AFGHANISTAN, ABAD KE-13
Lihatlah panglima kita!
Seperti telah mengembara dari Delhi ke Gazni hanya untuk makan dan tidur!
Shareef Pasha, dia mahu jemput kita.
Dia mahu kita menyerang Delhi bersama.
Oh Tuhan, jadi panglima mahu jadi Sultan di Delhi sekarang!
Pemberontakan!
Bukan pemberontakan.
Semua ini tentang kemahuan.
Ya!
Berapa lama kita mahu berkhidmat kepada Kesultanan?
Sekarang saya mahu jadi Sultan!
- Betul! - Betul!
Siapa orang yang kurang ajar ini?
Luar biasa!
Alauddin!
Apa yang awak bawa?
Pak cik,
awak minta saya dapatkannya!
Bila saya suruh awak dapatkan seekor burung unta?
Saya tak ingat.
Alauddin tak pernah lupa.
Saya hormatkan awak. Awak minta bulu pelepah, saya beri awak burung unta.
Bulu pelepah? Ya! Saya sudah ingat...
Awak sudah ingat!
- Untuk Mehru saya! - Ya!
Mehru!
Ya, ayah?
Lihat apa yang saya dapatkan untuk awak.
Allah! Seekor burung unta!
Saya sayangkan ayah!
Saya juga.
Saya mahu beri awak ganjaran kerana penuhi impian anak saya.
Apa yang awak mahu?
Saya merisikokan nyawa untuk tunaikan impian awak.
Awak sebagai balasan!
Tidak...
Saya mahu Mehrunissa untuk jadi isteri saya.
Awak seorang dungu?
Awak mahu balasan untuk satu hadiah yang bernilai.
Semua yang bernilai milik Alauddin.
Siapa kata?
Alauddin!
Mehrunissa anak Jalaluddin Khilji,
awak terima Alauddin Khilji sebagai suami?
Dia terima!
Shareef Pasha, di mana pengantin lelaki?
Pergi panggil dia.
Saya pergi cari dia sekarang.
Alauddin!
Apa yang awak buat? Ini adalah malam perkahwinan awak!
Awak akan dipancung jika panglima dapat tahu.
Siapa akan beritahu?
Awak?
Awak takkan beritahu dia. Awak kawan saya!
Saya percayakan awak.
Awak takkan beritahu dia.
Tidak akan.
Allah!
Ketamakan Alauddin menakutkan Mehru.
Dia percaya semua yang bernilai itu adalah miliknya,
tetapi tak sedar yang jauh di seberang lautan,
ada sesuatu yang cantik dan bernilai di dunia
iaitu Puteri dari Singhal.
Panah awak terkena sasaran!
Ada sesiapa di luar sana?
Ada sesiapa di sana?
Wardhan!
Apa awak buat di sini?
Tetamu kita, Raja Ratan Singh mahu pergi memburu.
Dia sesat dalam hutan.
Raja arahkan untuk mencari dia.
Beritahu Raja, tetamu selamat dan sedang berehat di dalam gua.
Baiklah.
Semua pulang ke istana!
Awak tahu apa makna mutiara itu?
Awak boleh beri dia beberapa kampung.
Kenapa perlu beri rantai itu?
- Apa maksud awak? - Saya mahu rantai itu semula.
Itu hadiah hari perkahwinan kita dan awak!
Saya ada rantai yang hampir sama untuk awak.
Awak sanggup merentasi lautan untuk mutiara itu?
Ia dibawa khas dari Singhal.
Mutiara itu hilang,
saya takkan dapatnya.
Mahu minta maaf?
Hebat sasaran awak.
Awak cederakan pemburu ini dan bukan rusa.
Dengan anak panah dan mata awak!
Pertemuan kita ada kebetulan dan kadangkala kebetulan itu menarik.
Sama seperti tempat awak ini!
Semua di sini sangat menakjubkan.
Sudah lama saya bercakap,
tetapi kita tidak kenal satu sama lain.
Awak Ratan Singh, Raja Mewar.
Bagaimana tahu?
Awak ialah tetamu kami.
Itu cara awak sambut tetamu.
Kenapa awak ke Singhal?
Nak beli mutiara.
Awak perlu cari bukan membelinya di sini.
Seperti saya jumpa awak.
Beritahu tentang awak. Siapa awak?
Siapa nama awak?
Semua tumbuhan di sini tahu nama saya.
Awak akan tahu.
Dialah Puteri dari Singhal...
Padmavati.
Sudah dua hari dia menjaga awak.
Padmavati.
Maaf, Raja.
Awak cedera sebelum boleh nikmati tempat ini.
Kesilapan anak saya.
Bukan salah Padmavati, Raja Gandharvasen.
Saya terlihat dia semasa memburu.
Saya ikut dia dan anak panah terkena saya.
Saya mahu jemput awak.
Mari ke istana.
Istana adalah rumah saya.
Saya suka ketenangan di hutan.
Saya mahu tinggal di sini untuk beberapa hari.
Raja Ratan Singh, awak datang sebagai tetamu kami,
tetapi sekarang awak seperti keluarga.
Saya mahu awak ambil mutiara daripada Singhal, bukan luka.
Mutiara dari Singhal.
Bukankah ini yang awak cari?
Apa awak fikir?
Awak akan pulang ke Mewar?
Saya harus pulang.
Tak boleh pergi.
Luka awak belum sembuh.
Awak mahu ikut saya, Padmavati?
Sebagai isteri saya!
Dengan izin ayahnya, Raja Gandharvasen,
Padmavati berkahwin dengan Raja Ratan Singh dan pergi ke Chittor.
Semua berdiri!
Raja Ratan Singh sudah tiba di halaman.
Seru Permaisuri Padmavati!
Seru Raja Ratan Singh!
Sementara Chittor menyambut ketibaan Permaisuri baharunya,
Jalaluddin memberontak menentang Kesultanan Delhi
untuk mengukuhkan dinasti Khilji.
Dia gelarkan dirinya sebagai Sultan baharu Delhi.
Jalaluddin Khilji, Sultan di Delhi...
- Sultan! - Sultan!
Sultan Delhi, Jalaluddin Khilji...
- Sultan! - Sultan!
Tetapi Alauddin mahukan takhta Delhi yang bernilai itu juga.
Jangan tertipu dengan takhta yang nampak cantik daripada jauh.
Banyak tanggungjawab yang perlu dipikul.
Kita dikelilingi musuh tetapi ancaman yang terdekat daripada orang Mongol.
Sultan, mustahil untuk kalahkan orang Mongol dalam peperangan.
Tentera kita tak cukup kuat.
Tetapi kita ada keberanian.
Jadi, boleh lawan mereka?
Demi Khilji, saya sanggup lawan Tuhan.
- Bagus! - Bagus!
Berhati-hati, jangan sampai mereka dapat tanam awak.
Tiada apa yang boleh hancurkan impian Alauddin.
Saya tak mahu cakap kosong, saya mahukan kemenangan!
Saya akan lawan orang Mongol.
Kepercayaan awak itu adalah kemenangan.
Maju!
Alauddin mengalahkan orang Mongol dan beri Delhi kemenangan.
Sementara itu, Permaisuri Padmavati memenangi hati rakyat Chittor.
Hati-hati Suraj Baisa. Awak sudah tidak boleh menari Ghoomar.
Belakang awak akan sakit.
Sekarang, Permaisuri baharu akan menari Ghoomar.
Permaisuri, awak mesti buat persembahan menarik.
Sudah tentu Suraj Baisa kerana saya akan main dram.
- Permaisuri. - Kunwar Baisa,
anak lelaki awak merepek.
Apatah lagi mahu bermain dram, Badal...
tiada lelaki boleh lihat persembahan Permaisuri.
Awak boleh main dram di majlis perkahwinan awak nanti.
Berdiri untuk ketibaan Raja Ratan Singh.
Mereka kacau awak, Permaisuriku?
Guru Diraja sedang menunggu awak di Kuil.
Mari?
Selamat datang!
Padmavati, kenalkan Guru Diraja dan pembimbing saya, Raghav Chetan.
Dialah jawapan untuk semua persoalan kita.
Salam dengan dia.
Kecantikan awak menakjubkan!
Bukan sahaja cantik, dia juga bijak.
Begitu...
Apa yang lebih penting bagi Permaisuri? Kecantikan atau kebolehan?
Hati-hati, Permaisuriku. Awak sedang diuji!
Tolong jawab soalannya.
- Kebolehan. - Kecantikan?
Di mata orang yang melihat.
Jelaskan.
Ada nampak Tuhan pada objek dan ada nampak sebagai objek.
Begitu...
Terangkan kehidupan.
Kerohanian, cinta dan pengorbanan.
Apa itu cinta?
Air mata yang jatuh daripada mata Tuhan.
Apa itu air mata?
Garisan antara suka dan duka.
Apa itu kebahagiaan?
Sebuah ilusi.
Saya dengar awak pandai berkata-kata tentang peperangan.
Ya.
Senjata hebat di medan perang?
Keberanian.
Saat sukar dalam hidup?
Menunggu keputusan ujian.
Hadiah terhebat?
Anugerah!
Mari, Permaisuriku.
Untuk memberkati majlis ini...
Ketibaan Permaisuri
Untuk menari Ghoomar...
Kami menyambut awak, Permaisuri kami
Untuk menari Ghoomar
Berpusing sambil kami mainkan Ghoomar
Cinta awak sedang menunggu juga
Awak ada seri pengantin
Jantung berdegup laju
Gelang kaki berbunyi semasa awak berjalan
Mari, Permaisuriku
Mari menari Ghoomar!
Menghiasi cinta
Dia berpusing dalam tarian Ghoomar
Tanpa pedulikan yang lain
Dia berpusing dalam tarian Ghoomar
Cintanya yang paling istimewa
Dia berpusing dalam tarian Ghoomar
Saya bertuah...
Saya cari mutiara dan jumpa awak.
Saya juga bertuah...
Saya memburu rusa dan dapat seekor singa.
Saya mahu beri awak kebahagiaan...
tetapi saya tak boleh...
Tak boleh beri lautan di padang pasir.
Mata awak lebih dalam daripada lautan.
Awak seperti orang Mewar.
Saya sukakan Mewar.
Apa yang berlaku?
Ada orang perhatikan kita?
Itu tentu bulan,
cemburukan kecantikan awak.
Siapa itu?
Saya boleh bau kayu.
Hanya seorang sahaja di Chittor yang ada bau ini.
Kenapa saya dipanggil waktu begini, Tuanku?
Penceroboh perlu dihukum.
Adakah itu sahaja?
Ini boleh ditangguhkan ke pagi esok.
Jenayah ini serius, hukuman perlu diberi sekarang.
Siapakah orangnya?
Awak!
Orang alim di Mewar yang dikagumi ialah seorang penjahat?
Orang yang ajar awak untuk jadi seorang raja ialah penjahat?
Apakah kesalahan saya, Tuanku?
Awak mengintip Raja ketika bersama Permaisurinya.
Ini satu penipuan. Apakah buktinya?
- Sujaan Singh. - Ya.
Luka itu daripada pisau saya. Darah awak adalah buktinya.
Saya percayakan awak kerana awak ialah pembimbing saya.
Saya fikir awak seorang alim, tetapi ada muslihat.
Awak boleh dijatuhkan hukuman mati sekarang,
tetapi saya tak bunuh seorang Brahmin.
Penjarakan dia. Bilik gelap di bawah tanah akan beri dia kesedaran.
Maaf, Tuanku. Saya nak cakap sesuatu.
Apabila seorang alim itu tercemar, dia patut di buang jauh.
Satu hukuman untuk jenayah ini.
Pembuangan.
Saya setuju dengan Permaisuri.
Awak persoalkan kesolehan saya?
Itu, saya terima penghinaan ini.
Namun, api ini akan menghancurkan Chittor.
Awak tak mahu sentuh kaki dan ambil keberkatan saya?
- Sujaan Singh. - Ya, Tuanku.
Saya akan pergi jauh dari tanah ini.
Tetapi, jika Mewar tak hancur,
anggap sahaja Raghav Chetan tak pernah wujud.
Dia hanya seperti angin yang lalu.
Pak Cik Alauddin telah berubah sejak awak beri penguasaan Kara kepadanya.
Dia menyerang Deogiri tanpa izin awak
dan dia tak pulang ke Delhi bawa harta itu sebaliknya terus ke Kara.
Setuju dengan Itaat.
Dia mungkin akan menentang awak satu hari.
Sementara Alauddin guna pedangnya untuk Kesultanan,
kita duduk di sini dan berbual.
Pak cik perlu berwaspada dengan dia...
Alauddin hanya digunakan untuk penuhkan keranda di Delhi. Itu sahaja.
Esok saya akan pergi Kara.
Dan bawa pulang apa yang menjadi milik saya.
Tuhan yang agung!
Kecantikan awak mempesonakan sehingga menukar syiling ini kepada emas.
Awak akan gembira di rumah saya, Chitai.
Awak seorang hamba, bukannya Raja.
Awak takkan boleh bahagiakan Puteri.
Baiklah!
Sombong di sebalik kekejaman ini!
Awak sudah menang hati saya.
- Ketua! - Ya...
Rancangan awak berjaya.
Bagus!
Sultan sudah datang ke Kara seperti yang awak mahu.
Hidup Khilji!
Hidup!
Alauddin menerima Sultan Delhi.
Terus dirahmati!
Saya gembira dan terkejut.
Kenapa awak datang ke Kara dengan mengejut?
Itulah soalan saya kepada awak.
Kenapa awak datang ke Kara dan pulang ke Delhi bersama harta itu?
Jadi, Sultan tak percayakan saya lagi?
Saya menang semua ini untuk awak.
Batu ini?
Ia bernilai.
Hadiah untuk diri saya.
Tuhan yang agung!
Batu ini patut diletakkan di mahkota Sultan.
Jangan kecewa, Alauddin.
Saya bawa hadiah bernilai untuk awak.
Hamba ini!
Dibawakan khas untuk awak.
Licik macam serigala dan pantas seperti harimau.
Dia akan melayan awak sebaiknya.
Awak boleh uji dia.
Begitu...
Apakah namanya?
Malik Kafur, tuan.
Bukan nama awak. Minyak wangi ini.
Jannat-ul-Firdaus.
Apa yang awak?
Apa sahaja.
Saya boleh beri nyawa saya untuk awak.
Sanggup membunuh?
- Ya, tuan. - Baik.
Bunuh mereka ini.
Bunuh mereka?
Mereka adalah menteri saya!
Jangan bergurau lagi.
Saya mahu awak teruskan perjalanan ke Selatan dengan tentera awak.
Ada apa-apa lagi, tuan?
Apa yang awak buat?
Awak mahu saya uji dia.
Pak cik, saya suka dengan hadiah ini.
Tetapi, jangan kecewa, saya ada hadiah untuk awak juga.
Ikhtiyaar!
Pak cik kesayanganku!
Hidup Khilji!
Hidup!
Akhirnya memberontak menentang Sultan?
Sejarah takkan maafkan awak kerana membunuh pak cik saya.
Apa yang akan dikatakan dalam sejarah, Amir Khusrau?
Itu yang perlu dilakukan.
Betul itu.
Itaat,
Kesultanan perlukan darah lagi untuk berkembang dan gembirakan rakyatnya.
Kerana itulah saya merampas takhtanya.
Jalaluddin Khilji akan dikebumikan bersesuaian seperti seorang Sultan.
Sultan Delhi, Alauddin Khilji!
- Hidup! - Hidup!
Sultan Delhi, Alauddin Khilji!
- Hidup! - Hidup!
Sayalah Sultan baharu!
Inilah batu yang ayah awak ambil daripada saya,
hari ini saya rampas takhtanya.
Itu adalah tradisi Kesultanan.
Satu lagi tradisi untuk tunduk kepada Sultan.
Ya...
Tidak...
Berdiri.
Kegemilangan Sultan akan berlaku.
Kenapa awak bersedih?
Awak sekarang Maharani India!
Dan suami awak...
Lihat.
Lihat apa?
Mahkota ini?
Saya sudah melihatnya di atas kepala ayah saya.
Mahkota ini tidak setia.
Sentiasa berubah kepala.
Daripada kepala ayah awak kepada saya. Sekarang awak!
Pada hari yang menggembirakan ini, layanlah Sultan awak.
Sekarang!
Kafur!
Malik Kafur!
Ya, tuan!
Ya, tuan?
Awak dengar bunyi seruling itu?
Saya mendengarnya.
Siapa yang bermain seruling waktu begini?
Perlukah saya bunuh dia?
Tak. Pandai dia bermain.
Bawa dia esok.
Ya, tuan.
Ada apa-apa lagi?
Indah!
Halus!
Saya boleh ambil semua yang bernilai kecuali bakat awak.
Siapa nama awak? Raghav Chetan.
Siapapun awak. Dari mana awak datang...
sekarang awak akan jadi ahli di istana.
Awak tengok apa?
Masa lampau awak!
Bulu pelepah burung unta dipenuhi darah.
Batu permata merah di mahkota.
Mahkota yang akan menakluki dunia!
Iskandar hebat!
Awak akan jadi macam Iskandar!
Ini semua hanya berlaku jika dia bersama awak.
- Siapa? - Dia hanyalah ilusi!
Ciptaan Tuhan. Wajahnya bercahaya seperti bulan.
Kecantikannya luar biasa.
Dialah inti pati kehidupan.
Awak akan mahukannya dengan sekilas pandang.
Kecantikan itu hanya wujud dalam mimpi.
Saya yakin.
Sekilas pandang awak takkan boleh lupakannya.
Dia akan ubah takdir awak.
Jika awak memenanginya...
Mewar milik awak!
India milik awak!
Semuanya di bawah kawalan awak!
Tanpa dia, awak tiada apa.
Semua yang disentuh jadi emas.
Dia akan buat awak jadi abadi!
Dia yang sangat bernilai. Mustahil untuk milikinya.
Apakah nama takdir Alauddin?
Permaisuri Chittor, Padmavati.
Padmavati!
"Salam kepada Raja Ratan Singh di Mewar daripada Sultan Delhi.
Saya menjemput awak ke majlis sempena hari jadi saya.
Sila datang bersama keluarga awak.
Makan dan berseronok.
Seperti Raja lain,
awak dan Mewar dijaga di bawah kedaulatan Sikandar-e-Sani.
Daripada yang ikhlas, Sultan Delhi, Alauddin Khilji."
Baca sekali lagi.
"Salam daripada Sultan..."
Beritahu dia, kita ada lebih banyak senjata daripada gudang senjatanya.
Kita selamat tanpa perlindungannya.
- Hidup Khilji! - Ya.
Sultan, Raja Chittor telah menolak jemputan awak.
Bersedia dan isytiharkan perang.
Awak patut takut Tuhan, Sultan.
Padmavati ialah isteri orang.
Malik Kafur, tanya Maharani apakah hidangan makan malam.
Daging rusa, kabuli pulao, kurma, aloo Bukhara, shahi...
Hidangan seperti itu buat saya rasa berani.
Faham?
Sukar dipercayai yang Sikandar-e-Sani mahu berperang kerana wanita.
Saya sudah penat beri jemputan. Masa untuk berperang.
Peperangan kerana sebuah kecantikan!
Kenapa, Tejveer?
Kenapa awak pergi ke kubu dengan cepat?
Saya ada mesej.
Sultan Alauddin Khilji dan tenteranya akan menyerang Chittor.
Tentera Khilji akan tiba, tuanku.
Saya tahu. Kita akan sambut dengan cara Rajput.
Sediakan tentera dan siapkan kelengkapan.
- Orang ketakutan. - Tiada apa.
Kumpulkan wanita dan kanak-kanak
dan bawa masuk.
Hantar mesej kepada semua kerajaan jiran
yang jika kita bersatu, Alauddin akan kalah.
Jika tak, dia akan menang.
Ya, tuanku!
Tuanku?
Serang!
Malik! Perang ini adalah wajar.
Sudah tentu, Sultan.
Pendapat awak, panglima?
- Mahu hantar tentera kita? - Ya.
Tetapi Ulugh Khan, mustahil untuk musnahkan kubu Chittor.
Semua yang mencubanya telah kalah.
Khilji tak pernah kalah.
Hantar tentera pada senja nanti.
Hancurkan kekuatan Rajput itu.
Saya tak faham taktik mereka menghantar tentera.
Dengan izin awak, perlukah kami membalas?
Biar mereka datang.
Awak panggil saya, Sultan?
Masa untuk bunuh awak!
Keputusan kita salah.
Saya sudah beri amaran...
Biar satu dunia tahu
yang Rajput akan tewas kepada Khilji.
Maaf, Sultan.
Semangat tak cukup untuk musnahkan Chittor.
Semangat ini yang buat saya kuat.
Kubu Chittor takkan halang saya.
Persoalan sebenar adalah,
bagaimana jika Padmavati itu tak bernilai?
Jumlah tentera yang mati hari ini
adalah sama dengan bahagian badan awak yang akan dikerat!
Sultan sudah lapar. Bawakan saya makanan.
Nampaknya Alauddin telah bawa seluruh Delhi ke sini.
Ini adalah strateginya. Melemahkan semangat lawannya.
Bilakah Diwali?
Minggu hadapan.
Sambutan Diwali tahun ini akan meriah
kerana mereka akan lihat kita bergembira.
Ya, tuanku.
Kenapa awak di sini seorang diri?
Seluruh Chittor sedang menyambut Diwali. Semua mencari awak.
Mereka sudah hilang akal.
Musuh sedang mengepung kita dan kita menyambut Diwali!
Kenapa fikir mereka itu musuh?
Fikir mereka sebagai pengawal baharu Chittor.
Mereka tak boleh pergi atau masuk, tetapi hanya boleh bertahan di luar.
Hidup Khilji!
Sultan, kami akan datang semula.
Tak, ini adalah rekod sejarah.
Saya bakar yang mana tak menyebut nama saya.
Awak menulisnya juga Khusrau.
Tetapi, tuan...
Hanya saya seorang sahaja yang sejarah perlu ingati!
Ulugh Khan, awak sudah sekat semua bekalan
- makan dan minum ke Chittor? - Ya.
- Sekat terowong rahsia mereka? - Ya.
- Sudah rompak kampung jiran? - Ya.
Biar raja Rajput tahu yang menolong Mewar
hanya akan buat Sultan marah.
Ya, tuan.
Bersurai.
Sultan, sudah lama kita tak menyerang.
Tentera semakin gelisah.
Perang masih akan berlaku!
Antara kebuluran mereka dan kesabaran kita.
Kita mesti beri semangat kepada tentera. Hiburkan mereka.
Gusti!
Umum pertarungan gusti.
Saya akan bergusti esok.
Mari bergusti!
Sultan!
Memburu di waktu pagi, bergusti di waktu petang,
muzik dan bersuka ria pada malam!
Cara unik untuk menaikkan semangat tentera.
Pertimbangkan, Sultan,
sudah dua bulan kita tinggalkan Delhi.
Kita semakin hampiri Padmavati.
Seperti kecantikan Mesir...
ini adalah kecantikan cakerawala,
yang sukakan awak.
Di tanah yang ada kecantikan
Ada hati yang mahukan cinta
Di tanah yang ada kecantikan
Ada hati yang mahukan cinta
Saya dapat rasakan keinginan
Berita apa yang awak bawa?
Bila tentera lain sampai?
Kerajaan lain tak mahu menyokong kita.
Tiada siapa mahu musuh dengan Alauddin.
Apa kita patut buat?
Isytiharkan perang.
Tuanku, sila pertimbangkan semula.
Keputusan sudah dibuat. Chittor akan lawan.
Sultan!
Bangun, Sultan!
Rajput telah bakar semua kem kita!
Padamkan api itu. Kejut saya apabila sudah selesai.
- Mari, Sultan... - Dungu.
- Burung! - Burung.
Burung itu bernilai!
Jangan bergurau...
Ini sangkar awak!
Hidup Khilji.
Tentera semakin gelisah, Sultan.
Kem, makanan dan bekalan lain semuanya telah terbakar.
Tentera semakin dahaga.
Saya ada permintaan, tuan.
Jika awak boleh jumpa mereka sekali sahaja.
Tentera awak akan memberontak.
Kita takkan tunggu di sini lagi.
Kita akan pulang ke Delhi!
Siapa yang mahu pulang, sila ke hadapan.
Peluk Sultan kamu dan pulang ke Delhi.
Ulugh Khan?
Kita orang Khilji ada impian yang sama.
Satu hari nanti bendera kita akan berkibar di seluruh dunia.
Kita berjanji untuk bantu satu sama lain, tak kira apa yang berlaku.
Awak mahu menyerah pada waktu sukar begini!
Jika begitu, lupakan impian!
- Hidup Khilji. - Hidup!
- Sikandar-e-Sani... - Hidup!
Tuanku, salam Holi!
Awak pun sama.
Saya pulang daripada jelapang.
Bekalan kita makin kurang.
Hanya kita tahu tentang ini.
Rakyat tak perlu tahu.
Hidup semakin sukar, Tuanku.
Hidup musuh juga semakin sukar.
Cuaca panas ini akan buat Alauddin berundur.
Beberapa hari lagi.
Nikmatilah Holi. Saya mahu pergi jumpa Permaisuri.
Jangan abaikan realiti.
Ini adalah masalah besar.
Nampaknya awak sudah lupa.
Rajput yang berani tempuh apa sahaja.
Rajput yang berani melalui bara api.
Rajput terima semua cabaran dan memenanginya.
Orang yang bertarung dengan musuh sehingga nafas terakhirnya
ialah Rajput.
Sultan!
Mereka sudah hilang akal!
Mereka tetap menyambut walaupun dikepung. Banyak warna di kubu mereka!
Memang banyak warna di Chittor. Mereka menyambut Holi hari ini.
Mereka gunakan warnakan dan berkasih sayang.
Mereka meraikan musuh?
Ya, tuan.
Biar saya bermain dengan musuh juga!
Dengan warna atau darah?
Hantar mesej untuk berdamai ke kubu mereka sebelum kita mati kerana cuaca ini.
Berdamai dengan Chittor?
- Kenapa muka awak pucat? - Tak!
- Saya akan hantar mesej ini... - Bukan awak, Malik Kafur.
- Baiklah. - Hari ini adalah Holi!
Warnakan saya juga.
Perayaan warna sudah tiba
Saya akan bermain Holi Dengan kesayangan saya
Warnakan dia dengan cinta saya
Ketua, lihat!
Perlukah saya bunuh dia?
Biar dia datang, Badal.
Ini Malik Kafur, tuanku.
Orang yang dipercayai Alauddin. Seperti permaisuri.
"Salam kepada Raja Ratan Singh daripada Sultan Delhi.
Saya faham yang Rajput di Mewar tak tunduk kepada pedang.
Keazaman awak sangat terpuji.
Saya mahu bersahabat dengan awak.
Sebelum pulang ke Delhi, saya mahu rasa keramahan di Chittor.
Saya harap awak terima mesej berdamai saya ini."
Saya akan jumpa Alauddin.
Bagus! Sultan pasti gembira!
Ada syarat sebelum berjumpa.
Kami terima semua.
Dengar dahulu syaratnya.
Usul ini mungkin satu konspirasi.
Mungkin.
Jadi kenapa jemput Sultan untuk datang?
Saya terima dan menolaknya juga.
- Apa? - Saya beri dua syarat.
Pertama, tenteranya mesti pulang ke Delhi.
Kedua,
jika dia mahu berjumpa saya,
dia mesti datang sendiri tanpa senjata.
Bagaimana jika dia terima?
Orang yang datang dari Delhi dan habiskan masanya
tentu akan terima syarat itu.
Saya rasa tidak.
Tuan Ram tak sangka Raavan akan menyamar jadi bijak.
Salam, Tuanku. Maaf kerana mengganggu.
Kenapa, Gora Singh?
Sultan hantar mesej.
Dia terima dua syarat itu.
Biar dia datang.
Tenteranya sudah pulang ke Delhi?
Mahu hantar semua tentera jauh dari Chittor?
Jauh daripada pandangan Chittor bukan tanahnya!
Maafkan saya, Sultan.
Masuk ke kubu musuh tanpa senjata itu agak berbahaya.
Bahaya!
Saya terima!
Semua bahaya yang bawa Alauddin mendekati Padmavati.
Saya terima.
Takhta Delhi juga dalam bahaya.
Itaat Khan!
Dia membenci awak dan inginkan takhta itu.
Dia mahu jadi Sultan.
Semua bintang mahu jadi bulan tetapi tak pernah berjaya.
Seperti saya dekat dengan awak tetapi tak boleh ganti tempat Padmavati.
Permaisuri Padmavati!
Selamat datang ke kubu, Sultan.
Raja Ratan Singh!
Maaf, saya ialah Panglima Tentera Mewar.
Gora Singh.
Jadi, di mana Raja Ratan Singh awak bersembunyi?
Dia awak tunggu di dalam.
Saya rasa gembira hari ini
Saya rasa seperti berada Di puncak dunia hari ini
Bagus!
Maafkan saya, saya gembira jumpa awak.
Selepas berbulan penantian, akhirnya kita berjumpa.
Sekarang awak di sini, bagaimana awak mahu disambut?
Seperti kawan!
Saya ada hadiah untuk awak!
Awak beri pedang kepada kawan?
Salah satu syarat awak untuk datang tanpa senjata, bukan?
Ini. Saya tanpa senjata.
Saya dengar ia cantik...
kubu Chittor!
Banyak rahmat Tuhan beri kepada Rajput.
Banyak bakat! Keagungan!
Dan lawan yang tak setanding!
Mari?
Tuhan yang Maha Pemurah dan Penyayang.
Giliran awak.
- Sultan! - Ya...
Jaga-jaga Raja. Permaisuri awak dalam bahaya.
Itu...
Saya selamatkan Permaisuri.
Awak tengok apa?
Hampir senja.
Chittor dan Delhi akan sambung semula permainan!
- Izinkan saya pergi. - Baiklah.
Sebelum saya pergi, awak perlu kenalkan keluarga awak dahulu.
Saya sudah kenalkan kepada semua orang. Ini keluarga.
Sudah tentu.
Saya merujuk kepada kebanggaan Chittor...
Permaisuri.
Kenapa? Permintaan saya keterlaluan?
Kata-kata awak itu agak memalukan, Alauddin.
Kami melayan tetamu dengan baik, jika tak, awak tentu sudah dipancung.
Raja juga dalam bahaya.
Periksa.
Permaisuri, pertimbangkan semula keputusan awak.
Saya takkan bersetuju. Ini salah.
Keputusan saya betul untuk Mewar.
Tetapi, Raja...
Keputusan yang betul?
- Saya faham... - Awak Permaisuri Mewar
tetapi tiada kuasa politik.
Itu hak saya!
Terutamanya jika sayalah punca Chittor akan pergi berperang.
Biarlah berperang! Kita akan lawan mereka.
Tetapi jangan buat keputusan untuk diri sendiri.
Jangan, Permaisuriku.
Awak buat silap juga.
Awak tunjuk pedang, dia patut dipancung.
Awak berpeluang untuk tukar sejarah.
Apa maksud awak, Permaisuri?
Saya tak boleh serang tetamu tak bersenjata di kubu.
Walaupun dia Syaitan.
Sejarah boleh berubah tetapi Rajput takkan lari daripada prinsipnya.
Ambil pedang awak dan pancung saya.
Prinsip dan maruah Rajput kekal.
Tiada siapa akan faham niat awak untuk tunjuk wajah kepadanya.
Orang lain salahkan awak.
Biarkan mereka.
Jika saya boleh selamatkan nyawa, saya sanggup terima semuanya.
Biar saya jalankan tugas sebagai Permaisuri.
Tunggu. Raja akan sertai awak nanti.
Di sini?
Tuan Shiva minum racun untuk selamatkan dunia.
Hari ini, awak buat keputusan sukar untuk Mewar.
Pegang ini bersama awak.
Asap ini akan lindungi daripada kejahatan.
Raja Ratan Singh!
Saya fikir sesuatu sementara menunggu...
Gora Singh...
Ya, Tuanku.
Awak boleh pergi, Alauddin.
Ya, saya boleh.
Tetapi, sebelum saya pulang ke Delhi, benarkan saya tunjuk keramahan saya.
Esok.
Saya akan tunggu.
Pegang pedang awak.
Saya dijemput untuk makan, bukan perang.
Ribut akan berlaku di luar. Fikirkannya semula.
Perlukah awak pergi?
Awak mahu sejarah ingat Alauddin Khilji datang ke Chittor tanpa senjata
tetapi Raja Ratan Singh takut untuk keluar.
Saya faham maksud awak.
Dia sendiri. Tentera sudah pulang.
Mereka boleh datang.
Saya akan pulang bulan naik.
Sultan!
Selamat datang, kawanku!
Saya fikir awak takkan datang.
Ribut takkan halang saya.
Sudah tentu!
Duduklah.
- Sini? - Ya.
Hari ini hari terakhir saya di Chittor. Saya sangat gembira.
Banyak memori di tempat ini.
Banyak tentera saya mati di sini, di hadapan mata saya.
Awak ingat?
Hari awak melihatnya daripada kubu.
Kasihan mereka!
Kasihan Dilnawaz!
Burung saya yang bernilai!
Hari awak bakar khemah kami,
burung juga mati terbakar.
Jika masih hidup, pasti akan dengar suaranya dalam ribut ini.
Apapun...
Saya rasa hubungan yang pelik dengan tanah ini.
Saya mahu bawa bersama saya...
dan awak juga!
Jadi, inilah keramahan Khilji?
Prinsip awak?
Saya buat silap kerana percayakan awak lagi Alauddin.
Sedangkan Tuhan pun tak percayakan Alauddin!
Saya tak percaya awak!
Tirai dijatuhkan dengan cepat sebelum saya lihat.
Jangan menolak untuk ikut saya.
Awak umpan supaya Permaisuri Padmavati ke Delhi.
Jika itu tak berlaku, saya akan rampas Chittor daripada awak.
Awak mahu rampas Chittor?
Awak boleh bawa saya jauh dari Chittor, bukan maruah.
Awak boleh curi berlian, tetapi bukan kilauannya.
Penjarakan dia.
Awak boleh penjarakan saya, tetapi bolehkah lawan ribut dari Chittor?
Hidup Khilji!
Hidup!
Salam, Tuanku!
Permaisuri, sila pulang ke istana.
Ribut akan tiba.
Jangan risau. Rahmat Tuhan ada bersama Raja.
Dia akan selamat pulang.
Tak, Kunwar Baisa.
Saya tunggu sampai malam.
Tetapi bulan takkan muncul. Malam ini bulan baharu!
Tuanku!
Gora Singh, adakah awak cari Raja awak?
Ribut bawanya ke Delhi.
Dia telah diusir!
Jadi awaklah yang bawa Alauddin ke Chittor!
Pembelot!
Jika awak apa-apakan saya, Raja awak akan mati.
Mesej untuk Permaisuri Padmavati.
Dia mesti ke sana jika mahu Raja selamat!
Tanah air! Beri kami kekuatan
Untuk pertahankan maruah Rajput
Bukit di Mewar!
Tegakkan penghormatan kami
Cepat! Permaisuri panggil kita.
Permaisuri minta semua wanita...
Apa ini?
Kenapa kotorkan cermin?
Saya tak mahu lihat muka saya selagi Raja belum pulang.
- Tetapi, Permaisuriku... - Apa?
Permaisuri Nagmati panggil semua wanita.
Awak juga.
Kenapa panggil?
Pergi!
Permaisuri panggil saya?
Biar saya bersedih dengan aman!
Jika awak tak usir Guru Diraja, dia takkan pergi sertai Sultan.
Chittor takkan berada dalam ancaman!
Hari ini Raja berada di tangan musuh kerana awak!
Salah kecantikan!
Bagaimana dengan tuannya?
Dan pandangannya?
Mereka juga bersalah. Mewar terpaksa menanggungnya.
Awak juga perlu dihukum!
Bagaimana mahu hukum seseorang yang tak bersalah?
Racun dia? Buang ke dalam perigi? Atau penjarakan dia?
Kita patut terima syarat Sultan dan hantar Padmavati ke sana.
Permaisuriku! Bagaimana awak boleh cakap begitu?
Hantar dia ke sana?
Hantar dia kepada Sultan? Mustahil!
Jika kita tak patuh, Raja kita dan Mewar takkan selamat!
Permaisuriku!
Jika keadaan mendesak,
semua wanita di Chittor akan menempuh api untuk pertahankan maruahnya.
Kami akan adakah Jauhar!
Tetapi kami takkan biarkan Permaisuri keluar daripada kubu ini.
Bagaimana mahu terangkan perasaan sedih saya?
Saya patut pergi.
Apa yang awak cakap?
Sedangkan dewi perlu keluar menentang kejahatan.
Siapa saya? Saya hanya orang biasa. Demi Chittor.
Awak lupa, Permaisuriku.
Wanita Rajput gagah seperti lelaki.
Tuanku!
Saya sudah cakap! Saya akan buat Mewar tunduk.
Saya boleh rasa kesakitan. Kerana itu saya main seruling.
Raag Yaman!
Adakah ia mengurangkan kesedihan awak?
Takkan boleh.
Muzik awak dahulunya merdu.
- Sekarang? - Jijik!
Pengkhianatan yang jijik.
Awak hilang takhta, bukan maruah.
Tidak selagi saya belum dapat kepala musuh di kaki saya.
Mustahil!
Kemarahan Raghav Chetan telah merugikan awak.
Awak perlu tunduk kepada Sultan.
Mainkan! Yaman.
Salam.
Pedang ini telah berjanji akan lindungi maruah Mewari.
Tetapi awak mahu pergi ke sana.
Awak memalukan kami.
Ambil pedang ini dan pancung saya.
Ini sahaja cara untuk kembalikan Raja.
Awak tak percaya kepada kebolehan kami untuk kembalikan Raja kami?
Saya percaya!
Bukan semua peperangan menang kerana kekuatan. Perlu strategi baharu.
- Pedang kami... - Hantar mesej.
Saya tak setuju dengan keputusan awak.
Sebagai abang awak...
Ini bukan permintaan,
tetapi arahan daripada Permaisuri!
"Demi keselamatan Raja Mewar, Permaisuri Padmavati setuju untuk datang."
Tahniah Sultan! Awak berjaya.
- Teruskan baca... - Ya.
"Tetapi ada syarat.
Permaisuri akan bawa 800 orang pembantu."
Setuju.
"Mereka akan tinggal di bilik wanita, tiada lelaki dibenarkan di situ."
Setuju.
"Dia akan jumpa Raja dahulu.
Dan jumpa Sultan selepas Raja dibebaskan."
Setuju.
Syarat terakhir...
Ini mustahil, Sultan.
Apa yang dia nak?
"Mereka takkan tinggalkan Chittor selagi Raghav Chetan tak dipancung."
Setuju!
Ini tak adil, Sultan.
Permaisuri akan datang kerana saya...
Setuju!
Salam, Permaisuri.
Apa yang berlaku?
Khilji telah menjawab mesej awak.
Alauddin terima semua syarat awak.
Dan hantar hadiah.
Maafkan saya, Permaisuri. Saya meragui kepintaran awak.
Awak hapuskan musuh dengan duduk di Chittor ini.
Sekarang giliran Sultan.
Tugas mustahil tanpa sokongan.
Kami bersumpah.
Pedang Rajput juga akan patuh dengan arahan awak.
Keluarkan tandu. Kita akan bertolak esok.
Baiklah.
Sudah lama saya tak lihat wajah Raja.
Hati saya rasa terasing daripada dunia!
- Bagus! - Bagus!
Sejak saya merasakan cinta!
Bagus. Sangat baik!
Tumpukan perhatian.
Semua rentak jantung saya terikat.
Saya tak tenang dan tak boleh tidur.
Pandangan saya dikaburi dengan impian!
Bagus! Sangat bagus!
Awak perasan?
Penyair terkenal kita, Amir Khusrau puji puisi saya.
Nampaknya Itaat Khan tak sukakannya.
Sultan, saya tak faham puisi.
Kerana awak tak faham cinta!
Bukan penyair, pengecut!
Tak perlu ambil hati dengan kata-kata Sultan.
Itu penghinaan, Ashfaq. Saya tak boleh tahan lagi.
Antara saya atau Sultan.
Apa maksud awak?
Mereka akan bergembira malam ini. Masa yang sesuai untuk merampas takhta!
Jantung saya berdegup laju!
Kesayanganku!
Sejak saya merasakan cinta!
Hati saya rasa terasing daripada dunia!
- Semoga Allah terima ibadah kita. - Amin.
Ahli sihir!
Bagaimana keadaan Sultan?
Masih belum sedar.
Anak panah itu beracun.
Dengan kuasa Allah, dia masih bernafas.
Pak cik, saya datang untuk bertanya khabar.
Awak bunuh pak cik saya untuk takhta itu.
Dan saya bunuh awak, pak cik!
Sekarang, Itaat Khan akan jadi Sultan baharu.
Untuk menjadi seorang Sultan,
awak perlu bercita-cita tinggi dan kemahuan tinggi!
Alhamdulillah!
Sultan sudah sedar!
Alhamdulillah!
- Alhamdulillah! - Alhamdulillah!
Hidup Sultan!
- Hidup! - Hidup!
Hidup Sultan!
- Hidup! - Hidup!
Salam.
Tandu sedia untuk pergi.
- Malam ini... - Esok.
Kita akan sampai apabila tentera Khilji sibuk.
Lebih mudah untuk ambil Raja.
Apa yang awak buat, Permaisuri?
Peta kubu Khilji.
Rajput akan tewaskan musuh apabila memakai warna safron.
Sultan!
Tahniah!
Dungu! Jaga-jaga luka itu.
Berita baik!
Tandu dari Chittor sudah sampai sempadan kita.
Permaisuri Padmavati akan sampai esok pagi.
Tuhan Yang Mulia!
Dia tiba pada keadaan saya tak begitu baik untuk sambut.
Jangan risau, Sultan.
Saya akan iringi dia berjumpa awak.
Saya akan sambut dia bagi pihak Sultan. Bukan awak.
Jika Sultan mahu.
Saya tak nak lelaki mendekati Permaisuri.
Keputusannya tepat.
Baiklah!
Maharani India akan sambut Permaisuri Chittor.
Bagus!
Beritahu Permaisuri Chittor yang Mehrunissa akan menyambutnya.
Awak memang bagus!
Kecantikan itu boleh buat malaikat berubah.
Sultan hanyalah manusia.
Orang jahat juga.
Seperti syarat, saya jumpa Raja dahulu.
Sehingga dia dibebaskan, Gora dan Sujaan Singh akan bersama saya.
Mari ikut sini.
Semua pembantu keluar daripada tandu.
- Malik... - Ya?
Awak boleh nampak luka lain selain hati yang berdarah?
Tak.
Ingat, tiada seorang pengawal di sini apabila Permaisuri tiba.
Jangan risau. Awak takkan diganggu.
Salam, tuanku.
Rajaku!
Adakah Mewar sudah tunduk kepada musuh?
- Tak. - Awak sudah terima syarat Sultan?
- Tak. - Jadi, kenapa awak di sini?
Untuk bebaskan awak.
Mewar perlukan awak.
Saya sudah tiba. Bebaskan dia.
Baiklah.
Hajuriya, beritahu Sultan saya akan bawa Permaisuri kepadanya.
Baiklah.
Dengar sini. Kita tak ada masa.
Saya akan bawa ke terowong rahsia.
Ia akan bawa kamu ke sempadan kami.
Kenapa awak tolong?
Saya buat untuk diri saya.
Saya selamatkan Sultan daripada melakukan jenayah.
Waktu solat akan tamat. Kita perlu cepat!
Kamu perlu pergi sebelum pengawal datang.
Tunggu.
Saya mahu jumpa Alauddin.
Itu membahayakan diri awak.
Awak juga dalam bahaya.
Allah pelindung saya.
Jangan berfikir begitu.
Maharani Mehrunissa, sayalah Rajput.
Kami takkan menyerah.
Raja Ratan Singh! Bagaimana awak masuk ke istana saya?
Saya beri amaran!
Awak tak boleh kalahkan ribut Chittor.
Saya sangat malang.
Awak selalu ganggu saya setiap kali saya mahu berjumpa Padmavati.
Nasib awak malang hari ini kerana saya tak boleh tunjukkan keramahan saya.
Awak bukan tuan rumah yang bagus.
Awak bukan lawan yang sepadan.
Tetapi awak masih layak, bukan?
Ini...
Ini peluang awak. Pancung kepala saya.
Jika awak biarkan saya hidup, awak akan menyesal selamanya.
Awak nasib baik kerana musuh awak Rajput.
Kami tak serang orang tak cedera dan tak berdaya.
Baiknya awak!
Dan juga etika awak!
Awak juga perlu tahu etika, Alauddin.
Akan jadi manusia.
Kawanku, tiada peraturan dalam cinta dan peperangan.
Tanpa peraturan, perang awak akan jadi tak sempurna.
Saya akan padam sejarah itu.
Sejarah bukan sahaja ditulis di atas kertas yang awak boleh padam.
Kita akan berperang pada hari yang awak sudah berupaya.
Saya akan pergi dengan maruah saya, Permaisuri saya,
daripada kubu awak dan di hadapan awak.
Ambil masa untuk luka ini sembuh.
Sehingga itu, pedang saya tergantung di kepala awak.
Ulugh Khan!
Sultan sudah beri perintah. Tentera akan sampai.
Sila pergi cepat melalui terowong.
Gora Singh, mari.
Teruskan, Tuanku.
Saya akan menghalang tentera.
Jumpa di Chittor.
Tuhan Maha Kuasa!
Dilawar!
Dilawar! Tutup pagar!
Apa berlaku, Panglima?
Kita ditipu. Musuh di dalam kubu.
Maju!
Selamat tinggal.
Maju!
Perang!
Berita buruk, Sultan.
Maharani gagalkan rancangan.
Permaisuri Padmavati dan Ratan Singh lepas.
Adakah cinta disebut dalam takdir saya?
Boleh awak tuliskannya untuk saya?
Tak.
Pahlawan yang mulia gunakan pedangnya
Orang yang lawan dengan gagah berani
Kami hormat Gora dan Badal yang berani...
Orang yang mempertahankan maruah Mewar
Sultan.
Apa gelaran dia?
Maharani atau pembelot?
Orang saya telah tipu saya.
Panah Itaat telah cederakan saya.
Penderhakaan awak menghancurkan hati saya.
Saya sayangkan awak tetapi awak khianati saya.
Awak musnahkan impian terbesar saya.
Sekarang, saya akan ambil identiti awak,
gelaran awak dan kebahagiaan hidup awak.
Sebelum saya pergi ke Chittor,
harapan terakhir saya untuk awak.
Seperti yang saya sayangkan awak.
Semoga awak terus gembira, makmur
dan dirahmati.
Malik!
Ya.
Sebelum amarah saya membunuhnya...
bawa dia ke penjara.
Baiklah.
Sebelum saya pergi, saya ucap selamat.
Semoga impian awak tercapai.
Tetapi impian awak untuk miliki Padmavati takkan tercapai.
Seru Permaisuri Padmavati!
Seru Raja Ratan Singh!
Seru Permaisuri Padmavati!
Seru Raja Ratan Singh!
Seru Permaisuri Padmavati!
Seru Raja Ratan Singh!
Permaisuriku,
Raja dan Permaisuri Padmavati telah tiba di kubu.
Semua buat persiapan menyambut mereka.
Semua sibuk bersiap,
apa tugas saya?
Sambut mereka. Apa lagi?
Permaisuri Padmavati capai apa yang dihajati.
Prestasi yang baik.
Saya cadang awak ikut untuk sambut mereka.
Jangan ke mana-mana, Kesar.
Pergi ambil benang dan jarum untuk saya.
Baiklah. Sebelum itu saya perlu sentuh kaki dia.
Tuanku, kami telah dengar legenda Savitri,
yang menentang malaikat maut dan menghidupkan semula suaminya.
Hari ini, saya percaya dengan dongeng itu.
Seru Permaisuri Padmavati!
Selamat kembali!
Jangan bersorak untuk kami...
Bersorak untuk orang yang berkorban mempertahankan Mewar.
Mereka yang menggadai nyawa untuk selamatkan kita.
Selagi Chittor ada,
nama Gora dan Badal akan sentiasa diingati.
Seru Panglima Gora Singh!
Seru si berani Badal Singh!
Tahniah, Permaisuriku.
Awak bawa pulang Raja kita.
Awak boleh lihat cermin semula.
Semua akan puja awak seperti seorang Dewi...
Kita tak selamatkan Badal!
Rajput yang berkorban di medan perang takkan mati.
Mereka akan abadi!
Tugas anak saya untuk pertahankan Mewar.
Dia mati syahid.
Menangis untuknya...
Saya faham Rajput digelar berani
kerana mereka ada ibu yang berani.
Hari yang indah setelah sekian lama.
Awak mesti nampak cantik bertemu Raja.
Khusrau, sungai cinta mengalir ke arah yang pelik.
Siapa yang terjun akan lemas. Siapa yang lemas, akan sampai ke pantai.
Bagus!
Awak bertuah kerana ceritakan kesakitan
sementara saya rasa seperti dicekik.
Saya tak boleh gagal lagi.
Apa saya boleh buat untuk hilang rasa sakit?
Tulis mesej apabila kita sampai di Chittor.
Mungkin awak boleh ceritakan emosi saya dengan puisi awak.
Tulis apa?
Bahawa...
Saya tunggu hanya untuk satu malam.
Penuhi kehendak Sultan, jika tak...
bersedia untuk hadapi serangan.
Itu pun awak!
Ketakutan saya jadi kenyataan. Alauddin sudah kembali.
Kali ini dengan tentera yang lebih ramai!
Awak sapu garam di lukanya.
Tentu ini akan berlaku.
Sabar, Sultan. Mereka akan balas.
Beri Rajput masa untuk berfikir.
Berapa banyak masa?
Mereka tiada pilihan melainkan tunjukkan Padmavati kepada awak pagi esok.
Saya akan tunggu mulai sekarang...
Di bawah panas terik?
Saya tak mahu terlepas saat dia keluar daripada pintu itu.
Saya mahu jadi orang pertama melihatnya.
Seru dewi-dewi!
Apa yang berlaku?
Pedang saya nampak sesuai di tangan awak.
Pedang ialah barang bernilai bagi pahlawan.
Ia adalah maruah kami.
Jika maruah, kenapa bersedih?
Awak takut saya takkan pulang?
Padmavati tak pernah takut apa-apa.
Boleh saya minta sesuatu?
Tiada apa lagi yang awak boleh minta selain hati saya.
Saya boleh.
Hak Jauhar.
Saya tak boleh mati tanpa izin awak.
Satu hati
Satu kehidupan
Saya patut korbankan
Keduanya untuk awak
Itu saya
Dan kepercayaan saya
Saya patut korbankan
Keduanya untuk awak
Satu hati
Api!
Apa ini? Saya tak pernah nampak senjata begini sebelum ini!
Masa untuk saya pergi.
Masa untuk tentera mara ke hadapan, Sultan.
Belum lagi.
Dinding kubu musnah.
Mereka akan terpaksa lawan kita di medan perang.
Tuanku, tentera menunggu arahan untuk menyerang.
Tak, Sujaan Singh.
Saya pergi sendiri.
- Tetapi Tuanku... - Perang ini antara saya dan Alauddin.
Kenapa dia berseorangan?
Untuk berlawan dengan Sultan.
- Saya perlu pergi... - Tak.
Hanya berlian boleh potong berlian.
Perang untuk kebenaran adalah di antara yang baik dan jahat.
Seperti di antara Tuan Ram dan Raavan.
Di antara Pandavas dan Kauravas dan sekarang antara Rajput dan Khilji.
Setiap kali, yang baik akan menang.
Hari ini, beribu Rajput bertarung untuk pertahankan maruah kita.
Dinding Chittor sentiasa lindungi kita. Hari ini tentera kita akan lindungi kita.
Tuhan yang paling hebat.
Apabila Rajput lawan untuk tanah airnya,
gema pedangnya berbunyi dengan kuat.
Apabila kegelapan melanda bumi...
Rajput berkorban nyawa untuk beri sinaran cahaya
demi kebenaran dan bebas.
Jangan. Ini melanggar peraturan perang.
Semuanya adil untuk kemenangan Sultan.
Sekurang-kurangnya awak boleh lawan dengan integriti.
Satu sahaja matlamat perang...
Kemenangan!
Serang!
Maju!
Jika pahlawan kita mati syahid hari ini,
musuh tidak akan menang.
Chittor akan saksikan peperangan lain yang tak pernah didengari.
Wanita yang akan berperang!
Musuh akan lihat penderitaan kita bertukar kepada kemenangan.
Panggil semula api yang menyaksikan sumpah
"Mati yang akan pisahkan kita."
Kita akan gadaikan diri kepada api dan adakan Jauhar!
Siapa mahukan kita takkan dapat sentuh walaupun pada bayang-bayang kita.
Badan kita akan jadi debu tetapi maruah kita kekal abadi.
Itu akan jadi kekalahan terbesar dalam hidup Alauddin!
Permaisuriku...
Raja sudah tiada!
Masanya telah tiba untuk mengenakan api.
Tutup pintu kubu.
Tutup!
Maju!
Seru dewi-dewi!
- Seru dewi! - Seru dewi!
Seru dewi!
- Seru dewi! - Seru dewi!
Jauhar Permaisuri Padmavati adalah kekalahan terbesar dalam hidup Alauddin.
Dan kemenangan terhebat Chittor.
Beberapa abad kemudian, dongeng tentang keberaniannya tersebar seluruh India.
Sehingga hari ini dia disembah sebagai Permaisuri Dewi, pemusnah kejahatan.