Wstaniesz?
Wstań, proszę.
Powoli, ręce na widoku.
Odeskortujemy cię do ratowników.
Dzięki, Emmo.
Co jest? Straciliśmy łączność z tobą i eskortą.
- Halo? - Konwój zaatakowano. Cztery Psy nie żyją.
Ilu było napastników?
Jeden.
Jeden? Jeden człowiek zabił cztery Psy?
Tak jest.
Kim on jest?
Nie wiem.
Był na zdjęciu, które wysłałam Giti.
Tak, widziałam je.
- Wysłałam to zdjęcie, bo... - Który to?
Który to?
Ten młodszy.
Skąd masz to zdjęcie?
Cartwright znalazł je we Francji.
Daj go do telefonu.
Nie mogę. Został porwany.
Znajdź ratownika. Niech cię obejrzą.
To jeden z zimnych trupów ze zdjęcia.
Porwał Cartwrighta.
Chodziło im o Cartwrighta?
- Tego nie wiemy. - A na co to wygląda?
Na litość boską. Zabił czterech naszych i uciekł z Cartwrightem.
Jest jakaś inna opcja?
Rozszerzcie kontrolę monitoringu.
Chcę wiedzieć, dokąd poszli
i dostać podejrzanego w worku, a Cartwrighta na przesłuchanie.
Zignorujcie to. Przepraszam.
Pozwolenie, by strzelać, żeby zabić, obejmuje Cartwrighta.
- To ja decyduję... - Przepraszam.
Przejmuję kontrolę operacyjną.
Zgoda na zabicie Rivera Cartwrighta.
Halo? Wracajcie do pracy. Dziękuję.
Jezu.
Co ty odwalasz?
Każdy z tych zimnych trupów
okazał się szalonym mordercą.
Nie możemy ryzykować. Wiemy, na co ich stać.
- Straciliśmy czterech ludzi! - I chcesz zabić kolejnego?
Nie wiemy już, czy jest jednym z naszych.
To nie w porządku, Claude.
Jeśli się mylę, zginie jeden człowiek. Jeśli ty się mylisz,
Bóg wie, jaka będzie liczba ofiar.
Decyzja należy do mnie.
Wyłaź.
Witaj, tato.
Witaj, synu.
NA PODSTAWIE KSIĄŻKI „ULICA SZPIEGÓW”
KULAWE KONIE
A więc...
Kiedy się zorientowałeś?
Zobaczyłem obraz na ścianie w Les Arbres.
Wyglądał tak, jak obrazy na kartkach,
które matka wysłała mi na siódme, ósme i dziewiąte urodziny.
Potem przestały przychodzić.
Zrozumiałem, że musiała tam być.
Ale nie wiedziałem dlaczego.
Była tam dla mnie.
No tak. Tak.
Byłeś zakochany?
Ona była.
Jasne.
Czyli co?
Wykorzystałeś ją, żeby wyhodować sobie prywatną armię?
Wykorzystałem ją, żeby zabezpieczyć fundusze i środki.
Co to znaczy?
Może powinieneś zapytać dziadka.
Czego ode mnie chcesz?
Czego ode mnie oczekujesz?
Uznałem, że czas się poznać.
Jasne.
Byłem ciekaw, czy jesteś zadowolony z tego, jak potoczyło się twoje życie.
Moje życie? To, które próbowałeś zakończyć we Francji?
Daj spokój. Nie bierz tego do siebie.
Zacierałem ślady.
Przeszkodziłeś mi.
Gdyby nie postrzelił mnie ten zjeb Victor,
odbylibyśmy wtedy rozmowę, którą odbywamy teraz.
Nie chcę z tobą rozmawiać. Kurwa, nie chcę mieć z tobą nic wspólnego.
- Chcę, żeby cię zapuszkowali. - Musiałbyś mnie najpierw złapać.
A nie jesteś tak dobry, jak ja.
Choć mógłbyś być.
Chciałbym zaoferować ci pracę.
- Pracę? - Tak.
Cóż, mam już pracę...
- a ty jesteś chorym zjebem. - Utknąłeś tam.
Jesteś niedoceniany.
- Tak? - Tak, ale ja widzę w tobie potencjał.
Nieźle sobie poradziłeś na St. Pancras.
Byłeś tam, prawda?
Tak.
I liczyłem na spotkanie nieco wcześniej.
Uciekłeś trojgu agentów.
Jesteś szybki,
ale musisz nauczyć się działać wbrew temu, co podpowiada intuicja.
Kiedy jesteś celem, atakuj. Kiedy jesteś ścigany, nie ruszaj się.
Kiedy ktoś poda ci rękę, pokaż mu pięść.
Mam wrażenie, że to jakiś TED talk.
Masz w sobie sporo negatywnej energii.
Co matka ci o mnie opowiadała?
Że porzuciłeś ją, kiedy była w ciąży.
I że... zginąłeś w wypadku samochodowym.
Cóż, a jednak tu jestem. Przykro mi, że cię okłamała.
- Wybaczam jej. - Tak.
Tak.
I przykro mi, że cię porzuciła, przez co miałeś dziadka za męski wzorzec.
Chryste, to stare próchno zrobiło z ciebie zwierzątko domowe.
Serio, mam nadzieję, że to nie będzie dla ciebie szok,
ale nie żałuję, że nie wychowywałem się jako dziecko-żołnierz.
To świetny gwarant lojalności.
Jeśli szkolisz ich od najmłodszych lat, masz niepokonaną armię.
Oczywiście do czasu, aż któryś odjeżdża i wysadza centrum handlowe.
- Tak. - Tak.
Yves nie wypowiedział wojny Zachodowi, co?
Wypowiedział wojnę tobie.
Tak. Gdyby Yves nie zginął,
musiałbym go zabić za to, jak strasznie to wszystko spierdolił.
Szkoliłeś Yvesa na zabójcę od chwili, gdy nauczył się raczkować.
I nie sądzisz... że to przez to pękł?
Niektórzy nie potrafią udźwignąć presji.
Myślę, że ty potrafisz.
Choć twój brak koncentracji stanowi kolejny problem.
Daj spokój, próbuję spędzić z tobą trochę czasu,
a ty bawisz się telefonem pod stołem.
No już, oddaj mi go.
Do kogo dzwoniłeś?
Na telefon zaufania.
Dobre.
Cóż...
Mam nadzieję, że nie jesteś przywiązany do osoby, która się tu zjawi.
Kolejne schody.
Chodź. Dobrze.
- Zaparzę ci herbaty. - Woda właśnie się zagotowała.
- Ja to zrobię. - Nie trzeba. Ja...
David.
David?
- Kim jesteś? - Moira Tregorian.
Pracowaliśmy w Park w tym samym okresie, ale byłam wtedy bardzo młoda.
Zrobię ci herbatę
i możesz się rozgościć w jej gabinecie.
Już tu nie pracuję.
Ja też niedługo tu zabawię. Wrócę tam, gdzie moje miejsce.
Gdzie pan Lamb?
Pojechał sprawdzić, co z Chapmanem.
Sam będzie chciał usłyszeć, że David jest bezpieczny.
Sam ma większe problemy.
Był jego posłańcem.
- Wiem. - Catherine, czy ty...
Dzień dobry. Dzwoniłaś do mnie?
River ma mój telefon.
- Gdzie on jest? - Cholera.
Gdzie mój chłopiec?
- Znów wyłączył. - Co...
Każę Ho namierzyć telefon.
Tak. Davidzie...
...tędy.
Pa na to. Zawołaj resztę, muszą to zobaczyć.
- Namierz telefon Catherine. - Jest na górze.
Ludzie, mamy tu na dole niezłe kino akcji!
River ma telefon Catherine. Zadzwonił, po czym go wyłączył.
Mogę namierzyć, skąd dzwonił,
- ale to chwilę potrwa. - Co?
Konwój Rivera został zaatakowany przez naszego ulubionego psychola.
Co jest, kurwa?
- Odstrzelił dwa Psy. - Wiem. A potem wyciągnął Rivera,
co oznacza, że Park wydało zgodę na zastrzelenie go.
Chryste. Gdzie to się stało?
Gresham Street.
Ustal, dokąd go zabrał.
- Dokąd idziesz? - Zaraz wracam.
Jesteśmy łatwymi celami.
- Dlatego wychodzę. - Żeby nie być celem?
Tak w ogóle to wróciłem do gry.
- Co? - Na rynek seksualny.
Okazało się, że Kim nie istniała.
Jest coś, czego nie wypowiedziałbyś na głos?
Szybko wróciłeś. Masz coś nowego?
Muszę odzyskać broń.
Mam tu trzy kafle.
O nie. Kupiłem ją za trzy,
- ale sprzedaję za pięć. - Nie mam pięciu.
- Mam trzy. - A ja nie udzielam rabatów.
Mogę przynieść ci resztę jutro.
- Jestem jakimś bibliotekarzem od broni? - Przesuń mi umowę.
- Już zawarliśmy umowę. - To ją anuluj. Nie bądź kutasem.
W swoim biznesie kieruję się bardzo prostymi zasadami.
Sprzedaję rzeczy drożej, niż je kupiłem.
Myślę, że już się z tym spotkałeś.
Standardowa praktyka biznesowa.
Gdzie mam, kurwa, skołować dwa patyki?
Obok jest bukmacher.
A teraz spieprzaj.
Hej.
Byłaś pod mieszkaniem Catherine Standish.
Tak. Przepraszam za tamto.
- Dlaczego Park pozwoliło strzelać... - Jesteś ze służb?
- Slough House. - Jebańcy.
Dlaczego Park wydało zgodę na strzelanie do Rivera?
- To nie moja decyzja. - Zrobił coś,
- co wskazywałoby, że jest zagrożeniem? - Nie.
- Martwił się głównie o dziadka. - Wycofaj to.
- Kierujesz Psami. - Prosiłam już Taverner.
Whelan przejął kontrolę.
Co jest, kurwa? Halo?
Cartwright był w pobliżu Granary Square za St. Pancras.
- Świetnie, dzięki. - Psy właśnie tam jadą.
Cholera. Jak go znaleźli?
Namierzyli wóz z Gresham Street,
ktoś widział faceta wyciąganego z bagażnika.
Musimy jechać na St. Pancras. Powstrzymaj swoich ludzi.
- Nie mogę przeciwstawić się dyrektorowi. - Wymyśl coś.
Sam?
Sam, tu Moira.
Nagrałam ci się na komórce.
David wrócił do Slough House.
Jedna nowa wiadomość.
Sam, tu Moira.
Daję ci tylko znać, że David jest bezpieczny w Slough House.
Mam dwa bilety na pociąg na kontynent.
Możemy jechać razem. Zacząć od nowa.
Zbudować relację, zbudować interes.
Co na to powiesz?
Powiem dwie rzeczy.
Pierdol się i nie zbliżaj się do mojego dziadka.
Nie musisz go zabijać. Nie zagraża ci.
Nikomu już nie zagraża.
- Może mnie powiązać z Westacres. - Ja też.
Słuchaj, River. Sytuacja gwałtownie się zmieniła.
Naciska na mnie klient.
Naciskają na mnie władze.
Muszę zamknąć temat.
Ściśle rzecz ujmując, jak sam zauważyłeś, to obejmuje i ciebie.
Miałem nadzieję, że pojedziesz ze mną, to by mi pomogło.
Nie musiałbym cię też zabijać, a to pomogłoby tobie.
Gdybyś chciał mnie zabić, nie ściągałbyś mnie
w miejsce publiczne.
Z mojego doświadczenia wynika, że zabijanie w miejscu publicznym
jest dużo prostsze niż ściąganie ofiary do opustoszałej miejscówki,
bo to tylko budzi podejrzenia.
Ściągnąłem cię tu, żebyśmy mogli pogadać na żywo
i żeby przedstawić ci ofertę.
Gdybyś ją odrzucił, co niestety zrobiłeś,
nachyliłbym się w twoim kierunku
i podciąłbym ci pod stołem tętnicę udową.
Zanim zdążyłbyś spaść z krzesła i umrzeć w ciągu 40-50 sekund,
byłbym po drugiej stronie i zmierzałbym na pociąg. Wszyscy patrzyliby na ciebie,
nie na mnie.
Ktoś idzie? Po ciebie?
Raczej nie dotrzesz na pociąg.
Wstawaj.
Gdzie byłeś?
Odzyskałem ją.
A co z długiem?
Potrzebowałem kasy, żeby ją odkupić.
Na szczęście obstawiłem dobrego konia.
Odzyskałem broń i jesteśmy bezpieczni. Wszyscy zadowoleni.
- Więc grałeś? - Musiałem.
Jasne. To choroba. Nie możesz się oprzeć.
- Nie ma to jak projekcja. - Spierdalaj.
- To strzały? - Nie.
Tak.
Chodź, Davidzie.
Co jest?
Idź! Dawaj!
- Stać. Policja! - Nie rób głupot.
Ma broń.
- Okej. - Nie zbliżać się.
Rzuć broń!
- Spokojnie. - Rzuć broń!
- Ma broń. - Cofnąć się, bo go zastrzelę.
- Nie wiem, gdzie jest ten drugi. - MI5, rzuć jebaną broń!
Opuśćcie broń!
Rzućcie broń!
Spokojnie!
O cho...
Kurwa.
Dobra. Szybko.
Cholera.
- Postrzelili mnie. - Odłóż.
Potrzebujemy broni.
Jest w biurku.
- Trzecia szuflada po lewej. - Obserwałem.
Nie chcę się wykrwawić.
- Spokojnie. - Nie chcę umierać.
Zamknięta. O Boże.
- Nie chcę umierać. - Klucz na kominku.
- Pomóc? - Pokaż.
- Boże, upuściłem. - Boże. O nie. Są przy stopie.
Opuścić broń!
Opuśćcie broń! To rozkaz!
- Nie jest zagrożeniem! To zakładnik! - Co mówi?
Rozkazuję wam opuścić broń.
- Rozkaz dyrektora. - Opuścić broń!
Opuśćcie broń!
- Co ona mówi? - Żeby opuścili broń.
Nie opuszczajcie! On jest uzbrojony!
- Jest zgoda na strzelanie do ciebie. - Co?
- Dlaczego, kur... - Granat!
Granat!
River!
Jest w mojej bluzie!
- Zdejmij ją. Czekaj. - Mam go.
- River, przestań! - Puść mnie!
- Zabierz ręce! - Spierdalaj, proszę!
- Louisa, spierdalaj. - Zabierz ręce...
Jest źle?
To tylko zadrapanie. Nawet nie od kuli.
- To nie zadrapanie. - Mam.
- Jest. - Nie chcę umierać.
- Kto tam jest? - Jakiś wielki zjeb z bronią.
Typ, który zdjął konwój z Psami.
Nie otwiera się.
Szarpnij w lewo.
Sama to zrób! Ty to zrób!
- Mam. Naładowany? - Daj! Mogę strzelać.
- Nie wiem, czy jest naładowany. - Nie...
- Ja pierdolę! - Ty idiotko!
Nie możemy tu zostać. Jesteśmy łatwym celem.
Nie strzelać do Cartwrighta.
Szukać głównego celu. Biały mężczyzna.
Dlaczego zawsze uciekasz sam i zgrywasz bohatera?
To bardziej skomplikowane.
- Możemy nie robić tego teraz? - Co...
Wszystko wyjaśnię...
Czekajcie. Nie. Nie.
Kieruje się na stację.
- Na stację! - Dobra. Ruchy!
To nie czas na herbatkę, jebany dziwaku!
Z drogi!
Z drogi! Już!
Ruchy.
- Ruchy! - Co jest...
- Tu. - Nie, David.
- Tu. - Tędy.
Nie, nie. Nie chcę się ukrywać.
- Będziesz bezpieczny. - Nie chowamy się.
Zastawimy pułapkę. Jak w dawnych czasach, co? Chodź, usiądź.
Broń gotowa.
- Nie, brakuje dwóch kul. - Trzy wystarczą.
Nie możesz ryzykować i strzelać z pustą komorą. Szukaj dalej.
MI5, z drogi!
Ruchy! Z drogi!
- Dalej. - MI5. Z drogi!
Z drogi!
Dawaj!
Kurwa.
Idź.
- Trafiłeś go? - Tak, ale wciąż tam jest.
Mamy broń Lamba, ale brakuje kuli.
Wracam tam. Zabarykadujcie drzwi i nie wychylajcie się.
- Daj broń. Lepiej strzelam. - Raz już go trafiłem.
Już ratowałam ci tyłek. Mogę znowu to zrobić.
Shirley, poradzę sobie.
Ruchy!
Na ziemię! Ruchy.
Broń.
- Broń! - Okej.
Znalazłam ją.
Nie. Nie idź tam!
Jak to mówiłeś?
Kiedy jesteś ścigany, nie ruszaj się.
Dobra robota, synu.
Wrzuciłeś mi granat do kaptura.
Nie nazywaj mnie, kurwa, synem.
Pobiegł tędy.
River?
Tutaj. Tędy.
Okej.
- Pojadę późniejszym pociągiem. - Zamknij się.
Kto to, kurwa, jest?
Mój tata.
- Kajdanki. - Słucham?
Druga szuflada od góry. Biurko.
Tak?
Musisz coś zobaczyć. Teraz.
Gdzie jesteś?
- W domu. - Dobra.
Zaczekaj, już jadę.
- Cartwright? - Jest w toalecie.
Zadzwonię do Park.
Jeśli się uwolni, zastrzel go.
Tak, żeby się wykrwawił.
Co jest?
David, możesz już wyjść.
Wychodzimy?
Zaczekajmy chwilę. To może być pułapka.
David.
- Siadaj. - Co?
Postoję.
Roddy? Dlaczego nie odpowiadasz?
Davidzie?
- Mam... - David?
- ...zaparzyć herbatę? - Nie ma czajnika.
- Coe. - Zamówię nowy.
Ho... Jesteś cały?
Shirley, Shirley, nie rób tego! Nie.
- Nie zabijaj go! - Zabijałam już.
- Ludzi przykutych do kaloryfera? - Wyjdź,
spójrz na głowę Marcusa na suficie
- i powiedz, że nie powinnam tego robić. - Zrób to!
Jeśli go tak zabijesz, możesz nie zmrużyć już oka.
- Nie. - To nie pomoże.
Myślę, że pomoże.
Marcus by tego nie chciał.
Skąd, kurwa, wiesz, czego chciałby Marcus?
Wiem, że cię kochał i chciał, żebyś kochała sama siebie.
Nie.
Mam tam z tobą wejść?
Nie.
Dzień dobry. Przyszła pani przyjąć moje zamówienie?
Panie Harkness, Diana Taverner, wicedyrektorka.
Wiem, kim pani jest. Przyszła pani przyjąć zamówienie.
Nie.
W takim razie nie mamy chyba o czym rozmawiać.
Czy ma pan jeszcze ludzi w terenie?
Ma pani na myśli przestępców na wolności?
Nie, będę robił restrukturyzację.
Zna pani mojego syna, Rivera, prawda?
- Nasze ścieżki się skrzyżowały. - Tak.
Proponowałem, że go od was zabiorę.
Nie nadaje się do tej organizacji,
stąd jego obecność w tej waszej oczyszczalni ścieków.
Myślę, że mógłbym coś z niego jeszcze zrobić.
Gdybyście chcieli go zwolnić, byłbym za.
Jako jego ojciec... ...albo przyszły pracodawca.
- Panie Harkness... - Tak?
...dlaczego nie rozumie pan, że to już koniec?
Proszę wybaczyć, pani Taverner,
ale wkrótce przekona się pani, że to dla mnie nowy początek.
Fakt, nie spodziewałem się tej wycieczki, ale przygotowałem sobie zabezpieczenie.
Nie sądziłem, że będę musiał je wykorzystać, ale co zrobić.
Mógłbym dostać stek?
Muszę coś zjeść, zanim mnie wypuścicie?
To przesłuchanie się nie zakończyło.
Czyli to przesłuchanie?
- Co? - Przepraszam, że przeszkadzam.
- Coś się pojawiło. - O proszę.
Mam wyjść od razu?
Gdybyś postanowiła przejść na freelancerkę, zadzwoń.
Jest w kuchni.
Jesteś pijany?
Niespecjalnie.
Zaprosiłbym cię do gabinetu,
ale jeszcze z godzinę temu walały się tam dwa trupy.
Niezły macie tu bałagan.
Sam nie wiem.
Trochę podmalować i będzie dobrze.
Zaadresowane do szefów służb.
Wiem, że Whelan jest u sterów, ale niezupełnie.
Zerknąłem na zaadresowany do niego list.
W skrócie: macie dwanaście godzin na uwolnienie Harknessa.
A co będzie za 12 godzin?
Te listy trafią do internetu.
Harkness od lat odwalał za nas brudną robotę.
Tylko Cartwright kazał mu spierdalać, ale to trwało tylko do jego emerytury.
Wypuścicie go i dostaniecie w zamian
jakiegoś psychola, księcia jednego z krajów Zatoki Perskiej.
Nie zrobię tego. Zostawię tę przyjemność Whelanowi.
Przykro mi w związku z Longridge'em.
Uruchomiłam odszkodowanie z tytułu śmierci na służbie.
- Pięcioletnia pensja. Bez podatków. - Dziesięcioletnia. Działał w terenie.
Slough House to praca biurowa.
To ja pełnię obowiązki kierownicze.
Jest to gdzieś zapisane, ale chuj z szukaniem tych papierów.
W każdym razie wysłałem wczoraj Longridge'a w teren
i dopóki nie podpiszę jego raportu,
będzie w trakcie operacji.
Kwalifikuje się do dodatku dla czynnych agentów.
To równowartość dziesięciu, nie pięciu lat.
A raczej jego rodzina się kwalifikuje.
- Jemu pieniądze się już nie przydadzą. - Dobrze.
Kto dostanie twoją pensję, kiedy przekręcisz się w robocie?
Proponujesz małżeństwo z rozsądku?
Gdyby jedno z nas zeszło, drugie zgarnęłoby kasę?
Wolałabym umrzeć.
Wygrywamy? Mam nadzieję. Dobrze to wygląda.
Witaj, Moiro.
O rety, dobrze cię widzieć. Co u ciebie?
Świetnie, dziękuję.
- Ma pan chwilę? - Niestety.
- Muszę zadzwonić. Musimy... - Kazałam przełożyć ten telefon.
Ma pan wolne.
- Jak to... - Niejaki Roddy Ho, bardzo pomocny.
Pokazał mi, kim był Galahad z policyjnych raportów.
Chce pan kontynuować tę rozmowę tutaj?
Niezupełnie. Może... Wejdziemy do środka?
Wspaniale.
Napijesz się kawy albo her...
Ciasteczka? Możemy zamówić dowolne...
Chcę tylko odzyskać swoją pracę.
Bardzo bym chciał, ale nie...
Chyba że mam powiedzieć wszystkim o zatrzymaniu za szukanie prostytutek.
Nie, ja?
To było... To zwykłe nieporozumienie.
- Chcę czterodniowy tydzień pracy. - Zgubiłem się i...
I podwyżkę.
To wszystko?
- Chyba że planuje pan to powtórzyć. - Co jest...
Nie, nie. Dostałem nauczkę.
Nie będę więcej pytał o drogę w tym konkretnym miejscu. Więc...
- Zatem... - Czyli wszystko ustalone?
- Dziękuję. - Czysta przyjemność.
Naprawdę.
Bardzo dziękuję, Moiro.
To zajęło dwadzieścia minut. Widzisz?
To niedaleko.
Dobrze, pomogę ci wysiąść.
Okej.
To miejsce prowadzi Park.
Żyje tu wielu ludzi ze służb.
Szybko znajdziesz przyjaciół.
To z domu. A to z ogrodu.
Mogę ci przywozić świeże co tydzień.
Będziesz miał przy sobie fragment ogrodu.
Wszystkie twoje ubrania są tutaj.
Tak jak kwiaty, mogę je wymieniać w zależności od pory roku.
No i książki.
- Po prostu daj znać... - Ile czasu mam tu spędzić?
Teraz tu mieszkasz.
W hotelu?
To nie hotel. To dom spokojnej starości.
To nie jest mój dom.
No już, odwieź mnie.
Nie mogę, pamiętasz?
Nie możesz już być sam. To niebezpieczne.
Co? Potrafię o siebie zadbać.
Kto niby będzie mnie ścigał? Karla?
No i będę cię odwiedzał co drugi dzień.
Więc pewnie będziemy się widywali częściej niż do tej pory.
Mówiłeś, że nigdy mi tego nie zrobisz.
Obiecałeś.
Cóż, nie chcę, ale nie mam wyboru.
Nie mogę tu zostać.
Powinien był mnie zabić w łazience.
Nie mów tak, dobrze? Po prostu tak nie mów.
To dlatego, że nie powiedziałem ci o ojcu?
Dlatego mnie karzesz?
- Jasne, że nie... - Pan Cartwright?
Słyszałam, że pan tu jest.
Witamy w Słonecznym Domu. Mam na imię Sylvia.
Świeże ręczniki. Zmieniane codziennie. Powieszę je w łazience.
Co ona mówi?
Wita cię w Słonecznym Domu.
Powiedz jej, że nie chcę tu być.
Że może rozwalić mi łeb łopatą, kiedy będę spał.
To bardzo miłe miejsce. Na pewno będzie pan tu szczęśliwy.
Śniadanie o ósmej, obiad o pierwszej a kolacja o piątej.
Może pan jeść tutaj albo na stołówce.
Świetnie. Dziękuję. Wspaniale.
Dobrze, pojadę już, ale jutro wrócę.
Obiecałeś mi, River. Obiecałeś.
Proszę.
Nie zostawiaj mnie tutaj. Proszę.
Jutro wrócę z samego rana. Przywiozę ci więcej kwiatów. Wrócę.
Obiecywałeś, River!
Tak?
Teraz?
Dobra.
Podpisz to. Już wypełniłem.
- Co to jest? - Raport z twoich działań.
Starasz się o premię operacyjną?
Po to mnie tu ściągnąłeś?
Jeśli chcesz, możesz zostać i się napić.
Tylko sam go sobie kup. I się, kurwa, nie odzywaj.
W KOLEJNYM SEZONIE
Skurwiel przyniósł broń palną na walkę mieczami.
- Padnij! - Cholera!
Chciał zabić jednego z nas.
Ciebie, tępy kutafonie.
Strategia destabilizacji.
Skompromitować agenta, zaatakować miasto,
utrudnić transport, przejąć media, zamordować populistycznego lidera.
Lamb twierdzi, że wie, co będzie dalej.
Został jasnowidzem?
Ma więcej doświadczenia w terenie niż ktokolwiek w tym budynku.
Ignorowanie go byłoby nieodpowiedzialne.
Moi ludzie potrafią chociaż zjebać na epicką skalę.
Nie są przeciętnymi zjebami jak twoi.
Naprawdę nie żyje, co?
KULAWE KONIE
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK