Nie wierzę, że to ty.
Tommy, pokażesz jej swój pokój?
Wszystko okej.
Od dawna tu mieszkasz? Jesteś tu tylko z tatą?
Mama zmarła, kiedy byłem mały.
Przepraszam.
Nie martw się, nasi ojcowie są starymi przyjaciółmi.
Pokażesz mi swoje zabawki?
Należały do mojego dziadka.
Pokażesz mi, jak latają?
Nie wiem, co powiedzieć.
Nie mogę uwierzyć, że to ty.
Czemu mnie szukałeś?
Nie mieliśmy pojęcia, że tu mieszkasz.
Skąd mogliśmy wiedzieć?
Przepraszam. Po prostu…
Ja…
Jestem trochę oszołomiony.
Szukamy Arthura Conwaya.
Moja córka też jest dziennikarką.
Chcemy tylko zadać mu parę pytań.
O co?
O okres, który przepracował w… Stracie.
Wiemy, że był sygnalistą.
Gdzie się podziewałeś?
I co tu robisz?
Przepraszam. To zbyt… Skąd znasz Arthura Conwaya?
Skąd go znasz?
To on mnie tu ściągnął.
Czekaj. On cię porwał?
Nie rozumiem. Czemu miałby cię porywać?
Nie porwał mnie, Matt. On mnie uratował.
TO NIE KONIEC KTO JESZCZE?
Arthur cię uratował? Przed czym?
To przeze mnie musiał zostać sygnalistą.
Kiedy mama zachorowała,
zaczęła zabierać mnie na lotnisko. Obserwowałem samoloty.
To tam poznałem Arthura.
Wtedy o tym nie wiedziałem, ale był moim biologicznym ojcem.
Ktoś jeszcze o tym wiedział?
Nie sądzę.
Mama prosiła, żebym nie mówił nikomu o wizytach na lotnisku.
Chyba nie chciała, żeby ktokolwiek się dowiedział.
W domu już i tak było ciężko.
Mam pomysł.
Co ty na to, by nie było prezentu?
Tak. Cóż…
Rozumiem to.
Mama wiedziała, że nie zawsze będzie przy mnie…
…a ja uwielbiałem kręcić się po Stracie.
Pewnego dnia usłyszałem coś, czego nie powinienem słyszeć.
Arthur pozwolił mi obejrzeć samolot, który budowali.
Kierownicy rozmawiali o substancji chemicznej, kadmie,
i o tym, jaki jest szkodliwy.
Nie chcieli, by ktokolwiek wiedział, że go stosują.
Zamierzali pozbyć się go pod miasteczkiem.
Ostrzegłem Hanka i Arthura,
a oni myśleli, że jeśli to zgłoszą, zmuszą Stratę do wyznania prawdy.
Ale oni…
zwrócili się przeciwko nam.
Arthur musiał mnie stamtąd zabrać,
żeby Strata mnie nie znalazła,
ale zaufał niewłaściwej osobie.
Nie jego wina, że wszystko poszło nie tak.
Richie!
Kiedy nie pojawiliśmy się w miejscu spotkania,
tata mnie odnalazł i zamieszkaliśmy w Kanadzie.
Wiedziałam. To przez Stratę musiałeś wyjechać.
Wiedziałeś, że używają chemikaliów, przez które chorują ludzie.
Proszę. Wróć.
Potrzebujemy naocznego świadka. Tato, wreszcie ich pokonamy.
Kogo pokonacie? O czym ona mówi?
Stratę. Zaprzeczają wszystkiemu. To przez nich zmarł mój dziadek.
Twój tata?
Co się stało?
To przez kadm.
Twierdzą, że wtedy nie wiedzieli, że jest groźny, ale…
Kłamią. Wiedzieli.
Arthur miał dowód. Niezbity dowód.
Nagranie, na którym jeden z kierowników się przyznaje.
Chciał znaleźć odpady i przekazać nagranie policji.
Ale wtedy…
Uszkodzili samolot Hanka.
Zabili go.
Tak. Arthur wyjechał tej samej nocy i postanowił mnie stamtąd wywieźć.
Gdzie jest taśma?
Nie wiem.
Tata mi nie powiedział. On…
Nie chciał, żebym jej szukał. Uważał, że…
w Erie Harbor jest zbyt niebezpiecznie.
Puść mnie!
Zabierzemy cię w bezpieczne miejsce!
Zabiłem człowieka, Matt.
Nigdy nie będę mógł wrócić.
Czekaj, Richie…
Nie nazywaj mnie tak. Jestem teraz kimś innym.
Mój… Mój syn nie wie, kim jest ta osoba.
Nie stracę go przez to.
Przepraszam. Musicie już iść. Nie mogę wam pomóc.
Musicie iść.
Ale możemy ich pokonać.
Wspólnie.
Prawda, tato?
Nie. Powinniśmy już iść.
Tak. Musimy iść. Pora na nas. Chodź, kochanie.
W Erie Harbor byli ludzie, którym na tobie zależało.
Nigdy nie przestaliśmy cię szukać.
Tak, zgłosiło się kilka osób.
W jakich latach ojciec pracował w Stracie?
Drobnokomórkowy rak płuc. Zakład Czwarty.
Dobrze. Tak. Dziękuję. Będziemy w kontakcie.
Tylu mieszkańców ma bliskich z objawami.
Problemy z płucami i nerkami, utrata pamięci.
Czyli możemy wytoczyć sprawę? Wygląda na to, że objawy są powiązane.
Nie, jeśli ludzie boją się to ujawniać.
Musimy znaleźć więcej osób gotowych do zeznań.
Pozew zbiorowy ma sens tylko, jeśli setki ludzi oskarżą firmę.
Czyli setki ludzi muszą ucierpieć, zanim ktoś im uwierzy?
To takie porąbane.
Wiem.
A gdybyśmy pokazali ludziom, że nie są sami?
Sama nie wiem, może dałoby się zorganizować spotkanie. Na żywo.
Zebranie. To świetny pomysł.
Prawie nie gadałam z ludźmi ze szkoły,
ale w czasie protestu wszyscy zaczęli nagle słuchać.
Hej. Jak poszło?
Co się dzieje?
Znaleźliśmy go.
Arthur tam był?
- Co powiedział? - Nie, Bridge.
Znaleźliśmy Richiego.
Co?
On żyje.
Czyli Richie wiedział, że Sam siedział w więzieniu,
ale nikomu nie powiedział, że Sam jest niewinny?
Tego nie wiemy.
Mieszkał w innym kraju, a to była lokalna sprawa.
Tak.
Bez Internetu wieści wolniej się rozchodziły.
Pewnie nawet nie chciał wiedzieć.
Ale mógłby być tu teraz i pomóc tym ludziom.
Nie zrobi tego?
Wiesz, to skomplikowane, Hilde.
Bał się o swoje życie. Przypadkiem zabił człowieka. Prawda?
Był niewiele starszy od ciebie. Wyobraź to sobie.
Co to oznacza z prawnego punktu widzenia?
Gdyby wrócił, groziłoby mu więzienie.
- Ale to była samoobrona. - Wiem, kochanie.
Prawdopodobnie… Nie trafiłby do więzienia.
Ale szczerze mówiąc, teraz, kiedy wiemy, że żyje,
mamy obowiązek powiadomić policję.
Inaczej będziemy w to zamieszani.
Sam zasługuje, by poznać prawdę. To Richie powinien mu powiedzieć.
Dobra. Muszę się tym zająć.
Słusznie postąpiłeś.
Oczywiście są okoliczności łagodzące,
ale władze stanowe muszą wiedzieć, że Richie żyje.
Co się z nim stanie?
Po ekstradycji wróci do Erie Harbor.
- Pewnie czeka go proces. - O Jezu.
W tych okolicznościach prokurator może nie wnieść oskarżeń.
Słuchajcie, muszę trzymać się protokołu.
Jasne.
Naprawdę go widziałeś? To był on?
Tak. Widziałem go.
On…
Wydaje się przestraszony, Frank.
- Ma syna? - Tak.
Tak. Małego chłopca, Tommy'ego.
Właśnie w nim zobaczyłem naszego Richiego. Na twarzy tego chłopca.
Naprawdę. Dobrze było przez chwilę to widzieć.
Daj mi tam pojechać.
Mogę przekonać Richiego, mogę…
wszystko z góry wyjaśnić. Mogę go ochronić.
Zaczekasz ze zgłoszeniem do jutra?
Nie mogę, jeśli o to poprosisz.
To nie proszę.
Słyszałem, jak kierownictwo mówiło, że chodzi o kadm.
- Że zbadano go i jest toksyczny. - Hej. Co tam?
Richie mówił o niezbitym dowodzie.
Arthur miał nagranie, które obciążyłoby Stratę,
ale zostawił je w Erie Harbor.
Pokazywałem synowi przyjaciela nowe samoloty.
Tym dzieckiem był Richie. To on usłyszał rozmowę kierowników.
Wtedy musiał stać się celem ataków Straty.
Nagranie może być wszędzie. Jak je znajdziemy?
Cóż, pomyślmy. Co na razie wiemy?
Arthur miał nagranie do dnia katastrofy samolotu Hanka.
Zamierzał przekazać je policji.
Richie mówił, że Arthur tak się bał, że wyjechał tamtej nocy.
Tato, spójrz. Hank Gillis rozbił się po południu, 24 października 1987 roku.
Ustalmy, co Arthur robił tego dnia.
No tak, jasne. Tylko tyle.
Tato, pamiętasz coś z tamtego dnia, kiedy rozbił się Hank?
Czekajcie, chcę wam zrobić zdjęcie.
Dobra.
Stańcie obok siebie.
Tak jest.
Tamtego dnia mieliśmy jechać na ryby. Tak.
Zobaczmy.
Tak, zobaczcie. Jest. Spójrzcie na datę.
Wiecie co? Pamiętam, że Arthur tam był.
To on powiedział nam o katastrofie samolotu.
To był on.
Nagranie może być na łodzi dziadka?
To nie jest zły trop.
Ściągnijcie jak najwięcej ludzi na zebranie.
Przekonamy ich.
Wszystkie ręce na pokład.
Dobra, zróbmy to. Zaczynajmy.
- Panie przodem. - Dzięki.
ZEBRANIE
Organizujemy spotkanie dla poszkodowanych przez Stratę.
Proszę śmiało dać drugą komuś, kto chciałby przyjść, dobrze?
Bardzo dziękuję. Wszystkiego dobrego.
Tak. I to wszystko pro bono.
Chcemy pomóc ludziom opłacić rachunki medyczne.
Przyjdź i posłuchaj.
Powiedz swojemu bratu Jimmy'emu, żeby wpadł.
Jeśli skrzywdzili waszą rodzinę, jeśli znacie inne
takie osoby, proszę.
Druga ulotka. Śmiało, mówcie o tym ludziom.
Gdzieś jeszcze nie sprawdzaliśmy?
Nie wiem. Mam wrażenie, że przewróciliśmy wszystko do góry nogami.
O nie.
Co?
Nie możesz mówić „o nie” i milczeć.
Strata wie o pozwie twojej mamy.
Tata mówi, że wysłali to wszystkim pracownikom.
Czekaj, co? Pokaż.
Czekaj.
„Te oszczerstwa zagrażają naszej bieżącej działalności w Erie Harbor”.
Czyli twierdzą, że kłamiemy.
Nie, grożą ludziom utratą pracy.
Muszę sprawdzić, co z moim tatą.
Kiedy się martwi, zapomina jeść, a ma hipoglikemię.
Też muszę lecieć. Chcę to powiesić w szkole.
Zwalczać ogień ogniem.
- Dzięki za pomoc. - Jasne.
Nie dajcie się aresztować.
- Dodajmy do listy. - Potwierdziło się.
- Kończą się ulotki. - Świetnie. Damy ci nowe.
Proszę. Chyba będzie masa ludzi.
Mieszkańcy wreszcie słuchają.
Może nie wszyscy.
- Wezmę je. - Oczywiście.
Świetnie.
- Daj. Dodrukuję ulotki. - Dzięki, kochanie.
KANCELARIA BRIDGET M. JENSEN
ZDRAJCZYNI!!
Kochanie, to było 30 lat temu.
Wątpię, żeby taśma przetrwała tak długi czas.
Nie powinniśmy robić sobie nadziei.
Arthur ukrył taśmę, bo wiedział, że tylko ona ochroni Richiego.
Na pewno schował ją w bezpiecznym miejscu.
To prawda. Ale nie mam pojęcia gdzie.
Oprócz tych starych monet, które dziadek trzymał w puszce…
nie ma tu nic więcej.
Tato, a jeśli taśma była na łodzi, ale ukrył ją gdzieś indziej?
W bezpieczniejszym miejscu.
Pamiętasz, jak dziadek zaczął ukrywać rzeczy w domu?
Na przykład w sejfie na strychu.
Chciał je chronić.
To nie może tam stać.
Tato, co robisz?
Ja to zrobię. Przestań. Już.
Cześć.
Nie możesz spać?
Chyba wiem, gdzie jest taśma.
Tylko ten notes.
Czekaj, co to jest?
Nie ma tu taśmy. Myliłam się. Znowu.
Czekaj, nie wierzę. Spójrz.
Spójrz na to. On… Wiedział, że coś jest nie tak.
Tak. Cały ten czas wiedział, że coś jest nie tak.
Spójrz. Badał tę sprawę.
STRATA TECH INDUSTRIES 1968 do 1976?
Musiał widzieć, jak wszyscy jego…
dawni koledzy z pracy umierali
i próbował to poskładać w całość. Spójrz.
NEKROLOG – THEO MARKOS 1952-2015
Nie zdążył rozwikłać tej zagadki.
Za bardzo się rozchorował.
Wiesz… mogłem mu pomóc.
Mogłem. Gdybym tu był…
Pomógłbym mu z tym wszystkim.
Po prostu nie wiedziałem.
Nie miał taśmy.
Tak.
Richie?
Izzy mówiła, kto go zniszczył?
Nie.
Nie mogę uwierzyć, że ktoś pomalował nam sprayem auto.
A może to Strata.
To małe miasteczko. Każdy nas zna i wie, gdzie mieszkamy.
Tak, cóż. Myślę, że powinniśmy to zgłosić.
Może to zebranie to kiepski pomysł.
Mamo, nie. Zdążymy to naprawić. Możemy jeszcze znaleźć taśmę.
Dobra. Wszystko w porządku. Sprawdzę, o co chodzi.
Wszystko w porządku.
Cześć. Co się dzieje?
O co chodzi?
Richie zniknął.
Zwlekałam ze zgłoszeniem, ile tylko mogłam, ale to bez znaczenia.
Wydaje się, że wyjechał tuż po waszej wizycie.
Co?
BENZYNA
SKLEP SPOŻYWCZY
Dobra, mały. Już tylko kilka godzin.
Czemu oni myślą, że nazywasz się Richie Fife?
- I kim jest Sam Gillis? - Co?
KURIER SEATTLE PORWANIE W ERIE HARBOR
- SAM GILLIS: DOŻYWOCIE - UZNANY ZA WINNEGO
O Boże.
MIESZKANIEC ERIE HARBOR WINNY PORWANIA I ZABÓJSTWA FIFE'A
CÓRKA SZERYFA BRIGGSA ZDRADZA SEKRET OJCA
Hilde, chodźmy. Zebranie zaczyna się za 20 minut.
- Proszę, weź to. - Gotowe?
Tato. Nie mogę znaleźć notesu,
miałam trzymać go w czasie przemowy. Inaczej drżą mi ręce.
W porządku. Nie martw się. Spójrzmy.
Może weźmiesz ten?
Skończysz to, co on zaczął.
Hej, chodź.
Dobra, zaczynamy.
Nikt nie przyszedł.
Co on tu robi?
Posłuchaj.
Jeśli nie chcesz, nie musisz tego robić.
Chcę, żeby to usłyszał. Nawet jeśli to nic nie zmieni.
Prawda jest ważna, bo jest ważna dla mnie.
Dobra. Dorwij ich.
Zaczynamy. Dasz radę.
Zawsze chętnie wysłuchamy zaniepokojonych mieszkańców.
Nie macie zbyt dużego poparcia,
więc powiedz swoje, żebyśmy mogli wszyscy wracać do domu.
Witajcie.
Jestem Hilde Lisko.
I…
jak niektórzy z was wiedzą…
mój dziadek zmarł tuż przed siedemdziesiątymi urodzinami.
Zbyt wcześnie.
I…
zanim kupił sklep z rowerami,
pracował w Strata Tech Industries. Robił opryski samolotów.
Ilu z was pracowało tam albo zna kogoś, kto to robił?
W tym miasteczku krąży tyle opowieści…
takich jak ta o dziadku.
To wszystko zdjęcia dawnych pracowników Straty,
którzy zachorowali i zmarli w zbyt młodym wieku.
To nie tylko nazwiska i liczby, to ludzie z krwi i kości,
ludzie, których kochano.
Ona była czyjąś matką.
A on był czyimś synem.
Każdy chciałby mieć więcej czasu,
ale tym ludziom naprawdę się on należał.
Wiemy, że twoja matka planuje proces przeciwko Stracie.
Próbuje wykorzystać cudze nieszczęścia.
- Tak? Robi to za darmo. - Tak, tej rodzinie
zależy na prawdzie. Pomagają innym.
Dość już słyszeliśmy.
Pański ojciec zatruł to miasto.
Ostrożnie, młoda damo. Jestem tu z prawnikiem.
Proszę tak do niej nie mówić.
Nie wiem, o co oskarżasz ojca, ale nie mam z tym nic wspólnego.
To bardzo słodkie, ale niczego nie dowodzi.
Nie masz poparcia mieszkańców. Żadnych podstaw.
Myślę, że masz podstawy.
Bo teraz masz naocznego świadka.
Kim pan jest?
Jestem Richie Fife.
- Cześć, stary. - Cześć.
SOS. KAŻ WSZYSTKIM OGLĄDAĆ…
Cześć.
Kiedy przeczytałem twoje artykuły, zrozumiałem, że muszę wrócić.
Uciekałem przez całe życie…
nawet kiedy stałem w miejscu.
Nie chciałem, żeby mój syn widział,
jak znów uciekam.
Strata musi zapłacić za to, co zrobiła…
mojemu ojcu, Richiemu, mnie.
I miasteczku.
Nie znaleźliśmy taśmy.
Bo ja ją miałem.
Spanikowałem. Próbowałem się was pozbyć i… Przepraszam.
Wstyd mi.
Jesteś tu teraz.
Pan Williams ma poczucie, że nękacie go tymi oskarżeniami.
Musi powiedzieć pracownikom
albo poinformujemy opinię publiczną.
To były zeznania.
Już je mieliśmy.
Przepraszam, ale…
to niczego nie zmienia.
Poczekaj.
Arthur.
Pan Williams.
To tata Granta.
Istnieją zagrożenia dla zdrowia. I co?
Ci ludzie powinni się cieszyć, że w ogóle mają pracę.
Mały Fife nie powinien zostać w to wplątany.
Którego kierownika usłyszał?
Chcę znać nazwisko.
To nie był kierownik.
To był Grant, pański syn.
Wiedział pan.
Dzieciak nigdy nie myśli, zanim otworzy usta. Cholera.
Tu Arthur Conway. Jest 20 września 1987 roku.
To niczego nie zmienia.
Zatopię was w papierach na 20 lat.
Taśma nie ujrzy światła dziennego.
Za późno.
Grant Williams. Jest pan aresztowany.
Ma pan prawo zachować milczenie.
Wszystko, co pan powie…
Hej, Hilde. Co mówiłem?
Co? Dałaś radę. Zrobiłaś to. Chodź tu.
Nie wynagrodzę ci czasu, który straciłeś.
To wina szeryfa Briggsa, nie twoja.
Wierz mi, Sam. Gdybym wiedział…
Byłeś tylko dzieckiem.
Ty też.
Do wiernych subskrybentów Kroniki magicznej godziny…
…wróciliśmy.
Kod 245.
„Napad z bronią w ręku”.
USUWANIE ODPADÓW PRZEMYSŁOWYCH
I choć raz mamy dobre wieści.
W związku z działalnością przestępczą Granta Williamsa
Junior mógł unieważnić umowę.
Trip i jej tata odzyskali oczyszczoną, odnowioną farmę.
Izzy i moja mama zebrały dość chętnych do pozwu
i Strata będzie pewnie musiała pójść na ugodę do końca roku.
ARESZTOWANIE W ZWIĄZKU Z PORWANIEM RICHIEGO FIFE'A
Poszkodowane rodziny dostaną miliony dolarów.
KAUCJA 5 MILIONÓW
Wielu ludziom należą się podziękowania,
w tym oczywiście Richiemu Fife'owi, od którego wszystko się zaczęło.
PIRACI NINJA DZIEWCZYNY: WSTĘP DOZWOLONY
Naprawdę pan tu jest.
Tyle o panu myśleliśmy.
Tak, właśnie widzę.
Nic panu nie jest?
Czuję się naprawdę świetnie.
Miałem dobre życie.
Zawsze wiedziałam, że gdzieś tam jesteś.
Ciasteczko?
O tak.
Idealnie.
Nie będę więcej pisać o Richiem.
Chcę tylko powiedzieć,
że nie byłabym dziś dziennikarką, gdyby nie on.
I wiem, że mój tata czuje podobnie.
Co tam macie, jabłka?
- To wszystko? - Mam tu jabłka.
- Macie tylko jabłka? - Tak, coś zdrowego. Hej.
To rozumiem.
Jesteśmy nie do zatrzymania.
Hej. Jestem Kim.
Miło cię poznać.
Kiedy byłam w twoim wieku, twój tata był moim najlepszym przyjacielem.
To prawda.
Hej.
- Hej. - Co tam?
- Co słychać? W porządku? - O tak.
Ścigamy się.
Wiecie, z czym nie mogę się pogodzić…
- Jesteśmy tacy starzy. - Boże.
Nie wierzę, że wszyscy tu jesteśmy.
Dzięki dziewczynce, która nigdy nie zapomniała…
o chłopcu, którego nie znała.
Dziękuję wam wszystkim.
Będziemy dorastali w czystszym, bezpieczniejszym świecie,
bo starczyło wam odwagi, żeby walczyć.
Z OSTATNIEJ CHWILI!
Mam nadzieję, że macie dla mnie dobre materiały.
Bo nigdy nie przestanę szukać prawdy.
GAZETA WASZYNGTOŃSKA BIURO REGIONALNE
APLIKUJ O STAŻ!
Słuchajcie!
Wszystkie jednostki. Kod 187. Możliwe morderstwo.
RADIO POLICYJNE ERIE HARBOR
SZERYF
Dzieciaki, nie możecie tu być.
To miejsce zbrodni.
No już. Donny, Łycha, wsiadajcie na rowery.
- Hilde, znikajcie. - Hej.
- Daj spokój, Frank. - Nie możecie tu być.
To mój notes?
BRAKUJĄCE DOWODY
CO WIEDZIAŁA HILDE?
INSPIROWANE RELACJAMI MŁODEJ DZIENNIKARKI ŚLEDCZEJ HILDE LYSIAK
Napisy: Maria Zawadzka-Strączek