"ดับเบิลยู" เป็นการ์ตูนชุด ยอดนิยมในเกาหลี
(คังชอลจะเจอฆาตกรไหม)
ตัวเอกคังชอลรู้จากโอยอนจู
ว่าเขาเป็นตัวละครหลักของการ์ตูน
แกอยากยิงฉันเหรอ เอาเลยสิ
ยิงฉันสิ
นี่คือตอนจบที่ สมเหตุสมผลที่สุดของตัวเอก
ที่กลายเป็นฆาตกรขณะตามล่าฆาตกร
คังชอลและยอนจู รู้ถึงความรู้สึกที่มีต่อกัน
และฝันถึงชีวิตใหม่ ที่มีความสุขร่วมกัน
ทำไมคุณถึงเลือดออก
แปลว่าคุณก็ตายได้ถ้าถูกยิง
แกคือโอยอนจูใช่ไหม
ผู้หญิงที่แต่งงานกับคังชอล
ฆาตกรโผล่มา และขู่คังชอลว่าจะฆ่ายอนจู
นี่ฉันกลายเป็นตัวการ์ตูนไปแล้วเหรอ
เพราะแต่งงานกับตัวเอกงั้นเหรอ
เพราะฆาตกรและโอยอนจู
ตัวละครอื่นใน "ดับเบิลยู" จึงสูญเสียจุดประสงค์
และเริ่มหายตัวไป
ฉันไม่ได้หวังให้มันเป็นแบบนี้
ที่นี่มัน...
คุณจำได้ไหม
จำได้สิ คุณนอนอยู่ บนพื้นแถวๆ นี้ใช่ไหม
ฉันตกใจมากเพราะคิดว่าคุณกำลังจะตาย
ผมโชคดีจริงๆ
สัญญากับผมอย่างหนึ่งสิ
ถ้าคุณไปจากโลกนี้อีกครั้ง
คุณช่วยวาดอะไรให้ผมหน่อยได้ไหม
วาดอะไรเหรอ
ความฝัน
ความฝันเหรอ
ทำให้ทุกอย่าง...
ที่เกิดขึ้นตั้งแต่ตอนเราเจอกัน เมื่อสองเดือนก่อน
จนถึงตอนนี้เป็นแค่ความฝัน
ทุกอย่างจะคลี่คลาย ถ้าย้อนกลับไปตอนเรายังไม่ได้เจอกัน
ถ้าผมไม่รู้จักคุณ
ก็จะไม่ตามหาคุณ
หรือคิดถึงคุณ
คุณก็จะไม่ถูกดึงมาโลกนี้อีก
ผมจะไม่ได้รู้ความจริงจากคุณ
ผมจะไม่ยิงพ่อของคุณ
ฆาตกรจะไม่หลุดออกไป
จะไม่มีใครต้องตกอยู่ในอันตราย
และที่สำคัญที่สุด
คุณต้องไม่ตาย
ผมทนเห็นคุณตายอีกไม่ได้
เอานี่ให้พ่อของคุณ
แย่จังที่เราทำเรื่องโรแมนติก ได้แค่สี่เรื่องเอง
ผมมีอีกเป็นร้อยเรื่องจะทำให้คุณ
ผมอยากกอดคุณ
แต่ก็ทำไม่ได้
มันอาจทำให้ผมเปลี่ยนใจ
คุณจะไปไหนเหรอ
เราไม่มีเวลาแล้ว และนี่เป็นวิธีเดียวที่แน่นอนที่สุด
คุณโอยอนจู
ลืมผมเถอะนะ
ผมเป็นแค่ตัวการ์ตูน
ดูแลตัวเองด้วย
ฉันเป็นใคร
คังชอลอยู่ไหน
ฉันเป็นใคร
ทำไมไม่พูดล่ะว่าฉันเป็นใคร
ฉันเป็นใคร
บอกมาว่าฉันเป็นใคร
แกหักหลังฉัน
คุณคะ
คุณคะ มีอะไรหรือเปล่าคะ
คุณคะ
ทำไม่แกไม่รักษาสัญญา
แกบอกว่าจะตามหาฉัน
คุณคะ เป็นอะไรหรือเปล่าคะ
ฉันเป็นใคร
บอกมาว่าฉันเป็นใคร
วาดหน้าให้ฉัน
คุณคะ
คุณคะ เป็นอะไรหรือเปล่าคะ
คุณคะ
คุณคะ เป็นอะไรหรือเปล่าคะ
ฉันได้ยินเสียงน่ะค่ะ
หลังเราแยกจากกัน
ฆาตกรก็หายไปจากโลกของฉัน
เราพบเหยื่อจมน้ำสองราย ทางใต้สุดสะพานฮันกัง
ทั้งคู่เป็นชายช่วงวัย 20
มีคนตายสามคน
แต่ไม่มีเหยื่อเพิ่มจากนั้น
เกิดเรื่องแบบนี้ได้ยังไง
กลับเถอะครับ คุณแม่
- คุณแม่จะ... - ฉันไม่รู้ว่านายพูดเรื่องอะไร
ยอนจูจะหายตัวไป ตอนอยู่ในรถกับนายได้ไง
คุณแม่ ที่นี่อันตรายนะ อย่าเข้าไปเลยนะครับ
- ให้ตายเถอะ - คุณแม่ครับ
- คุณแม่ - รถนายอยู่ไหน
อย่าครับคุณแม่ คุณแม่
คุณแม่ มันอันตรายนะ อย่าไป
คุณแม่
โอ๊ย ทำไมถึงไม่ฟังฉันเลย
คุณแม่
รถคันนั้นใช่ไหม
คุณแม่ อย่าไปเลย มันอันตราย
ยอนจู ตายแล้ว
ไม่นะ ยอนจู ตื่นสิ
ยอนจู ตื่นเร็ว
- พี่ยอนจู - แม่กับซูบงปลอดภัยดี
และตัวละครในการ์ตูน
ก็ไม่หายไป
แม้แต่ตัวเดียว
(เที่ยวบินขาเข้าระหว่างประเทศ)
สี่ตอนใหม่ถูกอัปโหลดเมื่อคืน
พี่ยอนจูเกือบถูกยิง
เขาโผล่มาจากไหนไม่รู้แล้วก็ยิงเธอ
ใครคะ
ผมเอง
ใคร...
คุณมาที่นี่ทำไม
นึกว่าคุณไปนิวซีแลนด์เมื่อวานซะอีก
ผมก็แค่เปลี่ยนใจกลับมาน่ะ
ขอเข้าไปหน่อยได้ไหม
เข้ามาสิ
มีเรื่องอะไรเหรอ
ยอนจูอยู่ไหน
ลูกอยู่ในห้อง นอนซมอยู่บนเตียง
ซูบงบอกคุณเหรอ
เธอเป็นลมหลังจากวาดบางอย่างบนรถ
ไม่อยากจะเชื่อเลย
ฉันพาเธอไปห้องฉุกเฉิน นี่เราก็เพิ่งจะกลับกันมา
ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
เธอไม่บอกฉันว่าวาดอะไรในรถ
และซูบงก็เอาแต่พูดบ้าๆ บอๆ
ไม่เข้าใจว่าเขากลัวอะไรนักหนา
แล้วคุณกลับมาทำไม
นึกว่าคุณจะอยู่ที่นั่น สักเดือนหนึ่งซะอีก
ขอตัวเดี๋ยวนะ
ทำไมโง่แบบนี้
(เอานี่ให้พ่อของคุณ)
(เชื่อมต่อยูเอสบีไดรฟ์)
(ถึงคุณโอซองมู)
วุ่นวายไปหมด
ฉันไม่ได้หวังให้มันเป็นแบบนี้
ถึงคุณโอซองมู
ได้ข่าวว่าคุณยังไม่ตาย
ผมก็ยังไม่ตายเหมือนกัน
ผมดีใจที่คุณยังมีชีวิตอยู่
แต่ผมจะไม่ขอโทษ
(ผมดีใจที่คุณยังมีชีวิตอยู่)
ผมเองไม่ควรได้รับการให้อภัย
แต่คุณก็ไม่มีสิทธิ์ให้อภัยผมเช่นกัน
ไอ้บ้านี่
ผมไม่ได้เขียนมาเพื่อขอโทษ แต่จะยื่นข้อเสนอ
เรามีเรื่องที่ต้องจบมันด้วยกัน
เราไปสูดอากาศกันเถอะ
ผมจะยอมรับชะตากรรมอันแสนเศร้า ที่คุณมอบให้
คุณจึงควรทำในสิ่งที่จำเป็นต้องทำ
แทนที่จะวิ่งหนีไป
ถ้าทำเพื่อลูกสาวคุณไม่ใช่ผมล่ะก็
ผมเชื่อว่าคราวนี้คุณจะทำได้
(ให้ "ดับเบิลยู" จบแบบมีความสุข)
ให้ "ดับเบิลยู" จบแบบมีความสุข
แม่คะ กลับไปนอนที่ห้องเถอะค่ะ
ตื่นแล้วเหรอ
เป็นอะไรหรือเปล่า
ทำไมมานอนที่นี่ล่ะคะ มันไม่สบายตัวนะคะ
ไม่เป็นไร แม่ขี้เกียจย้าย
พ่อลูกแวะมาด้วย
- เมื่อไหร่คะ - ตอนห้าทุ่ม
ให้ตาย เขาบอกว่าจะไปอยู่ นิวซีแลนด์สักเดือน
แต่อยู่ดีๆ ก็กลับมา
สงสัยจังว่าเกิดอะไรขึ้น
เราตรวจสอบกล้องวงจรปิดทุกตัว ในรัศมีห้ากิโลเมตร
เราตรวจสอบทุกอย่าง
ทำไมเรายังหาไม่เจอ
ผมก็หงุดหงิดเหมือนกัน
- สวัสดีครับ - สวัสดี
เป็นไงบ้าง ประธานคัง
ยังมึนอยู่เลยครับ สงสัยเพราะได้ยาเยอะ
ฉันคิดว่า
ความฝันคงจะอยู่ในจิตใต้สำนึก ของเขาสักพัก
เลยทำให้ฉันสามารถไปพบคังชอล ได้อีกสักสองสามครั้ง
แม้ว่า...
มันจะเป็นเวลาสั้นๆ ก็ตาม
(ห้องวีไอพีหนึ่ง คังชอล)
ฉันจะวัดความดันให้นะคะ
หมวกผ่าตัดเธอล่ะ
อ๋อ จริงด้วย
แล้วนั่นอะไร สวมแหวนด้วยเหรอ
อยากโดนตีใช่ไหม เธออยู่ห้องผ่าตัดตลอดนะ
โอ้โฮ แหวนสวยนะเนี่ย
เธอขโมยมาหรือไง
หรือแอบไปแต่งงานโดยไม่บอกอาจารย์
ยังไม่มีแฟนแล้วเธอจะแต่งงานได้ไง
ฉันรู้ทันทีตอนเห็นเธอไปนัดบอด
เธอเป็นพวกที่จะขึ้นคานตลอดไป
ได้ยินว่าสาวโสดแก่ๆ หลายคน ชอบอยู่กับแมว
เธอต้องเป็นแบบนั้นแน่นอน
- แปลกนะ แต่ผมเห็นด้วย - ใช่ไหมล่ะ
- จัดการซะไม่งั้นตาย - ขอโทษค่ะ
ครั้งที่สามที่ฉันเจอเขา คือสัปดาห์ต่อมา
ในโลกของคังชอล
มันผ่านไปสองเดือนแล้ว
อ้าว ขอโทษครับ
เป็นอะไรหรือเปล่า
ขอโทษครับ ผมไม่ทันเห็น
แหวนสวยดีนะครับ
ฮัลโหล ผมอยู่ตรงทางออก
เห็นแล้ว
- ทำไมช้าจัง - รถมันติด
หายดีแล้วเหรอ
- เปล่า - ทำไมล่ะ
ยังเจ็บอยู่
แล้วสองเดือนที่ผ่านมาทำอะไร
เธอเป็นใครเหรอ
ไม่รู้สิ ผมไม่เคยเห็นเธอมาก่อน แต่เธอจ้องผมไม่วางตาเลย
เธอดูเศร้านะ
อาจเป็นคนรักเก่าของนาย
นายอาจทำเธอเจ็บแล้วทิ้งเธอ
เพ้อเจ้อ
ไปกันเถอะ
อย่างที่ฉันวาดเลย
คังชอลลืมทุกอย่าง
ทำไมยังไม่เข้าไปอีก
นี่ เป็นอะไรไป
พอเขาดีขึ้นและยุ่งมากขึ้น
คังชอลก็ไม่ฝันอีกต่อไปแล้ว
เขาลืมฉัน
ไปเสียสนิท
(ดับเบิลยู)
เขาถูกทำลายนับครั้งไม่ถ้วน
(บางครั้งชีวิตก็...)
เขาสูญเสียเข็มทิศชีวิตไป
คังชอลที่อยู่ได้เพราะพลังแห่งรัก
ตอนนี้ชายคนนั้นจากไปแล้ว
เขากลับไปเป็น
ผู้ชายที่คนอ่านรู้จักและหลงรัก
คังชอลอีกแล้ว เวรเอ๊ย
ทำไมพวกเขาชอบมาด้วยกันนะ
ตัวเอกของเรา
ผู้แข็งแกร่ง
และไม่เคยสิ้นหวัง
(รายงานโครงการดับเบิลยู ฉบับหนึ่ง)
มันกะทันหันเกินไป
ซอนมีกับยุนฮีเลยมาได้วันพุธครับ
เราสองคนก็พอ
แต่อาจารย์โอครับ...
ที่จริงผมกำลังจะกลับบ้านเกิด
ผมจะเลิกวาดการ์ตูนแล้วครับ
ผมกลัวมากเลย
หลับไม่สนิทสักคืน
ตั้งแต่ที่อาจารย์ถูกยิง
ผมไม่เข้าใจว่าทำไม ชีวิตผมต้องตกอยู่ในอันตราย
เพียงเพราะวาดการ์ตูน
ผมไปทั้งโบสถ์คริสต์แล้วก็วัดพุทธ
แถมหายันต์มาเก็บไว้ด้วย
แต่ผมก็ยังไม่รู้สึกสงบ
ขนาดจะมาที่นี่ผมยังกลัว...
ฉันตามนายมาเพราะอยากจะจบเรื่อง
ผมจะไปโกนหนวดครับ
ฉันวางแผนจะให้ "ดับเบิลยู" จบแบบมีความสุข
จบแบบมีความสุขเหรอครับ
คังชอลจะเจอฆาตกรและลงโทษมัน
เราจะกำจัดฆาตกรไปตลอดกาล
ไม่งั้นเราก็ไม่รู้ว่า จะเกิดอะไรขึ้นอีก
เราจะฆ่าฆาตกรเหรอครับ
มันฆ่าคนจริงๆ ไปสามคน ไหนจะพยายามฆ่าลูกฉันอีก
เราปล่อยมันไว้ไม่ได้
แม้ว่ามันจะเป็นฆาตกร ที่ฉันสร้างก็ตาม
ฉันต้องฆ่ามันน่ะถูกแล้ว
เพื่อที่จะกำจัดฆาตกร
คุณต้องสร้างตัวตนเขาขึ้นมาก่อน
เขาจะเป็นผีแบบนี้ต่อไปไม่ได้
เขาต้องเป็นคนที่ผมจับต้องได้
ผมแนบสำเนารายงาน ของโครงการดับเบิลยูทั้งหมดมาให้
(รายงานโครงการดับเบิลยู)
ในนั้นจะมีรายงานการสืบสวน ผู้ต้องสงสัย 353 คน
คุณต้องสร้างใครสักคน ที่ไม่อยู่ในรายงาน
แบบนั้นผมถึงจะยอมรับ
และเมื่อผมยอมรับ การ์ตูนนี้จะจบ
(รายงานโครงการดับเบิลยู)
นายต้องอ่านทุกฉบับ
เราต้องตัดเรื่องที่มันซ้ำซ้อนกัน
ไม่งั้นคังชอลจะสงสัย
ถ้าคังชอลสงสัย
คำสาปจะเริ่มอีกครั้ง
อาจารย์ครับ
เราสร้างฆาตกรรมที่สมบูรณ์แบบ แล้วจะสร้างฆาตกรได้ยังไง
ทุกหลักฐานที่เราคิดออก จะมีช่องโหว่เสมอ
มันจะมีช่องโหว่ก็ช่วยไม่ได้
แต่เราต้องหาใบหน้า ที่คังชอลจะเชื่อแม้มีช่องโหว่
ใบหน้าที่คังชอลจะเชื่อเหรอครับ
ฉันเลือกหน้าได้แล้ว
(สมุดวาดภาพ)
เขาเป็นคนเดียวที่คังชอล จะยอมรับเป็นฆาตกร
ท่านประธาน เตรียมอาหารเช้าเลยไหมคะ
- อีกสิบนาที ผมขออาบน้ำก่อน - ได้ค่ะ
- สวัสดีครับ - นายอยู่ไหน
ผมยังอยู่ที่โรงแรม
- ฉันได้เบาะแสแล้ว - ว่าไงนะครับ
มีผู้ชายลงมาจากดาดฟ้าในคืนนั้น
กล้องของรถส่งของถ่ายเขาไว้ได้
ประธานคัง
พี่บอกว่าพวกเขาตรวจสอบทุกอย่าง แต่ไม่เจออะไรเลยตั้งสองเดือน
นั่นน่ะสิ แต่พวกเขาพลาดไปอันหนึ่ง
รถส่งวัตถุดิบทำขนมของโรงแรม
ฉันโทรตามเพราะอยากเพิ่มมัน ในรายการวันนี้
ถ้านี่ใช่เบาะแสจริง
เขาก็น่าจะใช่
ดูหน้าเขาสิ
คนนั้น
ซูมเข้าไปหน่อยครับ
อีก อีกหน่อย
นี่มัน...
เขาเหมือนอาจารย์เลยนี่ครับ
ถูกต้อง ฉันเอง
อาจารย์จะใช้ตัวเอง
เป็นฆาตกรเหรอครับ
เขาไม่มีทางเชื่อถ้าไม่ใช่ฉัน
มาจบเรื่องนี้กันเถอะ
ฉันเป็นผู้ต้องสงสัยคนเดียว ที่เขาเห็น
เขาจะเชื่อถ้าเห็นหน้าฉัน
ใช่ ผมรู้จักเขา
เขาแทงผมบนดาดฟ้า
ผมนึกว่าผมคิดไปเอง เพราะพวกเขาไม่เจออะไร
กล้องถ่ายติดเขาได้ยังไง
คุณบอกว่ากล้องวงจรปิด จับภาพอะไรไม่ได้
มันไม่สำคัญแล้ว อย่างน้อยก็มีกล้องที่จับภาพเขาได้
ไม่อยากจะเชื่อเลย
ออกอากาศในรายการวันนี้เลย ให้มวลชนช่วยจะเร็วกว่า
- โทรหาคุณพัค - ครับ
- นี่ยอนจู เธอเห็นหรือยัง - คะ
อ่าน "ดับเบิลยู" หรือยัง
ยังเลยค่ะ
ราชากลับมาแล้ว
โอซองมูผู้ยิ่งใหญ่กลับมาแล้ว
หลังจากโอยอนจูที่งี่เง่าหายไป เรื่องราวก็ดีขึ้น
ยังไม่ได้อ่านอีกเหรอ
ฉันผิดหวังมากที่เห็น "ดับเบิลยู" ถูกทำลายย่อยยับ
ฉันพูดอะไรไม่ออก เพราะนักเขียนบาดเจ็บ
เอาจริงนะ โครงเรื่องที่ผ่านมา งี่เง่ามาก
อย่างกับนิยายโรแมนติกกะโหลกกะลา
ไม่สมเหตุสมผลสักอย่าง
แต่ตอนนี้อาจารย์โอได้สติสักที
ทุกอย่างมันเป็นแค่ความฝัน
นี่เป็นการเริ่มต้นใหม่
คังชอลจะตามจับฆาตกร แล้วก็แต่งงานกับยุนโซฮี
มันควรต้องเป็นแบบนั้น
แบบนั้นสิถึงจะถูก
ฟังดูดีว่าไหม
จริงสิ พ่อเธอหายดีแล้วใช่ไหม
บอกเขาด้วยว่าอย่าเครียดมาก
และบอกด้วยว่าฉันคอยผลงานเขา อย่างใจจดใจจ่อนะ
- ได้ค่ะ - โอเค
คังชอลมาแล้ว คังชอลรักยุนโซฮี คังชอลเกลียดโอยอนจู
เดี๋ยวนะ
ทำไมฆาตกรหน้าเหมือนอาจารย์โอเลยล่ะ
- คะ - เขาหน้าเหมือนอาจารย์โอ
หรือว่า...
โอ้ พระเจ้า
เหมือนหนังของฮิตช์ค็อกเลย เขาใส่หน้าตัวเองไว้ในผลงาน
พระเจ้า "ดับเบิลยู" จะทำฉันเป็นบ้า
ฆาตกรหน้าเหมือนคนวาด
โอ้โฮ "ดับเบิลยู"
สุดยอด
"ดับเบิลยู" วู้ ใช่เลย
พ่อจะให้จบแบบมีความสุขเหรอ
เปล่า เขาบอกว่าจะจบเรื่องในสี่ตอน
ที่พี่เห็นคือตอนแรก
เป็นความสุขแบบไหน
ตอนนี้อาจารย์โอทิ้งเบาะแสไว้
พวกเขาจะจับฆาตกรโดยใช้สื่อ
กรุณาดูภาพนี้ให้ดีนะครับ
นี่คือผู้ต้องสงสัยว่าทำร้ายคังชอล
ที่โรงแรมโซลไพรม์ วันที่ 22 พฤษภาคม
เขาอายุประมาณ 50 ปลายๆ ถึง 60 ต้นๆ
ในวันที่ก่อเหตุ
เขาใส่แจ็กเก็ตมีฮู้ดสีเทา เสื้อยืดสีเขียวมะกอก กางเกงสีกรมท่า
เขาใส่แว่นตาและมีเคราหงอก
สูงประมาณ 175 เซนติเมตร
ถ้าหากพบเห็นหรือรู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน
ติดต่อเรานะครับ
- พระเจ้า - เขาอยู่แถวบ้านเราเหรอ
พวกเขาพบตัวเขาแล้ว เขาชื่อฮันซังฮุน อายุ 61 ปี
เป็นเพื่อนร่วมทีมนักกีฬายิงปืน ของพ่อคังชอล
เขารู้สึกว่าตัวเอง อยู่ใต้เงาพ่อคังชอล
เขาเข้าพบจิตแพทย์ระยะหนึ่ง เพราะโรคหวาดระแวง
ดูเหมือนเขาจะวิกลจริต
(แนวกั้นของตำรวจ)
พวกเขายังพบหลักฐานทุกอย่าง ในที่พักของเขา
เลือดของคังชอล มีดที่มีรอยนิ้วมือ รวมถึงรูปถ่ายครอบครัวของคังชอล
กระทั่งบันทึกการฆาตกรรมของเขา
เจอแล้วครับ
(ห้องสอบสวนหนึ่ง)
อย่านานนะครับ
ขอบคุณครับ
ฉันฆ่าครอบครัวแก
พ่อแกน่ะหยาบคายแถมยังอวดดี
ก่อนวันเกิดเหตุ
ฉันไปหาพ่อแกที่บาร์ หลังไม่ได้เจอกันมาห้าปี
ไอ้สารเลวนั่นยังถือตัวไม่เลิก
ฉันก็เลยฆ่ามันซะ
ฉันจะไปฆ่าแค่พ่อของแก
แต่กลายเป็นว่าต้องฆ่าทุกคน
ถ้าแกอยู่ ฉันคงฆ่าแกด้วย
ฉันคิดว่าไม่นานฉันคงโดนจับ
แต่อัยการนั่นก็ยืนกราน ว่านายเป็นคนร้าย
ไม่รู้ว่าเขาโง่
หรือมีแผนอะไรกันแน่
ไม่ว่ายังไงมันก็ดีกับฉัน
ฉันไม่คิดเลย
ว่าแกจะตามหาฉันมากว่าสิบปี
ฉันเบื่อเรื่องนี้แล้ว
ก็เลยโทรหาแกให้มาบนดาดฟ้า แล้วแทงแกซะ
แต่แกก็ไม่ตาย
ทำไมแกถึงไม่ตาย
ฉันน่าจะยิงแก เหมือนที่ยิงพ่อแม่ของแก
ไอ้เวรเอ๊ย
แค่นั้นยังไม่พอ
เราควรกำจัดฆาตกรในการ์ตูนซะ
ต่อไปจะได้ไม่มีปัญหา
คังชอลจะฆ่าเขาเพื่อแก้แค้นเหรอครับ
แบบนั้นก็ไม่มีความสุขสิ
ตัวร้ายจะต้องถูกฆ่า
ด้วยตัวร้ายเหมือนกัน
คดีฆาตกรรมครอบครัวคุณคัง ออกอากาศหลายครั้ง
ตลอดห้าปีที่ผ่านมา
ผมมั่นใจว่าทุกคนจำได้
หลังจากการไล่ล่าที่ยืดเยื้อยาวนาน ความจริงจึงได้ปรากฏ
สิบปีสองเดือนนับจากเหตุการณ์นั้น
ฮันซังฮุนผู้ต้องสงสัยยอมสารภาพ ถึงการฆาตกรรมในวันที่ 20 สิงหาคม
เขาสารภาพแล้ว มันจบแล้ว
ไม่จริง
ไม่ใช่ความจริงนะครับ
คังชอลติดสินบนเขา มันไม่ใช่เรื่องจริง
ฟังนะ ตอนนี้เกมจบแล้ว
คุณแพ้คังชอล
คุณต้องลาออก
คุณจะบอกให้ผมถอย ทั้งที่มาไกลขนาดนี้เหรอ
อย่าดึงคนอื่นลงหลุมไปด้วย
ตอนนี้คุณตัวคนเดียวแล้ว
ฮันชอลโฮพลาดตำแหน่งประธานาธิบดี
และเสียสติ
เขาอยากให้ฉัน...
ถอยเหรอ
ฮัลโหล
ฉันเอง
ลูกๆ นายเป็นไงบ้าง
เขาฆ่าฆาตกรให้เหมือนการฆ่าตัวตาย
เดี๋ยว
หยุดก่อน
เขายังสร้างจดหมายลาตายปลอมๆ ที่บอกว่า
คังชอลจ้างเขาให้ยอมเป็นแพะ
เขาบอกผมให้ทำ
เขาบอกให้ผมปลอมจดหมายลาตาย
บางทีเขาก็สั่งให้ผมทำเรื่องแบบนั้น
เขาไม่ได้บอกให้ผมฆ่า
แต่เขามีเจตนาแบบนั้น
นี่คุณกำลังพูดถึงใครครับ
ฮันชอลโฮที่ลงสมัครประธานาธิบดี
คังชอลพลิกสถานการณ์เอาชนะเขา
จริงเหรอครับท่าน
(ตำรวจจะกำจัดอาชญากรรม)
เขามาแล้ว
- แรงจูงใจของคุณคืออะไรครับ - คุณฆ่าเขาทำไมครับ
ชายคนนั้นพูดจริงไหมคะ
- เดี๋ยวก่อนครับ - พูดอะไรหน่อยครับ
(ฮันชอลโฮถูกจับคดีฆาตกรรม)
ฆาตกรตายและฮันชอลโฮติดคุก
มันคือธรรมะที่เอาชนะอธรรม
พี่คิดยังไง คนอ่านจะชอบไหม
พวกเขาชอบแน่
ใช่ไหมล่ะ
ถ้ามันไปได้สวยผมจะได้หลับสนิทสักที
มันควรจบแบบนี้ตั้งแต่แรก
จะได้ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
- จบแค่นั้นเหรอ - อะไรนะ
แล้วฉากจบล่ะ
ความรักของคังชอล...
เราคิดว่าความรักของคังชอล ก็ต้องมีตอนจบเหมือนกัน
ยังไงล่ะ
เขาจะ...
แต่งงานกับยุนโซฮีไหม
ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก
(ถึงคังชอล)
ชอล ยินดีด้วยนะที่นายสมปรารถนา
นายทำงานหนักมาก
ฉันดีใจที่คำอธิษฐานที่ฉันมีต่อนาย เป็นจริงสักที
โซฮีเพื่อนเก่าแก่ของนาย
จดหมายนั่นอะไรกัน
เธออยู่ไหน
รู้แล้ว
ยุนโซฮี
เราบอกเป็นนัยว่าพวกเขา จะอยู่ด้วยกันแล้วจบตรงนั้น
ฮัลโหล
พี่ยอนจู ยังอยู่ไหม
อย่างนี้นี่เอง
ตอบให้เร็วหน่อยสิ ผมเกือบหัวใจวายแล้ว
ฉันรู้สึกหมดความสำคัญน่ะ ซูบง
ที่นั่นไม่มีใครจำฉันได้เลย
และไม่มีใครในโลกของฉัน ที่รู้ว่าฉันผ่านอะไรมาบ้าง
ฉันไม่มีรูปสักใบด้วยซ้ำ
ฉันมันโง่ที่ไม่ได้ถ่ายมาสักรูป
รู้ไหม
ว่าเมื่อวานฉันทำอะไร
(ตอนสุดท้ายจะออกเดือนสิงหาคมเหรอ)
(คุณโอยอนจู)
(แทง)
ผมขอพักรบ
ขอโทษด้วยเรื่องเมื่อกี้
ตอบผมมา
คุณอยู่ที่ไหน
("ตอบผมมา" "คุณจะต้องเสียใจ")
คุณจะต้องเสียใจ
แบบนี้หวานไหม
ฉันรักเลยล่ะ
ตายแล้ว
ในนี้บอกให้อ่านแบบนี้
ผูกเชือกรองเท้าให้คุณไง
ผมทำเรื่องโรแมนติก ได้สี่เรื่องแล้วใช่ไหม
(ผมทำได้สี่เรื่องแล้วใช่ไหม)
นี่ไม่ใช่เวลาส่งการบ้านนะ
เอาแตงโมไหม
ทำอะไรอยู่
อะไรกันเนี่ย รกไปหมด
โตได้แล้ว
เอาลงมาเถอะ น่าเกลียดจะตาย
เอารูปแฟนตัวจริงขึ้นสักทีเถอะน่า
ตลกไหมล่ะ
ค่อยคุยกันนะ ซูบง
(ดับเบิลยู)
ประธานคัง
คุณเป็นไงบ้าง
มีความสุขดีไหม
ฉันไม่เลย
ทุกวันที่ผ่านไป...
โอยอนจู
- จะนอนงั้นเหรอ - ใช่ ขอสิบนาที
ข้าวเย็นล่ะ
ฉันง่วงมากเลย
ได้ ไปล่ะ
โค้ดแบล็ก ฉุกเฉิน โค้ดแบล็ก
เหยื่อถูกยิงกำลังจะมาถึงค่ะ
มีคนไข้ในห้องฉุกเฉินมากเกินอัตรา
แพทย์ทุกแผนกที่ไม่ได้เข้าเวร
กรุณามาที่ห้องฉุกเฉินด่วน
ฉุกเฉิน โค้ดแบล็ก
- เกิดอะไรขึ้นเนี่ย - เหยื่อถูกยิงกำลังจะมาถึง
มีคนไข้ในห้องฉุกเฉินมากเกินดูแล
แพทย์ทุกแผนกที่ไม่ได้เข้าเวร...
(ศูนย์การแพทย์ฮันกุกซองจิน)
มีเหตุยิงกันเหรอ
ไม่เห็นข่าวเหรอ มีการยิงกันที่สถานีโทรทัศน์
สถานีโทรทัศน์เหรอ
เรามีคนไข้ฉุกเฉิน
- หลีกทางด้วยครับ - หลบหน่อยครับ
- ตรงไปเลย - ฮัลโหล
โซฮี
เขาถูกยิงที่ท้อง
อะไรกันเนี่ย
ทำไมฉันกลับมาที่นี่อีก
ยังไม่มีการยืนยัน
แต่มีผู้เสียชีวิตแปดราย
และมีผู้ได้รับบาดเจ็บมากกว่า 15 ราย
ขอย้ำ
มือปืนเปิดฉากยิง
ในห้องอัดรายการดับเบิลยู ตอนหกโมงเย็นวันนี้
ยังระบุมือปืนไม่ได้
และถึงแม้จะมีการปิดบริเวณสถานี
มือปืนกลับหนีออกไปได้
เหยื่อทุกคนคือทีมงานของดับเบิลยู
มีคนอยู่ในที่เกิดเหตุประมาณ 23 คน
และคนร้ายยิงทุกคนในห้องอัด ในเวลาไม่ถึงห้านาที
ตอนนี้ยืนยันแล้วว่า มีผู้เสียชีวิตแปดราย
ผู้บาดเจ็บ 15 ราย
กำลังเข้ารับการรักษา ที่ศูนย์การแพทย์ฮันกุกซองจิน
- เกิดอะไรขึ้น - เจ็ดรายมีอาการโคม่า
- เรื่องมันต้องไม่เป็นแบบนี้สิ - คาดว่ายอดผู้เสียชีวิตจะเพิ่มขึ้น
นี่คือรายชื่อของผู้เสียชีวิต ที่ได้รับการยืนยัน
พิธีกรรายการ...
สถานการณ์ตอนนี้คืออะไรครับ
ใครตายบ้างครับ
ฉันเป็นหมอค่ะ
เหตุฉุกเฉิน
เร็วหน่อย
เหตุฉุกเฉิน
หลบหน่อย
ช่วยดูเธอหน่อยครับ
เธอถูกยิงที่ขาแล้วก็เจ็บมาก ช่วยทำอะไรสักอย่าง
เจ็บจังเลย
หมอโอยอนจูใช่ไหม
หมอโอยอนจู
ไม่ได้ยินผมเหรอ
ช่วยทำอะไรสักอย่างสิ หูหนวกหรือไง
รอเดี๋ยวนะคะ
เธอเป็นไงบ้าง
เธอต้องผ่าตัดแต่เสียเลือดไม่มาก
เธอจะปลอดภัย
ผมขอโทษที่ตะคอกเมื่อกี้
แล้วคุณล่ะ บาดเจ็บหรือเปล่า
เปล่าครับ
ฉันเห็นในข่าว...
อ๋อ ข่าวผิดน่ะ
ผมจำคุณได้
คนที่ทำแหวนหล่นก่อนหน้านี้ใช่ไหม
ทำไมคุณถึงเอาแต่จ้องผมล่ะ
เพราะฉันไม่รู้ว่ามาที่นี่ทำไม
ประธาน
คุณซนเป็นไงบ้าง
เขากำลังผ่าตัด ขอคุยด้วยหน่อยค่ะ
ไปเถอะ
อาจารย์ครับ ผมกลับมาแล้ว
อาจารย์ครับ
มีขาหมูมาด้วยครับ
อาจารย์ครับ ผมซื้อขาหมูมาด้วย
หลับหรือไง
อาจารย์ครับ
นั่นซูบงเหรอ
ฉันเอง ซูบง
ซูบง
(ซูบง)
หน้าฉันหายไป
ซูบง
นี่มัน...
ช่วยด้วยซูบง
มันเอาหน้าฉันไป
หน้าฉันหายไปไหน
ซูบง
นั่งลงสิ
กรุณาดูภาพนี้ให้ดีนะครับ
(ดับเบิลยู)
นี่คือผู้ต้องสงสัยว่าทำร้ายคังชอล
ที่โรงแรมโซลไพรม์วันที่ 22 พฤษภาคม
ในวันที่ก่อเหตุ
เขาใส่แจ็กเก็ตมีฮู้ดสีเทา เสื้อยืดสีเขียวมะกอก กางเกงสีกรมท่า
สวมแว่นตาและมีเคราหงอก
สูงประมาณ 175 เซนติเมตร
ถ้าหากพบเห็น หรือรู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน...
- เกิดอะไรขึ้น - อะไรกันน่ะ
เกิดอะไรขึ้น
- เขาเป็นลมเหรอ - เป็นลมเหรอ
เขาเป็นอะไรไป
เกิดอะไรขึ้น
ไม่แน่ใจครับ
สักครู่นะครับ
- เกิดอะไรขึ้น - อะไรน่ะ
ดูทีว่าเขาเป็นอะไร
เกิดอะไรขึ้น
เวรแล้ว
แกเป็นใคร
ไปขอความช่วยเหลือ
คังชอล
แกอยู่ไหม
แกได้ยินฉันไหม
ฉันต้องมาเพราะแกอยากเจอฉันใจจะขาด
ฉันอยากให้แกเห็นหน้า
แกทรมานมามากเพราะฉันไม่โผล่มา เป็นสิบปีใช่ไหม
ฉันเองก็ทรมานเหมือนกัน
ฉันอยากมาหาแกแต่ก็ทำไม่ได้
นี่แหละฉัน
หน้าตาฉันเป็นยังไง
ฉันรักมันมาก
แล้วจะมาหาบ่อยๆ นะ
ข่าวด่วน
ใบหน้าของผู้ต้องหายิงปืน ถูกเปิดเผยแล้ว
ชายคนนี้อายุประมาณ 60 ปี แต่ยังไม่สามารถระบุตัวตนเขาได้
ตำรวจได้เริ่มไล่ล่าผู้ต้องสงสัย
ประมาณหกโมงเย็นวันนี้ เขากราดยิงในห้องอัดของดับเบิลยู
ช่วยด้วย
ฆาตกรต้องชดใช้เรื่องนี้
แล้วตอนนี้ฆาตกรตัวจริง ก็ทำการสังหารหมู่
คุณเป็นใครครับ มาทำอะไรที่นี่
ทำไมฉันยังอยู่ที่นี่อีก
คุณโอยอนจู มันกวนใจผมนะ
ทำไมคุณถึงเอาแต่จ้องผมแบบนั้น
แบบนี้มันมีความสุขตรงไหน
ฉันไม่รู้ว่าเราจะเลิกกันไปทำไม
ฉันรู้หมดแหละ
บอกให้เอาไหมว่าจากนี้ จะเกิดอะไรกับเราทั้งคู่
เราจะฆ่ากันเอง
ฉันอยากรู้ความจริง
นี่คุณสงสัยผมงั้นเหรอ
คำบรรยายโดย: รัตนชัย เหลืองวงศ์งาม