ตอนนั้นผมอยู่ในชิคาโก
กับเพื่อนที่ชื่อเคล็ม ฟลอยด์
เคล็มคบกับโสเภณีเยอรมันที่ใช้ชื่อว่า "เดอะดัชเชส"
เธอสูงราว 4 ฟุต 2 นิ้ว หน้าตาน่ารัก
และมีผู้ชายติดเยอะ
เราเมากันหนักเท่าที่จะเมาได้
เราสนุกกับทุกสิ่งที่เรามีและอะไรก็ตามที่คนอื่นมี
เราจะไปฟังจอห์น โคลเทรน เขาเป็นฮีโร่
พวกเขาจะได้เล่นเพลงนี้ วงนี้น่ะ
แล้วเทรนก็จะเริ่มเป่า
นึกออกมั้ย 15 หรือ 20 นาที เขาเป่าอย่างเมามัน
ส่วนผมก็เมาเละ
มันคงมากเกินไปสำหรับผม ผมไปมุดหัวอยู่ในห้องน้ำชาย
เอาหัวแนบไปกับกระเบื้องสีเขียวเหมือนอ้วก ผมยังจำสีกระเบื้องนั้นได้อยู่เลย
และผมก็คิดว่า "โอเค มันต้องไม่เป็นไร รวบรวมสติให้ได้ มันจะต้องผ่านไปด้วยดี"
คนบางคนเตะประตูเปิดออก
ปัง เทรนนั่นเอง
เขาเตะประตูเปิดเพราะเขา...
เล่นอย่างดุเดือดเลือดพล่านที่สุดเท่าที่เราจะจินตนาการได้
เขาไม่เคยหยุดเดี่ยวแซ็กโซโฟน
เขายังเล่นอยู่
แล้วเขาก็ขึ้นไปถึงจุดที่ ประสบความสำเร็จสูงสุด นึกออกมั้ย
เขายังไฟลุกโชนอยู่
ผมไม่เคยได้ยินใครมีไฟแรงกับดนตรีขนาดนั้นเลยในชีวิต
ในห้องน้ำเล็กๆ นั่น
ห้องน้ำเล็กๆ ที่ปูกระเบื้องนั่น
เดวิด ครอสบี้ยืนอยู่แถวหน้า ของวงการเพลงร็อคมาห้าทศวรรษ
ใครๆ ก็รู้ว่าเขาต่อสู้กับ ปัญหาสุขภาพและยาเสพติดมาหลายปี
ในวัย 72 ครอสบี้เกิดใหม่อย่างสร้างสรรค์
"ยุคเรเนสซองส์ของเดวิด ครอสบี้เป็นเหตุการณ์ ที่น่าแปลกใจและน่าชื่นใจที่สุดอย่างหนึ่งในวงการดนตรี"
- เดวิด ฟริคเคอ โรลลิ่งสโตน
"เขายังมีชีวิตได้ยังไง"
ใครๆ ก็ถามว่าผมเสียใจบ้างมั้ย เสียใจสิ ผมเสียใจมากกับเวลาที่สูญเปล่าไปกับการเมามาย
ผมกลัวนะ
กลัวตายน่ะ
และผมก็เฉียดมาก
ผมไม่ชอบเลย
ผมอยากมีเวลามากกว่านี้ มากกว่านี้เยอะๆ เลย
นี่คือเทศกาลบิ๊กเซอร์โฟล์ค
และนั่นคริสตีน
นี่คือเราสี่คน
ผมคิดว่ารูปนี้จะใช้เป็นปกอัลบั้มฮิวแมนไฮเวย์
นั่นผมในสมัยนั้นก่อนที่จะไว้เครา เดอะเบิร์ดส์
พระเจ้า ภาพนี้ของไมล์สดีมาก
มีความดุดันอยู่ในนั้น
ผมกับนีล
ผมกับการ์เซีย
พระเจ้าอวยพรเจอร์รี่ การ์เซียด้วย
นี่ผมกับวงไลท์เฮาส์สนุกกัน
และมันก็... ผมมีความสุขมากตอนนั้น
ถ้าผมไปหาคุณแล้วบอกว่า "งดดนตรี คุณจะไม่ได้ฟังเลย"
"แต่คุณจะสนุกสุดขีดในชีวิตประจำวัน และมีครอบครัวที่สุดยอด..."
- งดดนตรีเลยเหรอ - งดดนตรีเลย
คุณจะยอมแลกมั้ย
นั่นไม่ใช่โลกสำหรับผม
แบบนี้เป็นความเห็นแก่ตัวรึเปล่า
ผมก็ไม่รู้ อาจจะใช่นะ
แต่ไม่ได้ ผม ดนตรี งดดนตรีเหรอ
ไม่เลย ผมไม่สนใจ
มันเป็นสิ่งเดียวที่ผมทำได้ มันเป็นสิ่งเดียว ที่เดียว ที่ผมจะช่วยได้
มันเป็นที่เดียวที่ผมจะทำให้ดีขึ้นได้ มันเป็นสิ่งเดียวที่ผมจะเสนอให้ได้จริงๆ
เดวิด ครอสบี้และผองเพื่อน
ผมไม่อยากไป ผมมีอะไรมากมายที่พยายามจะทำ
ผมออกทัวร์เพราะผม... ผมออกทัวร์เพราะผมอยากร้องเพลง
ผมต้องออกทัวร์
เพื่อจะมีเงินเลี้ยงปากท้องและจ่ายค่าจำนองบ้าน
ส่วนที่ยากที่สุดคือการออกจากบ้าน
ผมไม่ชอบออกจากบ้าน ผมรักเมีย รักลูกชาย
ผมรักนะ รักที่นี่
ไงจ๊ะ มาม่า
ลูกแม่เป็นไงบ้าง
ผมมีความกดดัน ใช่
คุณต้องเข้าใจนะ ผมอยู่ในวงครอสบี้ สติลส์ แอนด์แนช
ครอสบี้ สติลส์ แนช แอนด์ยังที่... มันไม่เคยมีเพลงฮิต
แบล็ค ไงจ๊ะ แบล็ค
ฉันผ่านมันไปได้เพราะฉันรู้ว่าเขาจะไปไหน
ฉันรู้ว่าอะไรที่จะทำให้เขามีความสุขที่สุด
ผมอายุ 76 ปีแล้ว
ผมเคย...
หัวใจวายสองสามครั้ง
ผมมีขดลวดแปดชิ้นในหัวใจ
ผมเป็นไวรัสตับอักเสบซี
ซึ่งทำลายตับผม ทำให้ผมต้องปลูกถ่ายตับ
ผมเป็นเบาหวาน
ซึ่งในระยะยาวอาจทำให้เราตายได้
แต่ผมมีความสุข
ฉันว่าคนอื่นคงไม่รู้ว่าเขาป่วยขนาดไหน
ฉันดีใจที่เขาดื้อแบบนี้และยังอยากจะร้องเพลงอยู่ดี
ฉันอาจบอกว่า "นี่ที่รัก ฉันว่าคุณน่าจะอยู่บ้าน และไปหาหมอหัวใจนะ"
"อย่าออกไปทัวร์เลย" และเขาจะบอก "ช่างหัวคุณสิ ผมจะไป"
และฉันก็ต้องยอมรับตามนั้น
ฉันต้องบอกว่า "ไปเถอะ ที่รัก ขอให้สนุก"
และฉันอาจไม่ได้เจอเขาอีกเลย
ถึงจุดนี้ในชีวิตผม ทุกๆ...
นาทีที่ผมมี
คือมันมีค่ามาก
เวลาคือเงินก้อนสุดท้าย
คุณจะเอาไปใช้ยังไงล่ะ
ฉันอยากให้เขาเลือกครอบครัวเป็นอันดับแรก
และฉันคิดว่าเขาจะเลือก
นี่คือที่ที่ผมรู้สึกมีชีวิตชีวาจริงๆ
ความสบายใจอย่างเดียวที่ฉันมีก็คือตอนที่ไฟดับลง
ฉันหวังว่าจะเป็นอย่างนั้นตอนเขาร้องเพลง
ให้ตาย ผมไม่ชอบออกจากบ้านเลย
ผมไม่ชอบออกจากบ้านเอามากๆ
ผมรักการร้องเพลง แต่ผมเกลียดที่ต้องออกจากบ้าน
หกสัปดาห์ เดี๋ยวคุณก็ได้กลับ
หวังว่างั้นนะ
ผมสัญญากับเมียว่าจะกลับไป
ลุ้นให้ได้กลับละกัน
สมัยที่เป็นหนุ่มน้อย
แม่พาผมไปดูวงซิมโฟนีออร์เคสตราเล็กๆ ที่เล่นในสวน
และพลังของออร์เคสตรามันยิ่งใหญ่มากสำหรับผม
มันเหมือนคลื่นซัดสาดใส่ผม
และผมสังเกตว่า...
ข้อศอกทุกคนเคลื่อนไหวไปพร้อมกัน
ขยุกขยิกไปมาพร้อมกันหมดเลย
นั่นแหละถึงได้ทรงพลังมาก มันฝังใจสุดๆ
แล้วผมก็ได้เจอเอเวอร์ลีบราเธอร์ส ผมได้ฟังแล้วก็คิดว่า "โอ้โฮ"
ผมเริ่มร้องประสานสามเสียง ในเพลงประสานสองเสียง
ธรรมชาติของผมชอบร้องประสานเสียงมาก
แม่ผมเป็นนักมนุษยศาสตร์...
อาลิฟ ครอสบี้กับเดวิด 1941
และรู้สึกว่าความเสมอภาคระหว่างมนุษย์นั้น
ก็เป็นอย่างที่เป็นนั่นแหละ
แม่ผมมีแผ่นเสียงของจอช ไวท์
เป็นแผ่นแรกๆ ที่ผมจำได้ว่ารู้จักจริงๆ
และมีเพลงในแผ่นนั้นชื่อ "สเตรนจ์ฟรุต"
และผมไม่เข้าใจ ผมเลยไปหาแม่แล้วถามว่า "แม่..."
"ผมไม่เข้าใจ ผลไม้แปลกๆ ที่เขาพูดถึงคืออะไร"
และแม่ก็เริ่มร้องไห้
ไม่เคยคิดเลยว่า
คนเราจะจับมนุษย์อีกคนแขวนคอ เพราะไม่ชอบสีผิวของเขา
แม่ผมมีความรักให้ใครๆ มากมาย
ส่วนพ่อผมเป็นชายแก่ขี้หงุดหงิด
ไม่เคยแสดงออกอะไรแบบนั้นเลย
ครอบครัวครอสบี้ 1950
ออกจะเป็นครอบครัวที่ไม่ปกติหน่อยๆ
ฟลอยด์ ครอสบี้ 1930
ภาพที่ตามมาบอกให้รู้ถึงวิธีทำงานของผม
กล้อง: ฟลอยด์ ครอสบี้
ผู้ช่วยผู้กำกับ: บิล แบมบริดจ์ - เดวิด ฟลาเฮอร์ตี
ภาพแรกๆ ที่ผมจำได้
คือผมมองพ่อโหนตัวเข้าไปในเครื่องบินทิ้งระเบิดบี-24
และบินไปสู่สงครามโลกครั้งที่สอง
เขาถ่ายหนังน่ะ
และเป็นฉากที่อันตรายมากด้วย แต่เขาไม่ยอมพูดถึงมัน
เขาเคยเห็นเรื่องเลวร้าย
ไฮนูน
เขาได้รางวัลออสการ์ตัวแรกๆ ที่มีการจัดแจก จากหนังเรื่องทาบู
แล้วก็ได้รางวัลลูกโลกทองคำจากเรื่องไฮนูน
ทุกการแกว่งของลูกตุ้ม...
ทุกวินาที...
ชีวิตคนเดินไปเรื่อยๆ
เขาเป็นช่างภาพที่น่าตะลึง
พ่อไม่เคยบอกเลยว่าเขารักผม
ไม่เคยเลยสักครั้ง ไม่เคยพูดคำเหล่านั้นเลย
และนั่นก็มีผลกับเรา
ผมเลยเป็นเด็กขี้เหงา
เด็กตัวน้อยอ้วนกลม ไม่ได้เป็นที่ชื่นชอบหรืออะไร เล่นกีฬาก็ไม่เก่ง
ผมเป็นตัวตลกในชั้นเรียน
มีปัญหาทางวินัย ก่อเรื่องตลอดเวลา
ผมถูกไล่ออก น่าจะทุกโรงเรียนที่เข้าไปเลย
ผมต้องการความสนใจ
พยายามเรียกร้องความสนใจไม่หยุด
ผมต้องการการยอมรับตลอดเวลาเลยนะ เกาหลังหูผมสิ บอกหน่อยว่าผมเท่
สาวหนึ่งเคยบอกฉันว่าน่าจะลองทำงาน
"อะเกิร์ลวันซ์โทลด์มี" เดโม่ของครอสบี้ในช่วงแรก - ประมาณปี 1962
ใช้แรงงานสุจริตสักหนึ่งวัน
แต่ผมยิ้มเยาะและบอกเธออย่างนั้น...
พี่ชายผมก็เป็นนักดนตรีนะ
เขาเป็นคนที่ให้กีตาร์ตัวแรกกับผม
เดวิดกับอีธาน ครอสบี้ 1964
ทำให้ผมหัดฟังเพลงแจ๊สยุค 50
ตอนนั้นแหละที่ผมเดินเข้าสู่โพรงกระต่าย
เฉพาะ ซันเซ็ตบูเลอวาร์ด
นี่คือซันเซ็ตบูเลอวาร์ด
ถ้าคุณจะใช้ถนนสักเส้นในลอสแองเจลิส ก็น่าจะเป็นถนนสายนี้แหละ
ซันเซ็ตบูเลอวาร์ด
สวัสดี
ผมชื่อเดวิด ครอสบี้ และเมื่อเรามารวมตัวกัน
ป๊อปไซด์ 1967
ใครๆ ก็เรียกเราว่า "เดอะเบิร์ดส์"
เดอะเบิร์ดส์
ผมคิดว่าเราเป็นวงดนตรีไฟฟ้าวงแรกๆ
ผมชอบมาก
เราเรียกความสนใจจากสาวๆ ได้
ซึ่งแน่นอนว่าเป็นเหตุผลที่ทำให้เราทุกคน เริ่มเล่นดนตรีในตอนแรก
แต่ไม่จำเป็นว่าจะเป็นเรื่องดีเสมอไป เมื่อเราประสบความสำเร็จเร็วตอนอายุยังน้อย
ผมโชคดีมหาศาล และไม่น่าจะรู้ตัวว่าตัวเองโชคดีขนาดไหน
การเป็นนักร้องดังทำให้เรา...
โรเจอร์ แม็คกวินน์ ผู้ร่วมก่อตั้งเดอะเบิร์ดส์
เรารู้สึกว่าตัวเองสำคัญกว่าที่เป็นจริงๆ
อย่างในปี 65-66 พูดได้เลยว่าเราเป็นที่หนึ่ง
ได้พบเดอะบีทเทิลส์และไปเที่ยวด้วยกัน มันเหมือนสถานที่ที่น่าตื่นเต้นเลยล่ะ
เรา... เรารู้จักภาพที่แท้จริงของตัวเอง ซึ่งไม่เหมือนกับภาพลักษณ์เลย
ใครคือหนุ่มผมยาวที่นั่งเยื้องขวาไปทางด้านหลังของคุณ
เยื้องขวาไปทางด้านหลัง
- ใครน่ะ - เขาคือเดฟจากเดอะเบิร์ดส์ เพื่อนเราเอง
เฮ้ เพื่อนรัก
ผมแค่นั่งแอบๆ ให้ความสนใจกับสิ่งที่พวกเขาทำ ผมพยายามเรียนรู้ว่าร็อคสตาร์น่ะเขาเป็นกันยังไง
และพวกเขารู้ว่าต้องทำยังไง
ยังหนุ่ม ทะนงตัว สดใส
มีความสร้างสรรค์สูง
และเป็นก้นที่คอยรองรับผมด้วย
ซิโรส์
สิ่งหนึ่งที่ผู้จัดการเรา จิม ดิ๊กสันทำถูกต้องจริงๆ
เขาพาเราเข้าไปที่นั่น
แล้วก็โทรหาทุกคน ที่เขาเคยเจอในฮอลลีวู้ดและบอกว่า
"คุณต้องมาที่นี่นะ สาวๆ สุดยอดมาก"
และพวกเขาก็... และ...
พวกเขาทั้งหมด ทุกคนเลยไปที่นั่น ภาพที่เห็นตรงนั้นมันสุดๆ เลย
ความทรงจำพวกนี้เป็นภาพขาวดำหรือภาพสีสำหรับคุณ
ภาพสีสิ สีสันจัดจ้านเลยล่ะ
ดีแลนก็มาเยี่ยมเรา
เขามาเล่นดนตรีกับเราสดๆ
ผมจำได้ตอนที่เงยหน้าขึ้น และเห็นบ๊อบ ดีแลนเป็นครั้งแรก
ทุกคนตื่นตะลึงเมื่อเห็นเขา
เทศกาลนิวพอร์ตโฟล์ค 1964
เพลงนี้ชื่อ "เฮ้ มิสเตอร์แทมบูรีนแมน" ช่วยเล่นเพลงนี้ให้ผมด้วย
คำที่เขาใช้น่ะดีมาก เพลงของเขาดีมาก
เฮ้ คุณแทมบูรีน
เล่นเพลงให้ผมหน่อย
ยามเช้าที่แสนสดใส
ผมจะตามติดคุณ...
ผมจำได้ว่าผมอิจฉา
เดวิดบอก "ฉันไม่ชอบเลยเพื่อน"
"มันเป็นเพลงโฟล์คจังหวะสองสี่ ไม่มีทางได้เปิดในวิทยุหรอก"
เราก็เลย... เราเลยเรียบเรียงใหม่เป็น...
เฮ้ คุณแทมบูรีน...
ดีแลนมาแล้วเราก็เล่น "แทมบูรีนแมน" ให้เขา
และคุณก็จะได้ยินเสียงฟันเฟืองในหัวเขาทำงาน
เขาออกไปก่อตั้งวงดนตรีไฟฟ้าเลยทันที
เฮ้ คุณแทมบูรีน...
มีเรื่องตลกเกิดขึ้นในนั้นด้วย
ผมเข้าไปในนั้นเพื่อดูเดอะดอร์ส
ความไม่ชอบมอร์ริสันของผมน่าจะเริ่มจากตรงนั้น
เขาดึงม่านผมออกและบอกว่า "นายซ่อนตัวหลังม่านไม่ได้หรอก"
ตอนนั้นผมกำลังเมาแอลเอสดี
ผมก็เลยหายตัวไปอยู่อีกฟากของห้อง
ผมไม่เคยให้อภัยเขาเรื่องนั้นเลย
ไม่ใช่ ตรงต่อไป
คุณจะขึ้นไปบนลอเรลแคนยอนใช่มั้ย
ผมเริ่มเป็นกบฏที่ต่อต้านวัฒนธรรม
ราวๆ ช่วงที่เริ่มไว้ผมยาวน่ะ
เราเริ่มจะเป็นฮิปปี้
และตอนแรกเริ่ม
ใครๆ ก็ไม่ชอบเห็นเราปรากฎตัว
ผมเลยได้ลิ้มรสการเป็นพลเมืองชั้นสอง ซึ่งทำให้เรายิ่งมีหัวกบฏสุดๆ
แม่คุณเมายาโดยที่คุณไม่รู้
ตอนนั้น ผมกลายเป็นตัวละครหนึ่ง
เสื้อเชิ้ตแบบรัสเซีย หมวกแบบรัสเซีย
เฮ้ โจ จะเอาเงินไปไหน
ผมรู้ว่าการมีความเห็นทางการเมืองทำให้พวกเขาเสียใจ
พวกเขาถ่ายรายการนี้เพื่อออกโทรทัศน์ ผมแน่ใจว่าพวกเขาต้องตัดช่วงนี้ออก
แต่ผมก็อยากจะพูดอยู่ดี แม้จะโดนตัดทิ้ง
เทศกาลมอนเทอเรย์ป๊อป 1967
เมื่อประธานาธิบดีเคนเนดี้โดนสังหาร
เขาไม่ได้ตายเพราะผู้ชายคนเดียว
เขาโดนยิงจากหลายทิศทางด้วยปืนหลายกระบอก
มีคนปิดข่าว พยานโดนฆ่า
และนี่คือประเทศของคุณครับ ทุกท่าน
เดวิดกลายเป็นคนที่ใครๆ สุดจะทน
คนอื่นอยู่กับเขายาก เราไม่อยากอยู่ใกล้เขา
ผมไม่คิดว่าเราอยู่ในฐานะที่จะ... ที่จะออกไปตรงนั้น
และประโคมข่าวพวกนี้ อย่างทฤษฎีสมคบคิดเรื่องเคนเนดี้
ผมไม่แน่ใจว่าอะไรเป็นแรงจูงใจของเขา เขาอยากกอบกู้ประเทศนี้หรือไง
ผมก็ไม่รู้
พวกเขาเห็นเราเป็นวงป๊อปที่พยายามจะเป็นนักร้องดัง
โดยไม่คิดว่าจะมีความเห็นทางการเมืองมาเกี่ยวข้อง
ผมเห็นแล้วว่าเป็นไปได้ที่จะมีความวุ่นวายเกิดขึ้น
คริส ฮิลล์แมน ผู้ร่วมก่อตั้งเดอะเบิร์ดส์
ระหว่างโรเจอร์กับเดวิด
นี่เป็นบ้านที่พวกเขาไล่ผมออก
พวกเขาขับรถปอร์เช่เข้ามาสองคัน
มันไปไม่ได้น่ะ เราอยากให้นายออกจากวง
เราไม่อยากให้นายอยู่ในวงอีกต่อไป
นายสนใจการเมืองมากไป ดนตรีน้อยไป
และเวลาเราพยายามทำเพลงที่นายไม่ชอบ นายก็หลับ
และเพลงเกี่ยวกับพี่น้องคนรักและผู้ชายร่วมสายน้ำ มันไม่ได้ชวนเคลิ้ม
มันพิลึก
ยอมรับเถอะ ใจนายไม่ได้อยู่ตรงนี้
นายมีแนวโน้มที่จะสร้างปัญหา
และไม่ใช่ในด้านดีด้วย
ผมบอก "ฉันว่านายคิดผิด นายกำลังทำพลาดครั้งใหญ่ แต่ก็ได้"
"ก็ได้ ได้เลย"
"แต่ฉันจะเอา 'กวินนีเวียร์' กับเพลงเพี้ยนๆ ไปด้วย"
ผมไม่... ผมไม่เสียใจเลย จริงๆ
ผมเป็นแมวที่เอาใจยาก
และกระโดดไปมาอยู่ตลอด
และ... และ...
และเป็นคนไม่ง่ายเลย
อีโก้สูง ไม่มีสมอง งี่เง่า
มันเจ็บนะ
ผมก็เลยทำอย่างที่ทุกคนทำเวลาโดนไล่ออกจากวง
ผมออกมา
กะว่าจะหาเรือสักลำแล้วไปล่องเรือ
เรือใบแสนสวยลำนี้ ผมเห็นมันทันที
ผมเลยพยายามจะหาข้อมูล และก็เจอว่ามันประกาศขายมาสักพักแล้ว
สิ่งที่เราทำก็คือ ผมเริ่มปล่อยข่าวลือ...
ในลอเดอร์เดลผ่านคนสองสามคนว่า เรือมันผุใต้เสากระโดงหลัก
ซึ่งจะต้องใช้เงินเยอะมากในการตรวจดู
แล้วผมก็เสนอเงินให้ 25,000 เหรีญ พวกเขาก็รับเลย
เงิน 25,000 ผมได้มาจากปีเตอร์ ทอร์ค
ผมบอก "ปีเตอร์ ผมไม่มีเงินเลย แล้วก็โดนไล่ออกจากเดอะเบิร์ดส์ คุณช่วย...
ผมอยากไปล่องเรือ
ขอยืมสัก 25,000 ได้มั้ย"
การล่องเรือ...
แล่นออกไปในแปซิฟิกหรือล่องในทะเลแคริบเบียน
เราตื่นมาโดยรู้สึกถึงการเคลื่อนไหว...
เรือแล่นไปเรื่อยๆ
คลื่นหนุนเข้ามา ค่อยๆ ยกเราขึ้นและผลักเราไป
เหมือนเรือกำลังเต้นรำช้าๆ แบบนี้น่ะ
มันสวยงามมาก
ทุกสิ่ง ประสาทสัมผัส ภาพ เสียง...
ข้อมูลทุกรูปแบบเลย
ดังขึ้น คมชัดขึ้น สดใสขึ้น
และก็คือ มันสวยงามน่ะ
เวลาเราอยู่บนชายฝั่ง
มีข้อมูลมากมายที่มีผลต่อประสาทสัมผัสของเรา ตลอดเวลาที่เรากลั่นกรองมัน
แต่พอเราออกไปตรงนั้น
พื้นที่กว้างใหญ่และข้อมูลน้อยมาก
มันเป็นความรู้สึกที่รื่นรมย์จริงๆ
มันเป็นส่วนที่มหัศจรรย์ของชีวิตผมจริงๆ
และแน่นอน ผมแต่งเพลงดีๆ ที่นั่นได้เยอะมาก
ผมเขียน "ลีชอร์" ที่นั่น ผมเขียน "เพจ 43" ที่นั่น ผมเขียน "วูดเดนชิปส์" ที่นั่น
ทะเลนี่มันของจริงล้วนๆ เลย
ตรงข้ามกับฮอลลีวู้ด
ใช่
ลอเรลแคนยอน
ผมว่าผมเป็นคนแรกที่ย้ายไปที่นั่นนะ
นักดนตรีคนแรกที่ผมรู้
อาจจะมีคนอื่นอีกก็ได้ แต่ผมไม่รู้ว่าเป็นใคร
วันแรกที่ผมมาที่แคลิฟอร์เนีย...
เกล็นน์ เฟรย์ 2013
คนดังคนแรกที่ผมเห็นก็คือเดวิด ครอสบี้
เขายืนอยู่ที่ระเบียงหน้า
ของร้านลอเรลแคนยอนคันทรี
และเขาก็ใส่หมวกปีกแบน ใบที่ใส่ในอัลบั้มที่สองของเดอะเบิร์ดส์
และมีหนังผืนเล็กๆ คลุมไหล่
ผมมองไปและคิดว่า "โอ พระเจ้า นั่นเดวิด ครอสบี้"
พวกคุณบ้าไปแล้ว
ที่นี่ไม่มีคุณค่าด้านการถ่ายภาพเลยสักนิด
ไม่มีอะไรให้ถ่ายสักรูป ไม่ใช่ที่นี่
เมื่อเราเริ่มย้ายมาที่นี่ ไม่ใช่เพราะมีชุมชนอยู่
เราพยายามที่จะอยู่ให้พ้นหมอกควัน
สมัยปี 50 สถานการณ์หมอกควันแย่จริงๆ
แล้วใครๆ ก็จะเห็นนักดนตรีที่นี่...
บ้านของแฟรงค์ แซปปา 1968
หรือรู้จักนักดนตรีที่อยู่ที่นี่
พวกเขาจะเริ่มออกมาเที่ยวกัน เพื่อจะได้เจอนักดนตรีสักคน
สิ่งที่คุณอยากให้พวกเขารู้
ว่าสถานที่นี้จริงๆ แล้วเป็นมีอะไรนำเสนอ
นึกออกมั้ย
มันมีอะไร ก็มีแต่ที่ให้เรามาซื้อของชำ ไม่เหมือนว่าเราจะมาเที่ยวที่นี่ได้
- ที่นี่ซื้อกาแฟกันที่ไหน - ได้เลย
จะหากาแฟดื่มได้ยังไง
มาคุยกันเรื่องรูปถ่ายตรงนี้ดีกว่า ครอส
ไม่มีผมในนั้นเลย
ไม่มีผมในรูปไหนเลย
- โอเค คือผมก็รู้ แต่ว่า... - คนพวกนี้มาที่นี่หลังผม
- โอเค - แล้วก็ถ่ายรูปกัน
วงเดียวที่ผมรู้จักก็คือ เดอะดอร์ส และผมไม่ชอบพวกเขา
ผมไม่คิดว่ามีเดอะดอร์สคนไหนเคยอยู่ที่นี่
มอร์ริสัน งี่เง่าจะตาย
นี่...
แคสส์ไง แคสส์อยู่สูงกว่าคนอื่น
ที่วูดโดรว์วิลสัน เธออยู่ที่นี่
ผมกับแคสส์เป็นเพื่อนที่สนิทกันมาก
เธอมีกัญชาดี ผมก็มีกัญชาดีๆ
เรารู้ว่าอะไรสำคัญในชีวิต
เธอสดใสมากๆๆ
แต่เดียวดาย
เป็นสาวอ้วน
หวังว่า... หวังว่าเธอจะได้รับความรัก
เธอได้รับความรัก แต่ไม่ใช่อย่างที่เธอต้องการ
ถ้าเป็นตัวคุณเองล่ะ คุณรู้สึกว่าตัวเองได้รับความรักอย่างที่อยากได้รึเปล่า
ผมคิดว่าผมไม่รู้เลย
ผมไม่คิดว่าผมเป็นคนรักที่ดีนะ ผมไม่คิดว่าผมเป็นคนดีที่จะ...
ที่จะอยู่ด้วยน่ะ ผม... ผมว่าผมเห็นแก่ตัว
และ...
และเพี้ยนด้วย
และยิ่งเวลาผ่านไปผมก็ยิ่งเพี้ยน
มีผู้หญิงมากมายที่ผมมีอะไรด้วย
หลายร้อยคน
ยาทำให้เราเปลี่ยนไป
และโคเคนก็มักจะทำให้เราหมกมุ่นกับเซ็กส์
และเรื่องพวกนั้น
มีหลายครั้งที่ผมล้ำเส้น อย่างที่คุณเองก็ยังไม่เคยคิด
ผู้หญิงที่ยอมทนผมน่ะ ผมแปลกใจนะที่พวกเธอยอมทนผม
แต่พวกเธอก็ยอมทน
ผมทำร้ายจิตใจสาวๆ เยอะมาก ผมทำร้ายคนเยอะมาก
และผมลากหญิงสาวหลายคน
เข้ามาพัวพันกับเรื่องมากมาย
เดน่า
แล้วก็เด็บบี โดโนแวน
แนนซี่เจอหนักจริงๆ
เพราะผมติดยาเต็มขั้น
เธอต้องไป
เพื่อรักษาชีวิตตัวเอง
แต่ผมไม่อยากถูกทิ้งไว้คนเดียว
เธอก็เลยมาติดยาด้วย มีชีวิตแบบนั้นสินะ
ใช่เลย
คุณรู้สึกว่าเธอติดยาเพราะคุณรึเปล่า
ใช่
สาวๆ พวกนี้ติดยามั้ย ใช่เลย
ใช่ ผมทำให้พวกเธอติดยา
ผมแนะนำยาให้พวกเธอ
โคเคน เฮโรอีน ทั้งสองอย่าง
สิ่งที่เราทำกับตัวเองก็คือเราทำกับตัวเอง
เราอาจจะภูมิใจกับมันหรือสะอิดสะเอียนกับมัน
แต่มันไม่ใช่เรื่องของศีลธรรม
สิ่งที่คุณทำกับมนุษย์คนอื่นต่างหาก...
ที่สำคัญ
ผมกลับไปและสามารถชดใช้ได้
ผู้หญิงทุกคนที่ผมแคร์จริงๆ ในชีวิต ยกเว้นโดโนแวน ลูกสาวผมนะ
ผมสามารถแก้ไขได้
ผมควรขอบคุณพวกเธอทุกคนที่รักผม ผมควรขอบคุณทุกคนที่ทำให้โลกกว้างขึ้น
พวกเธอทุกคนล้วนแต่สอนอะไรผม แต่ละคนสอนอะไรผม
แต่ละคนรักผม
รักมากที่สุดเท่าที่จะรักได้ และพวกเธอก็รักผมอย่างดีจริงๆ
ดีกว่าที่ผมรักพวกเธอ
ผมว่านะ
โจนีรู้สึกมั้ยว่ามันจะยืนยาวตอนที่พวกคุณ... ตอนที่พวกคุณ...
- ไม่เหรอ - ไม่
ตอนที่ผมเจอโจนีครั้งแรกในฟลอริดา
เธอร้องเพลงอยู่ในคอฟฟี่ช็อป
และผมก็ตะลึงกับเธอเลย
ผมตกหลุมรักเธอเลย คล้ายๆ กับตกลงในถังผสมซีเมนต์น่ะ
ผมจำได้ว่าทั้งหัวเราะและร้องไห้ในเวลาแค่ครึ่งชั่วโมง
โจนีเคยบอกว่า
ตอนนั้นเธอรู้สึกเหมือนคุณพาเธอขึ้นขบวนแห่ไปทั่ว
ผมทำแบบนั้นจริงๆ
เธอพูดถูกเผงเลย แต่คำพูดที่เธอใช้ ฟังแล้วเหมือนเป็นการบังคับ
ไม่เหมือนว่าผมเปิดประตูในฮอลลีวู้ดทุกบานให้เธอ
ผมรักเธอ และเธอก็เป็นนักร้องนักแต่งเพลงที่เก่งที่สุด ในบรรดาพวกเรา ยอมรับเลย
ผมบอก "นี่ ลองสูบนี่สิ โจนี อยากร้องเพลงมั้ย"
แล้วเราก็มองทุกคนอึ้งจนพูดไม่ออก เพราะไม่เคยฟังเสียงใครเหมือนเธอ
โจนีกับแคลปตันน่ะ มันเกิดขึ้นตลอดเวลา
ผมเป็นคนทำแผ่นเสียงแผ่นแรกของเธอ และผมว่าผมทำได้ไม่ดีเท่าไหร่
ผมไม่ได้ทำเพลงที่ดีให้เธอ แต่ผมดึงความเป็นเธอออกมาได้
เธอคิดว่าจูดี คอลลินส์คือความสำเร็จ
พอๆ กับที่เธอจงใจ...
เมื่อเธอรู้ตัวว่าเธอก้าวข้ามหัวคนอื่นๆ เธอก็ยิ่งเอาใหญ่
เลี้ยวซ้าย
และบอก "ไปตายซะ"
แต่ความจริงก็คือสิ่งที่เกิดขึ้น เธอข้ามหัวคนอื่นๆ
ใกล้จะถึงแล้ว ตรงนั้นแหละ
โอเค จอดเลย
ลงจากรถและเดินดูรอบๆ กันเถอะ ที่นี่เงียบดีนะ
- จนพวกเขาโยนเราออกมา - ใช่
- เราจะบุกรุก - คุณไม่โดนจับโยนออกมาหรอก
ศิลปินน่ะน่าหลงใหล
โจนีเอย แคสส์เอย แจนิสเอย
ผมเจอแบบนี้เป็นสิบคน
พวกเธอทุกคนมีปัญหา พวกเธอทุกคนฉลาด
พวกเธอทุกคนขี้เหงา
พวกเธอทุกคน...
ยอดเยี่ยมมาก
แล้วทำไมคุณถึงหลงรักโจนี ไม่หลงรักคนอื่นล่ะ
เธออยากให้ผมหลงรัก
เธอร่ายมนต์ที่แรงมาก
คืนหนึ่ง เรากินอาหารมื้อใหญ่ มีพวกเรา 20 คนอยู่ที่นั่น
เธอเดินกระแทกเท้าเข้ามาพร้อมกีตาร์
และนั่งลง แล้วบอกว่า "ฉันมีเพลงใหม่"
เราทุกคนก็ร้องว่า "โอ เยี่ยมเลย เพลงใหม่ของโจนี"
"เหลือเชื่อ นี่มันสุดยอดเลย ร้องให้เราฟังเลยๆ"
ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเธอร้องเพลงนี้
"ฟัคยูแอนด์กู้ดบาย" ให้ผมฟัง
แล้วพอร้องจบ
เธอก็มองผม
สีหน้าเกรี้ยวกราดดุเดือดแบบนั้นน่ะ แล้วเธอก็ร้องอีก
ไม่มีใครเหมือนโจนี มิตเชลล์
ผมว่าผู้ชายที่ดีที่สุดและเหมาะกับเธอที่สุด น่าจะเป็นแกรห์ม
และผมดีใจที่พวกเขาคบกัน
ผมหลงรักคริสตีนไปแล้วด้วย
นั่นคือบ้านที่ผมเอามาแต่ง "อาวร์เฮาส์" ตรงนั้นแหละ
เห็นไฟข้างในนั้นมั้ย
ไฟสีขาวเหลืองที่มองเห็นผ่านหน้าต่างน่ะ นั่นแหละห้องครัว
ครอสบี้ สติลส์ แอนด์แนชเกิดขึ้นที่นั่น ใต้ไฟดวงนั้นเลย
เรายืนอยู่ที่นั่นตอนที่ร้องเพลงแรกด้วยกัน
ซ้อมเพลง สิงหาคม 1969
แคสส์แนะนำผมให้รู้จักแกรห์ม
ตอนแรกผมไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร
แต่ผมก็ชอบเขา
เขาใส่เสียงประสานให้
และเราก็แบบว่า
ปิ๊งน่ะ นึกออกมั้ย
เรารู้ตั้งแต่ตอนนั้นเลย ว่าเราจะทำอะไรในสองสามปีข้างหน้า
ครอสบี้ สติลส์ แอนด์แนชจะทำเพลงแบบไหน
เสียงของแกรห์ม แนช 2013
พวกเขารู้ใน 40 วินาทีนั้น
ไม่ใช่ปีนะ
ไม่ต้องซ้อมเป็นเดือนๆ
40 วินาทีเท่านั้น
ด้านหลังมีพื้นที่เล็กๆ ให้ทำเป็นสวน
เพื่อให้ยุติธรรมกับพวกนาย ฉันควรหุบปากจนถึงกรีกเธียเตอร์
หรือตอนได้งานแสดงครั้งแรก เพราะฉันรู้ว่าฉันเข้าไปมีส่วนร่วมได้
แต่เราจะผสมเสียงแบบนั้นไม่ได้
เราซ้อมเพื่อให้ทุกอย่างลงตัวไม่ได้
เห็นมั้ย พวกเขาต้องพร้อมเสมอ อย่างดัลลัสน่ะ พวกเขาไม่ได้แค่เล่นเพลง
พวกเขาฟังเสียงร้องด้วย
- เขารับรู้ถึงเสียงร้อง - สิ่งที่นายต้องทำ
คือเล่นอะคูสติกในตอนนี้และอดทนไว้ เราจะพยายามหาห้องที่ใหญ่กว่านี้ทันทีที่หาได้
นี่ ฉันกับเดวิดนั่งอยู่ตรงนี้มาอย่างน้อยครึ่งชั่วโมงแล้ว
เพราะพวกเขาบอกว่าเราจะได้เล่นกีตาร์อะคูสติกตรงนี้
- ใช่ - แล้วสตีเฟนไปไหน
ฉันจะไม่ยอมถอยแม้แต่นิ้วเดียวด้วยความกลัว
และนายก็เดินออกไปสองวันติดแล้ว ไอ้คนหน้าไหว้หลังหลอก
- นายทำฉันโมโหว่ะ - ฮัลโหล เทสต์
49 65 ว่าไง
ทุกท่านครับ
โปรดร่วมกันต้อนรับ...
วู้ดสต็อค นิวยอร์ก สิงหาคม 1969
ครอสบี้ สติลส์ แอนด์แนช
ขอบคุณมาก เราต้องการอยู่พอดี
นี่เป็นงานแสดงครั้งที่สองของเรา
นี่เป็นครั้งที่สองที่เราได้เล่นต่อหน้าคนดู เรากลัวจนตัวสั่นไปหมด
วู้ดสต็อคมิวสิกแอนด์อาร์ตแฟร์ งานแสดงอควาเรียนในไวท์เลค นิวยอร์ก
สันติภาพและดนตรี 3 วัน
ทุกคนถามผมเสมอเรื่องงานที่วู้ดสต็อค ใช่ เพราะมันยิ่งใหญ่มาก
ยิ่งเรามาไกลจากมันเท่าไหร่ มันก็ยิ่งใหญ่ขึ้นเท่านั้น
มันเป็นเรื่องของน้ำใจน่ะ
มันคือการที่มนุษย์ทำดีต่อกัน
ผมเห็นเด็กสาวคนนี้...
สาวผมบลอนด์ สวย กระโปรงสั้น ขาสวย เดินอยู่ในโคลน
เธอโดนเศษแก้วในโคลนบาดเท้า
บาดลึกเลยล่ะ เลือดไหลเป็นทางเลย
แล้วก็เห็นผู้ชายคนนี้ เขาเป็นตำรวจทางหลวงนิวยอร์ก
ผมสังเกตว่ารองเท้าเขาขัดจนวาววับ และกางเกงก็จับจีบเรียบกริบ
เขาดูเป็นคนเนี้ยบเลยล่ะ
เขาไม่ลังเลเลยสักนิด
แต่เดินตรงไปหาเด็กสาวคนนั้นในโคลนแล้วอุ้มเธอขึ้นมา
เขามีทั้งเลือดทั้งโคลนเปื้อนไปทั้งตัว
และอุ้มเธอไปที่รถ
ค่อยๆ วางเธอลง
และฮิปปี้ 15 คนก็ก้าวออกมา เข็นรถตำรวจคันนั้นขึ้นจากโคลน
จู่ๆ ผมก็รู้สึกว่ามันใช่เลย
เราวิ่งด้วยความรู้สึกนั้น
พวกคุณก็เห็น ตอนที่เรากลับมา แล้วออกรายการทีวีของดิ๊ก คาเว็ตต์
ตอนที่คุณเห็นพวกเราทุกคน เราวิ่งด้วยความรู้สึกนั้น
ผู้ชมมากมายเหนื่อยมากเพราะพวกเขามาที่นี่...
ดิ๊ก คาเวตต์โชว์ 1969
ผมเข้าใจ จากวู้ดสต็อคมาถึงนี่
จากเทศกาลดนตรีน่ะ คนดูก็ยัง...
คุณจะเห็นความมุ่งมั่นในตัวพวกเรา เรารู้สึกยังไงที่นั่น
เรามีความสุขขนาดไหน เรามั่นใจแค่ไหน
จู่ๆ โลกของเราก็ดีไปหมด เรารู้สึกเหมือนเราชนะ
ผมยังมีโคลนติดอยู่เลย
เราจะหยุดสงครามบ้านั่น
ผมขออธิบายได้มั้ยว่าการนั่งเฮลิคอปเตอร์มันเป็นยังไง
มันเหมือนการตั้งค่ายทหารมาซีโดเนียบนเนินเขากรีก
โดยมียิปซีกลุ่มใหญ่ที่สุดที่คุณเคยเห็นเดินตัดผ่านน่ะ
เราจะทำให้มันต่างออกไป
- เราจะแก้ไขเรื่องบ้าๆ นี่ - ห้องชั้นบน
- ผมมีห้องหนึ่ง และไม่คิดว่ามันผิด - โอเค
อากาศที่เราทุกคนหายใจไม่บริสุทธิ์ ถูกมั้ย
คุณรู้เรื่องนั้นใช่มั้ย ใครๆ ก็รู้ ทุกคนที่มองออกไปนอกหน้าต่างน่ะ
ลองคิดแบบนี้นะ
ทางเดียวที่จะแก้ปัญหาได้ดูเหมือนจะต้อง
กล่อมจีเอ็ม ฟอร์ด ไครสเลอร์ 76 ยูเนียน เชลล์ และสแตนดาร์ดให้เลิกทำธุรกิจ
นั่นสิ
ซึ่ง... ซึ่งมันก็แค่มุกเด็ด แต่มีโอกาสน้อยมาก
ใช่
โดยเฉพาะเมื่อสี่บริษัทในนั้นเป็นสปอนเซอร์ผม
ผมไม่รู้ว่าตอนนี้ใครอยู่ที่นี่
ผมนั่งอยู่ตรงนี้...
เมาอยู่ในรถ
นีลขับผ่านมา
เขาเห็นผม
ตอนนี้เรากำลังพยายามตัดสินใจว่า เราอยากได้เขาเข้าวงหรือเปล่า
เราคือครอสบี้ สติลส์ แอนด์แนช แผ่นเสียงของเราเป็นอันดับหนึ่งของประเทศ
เขาเลี้ยวกลับมาและหยุดตรงนี้ จอดรถข้างๆ ผม
เขานั่งบนกระโปรงรถ
และร้องเพลงให้ผมฟัง... ไม่รู้สิ... สามหรือสี่เพลงมั้ง
อย่าง "เฮลป์เลส" "คันทรีเกิร์ล" อะไรพวกนั้นน่ะ
ตอนนั้นแหละที่ผมตัดสินใจว่าผมอยากให้เขาเข้าวงจริงๆ
ความคิดทั้งหมดในการเริ่มวงตั้งแต่แรก
ก็คือการสร้างวงที่เป็นฐาน
เพื่อให้เรามีอิสระเสรีที่จะทำสิ่งที่เราอยากทำ
เราทั้งสี่คนยังเป็นทาสดนตรี
ยังเป็นอยู่
และผมก็บอกไม่ได้ว่า มันยิ่งใหญ่ขนาดไหนที่ได้อยู่ในวงนั้น
และดูเหมือนจะนานแสนนาน
ดูเหมือนจะนานแสนนาน
เวลานั้น
ช่างเป็นเวลาที่แสนนาน
ก่อนอรุณรุ่ง...
ความสัมพันธ์ก็คือผู้ชายกลุ่มหนึ่ง...
นีล ยัง 2000
มารวมตัวกันเป็นครั้งแรกในสปอตไลต์
ได้รับความสนใจอย่างที่ไม่เคยมาก่อน
สนามกีฬาเวมบลีย์ 1974
เราบ้ากันมาก... คือมีความกดดันเต็มไปหมด
สตีเฟนเป็นคนมีความสามารถ
เป็นคนที่น่าประทับใจมาก
การปะติดปะต่อคือการนำสิ่งที่แปลกแยกแตกต่างจากกัน
เอามารวมกัน
แล้วสร้างสิ่งใหม่
นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้น
หลายปีในช่วงแรกๆ ทุกครั้งที่เราขึ้นเวที มันเยี่ยมมาก
เราได้ร้องเพลงด้วยกัน
แนชเป็นนักร้องประสานที่เจ๋งมาก
ผมว่าเราอาจจะเป็นสุดยอดวงดนตรีอเมริกันวงแรกนะ
ทัวร์ครั้งนั้นในปี 74
มีคนมาดูเราเยอะมาก
อาจจะมากกว่าใครเลยหลังจากเดอะบีทเทิลส์เป็นต้นมา
พวกเขาเห็นมนุษย์บนนั้น
เราไม่มีส้นสูง เราไม่มีชุดปักเลื่อม เราไม่มีระเบิดควัน
แกรห์ม แนช 1990
เราจะมีก็แต่เพื่อนๆ และเพลงเหล่านี้
เรามีอยู่แค่นั้น เรามีแค่นั้นมาตลอด
มีอยู่แค่นั้นที่เรารู้สึกว่าสำคัญ นั่นก็คือดนตรี
ผมว่าโดยพื้นฐานแล้ว เราคิดว่า
การจับผู้ชายสี่คนมาอยู่ในพื้นที่หนึ่ง ซึ่งน่าจะมีแค่สามคน มันจะระเบิด
และเราคิดถูก
ผมว่าเขาสั่งให้หยุดเอง
เปิดประตูเข้าไปในรถ เราต้องการแค่นั้น
ทิ้งไมค์ๆ
อรุณสวัสดิ์ เดวิด
งานถ่ายภาพ เฮนรี่ ดิลต์ซ
มาเช้านะ
- เกิดอะไรขึ้น - ดีใจที่ได้เจอนะเพื่อน
ผมไม่ใช่ช่างภาพ ผมเป็นนักดนตรีที่ถือกล้อง
ผมก็เลยไม่มีสตูดิโอและอุปกรณ์จัดไฟ ผมไม่เคยใช้ไฟ ผมไม่เคยล้างฟิล์มสักม้วน
ผมแค่วางภาพในกรอบแล้วกดชัตเตอร์ เมื่อถึงจังหวะเวลาที่เหมาะ
และเคล็ดลับก็แค่ให้พวกเขาอยู่ตรงนั้น นึกออกมั้ย
คนพวกนี้เป็นเพื่อนผมทั้งนั้น เราไปเที่ยวเล่นกัน
คุณถามเรื่องภาพคลาสสิกพวกนั้นเหรอ ใครจะไปรู้ล่ะ
วันนั้นเราถ่ายภาพกันบนโซฟา เพื่อเป็นปกอัลบั้มของซีเอสเอ็น
หลังจากนั้น เราก็ขับรถอ้อมมุมถนนไปร้านเสื้อผ้ามือสอง
และเปลี่ยนเสื้อผ้าถ่ายกันหลายรูป
เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะมีปกอัลบั้มรึเปล่า
และอีกวันสองวันต่อมาเราก็กลับไป
แต่บ้านนั้นไม่อยู่แล้ว
ฉันราศีกันย์ ฉันชอบวิเคราะห์
นายราศีสิงห์
รู้สึกยังไงนายก็พูดออกมา
- ดูสิ เขาเชื่อเรื่องไร้สาระ - ใช่มั้ยล่ะ
- ไม่น่าเชื่อ - เอาล่ะ...
- อย่าเชียวนะ - นายเกิดปีอะไร 40 รึเปล่า
นี่ไม่ได้จะพูดเรื่องปีนักษัตรใช่มั้ย
ปีนักษัตรของนายเป็นสัตว์อะไร
- อย่าบอกพวกเขาเรื่องปีนักษัตร... - ฉันรู้ว่านายเป็น...
ฉันว่านายเป็นงูนะ ขอร้องล่ะ เราต้องรู้ข้อมูลนี้
- ปี 41 - ปี 41
จะบอกอะไรให้นะ งูเนี่ยให้โชคมากในโหราศาสตร์จีน
นายบอกว่าชีวิตคุณโชคดีไม่ใช่เหรอ
- อย่างแรงเลย อย่างแรงจริงๆ - คือตอนนี้นายนั่งอยู่ตรงนี้ ถูกมั้ย
- นั่นแหละ นายเป็นงู ราศีสิงห์ - ไม่เกี่ยวกับโหราศาสตร์เลย
- ไม่เกี่ยวกับ... - ฉันเป็นเสือราศีกันย์
- พูดแต่อะไรไร้สาระ - นายต้องรู้เรื่องนี้
โอเค ใช่เลย
นั่นแหละ
โอเค นั่นแหละ
ถ้าผม... ถ้าผม...
นี่ผมกำลังจ่อปืนธงกับหัวตัวเอง
เหมือนจะบอกว่าผมอยู่คนละข้างกับ รัฐบาลของสหรัฐอเมริกา
- เดี๋ยว อย่าพ่นควัน โอเคนะ - ทำไมพ่นไม่ได้
เพราะจะมีควันมากเกินไปน่ะสิ
ฉันชอบควัน
การที่เขาสูบกัญชาพร้อมปืนธงจ่อหัว ก็เหมือนเผชิญหน้ากับมัน
- ใช่ เหมือนจะบอกว่า... - เมื่อผมพูดถึงภาพนั้น
ผมจะบอก "นี่ ดูเหมือนเราวางแผนไว้เลย
มาถ่ายปืนธงกันเถอะ ใช้ฉากหลังสีขาวกันเถอะ ให้เดวิดโพสต์ท่าเถอะ"
ไม่ ก็มีไง ผมหมายถึง...
ซีเอสเอ็นอยู่ในมินนีแอโพลิส
รู้สึกว่านายกำลังคุยโทรศัพท์กับบ๊อบ ดีแลน
- สูบกัญชาด้วย - แผนก็คือ...
และมีเสียงเคาะประตู
แกรห์ม แนชเปิดประตูแล้วโยนปืนธงลงบนเตียง
- เขาบอก "ครอส แฟนเพลงทำมาให้นาย" - เฮนรี่ นายพูดแต่อะไรไร้สาระ
- ภาพนั้นดีมากจริงๆ - ฉันไม่เคยไปมินนีแอโพลิส
- ไม่แม้แต่... - ภาพนั้นดีมาก
- เจ๋งมาก นี่ไง - หนึ่ง
- ฉันขอนี่นะ - นี่มัน...
ต้องพยายามมากเลยนะกับเรื่องยา
ไร้สาระ
เพื่อน นายต้องหาพ่อค้ายาคนใหม่
- พืชของพระเจ้า - ฉันจะหากัญชาดีๆ มาให้นาย
คำพูดสุดโปรดของผมเป็นของการ์เซีย ครั้งแรกที่เขาลองแอซิด เขาบอก
"ฉันว่าแล้วว่าต้องมีอะไรมากกว่าที่พวกเขาบอกเรา"
ผมจำได้ที่เราเคยพูดกันเสมอ "สักวัน นักกฎหมายและนักการเมือง...
เราจะเป็นคนพวกนั้น เราจะเป็นคนที่...
ที่เมายาและเข้าใจจริงๆ ว่าชีวิตคืออะไร"
ยาน่ะเจ๋ง และผมกำลังเมายาอยู่ตอนนี้
ฉันอยากรู้สึกดี
คุณเลยถูกขังอยู่กับสิ่งหนึ่ง โดยไม่รู้เลยว่ามีสิ่งต่างๆ มากมายให้เราเข้าหาได้
- ศาสนา - ดนตรี
- ค้าขาย - คอสมิกพุดดิ้ง
- พระเจ้า - อนาธิปไตยที่อ่อนโยน
มันเกิดขึ้นแล้วน่ะ ไม่เชิง มันอาจจะยังเกิดขึ้นได้
ความรู้สึกแบบฮิปปี้เดิมๆ ยังมีอยู่ในองค์การกรีนพีซ
ในตัวคนที่เห็นแก่สิ่งแวดล้อม ใช่มั้ย
เดนนิส ฮอปเปอร์
หนวดกลายเป็นสัญลักษณ์อย่างรวดเร็ว
เรื่องของเดนนิส ฮอปเปอร์เป็นไง
เขาใช้ผมเป็นต้นแบบ สำหรับบทที่เขาเล่นในเรื่องอีซี่ไรเดอร์
อ๋อ ใช่ เพื่อน คือผมเมายาน่ะ เข้าใจมั้ย
แต่จะบอกให้นะ ผมเห็นดาวเทียมล่ะ เพื่อน
มันเป็นหนังที่ดีมาก แค่เพราะว่ามันอ้างถึงผมในหนัง
ถ้าผมได้เล่นเอง จะต้องยิ่งดีกว่านี้เยอะ
ต้องเป็นหนังที่สมจริงกว่านี้เยอะ ใช่
อีซี่ไรเดอร์
ที่มั่นสุดท้ายของแม่ พระเจ้า บ้าน และพายแอปเปิล พวกนี้มีแต่อะไรไร้สาระ
อะไรนะ
ในทางตรงกันข้าม คุณจะเห็นผู้หญิงคนหนึ่ง
ที่วิ่งอยู่ในทุ่งดอกไม้น่ะเพื่อน
กึ่งเปลือย เมายา แล้วก็หัวเราะ
กลางแสงแดด
และคุณก็เสนอสองทางเลือกนั้นให้...
เด็กคนหนึ่ง
แต่เด็กก็ฉลาดเกินกว่าจะทำพลาดแบบนั้น
ผมใช้มันได้แน่
แล้วเราก็ออกไป
ทัวร์สหรัฐฯ ในปี 2017
นี่เป็นการแสดงครั้งแรกของเรา
โบลเดอร์ โคโลราโด
ใช่เลย ครอส
สองสามปีสุดท้ายนั้นวิเศษมากสำหรับผม
ผมทำอัลบั้มเดี่ยวสี่อัลบั้ม
ผม... ผมจะทำห้าอัลบั้ม
ผมทำสิ่งที่เขาไม่ทำกันในวงการบันเทิง
ผมออกจากวงใหญ่ ซีเอสเอ็น
ซึ่งได้เงินดี
หอเกียรติยศร็อคแอนด์โรล สมาชิกผู้ก่อตั้งเดอะเบิร์ดส์และครอสบี้ สติลส์ แอนด์แนช
นักร้องและนักแต่งเพลง เดวิด ครอสบี้
เราทุกคนเป็นแฟนพันธุ์แท้
- เสียงของคุณสุดยอดเลย - ขอบคุณ
- คุณดูแลเสียงยังไงครับ เพราะ... - ไม่ได้ดูแล
- อะไรนะ - ผมไม่ได้ดูแลเลย
ฟังแบบนี้ผมแปลกใจนะ เพราะเราได้ยินเรื่องราวของคุณมาตลอดหลายปี
- ใช่ - เราคุยกันว่า "เขายังอยู่เหรอ"
- ผมยังอยู่ได้ยังไง - "เขากับคีธ ริชาร์ดยังอยู่เหรอ"
แต่ไม่ใช่แค่คุณยังมีชีวิตอยู่ เสียงคุณด้วย
- พระเจ้าประทานเสียงอันสุดยอดให้คุณ - ขอบคุณ
ใช่เลย
เห็นไหมว่าชีวิตนี้ดีงาม
แม้ว่า... แม้ว่า
ชีวิตมีขึ้นมีลง
และเธอควรจะได้ลิ้มรสมัน
ไม่เช่นนั้นเธอจะได้รู้ว่า
มันผ่านเธอไปแล้ว
- "ออลโมสต์คัตมายแฮร์" - อย่าทำนะ
- อย่าทำแบบนั้น - อย่า
เล็กซิงตัน แมสซาชูเซตส์
ผมต้องเตือนคุณไว้นะ มีสิ่งที่...
สิ่งที่จะเกิดขึ้นเมื่อคุณตัดผม...
มือเบสของผมกำลังล้อเลียนผมอยู่ตอนนี้
โอ พระเจ้า วงนี้ตลกมาก เพื่อน
พวกเขาทรมานผมตลอดทั้งวัน
นี่เป็นเพลงรักครับ
คุณจะไม่รู้จนกว่าจะถึงท่อนที่สาม
ฉันจะรวบรวม
คำพูดเหล่านี้มารวมกันได้ยังไง
เอามาวางกองรวมกัน
เหมือนขนนกบนพื้นห้อง
เคยมีเหตุการณ์ที่คนที่คุณรักตายมั้ย
หลังจากนั้น คุณกลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้เลย
แก้ตัวให้กับความผิดอะไรไม่ได้เลย
ถูกแช่แข็งในกาลเวลา
ผมคบอยู่กับโจนี
เราคบๆ เลิกๆ กันอยู่อย่างนั้น
แต่คริสตีนมั่นคงมาก วิเศษมาก
คือสดใสร่าเริงน่ะ...
เป็นผู้หญิงที่มีชีวิตชีวามาก
และ... เต็มไปด้วยพลัง
เต็มไปด้วย...
ความน่าทึ่งและความสุข
แนชมีคำพูดเด็ดอยู่ประโยคหนึ่ง
เขาบอกว่าถ้าจะนิยามรูปร่างของคริสตีน
คุณจะพูดไม่เหมือนกันสักครั้ง
เขา... เขาพูดถูก
ผมไม่เคยนิยามได้
ดูเหมือนเธอจะแบกรับภาระในความคิดของคุณ
ทำไมต้องเธอ
ผมรักเธอ
คริสตีน ฮินตันเป็นผู้หญิงที่สวยมากและรักเดอะเบิร์ดส์
ผมกับคริสตีนมาลงเอยกัน
และพบว่าเราแคร์กันจริงๆ
มีประโยคหนึ่งจากหนังสือเรื่องดูน
ที่เรียกว่าบทสวดสู้ความกลัว
"ความกลัวคือสิ่งที่ฆ่าความคิด"
สิ่งที่สร้างความโกรธแค้น
เธอจึงเขียนให้ผมด้วยลายมือตัวเล็กๆ ที่สวยงามนี้
ผมเอามาใส่กรอบ
เธอทำอะไรมากมาย
เราไม่ได้เลือกว่าจะหลงรักใคร และไม่เลือกว่าทำไม
ผมมีภาพเธอสองภาพที่คุณจะเห็นเธอยิ้ม
และคุณจะเห็นชีวิตชีวาในตัวเธอด้วย
เธอเป็นคนที่มีชีวิตชีวามาก
คริสตีนอายุ 21 ปี
เพิ่งเริ่มต้นชีวิต
เธอกำลังพาแมวไปหาหมอ...
แล้วเธอก็ไม่ได้กลับบ้าน
เมื่อมีคนตาย...
ไม่ใช่เพราะป่วยไข้ เราก็จะเจ็บปวดทรมานอย่างยาวนาน
สองอุบัติเหตุบนถนน ตายสองศพ
พวกเขาตาย
ผู้เสียชีวิตในอุบัติเหตุที่โนวาโต ได้แก่คริสตีน เกล ฮินตัน อายุ 21 ปี
"มีอุบัติเหตุเกิดขึ้นกับคนคนนึง รีบมาเลยครับ"
แล้วเราก็ไปโรงพยาบาล แต่พวกเขาตายแล้ว
ผม... ผมร้องไห้อยู่นาน
แค่เพราะผมไม่รู้จะทำอะไร
คือพวกเขาไม่...
พวกเขาไม่ให้คุณเตรียมใจกับความตายเลย
ความตายไม่ใช่สิ่งที่เราจะพูดถึง
ไม่มีใครพูดถึงความตายกันหรอก
มันมีแต่ความว่างเปล่าแบบนี้
แบบนี้
หายวับ เหมือนฉีกผ้าขาดผึง
เหลือแต่ที่ว่างเปล่า
เหลือแต่รูเบ้อเริ่ม
และเราอยากจะถมมัน เรา...
แน่นอน ถ้าคุณเป็นเหมือนผม คุณก็จะทรมานตัวเอง ได้แต่คิดว่า
"ผมน่าจะพูดแบบนี้ น่าจะทำแบบนั้น"
มันเหมือนโลกของเราสะเทือนน่ะ
คุณอยากจะพูดอะไรกับเธอ
ผมเสียใจ
ผมน่าจะรักคุณมากกว่านี้ได้
ผมกับนีลขับรถวนไปวนมาในป่าแห่งหนึ่งแถวบ้านเขา
มหาวิทยาลัยเคนต์ 4 พฤษภาคม 1970
และเราก็ได้ยินเรื่องนี้ในวิทยุ เราไม่คิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้เลย
มหาวิทยาลัยเคนต์ 4 พฤษภาคม 1970
เริ่มมีการใช้แก๊สน้ำตาในห้องนั่งเล่นรวม
แล้วรปภ.ก็เข้าไปที่เทย์เลอร์ฮอลล์ทั้งสองฝั่ง
และไล่เด็กๆ ออกจากห้องนั่งเล่น แล้วทันใดนั้น ผมก็ได้ยินเสียงปืน
แล้วผมก็เห็นคนล้มลงกับพื้น
วันนี้พวกทหารยิงปืนใส่นักศึกษา
ตายไปสี่คน ผู้ชายสอง ผู้หญิงสอง
สามคนโดนยิงที่หน้าอก อีกคนโดนยิงที่ศีรษะ
มีคนบาดเจ็บอีกไม่ต่ำกว่าสิบคน
บางคนโดนยิง บางคนโดนดาบปลายปืน
นักศึกษากำลังประท้วงเรื่องที่อเมริการุกรานกัมพูชา
และผมก็เห็นว่ามันกระทบใจนีล
เหมือนเขาโดนต่อยน่ะ
ครอสบี้เดินเข้ามา ในมือถือนิตยสาร
ที่มีภาพปกเหตุการณ์สังหารในมหาลัยเคนต์
ผมได้ยินจากข่าวแล้วว่าเกิดอะไรขึ้น
แต่ครอสบี้มีวิธีนำเสนอสิ่งต่างๆ เสมอ
นั่นคือสิ่งที่ทำให้ผมตื่นตัวจริงๆ
นีลหยิบกีตาร์และแต่งเพลงต่อหน้าผมเลย
ผมโทรหาแนชและบอกว่า "จองห้องอัดเดี๋ยวนี้"
และประธานบริษัทแผ่นเสียงของเรา ชายผู้แสนดีนามว่าอาห์เม็ต เออร์ทีกัน
เขาบอกทุกคนว่า "แผ่นเสียงนี้จะออกวางขายพรุ่งนี้"
ตุ๊กตาทหารและนิกสันกำลังมา
ในที่สุดเราก็อยู่ตามลำพัง
ฤดูร้อนนี้ฉันได้ยินเสียงกลองดัง
ในโอไฮโอตายไปสี่คน
ทันทีที่ผมได้ยินเพลงนั้น ก็รู้สึกใช่เลย
เหมือนมันพูดในสิ่งที่ผมรู้สึกน่ะ
ครอสบี้ สติลส์ แนช แอนด์ยัง โอไฮโอ
มันทำให้ผมรู้สึก...
รู้สึกดีที่ผมสามารถลุกขึ้น สนับสนุนสิ่งที่ผมเชื่อมั่นได้จริงๆ
ผมคิดว่าน่าจะเป็นงานที่ดีที่สุดในการเป็นจินตกวี
หรือการเป็นกระบอกเสียงที่เราเคยทำมา
ให้ตาย ไม่นะ เราไม่ไป
มันทำให้ทั้งประเทศลุกเป็นไฟ
จะฆ่าเราทุกคนไม่ได้
มีการประท้วงในสถาบันการศึกษาทุกแห่งในอเมริกา
อีกกี่ศพ
ผู้ชายคนนี้ จ่าทหาร...
สาบานว่าเขาไม่ได้ยิงปืนเลย
สไลด์มันเลื่อนไปข้างหลังแล้ว
นั่นน่ะปืนอัตโนมัติโคลต์ .45 นะ
ลำกล้องยื่นออกไปเพราะสไลด์ถูกดึงกลับ มันจะลั่นกระสุนออกไปเมื่อเขายิง
เขาสาบานว่าไม่ได้ยิงอาวุธของตัวเองเลย
นั่นไง
ในภาพ
ไม่เคยไปขึ้นศาล
ไม่มีใครไต่สวนเลย
คนนี้แหละ
คนนี้ คนนี้ด้วย
เด็กโง่ทั้งนั้น
คนที่ให้กระสุนจริงกับพวกเขา
ควรจะยังอยู่ในคุก
ตอนนี้
ข้อหาฆาตกรรม
ไอ้ตอแหล
"ผมไม่ได้ยิงอาวุธของผมเลย" ถามจริง
แปลกจัง เรามีรูปคุณกำลังยิงอยู่เลย
ความเชื่อน่ะดี
แต่ไม่เป็นไปอย่างที่ควร
ยังไม่เป็น
แต่เราพยายามอยู่
การตายของคริสตีน ผมรับไม่ได้เลย
ผมอยู่ในสภาพที่เลวร้าย
สติแตกเลยทีเดียว
แล้วฉันก็ได้ยินเรื่องนี้...
ผมเพิ่งทำอัลบั้มเดจาวูเสร็จ
ระหว่างที่ทำ ผมลงไปนั่งร้องไห้กับพื้นอยู่หลายครั้ง
สิบนาที
คนมากมาย โดยเฉพาะแนช
คอยอยู่กับผมเป็นเวลานาน เพื่อที่ผมจะได้ไม่...
ทำอะไรโง่ๆ ลงไป
และถอดใจ
เราอยู่ในเรือของผมในเซาซาลิโต และผมกำลังขึ้นไปที่ทามัลไพส์
ไปจนถึงจุดนี้ตามในรูปตรงนั้น
แล้วก็ร้องไห้อยู่เป็นชั่วโมงๆ
และผมก็มีเพลงพวกนี้
เพราะพวกเขาใช้เพลงของผมแค่สองเพลง ในอัลบั้มเดจาวู
ผมอยู่ในสตูดิโอของวอลลี ไฮเดอร์
เพราะมัน...
เป็นที่ที่ผมรู้สึกปลอดภัย
เอ็นริโก เมอร์ลิน นักดนตรีวิทยา
ผมขอเสนออัลบั้มที่ไม่อยู่ในหมวดหมู่ไหนเลย
มันเกิดจากความเจ็บช้ำของผู้แต่ง
และถูกกำหนดมาให้เป็น "เพลงคลาสสิกของชาวขี้ยา"
ถ้าเพียงแต่ผมจะจำชื่อตัวเองได้
เดวิดดูเหมือนจะไม่มีแผนอะไรเลย
สตีเฟน บาร์นคาร์ด วิศวกร
ปล่อยอิสระเลย
คือเขามีเพลงพวกนี้อยู่ในหัว
บางเพลงแต่งมาตั้งแต่ยุคเดอะเบิร์ดส์
แต่เขาไม่เคยเอามาให้คนอื่นฟังเท่าไหร่
ผมรู้สึกเหมือนมีสิทธิพิเศษที่ได้มองเข้าไปในโลกใบนี้ เพราะผมชอบโลกนี้ที่เขาอาศัยอยู่
มันบริสุทธิ์ที่สุด ไม่มีการวางแผนใดๆ
ทำตามหัวใจตัวเอง...
ประสบการณ์แบบที่...
ที่คุณจะจินตนาการได้น่ะ
เขาไม่วางกฎอะไรเลย
"นี่เพลงของผม คุณอยากทำอะไรก็ทำเลย"
คืนนั้นใครโผล่มาก็จะได้ทำแผ่นเสียงในคืนนั้น
และผมจะร้องเพลงให้เขาฟัง
มีอะไรบางอย่างในห้องนั้น
คุณสัมผัสได้
มันเป็นสนามเด็กเล่น
มันเป็นสนามสำหรับเล่นกับเสียง
เจอร์รี่ การ์เซีย
เขาโผล่มา "อ้าว ไง ทำอะไรกันอยู่"
ถ้าผมกับเขามีกีตาร์สองตัว เราก็จะนั่งอยู่ในห้องเดียวกัน
เรามีความสุข
เขาแค่อยากให้มันเกิดขึ้น เขาอยากจะโน้มน้าวให้มันเกิดขึ้น
ด้วยวิธีไหนก็ได้
ถ้ามันหมายถึงการคุกเข่าลงไป และเลียโน้ตเพลงบนพื้น เขาก็จะทำ
เขาจะทำทุกอย่าง
เขารู้ว่ามันรอที่จะเกิดขึ้นตรงริมภาพนี้
เขาอยากจะเชิญตัวโน้ตพวกนั้นออกมา
"มาเลยๆ โน้ตตัวน้อยๆ ออกมาเลย ออกมา"
และเขาก็เป็นคนรักดนตรี...
ที่ใสที่สุด
ที่จริง มันเริ่มแบบนี้
เขาอยู่บนสวรรค์ชั้นฟ้า
พร้อมกับเพื่อนๆ ทุกคนบนนั้น
แม้แต่นีลก็สนับสนุนเขา ให้ทำแผ่นเสียงพิสดารนี้
มิตรภาพที่พวกเขาแสดงให้ผมเห็น
และกำลังใจที่เพื่อนๆ มอบให้ผม
เป็นสิ่งที่ดีที่สุดอย่างหนึ่งในชีวิตผมเลย
แผ่นเสียงนั้นเป็นจุดเปลี่ยน
เบิร์นสวิลล์ มินนิโซตา
การฉีดยาเข้าเส้น พวกเขาบอกว่า...
ครั้งแรก
ชีวิตเราจะเปลี่ยนเลย ไม่ว่าจะมีอะไรตามมา
ใช่
ใช่ เพื่อนผมคนหนึ่ง ซึ่งผมจะไม่บอกชื่อ ฉีดเฮโรอีนให้ผม
และ...
มันยอดมาก
ครั้งแรกให้ความรู้สึกที่วิเศษจริงๆ
มันถึงได้อันตรายมาก
ทันใดนั้นก็ไม่มีอะไรเจ็บปวดอีกแล้ว
เรารู้สึก...
มีความสุขและแสนวิเศษ
เฉพาะครั้งแรกนะ
หลังจากนั้น คุณพยายามจะไขว่คว้ามัน
พยายามจะกลับไปที่จุดนั้น
และไม่เคยไปที่จุดนั้นได้เลย
สักครั้ง
ภาวะติดยาครอบงำคุณ
เหมือนไฟที่ลามไปในตึกที่ลุกไหม้
และผมเริ่มมีพฤติกรรมหลุดโลก
มันเป็นการจมดิ่งแบบแปลกๆ น่ะ
เราโกรธตัวเองที่งี่เง่า
เลยยิ่งเสพยามากขึ้น ก็ยิ่งทำให้เรางี่เง่ามากขึ้น ซึ่งก็ทำให้เราโกรธตัวเองมากขึ้นอีก
แต่ช่วงที่เคลิ้มกับยาล่ะ ช่วงไหนที่ทำให้คุณกลับไปหามันอยู่เรื่อยๆ
มัน... คือคุณไม่เข้าใจ มันไม่ได้ไว้เสพให้เมาเคลิ้ม แต่มันทำให้หมดความรู้สึก
นั่นคือเหตุผลที่คนเล่นยาแรงๆ
พวกเขาไม่อยากอยู่ตรงนั้น
พวกเขาอยากจะกดสิ่งที่อยู่ตรงนั้นในเวลานั้น
พวกเขาอยากอยู่ในความฝันตัวเองมากกว่า
หรือฝันร้ายก็เถอะ
มีคนเยอะมากเตือนฉัน
ที่จริง คนใกล้ชิดเขาบางคน
ขอให้ฉันอย่าเข้าใกล้เขา
แต่ฉันก็หัวปักหัวปำไปแล้ว
ฉันลุกขึ้นมาเต้นแล้ว
ตอนฉันเห็นเขาเสพยา
ฉันคิดว่า "หา อะไรน่ะ
ทำไมทุกคนถึงกลัวมันนัก เดี๋ยวนะ ขอฉันบ้างสิ ขอฉันดูหน่อยว่ามันคืออะไร
ฉันอาจจะเข้าใจได้ ฉันอาจดึงคุณออกมาได้"
และนั่นคือสิ่งที่ฉันตั้งใจจะทำจริงๆ
ครอส คุณเคยสงสัยมั้ยว่าทำไมคุณถึงยังไม่ตาย
ผมไม่รู้
ไม่รู้เลยเพื่อน
ผม... ทำไมต้องผม
ดูคนพวกนี้สิ เพื่อนผมที่ตายไปแล้วน่ะ
แจนิสเอย แคสส์เอย เฮนดริกซ์เอย
พวกนี้เป็นเพื่อนผม ทุกคนตายแบบเดียวกันจากสิ่งเดียวกัน
ทำไมผมไม่ตาย
ผมก็เล่นยาตัวเดียวกัน
ผมเสพยาเกินขนาด
หมอต้องช่วยผมกลับมาสองครั้ง
ทำไมล่ะ
ทำไมผมถึงไม่ตาย
ตอนนั้นมาถึงจุดที่ ยากลายเป็นสิ่งสำคัญกว่าใครหรืออะไรทั้งหมด
รวมทั้งดนตรีด้วย
ผมทำให้คนเหล่านี้ผิดหวังอย่างแรง ตอนที่ผมกลายเป็นขี้ยา
ผมหยิบเข็มฉีดยาต่อหน้าพวกเขา
และพวกเขาก็มองวงดนตรีดิ่งลงเหว เพราะผมทำงานของตัวเองไม่ได้
ผมปักใจไปแล้วว่า สักวันผมจะได้รับโทรศัพท์สายนั้น
แจ็คสัน บราวน์ 2000
"รู้เรื่องเดวิดรึยัง" ต้องใช่แน่ๆ เขาตายแล้ว
เพราะคุณอยู่แบบนั้น โดยไม่มีผลตามมาไม่ได้
ผมเล่าหรือยังถึงตอนที่นีลมาเสนอให้ผม ไปที่ไร่ของเขา ไปอยู่ที่นั่นโดยไม่เสพยา
เขาเอาจริงเรื่องนั้น เขาอยากช่วยผม
คุณใช้ยาอะไรบ้าง
โคเคนกับเฮโรอีน ทั้งสองอย่าง
แนชกับแจ็คสันเป็นห่วงผมมาก พยายามให้ผมเลิกครั้งแล้วครั้งเล่า
พวกเขาเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงสองคน ที่เข้ามาจุ้นจ้านกับผม
มัน... มันเป็นการรวมตัวคนมากมาย
แจนเองก็อยู่ในสภาพดูไม่ได้ คือพวกเขาติดยากันใช่มั้ยล่ะ
และภารกิจก็คือพยายามเกลี้ยกล่อมพวกเขา
บอกว่าพวกเขาน่าจะ... คือแบบว่า
"เชื่อเราสิ นายกำลังจะแย่
นายต้องเลิก นายต้องทำอะไรสักอย่าง เราไม่อยากเสียนายไป"
คืนนั้นทั้งคืน
เขายอมไปสคริปส์ ซึ่งก็เหมือนโรงพยาบาลน่ะ
เขาก็อยู่ที่นั่นหนึ่งวันถ้วน และวันรุ่งขึ้นก็ออกมา
หลังจากนั้น พวกเขาก็เลิกพยายาม
เขาถูกจับข้อหายาเสพติดและอาวุธในปี 1983
หลังจากนั้น เขาก็โดนจับ ในข้อหาเพิ่มเติมเกี่ยวกับยาและการชนแล้วหนี
เขาถูกศาลบังคับ
ให้เข้าศูนย์บำบัด และออกมาโดยไม่ได้รับอนุญาต
แกรห์ม แนช 2000
ถึงตอนนั้น
เขาก็กลายเป็นคนหนีกฎหมาย
ในเวลาไม่กี่วัน ก็มีคนเอารูปผมติดประกาศที่ไปรษณีย์
เอฟบีไอประกาศจับ เดวิด ครอสบี้
เราหนี พ่อค้ายาคนหนึ่งพาเราขึ้นเครื่องหนี
นั่งเครื่องบินเครื่องยนต์เดี่ยว
ข้ามไปอีกฝั่งของประเทศ เราใช้เวลาสามวัน
เขาเป็นนักบินที่เก่งมาก
ผมคิดว่าเขาเป็นนักขนยาข้ามประเทศนะ
และผมก็ไปหา...
เรือของตัวเอง
เพราะคิดว่าผมอาจจะกลับไป สัมผัสกับสิ่งที่สำคัญของตัวเองได้
มันจะช่วยผมไว้จากสิ่งที่ผมรู้ว่ากำลังจะมาถึง
ผมไปที่เรือ และสภาพมันก็แย่มาก
ไม่มีใครดูแลมันเลย เพราะผมไม่ได้จ่ายเงินให้
ผมนอนแล้วก็นอนอยู่ตรงนั้นจนหลายวันผ่านไป
แล้วผมก็ถอดใจ
นั่นแหละนาทีสำคัญ
ผมนั่งรถไปที่สำนักงานเอฟบีไอในพื้นที่
ผมเดินเข้าไป เขาบอกว่า "ครับ มีอะไรให้รับใช้ครับ"
ผมบอก "คุณกำลังตามตัวผม ผมชื่อเดวิด ครอสบี้"
เขาบอก
"ไปยืนพิงผนัง"
ผมคิดว่าผมคงจะต้องติดคุก
แต่ผมก็อยากติดให้มันจบๆ ไป แล้วจะได้กลับมาเล่นดนตรี
ผมอยากทำแค่นั้นจริงๆ
ตอนที่ผมไปมอบตัว
แจน ดี. กลับมา
หมอคนหนึ่งที่เป็นเพื่อนเรา ก็พาเธอไปบำบัดในมอนเทอเรย์
คุณมีอะไรจะพูดหน่อยมั้ย
ขอให้ผมโชคดีละกัน
ตอนที่ผมเข้าคุก ก็มีทั้งข้อดีข้อเสีย
"เฮ้ ร็อคสตาร์ รู้สึกยังไงล่ะตอนนี้ หือ
นายต้องอยากออกไปซั่มหญิง และมีเงินถุงเงินถังแน่ๆ ใช่มั้ยล่ะ"
ตอนเข้าคุก ผมเกือบตาย
ผมเลิกยาสองตัวหลักๆ ที่เคยติดอย่างหนัก
และร้ายแรงมากได้โดยไม่ใช้แม้แต่แอสไพริน
ผมสูญเสียแทบทุกอย่างแล้ว
ผมตกต่ำถึงขีดสุด ผลาญเงินจนหมด
ผมโดนขังเดี่ยวอยู่สี่เดือน โดนขังในห้องเหล็ก และได้อาหารทางประตู
ตอนอยู่ในคุก ผมตื่นขึ้นมาในห้องขัง
จำได้ว่าตัวเองเป็นใครและเริ่มแต่งเพลงอีกครั้ง
นั่นคือจุดเริ่มต้นของเส้นทางกลับเข้าวงการ
ทัณฑสถานรัฐเทกซัส ฮันต์สวิลล์ เทกซัส
"คอมพาส" เป็นเพลงดีเพลงแรกที่ผมแต่ง
ตอนผมออกจากคุก
ผมขอบคุณผู้พิพากษาที่สั่งขังผม เพราะมันทำให้ผมเลิกยาร้ายแรงได้
ตอนนี้เขาโดนทัณฑ์บนเป็นเวลาสี่ปี และต้องส่งผลตรวจยาเสพติดอย่างสม่ำเสมอ
ตอนนี้คุณเลิกยาได้เด็ดขาดรึยัง
ใช่ครับ แน่นอน
ดีใจมาก
งานแสดงแรกเมื่อออกจากคุก เกิดขึ้นในคลับเล็กๆ ในเทกซัส
เขาไม่เคยเล่นบนเวทีโดยไม่ใช้ยามาก่อน
คุณเดวิด ครอสบี้ครับทุกท่าน
รู้สึกวิเศษมาก
แจน ดี. ขอให้พระเจ้าคุ้มครองเธอ
เธอรออยู่
ตอนที่ผมออกจากคุก
เราโดนคำสั่งศาลห้ามไม่ให้เจอกัน
ห้ามเธอมาเจอผม
แต่แล้วเราก็ไปหาผู้พิพากษา และบอกว่า "ขอร้องล่ะ
เรา... ผมออกจากคุกแล้ว ผมเลิกยาแล้ว และผมจะใช้ชีวิตแบบนั้นต่อไป
แจนก็เลิกยาแล้ว เธอไปเข้ากลุ่ม เธอพยายามแล้ว เราอยากแต่งงานกัน"
และเขาก็เป็นคนดี เขาอนุญาตเรา
แจนรักผมอย่างที่ผม...
ไม่เคยรักตัวเอง
เธอสอนให้ผมรักตัวเอง
เธอสอนผมมากมายว่าควรรักยังไง แค่นั้นแหละ
เพลงนี้...
พอร์ตแลนด์ เมน
ถ้าคุณรู้ว่าใครเป็นใคร
เพลงนี้ก็จะพูดถึงครั้งแรก
ในบรรดาหลายๆ ครั้งที่ซีเอสเอ็นวายวงแตก
สิ่งยึดเหนี่ยวซีเอสเอ็นหรือซีเอสเอ็นวายไว้ด้วยกัน ก็คือผมกับแนชต้องคู่กัน
เพราะเราร้องเพลงด้วยกันได้ดีมาก
ผมกับแนชเป็นคู่นักร้อง
ที่ใครก็ยากจะเทียบได้
เอเวอร์ลีบราเธอร์ส อินดิโกเกิร์ลส์ และอีกหลายคู่ ไม่มากนัก
ฉันไปมาแล้ว
ทั่วโลก
เพื่อมองหา
มองหาหญิงสาวคนนั้น
คนที่รู้ว่ารักสามารถอดทนได้
และเรารู้ว่ามันจะทนได้
ทุกท่านครับ ครอสบี้ สติลส์ แอนด์แนชครับ
หอเกียรติยศร็อคแอนด์โรล 1997
สำหรับคนที่น่าจะตายไปตั้งแต่สองปีก่อน ผมอยู่มาได้ด้วยดี
ผมอยากจะขอบคุณผู้ชายสองคนที่ยืนเคียงข้างผม
เพราะพวกเขาเป็นพี่น้องของผม
พวกเขาอยู่กับผมทั้งยามสุขยามทุกข์
พวกเขารอคอย พวกเขาช่วยเหลือ
บางทีพวกเขาก็ร้องไห้ด้วย
บางทีพวกเขาก็สบถใส่ผม
แต่พวกเขาเป็นพี่น้องของผมในทุกช่วงชีวิต
ถ้าไม่มีพวกเขา ผมก็อาจไม่ได้ทำเพลงนี้ และผมรักพวกเขามาก
ขอบคุณนายทั้งสองคนนะ
เราทำดนตรีดีๆ มาด้วยกัน
และผมก็ขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่าง
ผมคิดว่าซีเอสเอ็นวาย เป็นวงที่ต่างจากซีเอสเอ็นอย่างสิ้นเชิง
ต่างกันอย่างสิ้นเชิงเลย
และน่าจะอยู่ในหอเกียรติยศร็อคแอนด์โรลด้วย
ผมน่าจะได้รางวัลนั้นเป็นครั้งที่สาม
เพื่อให้แคลปตันอิจฉา
เราชอบแต่ละคนจริงๆ ตอนที่เริ่มเล่นดนตรี
และเราก็ตื่นเต้นกับเพลงของแต่ละคน
วงเรามารวมตัวกันแล้วก็รักกัน และมันวิเศษมาก น่าตื่นเต้นมาก
แต่ 40 ปีต่อมา
มันก็เหลือแค่เปิดเครื่องปล่อยควัน แล้วก็เล่นเพลงฮิตไป
รายการการกุศลเพื่อช่วยเหลือฟาร์ม 2000
เกือบ
ตัดผมซะแล้ว
จนมาถึงจุดที่เราต่างไม่ชอบหน้ากัน
ไม่นั่งรถคันเดียวกัน
เราแข่งขันกันตลอดเวลา
ถ้าผมเอาเพลงใหม่แปลกๆ ของตัวเองมาเสนอ พวกเขาก็ไม่อยากหัดเล่น
และเราก็ใจร้ายกับแต่ละคนมาก
เราทำร้ายกัน เราทุกคนทำร้ายกัน
เราทำอะไรร้ายๆ ใส่กันหลายครั้ง
ทุกคนในวงเลยล่ะ หลายครั้งด้วย
ผมน่าจะมากกว่าใครเพื่อน
ความผิดที่ใหญ่มากของผมคือขี้โมโห
คุณไม่ได้ถาม แต่ผมจะบอกเอง
ความผิดที่ใหญ่ที่สุดที่ผมทำลงไปก็คือขี้โมโห
พออะดรีนาลินหลั่งออกมาในร่างกาย
ผมก็เหมือนคนงี่เง่าทันที
- แล้วคุณมีวิธีหลีกหนีมันยังไง - ไม่มี มันไม่ใช่เรื่องดีเลย
ไม่มีความสุข ไม่มีความสนุก ไม่มีอะไรเลยนอกจาก...
พออะดรีนาลินเข้าครอบงำ เราก็...
อยู่ในกำมือมัน
แล้วเราก็จะพูดอะไร ทำอะไรต่างๆ ที่มันเลวร้าย
ผมปากสว่างเรื่องแฟนของนีล
ผมไม่รู้เลยว่าหมอนั่นจะเอาไปลงในเน็ต ผมนึกว่าสัมภาษณ์จบแล้ว
นีลก็เลยโกรธผม และเขาก็ไม่ยอมทำงานกับผม
เขาบอก "ไม่มีซีเอสเอ็นวายอีกแล้ว"
งั้นที่ผมฝันอยากให้พวกคุณกลับมารวมตัว จัดคอนเสิร์ตเล็กๆ อาจจะเล่นเพลงเดจาวู
- มันจะไม่มีวันเกิดขึ้น - ไม่เกิดขึ้นเหรอ
รายการฮาวเวิร์ด สเติร์น
ถ้าคุณทำผิดพลาด
คุณต้องแก้ไขทันที
ใช่ ผมไม่ควรพูดเลยตั้งแต่แรก ผมขอโทษแล้ว แต่มันก็ไม่ช่วยอะไร
และมันก็... มันก็ดิ่งลงเหวตั้งแต่นั้น
ภาพแกรห์มที่ผมมีในหัว
เขาขึ้นเวทีกับผมที่ไหนสักแห่งในสแกนดิเนเวีย อาจจะนอร์เวย์หรือที่ไหน
แล้วเขาก็แหกปากใส่ผม...
ใส่หน้าผม จากระยะห่างขนาดนี้ น้ำลายกระเด็นใส่หน้าเลย
เขาแหกปากบอกว่า
"นายไม่เข้าใจรึไง
นายไม่มีความหมายอะไรกับฉันแล้ว ไม่มีเลย
ฉันเกลียดนาย
ไปตายซะๆๆๆๆๆๆ"
น้ำลาย
ผลักอกผม
บนเวที ต่อหน้าคนดู
ในทัวร์นั้น เขาขึ้นมาบนเวทีและไม่มองหน้าผมเลย
ออสโล นอร์เวย์ 2015
คืนนั้นทั้งคืน เขาร้องเพลงหันหน้าไปหาสติลส์ พยายามทำเหมือนว่าผมไม่อยู่ตรงนั้น
ผมอยากจะมีเพื่อน มีพี่น้องผู้ชาย
เสมอแหละ
เพื่อนคู่คิดน่ะ
งานประดับไฟต้นคริสต์มาสแห่งชาติ 2015
ผมยินดีอย่างยิ่งที่จะแนะนำ ผู้ที่อยู่ในหอเกียรติยศร็อคแอนด์โรลสองครั้ง
เดวิด ครอสบี้ สตีเฟน สติลส์ และแกรห์ม แนช
เราร้องเพลง ในงานประดับไฟต้นคริสต์มาสของทำเนียบขาว
คืนที่เงียบสนิท
คืนที่ศักดิ์สิทธิ์
คนเลี้ยงแกะ
ตื่นตาตื่นใจ...
เราห่วยมาก
และเรากล้าพูดว่า
"เอาล่ะ มันตายแล้ว
อย่าดันร่างศพขึ้นมาอีกเลย
อย่าเอาเชือกดึงปากมันให้ขยับเลย
ปล่อยมันไว้ ปล่อยให้มันตายอย่างสงบ
ไปทำอย่างอื่นต่อเถอะ"
จงหลับใหลอย่างสงบ
และเป็นสุข
จงหลับใหลอย่างสงบและเป็นสุข
สุขสันต์วันคริสต์มาสครับทุกคน
น่าเศร้าที่เพลงสุดท้าย ที่ซีเอสเอ็นร้องด้วยกันคือ "ไซเลนต์ไนต์"
แกรห์ม แนช 2016
เขาควักหัวใจออกจากซีเอสเอ็นและซีเอสเอ็นวาย ในเวลาไม่กี่เดือน
เพลง "อังกอร์" พูดถึงเรื่องนี้แหละ
ผมแต่งให้เดวิด ครอสบี้
เพลงนี้พูดถึงว่าคุณเป็นใคร
คุณเป็นใครตอนที่ไม่มีชื่อเสียง
คุณเป็นใครเมื่อไฟดับลงและผู้ชมลุกออกไป
คุณเป็นคนดีหรือเปล่า
หรือคุณเป็นคนงี่เง่าไม่เข้าท่า
คุณเป็นใคร
ขอบคุณครับ
นี่เป็นเสียงคุณที่พูดในปี 1974
นี่เป็นครั้งแรกที่เราให้สัมภาษณ์
สัมภาษณ์เดวิด ครอสบี้ โดย คาเมรอน โครว์ - 1974
พ่อผมอายุ 74 แล้ว เขาบอกว่าท้ายที่สุดก็ไม่มีอะไรสำคัญ
เงิน ชื่อเสียง เกียรติยศ สาว ไม่มีเลย
เขาบอกว่าสิ่งเดียวที่สำคัญก็คือ คุณมีเพื่อนสักคนมั้ย
ที่เหลือล้วนแต่ไร้สาระ
ผมว่าผมคิดขึ้นมาเองนะ
เหตุผลที่ผมคิดว่าตัวเองคิดขึ้นมาเองก็คือ...
พ่อผมไม่มีเพื่อนสักคน
เขาเคยพูดถึงคำพูดนี้มั้ย
- งั้นอาจเรียกได้ว่าคุณพูดกับตัวเอง - ใช่
- และทำเหมือนเป็นคำพูดพ่อ - ใช่ๆ
เกิดอะไรขึ้นกับเพื่อนๆ ของคุณ
มันยากจริงๆ
คือผมต้องมองเรื่องนี้โดยดูบริบทแวดล้อม
ผมยังมีเพื่อน แต่...
เพื่อนหลักๆ ที่ผมทำดนตรีด้วยน่ะ ไม่ยอมพูดกับผมด้วยซ้ำ
ทั้งหมดเลย
ทุกคน
ถ้ามีคนหนึ่งเกลียดผม อาจเป็นเรื่องบังเอิญ
แต่แม็คกวินน์
แนช นีล แล้วก็สตีเฟนเกลียดผมจริงๆ
อย่างแรงด้วย
ผมเคยได้ยินคำพูดเกี่ยวกับคุณ "เดวิดทำลายจิตวิญญาณของครอสบี้ สติลส์ แอนด์แนช"
พอล แชฟเฟอร์ + 1 ซิเรียสเอ็กซ์เอ็ม 2018
- ใช่ คือว่า... - ไม่มีทางที่คุณยังรู้สึกแบบนั้นอยู่
คือเราพูดอะไรออกไปด้วยความโกรธ แล้วก็พยายามเรียกมันกลับมา
บางทีก็ทำไม่ได้ เพราะคำพูดมีอิทธิพลมาก
- ผมกับเดวิดไม่คุยกันสองปีแล้ว - ใช่
ทั้งที่เคยคุยกับเขาแทบทุกวันมา 45 ปี
- ใช่ - มันเศร้านะ
และผมไม่รู้ว่าจะแก้ไขยังไงน่ะ
บางที... บางทีมันก็แค่...
คือถ้าเราไม่เคยเล่นดนตรีกันเลยสักโน้ตเดียว
จะซีเอสเอ็นหรือซีเอสเอ็นวาย ดูสิ่งที่เราทำสิ
ผมจะบอกให้นะ ผลงานพวกคุณดีมาก
- จริงๆ - เรื่องจริงเลย
แต่มีมากกว่านั้นอีก
- มีมากกว่า - มีมากกว่า แต่คุณไม่มีทางรู้
ผมรู้ คุณไม่มีทางรู้...
สิ่งที่ผุดขึ้นในความคิดถ้าบอกว่า "ให้ตาย ฉันน่าจะลบมันทิ้งตอนนี้ได้"
อย่างฟังคุณพูดถึงนีล เป็นต้น
- อะไร... - ผมไม่ได้โกรธนีล
- นีลโกรธผมต่างหาก - ผมเข้าใจ
แต่ในแง่ของการแก้ไขสถานการณ์...
ทำไมคุณไม่ไปหาเขาถึงหน้าบ้านเลยล่ะ
เพราะผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าบ้านเขาอยู่ไหน
ผมทำได้อย่างเดียว
ก็คือทำเพลงเอง
ผมพยายามอย่างหนักที่จะทำอย่างนั้น
เพื่อพิสูจน์ให้ตัวเองเห็นเหรอ
ว่าผมมีคุณค่า
อัลบานี นิวยอร์ก
ผมยอมแพ้ไม่ได้น่ะ
เปิดเสียงคุณออกลำโพงสักนาทีนะ
โอเค ผมรักคุณ แจน ครอสบี้
ฉันก็รักคุณ
ที่รัก ผม... ผมอยู่ไกลมาก
ผมเหนื่อยน่ะ ล้ามาก
มีขดลวดแปดชิ้นในหัวใจผม
มากที่สุดที่จะใส่เข้าไปได้
เพิ่มมากกว่านี้ไม่ได้แล้ว
หัวใจวาย...
สักวันในอีกสองปีข้างหน้า
ผมกัดคำใหญ่เกินกว่าจะเคี้ยวได้
ผมทำงานห้าวันติดไม่ไหว
ผมก็เลยไม่มีเสียง และต้องยกเลิกอีกสองวัน
มันยากมาก
- ขอบคุณนะที่รัก - ไม่เป็นไร
ให้ตาย ต้นไม้นั่นสวยนะ สิ่งแรกที่ทำให้ผมตกหลุมรักที่นี่คือต้นไม้
ต้นไม้ทั้งหมดนี้เลย
มันสวยงามมาก
ผมเห็นส่วนอื่นๆ ในโลก สิ่งอื่นๆ ที่เกิดขึ้น แต่ผมไม่ได้สนใจจริงจัง
ฉันยอมรับกับคุณได้เลยว่า...
มันจะต้องยากมาก ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ฉันอาจจะหายไปจากโลก
ฉันเสียใจที่พูดแบบนั้นออกกล้อง
แต่ฉันไม่รู้ว่าจะ...
ฉันอาจจะหายใจได้อีกเฮือกเมื่อเขาไม่อยู่
ผมอยากจะเป็นผู้ชายที่ให้ความรัก
ใช่ นั่นแหละที่ผมพยายามจะเป็น นั่นคือสิ่งที่ผมอยากเป็น นั่นคือคนที่ผมอยากเป็น
อย่างรักลูก รักเมีย และรักหมา
และรักดนตรีของผม
เหมือนอย่างที่มันทำให้ผมรู้สึก
และอย่างน้อยผมก็...
กล้าพอที่จะพูดตามตรง
- ตอนนี้ - นั่นแหละที่เป็นอยู่ตอนนี้
อาจจะใช่ ผมอาจจะหลอกให้คุณเชื่อ
ทั้งหมดนี้อาจเป็นแผนการที่ชาญฉลาด
ผมว่าเราน่าจะบอกลาได้ และบอกว่าพวกเขามีความหมายกับเรายังไง
ในเวลาไม่กี่สัปดาห์ ครอสบี้ก็เดินทางไปนิวยอร์ก
และอัดเสียงอัลบั้มใหม่ทั้งอัลบั้ม กับนักดนตรีหนุ่มสาว...
มันจบแล้ว
แปลคำบรรยายไทยโดย ขีดขิน จินดาอนันต์