เว็บตูนชื่อดังที่สุดของเกาหลี ด้วยยอดขายกว่าสิบล้านฉบับ
"ดับเบิลยู"
ตัวเอกคังชอลเป็นนักกีฬายิงปืน เหรียญทองโอลิมปิก
(คังชอลคว้าเหรียญทองได้)
ครอบครัวของเขาถูกฆาตกรรมปริศนา
ผมขอเสนอให้ลงโทษประหารชีวิตคังชอล
คังชอลถูกตัดสินประหารชีวิต
แต่สุดท้ายก็พบว่าเขาบริสุทธิ์
วินาทีที่เขาเลือกจบชีวิตตัวเอง
เขาตัดสินใจ...
จะต่อสู้ดีกว่ายอมตาย
คังชอลกลายเป็นมหาเศรษฐีที่มี ทรัพย์สินกว่าแปดแสนล้านวอน
ขณะที่เขาตามล่าฆาตกรที่ฆ่าครอบครัว
เขาได้รับโทรศัพท์ที่น่าสงสัย
อาจารย์หายตัวไปครับ
อะไรนะ
ขณะที่โอซองมูนักเขียนการ์ตูนฮิต เรื่อง "ดับเบิลยู" ได้หายตัวไป
โอยอนจูลูกสาวของเขา ถูกใครบางคนดึงเข้าไป
และได้ช่วยชีวิตของคังชอลไว้
สำหรับคังชอล ยอนจูคือหญิงปริศนา ที่หายตัวไปหลังจากช่วยเหลือเขา
อะไรอีกล่ะทีนี้
"โอยอนจู"
ตอนนี้คุณอยู่ไหน
เขาเริ่มตามหาเธอ
คังชอลยังไม่ตาย เขายังอยู่และกำลังตามหาฉัน
มีอีกโลกอยู่ใน "ดับเบิลยู" โลกที่คังชอลตัวจริงอาศัยอยู่
ตายจริง
กลับมาแล้วค่ะ
ข้างนอกฝนตก
ได้ยินว่าจะตกทั้งคืนเลยด้วย
ยอนจู มากินข้าว
สุดยอดไปเลย
(พี่ยอนจู)
ให้ตายเถอะ
- สวัสดีครับ - ซูบง ฉันคิดว่า...
ทำไมพี่คิดมากจัง หยุดคิดได้แล้ว
พ่อไม่ได้หนีไปแต่เขาถูกลักพาตัว
ใครทำล่ะ
คืนนั้นพ่อกำลังวาดรูป
แล้วถูกดึงเข้าไปในการ์ตูน เหมือนกับฉัน
พ่อยังติดอยู่ในนั้น
ฉันไม่รู้ว่าใครจับเขาไป แต่เพราะงั้นเลยติดต่อเขาไม่ได้
ไม่ว่าเราจะรอนานแค่ไหนเขาก็ไม่...
ขอล่ะ พี่
หยุดเถอะครับ อาจารย์จะถูกดึง เข้าไปในการ์ตูนได้ยังไง
พี่กำลังพูดไร้สาระนะ
นายบอกว่า ไม่รู้พ่อหายไปจากห้องได้ยังไง
แล้วมันเป็นไปได้เหรอ ที่เขาจะถูกดึงเข้าไปในการ์ตูน
แบบนั้นมันไร้สาระมากเลย
เราวาดทุกอย่าง
ผมวาดพื้นหลังด้วยมือของผมเอง
พวกมันเป็นแค่ภาพวาด แล้วจะไปมีอะไรในนั้นล่ะ
ผมรู้ว่าเขาเป็นคนวาด
คิดว่าผมจำภาพวาดของเขาไม่ได้เหรอ
เราวาดพื้นหลัง แต่เขาเป็น คนเดียวที่วาดตัวการ์ตูน
ถึงเราจะพยายามเท่าไร ยังไงก็ดูออกว่าไม่ใช่
และผมก็รู้จักเขาดีกว่าพี่ซะอีก
พี่ยอนจู
ยังอยู่ไหม
ฉันรู้แล้วว่ากาลิเลโอ กาลิเลอี รู้สึกยังไง
กาลิเลอีอะไรนะ
เขาสร้างวลี "และมันยังเคลื่อนที่"
ให้ตาย เหลือเชื่อเลยจริงๆ
จังกึมก็พูดนะ
"ฉันบอกว่ามันรสชาติเหมือน ลูกพลับเพราะมันมีรส..."
อาจารย์
- อาจารย์ - อาจารย์
- จะไปไหน - หนูจะไปแล้วค่ะ
กินก่อนสิ ลูกบอกว่า ต้องถึงก่อนเจ็ดโมงนี่
หนูสายแล้ว มีคนตาม
- ไปแล้วนะคะ สวัสดีค่ะ - ยอนจู
นี่ ยอนจู
ให้ตายสิ
เธอยุ่งมากจนเหมือนกลายเป็น เจ้านายแทนลูกสาวฉันไปแล้ว
เฮ้อ
เมื่อไหร่เธอจะฝึกเสร็จ ทำงาน แล้วให้ฉันอยู่สบายสักที
บางทีเธอน่าจะให้ลูกเรียนศิลปะนะ
แทนที่จะบังคับให้เรียนหมอ
แต่ว่านะ
พี่เขยทำรายได้มหาศาลเลย
ได้ยินว่าเขาได้ส่วนแบ่ง เป็นล้านล้านวอน
เฮ้อ
พี่น่าจะอดทนแล้วก็ไม่หย่ากับเขา
ถ้าพี่ทนกว่านี้อีกหน่อย
หลายปีมานี้คงไม่ลำบาก แล้วก็ได้อยู่อย่างสบาย
กินไปเงียบๆ เถอะ
ก็ได้
- ไงคะพี่ - พ่อฉันล่ะ
อยู่ในห้องค่ะ
นี่พี่
บอกแล้วใช่ไหมให้เลิกคิดเพ้อเจ้อ
งั้นแล้วเขาหายไปไหนมา
แต่ดูเหมือนเขาผอมลงไปหน่อยนะ
พ่อคะ
หนูมาแล้ว
อ้าว ว่าไง ยอนจู
เกิดอะไรขึ้น หนูเป็นห่วงพ่อแทบแย่
พ่อหายไปไหนมา ทำไมถึงติดต่อไม่ได้
พ่อก็ไปแถวนี้
ที่ไหนคะ
ไปเรื่อยเปื่อย
แล้วลูกล่ะ
สบายดีไหม บาดเจ็บหรือเปล่า
บาดเจ็บเหรอคะ
หนูไม่ได้บาดเจ็บ
- ทำไมพ่อถามแบบนั้น - ช่างเถอะ
ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว
คือว่า พ่อคะ
- เกี่ยวกับเรื่อง "ดับเบิลยู" - อ๋อ
ได้ยินจากซูบงแล้วล่ะ
ว่าลูกพูดอะไรประหลาด
พ่อต้องคิดตัวละครผู้หญิงเพิ่ม
พ่อคิดอะไรไม่ออก ก็เลยสร้างให้เหมือนลูก
แบบนั้นมันง่ายกว่า แล้วแปลกตรงไหน
พ่อวาดเองจริงเหรอคะ
พ่อวาดสองตอนล่าสุดจริงเหรอคะ
งั้นใครจะวาดล่ะ
- ที่จริง... - งั้นลูกจะบอกว่า
ใครวาดถ้าไม่ใช่พ่อ
ลูกพยายามจะบอกอะไร
เปล่าค่ะ
ไม่มีอะไรค่ะ
ต้องไปโรงพยาบาลไม่ใช่เหรอ แล้วมาทำอะไรที่นี่
ไปได้แล้ว
ค่ะ
พ่อต้องทำงานต่อ
- พ่อควรพักสักหน่อยนะคะ - พ่อเบื่อมัน
พ่อเบื่อ...
จนอยากรีบทำให้เสร็จแล้วค่อยพัก
เดี๋ยวค่อยเจอกันตอนพ่อดีขึ้นนะ
ก็ได้ค่ะ
แม่เป็นไงบ้าง สบายดีไหม
แม่ก็เหมือนเดิมตลอดแหละค่ะ
ดี งั้นฝากความคิดถึงไปด้วย
ลูกไปได้แล้ว
ค่ะ
สู้ๆ นะคะพ่อ
ศาสตราจารย์ของหนูเป็นแฟนคลับพ่อด้วย
หนูไปนะ
พี่คะ กินข้าวเช้าด้วยกันไหม
ฉันต้องไปทำงานน่ะ
ซูบง
พ่อได้บอกไหมว่าไปไหนมา
เปล่านี่
แล้วเขาจะออกจากห้อง โดยไม่มีใครเห็นได้ยังไง
เขาบอกแค่ว่าจะเริ่มงานทันที พวกเราก็ต้องทำงานทั้งคืน
ขอบใจ งั้นฉันไปล่ะ
- โอเค - เจอกันนะพี่
- บายค่ะ - ไม่อยู่กินก่อนเหรอ
- สวัสดีค่ะ - บายครับ
- แล้วเจอกันนะ - โชคดีนะ
ระวังด้วยนะ ฝนมันตก
อย่าลืมร่มล่ะ
ซูบง
ครับอาจารย์
อาจารย์ครับ
หาข้อมูลเรื่องยาพิษซิ
ยาพิษเหรอครับ
ที่หาได้ง่ายๆ ในโรงพยาบาล
ได้ครับ
(ศูนย์การแพทย์มหาวิทยาลัยมยองเซ)
ฝนตกแบบนี้แล้วอยากกาแฟจริง
ไม่ใช่จากเครื่องแบบนี้ แต่เป็นกาแฟรสดี
ฉันอยากกินเค้ก
ร้านคาเฟ่บงชูร์นี่ ทีรามิสุอร่อยเด็ดเลย
ร้านนั้นฟังดูดีนะ
มาเป่ายิงฉุบกัน ใครแพ้ไปซื้อนะ
ช่างเถอะ ฉันไปเอง
หมอโอ เอาอะไรไหมคะ
ทำตัวดีไม่ใช่วิถีเรานี่ เธอเป็นอะไรหรือเปล่า
คนแพ้ไป เป่ายิงฉุบ
- โอยอนจู เธอแพ้ - คุณแพ้
- ไปเร็ว - ไปเร็ว
นี่
ไปสิ
ไปไหน
พักนี้เธอเป็นอะไร
ฉันตกใจนะ ทำไม มีคนตามฉันเหรอ
เราเป่ายิงฉุบหาคนไปร้านบงชูร์ แล้วเธอก็แพ้
ซูบง ยุ่งหรือเปล่า
(พัคซูบง)
คุยได้
ครับพี่
พ่อยังทำงานอยู่เหรอ
ครับ
สัปดาห์นี้เรื่องเป็นยังไง
ผมว่าเขาคิดจะ
ฆ่าคังชอลอีกแล้ว
หา
สวัสดีค่ะ
ค่ะ
ไม่มีใครอยู่ในห้องนอกจากคนคุ้มกัน
อยากให้ลงมือเลยเหรอคะ
(โพแทสเซียม ใช้อย่างระวัง)
เขากำลังวาดอยู่
เป็นฉากที่มีคนสั่งให้พยาบาล ฉีดยาพิษให้คังชอล
ใครเหรอ
ไม่รู้สิ คุยผ่านโทรศัพท์น่ะ
ทำยังไง
แทนที่จะให้ยาปฏิชีวนะ
เธอจะฉีดโพแทสเซียมให้แทน
โพแทสเซียมเหรอ
เธอจะฉีดเข้าเส้นเลือดดำ ให้เขาหัวใจวายเหรอ
ใช่ ผมหามาแล้ว ดูเหมือนจะเป็นทางที่ง่ายที่สุด
(โพแทสเซียม ใช้อย่างระวัง)
ลาเต้สามแก้วกับทีรามิสุได้แล้วค่ะ
ขอบคุณค่ะ
(คาเฟ่บงชูร์)
ฉันควรเลิกคิดได้แล้ว
พ่อก็กลับมาปลอดภัยดี
มันก็แค่การ์ตูนในเว็บ
เขาก็แค่ตัวการ์ตูน ใครจะสนถ้าเขาตาย
ให้ตายเถอะ
ฮัลโหล
พ่อทำงานอยู่หรือเปล่าคะ
ใช่ มีอะไรเหรอ
ขอโทษที่รบกวนค่ะ
พ่อจะฆ่าคังชอลเหรอคะ
ทำไมพ่อถึงต้องฆ่าเขาด้วยคะ
เดี๋ยวนี้ยุ่งกับงานพ่อแล้วเหรอ
หนูแค่รู้สึกแย่
ทำไมเขาต้องตาย ในเมื่อไม่ได้ทำอะไรผิด
มันไม่ยุติธรรมเลย เขาตั้งใจจะหาคนร้ายตัวจริง
เขาตั้งใจมาเป็นสิบปีแล้ว
เขายังไม่เจอฆาตกรหรือได้แก้แค้นเลย
ทำไมเขาถึงต้องตาย เขาเป็นตัวเอกนะคะ
แล้วใครบอกว่าตัวเอก ต้องได้แก้แค้นก่อนจะตายล่ะ
มันขึ้นอยู่กับพ่อ
แต่มันก็ไม่ยุติธรรมอยู่ดี
แบบนั้นการที่ช่วยเขา ก็ไม่มีความหมายสิคะ
ทั้งที่ช่วยเขาได้แบบหวุดหวิด...
ถ้าผ่านไปแค่สองตอนแล้วพ่อก็ฆ่าขาอีก
คนอ่านคงคิดว่ามันแปลก
งั้นลูกทำไปทำไม
พ่อคะ
หมายความว่ายังไงคะ
พ่อถามว่าหนูทำไปทำไมเหรอ
ไม่มีอะไร
พ่อพูดถึงเรื่อง
ที่หนูช่วยชีวิตคังชอลใช่ไหม
พูดอะไรของลูก
พ่อก็รู้เรื่องนี้ใช่ไหมคะ
พ่อรู้ว่าหนูช่วยชีวิตคังชอล พ่อไม่ได้วาดเองใช่ไหมคะ
ลูกเป็นบ้าไปแล้วหรือไง
ถ้าหนูพูดผิดพ่อก็บอกที
พ่อรู้ได้ยังไงว่าวันนั้น หนูแต่งตัวแบบไหน
เธอดูเหมือนหนูหัวจรดเท้า
หนูไม่เคยใส่ชุดนั้นมาก่อน
พ่อก็เห็นเขาใช่ไหมคะ
พ่อเห็นคังชอลด้วยใช่ไหม
หนูเห็นเขา
เลือดเขาอุ่นแถมหัวใจก็เต้น
หนูยังจำสายตาที่เขามองหนูได้อยู่เลย
หนูเห็นเขาด้วยตาตัวเอง แต่ว่าเขามีชีวิตได้ยังไง
ไม่สมเหตุสมผลเลย เขาจะมีชีวิตได้ยังไง
นั่นแหละ
พ่อถึงต้องฆ่าเขาเดี๋ยวนี้
ไม่ได้นะคะ
แบบนั้นมันฆาตกรรมชัดๆ
ลูกว่าอะไรนะ ฆาตกรรมคนเหรอ
หนูไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เขามีชีวิต
ถ้าพ่อฆ่าคนมีชีวิตก็เท่ากับฆาตกรรม
พ่อคะ เราต้องคุยกัน เดี๋ยวหนูไปหานะ
พ่อคะ
เลขหมายที่ท่านเรียก ไม่สามารถติดต่อได้
- พ่อคะ - ภาษีหักจาก...
โทรศัพท์ฉันเป็นอะไร
- โธ่ - พวกเขาจะไม่ได้เงินคืน
เศรษฐกิจยังไม่ฟื้นฟู
พวกเขาตัดสินใจเก็บการหักภาษีไว้
เพราะเศรษฐกิจอาจซบเซากว่านี้
ผ่านมาสิบวันแล้วที่คังชอลถูกทำร้าย
ตำรวจยังไร้เบาะแส
และกำลังพยายามสืบสวน
ตำรวจกำลังสืบหาแพทย์หญิง ที่เป็นพยานเพียงคนเดียว
คาดว่าแพทย์คนดังกล่าว อายุประมาณ 20 ปลายๆ ถึง 30 ต้นๆ
นั่นคือข้อมูลเดียวที่ทางตำรวจมี
ศูนย์การแพทย์ฮันกุกซองจินระบุว่า
การผ่าตัดของคังชอลเป็นไปได้ด้วยดี
- และเขาฟื้นตัวได้เร็วมาก - คังชอล
(ศูนย์การแพทย์มหาวิทยาลัยมยองเซ)
ฉันใช้รูปของศูนย์การแพทย์ มหาวิทยาลัยมยองเซ
เป็นศูนย์การแพทย์ฮันกุกซองจิน ได้ใช่ไหม
ได้สิ
โอเค
(ศูนย์การแพทย์ฮันกุกซองจิน)
ทางนี้
ไปศูนย์การแพทย์ฮันกุกซองจินค่ะ
- อะไรนะครับ - นานไหมคะ มันไกลไหม
พูดอะไรของคุณครับ นั่นไงศูนย์การแพทย์ฮันกุกซองจิน
ไม่ใช่นะคะ ที่นี่คือศูนย์การแพทย์ มหาวิทยาลัยมยองเซ
(ศูนย์การแพทย์ฮันกุกซองจิน)
นี่โรงพยาบาลเรานี่
ทำไมเหมือนกันเปี๊ยบเลยล่ะ
(ห้องวีไอพีหนึ่ง)
มาฉีดยาปฏิชีวนะให้ค่ะ
- เลขายุนไปไหนล่ะ - เธออยู่กับคนของบริษัทข้างล่าง
คังชอลอยู่ที่นี่ใช่ไหม เขาอยู่ห้องไหนเหรอคะ
(โอยอนจู ศูนย์การแพทย์มหาวิทยาลัยมยองเซ)
ขอโทษค่ะ ฉันบอกไม่ได้ เพื่อรักษาความปลอดภัย
เป็นเรื่องด่วนนะคะ
(ศูนย์การแพทย์ฮันกุกซองจิน ศูนย์ประสิทธิภาพกว่าห้าปี)
(ศูนย์การแพทย์มหาวิทยาลัยมยองเซ)
ใช่แล้ว โรงพยาบาลนี้ มีแผนผังเดียวกับของเรา
(วอร์ดวีไอพี)
- คุณไม่ได้หยุดเหรอ - หยุดไม่ได้
อยู่บ้านลำบากกว่า
- ให้ฉันเข้าไปเถอะ - ไม่ได้นะ...
ไม่นะ ได้โปรด หยุดเถอะ
คุณไม่เป็นไรนะ
(คุณไม่เป็นไรนะ)
- เกิดอะไรขึ้น - คุณไม่เป็นไรใช่ไหม
หมายความว่ายังไง
มันไม่ใช่ยาปฏิชีวนะ แต่เป็นโพแทสเซียมทำให้หัวใจวาย
คุณซอ มีอะไรเหรอคะ
พยาบาลที่เข้าเวรเมื่อกี้เป็นใคร โทรหายามให้ปิดวอร์ดไว้
ค่ะ
เธอฉีดมันเมื่อไหร่
ก่อนคุณจะเข้ามา
งั้นก็คงไม่เป็นไร การหายใจก็ยังปกติดี
คุณรู้เรื่องนี้ได้ยังไง
คะ
ฉันแค่ผ่านมาโดยบังเอิญ
พยาบาลคนนั้นดูน่าสงสัย
เกิดอะไรขึ้น
- คุณจองเปลี่ยนยาเหรอ - คิดว่าเป็นโพแทสเซียมค่ะ
หมอของคุณมาแล้ว งั้นฉันไปก่อนนะ
คุณโอยอนจู
คุณคือโอยอนจูใช่ไหม
ไม่ใช่ค่ะ
ตรงนั้นปักว่า "โอยอนจู" นะ
(โอยอนจู)
โอยอนจูเหรอ
ผู้หญิงที่...
เจอกันสักทีนะ
คุณโอยอนจู
(เจอกันสักทีนะ คุณโอยอนจู)
- คุณทำงานที่นี่เหรอ - เปล่าค่ะ
เอ่อ ใช่ค่ะ
งั้นทำไมนามบัตรเขียนว่า "มยองเซ"
อ๋อ นั่นเพราะว่า
ฉันเคยทำงานที่นี่มาก่อน แต่ตอนนี้ไม่ได้ทำแล้ว
- ตอนนี้อยู่ที่มยองเซ - โรงพยาบาลนั้นไม่มีจริง
อะไรนะคะ
มันไม่มีเพราะว่าปิดไปแล้ว
- ปิดไปแล้วเหรอ - ค่ะ เพราะขาดทุน
แปลว่าตอนนี้ฉันตกงาน
แล้วคุณมาทำอะไรที่นี่ ที่ทำงานของคุณก็ไม่ใช่
- อะไรนะคะ - คุณมาในห้องผมได้ยังไง
เอ่อ...
คุณตามหาฉันไง
ฉันเห็นข่าวว่าคุณตามหาพยาน
ไหนบอกว่าผ่านมาโดยบังเอิญไง
ฉันบังเอิญเห็นพยาบาล เธอดูน่าสงสัย
แต่ฉันไม่ได้มาที่นี่โดยบังเอิญ ฉันตั้งใจจะมาหาคุณ
นั่นแหละ
เกิดอะไรขึ้น
ฉันเพิ่งได้ข่าว ทำไมพยาบาลทำแบบนี้ คุณเป็นอะไรไหม
ยุนโซฮีสินะ
ใช่แล้ว เธอคือนางเอก
เพื่อนของคังชอลและเลขาส่วนตัว
ถ้าอย่างนั้น
นั่นก็ต้องเป็น
ซอโดยุน
นักต่อสู้แบบผสมที่กลายเป็น บอดี้การ์ด มือขวาของคังชอล
นี่คงเป็น
คุณโอยอนจูใช่ไหมคะ
ค่ะ
ไม่อยากเชื่อว่าจะเจอกันแบบนี้
เราตามหาคุณซะทั่วเลย
สวัสดีค่ะ ฉันยุนโซฮี เป็นเลขาของคุณคังค่ะ
สวัสดีค่ะ
ทำไมถึงติดต่อคุณไม่ได้เลยคะ
คุณทำงานที่นี่เหรอ
ฉันหาศูนย์การแพทย์ มหาวิทยาลัยมยองเซไม่เจอเลย
เธอเพิ่งจะอธิบายไป
งั้นเหรอคะ
แต่ว่าเธอสวยนะ
คุณสวยนะคะ
ภาพสเก็ตช์ผิดไปก็เพราะคุณ
ใช่ เธอสวย ผมพูดเป็นอย่างอื่นเหรอ
(ถ้าแบบนั้นเรียกสวย หมาจรจัดก็คงสวยได้เหมือนกัน)
นี่มัน...
คุณไม่ต้องทำมาเป็นชมฉันหรอก
คุณบอกเองว่าถ้าอย่างฉันเรียกสวย หมาจรจัดก็สวยได้เหมือนกัน
ไม่นะ ฉันอ่านจากการ์ตูนนี่
นั่นประธานคังพูดไม่ใช่เหรอ
แล้วคุณรู้ได้ยังไง...
เอ่อ คือ...
ขอโทษนะคะ
แต่ฉันขอคุยกับท่านประธานตามลำพัง
อะไรนะ
- กับผมเหรอ - ค่ะ
แค่เรา เพราะฉันมีอะไรจะบอก
ไปรอข้างนอก
ประธานคะ มันออกจะ...
เราไม่รู้จักเธอนะคะ
เราไม่รู้จักเธอแต่เธอช่วยชีวิตผม
เราต้องรู้อะไรอีกเหรอ
ตำรวจกำลังมา เดี๋ยวเราค่อยคุยกันต่อ
เสร็จแล้วบอกนะคะ เราจะรอข้างนอก
- เธอน่าสงสัยนะว่าไหม - ใช่ น่าสงสัย
เธอรู้เหตุการณ์วันนี้ได้ยังไง
เธอคงไม่รู้หรอก ถ้าไม่รู้จักผู้ต้องสงสัย
นั่นสิ
แล้วเธอรู้ได้ไงเรื่องที่ ประธานบอกว่าหมาจรจัดสวย
พี่บอกเธอเหรอ
ฉันไม่ได้บ้านะ
คุณอยากบอกอะไรผม
คุณบอกว่าฉันช่วยชีวิตคุณใช่ไหม
ถูกต้อง
งั้นคุณช่วยฉันหน่อยได้ไหม
ได้สิ ผมจะจ่ายให้
คุณไม่ต้องจ่ายฉันหรอก
แค่ช่วยพาฉันออกจากที่นี่หน่อย
ฉันจะถูกตำรวจสอบปากคำไม่ได้
แถมให้ปากคำก็ไม่ได้
ทำไมล่ะ
ฉันไม่ได้อยู่ในฐานะที่จะทำได้
งั้นเหรอ คุณเป็นคนต่างด้าว หรือเป็นคนร้ายมีประกาศจับเหรอ
อย่าถามหาเหตุผลเลย
คุณบอกว่าฉันช่วยชีวิตคุณ คุณก็น่าจะช่วยฉันได้นะ
คุณอาจช่วยชีวิตผมจริง แต่ผมทำไม่ได้
ผมไม่รู้จักคุณเลย
แถมตำรวจก็สงสัยว่าคุณสมรู้ร่วมคิด
คุณควรคุยกับตำรวจ เพื่อยืนยันความบริสุทธิ์...
คุณรู้ดีว่าฉันไม่ได้สมรู้ร่วมคิด
ทำไมคุณถึงแน่ใจนัก
สัญชาตญาณไง
สัญชาตญาณบอกคุณแบบนั้น
เหมือนคุณจะรู้จักผมดี
คุณรู้ว่าผมพูดเรื่องความสวยด้วย
ใช่ ฉันรู้เรื่องคุณเยอะเลย
คุณคิดว่าฉันคือกุญแจไขชีวิตคุณ
คุณโอยอนจู คุณเป็นใครกันแน่
ถ้าคุณอยากรู้ให้ฉันไปเถอะ
คราวหน้าฉันจะบอกคุณนะ
ตอนนี้ฉันยังบอกคุณไม่ได้
คุณต่อรองเก่งจัง
ฉันไม่ได้ต่อรอง
ฉันกำลังขอให้คุณช่วย
ฉันมีเหตุผลของฉัน ได้โปรดเถอะ
รอเดี๋ยวนะ
ทำไมเขาต้องขอให้เราลงมาด้วย
ไม่รู้สิ นักสืบพัค มีความลับจะบอกมั้ง
คราวหน้าคุณจะบอกผมทุกอย่างใช่ไหม
แล้ว "คราวหน้า" น่ะเมื่อไหร่
ผมให้คุณไปไม่ได้ถ้าคุณไม่สัญญา
ผมมีคำถามจะถามคุณมากมาย
ฉันไม่แน่ใจ
อาจเป็นตอนคุณออกจากโรงพยาบาล
ตอนผมออกจากโรงพยาบาล ได้เลย
เบอร์ของคุณเป็นเบอร์ปลอม
รับนี่ไป ผมมีโทรศัพท์หลายเครื่อง
ผมจะได้โทรหาคุณตอนออกจากโรงพยาบาล
ถ้าจะใช้แกะรอยฉัน บอกเลยว่าไม่ได้ผล
ผมไม่ทำแบบนั้นกับคนช่วยชีวิตผมหรอก
คุณบอกว่ารู้จักผมดี
คุณแค่รักษาสัญญาก็พอ
ผมมั่นใจว่าผมติดต่อคุณได้ ผมเลยจะปล่อยคุณไป
คุณรู้ได้ยังไงคะ
สัญชาตญาณไง
ประตูกำลังปิด
คุณไปได้แล้ว
เดี๋ยวก่อน
ผมขอถอนคำพูด
คืนนั้นมันมืดมากผมเลยไม่ทันเห็น แต่คุณสวยนะ
ผมขอถอนคำพูดว่าคุณไม่สวย
คุณคงรู้สึกผิด
มากเลย
คุณก็แค่พูด แต่ยังคิดว่าฉันไม่สวยสินะ
บอกแล้วว่าฉันรู้จักคุณดี
ฉันรู้ว่าคุณชอบชมผู้หญิงตลอดเวลา
แม้ว่าคุณจะไม่สนใจพวกเธอก็ตาม
คุณกระตุ้นความสนใจผม
ผมตื่นเต้นที่เราจะได้พบกันอีก
คุณไปได้แล้ว ตำรวจกำลังจะมา
เจอกันคราวหน้านะ
ตามผมมา
เชิญครับ
(ศูนย์การแพทย์ฮันกุกซองจิน)
จริงสิ
(โรงพยาบาลซองจิน)
ปวดท้องจังเลย
จะกลับบ้านยังไงเนี่ย
จะกลับไปได้ยังไง
คราวที่แล้วทำยังไงนะ
จำได้ว่า...
อะไรอีกล่ะทีนี้
(โปรดติดตามตอนต่อไป)
ใช่ คำว่า "โปรดติดตามตอนต่อไป" โผล่ขึ้นมา
มันคือตอนจบของแต่ละตอน
ฉันจะกลับไปเมื่อจบตอน ใช่แล้ว
คราวที่แล้วประมาณ ครึ่งชั่วโมงได้ไหมนะ
งั้นรออีกหน่อยแล้วกัน
คิดว่ามาได้สักพักแล้ว
(โรงพยาบาลซองจิน)
อะไรเนี่ย
ผ่านไป 30 นาทีแล้ว ทำไมถึงไม่มีอะไรเลยล่ะ
เดี๋ยว
(ศูนย์การแพทย์ฮันกุกซองจิน)
อะไรเนี่ย
ตายแล้วๆ
- ฮัลโหล - คุณโอยอนจู
สบายดีไหมครับ เรามาเจอกันเถอะ
- เอ๊ะ - วันนี้พอมีเวลาไหม
- คะ - ตอนนี้คุณอยู่ไหน
โซลเหรอ
- ค่ะ - ที่ไหน
ป้ายรถเมล์แถวโรงพยาบาลค่ะ
รอนั่นแหละ ผมกำลังไป
ฮัลโหล
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
นี่มัน...
ทำไมมีแต่เรื่องประหลาดอยู่เรื่อย
เป็นไงบ้าง คุณโอยอนจู
บังเอิญจังเลยที่คุณอยู่นี่
ผมเพิ่งออกจากโรงพยาบาล
อะไรนะ ออกแล้วเหรอ
คุณหายดีแล้วเหรอ
หมายความว่าไง "หายดีแล้ว" ผมนอนติดเตียงมาสองเดือนนะ
อะไรนะ ผ่านไปสองเดือนแล้วเหรอ
ขึ้นรถสิ
ทำไมคะ
เราคุยกันบนถนนไม่ได้ ไปหาที่อื่นเถอะ
ไปกินมื้อกลางวันกัน คุณอยากกินอะไรล่ะ
อะไรก็ได้ค่ะ
คุณไปทำอะไรมาบ้าง
ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลย มันเพิ่งครึ่งชั่วโมงเองนะ
ทำอะไรใหม่บ้างหรือเปล่า
จะมีอะไรใหม่ได้ยังไงล่ะ มันเพิ่งครึ่งชั่วโมงเองนะ
เป็นไปไม่ได้ จะผ่านไปสองเดือนแล้วได้ไง
แต่เขาก็ดูสบายดีนี่
เขาต้องหายดีแล้วแน่นอน
ผมจะพาคุณไปร้านประจำแล้วกันนะ ได้ใช่ไหม
เฮ้อ
บางทีอาจจะใช่
ก็นี่มันการ์ตูนนี่
เวลามันก็ผ่านไปเร็ว ตามที่ต้องการอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ
ใช่แล้ว คังชอลเป็นตัวเอก
เราไม่ต้องการฉากที่ ตัวเอกไม่ได้ทำอะไร
เรื่องก็เลยข้ามเวลา ตอนที่เขานอนโรงพยาบาล
คงเป็นแบบนั้นแหละ
แล้วฉันล่ะ เกิดอะไรขึ้นกับฉัน
นี่ฉันหายไปสองเดือนด้วยหรือเปล่า
- ไม่ร้อนเหรอ - คะ
พยากรณ์อากาศบอกว่าวันนี้จะ 29 องศา
อ๋อ
คุณไม่ได้นอนบนเก้าอี้มาใช่ไหม
เปล่าค่ะ
ผมคิดว่าคุณใส่เสื้อผ้าชุดเดิม กับเมื่อสองเดือนก่อน
ไปกันเถอะ
บริษัทผมจะชดเชยให้คุณ
แต่ผมต้องซื้อชุดหน้าร้อนให้คุณก่อน
ไม่เป็นไรค่ะ ฉันสบายดี
คุณดูจะร้อนมากนะ
ไม่เลยค่ะ
เหงื่อเต็มหน้าผากเลย
เลือกได้ตามใจเลยนะ
จะทำยังไงดี
ถ้ารู้ว่าจะเจอเขาใน 30 นาที คงไม่รับปากมาเจอเขาหรอก
ฉันไม่น่ารับโทรศัพท์เลย ทำยังไงดี
ยังไม่ได้ข่าวจากโอยอนจูใช่ไหม
นายมันโง่ที่เชื่อสัญชาตญาณตัวเอง
นายปล่อยคนผิดไป งี่เง่าชะมัด
(คังชอล)
ฉันอยู่กับโอยอนจูแล้ว
ทำไมหนึ่งตอนนี่มันนานจัง
คราวที่แล้วฉันอยู่ที่นี่ ไม่ถึง 30 นาที
นี่ผ่านไปสองเดือนแล้ว ทำไมยังไม่จบตอนสักที
แล้วถ้าเวลาเดินแบบนี้ต่อไปล่ะ
จริงสิ มันเป็นการ์ตูนยาวนี่
มันเป็นการ์ตูนยาว
เราต้องหาเหตุการณ์ ที่นำไปสู่ตอนต่อไปหรือเปล่า
ใช่แล้ว ต้องมีอะไรเกิดกับตัวเอก
เหตุการณ์ที่จะช่วยให้จบ
เหตุการณ์
เหตุการณ์แบบไหนกัน
ไง
ทำไมนายเจอเธอไวจัง
เธออยู่แถวโรงพยาบาลน่ะ
ยังหรอก ฉันต้องแวะที่อื่นอีก
ไม่ต้องมาหรอก
เดี๋ยวนะ
คุณใส่สวยดี ทำไมคุณไม่...
ฮัลโหล ประธานคัง
ผู้หญิงคนนั้นบ้าไปแล้ว
- เธอทำอะไรน่ะ - พระเจ้า
น่าตกใจใช่ไหมล่ะ
เธอเป็นบ้า
แบบนี้ก็พอให้จบตอนใช่ไหม
- ไม่อยากจะเชื่อเลย - ผู้หญิงคนนี้ประหลาดจัง
- เธอทำแบบนั้นทำไม - เธอบ้าไปแล้ว
อะไรเนี่ย ไม่ใช่งั้นเหรอ
เพื่ออะไร
ทำไมผมซื้อเสื้อให้คุณแล้วต้องโดนตบ
- คุณพระ - หมายความว่ายังไง
คือ...
ฉันขอโทษ
คุณโอยอนจู
คุณต้องมีเหตุผลนะเวลาจะตบใคร
ถ้าแบบนี้ไม่ได้ผล
คุณโอยอนจู
หรือว่า...
ต้องแบบนี้
- ดูพวกเขาสิ - เธอทำอะไรน่ะ
- อะไรกันเนี่ย - พวกเขาทำอะไรกัน
- พระเจ้า - ไม่อยากจะเชื่อเลย
- ทำไมเธอทำแบบนั้น - พระเจ้า
- เธอเป็นบ้าอะไร - อะไรกันเนี่ย
- เธอบ้าไปแล้ว - เธอเป็นใครน่ะ
ทำยังไงดี แบบนี้ก็ไม่ได้ผล
นี่คุณ...
ทำไมเธอจูบเขาหลังจากตบเขาเมื่อกี้
(โปรดติดตามตอนต่อไป)
ให้ตาย แปลกคนจริง
ฮัลโหล นายโดนตบเหรอ เกิดอะไรขึ้น
ประธานคัง ยังอยู่ไหม
ฮัลโหล
เฮ้อ ตกใจหมด
เกิดอะไรขึ้น
โอยอนจูทำให้ฉันประทับใจ
ประทับใจแบบไหน
เธอเป็นคนประเภท "ฉันคือยัยตัวแสบของเมืองนี้"
(คาเฟ่บงชูร์)
เดี๋ยวโทรกลับนะ
คุณโอยอนจู
ท่านประธาน
มีปัญหาอะไรหรือเปล่าคะ
(ศูนย์การแพทย์มหาวิทยาลัยมยองเซ)
(แพทย์ประจำบ้าน ศัลยศาสตร์หัวใจและทรวงอก โอยอนจู)
(คาเฟ่บงชูร์)
นี่เธอไปปลูกกาแฟเองเลยหรือไง
อ้าว
ใส่ชุดอะไรของเธอ
อุ๊ย หมอโอ ชุดคุณ...
มาช้าเพราะไปช็อปปิ้งสินะ
ฉันไปนานแค่ไหนเหรอ
ให้ตาย เกือบ 30 นาที
ไม่ใช่สองเดือนแต่ 30 นาทีเหรอ
ซื้อรองเท้ามาด้วยเหรอคะ จากที่ไหนกัน
- ร้านน่าจะปิดหมดแล้วนี่ - ว้าย
อะไรคะ
พระเจ้า
ยังไม่เห็นนี่เหรอคะ
มันเพิ่งออกเอง ดูสิ
- เขาลงแล้วเหรอ - เมื่อกี้นี้เอง
วันนี้มาเร็วน่ะ คนอ่านคอมเมนต์กันบ้าคลั่งเลย
พวกเขาโกรธและถามว่าทำไม ฉากจูบแรกของคังชอลถึงเป็นผู้หญิงบ้า
แถมยังผิดหวังที่ไม่ใช่ยุนโซฮี
ให้ตาย แต่ว่า...
ฉันชอบเรื่องแบบนี้
ความรักที่ไม่คาดคิดมาก่อน
ฝากบอกพ่อคุณด้วยว่าใจฉันเต้นแรงเลย
ความรักงั้นเหรอ
ใช่
ฉันไม่ชอบเวลาพระเอก กับนางเอกลงเอยด้วยกัน
- มันธรรมดาเกินไป - พูดอะไรของเธอ
เขาควรลงเอยกับยุนโซฮี เพราะโซฮีน่ะสุดยอดแถมอกเบ้อเริ่ม
คนโรคจิต
ปิดทำไมล่ะคะ
จอมันใหญ่เกินไปดูแล้วอึดอัด
จอไม่เห็นต้องใหญ่แบบนี้เลย
เธอก็ประหลาดเหมือนกัน
คิดว่าตัวเองเป็นคนจูบคังชอล
เพราะว่าชื่อโอยอนจูเหมือนกันหรือไง
อุ๊ย หมอโอ
คุณยังไม่ได้แกะป้ายด้วยซ้ำ
- ไม่เป็นไรเดี๋ยวฉันแกะเอง - รอเดี๋ยวนะ
- ช่างเถอะ - เธอไปขโมยมาหรือไง
จะไปไหนน่ะ ไม่กินเหรอ
หมอคัง
รู้ไหมชุดนั้นเท่าไร
ราคา 3,550,000 วอน
พระช่วย ไม่อยากจะเชื่อ
ฮัลโหล
สวัสดีค่ะ
เรากำลังทำอยู่ค่ะ
อะไรนะ เมื่อไหร่
เป็นไปไม่ได้ รอเดี๋ยวนะคะ
พวกเขาบอกว่าบรรณาธิการ ได้รับต้นฉบับแล้ว
- หมายความว่าไง - รับไปสิ
สวัสดีครับ
เรายังเสร็จไม่ถึงครึ่งเลยนะครับ
ครับ ใครส่งไปเหรอ
อะไรกันเนี่ย ลงเว็บแล้วนี่
สักครู่นะครับ
(โพแทสเซียม)
หา อะไรเนี่ย
ใครเป็นคนทำ
เรายังไม่ได้อัปโหลดเลย
เป็นไปไม่ได้ เรายังเขียนอยู่เลยครับ
อะไรนะครับ สักครู่ครับ
อาจารย์ครับ ผมได้รับสายจากกองบรรณาธิการ
ต้นฉบับมัน...
อาจารย์ส่งไปเหรอครับ
ผมนึกว่า...
เข้าใจแล้วครับ
ครับ เหมือนว่าอาจารย์เป็นคนส่งไปเอง
ครับ เขาส่งไปโดยไม่ได้บอกพวกเรา
ทราบครับ
- เอาโทรศัพท์มา - สักครู่นะครับ
เขาอยากคุยกับคุณครับ
ฮัลโหล นี่โอซองมูนะ
สวัสดีครับอาจารย์
ผมก็แค่สงสัยมากน่ะ
ฉากรักนั่นสนุกมาก
แต่มันต่างจากสไตล์ของคุณทีเดียวนะ
ลบมันซะ ผมส่งมันไปผิด
อะไรนะครับ
ลบออกไปซะ เดี๋ยวผมส่งอันใหม่ไปให้
อันนั้นมันผิด
ทำไมล่ะครับ มันสนุกจะตาย
คนอ่านคอมเมนต์กันอย่างบ้าคลั่งเลย
ลบออกเดี๋ยวนี้เลยครับ
แต่อาจารย์ครับ คนอ่านเกินหมื่นไปแล้ว
เอาไว้ค่อยแก้ตอนต่อไป ถ้าคุณไม่พอใจได้ไหม
ทำตามที่บอกแล้วลบออกเดี๋ยวนี้ เลิกเถียงผมสักที
ผมจะส่งอีกอันก่อนเช้า ลบออกทันที เข้าใจนะ
พวกเธอ
เก็บข้าวของแล้วกลับบ้านซะ
อะไรนะครับ
มันจะเป็นตอนสุดท้ายแล้ว
ฉันจัดการทุกอย่างเองได้ ไม่จำเป็นต้องรบกวนพวกเธอแล้ว
ฉันขอยุบทีม
กลับบ้านไปพักผ่อนซะ
ทำไมจู่ๆ ทำแบบนี้ล่ะครับ เราอยากอยู่...
ขอบคุณที่ทำงานหนักนะ
เดี๋ยวครับ
อาจารย์
ทำไมเขาถึงโกรธพวกเราล่ะ
ฉันไม่เข้าใจเขาเลย เขาส่งมันไปโดยไม่บอกพวกเรา
แล้วบอกว่าส่งผิดแถมยังให้ลบ
ใช่ แล้วเขาวาดเร็วขนาดนั้นได้ยังไง
บ้าไปแล้ว
เรายังเสร็จไม่ถึงครึ่งเลย ทำไมเขาวาดไม่กี่นาทีก็เสร็จ
อีกอย่างเนื้อหาก็แปลกมาก
ฉากจูบกะทันหันนั่นมาได้ยังไง
อาจารย์ไม่เคยเขียน ฉากจูบหรือฉากเซ็กส์
(คุณหายดีแล้วเหรอ หมายความว่าไง "หายดีแล้ว")
ให้ตายเถอะ
พยากรณ์อากาศบอกว่าวันนี้จะ 29 องศา
ทำไมทุกอย่างที่ฉันทำ...
(ตบ)
ฉันเองยังพูดไม่ออกเลย
(คุณโอยอนจู)
(ยอนจู)
สวัสดีค่ะพ่อ
พ่อเห็นแล้วใช่ไหมคะ
ตอนใหม่น่ะ
อย่าทำเป็นเหมือนไม่รู้เลยค่ะ ปิดไม่ได้หรอกค่ะ
หนูเจอคังชอลสองครั้งแล้ว อย่างที่พ่อเห็น
หนูเจอเขากับตัวเอง
หนูอยู่ที่นั่นสองเดือน
เกิดอะไรขึ้นคะ
ทำไมคังชอลมีชีวิต
- ทำไมพ่อ... - ลูกบอกว่า
มันเป็นการฆาตกรรมใช่ไหม
พ่อวาดมันขึ้นมา มันเป็นงานของพ่อ
งานของพ่อ พ่อคือพระเจ้า เพราะพ่อสร้างทุกอย่างขึ้นมาเอง
แล้ว
การที่พระเจ้าทำลายสิ่งมีชีวิตของเขา เป็นการฆาตกรรมยังไง
มันไม่ใช่ฆาตกรรม
มันคือการพิพากษา
เขาเป็นปีศาจ
ตอนแรกพ่อไม่รู้
แต่พ่อได้สร้างปีศาจขึ้นมา
พ่อเลยต้องจัดการเขา เพราะเขาไม่ควรเกิดขึ้นมา
พ่อปล่อยเขามาได้ยังไงไม่รู้ ตอนนี้พ่อแทบถูกกลืนกินทั้งเป็น
พ่อน่าจะกำจัดเขาไปตั้งนานแล้ว
ตอนนั้นที่สะพานฮันกัง
พ่อพูดเรื่องอะไรคะ
ช่างเถอะ สิ่งที่ลูกเห็นวันนี้ ก็แค่ภาพลวงตา
ลืมมันไปให้หมด
มันไม่ใช่ภาพลวงตาค่ะพ่อ
หนูเจอกับมันเองทั้งหมด
- มันจะเป็นภาพลวงตาได้ยังไง - บอกให้ลืมมันไง
อยากให้คนบอกว่าเราเป็นบ้าหรือไง
ให้พ่อเป็นบ้าคนเดียวก็พอ
อยู่ให้ห่างเรื่องนี้ไว้ มันอันตราย
ฮัลโหล
อาจารย์ครับ
อาจารย์จะไปไหนครับ
อาจารย์
ซอกบอม ช่วยฉันหน่อย
ฉันจะออกไปข้างนอกสักพัก
เธอจะใส่ชุดแบบนั้นไปไหน
(โรแรมซออินจัง)
(แพทย์ประจำบ้าน ศัลยศาสตร์หัวใจและทรวงอก โอยอนจู)
- ว่าไง - เกิดอะไรขึ้น
- ผู้จัดการเพิ่งโทรมา - รู้แล้วสินะ
โทษทีแต่ช่วยจัดการให้ด้วย
อย่าให้คลิปพวกนั้นหลุดไป
ฉันกำลังไป ว่าแต่คลิปอะไรเหรอ
ผู้จัดการบอกไม่ค่อยชัดเจน
ถ้าเธอเห็นเธอคงโกรธและสาปส่งฉันแน่
แต่สาบานได้นะว่า ไม่ได้เป็นเพราะยอนจูสวย
- ในที่สุดฉันก็เจอแล้ว - เจออะไร
กุญแจไขชีวิตฉัน
ฉันไม่ได้พูดเพราะว่า หล่อนสวยอีกเหมือนกัน
ถ้าโอยอนจูสวย หมาจรจัดก็สวยได้
หล่อนเพี้ยนที่สุดที่ฉันเคยเจอเลย
แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ
โอยอนจูก็ช่วยชีวิตฉัน และฉันมั่นใจ ว่าเธอเป็นกุญแจไขชีวิตฉัน
เพราะงั้นเราควรปกป้องตัวตนเธอไว้
เราต้องซ่อนเธอจากทุกคนไม่ว่ายังไง
ตำรวจจะสอบปากคำเธอไม่ได้ และสื่อก็ห้ามพูดถึงเธอ
รู้ใช่ไหมว่าต้องทำยังไง
ช่วยจัดการด้วยนะ ฉันต้องเข้าออฟฟิศ
คุณ...
เป็นใคร
คุณบอกว่าต้องการตอนจบเพื่อออกไป
แปลว่ามันต้องมีกฎ ที่จะเข้ามาเหมือนกัน
แล้วถ้าพี่โดนดึงเข้ามาเองล่ะ
ในที่สุดมันก็เป็นของผม
กุญแจไขชีวิตผม
ฉันรักคุณ
เขาเป็นปีศาจ เขาจะฆ่าผมสักวัน
ผมขอโทษแต่มันต้องจบที่นี่
ทำไมวันนั้นคุณตบแล้วก็จูบผม
- ฉันจะได้หายไป - ผมรู้ว่าคุณปิดบังเหตุผล
ถ้าคุณไม่บอกผม ผมจะยิงคุณ
คุณไม่ยิงฉันหรอก
ผมทำได้ถ้าอยากจะทำ
คำบรรยายโดย: รัตนชัย เหลืองวงศ์งาม