- Taylor Swift… - Taylor Swift…
…odmówiła komentarza.
Światowa gwiazda Taylor Swift…
Pierwszy raz od sześciu tygodni udało się uchwycić Taylor Swift na filmie.
NETFLIX — FILM ORYGINALNY
Najmłodsza zdobywczyni Grammy za Album Roku…
- Czyżby niesnaski? - Przez nią zawieszono moje konto.
Taylor znów w opałach.
- Czy uczciwie weszła na szczyt? - Już 13 celebrytów ma ze Swift na pieńku.
- Wyczułam jej gniew. - Numer 13.
- Wychodzi z restauracji. - Za dużo pretensji.
Na dole widać jej stopę, gdy wsiada do samochodu.
Rozumiem chęć zachowania związku w tajemnicy
czy zrobienia przerwy na pracę nad sobą, ale bez przesady!
Taylor dobrowolnie ściąga na siebie uwagę datkami.
Swift zrobiła za mało.
- Skoro tak twierdzisz, Ted. - Mówię to niechętnie,
ale Taylor dostaje lekcję od życia.
Cała ta drama jest męcząca.
Niech skupi się na tym, by reszta albumu Reputation…
Nowy romans Taylor Swift…
- Co się stało z jej ekipą? - Reputacja…
- Czy nie mylą się oboje? - Reputacja…
- Dziś zeznania złoży Taylor Swift. - Reputacja…
- …udaje ofiarę… - Reputacja…
- Reputacja. - Pomówmy o Taylor Swift.
Reputacja.
- Reputacja. - Pomówmy o Taylor Swift.
- Reputacja. - Reputacja.
Pomówmy o Taylor Swift.
Witam Dallas i Teksas na koncercie w ramach trasy koncertowej Reputation.
Występuję w rejonie Dallas i Arlington...
odkąd skończyłam 15 lat.
I…
sprawdziłam listę występów
i to mój 30. koncert w tym regionie.
Łączy nas kawał dobrej historii i pragnę podziękować za kilka rzeczy.
Byłam w Dallas tyle razy,
że wiem, ile rzeczy można tu robić w sobotni wieczór.
Macie wiele możliwości,
a postanowiliście spędzić ten czas z nami.
Bardzo dziękuję!
Kolejna sprawa.
Każdy na tej scenie wie,
że to właśnie dzięki wam jest to pierwsza trasa…
Nikt nigdy nie występował tu dwa wieczory z rzędu.
Dzięki!
Jesteście tu,
bo postanowiliście być z nami…
Może już wiecie.
To mało znany fakt.
To ostatni koncert w Stanach podczas tej trasy.
To, że postanowiliście spędzić ten wieczór z nami
i uczcić ostatnią noc tej trasy, dużo dla mnie znaczy.
To coś pięknego.
Dziękuję wam za to wszystko.
Powiedziałabym nawet,
że to więcej niż piękne.
Coś poziom wyżej.
Jakie słowo wam pasuje, Dallas?
- Przecudne. - Właśnie.
Dallas, przedstawiam wam
niezwykle utalentowane, przecudne kobiety,
które występują ze mną podczas tej trasy.
Proszę o oklaski
dla Jazz!
Marii.
Gracie.
Kamilah.
Jeslyn.
Melanie.
Nadine.
Stephanie.
Yoe.
Eliotte.
Ja jestem Taylor. Dzięki, że jesteście!
Narobicie trochę hałasu dla mojego niesamowitego zespołu?
Pokażcie, jak skaczecie!
Przykro mi, dawna Taylor nie może odebrać.
Dlaczego? Bo nie żyje!
Dobrze się bawimy?
To super.
Może zauważyliście…
Podejrzewam, że już to wyłapaliście.
Zauważyliście, że nosicie świecące bransoletki?
Właśnie te.
Bardzo ładne.
Ale kryje się za nimi coś jeszcze. Chciałam, żeby wszyscy je mieli…
bo to moja pierwsza stadionowa trasa koncertowa…
Która dzięki wam dała mnóstwo frajdy.
O stadionach wiem tyle, że to ogromne miejsca do grania.
Chciałam wiedzieć, że bez względu na wszystko
będę mogła widzieć każdego z was.
Jeśli jesteście w ostatnim rzędzie na samej koronie stadionu
i myślicie, że was nie widzę, to się mylicie.
Mogę dojrzeć każdą osobę na stadionie.
Widzę, jak tańczycie,
jak unosicie ręce.
A przede wszystkim słyszę.
Słyszę…
Chyba każda osoba w tym tłumie pamięta każde słowo tych piosenek
i nie tylko je śpiewa,
ale wykrzykuje.
Gdybym miała zgadywać
i powiedzieć tylko jedno…
co łączy wszystkich na tym stadionie...
to sądzę, że każdy z nas
lubi to uczucie, gdy odkrywa coś prawdziwego.
Na przykład
prawdziwą przyjaźń, prawdziwą miłość albo kogoś, kto naprawdę cię rozumie.
Kto jest z tobą szczery.
Tego wszyscy szukamy w życiu.
Najbardziej przeraża nas to,
że coś może zagrozić perspektywie odnalezienia czegoś prawdziwego.
Przykład?
Zła reputacja może stanąć na drodze
do prawdziwej przyjaźni, miłości
i akceptacji przez ludzi, do których pasujesz.
Myślisz sobie:
„A jeśli słyszeli o mnie jakieś kłamstwa?
Jeśli są do mnie uprzedzeni z powodu plotek?
Nie będą chcieli mnie poznać i nie dowiemy się, co mogło się stać?”.
Dlatego niektórzy z nas,
większość, jeśli nie wszyscy,
obawiamy się złej reputacji.
Boimy się, że przez coś fałszywego,
jak plotki na nasz temat czy nadane nam przezwisko,
nie znajdziemy czegoś prawdziwego.
Gdy chodzi o ten strach i obawę…
to delikatne sprawy, prawda, Dallas?
Raz, dwa, trzy, dajesz, laska!
Dobra, Dallas.
Postanowiłam...
że zwiedzę trochę stadion i sprawdzę,
czy dobrze się bawicie.
To jak?
Co wy na to, żebyśmy razem zatańczyli?
Dallas, ponownie przywitajcie gorąco
Charli XCX i Camilę Cabello!
Wielkie brawa dla Charli XCX i Camili Cabello!
Wiecie,
zastanawiałam się,
czy nie mielibyście nic przeciwko…
Bardzo dziękuję.
Uważam, że to ważne, abym była z wami szczera.
Jestem odrobinę przeziębiona.
Pozwolicie?
Muszę wydmuchać nos.
Odwrócę się.
Należy zauważyć, w jaki sposób Giuseppe podał mi chusteczkę.
To było coś takiego.
To było najlepsze.
Nigdy nie podano mi chusteczki
z taką prezencją i oddaniem.
Dobra.
Chcę z wami o czymś pomówić.
Chciałabym, żebyśmy spędzili trochę czasu tylko ze sobą i gitarą.
Pasuje wam to?
Jest coś, w czym naprawdę byliście…
nie tylko wspierający, ale też…
jakbyście w pełni to rozumieli.
Zachęciliście mnie do eksperymentowania z muzyką,
próbowania czegoś innego,
innych dźwięków i instrumentów.
To wy pchaliście mnie do eksperymentowania i rozwoju.
Naprawdę to doceniam, bo…
dużo radości dało mi zmienianie muzycznych stylów,
gatunków…
Wielu w przemyśle muzycznym jest zdania, że należy się trzymać jednego gatunku,
bo do tego ludzie przywykli i to im się podoba.
Ale moje relacje z wami i to, że dużo rozmawiamy…
przez Internet, że często spotykamy się na koncertach
czy w moim domu…
Z tych rozmów wiem,
że dla was
liczy się tekst, uczucie
i to, czy osoba, której piosenek słuchacie,
śpiewa o tym, co przeżyliście
albo co kiedyś zrobiliście…
Myślę, że na tym wam zależy w piosenkach.
Zawsze pisałam piosenki,
mając w głowie tekst, uczucie i melodię.
W nadziei, że bez względu na to, jak zostanie wyprodukowana,
czy będzie to pop, muzyka akustyczna czy coś jeszcze innego…
pragnęłam, żeby piosenka nawet po odarciu jej z tego wszystkiego
nadal wam się podobała
i żebyście chcieli śpiewać ją ile sił w płucach.
No to…
Gdy piszę jakąś piosenkę,
zazwyczaj…
próbuję po prostu…
zapomnieć i zrozumieć coś, co przeżyłam,
pisząc o tym.
Dokładnie tak było z utworem, który teraz zagram.
Podczas tej trasy narodziła się pewna piękna tradycja.
Wy ją zaczęliście, pisząc do mnie:
„Chcę, żebyś zagrała starsze utwory,
które rzadko wykonujesz”.
A ja na to: „Dobra”.
Tak narodziła się ta tradycja.
Cieszę się z tego, bo to naprawdę fajne.
Super jest zagrać piosenki, których nie grałam od wieków.
Ten kawałek…
To dziwne, bo czuję, jakby w mojej głowie miał dwa życia.
Jedno, gdy powstawał,
by dać upust, oczyścić się,
spróbować pogodzić się z czymś i to zrozumieć.
Jest też drugie życie, gdy został wydany,
a wy zmieniliście go w coś zupełnie dla mnie innego.
Piosenka ta stała się kolażem wspomnień,
gdy patrzę, jak wykrzykujecie jej tekst
albo…
oglądam przesłane zdjęcia, gdy wpisujecie jej słowa do pamiętnika,
albo pokazujecie nadgarstek,
na którym macie je wytatuowane.
Tak zmieniliście dla mnie ten utwór aż za dobrze.
Wiele razy słyszałam tę piosenkę śpiewaną bardzo głośno,
ale myślę, że dziś, Dallas,
na ostatnim koncercie trasy, to było jej najgłośniejsze wykonanie.
A z tej strony stadionu słychać było niesamowicie głośny chór,
więc muszę to sprawdzić.
Idę tam do was!
Gotowi?
Idąc przez tłum,
nie dało się nie zauważyć…
To ostatni wieczór tej trasy, a wy nie przyszliście się tu bawić.
Nie nosicie normalnych ciuchów.
Przyszliście w kreacjach,
w przebraniach,
nosicie korony,
macie węże wokół szyi,
twarz pokrytą brokatem, teksty utworów wypisane na ramionach,
a na dłoniach trzynastki…
Jesteście niesamowici.
Czuję potrzebę, by wejść na wasz poziom.
Bo zdaje się, że jesteście ubrani
odpowiednio do tekstów piosenek.
Zgadza się?
W takim razie…
powinnam teraz
założyć sukienkę i zaśpiewać utwór „Sukienka”.
Co wy na to?
PAMIĘCI LOIE FULLER (1862-1928) PIONIERCE W SZTUCE, TAŃCU I PROJEKTOWANIU,
KTÓRA WALCZYŁA NA RZECZ PRAW AUTORSKICH DLA ARTYSTÓW
NIE WIŃ MNIE ZWARIOWAŁAM PRZEZ TAYLOR
Słuchajcie.
Wiem,
że gdy kogoś poznajesz, należy być opanowanym,
być na luzie i podchodzić na zasadzie: „Fajnie mi z wami. Jesteście spoko”.
Ale ten tłum jest niesamowity.
Uwielbiam was.
Od chwili, gdy usłyszałam, jak wrzeszczycie.
Zaczęliśmy tę trasę w maju.
Jeszcze nigdy trasa
nie minęła mi tak błyskawicznie.
To dzięki temu, że było tak fajnie.
Świetnie się z wami bawimy.
Nawet nie umiem tego wyrazić.
Mówiąc „my”, mam na myśli
wszystkich ludzi, których widzicie na scenie.
Tancerzy, chórki, zespół,
każdego, kto jest tu ze mną.
Camila, Charli, wszyscy ci wspaniali, niezwykli,
kultowi ludzie, z którymi występuję.
Wszyscy od dziecka marzyliśmy o takim występie.
Gdy byliśmy mali…
Powiem, co myślą chyba wszyscy.
Nigdy nie wyobrażaliśmy sobie, że trafimy na tak wielką scenę,
a tłumy będą tak niezwykłe. To wykracza daleko poza…
nasze marzenia.
Co wieczór wychodzimy na scenę, by być z wami,
ale to…
To nic w porównaniu z wysiłkiem i pracą,
którą włożono w jej budowę.
Po całym świecie podróżuje z nami 368 osób.
Zostawiają rodziny, jeżdżą ciężarówkami,
pomagają ustawiać konstrukcję, budować scenę i montować światła,
nagłośnienie.
Robią wszystko.
Stroją instrumenty, pomagają dotrzeć na miejsce,
żebyśmy mogli robić to, co kochamy.
Do tego Dallas i Arlington
zapewniło nam 3200 osób,
które zajmują się ochroną,
sprzedażą jedzenia, obsługą parkingu,
którzy pomogli zbudować scenę, a po koncercie ją z nami rozmontują.
To ludzie, którzy pomogą posprzątać brokat,
gdy my pójdziemy do domu.
Dlatego też
chcę podziękować każdemu, kto pomagał stworzyć tę scenę,
a zwłaszcza ochronie za ich pracę.
Bardzo wam dziękuję.
Proszę o gromkie brawa dla tych, którzy nam pomogli.
Rzecz jasna
nie byłoby tego koncertu ani tej sceny,
gdybyście wy nie zechcieli tu przyjść.
Zatem…
Dla mnie ta piosenka
zawsze będzie o was.
Kochamy cię!
Bardzo, bardzo mocno was kocham.
Dziękuję.
Gdy spadła, rozpadła się na kawałki.
Połamała swe kości na bruku, który w dzieciństwie przyozdabiała kredą.
Gdy uderzyła o ziemię, jej ubrania rozpadły się
i zdmuchnął je wiatr, który porwał fałszywych przyjaciół.
Rozejrzała się, a jej skórę pokrywał atrament,
tworząc słowa tysięcy głosów, echo, które słyszała nawet we śnie:
„Cokolwiek powiesz, będzie nie tak”.
„Cokolwiek zrobisz, to za mało”.
„Tylko udajesz dobrą”.
„Twój ból to manipulacja”.
Leżąc na ziemi,
marzyła o wehikule czasu, zemście
I prawdziwej miłości.
Nie tylko o jej wyobrażeniu.
Gdy w końcu się podniosła, zrobiła to powoli,
unikając duchów przeszłości i nie dając się zwieść błyskotkom,
nieufnie podchodząc do telefonów i obietnic,
czarusiów, strojnisiów i sposobów na szybką miłość.
Gdy wstała, otaczało ją tylko ulotne poczucie zrozumienia.
Brnęła w mroczny dziki ocean aż po szyję,
skąpana w swym zepsuciu.
Zmówiła dziękczynną modlitwę
za każdy ubytek w zbroi, której potrzeby nie rozumiała.
Obok niej stała prawdziwa miłość,
nie tylko jej wyobrażenie.
Gdy zawróciła do domu,
usłyszała echo nowych słów:
„Niech twe serce zniesie krzywdę, ale nie dwa razy z tej samej ręki”.
A jeszcze głośniej:
„Bez swojej przeszłości nie przybyłabyś –
tak cudownie i brutalnie,
zgodnie z planem czy przez gwałtowny zbieg okoliczności
...tutaj”.
Kochamy was, Dallas!
Dziękuję za ten niesamowity wieczór
i za wspaniałą trasę. Kochamy was.
Oklaski dla tancerzy.
Zróbcie hałas dla chórków!
A teraz dla zespołu.
WRAZ ZE ŚMIERCIĄ JEJ REPUTACJI
POCZUŁA, ŻE NAPRAWDĘ ŻYJE
CZUJĘ SIĘ JAK… W 22. MIESIĄCU CIĄŻY
TO NIE PRZEZ CIĄŻĘ OSIKAŁAM MAJTKI, TYLKO PRZEZ TAYLOR
No więc przede wszystkim…
sama nie wiem, co się dzieje.
Fajne bębny.
- Podobają ci się? Gram na niby. - Fajnie.
- Nigdy tego nie widziałam. - Serio?
Jestem wtedy za kulisami.
I robię tak.
Wygląda to mniej więcej tak.
Perkusista!
O nie.
Zmiana stroju.
Właśnie to robię, gdy nie znam choreografii.
Robię wtedy tak. To znaczy, że nie znam układu.
Powtórzymy? Pomyliłam się.
Totalnie się pogubiłam.
Za dużo tego. W kółko te same słowa.
- Wiem, to moja wina. - Nie szkodzi.
Jak mam się oprzeć, gdy stawiasz to przede mną?
To Old Fashioned.
Mam obowiązek to sprawdzić.
Mam podać ludziom na scenie coś,
czego nie sprawdziłam?
To wykracza poza inżynierię.
To raczej mistyczna magia.
Desek starczyłoby
na dziesięć tras koncertowych.
A to tylko parkiet.
- Jest większa od 767. - Rany.
Od jego długości i rozpiętości.
- Boże. - Spójrz.
- Co to 767? - Taki duży samolot.
Będziecie musieli zostawić mi trop ze słodyczy,
- żebym dobrze poszła. - Okruszki z ciastek.
Nikt…
- Pomóc ci? - Zgubiłam się.
To wielka scena.
- Tędy. - Dzięki.
Nikogo nie ma. Chyba źle poszłam.
Będę musiała zapoznać się z mapą tego miejsca.
Wiem.
Tłumaczenie napisów: Karol Radomski