Eerder bij: "The Handmaid's Tale"...
We hebben enkele belangrijke gasten, vanavond.
Adjunct-ambassadeur, Castillo, mag ik u voorstellen aan onze Handmaid, Offred.
Het is een genoegen u te ontmoeten.
Offred, hoe is jouw roepnaam? Van hiervoor. - Die gebruik ik niet meer.
Vanavond vieren we, wat we hebben bereikt... de kinderen van Gilead.
Allemaal voortgebracht in dit district door onze Handmaids.
U begrijpt het niet, we zijn gevangenen.
Ze hebben mijn dochter afgepakt, alstublieft, doe iets.
Offred? Ik wil je helpen.
Ik denk dat ik een boodschap naar je man kan krijgen.
Mijn man is dood.
Lucas Bankole.
Hij leeft, alsjeblieft, schrijf iets. Ik probeer het naar hem te krijgen.
Ben je oké? Is het goed met haar?
Kom op, kom op, schat.
Kom hier.
Kom hier, kom hier, schat, laat mammie naar je kijken.
Kom hier, kom hierheen.
Is het je hoofd? Heeft de auto gebotst? Het is oké.
Goed, jij moet haar meenemen, oké?
Ga, het is ongeveer drie kilometer naar het Noorden.
Hij zei dat iemand ons zou ontmoeten.
Goed, ga mee met mammie. - Hoe moet dat met jou?
Hoe moet dat met jou? - Nee, nee, nee, het is goed, ga, ga!
Rennen, rennen, rennen! Rennen, rennen!
Rennen.
Pas op, voorzichtig, kijk uit voor die steen!
Kom op, ga, snel.
Open, zes, trekker.
Kom op... open, zes, trekker.
Oké, oké, oké, oké.
Laat me je handen zien.
Zijn bloeddruk stijgt, 105 over 62.
Pas op! - Het is glad.
Hou hem in leven, de kapitein heeft vragen...
Waar zijn we nu?
Waar is Route 201?
Hé, hé, word wakker.
Route 201? Waar is route...
Kom op, kom op.
Oké.
Argh!
Openen, zes erin, openen, trekker, zes kogels.
Openen, trekker, zes... Argh.
Openen, zes erin.
Openen, trekker, zes kogels...
Fuck!
God... God.
Oké.
We zijn gewoon op weg voor het ontbijt, dat is niet illegaal.
Nog niet.
Is ze in orde? Hebben we haar niet teveel gegeven?
Nee, ze is in orde, ze is in orde.
We hadden moeten vertrekken, toen Moira ging. - We moesten wachten op de visums.
Toen ik mijn baan verloor, hadden we moeten vertrekken.
Ja, nou, ik kan de visum procedure niet sneller maken, alleen omdat ik het wil,
Goed? - Ik weet het, dat bedoel ik niet.
Moira gaat de grens over te voet.
Ik weet het. - Wij hebben een kind.
Ik weet dat. - Er is verschil.
Ik zeg alleen, dat we hadden moeten gaan, toen zij ging.
Ik weet het.
Is hij dat?
Whitford, nietwaar?
Ik denk dat we een wachtwoord hadden moeten afspreken.
Je lijkt op je moeder, kleine June, ik zou je overal herkennen.
Dank u, dat u dit doet, meneer Whitford. - Ik ben het haar schuldig.
Jouw moeder heeft me gesteriliseerd, een paar jaar terug, nadat ze het illegaal maakten.
Het is geen tijd voor kinderen, weet je?
Heb je haar ergens mee verdoofd? - "Benadryl".
Ik heb het haar bij het ontbijt gegeven. - Oké... nou, we hebben ongeveer een uur.
Ik moet jullie telefoons hebben. - Ja, we hebben ze uitgezet. - Goed.
Wat doe je nu? - Ze kunnen deze dingen traceren, GSM service, of niet.
Die rugzak moet ook weg. - Nee, dat is alles wat we meegenomen hebben.
Sorry, het mag er niet uitzien alsof jullie vluchten.
Ja, maar, mensen dragen constant rugzakken op straat,
dus dat hoeft niet te betekenen dat we vertrekken. - Wil je dat risico nemen?
Alsjeblieft.
Wacht, wacht even, wacht even.
Ik... ik neem ze mee, zo...
Oké.
Ik rijd.
Goed. - Jullie twee en het kind gaan in de kofferbak.
Hè? Nee, nee.
Ik kan het kind niet in de kofferbak stoppen. - In de kofferbak?
Nou, vergeet het dan, want je komt nooit weg uit de Provincie.
Oké.
Luke.
Gaat het? - Ik doe het, kom maar.
Ja ze is in orde.
Dank je. - Kom maar.
Heb je haar?
Goed.
Daar ga je meisje.
Goed zo, en "fluffy".
Oké.
Goed, goed.
Waar is de "Benadryl"?
Ik weet het niet, hij heeft het weggegooid. - Shit!
Het is goed.
En als ze wakker wordt? - Nee ze wordt niet wakker.
Zeker weten? - Ja, ze is in orde.
Ze is in orde.
Hé, hé! - Jezus.
Het is oké.
Kijk naar me.
Luke, Luke. - June, June.
June schat? June schat? June... schat?
Kijk naar me... het komt goed.
Hé, hé, hé, hé, blijf gewoon liggen.
Het komt goed met ons, ik beloof het je, het komt goed met ons.
Het komt goed met ons.
Ben je oké? - Ja, ik lig erg knus.
Kom op.
Herinner je, je die onderhuur, die we hadden in Somerville?
Dit is ruimer... dat is het.
Ja, dit is veel ruimer. - Het is veel ruimer.
Alles goed.
Hier ligt niets in. - Dank je.
Gaat het?
Ik heb zijn zus meegenomen naar het schoolfeest, vroeger, geloof me, hij is me verdomme wat schuldig.
Het duurt niet veel langer.
Welkom in jullie kleine stukje Hemel.
Als dit stukje Hemel, maar een douche heeft.
Pak jij haar? - Ja, ja.
Hé kom maar, "Hannah Banana", kom maar.
Kijk jou dan, je bent moe.
Hé, hoe dichtbij zijn de buren?
Drie kilometer, tien kilometer, vijf kilometer.
Blij?
Hé, kijk... kijk hier eens.
Het sneeuwt.
Ben je in orde? - Ik heb honger.
Heb je honger?
Ik heb eten binnen. - Hoor je dat?
Doe alsof jullie thuis zijn. - Is er ook verwarming?
Ja, er is een houtkachel in de hoek, maar hij is slecht.
Ik zou de open haard gebruiken, in plaats daarvan.
Hé, lach, jullie zijn veilig.
Hé, wil je, je slaapkamer uitkiezen? Ja?
Goed, we gaan, kom.
En... wat nu?
Jullie blijven hier.
Er zijn veel patrouilles tussen hier en de grens. -
Het is niet veilig voor de dames.
Heb je ooit met een wapen geschoten?
Ja... op de universiteit.
Goed.
Revolvers zijn erg eenvoudig.
Met de duim ontgrendelen, de cilinder springt eruit, je wilt niet dat hij draait.
Druk op de uitwerp stang, kogels uitpakken, zes kogels erin.
Span de haan, en vuur!
Snap je het? - Ja, ja, ja ik snap het, ik snap het.
Ik maak een rit naar Canada om jullie paspoorten te bezorgen,
en ik kom zo snel mogelijk terug.
Nee, we hebben geen paspoorten nodig, ik heb visums.
US passpoort betekent geen moer meer, jongen, dat is voorbij.
Dus we wachten gewoon? - Ja.
Ik kom terug.
En dan brengen we jullie allemaal veilig en wel naar het magische Land van het Noorden.
Nee, niet doen, nee, alsjeblieft, hou op! Alsjeblieft!
Niet doen...
Waar zijn de anderen? - Wat?
Je eenheid, waar? - Nee, het is niet... ik ben geen bewaker.
Ik ben een... - Blijf daar.
Een verpleger, er is een ambulance gecrasht, enkele kilometers verderop op de weg.
De bewaker... de bewaker is dood, ik heb alleen zijn jack gepakt.
Ik heb alleen zijn jack gepakt.
Zat je in de ambulance?
Wat is er gebeurd?
Ze hebben me neergeschoten, en daarna mijn vrouw en dochter gepakt.
Ik probeer alleen weer bij ze te komen, ik pakte het jack, om warm te blijven.
Ik zweer het bij God, ik zweer het bij God.
Laat me naar die wond kijken.
Nee, nee, nee.
Je zult doodbloeden.
Fuck jou.
Shit. - Het is niet zíjn jack.
Ik heb de tank afgetapt, en we hebben wat munitie, maar er zijn patrouilles op de verkeersweg.
We moeten verder. - Oké, help me met hem.
Pak wat je kunt, we moeten gaan.
Weet je, op enig moment zul je moeten stoppen zwervers op te pakken.
Ik had moeten stoppen, voordat ik jou vond.
Heb je hem?
We hebben er nog een, de bewakers hebben hem neergeschoten.
Maak een plaats vrij, we moeten hem neerleggen.
Geen zorgen, vriend, we lappen je op.
Nee, ik kan niet mee. - We zijn hier al veel te lang, kom op.
Meer, maak het schoon, spoel het uit... dep het.
Oké, oké, oké.
Lila, neem de eerstvolgende weg naar het Zuiden, ongeveer 15 km. - Oké.
Dat zijn Mijlen. - Kilometers.
We moeten zigzaggen op weg naar de kust.
Fuck!
Oké.
Je houdt een mooi groot litteken over, waar je al je vrienden over kunt vertellen.
Dank je.
Zoe. - Zoe, ik ben... ik ben Luke.
Antibiotica.
Die wond zat vol troep.
Je moet aan dit infuus blijven tot we in Canada zijn, anders raak je geïnfecteerd.
Nee, ik moet... ik moet eruit...
Er zijn overal bewakers, we moeten wat kilometers voorsprong hebben.
Je hebt medicatie en rust nodig, daarna kunnen we praten.
Strek je arm.
Maak een vuist
Relax, het is allemaal goed.
Wie zijn jullie?
Een leger gast, twee zwervers, een homo, en een non.
Sorry vanwege de "fucks".
Ik denk dat God grotere problemen op zijn bord heeft tegenwoordig.
Christine, Lila, Peter. - Hoi.
Hoe is haar naam? - Geen idee.
Ze heeft nog niets gezegd, sinds we haar opgepikt hebben.
Hier, probeer wat te rusten.
Hé, wil je bosbessen?
Nee, chocolade chips.
Voor het ontbijt? - Pappie doet het.
Is dat zo? Oké.
Kom hier, wil je me helpen roeren? - Ja.
Doe dit deel, klaar? - Ja.
Oeps. - Goed, dat is goed.
Is dat goed? Weet je het zeker? - Ja.
Ja. - Weet je zeker, dat je niet meer wilt?
Ja, ik wil meer.
Ik denk dat, dat goed is, Ooh! Kijk eens naar die methode.
Erg goed, ik vraag me af wie je dat geleerd heeft? - Niemand heeft me dat geleerd, ik heb het gewoon...
Heb je het gewoon bedacht? Interessant.
Ik hou jullie in de gaten.
Dat is goed, hij kijkt niet. - De chips.
Wat gebeurt er daar? - Niets.
Bemoei je met je eigen zaken. - Er gebeurt niets.
Niets. - Niets.
Is het niets? Hè? Wat doe je? Open je mond.
Laat me kijken, laat me je tong zien.
We hebben geen siroop meer. - Hè?
We hebben geen siroop meer.
Dat is omdat je iedere dag pannenkoeken eet. - Ik probeer een record te breken.
Het gaat heel goed... - Wat voor soort...
Wil je dit doen? - Ja.
Oké, kom op.
Oké, hou het hier vast.
Ik wil het doen. - Oké, oké, doe jij het.
Ik ga... dit wordt mijn pannenkoek.
Goed, dit is jouw pannenkoek.
Wauw!
Dat is zo chocoladeachtig. - Dit wordt allemaal voor mij.
We zullen daar later met pappie over moeten praten.
Je bent veilig, hier.
Het is oké, ik ben hier.
Wat is er gebeurd met haar? - Ik weet het niet.
Wat is er aan de hand?
Ehm...
Het is oké, het is oké, ik ben hier.
Zoe was, gestationeerd op een basis in South Carolina.
Het is oké.
Een aantal van haar groep hoorden geruchten over enkele, trainingscentra.
Training... training waarvoor?
Nadat DC viel, hielden ze een razzia op illegale drank.
Bij een af andere middelbare school in Rockdale.
Ze vonden háár, en zo'n 50 andere vrouwen verstopt, binnen.
Hun kinderen waren weggevoerd.
Zoe, kreeg haar eruit.
Ze was de enige.
Die bewakers in de school lieten die vrouwen niet gaan.
We denken, dat ze, ehm, op zoek waren naar vruchtbare vrouwen, ze aan het verzamelen waren.
Als je een pro bent, dan ben je een pro, nietwaar?
Pappie is nu aan het pronken.
Dus het ijs of het is mis, hè? Daar gaat ie.
Ooh, ooh, ooh, kom op.
Haal het ijs.
IJs, ijs, ijs, ijs? IJs?
Wil je het ijs halen?
Ja. - Kom op.
Twee achter elkaar.
Shit.
"Blaze".
Hé, hé.
Sorry daarvoor, hij is vriendelijk... kom hier, hé zit!
Ik verwachtte niet, hier iemand te zien.
Ja, het is rustig hier, hè?
Hallo daar, ik ben Joe.
Prettig u te ontmoeten.
Het is behoorlijk koud buiten, nietwaar?
Dat is het, we moesten maar naar binnen gaan, hè?
Ja, kijk jou eens, je bent helemaal koud, we kunnen beter maar naar binnen gaan.
Je zei, "shit". - Ik zéi "shit." Ja dat zei ik.
Ik bracht jullie in de problemen, daar, sorry daarvoor.
Nou, blijf warm, luitjes.
Blaze, we gaan, we gaan naar huis, kom op, we gaan.
Een fijne dag, luitjes.
Dank je.
We moeten gaan.
Kom schat, kom voorzichtig.
Gaan we naar het Noorden? - Daar is Canada.
Nee, nee, ik moet... ik moet eruit.
Ik moet... ik moet terug naar Boston. - Je hebt een schotwond, er zijn overal soldaten...
Nee, ik... stop... stop de bus!
Je wordt gepakt voordat je in Massachusetts bent. - Stop die verdomde bus, nu!
Ik stap hier uit.
Je stapt niet uit. - Ik stap uit...
We stoppen niet, ga zitten.
Godverdomme.
We gaan naar de kust.
Je kunt misschien een scootboot naar Marblehead pakken.
Dank je.
De auto is aan het opwarmen, waar is ze? - Op het toilet, nog één laatste poging.
Wat is dat?
Whitford gaf me een wapen, alleen voor het geval dat, oké?
Jezus, weet je hoe je het moet gebruiken?
Ja, een beetje, ik weet hoe ik het moet laden.
Luister, we moeten klaar zijn, ja, June? Alleen voor het geval dat.
Laat me dan zien hoe het geladen wordt.
Kom op. - Goed haal daar een kogel uit.
Goed, dit klapt hier open.
Dan stop je er zes hierin.
Je sluit hem.
Span de haan, en dan vuurt het, voorzichtig.
Oké, gewoon hier openen. - Ja.
Ik sluit hem... - Ssst, ssst, ssst.
Stop. - Wacht even... ik ben een vriend.
Beweeg je niet, beweeg je niet. - Rustig, rustig.
Jullie komen uit Boston, ik hoorde het op mijn scanner, ze zoeken jullie.
Ja, wel, we vertrekken sowieso, nu, dus bedankt.
Nou, ze kennen jullie auto, jullie moeten wegblijven van de hoofdweg.
Zouden we op Whitford moeten wachten, hier? - Ik weet het niet.
Dat heeft geen zin, hij is dood.
Ze pakten hem, ze hingen hem op, aan een straatlantaarn in de Stad.
Hij is een vreemde kerel, ik mocht hem.
Luister, kun je, je wapen laten zakken?
Het is goed, het is goed.
Luister, ze patrouilleren overal.
Jullie kunnen de "Campbell Pond" weg zover mogelijk nemen.
Ik heb een vriend gebeld, dus, als jullie voorbij Jackman kunnen komen,
dan ontmoet hij jullie bij de grens.
Dank je. - Dank je.
Geen probleem, dit is behoorlijk klote.
Kom mee.
Moge de Heer je leiden, en je naar jouw June en jouw Hannah brengen.
Hij is geen van jullie vergeten.
Dank je.
Als je ooit in Boston bent, zoek je me dan op?
Het gaat wel.
Nee, nee, het gaat... - Weet je dat zeker?
Je kunt misschien vervoer vanuit Cutler krijgen, het is 16 kilometer naar het Zuiden.
Veel succes. - Dank je.
De boot vertrekt zodra het donker is.
Onze haven is 800 meter stroom- afwaarts, als je van gedachten verandert.
Ik wil je iets laten zien.
De Stad vocht terug.
Ze probeerden de vruchtbare vrouwen hier binnen te verbergen.
De bewakers namen ze mee, en ze hingen alle anderen op.
Er is er zo een in elke Stad, dit doen ze met mensen die terug vechten.
Het is het enige wat ik kan doen. - De US Regering heeft mensen in Canada.
Ze kunnen je helpen ze te vinden, en ze er misschien wel uit te krijgen.
Nee, nee.
Ik ben niet... - Als je terug gaat, dan sterf je.
Je zult sterven en je laat ze helemaal alleen, is dat wat je wilt?
Dat wil ik niet... dat wil ik niet...
Hij gaat mee.
Verstandig.
Ik heb een heel gebed aan jou besteed, een van mijn goede.
We gaan.
We hoorden dat Gilead gaat patrouilleren met drones.
Het zal snel gaan, gewoon langs de kust naar New Brunswick.
Het is oké, iedereen aan boord.
Ho, ho, jullie hebben betaald voor vijf niet voor zes, wie gaat er niet mee?
We gaan allemaal mee, we gaan allemaal mee.
Nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee.
Zo werkt het niet.
Goed.
Dit is morfine, dit is Percocet.
Goed? - Het is een goed begin.
Wat zit er nog meer in? - Wees geen klootzak.
Hé! - Het is goed.
Dit is een vrije onderneming.
Dat is voldoende.
Kom op, we gaan!
Opschieten, opschieten, berg het allemaal op.
Het is goed, het is goed. - Grijp die lijn.
Kom maar, ik help je naar beneden.
Ga! Kom op! - Wegwezen, hier!
Kom op!
Vooruit.
Liggen!
Stop!
Blijf liggen!
Blijf liggen, het is goed.
Sorry.
Blijf liggen.
Het is goed.
Het is thee, ze hebben geen koffie meer.
Hé, hé, hé, hé, ik ben niet verantwoordelijk voor rantsoenen.
Graag gedaan.
Het is fijn buiten, nietwaar?
Er is weer stroom in het appartement.
De dingen... hé, nee, nee, nee.
Dat betekent niet, dat je weer binnen kunt gaan zitten, de hele dag.
Hé, serieus, nee.
Zie? Dit is fijn, toch?
Hallo, Mr. Bankole?
Ja, Hallo?
We dat je een afspraak hebt met juffrouw Tapping, de volgende week.
Maar we hoopten, dat je vandaag kon komen?
Luke Bankole?
Ja, ehm...
Juffrouw Tapping? - Rachel, alsjeblieft.
Ava, kun je koffie voor ons halen? Alsjeblieft, kom binnen.
Ja, dus, ehm... ik denk dat je moet zoeken...
Dank je... dank je zeer... dat je mij ontvangt, ik stel het zeer op prijs.
Dus ik denk dat je waarschijnlijk naar middelbare scholen moet zoeken.
Kijk, als ik enkele honderden mensen moest verbergen, dan denk ik niet, dat...
Luke.
Ken jij een vrouw met de naam June Osborn? Ze is 31, blond haar, blauwe ogen, uit Boston?
Ja, het is mijn vrouw. - Dat dachten wij ook.
Dit is voor jou.
Waar heb je dit gekregen?
Een van onze contacten in de Mexicaanse Regering, van een van hun handelsdelegaties.
Sorry, dat het niet meer is, ik denk dat ze maar een paar seconden hadden.
Wanneer? - Drie weken geleden.
Dus ze is in leven? - Dat denken we, ja.
Sorry... sorry, mag ik even tijd?
Het spijt me. - Ja, natuurlijk.
Ik houd van je...
zoveel... redt Hannah.
Vertaling: Investigator