‫آنچه در «قصۀ ندیمه» گذشت...
‫- سلام علیک. ‫- سعی کردی پیدام کنی؟ من منتظرت موندم.
‫می‌دونم و معذرت می‌خوام که وقتی بهم نیاز داشتی، ‫نتونستم کنارت باشم، هانا.
‫- حالا دیگه اسمش اَگنِسه. ‫- اشکالی نداره. الان مامان‌بابای جدید دارم.
‫- آهای واترفورد! با توام مرتیکۀ کثافت! ‫- شما؟
‫لوک بانکول. قیافۀ منو یادت باشه، ‫چون من قیافۀ تو رو فراموش نمی‌کنم.
‫- یارو کارش تجاوزه! می‌خوای همینجوری دست رو دست بذاری؟ ‫- قراره اعتراضاتی انجام بشه. پیشنهاد می‌کنم حرف خودتونو بزنین.
‫[اسم من مویراست]
‫نه «روبی»؛ عوضی.
‫نباید با بچه تماسی داشته باشه و ‫داخل اتاق خودشم باید شیر بدوشه.
‫- نباید تسلیم شی. یه روزی دوباره پسرتو می‌بینی. ‫- من دیگه مادرش نیستم.
‫البته که مادرشی. حداقل بچۀ تو توی کاناداست. ‫اون آزاده، همراه همسرت.
‫فرمانده لاورنس، فرد بسیار باهوش و مهمیه.
‫به عنوان طراح نظام اقتصادی گیلیاد شناخته میشه.
‫برام جای سؤاله که چرا باید همچین آدم مهم و برجسته‌ای، ‫بیاد ندیمۀ پیزوری‌ای مثل من انتخاب کنه.
‫اون کار وحشتناکی کرده.
‫مستعمرات! کل ایده‌ش از اونه.
‫- حماقت از سر و روت می‌باره. ‫- از کی تو اینقدر دهن‌دریده شدی؟
‫این وظیفۀ ماست که اطمینان حاصل کنیم ‫فرزندان گیلیاد بر طبق اصول کتاب مقدس زندگی خواهند کرد.
‫پسران و دخترانمون هم بایستی برای خوندن این کتاب تعلیم ببینند.
‫فِرِد! جلوشونو بگیر! جلوشونو بگیر!
‫سعی خودمو کردم.
‫- ما توی این خونه واسه حریم خصوصی آدم‌ها ارزش قائلیم. متوجهی؟ ‫- خداوند منو برای هدفی والاتر انتخاب کرده.
‫به این حرف اعتقادی نداری.
‫نمی‌ذارم اینجا بزرگ شی.
‫تو رو از دستشون آزاد می‌کنم. قول میدم.
‫ماها می‌تونیم فراریتون بدیم. هم تو، همه بچه رو. ‫ولی باید همین الان راه بیفتین.
‫- منظورت از «ماها» کیه؟ ‫- دوست و آشنا. مارتاها. برو، برو.
‫بچه‌م گم شده!
‫اون بیرون خیلی خطرناکه. همینجا می‌مونیم.
‫گوش کن چی میگم! نباید اینجا بزرگ شه.
‫هالی، این خواهرته.
‫یه روزی همدیگه رو می‌بینین.
‫امیلی؟
‫- جریان چیه؟ ‫- دارم خودمو توی دردسر بزرگی می‌ندازم.
‫- داری از گیلیاد فرار می‌کنی. ‫- گیر نیفتین!
‫اسمشو نیکول بذار.
‫جون!
‫- تو رو خدا ازم نگیرینش! نه! ‫- مامان!
‫مامان!
‫مامان...
‫انجمن تی‌وی‌وُرلد تقدیم می‌کند. ‫TVWorld.info
‫خواهش می‌کنم خدا، مراقبش باش.
‫ازش مواظبت کن.
‫چون اگه هنوز تا الان متوجه نشدی، ‫اینجا خبری از چمنزارهای سرسبز و...
‫برکه‌های پرآب نیست.
‫اینجا وادی مرگه...
‫و تا دسته پر از موجودات خبیث و ترسناکه.
‫التماس می‌کنم... دخترمو از این جهنم‌دره نجات بده. ‫(عبارات «چمنزار...»، «آب...» و «وادی...» به باب ۲۳ کتاب مزامیر اشاره دارند)
‫زیرنویس از مسیح محمودزاده ‫masihm.ir | @masih_mzsh
‫اگه از اینجا فرار کنه، منو یادش می‌مونه؟
‫می‌فهمه که لحظۀ آخر ولش کردم؟
‫من دلایل خودمو دارم.
‫همیشه دلایلی پیدا میشه.
‫معذرت می‌خوام دخترکم.
‫مامان کار ناتموم داره.
‫گندش بزنن.
‫به سرت زده؟
‫سوار ماشین نشدی.
‫حرفی نداری؟
‫زود باش سوار شو بینَم.
‫می‌تونیم قبل از این که از مرز رد شن، بهشون برسیم. بجنب.
‫فرمانده مَکِنزی رو می‌شناسی؟
‫یه دختر داره.
‫اسم دخترش اَگنِسه.
‫ازت می‌خوام منو ببری خونه‌شون، ‫بعدش دیگه می‌تونیم بریم سمت مرز.
‫یه دختر داره؟
‫نمی‌تونم بدون اون برم.
‫می‌تونی.
‫این کارو نمی‌کنم.
‫تو به امیلی کمک کردی.
‫از امیلی خوشم می‌اومد.
‫ممکنه از دیوار آویزونت کنن.
‫حتی با این که فرمانده‌ای.
‫چه پر دل و جرئت!
‫تا خونۀ مکنزی‌اینا می‌برمت.
‫ - قسمت ۱، شبقصۀ ندیمه
‫خانوم واترفورد؟
‫سرینا، خدا رو شکر.
‫همه پاک عقلشون رو از دست دادن.
‫برو توی اتاقم. با پلیس تماس بگیر.
‫بذار رد شه نیک. هر چیزی حد و حدودی داره.
‫بهتره بیشتر صبر کنیم...
‫تا بتونه فرار کنه.
‫چی کار کردی؟
‫کاری رو کردم که به صلاح بچه‌م بود.
‫خدا رو شکر.
‫وای خدا!
‫- دخترم کجاست؟ ‫- بالا توی تختش.
‫- مکنزی‌اینا چی؟ ‫- فرمانده رفته بیرون، سر کار.
‫خانوم مکنزی هم خوابیده. شب‌ها زود می‌خوابه.
‫خواهش می‌کنم!
‫مراقب باش.
‫همۀ واحد‌ها به نزدیک‌ترین مراکز گزارش ارسال کنن.
‫دریافت شد.
‫عزیزم...
‫من اینجام.
‫هیچوقت دیگه تنهات نمی‌ذارم.
‫خیلی هم دوسِت دارم. یه عالمه دوسِت دارم.
‫همیشه پیشت می‌مونم.
‫دوسِت دارم.
‫وارد شید، وارد شید.
‫نترسونیدش.
‫جاناتان.
‫- بله خانوم. ‫- لطفاً برش‌گردون تو.
‫چشم خانوم.
‫حال دخترتون خوبه، خانوم مکنزی؟
‫بعد از این‌همه سر و صدا هنوز خوابه.
‫خدا رو شکر.
‫خواهش می‌کنم!
‫این وضع باید خاتمه پیدا کنه.
‫تو بچۀ ما رو به دنیا اوردی. ‫من و فرمانده از این بابت، ممنونتیم. خدا بهتر از هر کسی می‌دونه.
‫ولی بعد از قضایای توی اون عمارت، ‫تا چند هفته همه‌ش کابوس می‌دید.
‫معلومه که بهم میگه.
‫من مادرشم.
‫داری در حقش ظلم می‌کنی که... ‫اینجوری افکارشو به هم می‌ریزی.
‫من دارم افکارشو به هم می‌ریزم؟!
‫ببرینش به خونه‌ش.
‫چجور دختریه؟
‫دختر شاد و خوشحالیه.
‫یه بچۀ صحیح و سالم و خوشبخته.
‫در حال رشده.
‫جاناتان.
‫دختر خوبیه.
‫حرف نداره.
‫دوست داره خیاطی کنه،
‫ولی خیلی کارش خوب نیست.
‫به امید خدا یاد می‌گیره.
‫راستشو بخوای آشپز خیلی خوبیه.
‫لوک هم آشپزی می‌کنه.
‫منظورم باباشه.
‫اونم آشپزیش خوبه.
‫دلش یه سگ می‌خواد.
‫- به سگ حساسیت داره. ‫- میگه آمپول‌هایی که می‌خواد رو می‌زنه.
‫پای حرفش نمی‌مونه.
‫نه، نمی‌مونه.
‫از آمپول متنفره.
‫آره. شاید یه پاکوتاه پشمالو خریدم. مطمئن نیستم.
‫- از اون نژادهای غیرحساسیت‌زا. ‫- آره.
‫فرمانده خیلی موافق این کار نیست، ‫ولی اَگنِس داره کم‌کم راضیش می‌کنه.
‫توی این کار خیلی وارده.
‫آره.
‫ممنونم که محیط خانوادگی خوبی براش فراهم کردی.
‫متشکرم.
‫خواهش می‌کنم، دست بردار.
‫می‌دونی که همۀ این کارها در نهایت ‫با مرگ تو جلوی چشم‌های اون تموم میشه.
‫اگه دوسِش داری،
‫باید جلوی خودتو بگیری.
‫خدا رو شاکرم.
‫چِشم‌هاش به تو رفته.
‫واقعاً که معجزه‌ست.
‫من مادرشم.
‫ما رو تنها بذار نیک.
‫کجاست؟
‫اینقدِه ادب داشته باش که وقتی دارم ‫باهات حرف می‌زنم، توی چشام نگاه کنی!
‫گفتم کجاست؟!
‫گور همه‌مون رو کَندی، متوجهی؟
‫وقتی بفهمن اینجا چه اتفاقی افتاده، ‫همه‌مون رو پای دیوار، دار می‌زنن!
‫تو رو هم تیکه‌پاره می‌کنن!
‫جاش امنه، سرینا.
‫سرینا...
‫بهت قول میدم. جاش امنه.
‫تا وقتی که به من نگی کجاست، به هیچ‌وجه جاش امن نیست.
‫بگو کجاست.
‫دارم سعی می‌کنم جونتو نجات بدم.
‫به آف‌جوزف تحویلش دادی؟
‫کاری رو کردم که به صلاح بچه بود، سرینا.
‫بچۀ منو به آف‌جوزف تحویل دادی یا نه؟! ‫(تابلو: «شاخه‌ای از رود سن در آرژانتوی»، اثری از کلود مونه)
‫تو می‌خواستی که زندگی بهتری داشته باشه، ‫منم همین کارو براش کردم.
‫اونو دست یه قاتل سپردی!
‫تو بچۀ منو کشتی!
‫بچۀ منو به کشتن دادی! ‫چطور تونستی ازم جداش کنی؟
‫چون هنوز اون یکی دخترمو فراموش نکردم!
‫همین شماها بودین که توی جنگل، ‫با کمک چندتا سگ ما رو گیر انداختین.
‫وقتی هم که ازم گرفتینش، اون از ته دل جیغ کشید!
‫بچۀ من به هوای مادرش جیغ کشید!
‫امیدوارم احساس الانت مثل اون موقعِ من باشه.
‫درست میشه.
‫سرینا،
‫گوش کن چی میگم.
‫هیچ اتفاقی براش نمی‌افته.
‫فرار می‌کنه و آزاد میشه.
‫اون بیرون هوا خیلی سرد بود.
‫وسط سرما ولش کردی. ‫قرار بود ازش مراقبت کنی.
‫می‌دونم.
‫خدا مواظبشه.
‫ایمان داشته باش.
‫نیک؟
‫آف‌فرد رو ببر به اتاقش.
‫چه‌ت شده تو؟
‫می‌دونی چند نفر امشب زندگیشونو ‫به خطر انداختن که تو بتونی فرار کنی؟
‫تو رو خدا، جون.
‫خیلی آدم خودخواهی هستی!
‫فرصت دیگه‌ای گیرت نمیاد، می‌دونستی؟
‫هیچوقت از اینجا فرار نمی‌کنی. ‫همینجا سرتو می‌ذاری و می‌میری.
‫خودم اینو می‌دونم.
‫یه درصد فکر نکرده بودی که اینو می‌دونم؟
‫[نولیته تِه باستاردِس کاربُراندروم] ‫(نذار زیر پا لهت کنن)
‫یالا، نیکول.
‫نه، نه.
‫زود باش.
‫نیکول؟
‫خدایا!
‫- حالتون خوبه؟ ‫- نه! نه!
‫نه، وایسا، وایسا. چیزی نیست. ‫چیزی نیست، راحت باش.
‫ببخشید خانوم...
‫آیا اگر به کشور خودتان برگردید، ‫به دلیل زن بودن مورد مجازات واقع خواهید شد...
‫و همچنین تحت شکنجه و در معرض خطر جانی قرار خواهید گرفت؟
‫به عنوان کسی که نیازمند محافظت و مراقبت است، ‫تمایل دارید که در کشور کانادا پناهنده شوید؟
‫بله!
‫- تمایل داریم. ‫- باشه.
‫از پست مرزی به مرکز.
‫یه آمبولانس با تجهیزات مخصوص اطفال ‫به موقعیت مکانی الانم بفرستید.
‫حالت خوبه؟
‫باید جای زخم رو تمیز نگه دارم.
‫زود خوب میشه.
‫شک ندارم.
‫می‌خوام برم اداره.
‫می‌تونی بدون من سر کنی؟
‫آره.
‫«هانسن» رو مسئول پروندۀ دزدی نیکول کردن.
‫خودت بهش توضیح میدی چی شده.
‫آف‌جوزف به عمه لیدیا حمله کرد،
‫نیکول رو دزدید و پا به فرار گذاشت. ‫تو و آف‌فرد، مثل هر مادر دیگه‌ای، سعی کردین جلوش رو بگیرین.
‫فقط اینجوری میشه از اعدامت جلوگیری کرد.
‫مجبور نیستی ازم محافظت کنی.
‫دارم از این...
‫خونه و خانواده محافظت می‌کنم.
‫خداوند من رو صاحب زن خارق‌العاده‌ای کرده.
‫من بودم که دخترمون رو فرستادم بره، فرد. ‫تصمیمش با من بود.
‫من باعث شدم از سر ناامیدی تصمیم بگیری.
‫درستش می‌کنم.
‫اوضاع دوباره...
‫عادی میشه، سرینا.
‫همونجوری که قبلاًها بود.
‫قول میدم.
‫سرینا.
‫(«مادر و دختر»، اثری از نقاش دانمارکی، بِرتا وِگمان)
‫سرینا.
‫بیا.
‫چی شده؟
‫برید بیرون. برید.
‫«آنگاه که سرورمان عیسی مسیح، ‫با فرشتگان توانمندش از فراز عرش پدیدار شود،
‫در آتش فرزوان، جفاکارانتان کیفر خواهند دید.» ‫(رسالۀ دوم به تسالونیکیان ۱:۷)
‫بسوز لامصب، بسوز.
‫♪ I Don't Like Mondays by The Boomtown Rats ♪
‫♪ تراشۀ توی سر این دختره ‫یهو داغ می‌کنه و از کار می‌افته ♪
‫♪ هیچکی امروز مدرسه نمی‌ره چون ‫اون می‌خواد کاری کنه که خونه بمونن ♪
‫♪ بابایی هم از قضیه سر در نمیاره ‫همه‌جا می‌گفته دخترش یه دستۀ گله ♪
‫♪ دلیل کارشو هم نمی‌فهمه ‫چون دلیلی نیست که بفهمه ♪
‫♪ چه دلیلی می‌خوای ازم بشنوی؟ ♪
‫♪ بگو آخه چرا ‫صبحِ شنبه‌ها ضدحاله ♪
‫♪ بگو چرا ‫صبح شنبه‌ها ضدحاله ♪
‫♪ دلم می‌خواد شنبه‌ها رو... ♪
‫♪ به رگبار ببندم ♪
‫سلام، من دکتر چانگ هستم.
‫حالا دیگه جاتون امنه...
‫و ما خیلی خوشحالیم که اینجایین.
‫خدا می‌دونه چه سختی‌هایی که نکشیدین.
‫واسه همین اولین کاری که می‌کنیم ‫اینه که خاطرجمع شیم هر دوتون صحیح و سالمین.
‫می‌خوام توی بغل خودم باشه.
‫اگه اشکالی نداره.
‫هیچ اشکالی نداره.
‫از این وَر...
‫خانوم.
‫جون...
‫مراقب خودت باش.
‫تو هم دیگه.
‫نیک؟
‫خانوم و آقای مکنزی شاید تو رو ببخشن، ‫اما خداوند خواستار کیفر و جزاست.
‫راه بیفت بریم.
‫ببخش‍... ببخشید.
‫- سلام. ‫- می‌دونی قضیه چیه؟
‫الان می‌فهمیم.
‫- سلام، نوبت شماست. ‫- آره، نوبت منه.
‫- سلام. ببخشید. ‫- چه کمکی از دستم بر میاد؟
‫- کارت شناسایی دارین؟ ‫- بانکول. ب، الف، نون، کاف، واو، لام.
‫میشه یه لحظه صبر کنین؟ ببخشید.
‫بفرمایید.
‫من کار پذیرش پناهنده‌ها رو انجام میدم. ‫دفترمون توی [محلۀ] داندِسه.
‫- اونجا هم بدجوری سرمون شلوغه. ‫- همه عاشق کانادائن.
‫آره.
‫ممنون.
‫خب، پیداش کردم.
‫- میشه اینو امضا کنین؟ ‫- باشه.
‫بفرمایید. تموم شد.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم. جکسون؟
‫خب. آره.
‫اوه خدا.
‫چقدر بزرگ شده.
‫خیلی بزرگ شده.
‫خیلی...
‫سلام.
‫شما لوک هستین؟
‫بله.
‫من امیلی‌ام.
‫همسر شما جون منو نجات داد.
‫حرکت کنین.
‫سرتون پایین باشه.
‫- برکت به میوۀ دل. ‫- خداوند به بار نشاند.
‫جاشون امنه.
‫هم امیلی، هم بچه. ‫از مرز رد شدن.
‫در پناه خدا.
‫هی تو.
‫چمدونتو بردار و همراهم بیا.
‫به یه خونۀ جدید منتقل شدی.
‫برکت به میوۀ دل.
‫خداوند به بار نشاند.
‫نمی‌خوای منو توی دردسر بندازی که، ها؟!
‫نه، قربان!
‫♪ Good Day by Nappy Roots ♪
‫زیرنویس از مسیح محمودزاده ‫masihm.ir | @masih_mzsh
‫bit.ly/TV-World :به تیم ترجمۀ تی‌وی‌وُرلد بپیوندید
donate.masihm.ir :حمایت از من برای پیشبرد پروژه‌های بعدی ‫masihm.ir/subtitle :عضویت در خبرنامۀ جدیدترین زیرنویس‌ها
‫masihm.ir 7.06.2019 © ‫ver 1.3
دانلود شده از سابدان Www.subdown.xyz