pierdolę.
Przepraszam. Nikt nie mógł zgadnąć.
- Nie zasłużyłeś na to. - Wybaczcie.
To był błąd.
To było głupie.
- Przepraszam. - Nic się nie stało.
Nie martwcie się.
- Chyba już skończyliśmy. - Nie rób tego, Nathan.
Wszystko gra!
To facet…
o średnim wzroście…
I jest…
bardzo miły.
Chodzi o Mela?
To on?
Przykro mi, ale nie.
Nie musimy grać dalej.
Jest…
niezrozumiany.
- Val Szalinsky? - Nie.
To ja!
Chryste.
- Dobra impreza. - Dziękuję.
- Był super. - Dziękujemy.
- Pa, kochamy was. - Było fajnie.
Potwórzmy to za parę miesięcy.