Downloaded from YTS.MX
NETFLIX — ORYGINALNY FILM ANIME
Official YIFY movies site: YTS.MX
WIDMO HISTORII
ERA KEIO, ROK CZWARTY (1868) ZAMEK EDO
ROZMOWY MIĘDZY KATSU KAISHU I SAIGO TAKAMORIM PRZERWANE
Opowiem wam historię o świetle.
Ognia!
Ładuj!
Ognia!
Tam, gdzie to się stało,
ciemność trwała bardzo długo
i człowiek nie widział nawet własnego ciała.
Wszyscy pogodzili się z tym,
że świat na zawsze pozostanie w mroku,
a walki nie będzie końca.
Vykwaros.
A jednak wszyscy, a przede wszystkim ja,
czekali z nadzieją na światło.
Światło rozpromieniło świat, ujawniając wszystko, co krył.
Oświetliło ten piękny, brzydki, uroczy, mściwy świat,
a także tego małego, niemądrego mnie.
KILKA LAT PÓŹNIEJ KIOTO
Stara era wtopiła się w mrok,
zaś nowa lśniła oblana oślepiającą światłością.
To, co było stare, szybko znikało,
a zaczęło pojawiać się to, czego jeszcze nie znano.
Ludzie nazywali to „Restauracją Meiji”.
- Nasz gość wychodzi. - Dobra!
Posprzątajcie!
Zanieś tam.
- Proszę! - Zaniesiesz to?
Do widzenia panu. Zapraszamy ponownie.
Puszczaj!
Puść mnie!
Bądź grzeczna!
Nie ruszaj się. Nie każ mi…
Co to jest?
Mam to wziąć?
Wykąp ją i zarzuć na nią kimono.
Od razu zacznie wyglądać.
Patrz! To elfka, całkiem niezły okaz.
Z pewnością jest tu nowa.
Chyba nikt za tobą nie przylazł, co?
A w życiu! To sierota, nikogo nie ma.
To boli!
Puść mnie, palancie!
Co z nią?
Miota się jak dzikuska.
Puść! Puść mnie!
Wtrąć ją do klatki w piwnicy.
Już się robi.
- Przestań! - Hej, strażniku.
W środku jest woda. Wrzuć ją do niej, jeśli się nie opanuje.
- Do wody? - Tak.
Prawie utonęła, płynąc tu łodzią.
Z jakiegoś dziwnego powodu nie lubi wilgoci.
Bez urazy.
Zachowuj się, to niedługo cię wypuszczą.
Nie udawaj, że mi pomagasz! Wypuść mnie!
Rozgość się.
Hej! Zabierz mnie stąd!
Co ci powiedziałem? Bądź grzeczna.
Patrz!
Nie próbuj mnie wykiwać tylko dlatego, że jest elfką.
Czemu miałbym to robić?
To jest Wielki Asahiro.
Co w nim wielkiego?
Przyjeżdżają tu najważniejsi urzędnicy.
Innymi słowy, to jest ich burdel.
Poza tym to także dom najpiękniejszej kobiety w Kioto.
Gościom robi się tak dobrze, że zapominają wrócić.
Dlatego nazywa się ją „Zapomnianą”.
Masz w posiadaniu Wielką Kurtyzanę Chihayę.
Witaj, Izou!
Słyszałem, że ta nowa to skarb.
Gem? Daleko jej.
Ostrożnie!
Tykwa?
FUYO
Wielka Kurtyzano. Nie śpisz?
Wchodzę.
Wielka Kurtyzano.
To ty, Izou.
Mam dla ciebie rzadki prezent.
Połóż.
Przyniosłem ci to, o co prosiłaś.
Podręcznik do angielskiego?
Dziękuję, Izou.
No proszę. Chyba złamałeś jej serce.
Mówisz o tym? Cóż…
Chłopczyca musiała mnie podrapać.
Chłopczyca?
Przybyła prawdziwa dzikuska.
Obudź się.
Jesteś elfką, prawda?
- Co z tego? - Nie waż się tak do niej odzywać.
To o niej mówiłem. Dopiero przybyła…
Sprzedano mnie!
Dopiero się tutaj zjawiła, a już próbowała uciec.
Nie przywitasz się z Wielką Kurtyzaną?
A po co?
Zróbcie ze mną, co chcecie,
przeżujcie i wyrzućcie.
Czyż nie to właśnie planujecie?
Dobrze mówi.
Izou.
Proszę, daj mi ją.
Słucham?
Co masz na myśli?
Będzie moją osobistą służącą.
Jak masz na imię?
Sonia.
Brzmi rosyjsko.
Twoja rodzina mogła pochodzić z północy.
Jej też.
To ptak z północy.
Ptak w klatce?
Wcale nie jesteś lepsza!
Lubię buntowniczki.
Nie możesz spać?
Podejdź, jeśli nie śpisz.
Co tu robisz?
Uczę się.
Wszyscy nazywają mnie „Zapomnianą Chihayą”.
Ale to nie moi klienci zapomnieli.
To ja..
Słyszałam, że stało się to zaraz po restauracji.
Wtedy zapomniałam o wszystkim. Byłam cała naga.
Nie posiadałam niczego
prócz szpilki kanzashi. Nie pamiętam swojego imienia.
Jestem Chihaya,
Zapomniana.
Wiesz co, Soniu?
Gdzieś na świecie istnieje kraina elfów.
Gdzieś na północy, za morzami.
- Kraina elfów? - Tak.
Nazywają ją Hakodate.
Hakodate?
Tam nikt nie zazdrości elfom ani się ich nie boi ze względu na rasę.
Wszyscy tam są po prostu sobą.
Kłamiesz!
Możliwe.
Ale widzę to.
Olśniewające światło.
To światło mnie poprowadzi.
Wierzę w to.
A ty?
Ty też widzisz, prawda?
Światło
i ciemność.
ASAHIRO
Hej!
Otwierać drzwi! Mamy problem!
Jaki?
Chodzi o twoje dziwki!
A co z nimi?
To atak! Pomocy!
Izou.
Raiden!
Masz dobry nos.
Sprowadź elfkę, której szukam.
To twoja ostatnia misja.
Dotrzymuję obietnic.
W zamian oczekuję, że wypełnisz swoją misję.
Co się dzieje?
Zostań tutaj.
Jest źle! To atak! Musi być ich ponad 20!
Musimy się stąd wydostać! Szybko!
Możemy stąd uciec.
Zaraz. A co z resztą?
Zapomnij o nich. Musimy się ratować.
Wielka Kurtyzana…
Tego oczekiwałem orka. Jesteś silny jak zwierzę.
Zginiesz!
Zawsze jest o mały włos, ale nie umieram.
Co?
Możemy stąd wyjść.
Chihaya!
Sonia!
Przepraszam! Zostań ze mną!
Chihaya?
Zobacz, co my tu mamy.
To ty jesteś…
tą pięknością z okresu po restauracji.
Kurtyzana Chihaya, czyż nie?
Wynoś się, zbirze.
Któż by się spodziewał?
Mówisz jak zwykła dziwka.
Asahiro to już historia.
Możemy robić, co nam się żywnie podoba.
Ty smarkulo!
Kogóż my tu mamy?
To elfi bachor.
Zabieram ją.
Przestań!
Ty…
Co ty wyprawiasz?
Ty dziwko!
Jak śmiesz!
Chihaya!
Ta misja zbyt dużo mnie kosztowała.
Nie.
To nie może być prawda!
So… niu.
Zanieś to
do Hakodate.
Vykwaros.
Szefie!
Ona tu jest!
Idź po tę bestię!
Tak jest!
Sonia.
Ma na imię Sonia.
Rusz się, a zginiesz.
Uciekajmy stąd!
Wy orkowie nie czujecie gorąca?
Pospiesz się!
Szybciej!
Chodźmy!
Sonia.
Elfy nie mają takiego zwyczaju?
Tak widzimy umarłych w niebie.
Chihaya nie pójdzie w takie miejsce.
Trafi na północ.
To jej szpilka do włosów.
Chihaya chciała trafić do krainy elfów.
Do „Hakodate”.
Hakodate to kraina elfów?
Zajmij się tym.
Mam cię tam zabrać?
Nie możesz odmówić.
Chcesz mnie zatrudnić, dziewczyno?
Ty ohydny zabójco.
Wysłuchaj mnie.
Mój szef szukał tej dziewczyny.
Porywa wszystkie osierocone elfy.
Jeśli dowie się, że ona żyje,
dopadnie ją nawet na krańcu świata.
Rozumiem. Tak łatwo zdradzić sojuszników.
Nikogo nie zdradzam.
To była moja ostatnia misja.
Obiecał, że mnie po wszystkim uwolni.
Nie jestem nikomu nic winien.
Nie chcę już być…
zabójcą.
Mam dość!
Ten kły to symbol mojego ślubowania.
Wiesz, gdzie jest Hakodate?
Oczywiście.
Rozumiem.
- Masz tę robotę. - Chwila.
- Dziękuję, mała. - Nie ma sprawy.
Pleszka chińska?
To dobry znak dla naszej podróży.
Mówi się, że ich śpiew brzmi jak rozpalenie iskry.
Patrzcie.
Zanim wyruszymy, użyjemy tego
i wskrzesimy iskry, by życzyć sobie bezpieczeństwa.
Nie.
Elfy tego nie robią?
Nie przedstawiłem się.
Jestem Raiden. A ty?
To Izou.
JOKOHAMA
Słup światła?
Nie dbam o cenę. Masz ją sprowadzić.
FUCHU-SHUKU, TOKAIDO
Nie możemy pozwolić orkom na pobyt w naszej chacie.
- Dlaczego? - Przepraszamy za kłopot.
Poszukajmy czegoś innego.
Każę wam natychmiast odejść, jeśli sprawicie kłopoty.
Zrozumiano. Jesteśmy wdzięczni za schronienie przed żywiołami.
Jesteś pierwszym uprzejmym orkiem, jakiego znam.
Jak na człowieka to trochę ci daleko.
Chodźmy już!
Uspokój się. Już idę.
Masz do nich słabość.
Do dzieci.
Raczej do elfów.
Jestem im to winien.
Opowiedzieć ci?
Tylko zwięźle.
To było zanim przybyłem na wyspę.
My, orkowie, również jesteśmy uważani za utrapienie.
Ale jedna dziewczyna
mówiła do mnie po imieniu.
Była elfką?
Tak.
Ona przypomina mi tamtą dziewczynę.
Gdy tuliła kurtyzanę i patrzyła na mnie z wściekłością,
przypomniałem ją sobie.
Opuściłem tamte ziemie przez nienawiść do tych, którzy nie lubili orków.
Ale nawet tutaj spotyka mnie to samo.
To nie wszystko.
Sam sobie to robię.
To wystarczający powód, by zostawić szefa?
Koniec końców
nasza rasa przydaje się tylko ze względu na siłę.
Pracujemy tylko jako zabójcy lub sami giniemy. To takie proste.
Dzień po dniu walczymy na ślepo w ciemnościach.
Czy to tak źle, że pragniemy
choćby najsłabszego światła?
Znalazłem je.
Najsłabsze ze świateł.
Umiesz dobrze władać mieczem. Bitka ci nie obca.
Jak zostałeś strażnikiem w burdelu?
Mówiłem ci.
Nie umarłem.
A teraz korzystam z pożyczonego czasu.
W czasie restauracji?
Napijesz się?
Orkowie też czasem coś chlapną.
No nie!
Co się stało, Izou?
Nic.
Dorośli mają dużo na głowie.
Bardzo dużo?
Tak.
To niesprawiedliwe!
Powiedz, czym jest to „dużo”!
Gdy dorośniesz, sama to zrozumiesz.
Nie traktuj mnie jak dziecko! Nie cierpię tego!
Hej.
Cicho.
Będzie coraz więcej ludzi.
Może pójdziemy boczną ścieżką?
O co chodzi?
Może o mój zapach.
Orkowie wyczuwają się nawzajem.
Ruszajmy.
Miejmy nadzieję, że to ich zwiedzie.
Zaraz.
Kogo próbujemy zwieść?
Czy mój pojedynczy kieł ci nie wystarczy?
Wiadomo, że aby zdradzić, trzeba wzbudzić zaufanie.
Ty tak uważasz.
Ja mu ufam!
Nie trafisz do krainy elfów!
Chihaya mnie tego nauczyła.
Zaufaj, gdy widzisz światło.
Światło?
Pójdę przodem.
Schowaj to.
Tędy.
- Bądź czujny! - Wiem!
Mistrzu Koketsu…
Dlaczego?
Na co…
tak się patrzysz?
Już nic
nie możesz zrobić.
Zostań z Sonią!
Raiden!
Przestań!
Szefie…
Co się dzieje, Raidenie?
Odbiło ci?
Mam już dosyć.
Uwolnij mnie…
Jak sobie życzysz.
Złożyłeś obietnicę.
Najpierw oddaj mi tego bachora.
Nie słuchaj go!
W końcu jesteś tylko jednym z nas.
Kto prócz nas
zaakceptowałby kogoś takiego jak ty?
Ty zepsuty i ohydny orku.
Ani się waż!
Zabijcie go!
Skaczemy!
Nie! Boję się!
Izou!
Nie przeżyją tak silnego upadku.
Rzadko przyjmuję gości.
Raiden.
Jesteś cały?
Sonia zaginęła.
Pierwszy raz widzisz centaura?
Coś ty za jeden?
Kto to wie?
Proszę.
Ludzie nazywają mnie Tsukuyomi.
Mówcie na mnie, jak chcecie.
Słyszałem o nim.
To pustelnik żyjący u stóp Fudżi.
Mędrzec, pół-człowiek, pół-koń.
Nie jestem mędrcem.
Jestem tylko głupcem.
Wraz z nami rzeką powinna płynąć młoda kobieta.
Znalazłem tylko was.
- Nie kłam! - Uspokój się.
Gdyby chodziło mu o nią,
to po co by nas ratował?
Nie ufam dziwakom!
Pamiętaj,
że ona jest elfką.
Szukacie elfki?
Wiesz coś o niej?
Nie zapędzaj się.
Za mną.
Całe stworzenie.
Słyszałeś kiedyś imię
Władcy Ciemności, wszechmistrza?
Nigdy. Pierwsze słyszę.
Czyżby?
Władca Ciemności od dawna jest pogrążony we śnie.
Do jego obudzenia potrzebna jest Różdżka.
Potrzebny jest magivzny przedmiot.
Jesteśmy pewni, że
ten przedmiot ten
znajduje się na tych ziemiach.
Jakie macie dowody?
Bezkrwawy zamach stanu.
Różdżka zakończyła wojnę domową, która w mgnieniu oka podzieliła te ziemie.
To dzięki jej mocy.
Nieprawdaż?
Baronie Okubo Toshimichi.
Różdżka ma niezgłębioną moc.
Gdy włada nią człowiek otoczony światłem,
świat będzie lśnił jasnością.
Zaś gdy zawładnie nią człowiek okryty ciemnością,
świat ogarnie nieprzenikniona ciemność.
Ci, którzy mogą używać Magicznej Różdżki, nazywają się „Brightami”.
Brightami?
Tak.
Co ta Różdżka
i Brightowie mają wspólnego z naszą młodą damą?
Istnieje skończona liczba Brightów.
Większość z nich
to elfy.
Nie wszystkie elfy potrafią użyć Różdżki.
Choć jest taka możliwość.
Nikt nie wie, kim jest Bright, dopóki ten nie dotknie Magicznej Różdżki.
Innymi słowy,
mój szef szuka elfa, który użyje Różdżki, by na nie polować.
Nic ci nie powiedział?
Jego podwładni to oddziały uderzeniowe. Nic nam nie mówił.
Czemu posunął się
aż do spalenia Asahiro, by znaleźć Brighta?
Są dwie grupy, które kłócą się o kontrolę nad Magiczną Różdżką i Brightami.
Jedna z nich nazywa się „Tarcza Światła”.
Druga to „Inferni”.
Jeśli znajdziemy Różdżkę,
co mamy z nią zrobić?
Nic.
Nic nie róbcie i nic nie mówcie.
Zostawcie to nam, Inferni.
Jeśli znajdziecie Różdżkę, pożyczymy wam jej moc.
W naszym kraju mamy takie powiedzenie, że dobre oferty dostaje się tylko wtedy,
gdy jest drugie dno.
Te jego jasne oczy.
Nie potrafię z nich wyczytać emocji.
Brak w nim jakichkolwiek emocji.
Nie śpisz?
Izou! Raiden!
Słup światła, który pojawił się w Kioto…
To ty go stworzyłaś?
Władza to władza.
Objawi się jako niebo czy piekło?
To nie jest z góry ustalone.
Jeśli chcesz poznać elfy,
jedź na wschód od Fudżi.
W Jokohamie żyje społeczność elfów .
Dlaczego tak nam pomagasz?
Długo już żyję na tym świecie.
Wystarczająco, by się nim znudzić.
Świat rządzony przez szoguna lub postawionego na czele cesarza
już mnie nie rusza.
Jeśli jednak
czeka gdzieś na nas nowy świat,
to chcę go zobaczyć.
Nowy świat?
Co widzisz?
Wyczytałem z gwiazd,
że ta młoda elfka powinna jeszcze żyć.
Naprawdę?
Nie inaczej.
Szczęśliwej podróży.
ODAWARA, TOKAIDO
Ludzie i orkowie.
Elfy, krasnoludowie, gobliny.
Wyczuwam wiele ras.
Orkowie mają dobre nosy, co?
I dobry smak.
Wyleciało mi z głowy.
Nic o tobie nie wiem.
Wybierasz się do Jokohamy,
bo też martwisz się o Sonię?
Zatrudniła mnie.
Jestem jej ochroniarzem.
Prowadzi cię lojalność
i prześladuje nieufność.
Jesteś bardzo zajętym samurajem.
Co zrobisz, gdy to się skończy? Nie masz do czego wracać, co?
To prawda.
Straciłem wszystko wraz z prawym okiem.
Nie o to mi chodziło.
Cześć, mały. Nie płacz.
Możesz wziąć to.
Dziękuję!
Tam jest!
Zostaw chłopka!
- Kotaro! - Mama!
Wracaj tu!
- Zginiesz! - Przestań.
Jesteśmy tylko podróżnikami.
- Nie zrobiliśmy nic złego. - Akurat!
Tacy jak wy odpowiadają za porwania i morderstwa kobiet i dzieci!
Pewnie jesteście w zmowie z tym mordercą elfów.
- Co powiedziałaś? - Czekaj.
Ci dwaj nie są źli.
Przepraszam.
Wyjaśnię im, co się naprawdę stało.
Ostatnio działo się tu sporo przerażających historii.
Wszyscy mają dosyć.
Opowiedz mi o mordercy elfów.
Wiele elfów i ludzi elfiej krwi
zostało ostatnio porwanych.
Było o tym w gazecie. Dajcie mi chwilę.
Niedawno pojawiła się informacja o tym,
że w pobliżu portu w Jokohamie znaleziono zwłoki elfa.
Nie umiem czytać.
To była elfka w wieku około 18 lat.
Odcięto jej obie nogi.
Żeby nie mogła uciec?
JOKOHAMA
Mnóstwo ludzi w tym mieście.
Jest jakiś festiwal?
Najpierw pojedźmy do miasta elfów i zbierzmy informacje.
Co się tak wleczesz?
Nie do wiary.
Ale się wszyscy śpieszą.
I są niegrzeczni.
Co się dzieje?
Nic.
Po co to kończyć?
Szukamy
nowego świata,
do którego nas zaprowadzisz.
Zawsze to w tobie lubiłem.
Jesteś bardzo szczery.
Ale
już cię nie potrzebuję.
Wszystko w porządku?
Odpocznij trochę. Pójdę przodem.
Wielka Kurtyzano!
Kim jesteś?
Przepraszam.
Pomyliłem się.
Zaczekaj!
Wziąłeś mnie za kogoś innego.
Tak.
Może to moja bliźniaczka.
Proszę.
Idź już.
Zapach elfów jest zbyt intensywny.
Nie będę potrafił wyczuć Sonii.
Zatrzymaj się!
Co? Zatrzymaj się!
Czego ty chcesz?
Skąd to masz?
Kupiłem w jednej posiadłości w okolicy Yamanote.
W której?
Nie pamiętam takich szczegółów.
Hej! Musisz za to zapłacić, draniu!
Chihaya Zapomniana?
Tak ją nazywano.
Wygląda na to, że straciła pamięć.
Wygląda znajomo?
To pamiątka po niej.
Różdżka!
Słyszałeś, że
w Kioto pojawił się ostatnio słup światła?
Asahiro.
Wystrzelił w niebo z pokoju kurtyzany.
To moja siostra.
To była
moc Różdżki.
Izou! Patrz, co znalazłem!
To ubranie Sonii!
Mój towarzysz podróży.
To duch?
Nie.
To siostra bliźniaczka.
Właśnie ją poznałem.
Rozumiem.
Co z tym ubraniem?
Goblin sprzedający używaną odzież kupił ją w posiadłości w górach.
Inne ubrania też pachniały elfami.
Sonia może być tam uwięziona.
No właśnie!
Posiadłość w górach?
Coś ci to mówi?
Kim jest Sonia?
Młodą elfką.
Była ulubienicą kurtyzany.
Mieliśmy zabrać ją do Hakodate,
ale została porwana.
To musi być sprawka Inferni.
Tsukuyomi o nich mówił.
Wygląda na to, że ścigamy tego samego wroga.
Jesteś członkinią Tarczy Światła?
Tak.
Chodźmy.
Później zdradzę wam szczegóły.
Moja siostra dzierżyła Różdżkę.
- Była Brightem? - Tak.
W Tarczy Światła wiedzą,
że Różdżka znajdowała się gdzieś w Zamku Edo
i wyruszyła do Tokio z Hakodate.
Siostra wykorzystała wojnę między nowymi siłami rządowymi
a starą armią Szogunatu, by przeniknąć do Zamku Edo.
Musiała znaleźć Różdżkę, zanim ta wpadła w ręce Inferni.
Musieli ją złapać zaraz po tym, jak ją znalazła.
Uwolniła moc Różdżki i zniknęła.
To była kurtyzana Chihaya?
Inferni szukają Różdżki z pomocą rządu Meiji.
Jest powiązanie między Różdżką a Brightami.
Szukając wszędzie elfów, chcą odnaleźć Różdżkę.
Czyli w Inferni są też elfy? Czemu mieliby zabijać swoich?
Aby ich uciszyć. By powstrzymać plotki o poszukiwaniach Różdżki.
Ciekawe, czy ukryła ją tam, żeby była blisko.
Dała ją Sonii.
Czyli teraz należy do niej.
Musimy ją oddać.
Nasz wywiad złapał członków Inferni, którzy odwiedzali tę posiadłość.
Czujesz Sonię?
Słabo.
Czy jeśli pójdę do krainy elfów, będę mogła robić, co chcę?
Wszystkie życzenia się spełnią.
Dzięki ukrytej mocy spotkasz nawet swoich zmarłych przyjaciół.
Gdzie są Izou i Raiden?
Są leczeni w innym miejscu.
Nie martw się.
Rozumiem.
Przyjęcie do naszych szeregów tak utalentowanych dzieci
jest bardzo obiecujące dla Inferni.
Jestem pewien, że przywrócisz życie Władcy Ciemności.
Nie zginęli?
Ona nie ma różdżki, ale może być Brightem.
Najlepiej zaprowadzić ją do naszej ojczyzny.
Chodźmy.
Czuję Sonię.
Moja mała!
Kto to jest?
Mistrz?
Izou.
Wiedziałem, że żyjesz.
Mistrz Koketsu.
Dlaczego?
To oficer Inferni!
Moja dziewczynka!
Nie pozwolę ci na to!
Tarcza Światła?
Po co ci ta dziewczynka?
Ona jest Brightem, prawda?
Izou.
Sonia!
Izou!
Jedziemy.
Jest Anna. Bierzcie powóz!
Już się robi.
Raiden!
Anna!
Nakazo.
Wracajmy do kryjówki.
Dobrze.
Inferni planują zabrać ją do ich ojczyzny.
Będą chcieli odpłynąć z portu.
Jak ich powstrzymamy?
Będziemy ich ścigać statkiem.
Tarcza Światła ma kryjówkę w innym porcie.
Stamtąd wypłyniemy.
Izou, ty chyba znasz tego człowieka.
Był moim…
mentorem.
To ten, o którym mówiłeś w domku?
Byłbym gotów poświęcić życie
dla mistrza Koketsu.
Wiele dla niego zaryzykowałem.
Byłem z tego dumny.
Myliłem się.
W końcu zrozumiałem,
że jestem tylko pionkiem.
To, kim naprawdę powinniśmy być,
zmienia się w zależności od okoliczności.
Pewne rzeczy się nie zmieniają.
Ja wciąż mam tutaj
kwitnący kwiat, który podarowała mi ta mała elfka.
Dotrzymasz obietnicy, którą złożyłeś Sonii?
Czy lojalność wobec swego pana aż do końca
nie jest częścią doktryny samuraja?
Nie jestem samurajem.
Jestem ochroniarzem.
Ochroniarzem Sonii.
Wróciła!
Pospieszcie się! Odpływamy!
Tak jest!
Hej! Otwierać!
Otwierać drzwi!
Na prawą burtę!
Odwagi!
Do dzieła.
Szefie…
Jak śmiesz!
Tak mi się odpłacasz?
Znajdź Sonię!
Giń!
Czas poznać Stwórcę!
Sonia!
Gdzie jesteś?
Ratuj mnie, Izou!
Izou!
Sonia.
Izou.
- Odejdź od drzwi. - Dobra.
Izou.
Jesteś cała?
Tak, dzięki.
Sonia!
Izou!
Izou…
Straciłeś z oczu właściwą ścieżkę.
Bądź mi posłuszny.
Pionek musi żyć jak pionek.
Odbiję Sonię.
Czemu tak się gorączkujesz
z powodu tej elfki?
Bo jej coś obiecałem!
Obiecałeś?
Dotrzymam słowa,
które dałem Sonii!
To był mój błąd,
że nie upewniłem się, czy zginąłeś.
Ale…
Teraz go naprawię.
Izou!
Nie!
Nie umieraj!
Izou!
Wróciłeś.
Sonia…
Różdżka!
Ta dziewczyna. To Bright.
Gdzie to ukryłeś?
Daj mi to.
Nie ma mowy! To należy do Chihayi!
Zrób to.
Nie rozumiesz.
Zaufaj sobie!
Chihaya?
Daj mi to.
Dawaj.
Daj mi to!
Nie!
Vykwaros!
Brak własnego miejsca w świecie oznacza,
że możesz udać się, gdzie tylko zechcesz.
Widzisz? Gdziekolwiek.
KILKA DNI PÓŹNIEJ
Nie! Nie chcę!
Boję się wody! Nienawidzę statków!
Podróżując po świecie, spełnisz życzenie Wielkiej Kurtyzany.
Słyszałaś? Ma rację.
Dobrze.
Nie traktuj mnie jak dziecko.
Przepraszam, panienko.
Anno, z zaopiekuj się Sonią.
Oczywiście.
Obiecuję…
że wrócę!
Nie znaleźliśmy Różdżki.
Będziemy musieli zjednoczyć te ziemie
przy użyciu własnych mocy.
Sonia…
Hej!
Jesteś pewien?
Ludzie sami zajmą się swoimi sprawami.
Czy tak nie jest w świecie orków?
Tak też robimy w naszym świecie.
Światło rodzi ciemność tak silną jak ona sama.
Obie mają jakiś cel i znaczenie.
Każdy emituje światło i ma w sobie ciemność.
Nie wstydzić się światła i nie bać się ciemności.
To mój sposób na życie.
Ciekawe, dokąd ostatecznie trafi światło.
Nad czym będzie świecić?
Tego nie wie nikt.
Prędzej czy później ktoś znów o nim opowie.
Napisy: Agata Martelińska