WIDZĘ CIĘ
Coś się przypala.
Cholera!
- Urodziny mam za dwa miesiące. - Wiem.
Chyba mogę zrobić ci naleśniki?
Nie trzeba.
Proszę, nie zachowuj się tak.
Kto to?
Widziałeś mój kubek?
Ten w słoneczniki.
Chcesz trochę pieniędzy do szkoły?
Spóźnię się.
Trzeba było zjeść naleśniki.
I dać jej satysfakcję?
Od kiedy śpisz na kanapie?
Po prostu zasypiam przed telewizorem.
Wcale ci się nie dziwię.
Postąpiła gównianie.
Nie mów tak.
Więc teraz będziesz się bił?
Zachowywali się jak dupki.
To nie jest powód.
Posłuchaj.
Wiem, że sprawy między mną i mamą...
To nie ma nic do rzeczy.
To jak wygląda ten drugi?
Było ich dwóch.
Jeden płakał.
Słucham?
Cześć, to ja.
Nie chciałam cię budzić.
- Zrobiłam naleśniki... - Dlatego dzwonisz?
- Chciałam też porozmawiać. - Już jadłem. Na razie.
To chyba jakieś żarty.
Chryste, Connor.
Pani doktor, przyszedł pacjent.
Justin Whitter, dziesięciolatek.
Zaginął wczoraj, wracając na rowerze przez park.
Strażnik znalazł rower, po chłopcu ani śladu.
Tak jak Michael King?
Nie wiemy, czy te sprawy się łączą.
Michaela Kinga porwano, gdy jechał do sklepu w mieście.
Justin Whitter, lokalny chłopak z dobrego domu.
Zaginął przy granicy hrabstwa, ale to nam przydzielono sprawę.
Spitz o tym wie?
Sam zdecyduje, czy chce dołączyć.
Będzie chciał.
Możesz prowadzić dochodzenie według uznania.
Ty tu dowodzisz.
Zrozumiałem.
Jestem konserwatorem. Nic pani nie zrobię.
- Co pan tu robi? - Pani mąż wezwał mnie do okna.
Właśnie skończyłem wstawiać nowe.
Proszę dzwonić w razie problemów. Miłego dnia.
Dziękuję.
Kto pana wpuścił?
Pani córka. Była bardzo miła. Dobrze ją pani wychowała.
Córka?
Cokolwiek znajdziecie, może być pomocne.
Justin miał na sobie zieloną sportową koszulkę i wiózł...
Chcę odpowiedzi. Jak najszybciej.
Dzieciak wraca na rowerze przez las całkiem sam.
Rodzicom to nie przeszkadza?
Ma dziesięć lat. Dla nich to wystarczy.
Jak w domu?
Matka, ojciec, dwójka dzieci. Idealna amerykańska rodzinka.
Jasne.
Jak każda.
Mieliśmy z Lisą problemy w zeszłym roku.
Daj spokój.
Nie mówię, że wiem, jak to jest, ale znam jednego psychologa.
Jackie jest psychologiem.
- No tak. - Poradzimy sobie.
Znaleźliśmy coś!
Z drogi. Co macie?
Jezu Chryste.
Mamy to zabrać?
Tak.
Zabezpieczcie to.
Dzięki.
W porządku?
Pamiętasz Cole'a Gordona? To było przed twoim awansem.
Jasne. Zielone scyzoryki.
Sześciu chłopców,
wszyscy zakopani ze scyzorykami.
Pamiętam.
- Ale Gordon jest... - Wiem, sam go zamknąłem
- i na pewno nie wyszedł. - Więc o czym myślisz?
Podasz mi sos?
Dzięki.
Wpuściłeś dzisiaj konserwatora, kiedy mnie nie było?
Chryste, to był on?
Pieprzyłaś się z konserwatorem?
Dobra.
Jesteś zły.
Jak mogłaś?
Jak mogłaś zrobić to tacie?
Kim on był?
Nieważne, kochanie.
Nie masz prawa tak do mnie mówić.
Nigdy więcej.
Jesteś wściekły.
Nie zachowuj się, jakby nic się nie stało!
Myślisz, że naleśniki i kolacje to naprawią?
- Nie... - Zniszczyłaś naszą rodzinę
i powinnaś za to zapłacić!
...jesteśmy w Troubadour Park. Cheryl?
Whitter to już drugi zaginiony w tym miesiącu.
Przypominamy, dziewięcioletni Michael King zniknął...
...sprzed własnego domu. Policja prosi rodziców,
żeby pilnowali dzieci.
Komisarz policji jest pewny, że sprawcy...
Nie słyszałam samochodu.
Dzwoniłam kilka razy.
Jak ci minął dzień?
Wybiłeś okno?
Zadzwoniłam do firmy, która przysłała konserwatora.
Chyba nas okradł.
Co zrobiłaś?
Cała srebrna zastawa zniknęła. Sam zobacz.
Powiedział, że jakaś dziewczyna otworzyła...
Po co mu nasza gówniana zastawa?
Nie wiem. Jego szef to sprawdzi.
Nie wiem, co z tobą nie tak.
Proszę powiedzieć nam coś o synu.
Nazywa się Justin Whitter.
Ma dziesięć lat.
Nie mógł doczekać się piątej klasy.
Ciągle jeździ na swoim rowerze
i zawsze wraca tak ze szkoły.
Wszyscy go tu znają.
To świetny dzieciak.
Skąd się tu wziąłeś?
Nie uciekaj.
Gdzie idziesz?
Poczekaj.
Tak, to twój pokój, ale poczekaj, nie...
No chodź.
Nic ci nie zrobię.
Connor, nie wygłupiaj się.
Bardzo śmieszne, ale teraz mnie wypuść.
Otwieraj!
W tej chwili! Nie żartuję.
- Co ty wyprawiasz? - A ty?
- Przyszłam, bo usłyszałam walenie. - Gdzie Connor?
Nie ma go.
Co?
Znalazłeś coś?
Nie.
Chcesz zadzwonić na posterunek?
Chyba jestem zmęczony.
Może śpij dziś na górze?
Chyba przeniosę się do pokoju gościnnego.
Wiem, że nie możesz mi wybaczyć.
Nie oczekuję tego,
ale chcę, żebyś wiedział, że zrobię wszystko...
Czy w ogóle chciałaś brać ślub?
Jak to?
Gówniany gliniarz z marną pensją, którego nie cierpią twoi rodzice.
- Nieprawda. - Twój ojciec na pewno.
Wiedział, że nie zapewnię ci tego, co on.
Nigdy tego nie chciałam.
Ale ja chciałem.
Myślisz, że bylibyśmy razem, gdybyś nie zaszła w ciążę?
Cieszę się, że tak się stało.
Staram się.
Co robisz?
Gdzie byłeś?
Napić się.
Nie za późno na gry?
- Jutro zawiozę cię do szkoły. - Dlaczego?
Nieważne.
Nie dam się porwać.
Nie widziałam go wieki.
Pamiętasz Hippiego?
Nie.
Mamo.
Dobranoc.
Słucham?
Davis nas wzywa.
Dobra, zaraz będę.
Przepraszam.
Co przegapiłem?
Cole Gordon.
Ściągnęłaś nas do zamkniętej sprawy.
Wiesz dlaczego.
Sposób działania pasuje do porywacza, którego zamknąłeś 15 lat temu.
Rozmawiałam z twoim byłym partnerem, kiedy ty spałeś.
Wysłał mi to.
Jezu Chryste. Schowaj to.
Prawnik Gordona chce tego użyć, żeby unieważnić proces.
Nie marnują czasu.
Muszę rozczarować tego palanta,
ale Gordona skazali za pedofilię,
kiedy znaleźli w jego bagażniku te same scyzoryki,
a w domu ubrania ofiar.
To pewnie naśladowca,
ale musimy to udowodnić.
Larson namierzył dwóch chłopców, którzy uciekli, Brauna i Traversa.
Rany.
Minęło piętnaście lat, ale może pamiętają coś,
co zaszkodzi Gordonowi.
Nie popełniłem błędu. Dokładnie przesłuchałem tych chłopców.
Nie mam żadnych wątpliwości.
To dlaczego skończyłeś tu?
Daj nam te adresy.
Przecież on jest w więzieniu.
To prawda.
Chcemy tylko porozmawiać z pańskim synem.
Jest w ogrodzie.
Ktoś chciałby z tobą porozmawiać.
Pamiętasz mnie?
Detektyw Spitzky.
Kopę lat. Wciąż mam tego dinozaura od ciebie.
Nie!
Cześć, Tommy.
Możesz zacząć od początku?
Odpowiadaj na pytania.
Wiem, że się boisz.
Był tam mężczyzna.
Mężczyzna?
Znałeś go?
Nie, ale mówił, że on zna nas.
Gdzie go widziałeś?
Obserwował nas na torach.
To on okaleczył ci twarz?
Sam to zrobiłem.
Kiedy uciekliśmy z domku w lesie.
To tam cię zabrał?
Pamiętasz, gdzie to jest?
Już go nie ma.
To magiczny dom, który znika.
Co to znaczy?
To znaczy, że nigdy go nie znajdziesz.
TODD: JESTEM NA ZEWNĄTRZ
Co ty tu robisz?
Przyjechałem rano. Zatrzymałem się u kolegi w Braxfield.
Nie czytałaś wiadomości?
Nie możesz tu być. Mój syn jest w domu.
Więc chodźmy gdzieś. Weź wolne.
- Tak dobrze cię widzieć. - Przestań.
Nie dostałaś moich wiadomości?
Moje słowa cię przeraziły?
To już się nie liczy, bo zakochałem się w tobie!
Kocham cię.
Nie mogę...
Nie chcę być z tobą.
Wiem, że się boisz.
- Przestań. - Też się boję, ale to, co nas łączy...
Co, do diabła?
Pokaż.
Nie, wszystko w porządku.
Muszę usiąść.
Poczekaj. Chodź ze mną.
Dobrze, skarbie.
O rety.
Co, do cholery?
Ostrożnie.
To mi przypomina liceum,
kiedy skradaliśmy się do piwnicy twoich rodziców.
- Poczekaj. - Dobra.
Dziwnie się...
Siadaj.
Trochę boli.
- Siadaj. - Teraz lepiej.
Uważaj.
Skarbie, byłabyś świetną pielęgniarką.
Cholera!
Gdy Connor pojedzie do szkoły, zabiorę cię do szpitala.
Brzmi świetnie.
Dzwonisz do mnie.
- Gdzie twój telefon? - Co?
Gdzie masz telefon?
Słucham?
Zostawiłeś gdzieś telefon?
Mój telefon...
Ty to włączyłeś?
Nie.
Byłeś przed chwilą na dachu?
Co? Nie. O czym ty mówisz?
- Mówiłaś, że zabierasz mnie do szkoły. - Zabieram.
Coś się stało?
Idź do samochodu. Zaraz przyjdę.
Jeśli coś zrobiłeś, bo byłeś zły...
O co ci chodzi?
Powiedź mi. Nie będę zła.
- Ja tylko... - Mamo!
Przepraszam, że panią nachodzę.
Nie szkodzi. Przykro mi z powodu pani syna.
Czy pani mąż już coś wie?
Nie wiem.
Na pewno robią, co mogą.
Mój syn gdzieś tam jest.
Znajdą go.
Greg go znajdzie.
Tak, wiem.
Dzięki.
POMÓŻ ODNALEŹĆ JUSTINA
Myślisz, że go znał?
- Co? - Justin Whitter.
Możliwe, że znał porywacza.
Może.
Tylko pomyśl.
Dzieciak jedzie na rowerze,
poznaje mężczyznę,
więc się zatrzymuje.
Facet go łapie
i podrzuca scyzoryk, żeby nas zmylić.
Możliwe.
Albo...
sam zatrzymuje dzieciaka.
Przepraszam, że tyle to trwało.
Pomóż mi.
Chryste. Co dokładnie się stało?
Rozmawialiśmy.
- Tylko? - Tak, rozmawialiśmy za domem.
Powiedziałam, że to koniec
i nagle on upadł.
Krwawił, ale nie aż tak.
- Czemu nie wezwałaś karetki? - Możesz coś zrobić?
- Dlaczego nie wezwałaś pomocy? - To był Connor.
Jak to?
Był na górze.
Był wściekły.
Wściekły?
Tak, że próbował kogoś zabić?
- Może to był wypadek. - Chryste, Jackie.
Nie wiem, co robić.
Nie możesz się teraz rozkleić!
Posłuchaj.
Czy wiesz,
co stanie się z naszym synem?
Nie będę mógł go ochronić.
Idź się przebrać.
Przepraszam.
Tak mi przykro.
WIESZ, CO TO JEST ŻABOWANIE?
KIM JESTEŚ?
WIESZ, CO TO JEST ŻABOWANIE?
ŻABOWANIE
PRZYŁAPANY PODCZAS ŻABOWANIA
NAPISZ, KIM JESTEŚ!
Jedź prosto do szpitala, nie zatrzymuj się.
Zadzwonię, kiedy będę w drodze.
Znajdę sukinsyna, który to zrobił. Jedź.
Właśnie dostaliśmy zgłoszenie. Ktoś widział naszego porywacza.
Nie gadaj. Gdzie?
Namierzają sygnał GPS,
a Harper nie odbiera.
Pojadę po niego.
Nagrałeś to?
- Tak. - Już myślałam, że się nie uda.
Jasna cholera!
Ale widok.
Nie wierzę.
Nigdy czegoś takiego nie widziałam.
Nikt na to nie zasługuje.
Niezła lodówka.
Niczego nie rozbij.
Nie mam zamiaru.
O rany!
Mają grę Battlestar?
Spójrz, ile butelek wina.
Na pewno są alkoholikami.
Chryste.
Mają tyle zdjęć.
Dziwna mamuśka.
Ten dom jest ogromny.
Jakby miał prawdziwe skrzydła.
A ciebie zamknęli.
Alec, chodź. Znalazłam nasz pokój.
Pokój gościnny, skarbie.
To dopiero życie.
Ta pościel jest cała w kurzu.
Jak podczas burzy piaskowej.
Czy oni nie mają przyjaciół?
Mieliśmy spać gdzieś w ukryciu.
To prawda.
Pozwól, że pokażę ci naszą kwaterę.
A w nocy...
będziemy spać tu.
Chyba żartujesz.
Ani trochę.
No dobra.
Powinnam powiedzieć wam, co tu robimy.
Kręcimy dokument.
Chcemy wam pokazać, na czym polega „żabowanie”.
Nazywają nas żabami,
ponieważ skaczemy z domu do domu,
niezauważeni przez domowników.
Zazwyczaj zostaję w domu cztery lub pięć dni.
Przez to nikt mnie nie zauważa.
Staram się jak najmniej ingerować w ich życie.
Najlepiej, gdy mają pokój gościnny.
Tego szukam w pierwszej kolejności.
Pokoju, którego nie używają. Tam najlepiej się zatrzymać.
Jak widzicie,
podjadam z ich lodówki.
To dozwolone, przecież musimy coś jeść.
Staramy się tylko, żeby nie zauważyli.
Ty dupku!
Ten przerażający stwór to mój kamerzysta, Alec.
Po co ci to cholerstwo?
Przecież pasuje, jesteśmy żabami.
Dziwak z ciebie.
Robi to po raz pierwszy, więc ja go wprowadzam,
a on nagrywa wszystko swoją kamerką.
- Pozwoliłam mu też wybrać dom. - Nieźle mi poszło, co?
Udało ci się.
O tej porze
możemy być głośno i robić, co chcemy, bo jesteśmy sami.
Ale gdy rodzina wraca, chowamy się i siedzimy cicho.
I to jest do dupy.
Właśnie.
Jest po drugiej.
Alec i ja zasnęliśmy,
więc rodzina musiała już wrócić.
Alec, śpisz?
Co ty wyprawiasz?
Nudziłem się.
Nie możesz wychodzić kiedy chcesz.
Właśnie wrócił.
Kto?
Mąż.
Widział cię?
Nawet mi pomachał.
Bardzo śmieszne. Wracaj tu.
Słodkich snów.
No to zaczynamy.
Spóźnię się.
Oszalałeś?
Chcesz włączyć alarm?
- Tak. - Odejdź od okna.
Nie wiedziałem, że jesteś taka drętwa.
Cicho!
Wybacz.
Zdajesz sobie sprawę, jakie to niebezpieczne?
Możemy iść do pierdla za samo to, że tu jesteśmy.
Rozumiem.
Nie na tym polega ta zabawa?
Nie. Mamy nie dać się złapać.
Gramy w słowa?
Czemu cały czas chcesz w to grać?
Bo tak.
To ty błagałeś mnie, żebym cię tu zabrała.
Radziłam sobie sama.
Wiem.
Cieszę się, że tu jestem.
Pomyślałem, że nie będzie aż tak...
drętwo.
To dużo lepsze
niż spanie w metrze i na ławkach.
Tylko trochę.
No dobra.
Myślę o słowie,
które ma cztery litery
i zaczyna się na „D”.
Chryste, Connor.
Drań.
Co?
Cztery litery, zaczyna się na „D”.
Misja zakończona.
Na dole jest dużo kryjówek.
W razie czego uciekniemy tamtędy.
Zobacz.
- Jak to zrobiłeś? - Ściągnąłem apkę.
Zapisali hasło do wi-fi na tablicy obowiązków.
Straszny z ciebie dziwak.
Może podokuczamy im dla zabawy?
Poprzestawiamy coś. Pomyślą, że zwariowali.
Nie.
To nie jest śmieszne.
Przestań wszystkiego dotykać.
Nie wierzę, jacy oni są nadziani.
Mają tyle kasy, a kupują takie badziewie.
Kobieta jest chyba lekarzem.
Przeczytałam jej maila.
„Żona ze Stepford”.
Cholera!
Halo?
- Ktoś dzwonił w sprawie okna. - Chwila!
Wpuść go. On nie wie, że tu nie mieszkasz.
Dzień dobry, ktoś zgłosił wybite okno.
Tak, to mój tata.
Tędy.
Alec, chodź.
Teraz!
Jestem konserwatorem. Nic pani nie zrobię.
- Co pan tu robi? - Pani mąż wezwał mnie do okna.
Właśnie skończyłem wstawiać nowe.
Więcej tam nie schodzimy.
Poziom 59.
- Wypchaj się, dupku. - To takie porąbane.
Porwano kolejnego dzieciaka.
W tym mieście.
Justin Whitter, dziesięciolatek.
No tak, Justin.
Znasz go?
Nie. Nie zadaję się z dziećmi, od kiedy nie mam dziesięciu lat.
Bardzo śmieszne.
Koleś, to smutne.
„Ostatnio widziano go w zielonej koszulce.
Zaginął w Troubadour Park”.
Beznadziejnie dla niego.
Żebyś wiedział.
Twoja butelka.
Dzięki.
Musisz się nawadniać.
Dzięki, tatusiu.
...jesteśmy w Troubadour Park. Cheryl?
Whitter to już drugi zaginiony w tym miesiącu.
To świetny dzieciak.
Nie uciekaj.
Tak, to twój pokój,
ale poczekaj, nie...
No chodź.
Chodź tu.
Nic ci nie zrobię.
Connor, nie wygłupiaj się.
Bardzo śmieszne, ale teraz mnie wypuść.
Nie żartuję. Otwieraj!
Mówię poważnie.
Connor, otwieraj!
- Co ty wyprawiasz? - A ty?
- Przyszłam, bo usłyszałam walenie. - Gdzie Connor?
Nie ma go.
Co?
Alec, wracaj w tej chwili!
Co, jeśli ktoś cię zobaczy?
Co stało się z łóżkiem?
Facet się zsikał.
- Przynajmniej tak myśli. - Co?
Daj spokój. Obiecałeś.
Miałeś nic takiego nie robić.
Jeszcze nie skończyłem.
To znaczy?
To nie tak miało wyglądać.
Nie igramy z ludźmi, nie zastraszamy ich.
Więc jaki w tym sens?
Po co to wszystko, jeśli choć trochę nie stracą rozumu?
Mówię serio.
Proszę, chodź.
Jak sobie życzysz.
Co, do...
- Co, do cholery? - Pokaż.
Nie, wszystko w porządku.
Muszę usiąść.
Poczekaj. Chodź ze mną.
- Coś ty, kurwa, zrobił? - Uspokój się, to lekkie uderzenie.
- Co z tobą nie tak? - Nic.
Rozumiesz, że teraz wezwą policję?
- Nie zrobią tego. - Musimy uciekać.
Ty musisz.
Co?
O co chodzi?
Dlaczego to robisz?
Jesteś tu, bo ci zaufałam.
Wiem.
I jest mi przykro.
Ale świetnie się bawię.
Nie wiem, o co ci chodzi.
Powiedz, co się dzieje?
To koniec.
Wychodzimy w tej chwili.
Dobra.
Cholera.
Nasze rzeczy są w piwnicy.
- Świetny plan. - Taki był.
Musimy je jakoś zabrać.
Odwrócimy ich uwagę.
Upuścił telefon.
Ty to włączyłeś?
Nie.
Byłeś przed chwilą na dachu?
Co? Nie. O czym ty mówisz?
- Mówiłaś, że zabierasz mnie do szkoły. - Zabieram.
Idź do samochodu. Zaraz przyjdę.
- Wiedziałem, że gdzieś to mam. - Świetna robota.
Jasna cholera.
Przepraszam, że to tyle trwało.
- Czemu nie wezwałaś karetki? - Możesz coś zrobić?
- Dlaczego nie wezwałaś pomocy? - To był Connor.
- Jak to? - Był na górze.
Był wściekły.
- Tak, że próbował kogoś zabić? - Może to był wypadek.
Nie wiem, co robić.
Nie możesz się teraz rozkleić!
Posłuchaj.
Czy wiesz,
co stanie się z naszym synem?
Nie będę mógł go ochronić.
Wyłaź.
Nie patrz tak na mnie.
Jesteś chory.
- Proszę. - Wzywam gliny.
- Nie, nie pozwolę ci tego zepsuć. - Puszczaj!
No dalej!
Zadzwonię, gdy będę w drodze.
Znajdę sukinsyna, który mu to zrobił.
Proszę, połącz się.
- 911, słucham? - Potrzebuję pomocy.
Myślę, że jestem z porywaczem tych chłopców.
- Byłam w jego samochodzie. - Gdzie pani jest?
Nie wiem.
- Halo? - Gdzieś w lesie.
Proszę się nie rozłączać. Namierzam sygnał.
Halo? Słychać mnie?
Cholera!
Proszę się nie rozłączać.
- Pomocy! - Pomóż nam!
Powiedział, że nas zabije!
Szybko!
Proszę, pośpiesz się!
- On kopie dół! - Już.
Proszę!
Nie zostawię was.
Szybko. On tam jest!
- Pomóż nam! - Zaraz was wyciągnę.
Wszystko będzie dobrze.
Wrócił.
Mieliśmy spać gdzieś w ukryciu.
To prawda.
Pozwól, że pokażę ci naszą kwaterę.
A w nocy...
Sukinsyny.
Właśnie dostaliśmy zgłoszenie. Ktoś widział naszego porywacza.
Nie gadaj. Gdzie?
Obudź się.
Posłuchaj.
Słuchaj.
Chciałbym,
żebyś wstała.
Jasne?
Wstań.
Po prostu wstań.
Wstawaj!
Proszę.
Nie musisz tego robić.
Muszę.
Wiem, kim jesteś.
A ty kim jesteś?
Jakimś mścicielem?
Wiem, że ich porwałeś.
Nie, to byłeś ty.
Ty i twoja przyjaciółka.
A później chcieliście zastraszyć detektywa.
Związaliście jego syna.
Miał być następny, ale ja was powstrzymałem.
Pamiętaj, że chcesz strzelić do policjanta.
Wiesz, co to oznacza?
Czekaj.
Proszę.
Nie rozumiesz.
- Kiedy byłem mały... - Gówno mnie to obchodzi.
Detektyw Spitzky?
Tekst polski - Marba Korekta - Sveilla
facebook.pl/GrupaHatak
facebook.pl/AzjaFilm
.:: Napisy24.pl - Wprost od tłumaczy ::.