Tu Lamb.
Skoro nie odpowiedziałem, to nie chciałem z tobą gadać.
Halo? Nabrałem cię? Tu Marcus Longridge. Zostaw wiadomość.
- Smacznego. - Dziękuję.
Tu River. Zostaw wiadomość.
Halo?
Nareszcie. Ktoś odebrał.
Gdzie jesteś?
Nie twoja sprawa.
Powinnaś być teraz w Chickado.
Dlaczego?
Mamy świąteczną imprezę.
Nie mamy świątecznej imprezy.
A gdybyśmy mieli, to przed Bożym Narodzeniem i nie w Chickado.
Cóż, może nie zostałaś zaproszona.
Może Lamb zaprosił tylko elitę.
Przecież Lamb powiedział o tym tobie.
Zapytałem, gdzie odbywa się impreza świąteczna i podał mi szczegóły.
No jasne.
Może rozpracujesz, co się stało.
Cóż, trzeba być w grze, by zostać ogranym, więc...
Halo?
Centrum handlowe Westacres.
Potwierdzona bomba w samochodzie.
Nadjeżdża Pierwsze Biurko.
Claude Whelan, dyrektor.
- A pan? - Agent Singh.
Jasne.
Czegoś takiego... nie da się opisać słowami.
To po prostu...
Potwierdziliśmy, że to bomba samochodowa?
Tak. Mamy to na monitoringu.
Kierowca był w samochodzie, atak samobójczy.
Na centrum handlowe. Mój Boże.
Samochód wjeżdża do strefy zamkniętej dla ruchu kołowego,
ludzie się rozpierzchają,
następnie taranuje wejście i detonuje bombę.
Chryste.
Co wiemy o tym samochodzie?
Wynajął go niejaki Robert Winters, 28-letni konsultant z branży IT.
Prześwietliliśmy go, nie wiadomo, dlaczego miałby to zrobić.
Prześledźcie trasę na monitoringu. Ustalmy, skąd przyjechał.
Sprawdziliśmy adres w Leicester, który podał w wypożyczalni.
Od lat nikogo tam nie było.
Sąsiedzi nigdy nie słyszeli o Wintersie ani go nie widzieli.
Jezu.
Może jest duchem.
To może być... jednorazowa akcja.
Albo początek czegoś większego.
Z rozmów z mieszkańcami Londynu wynika,
że w społeczeństwie utrzymuje się pewien niepokój.
Uzbrojeni policjanci zostali oddelegowani do pociągów,
choć te środki zaradcze mają raczej poprawić morale
niż odpowiedzieć na konkretne zagrożenie.
Myślisz, że naprawdę jest częścią siatki?
Im więcej czasu minie bez kolejnego ataku,
tym większe szanse, że to samotny wilk.
Nie znoszę tego sformułowania. Brzmi przez to intrygująco.
A to tylko morderczy kutas.
Dobra. Jeszcze raz.
Wznieśliśmy toast za morderczego kutasa. Wymyśl coś innego.
Za to, żebyśmy nie byli w Slough House za rok o tej samej porze.
Jasne. To mało prawdopodobne.
Chyba że odejdziemy.
Chyba tego nie planujesz, co?
Bez przerwy to rozważam. Tak.
Świetnie.
No nic. Jest coś, czym chciałem się z tobą podzielić
od jakiegoś czasu i wolałem to zrobić poza biurem...
Okej.
Czułem, że mogę się tym z tobą podzielić,
bo mam wrażenie, że się do siebie zbliżyliśmy.
No i...
Nie chcę przekroczyć granicy
i zrozumiem, gdybyś wolała pozostać na stopie służbowej.
River. Przykro mi...
- Lubię cię, ale... - Mój dziadek...
- Co? - Twój dziadek?
Tak... Co powiedziałaś?
- Ja nie... Mów dalej. - Czego się spodziewałaś?
- Że zaproszę cię na randkę? - Nie.
- Tak myślałaś. Tak. - Nie. No dobra, tak.
Zaprosiłeś mnie na drinka w porze lunchu,
chciałeś ze mną o czymś pogadać,
a potem zacząłeś przynudzać o tym,
- jacy jesteśmy sobie bliscy... - Przynudzać?
- Serio, jesteśmy sobie bliżsi. - Przejdziemy do twojego dziadka?
Okej...
- Myślę, że odjechał... - Dokąd?
No wiesz...
Jest wiecznie zdezorientowany.
O wszystkim zapomina.
Czy on się po prostu nie starzeje?
- Ma z osiemdziesiąt lat. - Nie.
Myśli, że obserwują go duchy.
Jakie znowu duchy?
Tak jego pokolenie nazywało obserwatorów.
Śpi z bronią przy łóżku.
No wiesz...
Nie sądzisz, że powinien mieszkać w domu opieki?
Owszem. Ale chcesz mu to zaproponować?
Kiedy ostatnio go widziałem, naprawdę nie wiedział, kim jestem,
przez dobrych dziesięć minut.
Nie miał pojęcia.
Opowiadał mi o swoim wnuku, Riverze.
Nie mogę... Strasznie jest na to patrzeć.
Cholera, zbierz się do kupy.
- Co? - To on cię wychował.
Tylko on się tobą opiekował.
Teraz twoja kolej.
Musisz go odwiedzić. Dziś wieczorem.
Wiem, wiem. Tak.
Musiałem to od ciebie usłyszeć.
Wiem, że tam jesteście. No już. Pokażcie się.
No już!
No już. Wiem, że tam jesteście.
Pokażcie się.
No już!
Och, River.
Wpuścisz mnie? Cały przemokłem.
Tak, oczywiście.
Wejdź.
Czemu nie zadzwoniłeś? A może dzwoniłeś.
Dzwoniłem, ale nie odebrałeś. Pobiegnę tylko do toalety.
Były koszmarne korki. A może przy okazji przygotuję ci kąpiel?
Ty chyba też przemokłeś.
Okropna pogoda.
Prawie gotowe, dziadziu.
Nie jesteś moim wnukiem.
To ja. River.
Proszę. Czy możesz odłożyć broń?
O mój Boże.
O Boże. Co ja zrobiłem?
NA PODSTAWIE KSIĄŻKI „ULICA SZPIEGÓW”
KULAWE KONIE
Kurwa.
Lamb.
Kurwa.
Zadzwonię, gdy będzie więcej informacji.
Przeszukiwali to miejsce, ale... Właśnie przyjechał.
Oddzwonię.
Jesteś Lamb?
O tej porze mam co do tego wątpliwości.
Emma Flyte. Zastępuję Duffy'ego.
Jesteś wyraźnym ulepszeniem.
Nie leżysz w śpiączce ze śmiercią mózgową.
Mówi się, że ktoś od ciebie zafundował mu tę śpiączkę.
Wiele się mówi, a najczęściej to tylko pijackie gadaniny.
Poprzednik Duffy'ego miał więcej klasy.
Zły Sam Chapman.
To była tylko ksywka.
Nie był taki zły.
Poza tym, że stracił ćwierć miliarda funtów.
Mówiłem, że nie był zły.
Nie mówiłem, że był idealny.
Pokażesz mi miejsce zbrodni?
Znasz Cartwrighta?
Mam alibi. Byłem w saunie z Lady Di.
Możesz ją zapytać.
Znasz pana Cartwrighta?
- Którego? - Dowolnego. Obu.
Ten młodszy dla mnie pracuje.
A jego dziadek kiedyś mnie zatrudnił.
Ładne buty.
Dostajesz dodatek na ciuchy?
Ja pierdolę.
Gotowa?
Więc dowodzisz wyrzutkami.
Nie lubią być tak nazywani.
- To ja ich nazywasz? - Wyrzutkami.
Patrz, złotko. Przegapiłaś.
Kiepsko to wygląda.
Nic nowego.
Ktoś włączył przycisk alarmowy o 21.03.
Lokalna policja przyjechała o 21.49.
Dobrze, że to nie był nagły wypadek.
W zeszłym tygodniu staruszek już dwa razy włączał przycisk.
Zapomniał, co to jest i chciał sprawdzić.
Te przyciski alarmowe da się namierzyć, ktoś już o tym wspominał?
Dzięki. Zapamiętamy.
Ten konkretny przycisk namierzyłam na stole kuchennym.
Zaglądałaś pod stół?
Czego szukasz?
Alka-Seltzeru.
Rzadko piję, ale golnąłem sobie sherry przed kolacją.
To miejsce zbrodni, a nie apteka.
Strzelono do niego dwukrotnie. Raz w klatkę, raz w twarz.
Lekka przesada.
Choć przyznaję, bywał irytujący.
Nie wydajesz się przejęty.
- Traciłem już agentów. - Działałeś w terenie.
Kiedy ty byłaś jeszcze w powijakach.
Miał przy sobie to.
- Telefon i portfel? - Należały do Cartwrighta.
To po chuj wam jestem?
Formalna identyfikacja.
To będzie pewne wyzwanie.
Miał jakieś cechy charakterystyczne?
Dawniej miał twarz. Pomogłem?
- Tatuaże, blizny, kolczyki? - Skąd mam to, kurwa, wiedzieć?
W biurze każę im nosić ubrania.
To on?
Tak... Tak, to on.
Jesteś pewien?
To River Cartwright.
- To gdzie on jest? - Kto?
Stary Drań.
Tak go nazywaliśmy.
I był strasznym draniem. Zapewniam.
Nie mamy pojęcia.
Zakładam, że w obliczu wydarzeń z Westacres, zechcecie to wyciszyć.
A co Westacres ma z tym wspólnego?
Nic.
Wybuch bomby w Londynie to spierdolina wywiadu,
co jak na ironię świetnie opisuje naszego młodego Cartwrighta.
Ale kiedy to wyjdzie na jaw, świry od teorii spiskowych połączą złe kropki.
Zdążymy do tego czasu zamknąć sprawę.
Następny odgłos, który usłyszysz, to mój wyraz wiary w te słowa.
Imponujące.
Umiesz to robić na żądanie?
A co? Chcesz powtórkę?
Jesteś obleśny i chamski.
Przepracowuję smutek. Trauma przyjmuje różne postaci.
Wiesz, gdzie może być stary Cartwright?
Nie. Wracam do łóżka.
Może rozważyłbyś też prysznic?
Kusząca propozycja,
ale to byłoby raczej niestosowne.
Pomijając wszystko inne, właśnie zginęła osoba z mojego zespołu.
MANDAT OSTRZEŻENIE
DYREKTOR
Proszę.
...Winters wjechał do środka...
- Claude, mam... - Diano, wielkie dzięki.
To będzie moje pierwsze spotkanie sztabu kryzysowego COBRA
Mogłabyś mi powiedzieć, czego mam się spodziewać?
- Dobrze. No cóż... - Byłbym wdzięczny.
- Mam sporo na głowie... - Tak.
...więc poprzestanę na tym, co kluczowe.
Będę wdzięczny.
- Mów krótko i treściwie. - Treściwie.
Podkreśl omylność zasobów ludzkich.
Nie bój się przyznać, że czegoś nie wiesz,
nie mów rzeczy, których nie dałoby się potwierdzić
ani takich, które nie powinny wycieknąć.
- Oczywiście. - Ignoruj sekretarza obrony,
będzie podkopywał twoją wiarygodność, by umocnić rolę wywiadu wojskowego.
Ostrzegam też, że jeśli premier podważy twoje sugestie,
ministra spraw wewnętrznych ci dokopie,
nawet jeśli zgadzała się wcześniej ze wszystkim, co mówiłeś.
- Ale dasz sobie radę. - Tak. Ale dziękuję...
Przyszłam ci powiedzieć, że zginęła kolejna osoba.
Kolejna bomba?
Nie, nie.
Strzelanina. Bez związku.
- Ale ofiarą jest agent. - O nie.
River Cartwright. Zastrzelił go dziadek, David Cartwright.
David Cartwright?
Przecież był jednym z naszych najlepszych agentów.
Nigdy go nie poznałem, ale...
Przepraszam... dlaczego zastrzelił wnuka?
Wygląda na to, że wziął go za intruza. Ale Flyte się tym zajmuje.
Jasne. No i jak ona się sprawdza?
- Dobrze. - Wiem, że nie była twoim wyborem.
Była moim wyborem.
Po prostu ty narzuciłeś warunki jej wyboru.
Dostrzeżesz korzyści płynące ze ściągnięcia kogoś z zewnątrz.
Nie wpływa na nią wewnętrzna polityka,
a to dobrze wpływa na poczucie odpowiedzialności.
Nie informujmy opinii publicznej o incydencie z Cartwrightem.
Znajdźmy Davida i ustalmy, co się, do cholery, wydarzyło.
Rozumiem, ma to sens. Tragiczna historia. Diano?
Tak?
Tak się tylko zastanawiałem... Może wolałabyś
wziąć udział w spotkaniu sztabu COBRA zamiast mnie?
To obowiązek Pierwszego Biurka.
Wszyscy twierdzą, że wykonałaś doskonałą robotę,
zastępując Tearney.
Zważywszy na powagę sytuacji i twoje doświadczenie,
czuliby się dużo pewniej, gdybyś była obecna na spotkaniu
i złożyła mi potem raport. Prawda?
Oczywiście.
- Tak? Zgadzasz się? Doskonale. - Tak. Jak sobie życzysz.
Bardzo dziękuję.
No dobrze.
Dlaczego zdetonowałeś bombę w Westacres?
Ilu ludzi jest w waszej siatce?
Jaki jest następny cel?
Hej.
Jaki jest następny cel?
Tak skłania się podejrzanego do zeznań. Dajcie mi go tylko przesłuchać.
Wytrzymałabym dłużej, gdybym chciała coś ukryć.
- Każdy się w końcu łamie. - Ile wytrzymałam?
- Siedem sekund. - Tylko tyle?
- Dobra. Płać. - Do kurwy nędzy.
- Bosko. - Dwieście.
Dobra.
Już wiem, jak to jest i wytrzymałabym minutę.
- Jasne. - Tak.
Co tu się, do diabła, dzieje? Coś przecieka?
Nie. Robił mi waterboarding.
Dlaczego?
Założyliśmy się. O spinacze.
Spinacze to jego hazardowy metadon.
To biuro jest już w wystarczająco złym stanie.
Wysusz włosy, kochanie.
W Regent's Park
przydzielałam biurka Królowym Bazy Danych.
Wspominałaś.
Wciąż do końca nie wiem, co to znaczy.
To znaczy, że kierowałam każdym biurem.
Wiedziałam, kto, co i kiedy robi.
Ale zarządzanie tym miejscem jest większym wyzwaniem.
Kiedy spakujecie dekoracje świąteczne?
- Rzucaliśmy monetą. Shirley to zrobi. - Nie. Najlepszy z trzech rzutów.
Spakujcie je, nim sprowadzicie na nas pecha.
Większego pecha chyba nie można mieć.
Cholera.
Oddaję wam te z zeszłego tygodnia.
Lista skarg na hałas?
- Trzeba je uporządkować datami. - Jasne.
Catherine chciała, by porządkować je na podstawie liczby skarg...
Catherine tu nie ma, prawda?
Dobra.
Tak czy inaczej, to bez sensu.
Dzień dobry, JK. Nie poślizgnij się.
A może wolisz „Coe”?
Panie Coe?
- Odzywał się już? - Ani słowem.
Szczerze mówiąc, całkiem mi to pasuje.
Robi tylko to?
Kiedy nie pracuje. Więc proszę, przydziel mu szybko jakąś robotę.
Jeden dziewięćdziesiąt pięć.
UMYSŁ POTWORA
Co za człowiek wysadza centrum handlowe pełne ludzi?
Co będzie dalej?
Dalej będą delicje.
I jeszcze Alka-Seltzer.
Proszę. Dzięki.
Rozgnietliście mnie.
Wyrządziliście mi krzywdę.
Ale teraz będę wolny.
Dwie minuty.
Będziecie cierpieć za te lata, gdy byłem więziony przez wasz system.
Jeśli Bóg pozwoli, nie będę ostatni.
- Wkrótce poznacie moich braci. - I co?
Lamb zidentyfikował zwłoki Rivera Cartwrighta.
Czyli to potwierdzone?
Lamb sprawiał ci kłopoty?
Miałam już do czynienia z takimi mężczyznami.
Nie sądzę.
- Gdzie David? - Wciąż zaginiony.
Sąsiad słyszał, jak w środku nocy odjeżdżało stamtąd auto.
Pieprzeni Cartwrightowie.
Czemu muszą to robić, kiedy mamy tyle na głowie?
Znajdź starego Cartwrighta.
Nie powinnam zajmować się Westacres?
Ponoć namierzyliście mieszkanie zamachowcy.
Zmierza tam uzbrojona jednostka.
Ty zajmij się zabójstwem Cartwrighta.
- Dwie minuty. - Czy ktoś wchodził lub wychodził?
Nie, odkąd obserwujemy mieszkanie.
To Winters, wyszedł wczoraj koło 13.00.
Obserwujemy mieszkanie od czwartej rano. Drony czuwają.
Zasłony zaciągnięte, więc nie ma pewności,
ale raczej nikogo tam nie ma.
Niekoniecznie. Może mieć wspólników.
Zabierzcie te dzieci.
Dobrze. Zabierzcie te dzieci.
Przepraszam za spóźnienie.
Coś się dzieje na tyłach?
Wciąż cisza.
Zaczynamy.
- Policja! - Alfa-1 wkracza.
- Otwarte! - Policja!
Czysto.
- Czysto. - Czysto.
Czysto.
- Czysto! - Czysto!
Czysto.
Żył jak mnich.
Mieszkanie czyste.
Niewiele tu jest.
Ściągnijcie techników. Niech przetrząsną każdy kąt.
Przyjąłem.
Dobra, chłopcy, wpuśćmy tu kitle, niech robią swoje.
Sir.
Znalazłem paszport.
Te same dane, na które wynajął samochód.
OBYWATEL BRYTYJSKI
Nie ukrywał się.
Bo wiedział, że zginie.
Nadchodzą spece.
Mam nadzieję, że niczego nie zniszczyliście.
Nie było czego zniszczyć.
Przeszukaliśmy mieszkanie. Zapasowe ciuchy, buty, śpiwór.
To chyba tyle.
Dobra. To wypierdalać.
Wpuśćmy tu trochę światła.
Cholera.
Co się stało?
- Ja... - No?
- To chyba była pułapka. - Chryste. Co?
- Trzech nie żyje... - Kurwa.
...możliwe, że są ranni.
Wyciągnijcie ich. Odetnijcie budynek.
Ewakuujcie okolicę i ściągnijcie nową ekipę.
Musimy ustalić, czy jest drugi zamachowiec.
Tak jest.
O kurwa. To katastrofa.
Absolutna katastrofa.
Claude.
Claude?
Przepraszam. Nigdy czegoś takiego nie widziałem
- na żywo, na własne oczy i... - Musisz wziąć się w garść.
Tak, masz rację.
Chyba muszę powiadomić premiera i wydać oświadczenie.
Nie. Musisz najpierw poinformować rodziny.
Nie mogą się o tym dowiedzieć z wiadomości.
Oczywiście.
Nie wiem, co ja sobie... Dziękuję, Diano. Jesteś wielkim wsparciem.
Aktualizacja?
Ewakuujemy budynek.
Co za bałagan.
- Roderick? - Tak?
Co ty robisz?
Zabieram komputer Cartwrighta.
Dlaczego?
Bo on nie żyje.
- Co? - Co się dzieje?
Co ty robisz?
Roddy powiedział, że River nie żyje.
Chory ten twój żart, Ho.
To nie żart. To fakt.
- Skąd wiesz? - Lamb mi powiedział.
Co ci powiedział?
Co tu się dzieje?
Cartwright nie żyje.
- Jak to nie żyje? - Bardzo zabawne.
Lamb powiedział mi, że Cartwright nie żyje.
„Przyjadę później.
Przez całą noc identyfikowałem zwłoki Cartwrighta”.
- To na pewno dowcip. - Co? Gdzie?
Robi sobie jaja.
To bez sensu. Gadałeś z Lambem?
- Nie. - Czyli...
Zakładasz, że nie żyje i kradniesz mu komputer?
Nie kradnę. On nie żyje.
W domu Davida Cartwrighta zgłoszono strzały.
Znaleziono zwłoki.
O Boże.
O mój Boże.
O cholera. To moja wina.
O mój Boże.
- Kazałam mu tam jechać. - Dokąd?
Powiedziałam, żeby odwiedził dziadka, a dziadek go, kurwa, zastrzelił.
- Kurwa. Kurwa. To nie może być prawda. - Co?
Powiedzcie, że to się znowu nie dzieje.
- To się nie może dziać. - Nawet nie znamy okoliczności.
Wiemy, że on nie żyje, prawda?
Co jeszcze musimy wiedzieć? Nie żyje.
Z lepszych wiadomości, mam dziewczynę.
Jesteś jebanym kutasem!
Louisa!
Kurwa!
Pogódź się z tym. Straciłaś swoją szansę.
Antyterroryści i służby bezpieczeństwa
w Londynie potwierdziły,
że szukają wszelkich tropów w sprawie zamachu bombowego
na centrum handlowe Westacres.
Rzecznik prasowy potwierdził, że nie wiedzą, jak Robert Winters
pozyskał elementy niezbędne do budowy bomby.
Mieszkańcy...
...współpracują z policją.
Dwudziestopięcioletni Jack Wharton
jest najnowszą zidentyfikowaną ofiarą ataku.
Jego brat został prawdopodobnie ranny w wyniku wybuchu.
Oznacza to, że wszystkie 23 osoby,
które zginęły podczas zamachu, zostały zidentyfikowane.
Dziś rano uzbrojeni policjanci patrolowali...
Jackson, czego chcesz?
Miłe powitanie. Mogłabyś włożyć w nie trochę więcej emocji.
Włożyłam. Tylko innych, niż byś chciał.
- Zaprosisz mnie? - Nie.
A mogę i tak wejść?
Przyniosłem śniadanie.
Jadłam już, a to nie jest śniadanie.
To może się napijemy?
Trochę wcześnie, nawet jak na ciebie.
Miałem na myśli szklankę wody.
Co ty tu robisz?
Nie można odwiedzić starej znajomej?
To mało prawdopodobne i nieprecyzyjne.
Skończyłem właśnie identyfikować zwłoki Rivera Cartwrighta.
Chciałem, żebyś dowiedziała się jako pierwsza.
Widzisz? Śniadanie. Jest w nich pomarańcza.
- Owoce. Zdrowe. - River? Jak to?
Kula w klatkę piersiową i kula w twarz.
Dosłownie zdmuchnęło mu tę irytującą buźkę.
- Nie zareagujesz? - To moja reakcja.
Gdzie to się stało?
W łazience.
Jak za dawnych czasów, co?
Powiesz pozostałym?
Wysłałem wiadomość Ho.
Spodziewam się, że zdążył już poinformować resztę.
Wysłałeś wiadomość?
Przecież nie wrzucę tweeta.
Chryste, Standish, zginął człowiek.
Wiesz, co ta wiadomość zrobi Louisie?
Dlatego wysłałem ją do Ho. Wiedziałem, że będzie taktowny.
Skoro przekazałeś mi te straszne wieści, możesz już iść.
Widzę, że jesteś zajęta.
- Nie zapytasz, w czyjej łazience? - W czyjej łazience?
Przykro mi, poufna informacja.
Dobrze się bawisz.
Bawiłbym się lepiej ze szklanką wody.
Sama wiesz, jak można się odwodnić po nocce.
Na litość boską.
Jesteś sama?
Powinienem był zapytać.
Wyglądam, jakbym miała towarzystwo?
Cóż, musiałem zapytać.
- Trudno pozbyć się reputacji. - Sam dobrze o tym wiesz.
Każdy, kogo kiedykolwiek poznałeś, uważał cię za gnoja.
Ale nie muszę cię już znosić, bo odeszłam. Pamiętasz?
A raczej próbowałam. Wysyłałam działowi HR ten sam list trzy razy.
Wiem. Ciągle mi go przesyłają.
Każą mi coś zatwierdzić.
Na litość boską, Lamb. W czym problem?
Od lat mnie nękałeś i wreszcie zrobiłam to, czego chciałeś.
Podpisz te cholerne papiery i pozwól mi żyć dalej.
Chcę tylko mieć pewność, że jesteś zdecydowana.
Wyobraź sobie, co bym czuł,
gdybyś pożałowała i wróciła do picia.
Nie chcę mieć tego na sumieniu.
Stałabyś się płaczliwa i zaglądałabyś do butelki.
Mówią, że pijacy szukają tylko wymówki.
Nie winię cię, to choroba.
A tak w ogóle, to było u jego dziadka.
Co?
To była łazienka jego dziadka. Nie żebyś pytała.
Nie zapytałaś też kto.
- Kto co? - Kto zastrzelił Rivera.
Bo tak jak ja wiesz, że on żyje.
Przestań ze mną pogrywać.
Powiedziałeś mi, że zidentyfikowałeś zwłoki.
Tak, a ty byłaś zadziwiająco mało zaciekawiona okolicznościami.
Jestem w szoku, okej?
Jesteś w szoku, bo tu jestem,
a nie dlatego, że River wciąż żyje, bo go widziałaś.
O czym ty mówisz?
- Co za brednie. - Daj spokój.
- Proszę cię, Standish. - Nie...
Nie jesteś w tym dobra.
A poza tym...
...na dole stoi jego samochód.
Dobrze. Okej. Był tutaj,
- ale już go nie ma. - Dobra, tak lepiej.
A teraz przestań udawać,
że Stary Drań nie siedzi w twojej sypialni.
Jackson. River poprosił, żebym go chroniła.
Zadowolony?
Znasz mnie.
Czy kiedykolwiek nie jestem pełen zajebanej joie de vivre?
To może wyjdziesz już z mojej sypialni.
Hej!
Stary.
Gdzie jest River?
Kim ty, do cholery, jesteś?
Daleko jeszcze?
Już niedaleko.
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK