Merhaba.
Selam.
Kaba tükür, Hildur.
Cevap arayan herkes bu kaba tükürür.
Peki, ben de birazcık tüküreyim o hâlde.
Daha iyisini yapabilirsin.
Kallavi bir tükürük lazım.
Şef kocanın yaşayıp yaşamayacağını öğrenmek istiyorsun.
Evet.
Merhaba.
-Nasıl gidiyor? -İyidir.
İyi misin?
Bana... Bana göre,
mesele iyi olmak değil, sorunlarla başa çıkabilmek.
Çok doğru.
Bence iyileşirsin.
Ne kadar kötü olabilir ki?
Arvid, kalbime dokun.
Hayır, gerçekten dokun.
-Hâlâ güçlü, değil mi? -Evet, gayet iyi.
Tam da bir kalbin olması gerektiği gibi.
Yani avcuna aldığında.
Yine biraz kan geldi, ama önemli değil.
Yıkarım geçer.
Ateş görüyorum.
Ve...
Çubuklar ve izler,
çentikler ve düşüşler görüyorum.
Yani yaşayacak mı, ölecek mi, yoksa...
Tanrılar onu almaya hazır değil.
Harika bir haber. Çok korkmuştum.
Sonuçta evde öylece yatıyor.
Bağırsakları ortalığa saçıldı. Görmeyen kalmadı.
Odin korusun, ölürsem...
...senin şef olmanı istiyorum.
O karı kılıklı Orm olmasın.
Ben mi şef olacağım? Bilemiyorum.
Kendine güven. Hiçbir eksiğin yok. Sadece farkında değilsin.
Ama tahtın varisi, Orm. Ortalık karışmaz mı?
Kararım bu.
Yarın köye ilan edeceğim.
Siktir.
Kimse yok mu?
İç.
Kehanetin doğru çıkması için kehanet kabından içmelisin.
Buraya kaç kişi tükürdü?
Bunu içersem hasta olurum.
Evet, ama kural böyle.
-Gerçekten mi? -Beni değil, sistemi suçla.
Anladım, ama bir soru sorabilir miyim?
Kehanetlerin gerçekleşmesini sen mi sağlıyorsun?
Hayır, ben geleceği kontrol edemem. Tanrılar eder.
Ben sadece elçiyim. Hadi iç.
Herhangi bir etkin yoksa
bu pisliği içmek istemem, çünkü sonuç zaten belli oldu.
Kavga ederek kaderden kaçamazsın, Hildur.
İç ki kehanet gerçek olsun.
Herkes içiyor. Şu ana kadar herkes içti.
Açıkçası,
bu uygulamayı kimsenin sorgulamamasına şaşırdım.
Bu hiç mantıklı değil.
Kusura bakma. İşini zorlaştırmak istemem.
Ama tükürük içmek hiç bana göre değil.
Peki. Kutunun içine bak.
-Batıya gidiş haritası. -Evet.
Maalesef bizde kalamayacak.
Jarl Varg'a, okyanusta yolumuzu bulursak haritayı ona vermeye
söz verdim.
Bu çok önemli, Arvid.
Varg... Nasıl desem?
Sağı solu belli olmayan, fevri bir adam.
Başımıza büyük dertler açılabilir.
Orm geldi.
-Arvid. -Orm.
Söyle,
sevgili abim,
nasılsın?
Her şey yolunda diyemiyorum.
Çok güzel söyledin.
Gerçekten, Orm, hiç iyi durumda değilim.
Kolumu bile kaldıramıyorum.
Gerçekten mi? O kadar kötü müsün?
O zaman... mesela...
...şöyle yapsam?
Ne hissediyorsun?
Direnebilir misin?
Hayır. İmkânsız.
Peki. Demek ki kollarında ve omuzlarında derman yok.
Boynun nasıl? Kafanı sallaman ya da kafa atman mümkün mü?
Kafa atmak mı?
Hayır, Orm.
Öyle mi?
-Merhaba. -Merhaba.
Nasılsın?
Ne bileyim. Yani... Çok da iyi sayılmam.
Anladım.
Ya sen? Sen nasılsın?
Bilmem ki. Sonuçta Thor'a ve Odin'e güvenmek zorundayız.
En azından şaman çok olumlu şeyler söyledi, yani...
-Öyle mi? -Evet.
Biliyor musun...
...garip bir şey oldu.
Tanrılar korusun, Olav ölürse
şef olarak yerine benim geçmemi istiyor.
-Öyle mi dedi? -Evet.
Bilemiyorum. Sanırım bu işe uygun değilim.
Arvid.
Bence harika bir şef olursun.
-Hayır. -Evet. Çok iyisin,
dürüstsün, sıcaksın, güçlüsün.
Çok güçlüsün.
Şef öldü!
İçeride öldü!
Öldü!
-Olav! -Olav göçtü!
-Korkunç bir şey. Tamamen yıkıldım. -Yanında olmalıydım.
Her şey çok hızlı olup bitti.
Tek bildiğim, eceliyle öldüğü.
Benim şef olmamı istediğini söylemeye vakit bulabildi mi?
-Evet. -Güzel.
Son sözleri de bunun saçma bir şaka olduğuydu.
Bana şaka gibi gelmedi.
Ne derler bilirsin.
Şakayı şakadan, ciddiyeti ciddiyetten ibaret sananlar
aslında ikisini de anlamamıştır.
-Peki. -Olav'ın ciddiyeti şakaydı.
Tam olarak anlamadım, ama
bu durumu kabullenemem.
Tahtın varisi olduğumu herkes biliyor.
Bir itirazın varsa kan kartalı diye bir çözümümüz var.
Ciddi misin? Bu sorunu böyle mi çözmeyi düşünüyorsun?
Tam olarak böyle çözmeyi düşünüyorum, Arvid.
Ben sorunları böyle çözerim.
Ey, Odin...
...bugün Valhalla'yı en güzel sofra takımlarıyla...
...süsle.
En şık perdelerini as
ve gökkuşağının bütün renklerinde kır çiçekleri getir.
Çünkü bugün Olav geliyor.
Sevgili abim...
...Şef Olav...
...şimdi hayatta olsaydın
eminim ki bana uzun uzun sarılır
ve bana böyle davrandığın için pişman olduğunu söylerdin.
Uzun yıllar boyunca.
Ve herhalde senin de gözlerin dolardı.
Çocukken oyunlara, büyüyünce de şölenlere
katılmama izin vermediğin için.
Ama sil gözyaşlarını, Olav.
Çünkü biliyorum ki hayatta olsan benim şef olmamla birlikte
köyümüzün en iyi lidere kavuştuğunu söylerdin.
Salı itin.
Elveda, abi.
İzin ver, ben yapayım. Çünkü ben...
Olmaz. Sadece ellerim biraz soğuk.
Ve bu oklar biraz kaygan. Atış stilime uymuyor.
Bu çok saçma.
Sal yanmazsa Valhalla'ya gidemez.
Tamam, tamam.
-Yayı bana ver. -Olmaz.
-Bırak Arvid yapsın. -Olmaz, ben yapacağım.
Ben hallederim. O benim abim.
Yapma. Bu çok önemli bir şey.
-Orm! -Bir kez daha atayım. Emin olmak için.
Thor ve Odin aşkına! Arvid atsın.
Hayır! Olmaz.
Artık çok geç.
Thor ve Odin isabet ettirmemi isteseydi ettirirdim.
Buna saygı duymamız çok önemli.
Ne hakla kendi şefinizi yuhalarsınız?
Beni hayal kırıklığına uğrattınız.
Kimse şefini yuhalamaz. Bunu çocuklar bile bilir.
Yuhalamadan önce soğuk parmaklarla ok atmaya çalışın da görün.
Aranızda hayatında hiç donmuş parmaklarla ok atan var mı?
Yok, değil mi? Tahmin etmiştim. Gerçekten çok etkiliyor.
Bakın, yeni bir şey öğrendiniz.
Somurtmaya hiç gerek yok,
çünkü hafta sonu cenaze şöleni yapacağız.
Hoş geldiniz.
Biraz geç kaldınız. Cenaze dündü.
Cenaze için gelmedik.
Batıya yağmaya gitmişsiniz.
Evet, doğru. Çok da başarılı bir yağma oldu.
Şef Olav, yolu gösteren bir harita çizmeye söz vermişti.
Harita mı? İlk kez duyuyorum.
Abimin bunu söylemesi gerekirdi.
Baksana, köle. Olav'ın eşyaları arasında bir harita varmış.
Batıya giden yolu gösteren bir harita.
Anladım. Onu cenaze salına koyduk.
En değerli eşyalarını koyalım dedik.
O haritaya çok düşkündü.
Ciddi misin sen?
Çok ciddiyim.
Jarl Varg bundan hiç hoşlanmayacak.
Ama durum bu.
Harita yok. Büyük talihsizlik.
Evet. Büyük talihsizlik.
Bu harita... Gerçekten o kadar değerli miydi?
Evet. Paha biçilmez bir haritaydı.
-Kürek çekebilir misin? -Bir Viking gibi.
Güzel. Seni gizli bir göreve göndereceğim.
-Vay be. -Evet.
Kayıkla açıl ve Olav'ın cenaze salını bul.
Haritayı bulmadan gözüme görünme.
Elbette.
Gel bakalım.
Romalı Rufus.
Tekrar karşılaşacağımızı söylemiştim.
Aramızda belli bir...
...bağ oluşmuştu.
-Özel bir... -Kimya?
Hayır. Onu kastetmedim.
Ruf... Tiyatro ve oyunculukla ilgili sözlerin
çok ilgimi çekti.
-Peki. -Evet.
Bir kültürel canlanma istiyorum.
Amacım Norheim'de böyle bir şey başarmak.
Bir tiyatro prodüksiyonu pek çok kaynak gerektirir.
-Öyle mi? -Evet.
Özellikle de insan sermayesi.
-İnsan sermayesi mi? -Yani yaratıcı ve yetenekli zihinler.
En önemlisi de büyük bir tiyatro deneyimi.
-Anladım. -Vazgeçilmez bir unsur.
Deneyim.
Bu bende var, bu arada. İnanılmaz bir deneyime sahibim.
Ve yeteneğe.
Yetenek mi?
Evet. Kuşağımın en iyisi olduğum söylenir.
Vay be.
Öyle diyorlar.
Rufus, neler yapabileceğini kendi gözlerimle görmek istiyorum.
Bu akşamki şölen için repertuarından bazı örnekler hazırla.
-Bunu yapabilir misin? -Evet. Yapabilirim.
Güzel.
Ve örtüsünün altından kalkıp şarkısını söyledi.
Bütün yaratılmışların anası hakkında.
Çünkü Akhaların kaderinin şarkısını sen söyledin. Hakikat ve duyguyla!
Bütün eylemlerini ve acılarını.
Bütün çabalarını.
Millet!
Bunlar...
Bunlar çok güzel sözler!
Bunları Odysseia'da Odysseus, Ozan Demodokos'a söyler.
Sanat bu.
-İlk performansın inanılmazdı. -Teşekkürler.
Ben bir oyuncuyum. Eğitimli bir oyuncuyum.
-Rufus, bir dakikan var mı? -Tabii.
Önce işeyeceğim. Sonra dışarıda buluşalım.
Tamam.
Loki aşkına! Bu runik çubukları okudun mu?
Hayır, ama helanın yanında onlardan çok var.
Oturup onları okuyor ve gülüyorlar.
Nedir onlar?
Benim hakkımda runik çubuklar. Çok çocukça laflar yazmışlar.
Vay be.
Ama artık şefim. Nihayet bu meseleyi çözebilirim.
Ben... Yardım ister misin?
Dinle, ben...
Tiyatro konusunda, ben...
Performansın beni çok etkiledi.
-Öyle mi? -Evet.
Biraz düşündüm. Sana bir teklifim var.
Acaba bir... tiyatro adamı olmak ister misin?
-Tiyatro adamı mı? -Evet.
Yani her şeyi bilen ve büyük sorumluluk alan biri.
"Yaratıcı yönetmen" mi demek istiyorsun?
-Evet. -Peki.
Aynen.
O terim bir an aklıma gelmedi.
Böyle bir şey mümkün mü? Bunu yapmak ister misin?
Peki ama karşında kim olduğunun farkında mısın?
Sanatta ilkelerimden asla ödün vermem.
Evet. Ödün vermemek çok önemli.
Mutlak bir yaratım özgürlüğü isterim.
Her şey istediğim gibi olmalı.
-Bu çok ciddi bir konu. -Tamam. Ben de çok ciddiyim.
O zaman derhal harekete geçmeliyiz.
Bu köyü barbarca bir bok çukuru olmaktan çıkarmalıyız.
Peki ama bunu nasıl yapacağız?
Tabii ilk akla gelen, bir enstalasyon yapmak.
Evet, enstalasyon. Harika bir fikir. Hemen yapalım.
Enstalasyon nedir?
Genellikle gündelik nesnelerin bir araya getirilmesiyle yaratılan
üç boyutlu bir heykel.
Ama önemli olan, simgesel değeridir.
-Evet. -Bu çok değerlidir.
Çok güzel.
Peki... bunu nasıl görüyorsun?
Nasıl tasavvur ediyorsun?
-Çok ilginç bir vizyonum var. -Vizyon mu?
-Evet. -Vizyon çok önemli.
Bir saniye. Siz ne halt ettiğinizi sanıyorsunuz?
Bu bir cenaze şöleni değil mi?
Evet, bir bakıma.
Ama başlayalı çok oldu.
Dakiklik bir erdemdir. Ve bunu sık sık söylemeye karar verdim.
Özür dilerim.
Biraz içip eğlendik ve...
-Ve? -Ve bilirsin işte.
Genellikle şölenin öncesi daha eğlencelidir.
Asıl şölen başlayınca insanlar...
Arvid.
Sus.
Bu şölenin amacı, yeni şefini onurlandırmak.
Burada ön şölenler,
alternatif şölenler hakkında hikâyeler anlatamazsın.
Bu şöleni Olav'ı anmak için yapmadık mı?
Bal şarabı içip gülmemiz, ağlamamız ve yas tutmamız gerekmiyor mu?
Arvid, ben merhumun kardeşi olarak
acımı unutmayı başardıysam
sizler de bunu yapabilirsiniz.
Ayrıca, bu şölen, bazı kimselerin yeni şeflerine bağlılık yemini etmeleri
ve hürmet göstermeleri için mükemmel bir fırsat.
-"Bazı kimseler" kim? -Sensin, Arvid.
Niding ilan edilip köyden kovulmak istiyorsan bilemem.
Tabii ki istemem.
Öyle mi? Harika. Ne güzel.
Ne güzel. Elimi öp.
-Ne? -Elimi öp.
Öp.
Diz çök.
Gördün mü?
O kadar zor değilmiş, değil mi?
Artık yeni bir şefiniz ve yeni bir rejiminiz var.
Yarından itibaren işlerin değişmeye başladığını göreceksiniz.
Orm.
Loki aşkına, neler oluyor?
Şu işe bak.
-İşte runik çubukları yapan kişi karşımda. -Ne?
"Şu işe bak. İşte runik çubukları yapan kişi karşımda," dedim.
Peki.
Hildur,
bunları yazan yengem olmasın diye
Thor'a ve Odin'e dua ediyorum.
Neden bahsettiğini bile anlamadım.
Hiçbiriniz bana hakaretler içeren runik çubuklar yazmadı mı?
Ben yazmadım. Ama orada ne yazıyor?
Ne yazdığı önemli değil.
-Hildur, bunu sen mi yazdın? -Hayır.
Sizden biri yaptı, biliyorum.
Kim yaptıysa suçunu itiraf etsin
ve bu meseleyi çözelim.
Hayır mı? Peki.
O zaman suçluyu bulmanın tek bir yolu kalıyor.
Örnekler yazmak.
Aynı lafı kazıyacaksınız.
Sonra en çok kimin yazısının buna benzediğine bakacağız.
Başlayalım.
Evet, bu olmalı.
Kimin yazısı bu?
Benim.
Yüce Odin! Beni çok üzdün, Hildur. Niye yaptın bunu?
Masum bir şaka sadece.
Sence bu, masum bir şaka mı yani?
Evet, mizah.
-Mizah mı? -Evet.
-Ceza da komik gelecek mi? -Runik çubuk yazmanın cezası mı olur?
-İfade özgürlüğü nerede kaldı? -O konuda görüşüm şöyle.
Söylediğine katılmıyorum,
ama bunu söyleme hakkın için canımı bile veririm.
Güzel. Bir an şüpheye düşmüştüm.
Evet. Ama bu olayda fazla ileri gittin.
Ciddi misin sen?
Orm.
Hildur.
Bu runik çubukları senin yazdığın kanıtlandı.
Çubuklarda şu mesaj var.
Yani
"Orm, kadınsı, ibne ve sapık bir kişi."
Gördün mü? Hedefi tamamen kaçırmışsın.
Mizahın anlamlı olabilmesi için
gerçeğe dayanması gerekir.
Bu açıdan tam anlamıyla çuvalladın.
Komik bulmamanı anlıyorum.
Ama mizahın çok öznel bir konu olduğu açık.
Bak, Hildur, Orm'u karalamışsın.
Adaletin yerini bulması için,
Orm'un kendi uygun bulduğu cezayı uygulamasına izin vermek zorundayım.
-Başla. -Ne?
Orm.
Gerçekten mi?
Beni buna sen mecbur bıraktın.
Tam amına.
Şimdi çok ileri gittin işte. Hem de çok.
Hesabını soracağım!
Düşündüm de belki
yolculuğunun biteceği yer burasıdır.
Loki aşkına!
Çok zorlu bir yolculuk oldu.
Ellerim tamamen yüzüldü,
ama haritanı getirdim.
-İşte. -Harita mı? Ne haritası?
Şef Olav'ın cenaze salındaki harita.
O haritayı tamamen unutmuştum.
Artık bir işe yarayacağını sanmıyorum.
Başka bir şey var mı?
-Hayır. -Öyle mi?
Köleliğe devam et.
Norheim bir kültür başkenti olacak, farkında mısın?
Abim on yıldan fazla şeflik yaptığı hâlde bunu başaramadı.
Onun başka öncelikleri vardı.
Bense daha iki ay önce şef olmama rağmen şimdiden bir enstalasyon dikiyorum.
-Saygı uyandırıyor. -Enstalasyon konusunda...
-Ne oldu? -Rufus'un belli talepleri var.
Evet, ödün vermez.
Evet, ama istediklerini yapmak için yeterli metal ve başka malzemeler yok.
-Olamaz. -Evet.
Olamaz. Korkunç.
Nereden metal bulabiliriz? Hemen çözüm bulalım.
Hadi, Arvid. Biraz çözüm odaklı ol.
Normalde bir şey lazım olunca yağmaya gideriz.
-Ama tabii şimdi... -Yağma mı?
Evet, acaba sen...
Evet, işe yarayabilir.
-Sahiden mi? -Evet.
-Gerçek bir yağma mı? -Evet. Onu diyorum.
-Kararın kesin mi? -Evet.
Evet, ben şefim ve bu tür kararlar verebilirim.
-Evet! Yağmaya gidiyoruz! -Evet!
Yine yağmalayıp tecavüz edeceğiz!
Alt yazı çevirmeni: Hayrullah Doğan