Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX SUNAR
Hafta sonu gidebiliriz.
- Nereye? - Bilmem. Trouville?
Deauville banliyölerine mi?
Ya da belki Honfleur'e. Çok tatlı.
- Değil mi? - Evet.
Güzel bir otel buluruz,
limanda akşam yemeğinde deniz ürünleri tabağı söyleriz.
- Geldin mi? - Yürüyüş, masaj...
- Ne? - Ne "ne"?
- Anlamadım. - Gelip gelmediğini sordum.
Evet, duymadın mı?
- Evet, duydum. - Yani?
Ben gelmedim.
Seksten sonra çenen düşüyor.
Geyik yapıyorsun.
Hararetli bir şekilde...
Bu şikâyet niye? Beni kızdırmaya mı çalışıyorsun?
Kusura bakma, enerjiğim.
Evet, enerjiksin.
Angaryasını bitirmiş biri gibi.
Ya da ev ödevini yapmış biri.
Somurtsa mıydım?
Evet, açıkçası somurtmanı tercih ederim.
Bir yalanı yaşıyormuş gibiyim.
Yalanı mı?
- Evet. Üzgünüm. - Gerçekten mi?
- Karanlıkta sikişmekten bıktım. - Karanlıkta yapmayı isteyen sensin.
Faydası oluyor.
- Başkasını düşünmene mi? - Hayır.
Öyle mi? Ne güzel.
Hayır, eski hâlimizi düşünüyordum.
Jean-Louis.
- 17 yıldır birlikteyiz. - Farkındayım.
İlişki dediğin azim, uzlaşma ve sabır demektir.
Sadece tutku değil. Bu yaşta bunları biliyor olmalısın.
Saçma nostaljin yüzünden her şeyi mahvetmek istiyorsan durma.
Ne kadar bencilsin.
Neden yalan söylüyorsun? Neden orgazm taklidi yapıyorsun?
Yalan mı bu?
- Kusura bakma ama yalan. - Bizi koruyorum. Seni koruyorum.
Bu arada ben de eskisi gibi olmasını umut ediyorum.
Kendine sormayacağın soruları bana yöneltme. Tamam mı?
Nasıl daha iyi seks yapabiliriz ki?
Beni seviyor musun?
Beni hâlâ seviyor musun?
Aynı şeyi ben de sorabilirim.
Her şeyi bir anda ortaya dökmek yakışıksız.
- Amerikalı değiliz. - Ne zaman dürüstçe konuşacağımızı,
ne zaman konuşmayacağımızı sen söyleyeceksin yani.
- Canımı sıkıyorsun. - Ya, tabii.
Yoruyorsun. Konuşamıyoruz zaten.
Sen de her zaman her şeyi mahvetmeyi başarıyorsun.
Beni uyuz ediyorsun.
Honfleur'de bir an önce yer ayırtalım. Hafta sonu tatili üç günlük. Dolu olacak.
Jean-Louis, pedala bas lütfen.
- İyi akşamlar. - İyi akşamlar.
- Acelen mi var? - Evet.
Acele yapabiliriz.
Yok, teşekkürler. Aramıyorum.
Bulduğun için mi?
Hayır, çünkü...
...eve gidiyorum. Köpeği gezdiriyorum.
Köpek nerede?
Önden gitmiş olmalı
çünkü evin yolunu görür görmez koşar.
Sahibinin aksine.
Ne kadar paran var?
Hep merak etmişimdir, ne kadar talep edersiniz?
Sikiş 80, sakso 50.
Sakso mu?
Oral seks.
Tamam.
Hayır, ben...
Hayır, sanmıyorum.
Hayır, tarzımın bu olduğunu sanmıyorum.
Şey yaptığımı düşünemiyorum...
Ağaçların arasında falan.
Ona fiyat belirlemek...
Dur.
- Dur. - Ne oldu?
Firketem takıldı.
Kahretsin!
Firketem alyansına takıldı.
Alyansını çıkarmaya çalış.
Çıkmıyor.
Kaydırmalısın.
Hayır, ben yaparım. Affedersin.
- İşte oldu. - Süper.
- Al bakalım. - Sağ ol.
- Üzgünüm. - Olur böyle şeyler.
- Öyle mi? - Haydi.
Yok, gerek yok. Boş ver.
- Gelmek istemiyor musun? - İdeal olarak, evet.
Ama sorun değil.
50 euro sende kalabilir.
Peki. Tamam.
- Çok sağ ol. - Görüşürüz.
Bu taraftan.
- Nereden? - Bu taraftan geldik.
- Bu taraftan mı? Tamam. - Evet.
- Sağ ol. - Rica ederim.
- Hoşça kal. Evet. - Görüşürüz.
Neredeydin?
Hava almaya çıktım.
Hava almaya.
Bilmediğimi mi sanıyorsun?
Sigara kokuyorsun canım.
BORDIER VE ORTAKLARI
Bir dakika.
- Merhaba Bay Bordier. - Teşekkürler Virginie.
Videoyu YouTube'dan kaldırttık ama viral oldu. Sürekli paylaşıyorlar.
Whatsapp'ta mı, nerede, bilmiyorum.
Bütün lise gördü. Kapat şu telefonu!
Kimsenin görmemesi gerekiyordu.
Konu bu değil!
Kendine saygın yoksa ailene saygı duy.
Veli toplantılarına gitmeyeceğim.
Merak etmeyin. Ailenizin unutulmaya hakkı var.
İşim bu hakkın yasal ve teknik olarak kullanılmasını sağlamak.
Ekiplerim bu videonun kaybolmasını sağlayacak. Tamam mı?
Merak etmeyin. Evet, Marie...
Bu videodaki...
...partnerinin adı nedir?
Théo de Challonge.
Théo de Challonge. Tamam.
Clément Boursier.
- Tamam. - Hugo Pélisson.
Louis d'Esclapière.
Ebeveynlere bir mektup yollayarak
anlaşmaya çalışacağız.
Bu arada, anlaşmazlık konusu videoyu barındıran tüm platformlara bakacağız.
TripAdvisor'da da var.
- Efendim? - TripAdvisor'da puanı var kızımın.
- Kaç? - Önemli olan bu değil.
Evet, pardon.
Trip...
Şimdiden söyleyeyim, bunu kendi birikimlerinden ödeyeceksin.
- Hayır. - Evet!
Bu nesli alamıyorum. Kendilerini sürekli teşhir ediyorlar.
Kutsal alanları, mahremiyetleri yok.
Öyle düşünmüyorum.
O oğlan... yani o oğlanlar
videoyu paylaşarak o ana saygısızlık etmişler.
Ne? "O ana saygısızlık" mı?
Kızım dört adamla yattı. Problem görmüyor musunuz?
Sadece bir düşünce. Belki şunu denedi...
Bilinçaltında,
en çok acı çektirecek yolla size ulaşmaya.
Psikolog değil, avukat lazım bana.
İkisine de ihtiyacınız olabilir.
Evet, avukatın da psikoloğa ihtiyacı olabilir.
- Doğru. - Kalk.
Bay La Rochène.
Teşekkürler.
Evet. Hiç şık değil.
Japon restoranına yakışmıyor.
Japon restoranı ama sahibi Çinli.
Bilmiyordum. Şimdi oldu.
Neden? Çinliler, Japonlardan daha mı az şık?
Öyle demedim.
- Bu, ırkçılık olurdu. - Irkçı düşüncelerin yok mu hiç?
- Olmamasına çalışıyorum. - Ben de. Zorlanıyorum.
Irkçı olsam zorlanmayacağımı kendime söylüyorum, yani sorun yok.
Ama hâlâ ırkçı düşüncelerin var.
Zihnimde ufak bir tartışma var.
Irkçı düşünceme asla katılmıyorum.
Bu arada, iki dakika önce bu solcu bohem burjuva
Çinlilerin şık olmadığını söyledi.
Öyle demedim.
Bardağımdaki çıplak adamı kaba bulmaya hakkım var.
Bu, beni ırkçı yapmaz.
Transa sakso çektirirken umurunda değildi.
Bu, hiç hoş değil. Sana anlattıklarımı...
Trans olduğunu bilmiyordum.
Trans söz konusuysa şöyle diyebiliyorsun,
"Trans olduğunu bilmiyordum."
- Trans olduğunu anlamıştım. - Tamam o zaman.
Hayır, sorun değil.
Kaygı duyuyorum. Kontrolümü yitiyor gibiyim.
Müvekkil kaybettim.
Tükenmişliktendir belki.
Depresyonun düşüncesi mi beni korkutuyor yoksa depresyonda mıyım bilmiyorum,
o yüzden gerginim.
Tavuk, yumurta hikâyesi.
Tavuk mu yumurtadan,
...yumurta mı...
...tavuktan?
Carole beni terk ettiğinde...
- Suşili Çin böreği? - Benim.
Teşekkürler.
Ne acayip. Kendimi hep bir spotun altında buluyorum.
- Ne fark eder? Yanında kadın yok. - Senin saçın var. Anlamazsın.
Halka açık yerlerde spotlar yasaklanmalı.
Hayatın gerçek değilmiş gibi hissettin mi hiç?
Sanki bedenimi terk ettim,
kendimi bir şeyler yaparken, hayatımı yaşarken izledim
ama gerçek değildi.
Hayır, gerçek ama sahte.
Evet, öyle.
Gerçekle gerçeklik arasında bir fark var sanki.
Hayatım gerçek.
Ama sahte. Anladın mı?
Sanki bir yalanı yaşıyordun ama yalanın ne olduğundan emin değilsin.
Evet, aynen öyle.
Anlamadım.
Devasa bir yalan.
Artık rol yapamam.
Kedime karşı bile.
Kedine mi?
Kedime.
Saçmalık. Düşün bak.
Onu besliyorum ve hapis tutuyorum.
Beni sevmiyor. Stockholm Sendromu bu.
Sürtünmesi korkunç bir şey. Sevimli değil.
O kedi bir trajedi. Natascha Kampusch gibi.
Sevgilerinden sürtünmüyorlar.
Feromon bırakıp bölgelerini işaretliyorlar.
Daha da kötü. Yalan söylüyor, hikâyeler uyduruyoruz.
Natascha Kampusch'un Wolfgang Přiklopil'e sürtündüğünü sanmam.
Kendi isteğiyle yani.
Çok garipsin.
Natascha Kampusch'u kaçıran kişinin adını bilmen garip değil mi?
Tamam.
Kusura bakma, hep beni konuştuk. Sen nasılsın? İşler nasıl?
Bildiğin gibi.
Kırık leğen kemikleri, bağırsak solucanları, ötenazi.
Tamam.
Ofiste, evde, hiçbir yerde olmak istemiyorum.
Hiçbir yerde olmak istememen çok kötü.
Belki de ölmek istiyorsun.
Bakar mısın?
Cihaz düzgün çalışmıyor.
- Ne oldu? - Nabzımı ölçmek istedim.
- Sıfır gösteriyor. - Sensörden olabilir.
- Nabız varsa gösterir. - Doğru.
Koşarken zorlanıyor muyum, bilmek istedim.
45 dakikadır koşuyorum, nefesim kesilmedi.
Kendini zorlarsanız bir gün ölüverirsiniz.
Tamam. Ben deneyeyim.
Pardon.
Çalışıyor.
Evet. Tipik.
Belki ellerim fazla terliydi.
Evet. Ondandır. Tamam.
Egzersiz iyidir ama rahatlamayı da öğrenmeliyiz.
Sağ ol.
Michel? Benim. Uğrayabilir misin lütfen?
İyi değilim.
Hayır, acil. Şimdi gel lütfen.
Teşekkürler. Görüşürüz.
Nerede kaldın?
- Otomatik hâlâ bozuk mu? - Gir haydi.
- Acil, dedim. - Bu yüzden acele ettim.
Evet?
- Ne oldu? - Emin değilim. Bir terslik var.
Biraz yavaştır. Kediler için bu.
Minik pati.
Şey...
- Bozulmuş olmalı. - Kalbimi dinle.
Dinliyorum.
Hayır, kalbimi.
Tamam.
Pekâlâ.
Ne oluyor?
- Anlamadım. Üşüttün mü? - Hayır.
- Ateş? - Yok, normal. Ilık.
- Ilık mı? - Evet, anlamını bilmiyor musun?
- Sıcak gibi mi? - Hayır, ılık gibi ılık.
Tamam, doktor çağırırım. Geldiğin için sağ ol.
- Ne yedin? - Japon yemeği. Seninle.
Tamam. Kolunu uzat.
Akıl alır gibi değil. Otur.
Dinle.
Hastam değilsin, o yüzden yalan söylemeyeceğim.
Yalan söyleyemem.
İnanılmaz. Kalbin atmıyor.
Anlayamıyorum.
Kalp kasların kasılma yaratmıyor sanki.
Ciddi mi?
Öldüysen önemli değildir ama hayatta olduğun için...
...kaygı verici.
Uzan.
Neden?
- Seni diriltmem için. - Hareket edebiliyorum.
Ölünü göreceğime kaburgalarını kırarım!
Ölü değilim ama!
- Sana söylüyorum! - Artık hiçbir şey bilmiyorum.
Veterinerim. Kardiyolog değilim.
- Seni sevdiğim için buradayım. - Benim gibi vakalar oldu mu?
Evet, ağustos böceği yeniden yüzeye çıkana kadar yedi yıl gömülü kalır.
Aptalca. Ömrü sadece dört haftadır.
Bana ne Michel?
Valérie'ye söyledin mi?
Kesinlikle hayır.
- Karın o. - Kesinlikle.
Aramız limoni. Hasta olduğumu söylersem avantajlı konuma geçer.
Onun dediği olur. Hayır.
- Ayrıca... - Karın deli.
Hayır, deli değil.
Hayır, böyle demene izin veremem.
Sorunları üzerinde çalışıyor, düzeliyor.
- Meditasyon yapıyor. - Bu, tütsüyü açıklar. Tütsüler zehirli.
Organik beslenip sonra kendilerini tütsüyle zehirliyorlar.
Tekrar söylüyorum, bana ne?
Ne yapacağız?
- Seni hastaneye götüreceğim. - Tamam.
Hastanede ne yapacaklar?
Bilmiyorum.
Defibrilatörle kalbini tekrar çalıştırabilirler.
Solunum desteği için entübe edileceksin.
Soluk alabiliyorum.
Ya da ilaç verip uyutabilirler seni.
Ne için?
Hayata dönmen için.
Normal bir şey söyle.
Anormalsin! Ölüsün ama hareket ediyorsun.
- Normal mi bu? - Ben ölmedim, lanet olası!
Ölmediğini görebiliyorum. Biliyorum ama...
Bağırma bana. Anlamıyorum.
Ne oluyor?
Neden bağrışıyorsunuz?
Bağrışmıyoruz.
"Ben ölmedim!" diye bağırıyordun.
Ölmedi çünkü.
Ölsem, "Ben öldüm!" diye bağırmazdım.
Saçmalama Valérie.
Cümlenin sonuna adımı eklediğinde
bir sorun var demektir. Çıkıyor musunuz?
- Çıkmıyoruz. - Çıkmıyor musunuz?
Şaka mı bu?
Neden boynunda o?
- Benden ne saklıyorsun? - Yok bir şey Valérie.
Bir şeye mi yakalandın?
- Ona söylemeliyiz. - Neyi?
Yok bir şey. Söylenecek bir şey yok.
Duydun mu? Yok bir şey.
Neler olduğunu bilmeye hakkı var.
- Ne yapıyor? - Deli.
- Değil, demiştin. - Öleyim mi istiyorsun?
- Anahtarımı bulamıyorum. Kapıyı aç. - Açıklama yapmadan olmaz.
- Çıkmamız gerek. - Anahtarını ver lütfen!
Yalvarırım, ne olduğunu söyle.
Kalp krizi geçirdi!
- Ne zaman? - Şimdi.
- Şu anda. - Ne?
Kalbi atmıyor. Hastaneye gitmeliyiz.
- Kalbin atmıyor mu? - Öyle dedi.
- Nabzına bakayım. - Nabız yok.
- Gösteremem. - Bileğini ver.
Şaşırdın.
Efendim?
Kalpsiz olmana.
Bunu tartışmayalım.
Korktun mu? Neden?
Günde iki saat meditasyon yapıyor, sebzeleri okşuyor, çiçeklerle konuşuyor,
okarina dersi alıyorsun!
Bitti mi?
Beni bir kez olsun dinle. Farklı düşünmeye çalış.
Küçük kartezyen alanından başka bir yerde olabilir yanıtlar.
Lütfen, bunlara girmeyelim.
Yalvarırım, bunu bir şeyleri halletmek için bir fırsat olarak kullan.
- Kalbinin sesini dinle. - Pardon.
Söylediklerinde çok fazla gerçek vardır muhakkak
ama ben bilim insanıyım.
Onu hastaneye yetiştirmeliyiz.
Hayır, sadece buradan çıkmak istiyorum!
Bilimin cevabı yokken acil servise mi gideceksiniz?
- Yanıtları olacak mı sence? - Gizemli bir durum.
Anahtarım sende mi? Geri ver.
Anahtar senin içinde.
- Lütfen. - Anahtarı kapıda unutmuşsun.
- Sembolizme son ver. - Gerçekten kapıda unutmuşsun.
Ne mesaj ama! Freudyen dil sürçmesi! Bunu ya da gerçeği görmezden gelemezsin!
Anlat haydi. Kalbinin derinliklerinde olanları söyle.
Günlerini insanların geçmişini düzeltmekle geçiriyorsun.
Şimdi kendi geçmişinle ilgilen.
Tamam mı?
Margaux'yu ararım. Bizi kabul eder.
Margaux olmaz. Deli olan o. Gurun.
Guru değil, bütüncül yaşam koçu.
Ona gitmeye başladığımdan beri iyiyim.
- Hastaneyi tercih ederim. - Her yerine hortumlar bağlasınlar diye mi?
Sorunun fiziksel değil tatlım. Michel.
Pekâlâ.
Ölüsün zaten.
Tıbbi açıdan kaybedecek çok bir şey yok.
En kötü durum senaryosunda kalbin çalışır.
Margaux'yu arıyorum.
Tabii ki.
Bana getirdiğin iyi oldu.
Bizi acil olarak gördüğün için sağ ol.
Seni iyi tanıyorum.
- Şey, hayır. - Jean-Louis.
Aldırma Valérie. Şüphecilere alışkınım.
Özellikle de erkeklere.
Her şey basit olmalı. Kafa karışıklığını sevmezler.
Ama hiçbir şey basit değildir.
Kolunu uzat.
- Kolunu uzat. - Uzat.
Tek bir nabız bile yok. Olağanüstü.
Olağanüstü.
Kalbin atıyor Jean-Louis.
- Hayır, sorunum bu. - Fiziksel kalbin değil.
İki kalbimiz var. Fiziksel kalp ve kozmik kalp.
- İşte. - Valérie.
Affedersin.
Kozmik kalbin atıyor
ama fiziksel olanla bağlantılı değil.
Basit bir ifadeyle, artık bağlantılı değil.
Karma'nın kritik tahrikini aktarmıyor,
bu nedenle göğsündeki fiziksel kalbin atmıyor.
Kozmik kalbin
Karunga'nın esiri.
Neymiş o?
Karunga, Yahudi-Hristiyan geleneklerimizdeki arafa benzetilebilir.
Basit bir ifadeyle.
İki dünyanın arasındasın. İki çıkışla karşı karşıyasın.
Giriş olanı seçmelisin.
Neye giriş? Fiziksel kalbine tabii ki.
Elbette. Tabii ki.
Karunga şaka değildir.
Ben dâhil, hepimizden büyük bir güçtür.
Karunga seni iyileştirip özgürleştirir
ama öldürür de.
Seni kurtarmak için buradayım.
- Pekâlâ, bitirelim o zaman. - Bana yardım etmelisin.
İstiyor musun?
- Evet. - Valérie!
Pardon.
- Bana yardım edecek misin? - Peki. Haydi.
Benimle gel.
Gel.
- Ne duruyorsun? Gitsene. - Gel.
İnanamıyorum.
Gel.
Otur.
Çemberin içine mi?
Evet.
İstersen çember diyebilirsin ona.
- Eviniz güzelmiş. - Teşekkürler.
- Valérie. - Pardon.
Güzel bir piyano. Fauré çalabiliyorsun.
Bayılırım.
Profesyonel olmana izin verselermiş keşke.
Valentine.
Valentine mi?
İlk kız arkadaşın incitti seni.
Kalbimi kırdı.
Altı ay ağladım.
Derin uyku terapisinde yedi hafta geçirdim.
Evet.
Aile fotoğrafı yok. Annenin fotoğrafı yok.
- Öldü mü? - Hayır.
Affedersin. Onunla pek görüşmüyorsun.
Kız kardeşin ondan para çaldığında annen sana sert davrandı. Seni suçladı.
Yoğurt makinesinin uzatmasıyla vurdu sana.
70'lerde yaygındı...
Yoğurt makinesi mi?
Hayır, çocuklara dayak.
Adaletsizliği ilk kez tatmıştın.
Ama...
Büyük bir acı çektin.
O kadar da önemli değildi.
İlkel acını önemsiz göstermeyi bırak.
Tamam mı?
Kadınlarla meselen mi var?
Geylik gibi mi?
Hayır.
Kadın düşmanlığı gibi.
Hayır.
- Yani... evet. - Valérie.
Pardon. Ama evet.
Evet?
- Hayır. - Hayır mı?
Sanmıyorum.
Gel.
- İyi misin? - Evet.
Kurtaracağım seni.
Bunları nereden biliyorsun?
Sen mi söyledin?
Ben mi? Bana hiç anlatmadın ki.
- Bana güvendiğin için sağ ol. - Valérie.
Pardon.
Annenle sorunun var.
Öyle mi? Onunla hiç görüşmüyorum.
Evet. Neden?
Neden? Bilmem. Görüşmüyoruz işte.
Görüştüğümüzde karmaşık oluyor. Karmaşık olduğu için de görüşmüyoruz.
Silip kurtulabildiğin bir video değildir hayat.
İşini kastediyor.
Valérie, yeter! Lanet olası!
Annenle tekrar görüşmelisin.
Sahi mi? Neden?
Onunla birlikte gelmelisin.
Annemi görmek mi istiyorsun?
Annenin kaynağını.
Annemin kaynağını mı? Nedir o?
Senin... çıktığın yer.
Şey...
- Anlamadım. Evet, şeyi... - Evet, şey...
Herkes gibi çıktım. Vajinasından.
Onu görmeliyim.
- Vajinasını mı? - Evet.
İmkânsız. Böyle bir şey soramam ona.
- Neden? - Neden mi? 82 yaşında.
Sana göstermesini isteyemem...
- Genital bölgesini. - Evet.
Fotoğrafı, o hâlde.
Fotoğrafı bende ne arasın?
Fotoğrafını çekmelisin.
Benden bunu isteyemezsin.
Annemden şeyinin fotoğrafını çekmek için izin isteyemem.
Ölürsün, o zaman. Hoşça kalın.
- Bekle! - Bırakma beni böyle!
Karunga'ya kaynağı göstermezsek kalbin atmaya başlamaz.
Karunga bunu kendi başına çözemez mi?
Ona aracılık ediyorum. Gözleriyim onun. Basit bir ifadeyle.
Nasıl yapabilirim ki bunu?
Dört yıldır görmüyorum. "Anne, bana amının fotoğrafı lazım."
- Dijital olmaz. - Ne?
Elle tutulur bir şey lazım.
Lütfen bunu isteme benden.
Üç günün var. Üç gün içinde öleceksin.
Bana kaynağı göster Jean-Louis.
İyi misin?
- Kabus gördüm. - Öyle görünmüyor.
O hâlâ çalışıyor.
Peki ya kalbin?
Hâlâ yok.
BİRİNCİ GÜN
Valentine'i nereden bildi?
Güçleri mi var? Bu zırvalara inanacak mısın?
Kimseye söylemediğim şeyleri anlattı bana.
Delirdin. Mantıklı değil bunlar.
18 saat önce kalbim atmaz oldu.
Mantıklı mı bu şimdi? Mantıklı bir şekilde açıklayabilir misin?
- Mantıklı değil. - Tabii ki değil!
Hiçbir şey değil.
Yanıtları başka yerde aramalıyım. Mantık!
Mantık umurumda değil.
Kalbini nasıl attırmayı planlıyor?
- Şey istiyor... - Ne?
Annemin şeyini görmek...
- Anlamadım. - Annemin vajinasını görmek istiyor!
Ne? Annenin vajinasını mı görmek istiyor?
- Annenin vajinasını mı? - Ya da fotoğrafını.
Annenin vajinasının fotoğrafını mı?
- Yapacak mısın? - Tabii ki.
Delisin.
Zavallı annenden bunu isteyemezsin.
Hayır, tabii ki isteyemem.
- Rahatladım. - Bu yüzden şöyle düşündüm...
Evet?
- Ne? - Sen.
Ben ne?
Sen yapabilirsin.
- Keçileri kaçırıyorsun. - Doktorsun.
Veterinerim. Doktor değil.
Aynen. Bunu senden isteyemem.
Keçileri kaçırıyorsun. Haydi ama Jean-Louis.
- Ondan bunu isteyemem. - Yıllardır tanışıyorsunuz.
- Ne zamandır görmedim... - Ne olmuş?
Benim için yap. Kurtar beni. Lütfen.
Ne istediğinin farkında mısın? İsteme.
Carole terk edince seni evine kim aldı?
At alman için kim borç verdi? Yıllardır sana destek veren kim?
- Sen. - Sen benim için ne yaptın?
Dostunum.
Annemin fotoğrafını çekmeyecek misin?
- Evet? - Kabul etmiyor.
Gel bakayım buraya!
En iyi arkadaşın ölüyor. Hayatını kurtarmayacak mısın?
Çok saçma bu!
- Freudyen falcı! - Falcı değil o kadın!
Dediklerimi yapmazsan öldürürüm seni.
Öldürürüm seni. Kanını akıtırım.
Boğazını ve sikini keserim. Soluk boruna tecavüz ederim onunla!
- Şaka mı yapıyor? - Hayır.
Nasıl yapacağım?
Meyve reçeli götürüp soyunmasını mı söyleyeceğim?
Kabalık etme lütfen. Bugün annesine gidiyoruz.
- Nereye? - Evine. İki saate.
Bak. Çok basit.
Bir şey yapmana gerek yok.
Sadece şu tuşa bas.
Bak!
Buna. Flaş patlat.
- Bence ihtiyacın olacak. - Aklınızı yitirmişsiniz.
Polaroid kullanmam.
- Dijitali kabul etmiyor. - Problem o değil.
Haydi.
Sapıtmışsınız!
- Evet? - Biziz anne.
Yalnız değilsin yani.
Hayır, Valérie'yleyim.
- Tabii ki. - Aman ne güzel.
- Açıyorum. - Tamam, görüşürüz.
Merhaba anne.
- Merhaba. - Nasılsın?
Gel bakalım.
Merhaba Brigitte!
Merhaba Valérie.
Bana mı?
Evet. Jean-Louis'den.
- Çok fazla. - Hiç de değil.
- Çorba kokuyor. İç karartıcı. - Kes şunu.
Oturun.
Çok ani oldu. Hiçbir şey hazırlayamadım.
Evet?
Neden geldin?
Dört yıldır aramıyordun.
Yapma anne ya. Aradım.
- Ne zaman? - Birçok kez.
Hiç evde yoksun.
Sesli mesaj bırakmalıydın.
Evdeyken de hat meşgul.
- Evet? - Evet. Hep meşgul.
Arkadaşların sana nasıl ulaşıyor?
Yine de dört yıl tek kelime konuşamadık.
Son görüşmemiz...
Hatırlamıyorum.
Tamam, Valérie senden yaşça büyük
ama tek bir annen var.
Anne, görüştük ya, önemli olan bu.
- Evet. - Şimdi görüşüyoruz.
- Evet. - Bak işte.
Evet?
Senin için ne yapabilirim canım?
- Kimseyi beklemiyordum. - Sürpriz. Ben açarım.
Kim o? Tamam. Açıyorum. Üçüncü kat.
Sadece beş yaş.
- Efendim? - Oğlunla aramızda sadece beş yaş fark var.
Biliyorum. Neden söylüyorsun?
Az önce dediğin şey yüzünden.
Anlamadım.
Boş ver.
- Efendim? - Önemli değil!
Bunu tuhaf bulacaksın anne.
- Gerçekten mi? - Evet.
Gel.
Şuna bak!
Merhaba.
Michel'i hatırladın mı?
- Hayır. - Michel Verdoux.
Ortaokul arkadaşım.
Veteriner oldu.
Michel Verdoux.
Evet, hatırladım.
Michel seni görmek istedi.
Doğru.
Aynen öyle.
Çok dokunaklı, değil mi?
- Değil mi Brigitte? - Evet.
Öyle.
Evet.
Benimle neden görüşmek istedin?
Çünkü bugün Michel'in doğum günü.
- Öyle mi? - Bugün 42 yaşına giriyor.
Nice yaşlara o zaman.
Teşekkürler.
Ne istediğini sorduğumda
ne dedi tahmin et.
Bilmiyorum.
"Anneni görmeyi çok isterim." dedi.
Öyle mi?
Evet, doğru.
- Öyle dedim. - Evet.
Neden beni görmek istedin?
Çünkü beğeniyorum seni.
Teşekkürler.
Seninle çok güzel anılarım var.
İyi.
Tuvalete gitmeliyim.
- Jean-Louis... - Tuvaletin yerini göstereyim sana.
Ayakta kaldın.
Teşekkürler.
Senden ne haber?
İyi misin?
Çok iyiyim, teşekkürler.
Yemek hazırlamışsın.
Pek sayılmaz.
Sadece tarama.
Tarama salata.
Yok, Yunanistan'da sadece tarama diyorlar.
Sanmıyorum.
Öyle.
Tamam.
Ağrın, sızın var mı?
Yok.
Sabah kalktığımda sırtım biraz ağrıyor.
Evet.
Sırtın ağrıyor.
- Sabahları biraz. - Sakın hafife alma.
Sorun değil. Kalkıyorum, geçiyor.
Biliyor muydun, çoğu sırt sorunu jinekolojik kaynaklıdır.
Öyle mi?
- Evet. - Ama...
Doktor musun sen?
Jinekoloğum.
Jean-Louis veteriner olduğunu söyledi.
Veteriner ve jinekoloğum.
Hayvan jinekoloğu musun yani?
Aynen.
- Öyle bir şey var mı? - Tabii.
Seni muayene edeyim.
Efendim?
Muayene edeyim.
Yok, sağ ol.
Yaptırmalısın.
İstemiyorum.
Ben de. Sırtın için.
- Haydi. Her şeyi göster. - Neyi göstereyim?
Tam bir check-up. Soyun.
- Burada, önünde mi? - Benim işim bu.
Ama utanırım.
Utanma. Ben veterinerim.
Sağ ol ama bana dokunman beni utandırır.
Sürüntü alacağım. Dokunmayacağım.
Hızlı bir smear testi.
İki dakikada biter.
Israr etme lütfen.
Soyun lütfen.
Kes şunu. İstemiyorum.
Soyun.
Hayır! Jean-Louis!
Jean-Louis!
Aklını mı kaçırdın? Bırak beni. Manyak!
İmdat!
İyi misin anne?
Deli bu adam.
Bu adam deli.
- Ne oldu? - Arkadaşın deli. Üzerime saldırdı.
Gerçekten mi? Üzgünüm.
Veteriner olduğu için bana smear testi yapacakmış!
Son zamanlarda yaptırdın mı?
- Konu o değil. - Sırt ağrın var mı?
Kes şunu! Aklını mı kaçırdın?
Abartma. Kötü bir niyeti yoktur.
Saldırdı bana!
Neden buraya getirdin onu?
Biraz kendime geleyim. Sonra öğle yemeği yeriz.
- Hayır, yattı bu iş. - Haklısın.
Boş ver anne.
Sorun yok. Sen dinlen.
Seni tekrar gördüğüme çok sevindim.
Özür dilerim Jean-Louis.
Hayır, biz özür dileriz.
Sorun değil, dert etme. Başka bir yol buluruz.
Nasıl yani?
Merak etme anne. Tamam, dinlen biraz.
Kendine iyi bak.
Biraz kestireceğim. Çok üzüldüm.
- Elbette! - Tabii.
- Tamam. Biraz dinlen. Üzgünüm. - Güle güle.
- Hoşça kal Brigitte. - Hoşça kal Jean-Louis.
Güle güle.
- Suçlu hissediyorum. - Cidden mi? Neden?
Bilmiyorum.
Aptal.
- Evet? - Şoka uğradı.
- Öyle mi? - Tabii ki.
- Çok kötü oldu. - Üzgünüm.
- Önemli değil. - Evet, önemli.
- Önemli değil, dedim. - Tamam. Dinleyin.
En iyi arkadaşımın hayatı söz konusu.
Şimdi ne yapacaksın?
Eve döneceğim. Üzgünüm. Elimden geleni yaptım.
Sorun değil. Bir yolunu bulacağız.
- Seni hastaneye götürmeyeyim mi? - Onu geçtik Michel.
- Sana araba çağırayım. - Başlangıcı kötü yaptık.
Tarama konusunda ona hak vermeliydim. Bana düşman kesildi.
- Öyle mi? - Kabuğuna çekildi.
- DT930 - DY plakalı siyah Lexus'lu Karine,
27 dakika içinde geliyor.
27 dakika mı?
Özel şahsa ait hibrit araç az bulunur.
- Tamam, sorun değil. Beklerim. Sağ ol. - Tamam. Hoşça kal.
- Tamam. - Evet.
Haberleşiriz. Hoşça kal.
- Güle güle. - Hoşça kal.
Bir kâbus daha mı?
Annem.
İKİNCİ GÜN
Ne yapıyorsun?
Margaux'yu aptalın teki mi sanıyorsun?
- Her şeyi görür o. - Dinle.
Şu mu, bu mu?
Seçemedim. İkisi de iyi.
Belki şu. Büyüt.
- Ben bunu seçerdim. - Hayır.
Bu.
Bu, daha yaşlı görünüyor.
Bu, annene daha çok benziyor. Değil mi?
- Olabilir, evet. - Haydi. Benziyor.
- Gerçekten mi? - Rengi annenin cildine uygun.
- Evet. - Evet. Değil mi?
Onun tonu kesinlikle bu.
- Kesinlikle. - Tamam, bu.
Dijital istememişti.
- Seninkini Polaroid'le çeksek? - Anlar.
- Öyle mi dersin? - Çok sağ ol ya!
Tamam. Bunu kullanalım. Sorun çıkmaz.
Margaux'yu kandırmamalısın.
Annemin fotoğrafını çekemedik. Ne yapayım?
Sen yapar mısın lütfen?
- Merhaba hanımefendi. - Merhaba.
Affedersiniz, bu makine fotoğraf kağıdına baskı çıkarmıyor mu?
Hayır. Verin, ben yapayım.
- Taşınabilir bellekte. - Kaç kopya?
Bir kopya yeterli.
- Merhaba hanımefendi. - Merhaba.
Bellekte birkaç dosya var. Hangisi?
"Bordier Hukuk" mu, "Muhasebe 2018" mi, "Pisi" mi?
"Pisi."
Efendim?
"Pisi!"
Kayıp mı oldu? İlan için mi?
- Evet, hanımefendi. - Zavallı hayvan.
- Emin misiniz, sadece bir tane mi? - Evet.
İkramımız olsun.
Teşekkürler. Çok iyisiniz. Çok sağ olun.
Rica ederim.
28 euro.
Tamam.
- 50 euro para üstümüz yok. - Önemli değil.
- Çok sağ olun hanımefendi. Hoşça kalın. - Hanımefendi.
Alman'mış annen.
Efendim?
Alman mı annen?
- Kişiliği mi? - Hayır.
Uyruğu.
Evet, Düsseldorf doğumlu.
Hayır, şey doğumlu...
Fechenheim.
Evet, doğru. Düsseldorf'a yakın.
Hayır. 200 kilometre.
Evet. Bana göre yakın.
Otobandan. Almanya'da hızlı gidiyorlar.
Seni geç doğurmuş.
Evet.
Kaç yaşındasın?
Ne?
Kaç yaşındasın?
- Evet. - Kaç yaşındasın?
Niye sordun?
- Yaşını bilmiyor musun? - Biliyorum.
42 yaşındayım.
Yani sen doğduğunda annen...
...61 yaşındaymış.
Evet. Neden sordun?
Bu vajina 103 yaşında bir kadına ait.
- Alman ya. - Kes artık Jean-Louis.
- Teşekkürler Valérie. - Rica ederim.
Hayatın bir pitonun karnında.
Piton seni nasıl kusabilecek?
Gerçekleri hayatına sokmanı istiyorum ama senin bana getirdiğin şey...
...yalan.
Her şeyi bildiğine göre bana gerçeği söyle.
Gerçekler aranır. Sunulmaz.
- Doğru. - Annemle ne alakası var?
İstediğin şeyi yapamam.
Külotunu çıkarmak istemiyor. Parçalayarak çıkaramam!
Kalp istediğinde bir yolunu bulur.
İstemediğinde hep bir bahane bulur.
Doğru.
- Yalan kolay bir çıkış yoludur. - Doğru.
- Kolay çıkış yolu mu? - Evet.
Sence kolay mı bu?
"Yaşlı amı" yazıp arattın mı hiç? Midem bulandı. Hiç kolay değildi.
Miden mi bulandı? Kadın cinsel organıyla problemin mi var?
- Neden? - Bir şeyler ima etmeyi bırak.
"Yaşlı siki" de rahatsız ederdi.
Bay Bordier.
Karunga'ya inanmıyorsun.
Umurumda bile değil.
Yok öyle bir şey. Palavra!
Ne arıyorum burada? Siktir!
Jean-Louis.
Bunu hak etmek için ne yaptım? Siktir!
Ölüp ölmediğimi bile bilmiyorum. Cehennemde miyim? Burası mı?
Sakin ol tatlım.
Yapma.
Kalbine dokun.
Atıyor!
- Atıyor! - Margaux, teşekkürler!
Teşekkürler!
- Margaux, teşekkürler! - Bir süre ertelendi.
Şimdilik başka bir şey yapamam.
- Hayır. - Hayır. Beni böyle bırakamazsın.
Karunga'nın ihtiyacı olan şeyi annenden istemeyeceksin.
Benden bu kadar.
Yapacağız. İsteyeceğim ondan.
Çok iyi.
Jean-Louis?
Beni aptal yerine koyma.
Harika biri, değil mi?
Gerçekten harika.
İsteğinizi belirtin.
Telefon.
Kişi listesi veya numarayı tuşlayın.
Kişi listesi.
Kişinin adını belirtin.
Annem.
Bu kişi, listenizde yok.
Kişinin adını belirtin.
Annem.
- Bu kişi... - "Anne" diyeceksin, "annem" değil.
- Aynı şey. - Kişinin adını belirtin.
Annem.
- Bu kişi, listenizde yok. - Anne.
Anne aranıyor.
Merhaba.
Brigitte Bordier'nin telesekreterine ulaştınız.
Şu anda evde yokum.
Lütfen mesaj bırakın.
Adınızı, numaranızı ve arama sebebinizi bildirin.
Döndüğümde sizi kesinlikle arayacağım.
Sinyal sesinden sonra mesajınızı bırakın.
Telefon numaranızı ve arama sebebinizi belirtmeyi unutmayın.
Teşekkürler. Görüşmek üzere.
Hoşça kalın.
Anne, benim. Jean-Louis.
- Alo? Kimsiniz? - Benim, Jean-Louis.
- Kim? - Jean-Louis, oğlun.
Evet, biliyorum.
- Mesaj bırakıyordum. - Daha dinleyemedim.
Sorun değil.
Dün için özür dilerim.
Michel'le olanlar konusunda.
Tekrar buluşmamızın böyle geçmesini beklemiyordum.
Aynen. Birbirimizi pek görmüyoruz.
Buna takılmayalım.
Gel, yarın bizde öğle yemeği yiyelim.
Yarın gelemem. Dişçi randevum var.
Köprüm değişecek.
Siktir. Randevuyu ertelet.
Hayır, mümkün değil.
Yarın benim için uygun değil
ama pazar günü gelebilirim.
Olmaz. Pazar çok geç.
Hayır. Önemli bir şey konuşacaktım.
-Önemli bir şey mi? - Evet.
- Kaygılandırıyorsun beni. - Hayır.
Burada konuşmak istemem. Senden bir şey isteyeceğim.
Yarın yemeğe gel. Öğlen saat birde.
Tamam. Yarın.
Ama saat bir, öğle yemeği için biraz geç.
12 olsun.
12:30.
Tamam, 12:30.
Tamam.
Yarın görüşürüz anne.
- Yarın görüşürüz. - Kendine iyi bak.
- Tamam, hoşça kal. - Hoşça kal.
ÜÇÜNCÜ GÜN
Alo? Evet, anne.
Açıyorum.
- Neyse ki geldi. - Evet.
Bu da bir şey.
Evet?
Evet, açtım.
Hayır, bip sesi yok. Açılıyor.
Tekrar basıyorum.
- İyi geçecek. - Evet, iyi geçecek.
- Yine ne oldu? - Evet?
Pardon, ikinci kat.
Hayret bir şey!
Evet, anne?
Pardon. Evet, basmamışım.
- Ne sinir bozucu! - 82 yaşında.
Evet, sinir bozucu olan da bu.
- Merhaba Birgitte. - Merhaba anne.
- Seni görmek ne güzel. - Ne?
Seni gördüğüme sevindim, dedim.
Evet, ben de.
- Gir. - Buyur.
Bana mı bunlar?
Çok tatlı.
Teşekkürler Brigitte. Çok düşüncelisin.
Seninkinden biraz daha küçük.
Yarışmıyoruz sonuçta.
- Tamam. Üstündekileri alayım. - Tamam, neden olmasın?
Nasıl geldin anne?
52 numara tam önünde indiriyor.
İyi.
Yağmur mu yağıyor?
Hayır. Şeyden...
Kuaförden geliyorum.
Yağmur yağmıyorsa çok yazık.
Sandalyelere naylon örttükleri Hint restoranlarına dönmüşsün.
- Oturma odasına geçelim mi? - Tamam.
Hayır, olmaz o!
Özür dilerim Bayan Bordier.
Saldırmak istememiştim.
Olanlar için üzgünüm.
- Bakın... - Olan oldu.
Takılmayalım. Oturalım. Haydi.
Neredeyse tamamen tükendim.
Klinikte stres yoğun. Dinlenemiyorum.
Onu konuşmayalım.
Otursana anne.
Hepimiz çok çalışıyoruz.
İçecek bir şey alır mısınız?
Evet, teşekkürler.
Sangria?
- Olur. - Tamam o zaman.
- Yanına oturayım anne. - Tamam.
Gel canım.
Bastille Günü'nde ne yapmayı planlıyorsun?
Hiçbir şey.
- Hiç mi? - Hiç.
Geçit törenini izleyecek misin?
Evet, muhtemelen.
Bu sene denizaşırı bölgeler ön plana çıkarılacak.
Duydum, evet.
Geçit töreninde denizaşırı bölgelerin de olması güzel.
Evet.
Champs-Élysées'de ilk kez bir Fransız Guyanalı birlik yürüyecek.
- Değil mi? - Evet, muhtemelen.
Fransız Guyanası çok güzel.
- Değil mi Michel? - Evet, çok severim.
Bir sürü orman, bir sürü...
Fransız Guyanası'nda tank var mı?
Ne?
Fransız Guyanası'nda tank var mı?
- Bu kadar ormanın yanı sıra? - Bilmiyorum.
Ordusu varsa tankı da vardır.
Evet, muhtemelen.
- Büyük ihtimalle. - Elbette.
Tanksız bir ordu, makineli tüfeksiz bir ordu gibidir.
- Ama... - Doğru. Haklısın.
Mantıklı.
Haklı.
Caydırıcı olan ordu değil, silahları.
Çünkü...
...sokakta karşılaşsan Fransız Guyanalı bir adamdan korkmazsın.
Ama Fransız Guyanalı adamın tankı varsa...
- Evet. - Üzgünüm ama bu...
- Tabii. - O zaman başka.
- Caydırıcı olur. Evet. - Öyle.
Tiananmen'i hatırlıyor musun?
Tankın önünde fotoğrafı çekilen adamı?
Ne oldu ona?
Gizli Servis tutukladı onu. Değil mi?
- Bir daha bulundu mu? - Haydi bakalım!
Ne...
İspanyol sangria'sı.
Evet ama siz neden...
Ne neden?
Neden çıplaksınız?
Komşu Günü bugün.
Komşu mu? Yan dairede parti mi var?
Hayır, anne. Tüm komşular.
- Her sene. - Fransa'nın her yerinde kutlanıyor.
Kimse kıyafetlerini çıkarmaz.
Tabii ki çıkarırlar.
- Bizim binada değil. - Tabii, sen 15. Mahalle'desin.
Burası çevreci bir mahalle.
Geri dönüşüm yapar, organik ve mevsiminde besleniriz.
Özel günlerde soyunuruz.
Komşular da yolda. Onları böyle karşılayamazsın.
- Komşular mı? - Tabii ki.
- Çıplak mı? - Tabii. Komşu Günü bugün.
- Al bakalım Brigitte. - Teşekkürler.
- Canım. - Sağ ol aşkım.
Komşulara içelim!
Komşulara!
Komşulara.
- Gidiyorum. - Neden?
Soyunmayacağım.
Çıkar kıyafetlerini. Daha az terlersin.
Terlemiyorum.
Tamam. Yeter bu kadar.
- Pardösüm nerede? - Yapma anneciğim.
Bekle Brigitte.
Bunu yapamazsın! Artık gidemezsin.
Biraz daha sangria iç.
Şimdi gitmek istiyorum. Tamam mı?
Kusura bakma, kazara oldu.
Ama...
Elbiseni ver, suya basayım.
Sünger ve ılık su getir bana.
Vakit kaybetme. Lekeden kurtulmak için birkaç saniyen var.
Ben yaparım. Su ve sünger getir.
Suya basmalısın.
Ben yaparım, dedim.
Dinle.
Ben döktüm. Kötü hissediyorum. Ben düzeltmeliyim.
Elbiseni ver, suya basayım.
Bırak beni lanet olası!
Seni evime davet ettim.
Oğlunla vakit geçir de mutlu ol diye canımı dişime taktım.
Biraz çaba göster!
Bırak beni!
Bırak beni, dedim sana!
Lanet olası!
Bu da ne? Kendini ne sanıyorsun?
Nesi var bunun?
Yok bir şeyi. Sana yardım ediyor.
Güven ona. Elbiseni ver.
Yeter bu kadar saçmalık.
Ver gitsin. Lekeyi çıkarır.
Haydi. İyi olacak.
Ne yapıyorsun?
Elbisemi kendim silerim.
- Buna inanamıyorum! - Gidiyorum ben!
- Ne yapıyorsun? - Ben yokum.
Olmaz. Ölü kalırım.
- Hayatta olmayı seviyorum. - Onu yüzüstü bırakamazsın.
Asla başaramayız.
- Tabii ki başarırız. - Başarırız.
Fotoğrafı çekemiyorum. Bu travmayla mı yaşayacağım?
- Valérie? - Ne, Valérie?
Sen ne güne duruyorsun? Kadınsın.
Beni asla kabul etmez. Düğünümüzde "Valérie oradaysa ben gitmem." dedi.
Pitonun içinde bırakma beni.
- Ne? - Veterinersin. Pitonları bilirsin.
Gerçekten sinirime dokunuyorsun.
- Benim sorunum değil. - Tabii ki öyle.
Kendin için yap. Başarılı olmak için.
Başarısızlığı bırak.
Neyi başaramadım?
Her şeyi.
Her şeyde başarısızdın.
- Ehliyet sınavı, tıp fakültesi. - Evliliğin.
Dün de annem. Her şey.
- Her şey. - Başarısız olmayı bırak.
Bir kez olsun başarılı ol. Başarısız olmayı bırak.
Kaçık.
Kaçığın teki o kadın.
Aile işleri karmaşıktır.
Ne?
"Aile sorunları hep karmaşıktır." dedim.
Kaçığın teki o kadın.
Neredeler?
Komşulara senin Komşu Günü'nü sevmediğini,
öğle yemeğinin iptal olduğunu söylemeye gittiler.
Sevmiyorum değil.
- Yabancıların önünde soyunamam. - Önemli değil.
Dördümüz yemek yeriz. Eğlenceli olur.
Hayatta olmaz.
Bu tımarhanede daha fazla kalmayacağım.
Kilitli mi?
- Neden üstümüzden kilitlediler? - Bilmem.
Delilik bu.
Alışkanlıktan kilitlemiştir. Bir keresinde bana da oldu.
Gündelikçim iki gün kilitli kaldı.
Delilik.
Birazdan dönerler. Merak etme.
O hâlde...
...beklerken oturalım.
Haydi.
Tabbule yer misin?
Tabbule salatası.
Tabbule.
Hayır, "tabbule salatası" denir.
Doğru.
Haklısın.
Aç değilim. Sağ ol.
Fotoğraf mı çekiyorsun?
Evet.
- Ne tür? - Efendim?
Ne tür fotoğraflar?
Erotik.
Müstehcen fotoğraflar mı?
Öyle.
Evet, çıplak kadınlar.
- Evet, çoğunlukla. - Bendeki de şans.
Sanat. Sanatsal fotoğraflar.
Polaroid'le sanatsal fotoğraf!
Evet. Sadece bir kopya.
Koleksiyoncular bayılıyor.
Klasik bir görüntü veriyor. Aile portresi gibi.
Aile portresi gibi çıplak fotoğraflar mı?
Öyle.
Galeride mi sergiliyorsun?
- Tabii ki. - Nerede?
Efendim?
Sergin nerede?
Cezayir'de.
- Sahi mi? Ama... - Evet.
Fotoğraflara şaşırmıyorlar mı?
- Hayır. - Yani...
Dindarlar. İslamcılığın artmasıyla...
Evet ama aslında hayır.
Cezayir ikiye ayrılıyor. Hoşgörüsüz kısmı var.
Geleneksel güney. Mollaların Cezayir'i.
Bir de serbest kısmı var.
O Cezayir...
...açık, partici, hapçı...
- Ne? - Diskoteklerin Cezayir'i.
Şeyin Cezayir'i...
- Plajların. - Doğru. Plajların.
Pervasız bir Cezayir.
Yine de erotik fotoğraflar.
Çekicilik evrenseldir.
Özellikle kadın çekiciliği.
Sen mesela.
Ne?
Çekicisin.
Sahi mi?
Çok güzelsin.
Efendim?
Çıplak fotoğrafını çekmeyi çok isterdim.
Deneyelim. Kıyafetlerini çıkart.
- Sanat için. - Hayır, yine mi?
Asla kimsenin fotoğrafını zorla çekmem.
Veterinerim. Paparazzi değil.
Rahat bırak beni!
- Bir şey diyebilir miyim? - Hayır.
Yalnız kalmak istiyorum.
Beni yalnız bırak lütfen.
Çok özel bir şey söyleyeceğim sana.
Bu, ben henüz çocukken başladı.
Dokuz ya da on yaşındaydım.
Diğer tüm annelerden farklıydın.
Seni hayal ederdim.
Seni o kadar hayal ederdim ki yaşıtlarım olan kızları çekici bulmazdım.
Seni hep sevdim Brigitte.
Hâlâ da seviyorum.
Üzgünüm.
Bağışlar mısın beni?
Elbette.
Seni seviyorum Brigitte. Seni öpmek istiyorum.
Oğlum olacak yaştasın.
- Seni istiyorum. - Sus.
Hayır, susmayacağım.
30 yıldır susuyorum. Hayatında bir erkek var mı?
Mesele bu değil.
Kadın mı var?
- Ondan değil de... - Seni öpmek istiyorum.
Deme öyle.
Sikecek mi onu?
Berberi halımın üstünde olmaz.
Delilik bu.
Benim için bitti böyle şeyler.
- Seni istiyorum. - Dur, Michel.
Dur, Michel.
Beni tahrik ediyorsun.
Çek ellerini.
- Çıkar şunu. - Lütfen.
Lütfen.
- Çıkar şu elbiseyi. - Hayır, şimdi olmaz.
Evet. Hayat çok kısa. Özellikle seninkini.
Lütfen. Michel, yapma.
Dur.
- Burada olmaz. - Nerede olacağı kimin umurunda?
Her şey yolunda mı?
Lanet olsun! Çalışıyordum! Siktir!
İş üstündeydim!
- Affedersin. - Affetmiyorum, tamam mı?
Dâhice bir hamleydi!
Sakin ol Michel.
Olmayacağım!
Ben başarısız değilim!
Hayır, değilsin.
Ne zaman iyi bir şey yapsam birileri engel oluyor!
Başarısız değilim!
İşte!
Başarısız olduğunu kim söyledi?
- Ne... - Ne oluyor?
Ne? Ne yapıyorsun?
Annenin fotoğrafını çekmeye çalışıyorum.
Bundan keyif almıyor musun anne?
- Çıplak fotoğraf çektirmek istemiyorum. - İyi çekildikten sonra neden olmasın?
- Hayır. - Bize de anı kalırdı.
- Bana tecavüze kalkıştı. - Ama... Hayır.
Doğru mu bu?
- Şaka mı yapıyorsun? - Sapıksın. Çaresiz bir kadına saldırdın.
Seni tekrar affettim ve anneme saldırdın!
Seni psikopat!
Dur, bekle.
- Delisin sen. - Şaka mı bu?
Git buradan! Git! İnanamıyorum.
Merak etme.
Başarısız değilsin.
Bunu sana hiç teklif etmemeliydim.
Bir daha gelme! Git buradan!
Mutfakta bekle.
- Ne? - Git.
Gerçekten mi? Delirdin mi?
Onu kışkırttın mı? Teşvik mi ettin?
Kesinlikle hayır.
Tabii.
Üzgünüm.
Arkadaşın delinin teki.
Tımarhanelik. O barbar varken eve misafir çağırma.
Dikkatli olacağım. Üzgünüm.
- Hoşça kal. - Yemeğe kalmayacak mısın?
Hayır, çok yorgunum.
Kalmanı istiyorum. Lütfen anneciğim.
Şimdi eve gitmek istiyorum.
- Sana bir şey sormam gerek. - Önemli galiba.
15 yıldır ilk kez yemeğe çağırdın.
Geçen sefer evleniyordun.
Bu sefer ne oldu?
Şey...
- Şeye ihtiyacım var... - Neden o adamı tekrar çağırdın?
Veterineri?
Biliyorum.
Kız kardeşin söyledi.
Neyi söyledi?
- Titi'yi. - Titi mi? Neden bahsediyorsun?
Ona zarar vermek istememiştim. Ötmüyordu.
Reader's Digest'te okumuştum. Kör kanaryalar diğerlerinden iyi ötermiş.
Dikiş iğnesini aldım, ocakta ısıttım.
Enfeksiyon kapsın istemedim. Zavallı şey.
Gözlerini deldim.
Küçük bir pıt sesi çıktı.
Somon yumurtasını bıçakla deliyormuş gibi.
İğneyi fazla sokmuş olmalıyım.
Titremeye başladı ve elimde öldü.
Kanarya ailesiyle tanışmak için uçup gitmedi mi?
Hayır.
Titi'yi öldürdün.
Öyle deme.
40 yıldır bunun vicdan azabını çekiyorum.
Özür dilerim.
Afalladım.
Sen nereden duydun?
Duymamıştım.
Sen ne konuşmak istiyordun?
Şey, ben...
Valentine mi?
Ne, Valentine mi?
Yaptığım şeyden çok utanıyorum.
Ne yaptın?
Affedilemez ama açıklamama izin ver.
Ailesinin evinde çok garip hissetmiştim.
Babanla üçümüzü öğle yemeğine davet etmişlerdi.
O öğle yemeği deneme gibiydi.
Ailemizin onlara yakışıp yakışmayacağına karar vereceklerdi.
Senin de yeterince iyi olup olmadığına.
Evleri, sofra takımları,
konuşma tarzları, sofra adapları...
Hiç umut yoktu.
Sen ne düşünüyorsun?
Brigitte?
Efendim?
Louvre piramidi hakkında ne düşünüyorsun?
Piramit...
Tuvalet nerede?
Oturma odasından çıkışta solda.
- Teşekkürler. - Rica ederim.
Yapmadım de...
Neden böyle oldu bilmiyorum.
Şeytana uydum.
Hemen pişman oldum ama çok geçti.
- Utanç. - Tabii ki utanç duydum.
Ama ne yapabilirdim?
- Ben yaptım, diyemezdim. - Hemen tahmin ettiler.
Hiç açıklama yapmadan, ertesi gün terk etti beni.
Çiçek yollayıp özür mü dileseydim?
Evet, aslında.
Sevmiştim onları. O aile harikaydı, serbestti,
- burnu havada değildi, çok moderndi... - Şatoda yaşayan modern aile.
Aptalcaymış.
- Valérie. - Yeter. Sen anlamazsın.
Ayrı dünyaların insanlarıydılar. Para basmıyorum.
Görünüşe göre bunu telafi etmişsin.
- Valérie. - Ne?
Her şeyin parayla ilgisi olmak zorunda mı? İnsanları zengin diye suçlayamazsın.
Üzgünüm, dedim.
Daha hayırlı oldu. Valentine'le evlenmiş olabilirdi.
Üstünlüğümü kanıtladım, diyemem.
Amma aptal.
- Kızdın mı? - Senin annen.
- Bu onu akıllı yapmaz. - Hey!
Beni etkileyecek şeylere tepki vermek için biraz yer açabilir miyim?
Seni etkiliyorsa benim de hislerimi uyarıyor. Empatimi bağışla.
Empatinin faydası var mı?
Mutlu oldun mu? Sen yatağa sıçtın, fırçayı ben yedim!
- Deme. - Neyi?
Yaşlı kadın da az değilmiş, deme.
Gördün mü onu?
Kimi?
Valentine'i yakın zamanda gördün mü?
Hayır.
Yaptığım şeyi ne zaman öğrendin peki?
Bilmiyordum.
Sen bana ne diyecektin?
İyi hissetmiyorum. Su içmem lazım.
Tabii ki canım.
Çok kötü oldum.
Nasılsın?
- Sigara yakmalıyım. - En doğru cevap bu değil.
Benim adıma karar vermeyi bırak!
Özür dilerim tatlım.
İç bakalım. Daha iyi hissettirecekse sigara iç.
Kim bu kadın?
Onu görmek, haberini almak, sesini duymak istemiyorum.
Geri dönmelisin.
- Fotoğrafı düşün. Margaux'yu. - Hayır, yapamam.
- Mecbursun. - Bir fikrim var.
Ona su ver.
Bunu koy.
Biraz suyla karıştır.
At uyuşturucusu. Atı uyutur.
Tadı var mı?
Hiçbir fikrim yok.
Hayır, sorun yok. Tadı yok. Lanet olsun! Ne aptalım!
Kahretsin!
Şişeyi bitirdim.
Lanet olsun!
Ne aptal herifim!
Hiç kalmadı.
Çok utanıyorum.
Konuş benimle oğlum.
Tamam.
Hasta mısın? Sorun bu mu?
Çünkü bunu kaldıramam!
Bir anne için çok ağır bir yük.
Sus lütfen.
Bir insanın annesinden isteyebileceği en zor şeyi istemem gerekiyor.
Şey...
Doğumumla ilgili.
Nasıl söylesem?
Kökenim hakkında.
Tanrım.
Bay Gillet'yi öğrenmişsin.
Ne?
Hayatım bir lanet.
Lanetliyim.
Ne olmuş Bay Gillet'ye?
- Bir defacık yattım onunla. Bir kerecik. - Bir dakika.
Bay Gillet'yle mi yattın?
Tabii ki. Ondansın!
Ama seni seviyorum.
Baban da seviyordu seni.
Öz oğlu gibi seviyordu seni.
Tabii ki başlarda acı çektik.
Seni piç gibi gördük.
Seni evde dolaşırken görmek bizim için zor oldu.
Özellikle de kız kardeşini çok sevdiğimiz için.
Seni kabul etmemiz uzun sürdü.
Ailemize davetsiz katılmıştın.
Lütfen anla bizi.
Bu yüzden hiç söylemedim sana.
Seni öpemedim.
Senden değil, o lanet Gillet'den tiksiniyordum.
O pislikten, o domuzdan, o alçaktan!
Pardon, öyle dememeliyim. Baban sonuçta.
Ama o adam bir domuz!
Beni bir kere becerdi ve tüyüverdi!
Nasıl acı çektiğimi düşün.
Senin yüzünden neler çektiğimi biliyor musun?
Şimdi beni yargılamak kolay tabii. Başkalarını böyle suçlamamalısın.
Ama lise diplomanı aldığında yeminle...
Gerçekten, yeminle...
Baban dedi ki...
Yani, kocam dedi ki,
"Aslında seviyorum bu çocuğu."
Yemin ederim ki dedi bunu.
Ben de seviyorum seni.
İnan ki neredeyse kız kardeşin kadar seviyorum seni.
İnan bana.
Seni affettim ve seni seviyorum.
Bay Gillet mi?
Biliyordum.
Bir gün beni sorumlu tutacağını biliyordum.
Şimdi...
...ödeştik.
Ödeştik.
Birlikte yeni bir sayfa açar mıyız?
İyi bir temel üzerine güzel bir ilişki kurarız.
Sağlam bir temel.
Kıpırdama anne.
Neden?
Huzur içinde yapılacak işler vardır.
Tamam.
Michel!
Hayır, onu bir daha görmek istemiyorum!
Hoşuma gitmeyecek bir şey yapmalıyım.
Ne?
Cinsel organını fotoğraflayacağım.
- Efendim? - Cinsel organını fotoğraflayacağım.
Cezayir için mi?
Hayır, benim için. Başka çare yok.
Valérie, neler oluyor?
Yaşamak istiyor Brigitte.
Deli misin? Uyuşturucu mu aldın?
Kes sesini anne!
Hayır!
İntikam almak, beni aşağılamak mı istiyorsun?
Bu mu? Benden nefret mi ediyorsun?
- Külotu. - Kaygan.
- Önce külotlu çorabını çıkar. - Yok.
- Külotunun üstünde. - Sırasını biliyorum.
Ne oldu?
Brigitte?
- Brigitte? - Anne?
- Hanımefendi, iyi misiniz? - Hayır. Kes şunu Brigitte.
Bunu kabul etmiyorum.
- Hem de hiç. - Hanımefendi?
Kalbi durmuş. Ölmüş gibi.
- İyi misin? - İyi hissetmiyorum.
- Ne oluyor? - Başım dönüyor.
- Yüreğim pır pır ediyor. - Kalbin mi?
Atmaya başladı.
- Atmaya başladı! - Atıyor!
Hayatım!
Atmaya başladı!
Hayata döndürdük ama zar zor.
Hastaneye gidiyoruz. Arabayla takip edebilirsiniz.
Birkaç gün sonra gelirim. Olay henüz çok taze.
Acele etmemeyi tercih ederim.
Külotu ve külotlu çorabı. Yerdeydi.
Öyle mi?
Arkadaşınız iyi mi?
Evet, merak etmeyin.
Şoku atlatmak için çok fazla sakinleştirici aldı.
- Kayınvalidemle çok yakınlar. - Güzel. Annenizi indiriyoruz.
Biz de yeniden başlar mıyız sence?
Bilmiyorum.
İster misin?
Sanırım.
Neden çocuk yapmıyoruz? Eksik olan bu olabilir.
Üzgünüm tatlım. Biraz geç değil mi sence?
Hiç de bile. Birçok erkek senin yaşında baba oluyor.
Çocuk tamam ama bir anneyle yaşamak konusunda emin değilim.
Tabii ki. O daha karmaşık.
- Destek olduğun için sağ ol. - Yine olsa yine aynısını yapardım.
Jean-Louis!
Tatlım!
Alt yazı çevirmeni: Çetin Soy