KOMENDA POLICJI, WELLINGTON
Powiem wprost: Cieszę się, że tak się stało.
To nauczka dla wszystkich.
Jeśli na miejscu zatrzymania dilera pojawi się gołąb lub stado gołębi,
- nie można mówić o żadnej ich winie. - Nie powiedziałem, że są winne,
ale że przeszkodziły mi w akcji, szkodząc mojej odzieży.
Niech będzie, ale musisz wiedzieć, że nie podejmę śledztwa przeciw nim.
Utrzymuję, że były tresowane.
Przejdźmy do kolejnej sprawy.
Zaginiona dziewczynka: Sophie Wilks, 13 lat.
Ostatni raz widziana dwa dni temu na wyspie Sales.
Ostatni znak życia dała na Chap-snacie.
Znaczy na Chat-snapie.
Światło!
Należy odciąć się od świata i zjednoczyć z naturą.
Ojeju, nie... Nie!
POSTERUNKOWA O'LEARY
POSTERUNKOWY MINOGUE
SIERŻANT MAAKA
SEKCJA PARANORMALNA
Sophie Wilks udała się rzekomo na Wyspę Sales i nie powróciła.
Ale kapitan promu jej nie widział. Mieszkańcy wyspy też nie.
- I kto tu mówi prawdę? - Pan, szefie.
Ja wierzę panu.
Myślę, że prawdę mówi kapitan.
Albo mieszkańcy.
- Ktoś mówi prawdę. - Prawda.
To zdjęcie Sophie z ubiegłego miesiąca, z dnia urodzin.
Dziewczynki dojrzewają szybciej niż chłopcy.
Wygląda dorosło.
Chcę dziś rozpocząć akcję na wyspie, ale to skomplikowane.
Cała tamtejsza ludność należy do sekty.
Od pokoleń żyje w izolacji
i para się sztukami, które są niczym tajemne arkana.
To znaczy?
- Że są starożytne. - I pradawne.
Mam tu list, wysłany przez jednego z przywódców religijnych sekty.
Pisze tak: "Tylko czystym dane postawić stopę na świętej ziemi.
Dusze intruzów są ci nieczyste".
Zadam wam teraz na wskroś intymne pytanie...
Minogue, rozmów się z Parkerem.
Jak rozumie się tam pojęcie "czystości"?
Czyści są ci, którzy "nie legli z osobą płci przeciwnej".
- Praktycznie rzecz biorąc... - Co do definicji?
...jestem "czysta".
Ja też!
- Wow! Naprawdę? - Tak, ale że ty też?
- Istny szok. - To nie tak...
- To dobrze. Gratuluję. - Drobiazg.
Czytałem,
że około 12% osób w moim wieku nie zaznało seksu.
- 12%? - Z grubsza.
W takim razie wyruszajcie.
PORT W WELLINGTON, 15:57
Na wyspę dostarczy nas stary znajomy
i pomocnik, kapitan Quinn.
- Przykro, że oko wciąż się nie goi. - Drugie mi się paprze.
Co za pech!
Opowieść o tym, co spowodowało mój uraz,
- nie jest dla ludzi słabego ducha. - Co to było?
Muchozol.
- Sprej na muchy? - Skierowałem dyszę w złą stronę.
Uważajcie na siebie.
Nie zejdę na ląd, chyba że mnie zmuszą.
Wspólnota Doliny Rogu wzbudza we mnie podejrzenia.
Te ich rytuały,
wierzenia,
- orgie... - Mają tu orgie?
- Skąd wiesz, co tu się dzieje? - Chcielibyście wiedzieć?
- Ja tak. - Ja też.
Przeczytałem w sieci.
- O'Leary? - Tak?
Nie masz poczucia, że iści się złowróżbna przyszłość?
Nie.
Ja też nie.
Szacowni stróże prawa, witajcie!
Dziękuję. Posterunkowa O'Leary.
- Posterunkowy Minogue. - Jam jest Avalon.
Mówcie mi Mamo.
- Dobrze. - Dobrze, Mamo.
- Powtórz! - Powtórz...
Dzięki, Mamo.
Dzięki, Mamo!
Zdumiewa mnie, iż tak wspaniałe osoby spełniają nasze wyjątkowe wymagania.
- Nie wygląda na zdumioną. - Ani my na wspaniałych.
- To jest Tomath. - Chwała Rogowi!
- Milcz! - Co mówił?
A to Lilda.
Stój prosto!
Będą stale tuż przy waszym boku podczas pobytu na wyspie.
To legalne?
Z wielką przyjemnością będą wam służyć.
Cieszymy się na wspólne chwile.
Nie zbaczajmy z tematu.
Przede wszystkim pragnę spytać, czy widzieliście tutaj Sophie Wilks.
Zostawmy to na później.
- Wyruszajmy do Doliny Rogu! - Przepraszam, dokąd?
- Do Doliny Rogu. - Nie słyszę!
- Rogu czy Wrogów? - Rogu.
Za mną!
- Patrz. - Co to?
- Dziwne, co? - Chodźcie!
WITAJ NA WYSPIE SALES STĄD SIĘ NIE (CHCE) WRACA(Ć)
- Avalon? - Zaczekaj, Mamo!
DOLINA ROGU, OSADA, 16:35
Dzień dobry.
Chwała czystym!
Modliłam się do Wielkiego Rogu o twoje przybycie...
Elspeth, imaj się robótek!
Zaprowadzę was na kwatery.
Sympatyczna.
Tuszę, iż będzie wam tu wygodnie.
- Nie ma jakichś... - ...ładniejszych?
To mój pokój z dzieciństwa.
Nie oceniajcie go zbyt surowo.
Usiądźcie, proszę.
Wiele o was wiemy.
Wypada więc, abyście i wy nas poznali.
Skąd o nas wiecie?
Puść taśmę.
WITAJ NA WYSPIE SALES
- Nie zauważyłam was. - To ty!
To stare wideo. Widzicie moją mamę.
Mamę Mamy.
Wygląda jak ona.
To jej krewna.
...wolny duch zawierza swój dobrobyt naturze,
tak jak zawdzięczamy nasz dobrostan duszy.
Spodoba wam się tu.
Wasz czas wśród nas
przepełni szczęście.
Spodoba wam się tu.
Wasz czas wśród nas...
przepełni szczęście.
Zrobicie to...
co powiem.
Kto to był?
To Sophie.
Widzisz ją, Minogue?
Zbudź się!
Wstań, słyszysz? No już!
- Wyjdźmy... - Co się stało?
Zahipnotyzowała cię.
Szefie, odbiór?
Nie jestem podatny na sugestię.
- Jesteś. - Może i tak.
Panie sierżancie?
Jestem.
O'Leary, odbiór?
Parker?
Wiem, że tam jesteś. Wejdź.
- Do środka? - Właśnie tak.
Szybciej!
- Właśnie przechodziłem obok... - Jasne. Siadaj.
Możemy porozmawiać jak mężczyzna z mężczyzną?
Oczywiście. Jestem mężczyzną.
Dręczy mnie poczucie winy...
Dlatego, że zawsze mnie szef wyrzuca, a teraz ma pod ręką tylko mnie?
Nie. Chcę powiedzieć,
że powoli zaczynam rozumieć, co się dzieje na wyspie Sales.
Na to odpowiem tak:
To bardzo ciekawe! Czego się szef dowiedział?
A ja na to: Popatrz sam!
Przejrzyj te wycinki prasowe.
Na wyspie regularnie dochodzi do zaginięć
i to już od ponad 90 lat.
Za każdym razem przybywający tam funkcjonariusze
musieli spełnić wyjątkowe wymagania.
- Wszyscy byli seksualnie czyści. - On też?
Na to wygląda.
Co za strata!
Żaden z naszych dochodzeniowców nie powrócił z wyspy.
Aż tak im się tam spodobało?
Być może, ale im dłużej o tym myślę, tym bardziej jestem przekonany,
że wyspiarze wabią tam określonych ludzi.
Ale w jakim celu?
Co warta taka czystość? Ważne, żeby się myć.
Składają ich w ofierze.
- Ruszamy. - Ja też?
Tak, Parker.
Jeszcze jedno...
Jaki podarek najlepiej wyrazi taką myśl:
Przepraszam, że wypytuję cię o czystość
i prawdopodobnie narażam cię na rytualny mord?
- Chyba czekoladki. - Znakomicie.
18:23
Widziałaś może tę dziewczynę?
- Nie. - A ty?
Podobno ma 13 lat.
- A ty ile? - 14.
Jasne. Czyli jesteś od niej starsza. Jakoś trudno w to uwierzyć.
Znacie hasło do miejscowego wi-fi?
Muszę sprawdzić maila.
Co to jest "hasło do wi-fi"?
Kapitanie Quinn, odbiór?
- Cisza. - Zasięgu też brak.
Chwała Rogowi!
O, Mama! Witajcie.
Czy nasze wideo was odświeżyło?
- Mnie nie. - Czuję się nędznie.
Chwała Rogowi.
Mam pytania co do tego wideoinstruktażu.
- Po pierwsze, kiedy powstał? - Jak mówiłam,
przed moim narodzeniem.
Niemożliwe. Widać na nim Sophie.
Nie zrozum nas źle, Mamo.
Filmik był fajny, masaż też jest przyjemny,
ale przypłynęliśmy tu w związku z zaginięciem dziewczyny.
Lilda, Thomath...
Przygotujcie gościom gorącą kąpiel.
Nie! Nie chcę się kąpać.
Porozmawiamy z mieszkańcami.
Gładko, powoli...
szybko zniewoli!
Wsłuchaj się w głos!
- Bądź posłuszny... - Będę...
Nie! Dość tego!
Musimy kontynuować dochodzenie.
Minogue!
- Idziemy. - Tak jest. Kontynuujemy dochodzenie.
Szacowni stróże prawa!
Udało nam się zgubić
21:29 - tę uciążliwą trójcę,
która, przy całej sympatii, utrudniała nam pracę.
Policja nowozelandzka utrzymuje się z pieniędzy podatników.
Owszem, szanujemy czas służbowy,
ale zgubienie pościgu zajęło nam kilka godzin.
Na wyspie Sales obowiązują tradycje, które nazwać można nordyckimi,
albo też demonicznymi.
My, policjanci, mamy własną tradycją,
zwaną w skrócie procedurą postępowania.
Kontynuujemy śledztwo.
Mam do was pytanie:
Widziałyście może tę dziewczynę?
Jak rozumiem, nie?
Znacie informacje, które ułatwią mi jej znalezienie?
Proszę pomówić ze starszymi.
Starsi?
Czy to ci nadzy panowie?
- Warto pomówić z kimś jeszcze? - Proszę spytać starszych.
Dziękuję.
- Minogue! - No?
Pogadamy z nimi?
Dobry wieczór.
- Posterunkowi Minogue i O'Leary. - Niezbyt mi się to podoba.
Nie wiem, jakie obowiązują tu przepisy.
Sprawdzę to po powrocie.
Tym razem udzielę panom jedynie upomnienia.
- Szukamy dziewczyny. - Nie.
- To jest dziewczyna. - No.
- Rozpoznajecie ją, panowie? - Nie.
Nie zdążyli panowie nawet się jej przyjrzeć.
- Hmm. - Czy to wyraz lekceważenia?
- Nie widzieli jej panowie? - Tej tu?
- A może tę? - To ta sama.
- Widzieli panowie? - Nie.
Miała na sobie charakterystyczne, pomarańczowe okrycie.
- Szwacz. - Słucham?
- Pomówcie ze szwaczem. - Gdzie go znajdę?
- Daveo! - Daveo?
Macie interesujące fryzury.
Dobry wieczór. Kolejny bez gaci...
Pamięta pan może, czy obsługiwał tę kobietę?
- Tak. - Okej.
Co mianowicie? Czyżby taki pomarańczowy płaszcz?
Nie.
Więc widoczny tu płaszcz nie został uszyty przez pana?
Nie.
To była gliniasta peleryna.
Zaraz wrócę. Odziej się pan.
O co chodzi?
Sophie...
- Szykują ją dla Rogatego. - Co, proszę?
Dla Rogatego...
- Gdzie ona jest? - ...na ofiarę.
Co powiedziałeś? Na ofiarę? Zaczekaj!
Zaczynam podejrzewać, że Sophie zostanie złożona w ofierze.
To nie najlepsza sytuacja.
Minogue!
Ocknij się!
Jestem. Co się dzieje?
- Znowu wpadłeś w trans. - Niby ja?
Szacowni stróże prawa!
Przestańcie. Denerwuje mnie to.
Dzięki klasycznemu rozpytaniu ustaliłam miejsce pobytu Sophie.
Z braku czasu podejmę autorytatywną decyzję
o nie włączaniu trójcy w nasze działania.
Popieram.
- Sophie? - Sophie Wilks?
- Sophie? - To ona!
Wracaj!
Tam jest!
- Sophie! - Wracaj!
- To ona? - Chyba ktoś inny.
Sophie!
Thomath? Co tu robisz o tej porze?
- To nie ona. - Zawiodłem się na tobie!
Minogue, odwróć się.
- Kto to ma być? - My!
Ja nie jestem podobny, ty owszem.
- Po co to? - Gdyby coś nam się stało,
odeślą nasze podobizny i nikt się nie zorientuje.
- O'Leary, znów ją widzę! - Pościg!
Sophie!
W samą porę, szacowni stróże prawa!
Nie mogliśmy zacząć bez was.
Wyśmienicie się spisałaś, Sophie.
Dziękuję, Mamo.
Przyprowadziłaś nam owieczki.
Mamy zwrot akcji. Być może to my stanowimy ofiarę.
- Przewidziałem to. - Tak?
Nie zamierzałem wyjść.
Rogaty, nadszedł czas!
Dziękujemy Ci za Twe wspaniałe dary,
składając Ci w ofierze tych oto szacownych stróżów prawa.
Są Twoi, nasz szczodry Panie!
Spójrz tylko, jak piękne ofiarujemy ci dary.
- Jak ci się to widzi? - Nie widzi mi się to w ogóle!
Rozumiem, że jest wam trudno.
Ale cóż to by była za ofiara, gdyby było łatwo?
Kapitanie Quinn?
- Słyszę cię. - Wezwij pomoc!
- Ratunku! - Grozi nam niebezpieczeństwo.
Fakt. I to poważne.
Kapitanie? Ty tutaj?
Tak. To zresztą dziwaczna historia.
To znaczy?
Pokazali mi hipnotyzujące wideo i mnie zahipnotyzowali.
Jestem w transie.
Zawsze przywozi nam policjantów swoją policyjną motorówką.
Otóż to!
To nie do przyjęcia!
Spodoba wam się tu.
Wasz czas wśród nas przepełni radość.
Mnie się tu nie podoba!
Minogue!
Spodoba wam się tu!
Wasz czas wśród nas przepełni radość.
23:03
Zdaje się, że sekciarze zadowolą się złożeniem pojedynczej ludzkiej ofiary
w osobie Minogue'a.
Być może są zawiedzeni, ale nie wolno narażać policji
na żadne dodatkowe straty w związku z ich rytuałami.
Spróbuję tam wkroczyć i przerwać tę imprezę.
Nie pierwszy raz mam do czynienia z tłumem.
Gdy opuszczą budynek, poszukam sobie przebrania.
Trzymajcie kciuki.
"Szata ofiarna. Prać w zimnej".
Marny ten kostium.
Idziemy!
Można przyjąć, że Minogue jest przetrzymywany w tej stodółce.
Spróbuję go uwolnić.
Szacowne grono...
Witam na 46. codwuletniej uroczystości ofiarnej.
Chwała Rogowi!
Jego prosimy
o błogosławieństwo wiecznej młodości dla naszych wybrańców.
Zanosimy dzięki Sophie,
która nie postarzała się od 13. urodzin.
Nie zakładałbym się o to.
Podobnie jak ja od swoich 21. urodzin.
A Thomath i Lilda od swych wspólnych 7. urodzin.
Do dzieła!
Módlmy się do Rogatego!
Niech spłynie na nas Jego łaska!
Módlmy się do Rogatego. Niech spłynie na nas jego łaska!
Cześć!
- Chwała Rogowi! - Chwała!
Bądź pozdrowion, Panie!
To chyba najstarszy prawiczek, jaki się trafił.
Morda!
Jesteś całkowicie czysty czy połowicznie,
- jak panna z brzuchem? - Raczej jak Lew bez grzywy.
- Jaki znowu Lew? - Ten, co przed Panną.
Urodziłem się w końcu sierpnia.
Stać! On nie jest czystą panną,
tylko zodiakalną!
Głupcze! Czy to prawda?
A co właściwie znaczy "czysty"?
To akurat robiłem. I to nie raz!
Stać! Policja!
- Jesteście otoczeni! - Właśnie!
Gliny...
- Panie... - Uwolnijcie czystych!
- Minogue? - Źle szefa zrozumiałem.
Dobra! Koniec imprezy! Wychodzimy!
Pójdzie pani ze mną. Będzie długi wyrok.
Avalon i starsi zostali aresztowani.
Sierżant Maaka w pełni panował nad sytuacją.
Obserwował teren już od kilku godzin.
Byliśmy bezpieczniejsi, niż sądziliśmy
i nie groziła nam śmierć w mękach.
Ale stawiliśmy czoło zagrożeniu.
Dobra robota, szefie!
- Co tam niesiecie? - Znaleźliśmy w lesie.
- Rozpoznaliśmy wasze podobizny. - Zdradziły nam wasze sekrety.
Gdyby coś wam się kiedyś stało, już macie zastępstwo.
Dwie wierne kukły.
Czuję się nieco urażona.
Ale na pocieszenie mamy czekoladki.
Nie lubię czekolady.
Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska
Tekst: Tomasz Tworkowski