ด้วยยอดขายสิบล้านฉบับ
"ดับเบิลยู" จึงเป็น การ์ตูนชุดยอดนิยมในเกาหลี
คังชอลคือตัวละครเอก
โอซองมู ศิลปินผู้วาดการ์ตูนขายดีนี้
กำลังหวาดกลัว เพราะคังชอลเกิดมีชีวิตขึ้นมา
เขาจึงพยายามจะฆ่าคังชอล
(ครวญคราง)
โอยอนจู ลูกสาวของโอซองมู ถูกดึงเข้าไปในโลกการ์ตูน
แล้วช่วยชีวิตคังชอลเอาไว้
พ่อก็เห็นเขาใช่ไหมคะ
พ่อเห็นคังชอลด้วยใช่ไหม
เธอได้รู้ว่าคังชอล ไม่ได้เป็นแค่ตัวการ์ตูน
- ให้ฉันเข้าไปเถอะ - เข้าไม่ได้...
ไม่นะ ได้โปรด
เธอพยายามหยุดพ่อของเธอ
คุณไม่เป็นไรนะ
ยอนจูจะโผล่มาตอนที่เขาเจอกับอันตราย
แล้วหายตัวไปหลังจากช่วยชีวิตเขา
ทำให้คังชอลใกล้จะรู้ความจริง
ผมทำได้ทุกอย่างที่อยากทำ
ไม่จริงหรอก
ในที่สุดมันก็เป็นของผม กุญแจไขชีวิตผม
ว่าแต่เธอสวยจริงเหรอ
ทำไมทุกคนถึงบอกว่าเธอสวย
พอเวลาผ่านไป ความรู้สึก ที่เขามีต่อยอนจูก็เปลี่ยนไป
คุณแต่งงานหรือยัง
ยัง
งั้นก็ดี
เขาไม่อยู่เหรอ
นี่คุณแน่ใจหรือเปล่า
เข้าใจแล้ว ให้ทุกคนออกมา
พวกเขาไม่ได้ทำอะไรเลย
อือ
(ซนฮยอนซอก ผู้ผลิตรายการสืบสวนอาชญากรรม)
นายไม่เห็นต้องมาที่นี่เลย ไม่มีใครอยากเห็นนายที่นี่
ทำไมล่ะ
พวกเขาละอายน่ะสิ
นายจ้างถูกทำร้าย แต่สองเดือนแล้ว พวกเขายังหาเบาะแสไม่ได้เลย
พวกเขาต้องละอายแน่
พวกเขาเตรียมตัวจะลาออกกัน รวมทั้งฉันด้วย
ให้ตายเถอะ
คุณแค่พูดแบบนั้นให้ผมไม่บ่น
ฉันพูดจริงนะ
เราขาดเบาะแสอีกแล้ว ไม่มีร่องรอยเลย
ฉันได้คลิปของรถบรรทุกตอนขับเข้ามา แต่ไม่มีตอนที่ขับออกไป
พวกเราประสาทเสียกันหมด
จริงเหรอครับ
อีกอย่าง เกิดอะไรขึ้นกับโอยอนจู
โซฮีพูดอะไรงั้นเหรอ
คดีไม่คืบหน้าเพราะนายปล่อยเธอไป
นายก็รู้ว่าพวกเราอยากหาเธอ ให้เจอแทบแย่
ทำไมนายต้องซ่อนเธอไว้ด้วย
เธอเปิดเผยตัวเองไม่ได้ ผมเลยต้องปกป้องเธอ
แล้วทำไมเธอถึงเปิดเผยตัวเองไม่ได้
แล้วทำไมนายถึงต้องปกป้องเธอ
ระหว่างพวกนายมันอะไรกันแน่
- อะไรนะ - ฉันดูวิดีโอจากที่ร้าน
ต้องมีอะไรเกิดขึ้นแน่ๆ
คุณดูด้วยเหรอ
โธ่เอ๊ย จริงเหรอเนี่ย
ฉันว่าเลขายุนคงโมโห
คงอย่างนั้น
กำลังคิดอยู่เลยว่า เมื่อไหร่พวกนายจะแต่งงานกัน
ไม่มีใครดีเท่าเธออีกแล้ว
คนหัวโบราณอย่างฉันจะไปรู้อะไร
มันเป็นเรื่องของนายสองคนแล้ว
อีกอย่างฉันอยากให้นายอธิบาย
นายไม่ควรปิดบังอะไรฉันนะ
นั่นแหละผมถึงมาที่นี่ ผมมีอะไรจะบอกคุณ
เรื่องพยาบาลคนนั้น...
- คุณเปลี่ยนยาทำไม - ที่เปลี่ยนยาของผม
ฉันจำอะไรไม่ได้เลยจริงๆ
ฉันไม่รู้จริงๆ ไม่รู้ว่าฉันเปลี่ยนยาทำไม
ถ้าไม่รู้แล้วทำไมต้องวิ่งหนี
ฉันก็ไม่รู้ว่าทำไมต้องวิ่งหนี
ก็แค่หลังจากนั้นไม่นาน
ฉันก็รู้ตัวว่ามีเรื่องผิดปกติ
ผู้หญิงคนนั้นยังยืนกราน ว่าไม่รู้อะไรเลย
มันแปลกมากจริงๆ
เธอไม่มีแรงจูงใจที่จะฆ่านาย
แถมยังเป็นพยาบาลที่ขยันมาก
แล้วเธอจะทำแบบนั้นทำไม
มันไม่น่าเป็นไปได้เลย
ฉันไปต่อไม่ได้
ก็ควรไปไม่ได้อยู่หรอก เพราะไม่มีที่มาที่ไป
- ที่มาที่ไปเหรอ - ใช่ ที่มาที่ไป
เรื่องไม่มีที่มาที่ไปแบบนี้ เกิดกับผมเรื่อยเลย
จู่ๆ ผมก็ถูกมีดแทงโดยไม่มีเหตุผล
แล้วก็มีผู้หญิงมาช่วย ซึ่งเธอโผล่มาแบบไม่มีเหตุผล
ผมเกือบโดนรถบรรทุกชน และเกือบตายแบบไม่มีเหตุผล
แล้วรถบรรทุกคันนั้น ก็หายไปแบบไม่มีเหตุผล
ผมบอกคุณแล้วใช่ไหม
วันที่ผมถูกแทงก็เป็นแบบนี้เหมือนกัน
ผมจำได้ว่ามีคนโทรหาแล้วบอกว่า รู้ตัวคนที่ฆ่าครอบครัวผม
แต่ผมจำไม่ได้ว่าเขาเป็นใคร หรือทำไมผมถึงเชื่อใจเขา
ไม่เป็นไร
ผมไม่รู้ว่าทำไมถึงห้ามบอดี้การ์ด ก่อนจะเจอกับเรื่องอันตราย
ผมถึงได้ถูกทำร้ายแบบนั้น
วันนั้นผมทำตัวโง่ๆ ราวกับว่าตั้งใจจะตาย
ที่แปลกคือผมจำไม่ได้ ว่าทำไมทำแบบนั้น
พยาบาลคนนั้นก็เหมือนกัน
เธอไม่รู้ว่าทำไมถึงได้อยากฆ่าผม
เหมือนกับรถบรรทุกคันนั้น
มันโผล่มาจากไหนไม่รู้
ไม่มีเลขทะเบียนด้วยซ้ำ
ผมมองคนขับและเขาไม่ได้คิดจะหยุดรถ
เขาเกือบชนคน แต่ก็ไม่คิดจะหยุดด้วยซ้ำ
แล้วเขาก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย
ทุกอย่างที่เกิดกับผมทุกวันนี้ เป็นแบบนั้น
มันควรจะมีแรงจูงใจและผู้ต้องสงสัย ในทุกคดีแต่นี่หายไปหมด
เหมือนกับเรื่องที่เกิด เมื่อสิบปีก่อน
ผมพยายามหาคำตอบให้เรื่องนี้แทบตาย
จนตอนนี้เราก็ทำแทบทุกอย่าง
ผมถึงขั้นซื้อสถานีโทรทัศน์
เราทำรายการทีวี เพื่อเป็นช่องทางกฎหมาย
แต่มันก็เป็นศูนย์สืบสวนด้วย
ผมลงทุนกับมันไปเป็นล้านล้านวอน
แต่เราได้อะไรคืนมาบ้าง
แน่นอน คดีอื่นถูกไขได้ทันเวลา
เราช่วยจับผู้ต้องสงสัย ได้ถึง 99 เปอร์เซ็นต์
เพราะเรื่องนั้น ผมถึงถูกมองเป็นฮีโร่
แต่ถึงอย่างนั้น
เรากลับไม่เจอเบาะแส ฆาตกรที่เราตั้งใจหา
เราไม่รู้แรงจูงใจของเขา เขาดูไม่เหมือนพวกโรคจิต
เราไม่มีแม้เส้นผมของเขา หรือพยานที่เห็นเขาตลอดสิบปี
แล้วไงต่อ
พักนี้ผมเริ่มมีความคิดแปลกๆ
บางทีเขาคนนั้นที่เรากำลังตามหา
อาจอยู่อีกมิติหนึ่ง
และผมอาจหาเขาไม่เจอ
ไม่ว่าจะทุ่มเทแค่ไหน
นายพูดเรื่องอะไรน่ะ
จะบอกว่าฆาตกร เป็นเอเลี่ยนอะไรแบบนั้นเหรอ
เขาอาจเป็นเอเลี่ยนก็ได้
หา
แต่ไม่ใช่เอเลี่ยนแบบที่เราคิด
พวกเขาหน้าตาเหมือนเรา และใช้ชีวิตแบบเรา
ตัวอย่างเช่น โอยอนจู
เธอรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับผม
เหมือนกับว่าเธอ มองดูชีวิตผมจากเบื้องบน
มันเป็นฉากที่เศร้าที่สุด
ที่สะพานฮันกัง
ตอนนั้น
ฉันร้องไห้ไปกับคุณด้วย
ฉันกลัว...
ว่าคังชอลจะฆ่าตัวตายจริงๆ
เธอรู้ความรู้สึกและความคิด ที่ผมไม่เคยบอกใคร
- มันเป็นไปได้ยังไง - ผมก็ไม่รู้
โชคดีที่เธอปรารถนาดีกับผม
- เธอพยายามช่วยชีวิตผม - ทำไมล่ะ
ผมไม่แน่ใจ
คิดว่าคงมีใครที่นั่นอยากจะทำร้ายผม
คนที่สร้างเหตุการณ์ ที่ไม่มีที่มาที่ไป
และอยากฆ่าผมใจจะขาด
แล้วเขาเป็นใคร
ผมไม่รู้
แต่มีเรื่องหนึ่งที่ผมมั่นใจ
เขาคนนั้นทำเรื่องทั้งหมดนี้
- พูดไม่ออกเลยเหรอครับ - แหงอยู่แล้ว
คุณจะเปลี่ยนความคิดถ้าได้เห็น ผู้หญิงที่รอดจากการยิงทะลุหัวใจ
ผมมั่นใจว่าโอยอนจูคือกุญแจไขชีวิตผม
เธอคือคนเดียวที่สามารถ ไขความลับทุกอย่างให้กระจ่างได้
ทั้งหมดนี่คืออะไรเหรอคะ
สิ่งที่คุณต้องใช้ค่ะ มีทั้งเสื้อผ้า รองเท้าและเครื่องสำอาง
ของฉันหมดเลยเหรอคะ
พระเจ้า ฉันใส่ไม่หมดหรอก
ท่านประธานสั่งให้พวกเรา เอามาทั้งหมดนี่
ถ้าชอบอะไรเป็นพิเศษ กรุณาบอกเราด้วยนะคะ
ชุดที่เขาซื้อให้ฉัน ราคาตั้งสามล้านกว่าวอน
แล้วทั้งหมดนี่จะเป็นเท่าไร หลายสิบล้านวอนเลยมั้ง
ไม่สิ หลายร้อยล้านวอนเหรอ
พระเจ้า มีอะไรคะ
ฉันแค่อยากช่วยคุณค่ะ
ไม่เป็นไรค่ะ ฉันทำเองได้
คุณไปรอข้างนอกเถอะค่ะ
ฉันได้รับคำสั่ง ให้มารับใช้คุณนับจากนี้ค่ะ
คุณพูดว่ารับใช้เหรอคะ
คุณจะรับใช้ฉันเหรอคะ
ค่ะ
ไม่ต้องหรอกค่ะ
- ให้ฉันช่วยไหมคะ - ไม่เป็นไรค่ะ
- ให้ฉันช่วยนะคะ - ฉันทำเองได้ค่ะ
ไม่ต้องแต่งหน้าให้ฉันหรอกค่ะ
เดี๋ยวก็เสร็จแล้วค่ะ
ไม่เป็นไรค่ะ ฉันไม่ค่อยสบายใจ ฉันจะแต่งเองค่ะ
ประธานคังชอบอะไรแบบผู้หญิงๆ
คุณหมายความว่ายังไงคะ
ทำไมฉันต้องแต่งตัวตามความชอบของเขา
ฉันคิดว่าคุณเป็นคู่หมั้นของเขา
- อะไรนะคะ - ได้ยินว่าคุณเป็นคู่หมั้นของเขา
- ฉันเหรอ - ใช่ค่ะ
อ๋อค่ะ
ทำไมเรื่องราวถึงได้เป็นแบบนี้
"ดับเบิลยู" เป็นการ์ตูนแอ็กชั่นฮีโร่
ให้ตายสิ ทำไมถึงกลายมาเป็น แนวรักโรแมนติกได้ล่ะเนี่ย
มันทำให้ใจฉันสั่น
ท่านประธานโทรมาค่ะ
โอเคค่ะ
ฮัลโหล
คุณทำอะไรอยู่
ขนาดได้ยินเสียงของเขา หัวใจฉันก็เต้นแรง
คุณสบายดีนะ
ผมโทรมาเพราะผมจะติดต่อไม่ได้ จนถึงพรุ่งนี้
คุณอยู่สบายดีใช่ไหม
ทำไมฉันถึงกลายเป็นคู่หมั้นของคุณล่ะ
อ๋อ
พนักงานคงคิดว่าแปลก
ผมบอกไม่ได้ว่าขังคุณไว้
คุณไม่พอใจเหรอ
ก็ไม่เชิง
กลัวว่าแฟนของคุณจะรู้หรือไง
ฉันยังไม่มีแฟนสักหน่อย
ไม่มีเหรอ ทำไมล่ะ
แล้วฉันต้องมีแฟนหรือไง
เปล่าหรอก แต่คุณมีเสน่ห์ ผมไม่เข้าใจว่าทำไมคุณยังโสด
นี่จะแกล้งกันเหรอ
คุณบอกว่าถ้าฉันสวย หมาจรจัดก็สวยได้
คุณอาจจะไม่สวยแต่คุณมีเสน่ห์
จะพูดว่ายังไงดี คุณมีเสน่ห์แบบงี่เง่าน่ะ
ฮัลโหล
คุณโกรธเหรอ ผมแค่ล้อเล่นน่ะ
ฉันไม่ได้โกรธ
แต่มันทำให้ใจฉันเต้นแรงน่ะ ฉันคงงี่เง่าจริงๆ นั่นแหละ
อย่าหัวเราะตอนขังฉันไว้แบบนี้นะ คุณสนุกมากหรือไง
ถ้าอยากจะกลับบ้านก็โทรหาผมได้เลยนะ
คุณรู้ใช่ไหม
ฝันดีนะ
ฉันรักคุณ
ก็รู้นี่ว่ามันไม่ได้ผล
ฉันรู้ ก็แค่ลองดู เพราะคุณบอกว่าฉันมีเสน่ห์
แต่ช่างเถอะ
ฝันดีนะ
ฉันนี่งี่เง่าจังเลย
ถ้าได้ยินแบบนั้นอีกคงหวั่นไหวแน่
อะไรเหรอ
เพนต์เฮาส์เป็นแบบนี้เองเหรอ
ว้าว สวยจังเลย
ผ่านไปสามวันแล้ว
เวลาในโลกผ่านไปแค่ไหนแล้วนะ ห้านาทีเหรอ หรือสามสิบนาที
จะทำยังไงดี ฉันเริ่มจะชินกับชีวิตที่นี่แล้วสิ
ฉันจะกลับไปได้ยังไง
พระเจ้า
คุณอยู่นี่เอง
ค่ะ
ทำอะไรอยู่เหรอคะ
ฉันนอนไม่หลับ ก็เลยออกมาเดินเล่นน่ะค่ะ
คุณเป็นไงบ้างคะ
สบายดีค่ะ
งั้นไปดื่มไวน์กับฉันหน่อยไหมคะ
ไวน์เหรอคะ
ค่ะ เหมือนคุณกำลังเบื่อ
ที่จริงก็เบื่อนิดๆ
ไปกันค่ะ
จะไปไหนเหรอครับ
ข้างบนน่ะ
ประธานบอกว่า...
เราแค่จะขึ้นไปดื่มไวน์น่ะ
จะไปกับเราก็ได้นะ
คุณมีครอบครัวใช่ไหมคะ
- ค่ะ - พวกเขาคงเป็นห่วงคุณมาก
ประธานคังเห็นแก่ตัวที่ขังคุณไว้
ครอบครัวฉันคงไม่สังเกตว่าฉันหายไป
แต่มันผ่านมาสองวันแล้วนะ
พวกเขาไม่สนใจฉันหรอกค่ะ
อ๋อค่ะ
ฉันลืมว่ามีวิดีโอคอล
เชิญไปก่อนเลยค่ะ ฉันขอห้านาที
ช่วยพาเธอไปทีนะ
อะไรนะครับ
ทางนี้ครับ
ขอบคุณค่ะ
ครับ
เธอนั่งที่โต๊ะแล้วครับ
อะไรนะครับ
สวยจังเลย
มันก็คงไม่ได้แย่ขนาดนั้นหรอกมั้ง
เมื่อไหร่นะที่จะได้มาที่แบบนี้อีก
- สองที่เหรอครับ - ค่ะ
เดี๋ยวนะ...
คุณคือคนนั้นใช่ไหมครับ
คุณคือคุณหมอบนดาดฟ้า ตอนที่ประธานคังถูกแทง
นี่อาคารอะไร
ที่นี่คือโรงแรมครับ โรงแรมโซลไพรม์
คุณเองใช่ไหมครับ
ทุกคนตามหาคุณไปทั่วเพราะคุณหายไป
ตำรวจก็ตามหาคุณด้วย คุณไม่รู้เหรอครับ
คุณออกข่าวด้วยนะครับ
ทำไมคุณไม่มาให้เร็วกว่านี้
คือว่า...
ฉันไม่รู้ว่าเป็นโรงแรมนี้ สรุปเป็นดาดฟ้าของโรงแรมนี้สินะคะ
ขอตัวสักครู่นะครับ
ตายแล้ว จะทำไงดี
เธออยู่ที่นี่
ผู้หญิงที่ปฐมพยาบาลประธานคัง ตอนที่เขาถูกแทง
อะไรนะ
โธ่เอ๊ย
ใครน่ะ
(โอยอนจู)
มีอะไรเหรอ คราวนี้คุณอยากพูดอะไรอีก
จะทำไงดี ตำรวจอาจจะจับฉันได้
ตำรวจเหรอ ทำไมล่ะ
เลขายุน...
ขอโทษนะครับ รอสักครู่
เราต้องหาตัวเธอเดี๋ยวนี้ คงไปไหนได้ไม่ไกล
- มีคนผ่านไปทางนี้ค่ะ - ทางนั้น
จะไปทางไหนดี
ฉันจะให้ตำรวจเจอตัวไม่ได้
- ผมก็ไม่อยาก คุณอยู่ตรงไหน - ฉันกำลังลงบันได
- เธออยู่นั่น - ตายแล้ว
ใจเย็นๆ หาที่ซ่อนก่อน ให้เวลาผมคิดหน่อย
ฉันอยู่ชั้น 28
เดี๋ยวโทรกลับนะ
เกิดอะไรขึ้น
บอกแล้วไงให้ดูแลเธอ
เลขายุนบอกว่าเป็นคำสั่งของท่านครับ
ไปชั้น 28 เธอคงซ่อนอยู่ตรงไหนสักแห่ง
- ช่วยเธอ - รับทราบครับ
เธออยู่นั่นไง
- รีบไปจับตัวเธอเร็ว - ให้ตายเถอะ
ตรวจดูกล้องวงจรปิด
คุณโอยอนจู
ผมจะใช้ห้อง 2816
(โรงแรมโซลไพรม์ กุญแจหลัก)
นี่ หยุดนะ
มากับเรา
คุณอยู่ไหน
ผมเองครับ
ผมขอโทษครับ แต่เธอถูกจับไปแล้ว
แล้วทำไมโทรศัพท์อยู่กับคุณ
เธอแอบโยนมาให้ผมก่อนถูกจับครับ
คิดว่าเธอคงจะไม่พูดอะไร เกี่ยวกับเพนต์เฮาส์ครับ
เกิดอะไรขึ้น
- โซฮีก่อเรื่องน่ะสิ - อะไรนะ
- แล้วโอยอนจูล่ะ - ถูกตำรวจจับไปแล้ว
ได้ยินว่าไม่ใช่คำสั่งของประธาน
เดี๋ยวฉันจัดการเอง ไม่ต้องห่วง
ฮัลโหล
สวัสดีค่ะ เจ้าหน้าที่พัค
โอยอนจูถูกจับเหรอคะ
ที่ไหนคะ
เธออยู่ที่โรงแรมเหรอ
ข่าวแรกของคืนนี้
พยานคนเดียวในเหตุการณ์ทำร้ายคังชอล
ผู้บริหารเจเอ็นโกลบอลถูกระบุตัวแล้ว
มีข้อสันนิษฐานและข่าวลือมากมาย เกี่ยวกับคดีนี้
ซึ่งเป็นปริศนาอยู่หลายเดือน
- เราจะต้องรอ... - จับเธอได้สักที
ว่าจะพบเบาะแสบ้างไหม
คุณโอที่แกล้งทำเป็นหมอ
รู้กันดีว่าเป็นพยานเพียงคนเดียว ที่เห็นเหตุการณ์
แต่พอเวลาผ่านไปดูเหมือนว่า
- เธอจะกลายเป็นผู้ต้องสงสัย - บอกความจริงเรามา
- ช่วยบอกเรื่องคดีด้วย - คุณโอ
คุณชื่ออะไร
- โอยอนจูค่ะ - นั่นไม่ใช่ชื่อคุณ
คุณเป็นอะไร
ชื่อจริงของคุณคืออะไร
โอยอนจู
เลขประจำตัวประชาชนของคุณล่ะ
เลขประจำตัวประชาชน
- ฉันไม่รู้ - แล้วบ้านเลขที่ล่ะ
ฉันไม่มีบ้าน
คุณรู้จักคังชอลใช่ไหม
เขามีอำนาจยิ่งกว่าตำรวจ
ไม่มีใครแตะเขาได้เพราะผู้คนรักเขา
คนสรรเสริญเขาเป็นวีรบุรุษ
ฮีโร่ของพวกเขาถูกแทง
แต่เราไม่มีเบาะแสอะไรมาสองเดือนกว่า
รู้ไหมว่ามันแย่แค่ไหน ช่วยทำให้เรื่องมันง่ายขึ้นเถอะ
ให้ความร่วมมือกับผมหน่อย
เลขประจำตัวของคุณคืออะไร
ผมไม่เข้าใจเลย
นี่ครับ
ไม่เจออะไรเลย
เธอไม่ยอมตอบอะไร และลายนิ้วมือเธอก็ไม่อยู่ในระบบ
เธออาจเป็นพวกต่างด้าวผิดกฎหมาย
ผมขอความช่วยเหลือจากตำรวจจีน แต่ก็มีอะไรแปลกๆ
ผมรู้สึกได้ว่าไม่ชอบมาพากล
คุณก็น่าจะรู้สึก
ไม่นะ ไม่ใช่สิ
คุณโอยอนจู
ฉันขอโทษนะคะ แต่ฉันว่าแบบนี้ดีที่สุดแล้ว
ฉันกังวล เรื่องที่ประธานคังดูถูกตำรวจ
และเราไม่สามารถขังคุณได้ตลอดไป
มันไม่เห็นเข้าท่า
ที่เขาจะต้องอยู่กับผู้ต้องสงสัย
เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคุณเป็นใคร
ให้ความร่วมมือในการสืบสวน แล้วเราจะช่วยคุณ
แต่ตอนนี้เราช่วยคุณไม่ได้
เหยื่อจะช่วยผู้ต้องสงสัยได้ยังไง คุณต้องยืนยันความบริสุทธิ์ก่อน
เปิดเผยตัวตนคุณซะ
บอกพวกเขาทุกเรื่องที่คุณเห็น
หลังจากนั้นเราจะหาให้คุณทุกอย่าง รวมทั้งทนายด้วย
ฉันไม่มีตัวตนให้เปิดเผย
ทุกคนมีตัวตนทั้งนั้น
ฉันไม่มี ฉันไม่มีจริงๆ
ต้องมีคนบอกคุณเรื่องการสลับยา
คุณจะวิ่งเข้าไปทำไมถ้าไม่รู้
มันเป็นไปไม่ได้
ทำไมคุณถึงพกนามบัตรปลอม
ต้องมีเหตุผลที่คุณใช้ข้อมูลปลอม
เหตุผลคืออะไร
จะต้องมีคนอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้
ใครที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้
คุณจะไม่พูดใช่ไหม
นี่คุณ
เงียบไปก็ไม่ช่วยอะไรหรอกนะ
คุณจะทำอะไรกันแน่
ตอบผมมาได้แล้ว
คุณยอมรับผิดไหม
- รู้สึกยังไงบ้าง - เหตุผลคืออะไร
- เกิดอะไรขึ้น
บอกความจริงพวกเรามา
หลังการสอบปากคำ ตำรวจสรุปว่า เธอน่าจะเป็นสมรู้ร่วมคิด
เพราะเธออาจหลบหนี
และทำลายหลักฐานทิ้ง เธอจึงถูกคุมขัง
โอยอนจูถูกส่งไปสถานกักกัน ของโซลวันนี้
คังชอลผู้เป็นเหยื่อได้ข่าวนี้ ในขณะไปทำธุรกิจที่อเมริกา
มีเพื่อนใหม่มา
ประธานคังทราบข่าวหรือยังครับ
ตำรวจเชื่อว่าเธอคือผู้ต้องสงสัย คุณจำได้ไหมครับว่าเกิดอะไรขึ้น
ผมจำอะไรไม่ได้เลย
คุณคิดว่าเธอเป็นคนร้ายไหมคะ
ไม่อยู่แล้ว
ผมจะโดนผู้หญิงแทงได้ยังไง
มีข่าวลือเรื่องความสัมพันธ์ของคุณ กับโอยอนจูก่อนหน้านี้
คุณคิดว่ายังไงคะ
ผมไม่เชื่อข่าวลือแบบนั้น
อย่าไปเชื่อเลย
- ขอโทษครับ - ขอโทษครับ
- ตอบอีกหน่อยได้ไหม - คุณคัง
- ตอบอีกหน่อยได้ไหม
- เรื่องจริงหรือเปล่า - จำไม่ได้จริงเหรอ
- ตอบอีกหน่อยได้ไหม - คุณคัง
- ตอบอีกหน่อยนะ - คุณคัง
ผมขอโทษครับ
จอดที่สถานีตำรวจก่อนนะ
ยอนจูถูกส่งไปสถานกักกันแล้ว เมื่อตอนบ่ายครับ
- ที่ไหน - สถานกักกันกรุงโซลครับ
คนเราเวลาทำพลาดมักจะทำเร็วเสมอ
เลขายุนเพิ่งส่งข้อความมา ว่าคุณไม่รับโทรศัพท์
นี่คือข้อมูลที่เราเตรียมมา กรุณาตรวจก่อนครับ
ได้ค่ะ
- ฮัลโหล ประธานคังล่ะ - ผมเอง
ประธานมาถึงแล้วเหรอคะ
ทุกคนรออยู่นะคะ
ฉันจะไปสถานกักกัน ให้ทุกคนกลับไป
ขอตัวสักครู่นะคะ
แม้แต่ทนายก็ไม่รู้จะทำยังไง
เราหาทางช่วยเธอไม่ได้ จนเธอต้องติดคุก
เธอไม่ยอมพูดอะไรเลย
นั่นแหละ ฉันถึงปกป้องเขา เพราะเขาไม่สามารถพูดอะไรได้
แต่เธอก็ยังส่งเขาลงนรก
ไม่ใช่ความผิดฉันสักหน่อย
ถ้าเธอบริสุทธิ์จริง ทำไมถึงบอกไม่ได้ว่าเป็นใคร
เอาแต่ปิดปากไม่ปกป้องตัวเอง แค่นี้ก็รู้แล้ว
โอยอนจูไม่ใช่พยาน แต่เป็นผู้ต้องสงสัย
ไม่ว่าด้วยเหตุผลอะไร เธอแกล้งทำเป็นช่วยนาย
แล้วกลับมาหานายอีกครั้ง
นายโดนหลอกด้วยข้ออ้าง ที่ไร้เหตุผลของเธอ
ฉันถูกจัดฉากด้วยวิธีเดียวกัน จนเกือบตาย
จำไม่ได้เหรอ
นั่นแหละที่พวกเขาทำกับฉัน
พวกเขาบอกว่าไม่มีเหตุผล
พวกเขาถามว่าทำไมถึงไปโรงเรียน แทนที่จะดูฟุตบอล
ฉันตอบไม่ได้เพราะไม่มีอะไรจะตอบ
เหยื่อจะกลายเป็นคนร้ายเพราะแบบนั้น
และมันจะเกิดกับโอยอนจูด้วยเหมือนกัน
เพราะมันไม่มีเหตุผล
ทุกคนมองที่เรื่องตรงหน้า แทนที่จะดูที่มาที่ไป
แล้วก็เชื่อว่าตัวเองมีเหตุผล
เธอบอกว่าที่เธอทำนั้นมีเหตุผล
แต่ที่จริงเธอไม่เข้าใจ ที่มาที่ไปของยอนจูเลย
เขาไม่อยากให้ฉันถูกทำร้าย
เขาเลยโยนมือถือฉันทิ้งก่อนจะถูกจับ
ตัวตนของเขาไม่สำคัญหรอก
ถ้าเธอเข้าใจสิ่งที่เขาทำ เธอจะไม่คิดสงสัยเขาเลย
ฉันเริ่มธุรกิจเพื่อช่วยคนด้วยเหตุผล
แต่ว่าเธอกลับสร้างเหยื่ออีกคน
เธอไม่เหมาะจะเป็นเลขาฉันอีกแล้ว
เราเป็นแค่เพื่อนกันก็พอ
ฉันไล่เธอออก
ร้อนจังเลย
นักโทษ 4205
คะ
ขอโทษที่ผมมาช้า
ใช้เวลาตั้งสองวันกว่าจะกลับมาได้
ในนั้นเป็นไงบ้าง
ร้อน
ผมรู้
มันร้อนใช่ไหม
ผมอยู่ที่นี่มานานผมเลยรู้
ผมอยู่มาสี่ฤดู และหน้าร้อนก็ร้อนแทบตาย
ลำบากไหม
ไม่ค่ะ
ค่ะ
ฉันไม่อยากเชื่อเลย
ฉันทำใจให้ชินไม่ได้
เรื่องแบบนี้เกิดแค่ในหนัง
ฉันไม่เคยคิดว่าจะมาจบที่นี่
ฉันก็แค่คนธรรมดา
คนธรรมดาก็มาที่นี่เหมือนกัน
แต่มีไม่มากที่รู้ว่าจะต้องมา
มันเกิดขึ้นโดยไม่คาดคิด
พอตื่นมาก็พบว่าตัวเองนั่งอยู่ในคุก
ฟังผมให้ดีนะ
สถานการณ์ตอนนี้สิ้นหวัง
ผมไม่มีเหตุผลที่จะช่วยคุณ และปัญหามีแต่จะใหญ่ขึ้น
พยายามฆ่า จ้างวานฆ่า หลบหนีเข้าเมือง และอีกหลายอย่าง
คุณจะถูกสอบสวนซ้ำแล้วซ้ำเล่า ด้วยเหตุผลมากมาย
จะมีการสอบสวนและการขึ้นศาลไม่หยุด
มันจะไม่มีวันจบ
และเพราะแบบนั้น ชีวิตของคุณจะพัง
พวกเขาสรุปแล้วว่าคุณเป็นคนร้าย
พวกเขาเหนื่อยล้ามากว่าสองเดือน
คุณจะต้องกลายเป็นคนร้าย
พวกเขาจะทำทุกทาง
พวกเขาจะทำร้ายคุณ จะทำให้คุณกลัว จะทำให้คุณเป็นบ้า
อาจหลายสัปดาห์ หลายเดือน หรือเป็นปี
หลังจากผ่านเรื่องพวกนั้นได้
คุณจะไม่สามารถใช้ชีวิตปกติได้อีก
เพราะงั้นตอบคำถามผมมาเถอะ
ผมเชื่อว่าคุณจะบอกความจริงกับผม
มันอาจเป็นทางเดียวเพื่อหลีกเลี่ยง เรื่องที่จะเกิดขึ้น
ตอบคำถามที่ผมถาม
แล้วหายไปจากที่นี่
คุณมาจากไหน คุณโอยอนจู
ถ้าฉันหายไปจากที่นี่
อาจเกิดเรื่องเลวร้ายขึ้น
เป็นไปได้
แต่คุณไม่ต้องกังวลเรื่องนั้นหรอก
คุณแค่ต้องหายตัวแล้วกลับบ้านไป
ที่เหลือผมจัดการเอง
ยังไงนี่ก็คือโลกของผม
ตอบผมมา
ไม่ได้
บอกแล้วไงว่าถ้าพูดไปคุณจะเจ็บปวด
ผมไม่คิดว่า
ตอนนี้ผมมีความสุขเท่าไรหรอกนะ
ผมไม่รู้ว่าจะตายตอนไหน ผมเลยนอนไม่ค่อยหลับเลยสักคืน
คุณก็รู้นี่
คุณโอเคเหรอที่จะถูกขัง อยู่แบบนี้ตลอดชีวิต
อีกสิบหรือ 20 ปี
ไม่ค่ะ
ตอบผมมา เราเหลือเวลาไม่มาก
ฉันไม่รู้ว่าตอบแล้วจะเกิดอะไรอีก
มันเกิดขึ้นแล้ว
ดูสิว่าเราอยู่ไหน
คุณอยู่ที่ไหน โอยอนจู
โซล
เราทั้งคู่อยู่โซล
แล้วมันต่างกันยังไง
ฉันอยู่ที่นั่น
และคุณอยู่ที่นี่
แล้วคุณรู้ทุกเรื่องของผมได้ยังไง
ผมไม่ได้อยู่ที่นั่น
คุณบอกว่าคุณเห็นทุกอย่างเกี่ยวกับผม
คุณเห็นมันจากไหน
แก้ผ้าให้ดูยังจะง่ายกว่า
บอกแล้วไงว่าถึงเห็นคุณแก้ผ้า ผมก็ไม่รู้สึกอะไร
ตอบผมมา
- คุณจะต้องเสียใจ - ผมไม่เสียใจหรอก
คุณหมายความว่ายังไง
เรื่องโลกที่ผมอยู่
โลกของการ์ตูน
อะไรนะ
หมายความว่าคุณมาจากการ์ตูนเหรอ
เปล่า
งั้นอะไร
โลกนี้
หมายความว่าไง
โลกนี้คือโลกของการ์ตูน
การ์ตูน
ที่ฉันอ่าน
และคุณคือ
ตัวเอกของการ์ตูนเรื่องนั้น
(โปรดติดตามตอนต่อไป)
(ศูนย์การแพทย์มหาวิทยาลัยมยองเซ)
อ้าว เธอหายไปไหน
พี่ยอนจู
พี่ยอนจู โอ๊ย
พระเจ้า
พี่
ไม่จริง พี่ติดคุกจริงๆ เหรอเนี่ย
จริงเหรอ
ไม่เอาน่า พี่โกหกใช่ไหม
ไม่จริงใช่ไหม
ไม่จริงหรอก เป็นไปไม่ได้
ฉันต้องเป็นบ้าไปแล้ว โอ๊ย
พี่ เอานี่ไปเปลี่ยนก่อน
ผ่านไปแค่ 30 นาทีเอง
พี่หายตัวไปตอนคุยโทรศัพท์กับผม
ผมไปที่ป้ายรถเมล์
แล้วเอากระเป๋าเงินกับกระเป๋าพี่ จากผู้หญิงคนนั้น
- คุณเจอมันเหรอ - ใช่ค่ะ
มันต้องมีอะไรเป็นกุญแจ จู่ๆ เธอจะเข้าไปเองไม่ได้
มันต้องมีสักอย่างสิ
ผมจอดรถพักหนึ่งแล้วซอนมีก็โทรมา
- ฮัลโหล - พี่ซูบงเห็นหรือยัง
- เห็นอะไร - อาจารย์ลงตอนใหม่แล้ว
งั้นเหรอ ตอนนี้น่ะเหรอ
ใช่ แต่เรื่องแปลกไปมาก
มันแปลกเกินไป
ฉันว่าอาจารย์เสียสติไปแล้ว
- ทำไมล่ะ คังชอลตายเหรอ - ไม่ใช่แบบนั้น
พี่ต้องดูเอง มันประหลาดมาก
- มันไม่มีเหตุผลเลย - ได้เลย
ได้ แค่นี้นะ
พระเจ้าช่วย
"ดับเบิลยู" โดยโอซองมู
พี่อยู่ไหน พี่ยอนจู
(อะไรอีกล่ะทีนี้)
ให้ตายเถอะ
เธอคิดว่าจะทำอะไรก็ได้ เพราะมันเป็นแค่การ์ตูนหรือไง
("คุณต้องจูบผมเพื่อหายตัวงั้นเหรอ" "ใช่")
ดูเธอสิ พวกเขาจูบกันอีกแล้ว
เหมือนฝันของเธอจะเป็นจริง เธอคงตื่นเต้นมากสินะ
ฉันไม่ควรห่วงเธอเกินไปสินะ
เธอไม่ใช่ผู้หญิงธรรมดา
ไหนดูซิ
(ตำรวจสรุปว่า)
อะไรเนี่ย
นี่เธอ อะไรกันเนี่ย
(เธอเป็นผู้สมรู้ร่วมคิด)
ไม่นะ พี่
พี่
พี่ยอนจู
ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นใน 30 นาที
พี่หายไปตอนสิบโมง และกลับมาตอนประมาณสิบโมงครึ่ง
ในการ์ตูน
พี่อยู่เพนต์เฮาส์สามวัน แล้วอยู่สถานีตำรวจอีกสามวัน
แถมติดคุกอีกวันหนึ่ง
แปลว่าพี่อยู่ที่นั่นเป็นอาทิตย์
ไม่เข้าใจเลย
ซูบง ฉันเหนื่อยจะตายอยู่แล้ว ตำรวจนั่นไม่ให้ฉันนอนเลย
ฉันจำแต่ละวันได้หมด
ฉันเหนื่อยเหลือเกิน ฉันอยู่ที่นั่นเป็นอาทิตย์แน่
นี่มัน...
เป็นไปได้ยังไง
คุกไม่ใช่ที่ให้คนอยู่
- ฉันทนอยู่อีกวันไม่ไหวก็เลย... - เลยอะไร
พี่ก็เลยบอกคังชอลทุกอย่างเหรอ เพื่อออกจากที่นั่นใช่ไหม
ฉันทำอะไรลงไป
แล้วจะทำยังไงดี
- ไม่รู้สิ - ทำยังไงดี
ผมก็ไม่รู้
อาจจะไม่เป็นไรก็ได้
(สถานกักกันกรุงโซล)
(เลื่อมใสกฎหมาย เลื่อมใสความถูกต้อง)
มีการพยายามหลบหนี เราต้องปิดทางออกคุกสักพักหนึ่ง
นี่ พูดบ้าอะไรของนาย
เธอหายตัวไปเฉยเลย
จู่ๆ เธอก็หายตัวไปครับ
- ล้อเล่นหรือไง - เรื่องจริงนะครับ
เธอหายไปอย่างไร้ร่องรอย
ตอนที่เธอกำลังคุยอยู่ตรงนั้น
พระเจ้าช่วย แล้วจะทำยังไง
ความผิดนายชัดๆ
เวรเอ๊ย
เกิดอะไรขึ้น
เธอหนีไปได้ยังไง
- ฮัลโหล - เกิดเรื่องแล้ว
เรื่องอะไร
- โอยอนจู... - อย่าพูดถึงเธอ
ฉันโดนไล่ออกก็เพราะเธอ
ฉันไม่ได้เป็นเลขาเขาแล้ว ไม่มีอะไรที่...
อะไรนะ
ทำไมคุณถึงพกนามบัตรปลอม
ท่านครับ
ผู้หญิงชื่อโอยอนจูหนีไปแล้ว
- พูดอะไรของนาย - เธอหนีไปเมื่อกี้เอง
พัคจองอูเพิ่งโทรมา
เธอหนีไปตอนประธานคังไปเยี่ยม
- เธอจะหนีไปได้ยังไง - ผมไม่รู้รายละเอียดครับ
พวกเขาจะแถลงข่าวแล้ว
เรามีข่าวด่วน
ผู้ต้องสงสัยคนเดียวในการทำร้าย คังชอล ผู้บริหารเจเอ็นโกลบอล
เมื่อเดือนพฤษภาคม
ได้หลบหนีจากสถานกักกันกรุงโซล เมื่อเวลาประมาณบ่ายสองโมง
อะไรกัน เธอแหกคุกเหรอ
ประธานคงไม่ได้ช่วยเธอใช่ไหมครับ
แบบนั้นเรื่องใหญ่แน่
ยังไม่มีการระบุรายละเอียดการหลบหนี
แต่เหมือนว่าโอยอนจู หนีจากห้องเข้าเยี่ยม
ในขณะที่ประธานคังเข้าเยี่ยมเธอ หลังกลับจากต่างประเทศ
ตำรวจปิดถนนและค้นหารอบสถานกักกัน
- โอยอนจูสวมชุด... - เป็นไปได้ยังไงครับ
ผู้หญิงจะแหกคุกด้วยตัวเองได้ไง
พวกเขาบอกว่าคังชอลไปเยี่ยมเธอ
อะไรนะครับ
ไม่เข้าใจเหรอว่าหมายความว่าไง
หมายความว่าฉันมีโอกาสเล่นงาน ไอ้เลวคังชอลอีกหนแล้ว
ไอ้ฆาตกรโรคจิตนั่น
พ่อคะ
อาจารย์ยังไม่กลับมาเลย
เขาอาจเมาหลับอยู่ที่ไหนสักที่
ผมเคยเห็นหลายหนแล้ว
พี่
มาจบเรื่องนี้กันเถอะ
- อะไรนะ - มาเขียน
"อวสาน" ไว้ตรงท้ายตอน แล้วลงใหม่กันเถอะ
มันจะได้เป็นตอนจบของ "ดับเบิลยู"
พี่จะได้ไม่ถูกดึงเข้าไปอีก
ที่นั่นพี่เป็นผู้ร้ายหลบหนี
ถ้าพี่กลับไป พี่โดนตำรวจยิงแน่
ไม่งั้นก็ติดคุกหัวโตจนพี่แก่
ถ้าเป็นแบบนั้นแล้วพี่จะทำยังไง
ถ้าเราจบมัน
คังชอลจะเป็นยังไง
จะเกิดอะไรขึ้นกับเขา
เราควรห่วงตัวเองไม่ใช่คังชอลสิ
ทำไมพี่เอาแต่ห่วงตัวการ์ตูน
ตอนที่เราอาจต้องเข้าโรงพยาบาลบ้า
อีกอย่างบรรณาธิการต้องโมโหแน่
ทำเป็นว่าอาจารย์เปลี่ยน แล้วส่งไปเองดีกว่า
ผมว่าผมอธิบายเรื่องนี้ไม่ได้
เราจะจบมัน
แล้วอาจารย์จะจัดการที่เหลือเอง
นี่คือทางเลือกที่ดีที่สุดที่เรามี
(สร้างสรรค์ จริงใจ ให้บริการ)
ครับ
เราต้องอยู่ที่นี่ จนกว่าสถานการณ์จะสงบ
ปิดประตูสามกับสี่
เขาไม่พูดอะไร
โลกนี้
คือโลกของการ์ตูน
อารมณ์ของคุณต่างหากที่สำคัญ
กฎบ้าบออะไรกัน ทำไมอารมณ์ของผมถึงสำคัญนัก
เพราะคุณเป็นตัวเอกไง
งั้นคุณก็ไม่แน่ใจว่า คราวนี้ผมจะตายยังไงสินะ
ตอนอยู่ที่นี่ ฉันก็ไม่รู้อะไรเหมือนกัน
ฉันเลยช่วยคุณไม่ได้
ตอนอยู่ที่นั่นคุณรู้เหรอ
ค่ะ
อาจต้องใช้เวลาหน่อย
ครับ
ฉันคือหนึ่งในคนที่
อยากให้คุณมีชีวิต ที่จบอย่างมีความสุข
- หาต่อไป - ได้ครับ
หาให้ทั่ว เร็วเข้า
เขาอยากคุยกับคุณ
ประธานคัง เป็นอะไรไป
- ใครเหรอ - คุณซน
- ครับ คุณซน - มีอะไรเหรอ
ได้ยินว่าเธอหายไปตอนเธออยู่กับนาย
ครับ
เหมือนกับที่นายบอกฉันวันนั้นไหม
ถ้าเกิดใช่
เธอก็ไม่ได้หนี แต่ไปอยู่อีกมิติหนึ่ง
ผมคิดว่างั้น
มันจะ...
มันจะเป็นไปได้ยังไง
นี่เรื่องใหญ่เลยนะ
ก็รู้ว่าฮันชอลโฮรอโอกาสนี้อยู่
เขาต้องโจมตีเราแน่
ฉันค่อนข้างมั่นใจว่า
เขาจะอ้างว่านายจัดฉากการโจมตี
เขาทำแน่
แต่ฮันชอลโฮไม่ใช่ปัญหา
อะไรนะ
เขาไม่สำคัญอีกแล้ว
เหตุผลที่ผมมีอยู่ต่างหากที่สำคัญ
นายรู้อะไรมาจากโอยอนจูใช่ไหม
ใช่ครับ
เธอบอกว่าไง
เรื่องที่บ้าบอสิ้นดี
ความรู้สึกแรกของผมต่อเธอไม่ผิด
เธอเสียสติ เธอบ้า
เธอพูดสิ่งที่...
บ้าบอสิ้นดี
แล้วทำไมนายต้องไปสน เรื่องไร้สาระของเธอด้วย
หลังจากได้ยินสิ่งที่โอยอนจูบอก
ทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับผม และผมไม่เข้าใจกลับมีเหตุผลทันที
หา
ทุกเรื่องที่ไม่มีที่มาที่ไป
กลับมีความเป็นไปได้ทันที
มันคือสิ่งที่อธิบายทุกเรื่อง
แล้วสิ่งนั้นคืออะไร
มันคือสิ่งที่...
ผมไม่เคยคาดคิดมาก่อน
แล้วมันคืออะไรล่ะ
โลกนี้...
ไม่ใช่ของจริงเลย
ทุกอย่างถูกสร้างขึ้น
พี่
(โปรดติดตามตอนต่อไป)
"อวสานเนื่องจากเหตุผลส่วนตัว ผมต้องจบเรื่องแค่นี้
ขอบคุณที่สนับสนุนผม" แบบนี้น่าจะดีใช่ไหม
แฟนคลับต้องโกรธแน่ แต่เรามีทางเลือกอื่นไหมล่ะ
เอ๊ะ อะไรเนี่ย
เอ๊ะ เกิดอะไรขึ้น
นี่มันอะไรกัน
พระเจ้า เป็นอะไรไปเนี่ย
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
(ซนฮยอนซอก)
เมื่อตัวเอกรู้แล้วว่า มันเป็นเรื่องแต่ง
ทุกอย่าง...
ในโลกการ์ตูนจะหยุด
มีแค่คังชอลที่รอด ในโลกที่เวลาหยุดเดิน
ราวกับว่า...
มันกำลังลงโทษ...
ตัวละครที่เกิดรู้ตัว
เกิดอะไรขึ้น
มันเป็นอะไรเนี่ย แย่แล้ว
เป็นอะไร
ให้ตายเถอะ มันเป็นอะไรของมัน
ทำไมใช้ไม่ได้สักอย่าง
แปลกจังเลย
ต้องมีอะไรเกิดขึ้นกับคังชอลแน่
- หมายความว่าไง - เรื่องแย่ๆ
เกิดขึ้นกับเขาเพราะฉันแน่เลย
ไม่นะ
มีคนอ้างว่าเป็นคู่หมั้นมาหาเธอ
ฉันถูกดึงเข้ามาอีกแล้วเหรอ
ผมมาที่นี่
ผมออกมาที่โลกของคุณ
เพราะผมอยากจะบอกลา
แกเป็นแค่ภาพลวงตา แกไม่มีตัวตน
แกเป็นแค่ตัวการ์ตูนที่ฉันวาด
คุณรู้ไหมว่าผมต้องผ่านอะไรมาบ้าง
นั่นแหละคือเรื่องแต่ง มันคืองานของฉันในฐานะนักเขียน
ผมยังจำความเจ็บปวดได้ทุกนาที
นี่คือตอนจบที่สมเหตุสมผล ที่สุดของตัวเอก
ที่กลายเป็นฆาตกรขณะตามหาฆาตกร
คำบรรยายโดย: รัตนชัย เหลืองวงศ์งาม