Daar is het.
Alles.
-De bank. -Je eetkamerstoelen.
-De tv. -Je orgielampen.
Orgielampen?
Dat zijn geen orgielampen.
Wat doen die mensen dan?
Zij is een lerares
en dit zijn haar huwbare leerlingen en... Dit is smerig.
Wat leert ze ze? Frans?
Ik vind ze nog steeds mooi. Wat denk je ervan, Antonio?
Alles uitladen duurt wel even.
Mooi. Ik moet boodschappen doen.
-Neem je het over, Imogene? -Ja.
Goed, jongens. Aan de slag.
Sorry. Ik word bazig.
Voorzichtig.
Pas op de orgielampen.
Olie is lastig. Ik ga mijn best doen.
Je bent geweldig. Fijne dag.
-Herman. -Mrs Maisel.
Hoe is het? Met Marilyn?
-We hebben net 30 jaar huwelijk gevierd. -Mazzeltof.
Ik ben terug en ik kom veel dingen brengen.
Ik zal het snel doen.
Loopt mijn rekening nog?
Zeker. Wat was het? 15 dollar?
Zoiets. Ik dacht dat ik
meer krediet kon krijgen.
-Meer krediet? -Dertig dollar?
Ik heb niets meer gewassen.
Er komt zo veel aan,
dat meer krediet voor allebei voordelig is.
Komt goed.
Je bent een schat.
Deze geef ik aan al mijn kennissen.
Marketing, Herman.
Bedankt, Mrs Maisel.
En 63 cent. Bedankt. Tot de volgende keer.
-Eli. -Mrs Maisel.
-Nog steeds de beste broodjes? -Dat hoop ik. Bent u terug?
Sinds vandaag.
Klaar om mijn rekening weer te starten.
Ja. Tien dollar, toch?
Vroeger. Maar ik dacht aan het dubbele.
-Wat? -Of meer.
Mijn kinderen eten veel.
Jij weet het, met zes.
Meer krediet is ook voor jou voordelig.
-Vast wel. -Ken je Herman?
Hij smeekte me om mijn krediet te verhogen.
Ik doe mijn best.
Je bent een schat. Als ik deze niet neem,
eten de kinderen mij op.
-Op mijn rekening? -Oké.
Ik geef deze aan al mijn kennissen.
Marketing, Eli.
Bedankt, Mrs Maisel.
Johann. Nieuw uniform?
De stomerij en de bakker smeekten me
m'n krediet te verhogen.
-Volwassen mannen. -Wauw.
Meer krediet is voordeliger voor jou.
Ik vraag het.
Vertel ze over Herman en Eli.
Als je baas ze wil spreken.
-Zeker. -Je bent een schat, Johann.
-Randy. -Hé, Mrs Maisel.
-Wie heeft de beste meloenen? -Ik.
Ik ben beledigd.
Ik ben terug en wil mijn rekening bespreken.
Uw rekening?
De Magnifieke Mrs Maisel
Ooit een melkboer zien smeken, Walter?
Echt. Hij smeekte me om mijn krediet te verhogen.
Bleef zeggen dat het voor hem voordeliger is.
Niet daar, ergens anders.
-Keukenspullen. -Ik organiseer.
Ik ben een vrouw. Ik weet niets van zaken.
Wees aardig. We mogen Antonio.
Sorry. Mijn Scandinavische oma.
Ik heb die woede van haar.
De bakker, kruidenier en stomerij
verhogen mijn krediet, dus doe jij dat ook.
Ik wil niet van apotheek veranderen.
Vijfentwintig is geweldig.
Ik vertel iedereen dat je de beste drugdealer bent.
Je snapt wat ik bedoel. Marketing, Walter.
Die hufter zocht ruzie.
-Wat doe je? -Mijn geldprobleem oplossen.
Vorige week sprak ik Moishe
over een latere betaling van de lening.
Ik nam Esther mee.
Ze zat op schoot,
blootsvoets, beetje vies, met haar eenarmige pop.
-Niet waar. -Ik zei dat ze schoenen nodig had.
Ik kon niet huilen, maar Esther wel.
Ik kneep misschien.
-Schaamteloos. -Het werkte.
Als ik kan wachten met de melk, was,
slager, bakker en apotheek betalen,
een paar maanden,
red ik het wel.
Hallo, oude vriend.
Je ereplaats wacht op je.
Deze plank is klaar.
Kom mee. Ik wil je mening.
Wat vind je ervan?
Is dit kubistisch of...
Nee, serieus, wat denk je?
Het is echt gestoord.
Op het eerste gezicht, maar luister.
-Midge. -Oké.
Oud huis, nieuw leven. Toch?
-Ja. -Nieuwe perspectieven.
-Oké. -De bank moet staan
waar hij hoort.
-Gemaakt voor die kamer. -Ja.
De tv moet ervoor staan.
-Ja. -De keuken is de keuken.
Ik kan niets met de hal doen.
Waar kan ik iets nieuws creëren?
Iets opvallends. Iets wat echt van mij is?
De slaapkamer.
-Je moet niet... -Wacht.
...bewegen.
Niet zoals het bij Joel en mij was,
al klopte dat.
Joel en ik klopten en kijk hoe dat is afgelopen.
Ik wil dat de slaapkamer echt van mij is.
Niet de plek waar Joel en ik
best wel vaak...
-Ja. -Hier dumpte hij me.
Hij stond daar. Ik hier.
Maar waar hij me dumpte,
staat 't dressoir, ik stond waar 't bed staat,
wat me troost.
Wat vind je ervan?
Zet het terug zoals het was. Dit is echt krankzinnig.
-Ik heb hier pijn gehad. -Ja. Scheenbeen en teen.
Door Joel.
Ik weet het.
Maar zet het precies zoals het stond.
Mooi en netjes.
En je bent nu alleen. Je hebt twee kasten.
Nee.
Ik hou het even zo en kijk hoe het voelt.
Verdomme.
Hoe voelde dat?
Ik moet de slager bellen.
-Vuilnismannen staken niet. -Zegt wie?
Ik zeg dat. Een oogafwijking, Jerry?
Ik had het mis.
Wanneer halen ze de vuilnis op?
-Waar slaat dat op? -Het gaat om hygiëne.
Kev heeft gelijk.
Bernie gooide laatst een avocado weg en die ligt er nog.
Abe Weissman, je bent er.
Ben ik te laat?
Ze zeiden om 10.00 uur.
Je bent niet te laat. Wij sliepen hier.
Onze vrouwen gooiden ons er niet uit.
Ze liet me gewoon niet binnen.
We werden wakker en we begonnen.
Dit is de beruchte Abe Weissman.
De schrik van Broadway en nu de onze.
-Goedemorgen. -Hoe is het?
Redacteur, Terrence.
Bernie van Nieuws, Jerry Gemeente.
Leonard Opinie, die heeft hij soms.
Onze fotograaf, Kal-El, van Krypton.
Ik maakte de fout ze mijn Superman-strips te tonen.
-Gilbert. -Jules is onze schetser.
Kev, wat doe jij?
-Val dood. -Onze huisdichter.
Dat is onze krantenkop. Ga zitten.
Heb je last van de rook?
Nee. Ik rook zelf pijp.
Je rookt niet echt wat ik rook.
Goed gekleed, Weissman.
-Gaaf tweed. -Kappen, Jer.
Draag wat je wilt. Iemand kwam in z'n ondergoed.
Waarom stak hij zijn vrouw neer? Ze leek aardig.
Ze zei tegen Norman dat hij niet Dostojevski is.
Ik sprak haar op een boekenfeest.
-Ze vroeg erom. -We hebben dingen te doen.
We gaan verder.
Check bronnen. Als het klopt, doen we het.
Abe, sorry,
maar je moet drie dingen recenseren.
-Drie? -Ja, dat is veel.
Eigenlijk niet.
The Voice had gemiddeld 3,25 toneelrecensies.
Het hoort erbij.
Hoe kom je aan dat getal?
Ik las de oude nummers.
In de bibliotheek op 42nd.
Dat kostte een paar weken.
Heb je ze allemaal gelezen?
Behalve die van 13 november '57.
Iemand moet die gestolen hebben.
Dat gat wil ik ooit dichten.
Alsof ik jullie mijn Superman-strips heb getoond.
Nee. We prijzen je grondigheid.
En twijfelen aan je geestelijke gezondheid.
Carol. Zoek die krant van 13 november 1957.
We dichten dat gat nu.
Ik sprak Adverteerders.
De voorpagina van vorige week was een hel voor ze.
Missie volbracht.
Ik haat Adverteerders.
-We zijn er. -We hebben niet geklopt.
Er was discussie,
maar dit is het resultaat.
Hallo.
Opmerkelijk. Alsof we terug in de tijd gaan.
Zo'n vreemd gevoel.
Als iets uit The Twilight Zone.
De laatste was echt mooi.
-Een rondleiding? -Graag.
Er was een reclameman,
overwerkt, gehaast.
Duidelijk Rod Sterlings vervanger.
Prachtig. En dat uitzicht.
Ik heb mijn rivier weer.
Z'n baas schreeuwde altijd tegen hem:
'Dring aan, Williams.'
-Eetkamer. -'Dring aan.'
Toen viel hij in slaap in de trein naar huis.
Al je schalen. En een piano.
Hij werd wakker in het idyllische Willoughby.
-Gaan we verder? -Een andere eeuw.
Er waren rijtuigen en een fanfare.
Ik praat tegen mezelf.
-Ik vind die stoelen prachtig. -Ik ook.
Perfect voor die kamer.
Deze kant op. De slaapkamer.
Is de keuken al gedaan?
Meisjes?
Ik wilde iets anders.
Zijn jullie daar?
Het is nog steeds een slaapkamer.
-Geef antwoord. -Nu de logeerkamer.
Die is ook veranderd.
-Leuk. -Wacht.
Hebben we de slaapkamer gehad?
Jullie gaan te snel.
Wat vind je ervan?
Onze spullen.
-Ja. -Wat doen ze hier?
-Dit zijn onze spullen. -Ja.
Wat doen ze hier?
Hierom nodigde ik jullie uit.
-Ik heb een aanbod. -Een aanbod?
Ik dacht dat het leuk zou zijn...
voor jullie...
om bij me in te trekken.
En de kinderen.
En Zelda natuurlijk.
De hele Weissman-clan weer samen
in het oorspronkelijke gebouw, een paar etages lager.
-Wat denken jullie? -Ja.
-Echt niet. -Wat?
-Denk erover na. -Denk erover na.
Reageer niet zo klakkeloos.
Ik reageer niet klakkeloos.
Ik hoorde je aanbod en het was stom.
Papa, alsjeblieft.
Dan ben je weer in je geliefde buurt.
Met je kiosk, je Zabar's, je synagoge,
de tent waar je donuts haalt
waar mam niets van weet.
-Donuts? -Daar kom je ook
-met de metro. -Ben je gelukkig in Queens?
Zeg het dan.
Kijk wie er een snob is geworden.
Dit bevalt me.
Ja? We krijgen de logeerkamer.
-En? -Dus je gasten
slapen boven op ons?
-Als ze willen spelen. -En de kotsbadkamer.
-Welke? -Waar Ethan heeft overgegeven,
twee jaar terug, veel.
Die is schoongemaakt. Neem de mijne. Die is hetzelfde.
Esthers luierbadkamer.
Hemel. We delen.
Gemeenschappelijke badkamers, zodat we samen kunnen walgen.
Je bent een stiekemerd.
-Papa. -Abe.
Laat je ons hier komen,
speelt wat muziek, voert ons dronken,
palmt ons in met bloemen, een diner en een goedkope piano?
Die vast niet eens gestemd is.
Hij is perfect gestemd en heeft een warme toon.
-Maar de rest is terecht. -Ik wil voor jullie zorgen.
Iets terugdoen voor mij grootbrengen.
Je had het nooit terug moeten kopen.
Welke man wil een vrouw met 'n eigen appartement?
Ja. Het maakt je minder vrouwelijk.
Ik hijs mijn broek op en krab mijn kruis.
Wat was dat?
Laten we gewoon gaan eten.
'Krab mijn kruis.'
-Hoi. -Ze denkt dat we schooiers zijn.
-Hoi, oma. -Opa is koppig.
-Hoi, mam. -Ga naar bed.
Bij Moishe en Shirley wonen, was een hel voor jullie.
Het zijn nudisten.
-Je went eraan. -Denk na.
Dit appartement en deze wijk
zijn als jouw Willoughby.
Van dat programma. Uitnodigend, rustig, idyllisch thuis.
Willoughby was het uitvaartcentrum
waar die aandringer eindigde.
Aan het eind ging hij dood.
Hij sprong van de trein. Dat had je geweten als je luisterde.
Twilight Zone klinkt stom.
Pardon?
-Miriam. -Iedereen is dood.
Of denkt dat hij dood is, maar leeft
of komt uit de ruimte en weet het niet
of denkt dat, maar komt uit de ruimte.
Mis. Er zijn parallelle realiteiten.
Hou op. Allebei.
We kunnen niet bij Moishe en Shirley wonen.
Dan worden we echt gek.
Wat je ook zegt, je wilt hiernaar terug.
-Dat weet ik. En ik ook. -Bedankt.
Maar men mag niet denken dat we zielig zijn.
We hebben een verhaal nodig.
-Verhaal? -We mogen niet zeggen
-dat jij ons helpt. -Vernederend.
Was bij Moishe wonen niet vernederend?
We hadden een verhaal.
Dat wil ik horen.
We zeiden dat we verhuisden omdat Abe Columbia verliet
en ons prachtige appartement ging niet door.
We klaagden de louche huisbaas aan
voor de borg. Mr Crink.
-Wie? -De louche huisbaas. Luister.
Heeft de neppe huisbaas een naam?
We wilden voor het proces niks huren,
dus we woonden tijdelijk bij Moishe.
-Straks is de rechtszaak. -Waarvoor?
Luister je wel?
Om de borg terug te krijgen.
Mr Crink is nep.
We komen hier wonen
omdat wij het huis terugkochten.
-Wat? -Dat werkt.
Ik doe dit voor jullie
en jullie vertellen iedereen dat het voor mij is?
Niet oké.
-Is het een wedstrijd? -Nee.
Ik dacht dat het iets altruïstisch was.
-Ja. -Dan gaan we akkoord.
-Wat? -Je komt hier wonen.
-Toch? -Klaar.
Mooi. Ik neem iets te drinken.
Bedankt dat je dat over de donut verklapte.
Ze is nu heel kwetsbaar.
Praat zacht en geen plotselinge bewegingen.
-Goed. -Algemene regels.
Geen smokkelwaar, drugs,
wapens, iets wat een wapen kan worden.
-Oké. -Dus ook pennen, potloden,
gereedschap, veters, touw, vijlen,
flesopeners, enzovoort.
-Oké. -Praat met de patiënt
voor wie je hier bent. Open geen ramen
en sluit geen deuren. Begrepen?
Ja.
We hebben een lijst met de dingen
die haar van streek maken. Noem ze niet.
Dat lijken vooral ex-geliefden te zijn.
Dat zijn:
'Vincent Price, Edgar G. Robinson, Jan van Jan en Dean,
'en Dean, Howlin' Wolf, Salvador Dali, Cubby O'Brien.'
Van de Mickey Mouse Club?
'Fess Parker, Igor Stravinsky, Adlai Stevenson.'
Ik geef je de lijst. Die is lang.
En noem Cleveland niet
of het woord 'vocht'.
Dat laatste snap ik.
Rechtdoor.
Sophie?
Hemel, Susie. Je bent er.
En uit eigen wil.
Dat maakt het speciaal.
Je hebt me heel vaak gebeld.
O, ja? Alles is heel wazig.
Ik zie wolken in de vorm van fruit.
Daar is een banaan.
Daar een kumquat.
Ga zitten.
Hoe ben je hier beland?
Ik ben door een hel gegaan.
Na Miss Julie ging het snel bergafwaarts.
Duisternis omhulde me, als een oude nertsmantel.
Ik had hulp nodig.
Ik sprak mijn advocaat, persagent,
manager en investeringsmakelaar.
En we besloten dat ik een zenuwinzinking moest hebben.
Kreeg je die?
Daar is mijn lieve Helen. Hallo.
Hallo, Sophie.
Ik praat met mijn manager.
-Hoe is het met Leslie? -Nog aan de beademing.
-Iemand opende haar raam. -Dat mag niet.
Ze onderzoeken het.
-Dag. -Ik zie je bij sjoelen.
Jezus.
Je went eraan.
Kijk ons nou.
Twee vrouwen in het gekkenhuis.
Ik ben op bezoek, maar er is een reden voor.
-Dawes. -Ja, mevrouw.
Het is tijd voor mijn pillen.
Uw timing is perfect,
-zoals gewoonlijk. -Ja.
Het lijkt goed met je te gaan.
Daar ben ik blij om.
Wil je zo'n gele? Die vind ik niks.
We moeten iets zakelijks doen.
Iets wat je moet tekenen.
Wil je m'n handtekening?
Zoiets. Het is maar een document
waarin staat dat we geen zaken meer doen.
Een advocaat heeft ernaar gekeken.
Het is een formaliteit, aangezien
we niets meer met elkaar te maken hebben.
Maar je bent mijn manager.
-Dat ben ik niet. -Je kreeg me op Broadway.
-Dat deed mijn manager. -Ik ben je manager niet.
Zo veel avonturen voor ons.
Ik en mijn manager.
Ik ben je manager niet.
-Wel. -Niet.
Lees dit.
En?
Een ontbinding van uw samenwerking.
Wil je dit echt?
Ja.
Prima.
Het is tijd voor mijn bad.
LUCILLE VERDOMDE BALL
Lucille, wacht.
Klop, alsjeblieft. Dit is een badkamer.
-Mijn badkamer. -Ze worden gedeeld.
Is dat niet meer zo?
Ja, maar waarom werk je in mijn, onze badkamer?
Ik heb geen werkkamer en moet ergens schrijven.
Het moet knus zijn, want dan ben ik creatief.
Maar de andere badkamer is hetzelfde.
Te dicht bij de kamer waar je moeder slaapt.
Dit wekt haar en dat is onbeleefd.
Ja. Dat wil je niet.
Je had geen rode pennen.
Nog iets?
Deur.
Je bent wakker en reorganiseert mijn keuken.
Die heel lage planken stonden bomvol,
omdat je kleine vriendin dat zo heeft gedaan.
Ik vond dat het werkte.
Wel voor Klein Duimpje, maar niet voor mensen van normale grootte.
-Begrepen. -Isobel?
Imogene.
Papa. Mama is wakker.
Wat wil je als ontbijt?
Cornflakes.
Je bent consequent. Dat bevalt me wel.
Mama, heb jij de melk gepakt?
Nee.
Shit.
-Miriam. -Jezus.
Besluipen jullie me?
We zijn gaan wandelen.
Dit?
Ik vreesde dat hij zou bederven
en wilde hem in mijn koelkast zetten
tot je terug was.
Dat wilde ik voor iedereen doen.
De Melkfee. Maar je bent terug.
Dat hoeft dus niet.
Alsjeblieft.
Geniet van je melk.
Leuk je te zien.
Aardig van je ouders dat ze je appartement terugkochten.
Anson Farms. Met Gus.
Hoi. Met Miriam Maisel.
Er is iets gebeurd met onze melk.
Ja, Maisel, 385 Riverside.
-Ik wilde bellen over uw rekening. -Wat?
U hebt geen kredietverleden met ons.
We hebben vijf jaar een rekening gehad.
Uw man had de rekening.
Joel Maisel.
Hij had de rekening.
En ik ben Mrs Joel Maisel.
Zijn vrouw, destijds.
Hij betaalde, dus het was de zijne.
De onze.
U begint vanaf nul,
we willen 'n aanbetaling.
-Sorry. -Dat kan ik niet op cornflakes doen.
Bezorg me verdomme wat melk.
-Miriam. -Dit is ons beleid.
Ik kan niets doen.
Dat is heel aardig... Gus.
Wil je iets weten, Gus?
Zo lekker is jullie melk niet.
-Dat spijt me. -Net koeienpis.
-Miriam. -Jullie boter stinkt.
-Mevrouw... -Jullie hebben inferieure koeien.
-De mening van een ex-klant. -Mevrouw...
Toast of een banaan, knul. Kies maar.
Nee. Die wil ik niet.
Het is 'n verdomde mannenwereld, schat.
Oké.
...trotse zoon van Harlem, Shy Baldwin, gaat trouwen.
Zo veel dames met een gebroken hart.
Shy vroeg zijn vriendin
Monica Johnson op het podium in Parijs.
Hij knielde en deed een aanzoek
waar 3000 fans bij waren.
Het huwelijk vindt plaats in New York
na Shy's Europese tournee.
Later meer hierover.
Maar we feliciteren het gelukkige paar.
Gelukkig zei ze ja
waar al die fans bij waren.
Alsof iemand Shy Baldwin zou afwijzen.
Ja.
-Hallo? -Hé, zus. Goed nieuws.
Goed nieuws? De cheque?
Ze schrijven hem vandaag uit. Zakelijke taal.
Als ze cheques geven,
schrijven ze die uit.
Je hebt een wonder verricht.
Bedankt. En ik heb een nieuwe baan.
Waar?
Op het verzekeringskantoor.
-Hoi, Marcie. -Hoi.
Welk verzekeringskantoor?
Ons verzekeringskantoor, gek.
Hoezo werk je op ons verzekeringskantoor?
-Mr B heeft me aangenomen. -Waarvoor?
-Als secretaresse. -Onmogelijk.
Ik heb gedaan wat jij zei.
Ik ging met hem naar bed en hij zei:
'Vrijdag krijg je de cheque. Nog 'n keer.'
Ik zei niet dat je met hem naar bed moest.
-Ik dacht van wel. -Ik zei 'flirten'.
Niet 'naar bed gaan'.
Maar nu hebben we iets.
Hij zei: 'Wil je werk?'
Ik zei: 'Ja. Als ik niet hard hoef te werken.'
Hij zei: 'Is goed.'
Ik doe soms dingen met hem tijdens de lunch.
Dat vind ik prima.
Voor de duidelijkheid.
Jij werkt voor de verzekering die wij hebben opgelicht,
doet dingen met de verzekeringsagent
die nu betrokken is bij de fraude?
Dat kan als je iets met mannen hebt.
Ik zei niet dat je dat moest doen.
Niet schreeuwen. Kom op,
jij begon door het geld van je cliënt te stelen.
Ik heb het geleend.
Als je het leent zonder iets te zeggen,
is dat toch stelen?
Ben je op kantoor waar mensen je horen?
Ja. Hoe is het, Kyle?
Hou je kop dan.
Heethoofd.
Ik hang op. Doe je man de groeten.
Zeker. Hij is blij met mijn baan.
Regel die cheque gewoon.
Hallo?
-Met mij. -Miriam? Je klinkt raar.
Ze verhogen mijn melkkrediet niet.
-Je wat? -Mijn melkkrediet.
Wel voor Joel, niet voor mij,
want het stond niet op mijn naam.
Nu moet ik betalen voor melk.
Ik weet niet waarom ik het zo erg vind, maar 't is zo.
Geven ze je melk zonder te betalen?
Waarom wist ik dit niet?
Geen idee. Gisteren voelde ik me geweldig.
Nu heb ik het gevoel dat niets werkt,
dat ik gek was om 't appartement te kopen.
M'n moeder zet mijn keuken op zijn kop.
M'n vader zit in de badkamer en gebruikt mijn lippenstift.
-Wat? -Waarom heb ik het gekocht?
Correctie, mijn ouders kochten het,
dus ik ben de schooier en ik krijg geen krediet.
Helemaal niet.
Ik kneep m'n dochter. Ze arresteren me.
Zal ik langskomen?
En L. Roy Dunham heeft weer over me geschreven.
Ja. Ik zag het.
Hij roemde een komiek in de Copa met:
'Zijn optreden was anders dan de ongrappige kronkels
'van niemands favoriet, Mrs Maisel.'
Hij schrijft over me als hij niet over me schrijft.
Hij schreef: 'De zeer ongrappige kronkels van Mrs Maisel.'
Onthield je dat?
Nee. Ik heb de krant hier. Hij is een eikel.
Als hij hoort dat m'n kinderen geen melk krijgen...
Ze zullen klein en jichtig zijn
en Imogene organiseert hun keukens,
de Lollipop Guild,
en Ethan wordt elke dag gepest,
omdat ik geen melk voor cornflakes heb.
Dat is mijn leven.
Waarom kreun je?
Ik heb mijn bed verplaatst,
maar dat werkt niet.
Het moet terug naar waar toen Joel,
die een geweldig kredietverleden heeft, hier woonde,
wat niet het punt was. En ik...
Ik heb het echt verpest met Gus.
'Koeienpis.' Ik ben een monster.
-Weet je wat er gaat gebeuren? -Wat?
Ik trouw weer met Joel,
dat vindt zijn vriendin niet leuk,
of ik ga langs ziekenhuizen op zoek naar een leuke arts,
want dit is niet goed.
Ik heb melk. Die is maar een week oud.
Nee, bedankt.
Ik moet ophangen en mijn zoon droge toast voeren.
Miriam...
Bedankt, Sal.
Die mag je toch niet eten van je vrouw?
'Hartaanval op een stokje.'
Ik ben nu ongetrouwd.
Jammer. Was dat de vierde?
Vijfde? De eerste was Susan.
Sandra.
De laatste was toch Sandra?
Ik trouwde twee Sandra's.
Je maakt het moeilijk.
De eerste Sandra was een junk.
Toen Dotty. Ze verliet je voor Hal Roach.
Je ging internationaal met de flamencodanseres.
Conchita, hoe heet ze?
Verliet je voor Hal Roach.
De tweede Sandra met de grote borsten.
Zat er één tussen Dotty en Conchita?
Als je mee wilt lopen, loop dan.
Stalk me niet.
Oké.
Vertel. Waarom ben je hier?
Sophie.
Wat een verrassing.
Ze is gek, Harry.
Erger dan ooit.
Zo gek als Frances Farmer.
Zit ze in dat gekkenhuis?
Ik ging op bezoek. Ik wilde haar een contractontbinding
laten tekenen. Ze wilde het niet.
Wacht tot het afloopt.
Het is afgelopen voor haar.
Jeetje. Kil.
Het is een kille business.
Je had gelijk.
Ik heb altijd gelijk. Wist je dat niet?
Op jouw rare manier waarschuwde je
me voor haar.
Je moet doormaken wat je moet doormaken.
Dat is mijn bankje.
Vind je het leuk?
-Hoezo is dit jouw bankje? -Lees maar.
'Harry Drake. Hoe fijn is het.'
Cadeau van Gleason.
En kijk wat een mooi uitzicht.
Ik zie vanaf hier twee van de penthouses die ik aan vrouwen verloor.
-Wat? -Je hebt haar op Broadway gekregen.
Maar het was een ramp.
De Hindenburg maal zes.
Als Sophie iets minder gek was
en jij haar door de première had gekregen,
zou je een legende zijn.
-Het was niet voorbestemd. -Dan zou ik jou stalken.
Tien Broadway-investeerders willen me aanklagen.
Stelt niks voor. Ik word elke week aangeklaagd.
Dit is de meest proceszieke business
in de meest proceszieke stad
in het meest proceszieke land ter wereld.
Het is Amerika.
Hoe gaat het met je meisje?
Nog 'n probleem. Wat moet ik met haar doen?
Dat gedoe met Shy Baldwin. Heftig.
Nu heeft ze een idee over hoe ze verder wil.
Een meesterplan waar ik niets van snap.
-We zitten vast. -Dump haar dan.
-Wat? -Dump haar. Zoek iemand anders.
Ik ga haar niet dumpen.
Ik geloof in haar. Meer dan ooit.
Ze heeft iets. Ik weet het.
Ze is zo koppig.
Als je haar niet dumpt, zorg dan dat ze optreedt.
Maar ze is heel kieskeurig. Ze wil kleine locaties.
-Geen drank, geen geld. -Vertel mij wat.
Luister niet naar haar.
Komieken zijn gek. Allemaal.
Ze maken idiote keuzes, zien door de bomen het bos niet.
Ze is boos, luchtte haar hart, jij luisterde.
Zorg nu dat ze weer optreedt.
Ja. Je hebt gelijk.
En ga diversifiëren.
Zorg voor wat meer cliënten.
Ik moet gaan. Als ik vijf minuten weg ben,
breken er branden uit.
Bedankt, Harry. Echt.
Ik bel wat mensen voor die Broadway-jongens.
Geen aanklacht.
Serieus?
Mensen praten over je.
-Niet goed. -Het geeft niet wat ze zeggen,
als ze maar over je praten.
De San Remo.
Twaalf kamers, zeven badkamers, personeelsverblijf.
Die doet pijn.
Tot ziens.
Ik kom eraan.
-We gaan. -Wat?
Nu. We gaan uit.
-Waarheen? -Niet denken of praten, maar lopen.
Goed. Ik ben zo terug.
-Waar ga je heen? -Een hoed halen.
Het is niet alleen een hoed.
-Jawel. -Verkleed je niet.
-Dit is oké. -Een hoed.
Het is nooit alleen een hoed.
-Kom. -Ik wist niet dat we
hierheen gingen.
Wat dacht je dan? Mosselen eten?
-Ik ga voor mosselen. -Stap uit.
-Lekker. -Ik trek je eruit.
-Je bent zo bazig. -Stap uit en ga naar binnen.
Onder protest.
Genoteerd.
Gelukkig heb je je omgekleed.
De namen van de Yankees?
Wat als Whitey Ford in een Chevy reed?
Of Mickey Mantle zijn prijzen niet kwijt kon.
Krijgt Jim Coates het koud in de winter?
-Bobby. -Ja?
-Ik heb haar meegenomen. -Leuk stel.
-Voor een set. -Geen plek meer.
-Dus? -Dus?
-Dump iemand. -Waarom?
-Serieus? -Ik had vorige week een vrouw.
-Niet deze. -We gaan.
Je weet dat ze goed is.
Het afdankertje van Shy Baldwin?
-Val dood. -Nu krijgt ze een plek.
-Echt? -Nee, maar
ik ben aardig. Je mag binnenkomen.
Voor niks. Maar drink wel.
Dat maakt me pissig.
Mij ook. Wil je iets drinken?
-Ik heb 'n borrel nodig. -Ik ook.
Het nieuwe boek van Harper Lee?
-Bier. -Martini. Met olijven.
Raad wat haar lievelingsdrankje is. Tequila Spotvogel.
Toch flauwe mosselen.
Genoeg. Nu stel ik een heel grappige man
uit Crown Heights voor.
Hij heeft zelfs gedoucht.
Hier is de grote man, Noah Birnbaum.
-Kom op. -Noah Birnbaum?
Noah Birnbaum.
Wilde Bobby Birnbaum niet dumpen voor mij?
Ben ik zo diep gezonken?
Nee. Bobby is gewoon een stomme eikel.
Je bent wat je eet.
Zo'n prutser.
Hallo, mensen. Hoe is het?
Begint hij met een groet
aan zijn zak vol gepruts?
-Prutser. -Prutser.
Heeft iedereen een drankje? Ja?
Een niet-jood drinkt Cabernet.
-Die ken ik. -Toch?
De joodse favoriet is:
'Het is hier te koud.' Prutser.
Prutser.
Ik liep langs een kerk met mijn vriend Sid.
Er stond: '50 dollar als je katholiek wordt.'
Sid zei: 'Ik heb geld nodig. Ik ga.'
Even later kwam hij terug. Ik zei:
'Heb je 50 dollar gekregen?'
Hij schudde zijn hoofd en zei:
'Joden denken alleen maar aan geld.'
Ik ben joods.
Dat was hard.
-Boeien. Nog een. -We gaan door.
Een kind vertelt zijn moeder over zijn rol in het schoolstuk.
Ze zegt: 'Welke rol?'
-Achter mijn rug. -'De joodse echtgenoot.'
De moeder zegt: 'Zeg tegen de leraar
'dat je een rol met tekst wilt.'
-Leuk. -Vind je dit grappig?
Er zit een spotvogel
-in het publiek. -Wat doe je?
Ik heb wat plezier.
Niet doen. Stewie, nog één woord en je gooit ze eruit.
Pretbederver.
Arme Mozes.
Een stel joden door de woestijn leiden.
Wat een hoofdpijn.
Logisch dat God hem twee tabletten gaf.
Ma? Pa? Ik ben het.
Joely. Kijk nou wat je bij je hebt.
Pa wilde de laatste vijf jaar.
Jouw systeem van twee boeken
maakt 't nog groter.
Leg ze neer.
Blijf iets eten.
Nee, ik heb haast.
Geen vraag, maar een bevel. Je bent te mager.
Oké. Misschien iets kleins.
Ruikt goed.
Ik heb je lievelingseten gemaakt.
Vergeten.
Dit is Lena Brofmann. Ze woont verderop.
Ze is lerares op de openbare school.
-Zeg gedag. -Hoi, Lena.
-Hoi. -Waar geef je les in?
Muziek. Harmonie en compositie.
En ik ben fluitiste.
-Dat wilde ik net zeggen. -Ma.
Joel heeft een muziekclub,
dus jullie hebben veel gemeen.
Geweldig, toch?
Kom op, allebei.
Ga zitten.
-Iets meer? -Ja. Een beetje.
Ga zitten.
Jullie praten. Leer elkaar kennen.
Het eten is bijna klaar.
Gaat het?
Ja. Alleen iemand die zegt: 'Laat me eruit.'
-Wil je me even excuseren? -Natuurlijk.
-Ma... -Knap, hè?
Je bent gek.
-Ik blijf niet. -Je blijft.
Waarom is er geen achterdeur?
Net kon je nog blijven. Wat is er veranderd?
-Lena Brofmann. -Wat?
Ze is knap en heeft talent.
-Zou ze haar fluit hebben? -Ze is zwanger.
-Een beetje. -Dat kind loopt bijna.
-Meer zout. -Ik date geen zwangere.
Nee. Er is geen tijd voor daten.
Ik zeg dat ik ziek ben. En dat jij gek bent.
Je bent een gescheiden man met twee kinderen
en een nachtclub in Chinatown,
wat niet uit te leggen is.
Je kunt niet kieskeurig zijn.
-Ma. -Je hebt gezelschap nodig.
Iemand om bij te zijn.
Een man heeft een goede vrouw nodig.
Waar zou je vader zijn zonder mij?
Pas op.
Geef me één goede reden waarom je niet
kunt eten met dat meisje.
En...
-Hoe vind je lesgeven? -Geweldig.
Ik hou van kinderen.
Een applaus voor een heel grappige man. Ik.
Maar ook iets voor mijn maat Frankie Borden. Goed gedaan.
Frankie moet gevierendeeld en verkracht worden door een zebra.
Dit is echt het dieptepunt.
Nu komt er een erg grappige man
die Billy Jones heet.
Bedankt. Ik heb hem niet gebaard, maar goed.
-Billy Jones? -Jezus.
Het dieptepunt van het dieptepunt.
Eerst vertel ik iets over de nieuwe shows.
Daar is hij.
Hij staat zelfs als een prutser.
Voor één avond hebben we een ster.
Big Dave is de hoofd...
Zelfs Billy loopt weg voor zijn act.
Zijn vreselijke act. Die hoor ik in mijn nachtmerries.
Ik ben zo terug.
Waar ga je heen?
Waarom die grijns?
Nou, Billy Jones ging buiten roken.
We hebben tien minuten
voor hij om
het gebouw is gelopen.
-Wat? -Ik heb hem buitengesloten.
-Je bent een kreng. -Ja.
Hier is hij,
net terug van een wereldtournee,
als de wereld Scranton heette.
Ieders favoriet, behalve van zijn vrouw,
Billy Jones.
Waar ben je, Billy?
-Waarom grijns jij? -Billy Jones.
Bedankt.
Ja, Billy.
Waar is Billy?
Zware week.
Vrouwen.
Je kunt niet met ze leven en... Dat is het.
Je kunt niet met ze leven.
'Mijn vrouw.' Man.
Een medium zei dat ze in een vorig leven Mary Queen of Scots was.
Ik zei: 'Hopelijk was het leuk. In dit leven
'ben je Mary, Was m'n sokken.'
De vrouw zegt dat ze wil werken.
Kun je dat geloven?
Ik zei: 'Je hebt twee jobs die je nooit doet.
'Hand en blow.'
Die draag ik op aan m'n vriend Bobby.
Zet haar microfoon uit. En de spot.
Waarom praat mijn vrouw altijd tijdens de wedstrijd?
Shit.
'...iets leuks verpesten, dan gaan we naar de slaapkamer.'
Je dumpte Birnbaum en Borden niet.
-Wat is er mis met je? -Doe je act.
-Zij deed hem. -Maar beter. En op hakken.
-Voorgoed verbannen. Allebei. -Laat los.
Je was ooit grappig.
-Wat is er gebeurd? -Wat?
Je vindt ze leuk als Billy ze vertelt.
Dit is een entertainmentbusiness.
Mensen willen niet dat jij 't belachelijk maakt.
Ze willen een leuke avond.
Dat deed ik ook.
Ik gaf ze een leuke avond.
Bespaar je twee dollar.
Ik geef een leuke avond voor minder.
Wie wil er een leuke avond?
Wat doe je ten westen van Third Avenue?
-Wat? -Kom mee.
-Wacht. -Ze is een komiek.
Ja. Ze is heel grappig.
Wacht.
Daar gaan we verdomme weer.
Was dat een goede schreeuw?
-Een goede schreeuw. -Mooi.
Heel spannend. Ik moest woorden opzoeken.
Ik was de beste op Princeton. Ik ken woorden.
Ik verander ze.
Laat de lezers hun woordenboeken afstoffen.
Ik heb wat onderstreept. Dat kan weg.
Mooi. Ik ben blij.
Dit maakt je nog blijer.
En bespaart een postzegel.
Wat is het?
-Je eerste salaris. -Mijn eerste salaris. Geweldig.
Wil je de postzegel?
Hoeft niet. Bedankt, Gabe.
Jij bedankt.
Alles wat wij tegen mannen zeggen, gaat door een soort filter
dat wij niet hebben.
We zeggen nee, zij horen ja.
Wij: 'Stop.' Zij horen: 'Ga door.'
Wij: 'Iets leuks doen?'
Zij horen: 'Iets leuks doen?'
Hetzelfde, maar ze halen het uit de context.
Taalgebruik. Ik weet het.
Daar gaat het bij mij altijd om.
Vanavond zei ik iets
en werd opgepakt.
Het gaat niet om wat je zegt,
maar om waar je bent
als je het zegt.
En wie erbij is als je het zegt
waar je dan bent.
Cocaïne?
Waar zit je voor?
-Tippelen. -In die jurk?
Ik zit hier omdat ik iets zei
binnen gehoorafstand van die verdomde agent Krupke.
Taalgebruik. Ik weet het.
Wil je vuur?
Bedankt, lieverd.
Je eerste keer?
-In de bak? Echt niet. Jij? -Ja.
Je went eraan.
Ik bedoelde...
Laat maar.
Waar was ik gebleven?
Ja. Heb ik het al over Bobby gehad?
-Alleen Billy Jones. -Noah Birnbaum.
Dan heb ik het beste voor het laatst bewaard.
Miriam Maisel, je borg is betaald.
Geef me even om dit af te ronden.
Bobby.
Dat kan zijn haar niet zijn.
Ik weet dat het ver gaat.
Het gaat heel ver.
-Je krijgt het terug. -Het is een valstrik.
Nee. Een lief meisje
wilde haar ouders niet bellen.
Jouw borg betalen, oké,
maar voor een onbekende hoer?
Ik ben geen hoer.
Ja. Je bent Miss Turnstile 1959.
Ik ben blij dat je ja zei.
Sla rechtsaf op 6th.
Ik geloof haar.
Ze draagt geen ondergoed.
Je moet dingen laten ademen.
Rijden we rondjes?
Nog twee straten. 46th.
Ik vond het leuker in de bak dan in die stomme club.
Betere belichting.
Bobby is een zak. Die club is dood.
Dat is mijn punt.
Ik wil dat spel niet spelen. Ik ben te oud.
Je bent nog geen 30.
Ik voel me oud.
Ik wil alleen naar de Gaslight.
Plekken waar ik kan praten. Mezelf kan zijn.
Goed.
Blijf in de Village, de cafés.
Maar verdien iets.
Clubs verdienen geld met drank.
Ik runde de Gaslight. Zonder drank is er geen geld.
Ik doe drie shows per avond. Vier.
-Vijf. -Niets maal vijf blijft niets.
Zonder drank is er geen geld.
Voor geen van beiden.
-Ja. -We zijn er voorbij.
Ik neem altijd de metro. Als je uit lijn A stapt,
is het twee straten verderop.
Helpt dat?
Hé, Mikey.
Ik ben zo terug.
Bunny. Ik ben gearresteerd.
Goed zo.
Koffie. Wil je koffie?
Die heb ik nodig.
Ik hoef niet.
Heeft iemand $20?
Denk je dat ik Rockefeller ben?
Ik kom twee dollar te kort. De rest heb ik.
Ik had het moeten zeggen.
Hoe breng je dat onder woorden?
Ben je nieuw?
Een applaus voor Lana La Rue.
Een aardig, patriottisch, jong meisje.
Ik zie dat een paar jongens nog salueren.
Hou de rest maar. Blijf ze brengen.
Mooi pak.
Er ligt nu vast een naakt lijk in een mortuarium.
Over lijken gesproken...
Ooit van rigor mortis gehoord?
Ik wil weer jong zijn, maar ik wist niet dat je moet sterven om stijf te blijven.
Dit is mijn laatste avond hier in de Wolford.
Feliciteer me niet allemaal tegelijk.
Fijn pensioen.
We moeten het mijn ouders vertellen.
Ik heb het steeds uitgesteld.
Zegt 'Lena Brofmann' je iets?
-Hé. -Stop.
-Hoe ben je binnengekomen? -Gebrek aan beveiliging.
Wat is dit?
Het geld dat je me leende om Midge's geld terug te geven
-dat ik kwijt was. -Vergokte.
En die verzekeringsman?
Doet hij nog onderzoek?
Mijn zus pijpt hem elke dag op kantoor,
dus dat zit goed.
Dus we staan quitte.
Ik ben weer terug bij af.
Minder, na de borg voor Miriam en die hoer.
Elke zin die je zegt, is erger dan die ervoor.
Wacht.
Doe nooit meer,
echt nooit meer,
iets louche met mijn vrouws geld.
-Ex-vrouw. -Niet doen.
Mama?
Alles staat te hoog.
Ik ben geen giraffe. Ik wil een normale keuken.
Ga door.
-Papa? -Miriam. Hallo.
Hoe was je avond?
Prima. Ik ben opgepakt voor prostitutie.
Dat is mooi.
Is alles goed?
Ja. Alles is goed.
Maar ik moet
iets serieus met je bespreken. Ga zitten.
Ga zitten.
-Miriam... -Dat is niet je eerste glas.
Ik vind het verkeerd
dat een man onderhouden wordt door z'n dochter.
Het is tegen de wetten
-van vader-dochterdom. -Oké.
Ik kreeg vandaag mijn eerste salaris van The Voice.
Ik geef alles aan jou
voor de onkosten. Pak aan.
-Papa, echt... -Pak aan.
Is dit voor een hele week?
Ja.
Wat dekt het?
-Eerlijk? -Ik wil dat je eerlijk bent.
-Een ei. -Eieren zijn lekker.
Dus één ei.
-Twee? -Te weinig voor 'n omelet.
Het kan genoeg zijn voor wat zout.
Een halve wortel.
-Is dit echt voor een hele week? -Dat is mijn weeksalaris.
Hebben ze gezegd dat het zo weinig zou zijn?
Ik denk het. Ik was zo enthousiast toen ze me aannamen
dat ik niet goed luisterde.
Had ik die postzegel maar genomen.
-De wat? -Laat maar.
Drink mee.
Weet je wat zo ironisch is?
De baan
is geweldig.
Ik bedoel
echt geweldig.
Ik mag die mensen.
Ze zijn anders, slim,
maar losser.
En het grappigste is...
Ja?
Ze lijken me te mogen.
Iedereen mag jou.
Bij Columbia mocht niemand me.
En kijk dit.
Dat ben jij.
-Lijst hem in. -Ik kan me geen lijst veroorloven.
Het is echt wel genoeg.
Grapje.
Maar wat kan de overheid
voor de 96 cent
ingehouden belasting kopen?
Even denken.
-Een straaljager? -Nee. Die kosten meer dan een dollar.
-Wat nietjes. -Maar geen nietmachine.
Dat gaat nog even duren.
Ik weet dat dit een schok is, maar
bekijk het zo. Je doet iets wat je leuk vindt.
Ja.
Wij allebei.
We beoefenen onze kunst.
Al was bankieren misschien slimmer geweest.
Weet je zeker
dat je dit allemaal aankunt?
Op kunst.
Ondertiteld door: AC
Creatief Supervisor Sofie Janssen