ซานฟรานซิสโก ปี 1965
รัฐธรรมนูญแค่กำหนดว่าทุกคน
ผิดศีลธรรมเวลาที่กระทำผิดกฎหมาย
จากนั้นเมื่อพวกเขาถูกจับ พวกเขาคือคนที่ทำตัวไม่เหมาะสม
มันก็เป็นแบบนั้นแหละ
ครับ สี่ปีที่ผ่านมา ผมเข้าๆ ออกๆ ศาล
และผมก็คิดออกว่าหลังจากสี่ปี
ทำไมผมถึงถูกจับหลายครั้ง
ฟังสิ่งที่เกิดขึ้นนะ
ผมแสดงน่าจะตอนห้าทุ่ม
ผมไม่รู้เลยว่า 11 โมงเช้าวันถัดไป
ต่อหน้าคณะลูกขุนที่ไหนสักแห่ง มีผู้ชายอีกคนแสดงการแสดงของผม
คนที่ได้รับการแนะนำตัวว่า เลนนี บรูซ แบบตัวเป็นๆ
"เขาอยู่นี่แล้ว เลนนี บรูซ แบบตัวเป็นๆ"
ผู้พิทักษ์สันติราช ที่ได้รับการฝึกฝนมาเพื่อ...
ตระหนักถึงอันตรายชัดเจนและซึ่งหน้า ไม่ใช่เหตุการณ์สมมุติแกล้งทำ
คณะลูกขุนดูเขาแสดง และพวกเขาบอกว่า "ห่วยมาก"
แต่ผมโดนจับ
และที่ตลกคือผมต้องไปศาล เพื่อแก้ต่างให้การแสดงของเขา
ผมอยากให้คุณดูสิ่งนี้
ตรง "ศาลอาญา เมืองนิวยอร์ก ส่วนสองบี เขตปกครองนิวยอร์ก"
"ผู้พิพากษาผู้ทรงเกียรติ..." "ทนายความ...
"ตามข้อมูลที่แจ้ง ในวันที่ 3 เมษายน ปี 1964
"จำเลย เลนนี บรูซ และ แฮโรลด์ แอล. โซโลมอน
"ถูกตั้งข้อหาสองกระทง
"ดำเนินการแสดงที่ไม่เหมาะสม ละเมิดมาตรา 1148
"ของกฎหมายอาญาแห่งนิวยอร์ก"
เอาละ นั่นคือคณะลูกขุนใหญ่ นั่นคือการโดนจับครั้งแรก
"ในระหว่างการแสดงครั้งแรก
"บรูซลูบไล้ไมโครโฟน ด้วยท่าทางสำเร็จความใคร่ตัวเอง
"การแสดงครั้งที่สอง ขณะที่เล่าเรื่องลามกอนาจาร
"บรูซหันหลัง
"และขยับมือของเขา ด้านนอกขึ้นลงตรงเอว
"ด้วยท่าทางบอกใบ้หยาบโลน สื่อถึงท่าลามกและสำเร็จความใคร่ตัวเอง"
โอเค ผมเลยเตือนเขาให้บอกว่า มันคือท่าให้พร
ไม่ใช่สำเร็จความใคร่ตัวเอง
เพราะผมคงไม่มีทางทำท่าแบบนั้น
เพราะผมเป็นห่วงภาพลักษณ์ตัวเอง
และผมรู้ว่าอะไรทำให้พวกผู้หญิงโกรธ
อะไรที่น่าเกลียด และทำให้พวกเธอกลัว
ผมเลยบอกว่า บอกเขาไปว่ามันคือท่าให้พร
โอเค
"สาม นักบุญพอลล้มเลิกการเอากัน"
โอเค สิ่งที่ผมพูดคือ...
มันถูกแจ้งออกไปแบบนี้ ผมบอกว่า...
ผมลืม นานมากแล้วที่ผมแสดงตอนนั้น
ผมบอกว่าการครองตนเป็นโสด...
ตอนนั้นผมแสดงยังไงวะเนี่ย
คือผมลืมการแสดงนั้นไปแล้ว
ไม่ มันแปลกนะ เพราะผมไม่รู้เลยว่า มีการแสดงที่พวกเขาเอาไปใส่
และผมลืมไปแล้วว่ามันเริ่มตรงไหน
ผมคิดว่าผมพูดถึงการที่ชาวยิวสูญเสีย...
- นี่ คุณอยากเห็นผมเต้นรำไหม - ไม่เอา
โอเค ผมจะเต้นให้คุณดู
นี่เป็นครั้งแรกที่ผมเต้นรำต่อหน้าผู้ชม
นี่คือการเต้นรำพื้นบ้านอเมริกัน ในแบบของผม
สวัสดี
สวัสดี เลนนีลามกอยู่นี่
เลนนีลามกจะขึ้นเวทีแล้ว ผู้ผลิตสื่อลามก
นี่ ผมชอบทำงานกับคุณมาก จริงๆ นะ
และอย่างที่วิล โรเจอร์สเคยบอกไว้
"ผมไม่เคยเจอทอมที่ผมไม่ชอบ" และราตรีสวัสดิ์
เลนนี บรูซ
เออ
จำฉันได้ไหม ซูซี ไมเยอร์สัน
ยัยจอมจุ้นคนไม่สำคัญ จากถนนอัลเลอร์ตันเหรอ
ไม่ใช่ ฉันเป็นผู้จัดการ ฉันเป็นผู้จัดการของมิดจ์ เมเซิล
คุณเคยเป็นผู้ชายไม่ใช่เหรอ
เปล่า ไม่ใช่
นี่ ใครมีบุหรี่บ้าง
ที่แสดงบนเวทีน่าสนใจนะ
ใช่ คุณเห็นผมเต้นไหม
ถ้าเจอสลิม ฝากบอกเขาว่าฉันอยู่นี่ และเขาต้องหานาฬิกามาใส่ได้แล้ว
- การแสดงจบไปหลายชั่วโมงแล้ว - ได้เลย
นี่ เลนนี อยากออกไปคุยกันข้างนอกไหม
ให้ตายสิ จำได้แล้ว แก๊สไลต์ใช่ไหม
ใช่ แก๊สไลต์ เมื่อนานมาแล้ว ตอนนี้ฉันเป็นผู้จัดการแล้ว
ผู้จัดการร้านแก๊สไลต์เหรอ
ไม่ใช่ ผู้จัดการศิลปิน
ฉันเป็นผู้จัดการของมิดจ์ เมเซิล
เป็นผู้จัดการของดิ๊ก เกรกอรี่ ของฟิลลิส ดิลเลอร์
ผู้จัดการของเออร์ธา คิตต์ ฉันเป็นผู้จัดการของหลายๆ คน
ไปหาอะไรกิน ดื่มกาแฟกัน
ผมไม่หิว
ให้ฉันช่วยคุณกลับมาตั้งตัวได้ เอาไหม
กลับมาตั้งตัวเหรอ
สิ่งที่ฉันเห็นบนเวทีคืนนี้มันโคตรอัปยศ
ไม่มีใครอยากดูคุณพล่ามเรื่องไร้สาระ
พวกเขาอยากให้คุณตลก
คุณลืมวิธีเล่นมุก หรือตั้งข้อสังเกตเรื่องต่างๆ
โดยที่ไม่มีหมายเลขคดี มาเกี่ยวข้องแล้วหรือไง
ผมเป็นคนช่างสังเกตนะ
ผมสังเกตและรายงาน ผมทำได้แค่นั้น
คุณทำมากกว่านี้ได้
- ร้องเพลงเหรอ - แสดงตามคลับ
ให้ตายเถอะ ไม่เอาน่า
"ไม่เอาน่า" อะไร
คุณพูดเรื่องบ้าอะไร แสดงตามคลับเหรอ
ไม่มีแบบนั้นอีกแล้ว
คืนนี้บังเอิญได้งานน่ะ พวกเขานึกว่าจ้างบรูซ ลี
คุณพยายามจะลุกขึ้นยืนเหรอ
ผมไม่รู้ว่าผมแม่งพยายามทำอะไรอยู่
แสดงตามคลับ
ใช่ ผมพยายามลุกขึ้นยืน
ผมย่างเท้าเข้าไปในคลับ ฝั่งตะวันออกของแกรนด์แคนยอนไม่ได้เลย
ถูกผลักไสให้มาตะวันตก ผมไม่เหลือที่ให้ไปนอกจากคาตาลินา
สัปดาห์หน้าผมแสดงบนหลังปลาโลมา
โยนาห์กับวาฬ สำหรับฝูงปลา
ฉันเปลี่ยนเรื่องนั้นได้
เหรอ ยังไงล่ะ
ฉันมีเส้นสาย ผู้คนเป็นหนี้บุญคุณฉัน
คุณจะขอร้องให้คนช่วยเพื่อผมเหรอ ทำไม
เพราะคุณคือเลนนี บรูซ
มีคนแบบคุณได้แค่คนเดียว เอาเขากลับคืนมาเถอะ
เลนนี สลิมมาแล้ว
เก็บความช่วยเหลือไว้
เอาไปใช้กับคนที่คู่ควรเถอะ
ยินดีด้วยนะที่ได้เป็นตัวแทนดิ๊ก คาปรี เขาเป็นนักแสดงตลกที่ดี
นี่ ซูซี
มิดจ์อยู่ที่นี่หรือเปล่า
เปล่า มีแค่ฉัน
เป็นไง
ไม่
- ได้บอกไหมว่าคุยกับอัลเบิร์ต กรอสแมน - เขาพังมาก มิเรียม
- เธออยากเข้าไปและ... - ไม่ๆ
นี่ เดือนหน้าฉันจะไปแอลเอ ถ้าเขาอยู่แถวนั้น ฉันจะลองอีกที
มาเถอะ ไปเมากัน
คุณนายเมเซิล หญิงมหัศจรรย์
นิวยอร์กซิตี ปี 1961
นี่ เพื่อน ตื่น
เร็วเข้า กลับไปนอนต่อที่บ้าน
โอเค ลุกได้แล้ว
นี่ หยุดนะ
แกสิหยุด
นี่ ฟังนะ
เธอไม่ฟังฉันเลย
แล้วคุณปล่อยตัวเธอเหรอ
เธอเล่นโป๊กเกอร์กับหัวหน้า
ฉันรู้สึกปลอดภัยมาก
เซ็นตรงนี้
ขอบคุณ
สวัสดี
ขอบคุณที่มา
ได้ของครบไหม
คนเราต้องการแค่สุขภาพดีใช่ไหม
ไปกันเถอะ
เอชแอนด์เอช พาย เค้ก
- นี่ - ขอบคุณ
คุณอยากได้อะไรอีกไหม
อยากเล่าไหมว่าเกิดอะไรขึ้น
โอเค
นี่ เวร
โทษที
- ฉันขอเขาให้พาเธอไปออกรายการ - อะไรนะ
เฮดี้ ฉันขอเขาให้ช่วยฉัน เพื่อพาเธอไปออกรายการ
ขอบคุณ
ฉันไม่รู้ว่าเขาจะทำไหม แต่ฉันขอไปแล้ว
เขาติดหนี้ฉันอยู่ ฉะนั้นเขาควรจะทำ
บางทีเขาอาจจะรู้สึกผิดกับทุกอย่าง
บางครั้งผู้คนก็รู้สึกผิด
แม้ว่าพวกเขาจะไม่แสดงออกใช่ไหม
ใช่ บางครั้งน่ะนะ
ฟังนะ ฉันรู้ว่า คุณไม่เคยอยากคุยเรื่องส่วนตัว...
ไม่อยาก
แต่คุณอารมณ์เสียมาก
ฉันติดคุกมาไง มิเรียม
นั่นทำให้คนเราเปลี่ยนไปนะ
เราใช้ชีวิตต่อไป
เราเก็บความรู้สึกนั้น ไม่คิดว่าจะต้องรับมือกับมันอีก
แล้วมันก็อยู่ตรงนั้น
กลับเข้ามาในชีวิตเรา
อย่างไม่ได้รับเชิญ แค่ยืนอยู่ตรงนั้น
แถมไม่ได้มีมารยาทพอที่จะอ้วนขึ้น
ขี้เหร่ โง่ หรือน่าเบื่อ
แล้วตอนนี้ดันผมทองด้วย โคตรทอง
คุณ...
เคยคบกันเหรอ
ฉันได้ทุนเรียนที่เพมโบรค
ฉันต้องทำงานในห้องอาหาร เก็บโต๊ะ
ทุกวัน เด็กสาวร่ำรวยคนนี้ และเพื่อนๆ ของเขาจะเข้ามา
นั่งโต๊ะโซนที่ฉันดูแลตลอด
และเขาโบกมือเรียกฉันขอน้ำตาลก้อน
น้ำตาลก้อนก็มีอยู่ตรงหน้าอยู่แล้ว มันไม่สำคัญหรอก
เขาจะเรียกฉันเพื่อขอน้ำตาลก้อน
แม่งทุกวันเลย
สุดท้ายฉันก็ทนไม่ไหว บอกเขาให้ไปให้พ้น
ฉันไม่ได้อยู่ตรงนั้น เพื่อเป็นความบันเทิงช่วงมื้อค่ำ
เขามองฉันและบอกว่า "แต่ฉันแค่อยากคุยกับคุณนะ"
แค่นั้นแหละ
แปดคำที่แม่งสาปส่งชีวิตฉัน
งั้นเพื่อให้ชัดเจนสุดๆ คุณสองคนเคยคบกันเหรอ
จะถามว่าเขาเห็นอะไรในตัวฉันงั้นเหรอ
เปล่า ไม่ใช่อยู่แล้ว ฉันรู้ว่าเขาเห็นอะไรในตัวคุณ
มันเป็นการจับคู่ที่ผิดธรรมชาติ ฉันรู้ แค่โง่มาก
เราดูตลกมากเวลาอยู่ด้วยกัน
ฉันมีหมวกอุ่นๆ มีขนและที่ปิดหู
พอฉันใส่หมวกใบนั้น ก็ดูเหมือนหมาของเขาเลย
เหมือนเขาพาฉันออกไปเดินเล่น
ฉันรู้ว่ามันไม่จริง
เราทะเลาะกันตลอดเวลา
ฉันเกลียดเพื่อนๆ ของเขา เขาเกลียดการไปคลับ
ฉันไม่เคยเจอครอบครัวเขา เขาไม่เคยเจอครอบครัวฉัน
เขาเคี้ยวแปลกๆ
ฉันมักจับได้ว่าเขาวาดรูปฉัน เวลาที่ฉันเผลอ
เขาใช้เวลาทำผมหลายชั่วโมง พูดเรื่องศิลปะจนฉันเบื่อ
แต่เขาก็ฉลาดและตลก
ฉันเชื่อเขาจริงๆ
ตอนที่เขาบอกว่าหลังจากเรียนจบ เราจะย้ายไปอยู่อียิปต์
และปล่อยเช่าอูฐให้พวกนักท่องเที่ยวรวยๆ
เรากำลังจะรับอุปถัมภ์ เด็กน่าเกลียดที่สุดในโลกสี่คน
และเลี้ยงดูพวกเขาให้เป็น เด็กหัวสูง โคตรหยิ่งจองหอง
แค่ทำให้ทุกคนแม่งงงกันไปให้หมดเลย
พอปีสาม แม่เขาพาเขาไปปารีส
และเขากลับมาพร้อมหมั้นหมาย
เขาไม่ได้แต่งงานกับหมอนั่น แต่ก็นั่นละ
ฉันเลยหยุดเรียนและย้ายมานิวยอร์ก
และเผาหมวกห่านั่น
ซูซี ฉันขอโทษจริงๆ ฉันไม่รู้
ฉันคงไม่มีทาง ขอให้คุณไปหาเขา ไม่เด็ดขาด
ไม่นะ ฉันเป็นผู้จัดการของเธอ
เธอพูดถูกแล้ว มันเป็นสิ่งที่ต้องทำ
นั่นเป็นครั้งเดียวที่คุณมีความรักเหรอ
- ฉันไม่ได้บอกว่ารัก - โอเค
แต่ใช่ และเป็นครั้งสุดท้าย
ฉันว่าคุณจะตกหลุมรักอีก
ฉันมั่นใจว่ามันจะมีผลแย่เหมือนกัน
ทำไมคุณถึงพูดแบบนั้น
เธอเคยไว้ผมสีทองไหม
เคยสิ สมัยเรียนมหาวิทยาลัย ช่วงสั้นๆ
ใช่ ฉันก็คิดไว้แล้ว
โรส ผมว่าเราถูกหลอกแล้ว
เด็กพวกนั้นไม่ได้ป่วยสักคน
คุณพูดเรื่องอะไร
ผมเพิ่งได้ยินพวกเขาหัวเราะเยาะเรา ที่หลงเชื่อพวกเขา
พวกเขาว่าเราโง่
ฉันจับหัวของอีธานดูแล้ว เขาตัวร้อนนะ
ปรากฏว่าเขาเปิดก๊อกน้ำร้อน
ใส่หัวตัวเองอยู่สิบนาที
- อะไรนะ - ความคิดของเอสเธอร์น่ะ
เธอเป็นคนวางแผน
นั่นมันแย่มาก พวกเขาควรถูกลงโทษ
ผมเห็นด้วย ผมจะไปที่ วอยซ์
คุณจะไม่ลงโทษพวกเขาเหรอ
ผมมีประชุมบรรณาธิการ
อย่าบอกนะว่าจะให้ฉัน เป็นคนลงโทษพวกเขา
ไม่นะ เอาแบบเบาๆ แล้วกัน พวกเขายังเด็ก แต่พวกเขาว่าเราโง่
- ดี ให้แม่พวกเขาทำแล้วกัน - ทำอะไรคะ
- สั่งสอนลูกของลูก - ทำไมคะ
พวกเขาแกล้งป่วยและว่าพ่อแม่
ต่อหน้าเลยเหรอคะ ช่างกล้า
ตอนนี้พวกเขาตอกย้ำเราอยู่
ลูกต้องบอก คนที่ทำงานของลูกด้วยว่านี่คือบ้าน
ไม่ใช่บริการตอบรับ
ไม่รู้เรื่องเลยค่ะ แม่
พวกเขาโทรมาทั้งเช้าแล้ว ทั้งหมดหกครั้ง
หนูบอกอัลวินว่า บ่ายนี้หนูจะกลับไป เขารู้แล้ว
อีกอย่าง ว่ากันว่าเด็กๆ ที่โกหก จะกลายเป็นอาชญากรรุนแรง
หนูต้องเปลี่ยนชุดค่ะแม่
ลูกไม่กังวลเรื่องนี้เลยเหรอ
ไม่นะคะ
แม่นึกว่าในฐานะที่ลูกเป็นแม่ ลูกอาจอยากทำอะไรสักอย่าง
เช่นอะไรคะ
แม่จะรู้ได้ยังไง
นั่นไงคะ หนูเรียนรู้จากคนที่เก่งที่สุด
วันนี้ตีระฆังเบานะ อัลวิน
ผมมีแนวคิดกล้องภาพสามมิติเยอะมาก ทั้งม้วนนี้มีแต่ภาพคลามัธฟอลส์
- อัลวิน - ว่าไง
ฉันจะบอกให้คุณรู้ว่า ฉันมาที่นี่ตรงเวลาทุกวัน
- ก็... - ทันเวลาพอดี ทุกวัน
ฉันไม่เคยลาป่วย ฉันไม่เคยมาทำงานแบบเมาค้าง
- ทำไมเธอมองมาที่ผม - ฉันอยู่ในรายการทุกตอน
ฉันไปร่วมงานทุกงาน ฉันเอาถั่วใหม่ๆ ให้คุณที่ทูตส์ชอร์
ฉันดูแลให้แน่ใจว่าพวกคุณกินอิ่ม ว่าครีมใส่กาแฟยังไม่หมดอายุ
ฉันปิดเรื่องให้คุณ ไปกับเจ้ามือโต๊ะแทงกีฬา
ดังนั้นถ้าฉันขอเวลาช่วงบ่ายไม่กี่ชั่วโมง
เพื่อจัดการกับเรื่องส่วนตัว คุณควรยอมรับเรื่องนั้น
โดยไม่ต้องโทรตามจิก เหมือนภรรยาของอดัม
ฉันมีลูกสองคน มีพ่อแม่สูงอายุ
ฉันมีเรื่องที่ต้องรับผิดชอบ ที่บางครั้งฉันต้องไปจัดการ
ลูกๆ ของคุณมีปัญหาเหรอ
ไม่ใช่ นอกจากจะกลายเป็น พวกต่อต้านสังคม ลูกๆ ฉันสบายดี
นั่นไม่ใช่ประเด็น
พ่อแม่คุณมีปัญหาเหรอ
พ่อแม่ฉันสบายดี
คุณไม่ได้นึกถึง
ว่าฉันมีลูกๆ หรือพ่อแม่สูงอายุมากๆ
คุณไปชอปปิงมาเหรอ
ทำไม เมล เพราะฉันเป็นผู้หญิง และผู้หญิงทุกคนต้องชอปปิงเหรอ
เปล่า คุณใส่คนละชุดกับเมื่อเช้า
และมันมีป้ายราคาติดอยู่
โอเค ใช่ นี่เป็นชุดใหม่ แต่ฉันไม่ได้ไปชอปปิง
และผมไม่ได้โทรหาคุณ
งั้นใครโทร
มิดจ์ ผมเองที่โทรหาคุณ กอร์ดอนอยากเจอคุณ
ได้ค่ะ
เธอบอกว่าลูกของเธอ เป็นพวกต่อต้านสังคมใช่ไหม
กอร์ดอน ผมพามิดจ์มาแล้ว
ขอเวลาเราแป๊บนึงนะ ไมค์
ได้ครับ
เกิดอะไรขึ้นกับพาร์
- อะไรคะ - เขาจองคิวคุณเหรอ
เปล่าค่ะ
- เขาอยู่ที่นั่นไหม - อยู่ค่ะ
- งั้นเขาก็เห็นคุณ - ใช่ค่ะ
- คุณไม่ได้ทำให้เขาทึ่งเหรอ - ฉันแสดงได้เยี่ยม
ที่คุณบอกว่า "เดี๋ยวจะได้รู้กัน" คงจะใช้เวลาสักพักสินะ
ไม่เป็นไรค่ะ ฉันอดทนรอได้
อดทนรอเหรอ ตลกดี
คุณถึงได้ร้องขอความช่วยเหลือเหรอ
ความช่วยเหลืออะไร
ใช่สิ
โอเค คุณชนะ คุณจะได้ออกรายการ
รายการเหรอ รายการนี้น่ะเหรอ
รายการนี้นี่แหละ
จริงเหรอคะ
- คืนนี้ - คืนนี้เหรอ
คุณจะออกรายการคืนนี้
- มีปัญหาเหรอ - ไม่ค่ะ ไม่มีปัญหา
- ไม่สะดวกเหรอ - เปล่าค่ะ
ให้คนของคุณติดต่อกลับคนของผมไหม
- ไม่ค่ะ - ให้ผมระงับรายการไหม
จนกว่าคุณจะตัดสินใจได้
คืนนี้เยี่ยมมากค่ะ คืนนี้ดีที่สุดเลย รักคืนนี้เลย
- คุณแน่ใจนะ - ฉันแน่ใจ
- ผมตื่นเต้นจัง - ฉันดูออก
มันรบกวนคุณไหมที่ผมตื่นเต้น
ฉันตื่นเต้นที่คุณตื่นเต้น
โอเค ได้ งั้นก็แค่นั้นแหละ
กอร์ดอน
ว่าไง
เจอกันคืนนี้ค่ะ
เจอกันคืนนี้
อยากให้ปิดประตูห้องไหมคะ
อยากสิ ไม่งั้นตอนผมเขวี้ยงแก้วนี้ไป
มันจะลอยออกไปข้างนอก และโดนใครสักคนเข้า เป็นเรื่องฟ้องร้อง
- แน่นอนค่ะ - ต้องคิดถึงเรื่องพวกนี้
เพราะแบบนั้นคุณถึงเป็นหัวหน้า
ใช่ หัวหน้า ผมนี่แหละ
มันคลุมเครือเกินไป
ไม่ ถ้าผมถามแม่ผม...
อัลวิน ฉันต้องกลับบ้าน
คุณเพิ่งมาถึงเองนะ
ฉันรู้ ฉันต้องเปลี่ยนชุด
- คุณเพิ่งเปลี่ยนชุด - เราเห็นป้ายราคา
- ฉันต้องการชุดอื่น - ทำไม
คืนนี้ฉันจะได้ออกรายการ
- อะไรนะ - ได้ยังไง
- แล้วเรื่องกฎล่ะ - มันเปลี่ยนไปแล้วเหรอ
- อัลวิน - ไร้สาระน่า
- อะไรวะเนี่ย - อะไรกันวะเนี่ย
ทุกคน หยุดดีใจกับฉันได้แล้ว จริงๆ นะ ฉันอาจจะร้องไห้
ฉันจะออกรายการคืนนี้ และฉันใส่ชุดทำงานอยู่
ฉันต้องการชุดขึ้นแสดง ชุดที่ต่างจากชุดนี้มากๆ
ยังไง
ฉันอธิบายให้ฟังได้
แต่จะมีคำศัพท์อย่างเช่น การจับจีบผ้า
ไปเถอะ เชิญ
ถ้าผมได้ออกรายการ ผมคงไม่ต้องเปลี่ยนชุด
- ดึงเลย - ฉันดึงอยู่ มันไม่ขยับ
- ลองเขย่าดูสิ - ถ้าเขย่า มันจะตกลงมา
- มันไม่ขยับ - สิ่งที่เราต้องการคือกระรอก
เพื่ออะไร แม็กกี้
เพื่อออกไปเอาห่อเอกสารไง
งั้นก็กระรอกที่ถูกฝึกแล้ว
เราต้องการกระรอกที่ถูกฝึกแล้ว ฉันเข้าใจเรื่องนี้ถูกไหม
ถ้าได้ก็ดี
ไอ้นี่มันไม่ขยับเลย
เวร จำได้ไหมว่าซองมาจากใคร
คนส่งเอกสารบอกแค่ว่า "ส่งถึงซูซี ไมเยอร์สันและหุ้นส่วน"
เธอเคยคิดจะบอกเขาไหมว่า แค่ให้เดินมาทางซ้ายอีกไม่กี่ก้าว
และเอามันมาส่งที่ ซูซี ไมเยอร์สันและหุ้นส่วน
- ไม่ - ทำไมล่ะ
เพราะเรามีถังส่งจดหมายนี่ไง
ถังนี้สนุกดี
สิ่งที่น่ากลัวคือ
เราสามคนฉลาดที่สุดในวงการบันเทิง
คุณชอบชุดของฉันไหม
ทำไมเธอถึงไม่อยู่ที่ทำงาน
คุณชอบไหม
มิเรียม ขอละ ขอเรื่องโง่ๆ ทีละเรื่องพอ
คุณคิดว่าชุดนี้เหมาะไหมกับ
"ฉันจะออกรายการ กอร์ดอน ฟอร์ดโชว์ คืนนี้"
แน่นอน
อะไร บ้าน่า
ไม่ คุณสิบ้า
เธอพูดจริงเหรอ
ฉันคือแอนทิกะนีแบบไม่มีเสียงหัวเราะ
ไม่อยากเชื่อเลย มันเกิดขึ้นได้ยังไง
กอร์ดันเรียกฉันเข้าไป บอกว่าฉันจะออกรายการคืนนี้
ให้ตายสิ กะทันหันมาก
- เขาโมโห - ทำไม
คุณคิดว่าทำไมล่ะ
- หล่อนขอให้เขาทำ - ฉันคิดว่าหล่อนขอให้เขาทำ
ให้ตายสิวะ
เขาไม่ชอบที่เราทำเรื่องนี้ลับหลังเขา
ช่างปะไร ต้องทำแบบนี้แหละ ถ้ามีตัวอะไรตาย
แล้วขวางกลางถนน
เรากลิ้งมันไปให้พ้น เลาะเนื้อมันเอาต้มซุปซะ
ฉันจะได้ออกรายการ
เธอจะได้ออกรายการ
- ฉันจะได้ออกรายการ - เธอจะได้ออกรายการ
โอเค ฉันต้องไปหาแม่ฉัน ครั้งนี้เธอจะเลี่ยงไม่ได้
เธอจะไปที่สตูดิโอ และเธอจะต้องยอมรับ
นั่นคือความบันเทิง
- ฉันใช้โทรศัพท์สายไหนได้ - สายสอง
- ฉันอยู่ในออฟฟิศคุณนะ - โอเค
เธอ เอารายชื่อคนติดต่อที่มี และโทรหาทุกคนที่รู้จักและไม่รู้จัก
และบอกให้พวกเขาดูรายการคืนนี้
เธอ หากระรอกตัวนั้นให้ได้
ได้เลย
- มีสมาธิหน่อย - สมาธิ ใช่
เรามาที่นี่เพื่อชุดเครื่องแบบ คลับยามเย็น 12 ชุด แค่ 12 ชุด
และเฉพาะชุดเครื่องแบบ ที่เราตกลงกันไว้สัปดาห์ที่แล้ว
ฉันเอารูปมาด้วย
อย่าตอบตกลงทันที
พวกเขาจะพยายามเสนอสินค้า ในคลังห่วยๆ ให้เราเหมือนครั้งที่แล้ว
ฉันยังเสียใจอยู่ ฉันไม่รู้ว่าฉันคิดว่า
เราจะทำอะไรกับกระโปรงห่วงพวกนั้น
แม่ฉันเป็นนักธุรกิจ
อย่าปล่อยให้เราอยู่ตามลำพังอีก
ฉันหาเครื่องแบบเจอแล้ว แน่นอนว่ามันซ่อนอยู่ด้านหลัง
นึกว่าพวกเขาจะใช้มุกใหม่บ้างซะอีก
มีอย่างอื่นเกิดขึ้น
มีคนมาทำรายการของทุกอย่างที่นี่
อะไรนะ เพื่ออะไร
ไม่รู้สิ แต่ฉันจะสืบให้รู้
แม่ พ่อ ผมมาแล้ว
เดี๋ยวก่อน โจลี่
ใช่ เรากำลังไป
รู้ไหม ยังไม่สายเกินไปที่จะไปห้างเมซี่ส์
พระเจ้า
อย่าหลงเชื่อนะ
แต่พวกเขามีไม้เท้า
ใครๆ ก็มีไม้เท้าได้
สวัสดี โจล
จุ๊บแม่จากตรงนั้นพอ โจลี่ แม่เจ็บ
เกิดอะไรขึ้น
เรื่องมันยาวน่ะ
ผมมีเวลา
โอเค แมนนี่อยู่ในฟลอริดา ไปเยี่ยมน้องสาว
มอยช์เลยตื่นเช้าทุกวันเพื่อมาเปิดโรงงาน
ยังไงก็ดี พ่อตื่น พ่ออาบน้ำ พ่อทำสบู่หล่น
ก้มลงไปหยิบมัน และทันใดนั้น...
- ตูม พ่อล้มลงไป - พ่อ ให้ตายเถอะ
พ่อล้มลงไปอย่างแรง พ่อเลยเรียกเชอร์ลีย์
เชอร์ลีย์
- แม่อยู่บนเตียง หลับสนิท - นิ่งเป็นศพ
จู่ๆ แม่ได้ยินมอยช์เรียกชื่อแม่
มันมืด มันหนาว แม่ไม่ได้ใส่อะไรเลย
- ไม่มีสักชิ้น - แม่ ขอละ
แม่เลยคว้าอย่างแรกที่คว้าได้ และวิ่งเข้าไป
มอยช์
ตอนที่เขาล้มลง เขาทำน้ำเปียกกระจายทั่วพื้น
แม่ล้มลงไปเหมือนหินหล่น
และหินก้อนนั้นหล่นลงมาทับพ่อ
แม่คิดว่ากระดูกหักทั้งตัว เสื้อโค้ทแม่เปียกชุ่ม
เหมือนมีจามรีตัวเปียกนอนทับเราอยู่เลย
กว่าพนักงานทำความสะอาดจะเข้ามา ก็ช่วงสายๆ แล้ว
เราได้แต่นอนอยู่ตรงนั้น
และพูดคุยกัน
แค่พูดถึงทุกเรื่อง
เราจะทำอะไรได้อีก ในสถานการณ์แบบนั้นนอกจากตาย
เราไม่ได้คุยกันแบบนั้นมาหลายปีแล้ว
และเป็นครั้งแรกที่พ่อได้ฟังจริงๆ
และแม่ก็ฟังเหมือนกัน
มันเป็นช่วงเวลาที่เยี่ยมมาก
ผมรักคุณมากเลย
ยังไงก็ตาม แม่ของลูกโน้มน้าวว่าพ่อทำตัวงี่เง่า
ชีวิตนี้มีอะไรมากกว่าแค่โรงงานนี้
และไหนๆ พ่อก็ไม่ได้เก็บมันไว้ให้ลูก...
มอยช์กำลังจะเกษียณ
อะไรนะ จริงเหรอ
พ่อจะขายธุรกิจนี้ ขายทุกอย่างเลย
ง่ายๆ แบบนั้นเลยเหรอ
บางครั้งคนเราต้องลื่นตอนอาบน้ำ ถึงจะเห็นทุกอย่างชัดเจน
ชีวิตมีค่ามาก และมันไม่ได้มีแค่ตัวเราเอง
ลูกต้องคิดถึงคนอื่นๆ ในชีวิตลูก
แล้วคนงานล่ะ
ช่างหัวพวกเขา เรื่องสำคัญก็คือพ่อจะเกษียณ
ทันทีที่เราเดินได้อีกครั้ง
เราจะขายบ้านและไปซื้อคอนโดในโบคา
ผมอึ้งเลย
แต่มีความสุขใช่ไหม
ถ้าพ่อแม่มีความสุข ผมก็มีความสุข
คุณเมเซิล ขอโทษค่ะ คุณเมเซิล มีโทรศัพท์ถึงคุณ
ผมเหรอ โอเค เดี๋ยวผมมานะ
โอเค อาร์ช อาร์ช มานี่ๆ
มาคุยกันเรื่องเครื่องแบบพวกนั้นกัน
ทีนี้ฉันรู้...
- ฮัลโหล - ไง ขอโทษที่โทรมากวนนะ
ไม่ เชิญเลย ช่วยทำให้ผมวอกแวกที
คืนนี้ฉันจะได้ออกรายการ กอร์ดอน ฟอร์ดโชว์
อะไรนะ มิดจ์ สุดยอดเลย
ฉันรู้ ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย
ฉันเกือบกลัวที่จะไม่พูดมันออกมาดังๆ แล้วมันอาจจะหายไป
ไม่ๆ มันจะไม่หายไป นี่เรื่องใหญ่เลยนะ
นี่คือโอกาสดังที่ฉันรออยู่
คุณพร้อมไหม
ฉันควรต้องพร้อมใช่ไหมล่ะ
ฟังนะ ถ้าคุณต้องพูดเรื่องผม เรื่องเรา หรืออะไรก็แล้วแต่ ตามสบาย
ผมไม่ถือ
- โจล ฉัน... - ผมพูดจริง
พรุ่งนี้ผมยังอยากใช้ชีวิต อยู่ในนิวยอร์กได้ แต่ถ้าไม่ ก็ให้มันเป็นไป
ฉันเคยบอกคุณไหมว่าคุณสุดยอดมาก
เคยบอก บ่อยด้วย มากกว่าที่ผมสมควรได้รับ
นี่ คุณอยากไปที่สตูดิโอไหม
ดูฉันต่อว่าคุณออกทีวีทั่วประเทศ
จริงเหรอ
ใช่ ฉันอยากให้คุณอยู่ที่นั่น
ผมไม่ยอมพลาดแน่
สองทุ่มครึ่ง
ฉันจะฝากตั๋วไว้ในชื่อ "คนที่หลุดมือไป"
คุณโชคดีนะ
บาย โจล
โอเค ฉันจะออกไปสตูดิโอแล้ว
รอก่อน ฉันจะไปกับเธอด้วย
ถือสายแป๊บนะคะ มิดจ์ ข้อศอก
- อะไรนะ เวร อึ - มันคืออะไร
อึ มันคืออึ อึนกพิราบ
อะไร เวร เธอพิงขอบหน้าต่างเหรอ
ห้ามพิงขอบหน้าต่าง มิเรียม นั่นเป็นที่ของนกพิราบ
- ฉันต้องเปลี่ยนชุดอีก - เปลี่ยนเป็นชุดอะไร สูทฉันเหรอ
ฉันไปออกรายการแบบนี้ไม่ได้
เดี๋ยวนะ เราแวะห้างเบิร์กดอร์ฟส์ได้ไหม
เธอจะไม่ไปชอปปิง ไม่มีใครมีเวลาแบบนั้น
พวกเขาต้องเลื่อนรายการเป็นสัปดาห์
ฉันจองชุดไว้ที่นั่น มันอาจใช้ได้สักชุด
ฉันจะไปเอามาให้ คุณไปที่สตูดิโอเลย
- จริงเหรอ - ไปๆ
ทำไมคุณปล่อยให้ นกพิราบมาอึตรงขอบหน้าต่าง
เพราะพวกมันเป็นนกพิราบไง
โลกของพวกมันแคบ มิเรียม ต้องให้อะไรกับพวกมันบ้าง
"คำแนะนำที่ดีที่สุด ที่ฉันมีให้สาวๆ ที่อยากมีลูกสักวัน
"คือการอยู่กับพ่อแม่ของคุณเอง"
อาจจะ
"ลูกๆ ของฉันไม่ใช่ทารกอีกแล้ว ซึ่งน่าเศร้าสำหรับคนเป็นแม่
"ตอนนี้ฉันต้องฟัง ความเห็นพวกเขาเรื่อง..."
สีส้มเกินไป "ชุดงี่เง่าที่ฉันให้พวกเขาใส่"
ไม่
"ลูกชายของฉันคิดว่าฉันตลก
"ลูกสาวของฉันคิดว่า เธอถูกรับมาเลี้ยง" เข้มเกินไป
- มุกตลกเหรอ - ไลเนอร์
คุณไม่อยากแต่งเองเหรอ
เชิญเลย คุณเป็นมืออาชีพ
"ผู้คนถามฉันว่า ทำไมฉันถึงแสดงตลกตอนกลางคืน
"เมื่อฉันมีลูกสองคนอยู่ที่บ้าน" ไม่ค่ะ
"และฉันบอกพวกเขาว่า ลูกๆ หัวเราะไม่ดี" ไม่ค่ะ
ฉันสงสัยว่าฉันควรพูดถึงเด็กๆ ไหม
เด็กๆ เป็นเรื่องที่เข้าถึงได้ พวกเวรนั่นมีอยู่ทั่วทุกที่
ฉันรู้ แต่คนจะเกลียดไหม ที่แม่เล่นมุกเรื่องลูกๆ ตัวเอง
ไม่ ทำไม
แม่ควรรักลูกๆ
อ่อนโยน ใส่ใจ และอะไรเทือกๆ นั้น
- แค่ให้ฉัน... - ได้
ได้มาแล้ว ฉันให้พวกเขา เย็บตะขอและกระดุมอีกที
จะได้ไม่มีอุบัติเหตุออกทีวีทั่วประเทศ
ฉันไม่รู้ว่าคุณมีถุงน่องไหม
ฉันเลยซื้อเผื่อมาให้สองสามคู่
ไดนาห์ แต่งงานกับฉันไหม
ฉันไม่แต่งงานกับนักแสดงตลก
- ยุติธรรมดี ฉันติดเงินคุณเท่าไหร่ - ไม่ติดเลย
ฉันไม่ยอมให้คุณจ่ายให้หรอกนะ
ฉันจะไม่จ่ายค่าของพวกนี้
ฉันไม่จ่ายค่าของพวกนี้นะ
ไม่มีใครต้องจ่ายทั้งนั้น
ฉันบอกพวกเขาว่าคุณจะใส่ชุดพวกนี้ ในรายการ กอร์ดอน ฟอร์ดโชว์
ตราบใดที่คุณพูดถึง เบิร์กดอร์ฟส์ในรายการ ทุกอย่างฟรี
ไดนาห์ แน่ใจนะว่าจะไม่แต่งงานกับฉัน
กลับมาที่เรื่องลำดับการแสดงได้แล้ว มีเวลาไม่มาก
ฉันคิดว่าฉันควรตัดเรื่องลูกๆ
โอเค แต่ทันที่เธอเปิดปาก
สิ่งแรกที่เธอจะพูดคือ "ฉันเกลียดเด็ก ไปตายซะ"
ฉันไม่คิดว่านั่นจะเป็นสิ่งแรกนะ
มิดจ์ สำเร็จแล้ว
เยี่ยม
เขาอยู่ในสายของมิลลี่
อันนี้เลย
- หาตัวพ่อเจอยากมาก - ลูกพูดเรื่องอะไร
หนูตามหาตัวพ่ออยู่
- พ่ออยู่ที่ทำงาน - ตอนนี้หนูรู้แล้ว
งั้นก็ไขปริศนาได้แล้ว ลาก่อน มิเรียม
หนูพยายามติดต่อแม่ แต่แม่คุยโทรศัพท์หลายชั่วโมงแล้ว
และก่อนหน้านี้แม่ไม่ได้อยู่บ้าน
ก่อนหน้านี้ลูกกลับไปที่บ้านทำไม
หนูกลับไปเปลี่ยนชุด
- อีกแล้วเหรอ - ใช่ค่ะ
วันนี้เปลี่ยนชุดรอบที่สองเหรอ
ค่ะ ครั้งที่สามเมื่อไดนาห์มาถึง พร้อมชุดของหนูจากเบิร์กดอร์ฟส์
พ่อต้องการคนหนุ่มสาวมาฟังเรื่องนี้ และอธิบายให้พ่อฟัง
ฟังนะคะ หนูมีข่าวดีมาก
คืนนี้หนูจะได้ออกรายการ กอร์ดอน ฟอร์ดโชว์
ไปทำอะไร
เดี่ยวไมโครโฟนค่ะ
เป็นแขกรับเชิญในรายการเหรอ
หนูเป็นแขกรับเชิญค่ะ
พ่อจะ...
หนูพยายามโทรหาแม่
เพราะหนูมีตั๋วสองใบให้พ่อกับแม่
เราจะออกอากาศสดตอนสามทุ่ม
พ่อแม่ต้องนั่งประจำที่ตอนสองทุ่มครึ่ง
สองทุ่มครึ่ง โอเค เราจะไปที่นั่น
เยี่ยม หนูต้องไปแล้ว
หนูนั่งอยู่ในออฟฟิศ ใส่ชุดชั้นในอยู่...
พ่อไม่อยากฟังอีกแล้ว
- แต่หนู... - ไม่เอาแล้ว คืนนี้เจอกัน
- เดี๋ยว มิเรียม - คะ
เป็นข่าวที่วิเศษมากเลย
ขอบคุณค่ะ พ่อ
บทพูดเดี่ยวไม่ได้เขียนเองได้นะ ทุกคน
โรส
ไม่ หยุดอยู่ตรงนั้น ฉันเพิ่งจัดที่ให้ทุกคนเสร็จ
มาเร็ว เราต้องไปกันแล้ว
ไปไหน
ผมได้รับสายจากมิเรียม
คืนนี้เธอจะได้ออกรายการ กอร์ดอน ฟอร์ดโชว์
เธอจะแสดงในรายการ
ดีสำหรับลูกแล้ว
เราต้องไปถึงที่นั่นตอนสองทุ่มครึ่ง
ฉะนั้นทำอะไรก็ตามที่คุณต้องทำตรงนี้ เราจะได้ออกจากบ้านเพราะเราต้องไป
ฉันไม่ไป
หมายความว่าไงที่ว่าคุณไม่ไป
มิเรียมกำลังจะออกทีวีนะ
ถ้าเธออยากให้ฉันไปที่นั่น เธอคงชวนฉันเอง
เธอโทรหาคุณและชวนคุณ คุณไปแล้วมาบอกฉันว่าแสดงเป็นยังไง
เธอบอกว่าเธอพยายามโทรหาคุณ และสายไม่ว่างมาสี่ชั่วโมงแล้ว
แล้วคุณเชื่ออย่างนั้นเหรอ
มิเรียมจะโกหกทำไม
เพราะเธอเป็นคนโกหกตามแรงกดดัน เหมือนลูกๆ ของเธอ
ผมว่านั่นไม่จริงนะ
เธอโกหกเรานานแค่ไหน เรื่องแสดงเดี่ยวไมโครโฟน
และเรื่องซูซีเป็นช่างประปา
ตอนที่เธอโทรหาเรา ในปาร์ตี้วันเกิดปลอมๆ ของอีธาน
เธอบอกว่าเธออยู่ที่ปราก ทั้งที่จริงๆ เธอกลับมาในนิวยอร์กแล้ว
และแน่นอนว่า ฉันไม่ได้คุยโทรศัพท์อยู่สี่ชั่วโมง
ฉันไม่ใช่พวกติ่งแฟนคลับวัย 14 ที่วางแผนหนีตามเอลวิสไปนะ
บางทีโทรศัพท์อาจจะมีปัญหา
โทรศัพท์ไม่มีปัญหา ฉันอยู่บ้านกับโทรศัพท์ทั้งวัน
ถ้ามีฉันก็คงรู้สิ
บางทีโทรศัพท์อาจจะหลุดจากที่วาง
โทรศัพท์ไม่ได้หลุดจาก...
นั่นไม่ได้พิสูจน์ว่ามีคนพยายามโทรมา
ฮัลโหล
โรส ผมพยายามโทรหาคุณมาสี่ชั่วโมง
คืนนี้มิดจ์จะไปออกรายการ กอร์ดอน ฟอร์ด เธอมีตั๋วให้คุณ
ขอบคุณที่โทรหาฉัน โจล
คุณต้องไปถึงที่นั่นตอนสองทุ่มครึ่ง รายการเริ่มตอนสามทุ่ม
โอเค โจล
- สองทุ่มครึ่ง - ขอบคุณ โจล
ผมควรต้องได้ยินคุณบอกว่า คุณจะไปที่นั่น
ฮัลโหล
โรส โทรติดสักที ฉันพยายามโทรหามาหลายชั่วโมงแล้ว
ฟังนะ มิเรียมอยากให้ฉันโทรมา เพื่อให้แน่ใจว่า
คุณรู้ว่าคืนนี้เธอจะแสดง ในรายการ กอร์ดอน ฟอร์ดโชว์
ฉันรู้...
พวกเขาบอกให้ไปถึงสองทุ่มครึ่ง แต่ฉันว่า 20.15 น. เพื่อความปลอดภัย
พวกเขาแจกของฟรีเยอะเลย ตอน 20.15 น.
จานร่อน ที่จับหม้อ แก้วไวน์ที่มีลายภูติจิ๋วตรงแก้ว...
ลาก่อน เชอร์ลีย์
ฮัลโหล
ฮัลโหล คุณนายไวส์แมน
พระเจ้า คุณชอบคุยโทรศัพท์นานๆ จริงๆ
ฉันไม่ได้คุย...
คุณมิเรียมพยายามติดต่อคุณ
คืนนี้เธอจะแสดงตลก ในรายการ กอร์ดอน ฟอร์ด
- เธอมีตั๋ว - ทำไมต้องกระซิบด้วย
ยานูชไม่อยากให้ฉันคุยกับพวกคุณอีกแล้ว
เขาบอกว่าพวกคุณเป็นแวมไพร์ ที่ดูดเลือดจากเรา
เซลด้า คุณกำลังคุยกับใครน่ะ
ถือว่าฉันไม่เคยโทรมานะ บาย
โอเค งั้น...
โรส ไวส์แมนพูดค่ะ
- ได้ตัวเธอแล้ว - โทรติดสักที โทรมาหลายชั่วโมงแล้ว
- มิดจ์ต้องการให้เราบอกคุณ... - เธอจะออกรายการ
ครับ และไปถึงที่นั่นก่อน...
สองทุ่มสิบห้าถ้าอยากได้จานร่อน ฉันรู้ ฉันได้ยินแล้ว ขอบคุณค่ะ
- เรามีเวลาเท่าไหร่ - หนึ่งชั่วโมง
ไปกันเถอะ
ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมคุณถึงไม่ให้ อันโตนิโอเรียกแท็กซี่ให้เรา
มันไม่มีรถแท็กซี่ให้เรียก โรส
ไม่มีอยู่แล้วสิ คุณไม่ยอมให้เขาเป่านกหวีด
- อะไรนะ - นกหวีดรถแท็กซี่
พอเขาเป่านกหวีด รถแท็กซี่ก็มา
รถแท็กซี่ต้องอยู่แถวนั้นอยู่แล้ว เพื่อจะได้ยินเสียงนกหวีด
นกหวีดไม่ใช่เวทมนตร์นะ
อันโตนิโอไม่ใช่พ่อมด ที่นี่ไม่ใช่นาร์เนีย
ให้ตายสิ
ตอนนี้เรารู้แล้วว่าทำไมหน้าตึกถึงไม่มีแท็กซี่
อยู่ตรงนี้กันหมดเลย
มองหาไฟรถว่าง
ฉันไม่เห็นไฟเลย คุณมีนกหวีดไหม
สวัสดีค่ะ คนขับแท็กซี่ ยู้ฮู
ขอโทษครับ ไป 30 ร็อกเกอะเฟลเลอร์เซ็นเตอร์ไหม
- คิดค่าโดยสารไม่ได้ - ทำไมครับ
- เปลี่ยนกะ - เขาบอกว่าอะไร
เขาไม่รับผู้โดยสาร
เพราะคุณไม่ได้ใช้นกหวีด
เป็นผมจะลองรถไฟใต้ดินนะเพื่อน
- ขอโทษครับ รถว่างไหมครับ - ไม่ครับ เปลี่ยนกะ
ขอโทษนะคะ เราต้องการรถแท็กซี่ คุณเกือบขับรถทับเท้าฉัน
- ขอโทษครับ รถว่างไหมครับ - ไม่ว่าง
ขอโทษนะคะ
แท็กซี่
ขอโทษนะคะ เราต้องการแท็กซี่
เปลี่ยนกะครับ คุณผู้หญิง
ฉันไม่เข้าใจว่าทำไม ทุกคนถึงเปลี่ยนกะพร้อมกัน
ผู้คนเดินทางกันยังไง
รถว่างไหมครับ เราจะไปที่ 30 ร็อกเกอะเฟลเลอร์เซ็นเตอร์
- โชคดีนะครับ - ขอโทษนะคะ เราต้องการแท็กซี่
- เราไม่มีนกหวีด - ขอโทษครับ คุณผู้หญิง
ขอโทษครับ เราต้องการแท็กซี่
ผมรู้ว่ามีเปลี่ยนกะ...
- ขอโทษนะคะ... - ไม่
ลูกสาวฉันจะออกทีวี
- ผมให้คุณสิบดอลลาร์เพื่อไม่เปลี่ยนกะ - ไม่ครับ
เธอโทรมา และโทรศัพท์ หลุดจากแท่นวาง ฉันไม่รู้เรื่องเลย
แต่ตอนนี้หลานสาวของฉัน หยิบโทรศัพท์ถึงแล้ว
ผมมีสิบดอลลาร์ ถ้าคุณไม่เปลี่ยนกะ
ไม่ครับ ขอโทษด้วย
ความสัมพันธ์ตั้งแต่สามีของเธอทิ้งไป และเธอกลายเป็นนักแสดงตลก
ซึ่งฉันหวังว่าจะเป็นแค่ช่วงหนึ่ง แต่เห็นได้ชัดว่า...
ยี่สิบดอลลาร์เพื่อไปส่งเรา บวกกับค่าโดยสารตามจริง
และถ้ามีคนในครอบครัวคุณต้องการให้ติว
พีชคณิตขั้นสูงหรือสมการเชิงอนุพันธ์
หรือบทวิจารณ์ละครดีๆ ใน วิลเลจ วอยซ์
เรื่องนั้นผมก็ช่วยได้เหมือนกัน
อุตสาหกรรมรถแท็กซี่เป็นอะไรกันไปหมด
ผมเสนอเงิน และการบริการให้ชายคนนี้...
ฉันเสนอแหวนแต่งงานให้ แต่ก็ไม่ได้ผล
และเขายัง... เดี๋ยว อะไรนะ
เขามองฉันเหมือนฉันเป็นคนบ้าเลย
คุณเสนอแหวนแต่งงานให้เขาได้ยังไง นั่นมันของคุณย่าทวดของผมนะ
อย่าเปลี่ยนเรื่อง
นั่นคือมรดกตกทอด มันล้ำค่ามาก
ท่านไม่ใส่มันด้วยซ้ำ
ท่านเย็บแหวนติดกับวิกผมตัวเอง จะได้ไม่มีใครขโมยมันไป
รถเมล์ ฉันเห็นรถเมล์ ถ้าเรามีนกหวีดคงจะดี
- เดี๋ยว - ช่วยหยุดรถเมล์ด้วย
- เดี๋ยว - หยุดรถเดี๋ยวนี้เลย
หยุด อย่าขยับนะ
ได้โปรดรอด้วย
ขอโทษนะคะ คุณคนขับรถเมล์ ลูกสาวฉันจะออกทีวี
เอาละ ทุกคน เตรียมพร้อม สำหรับการแจกจานร่อนกอร์ดอน ฟอร์ด
หมายเลขนำโชคของคุณคือ 46 24 11 6 และ 5
เอาไป ลำดับการแสดงของเธอ ชัดเจนดี เธออ่านออกไหม
- ออก - ฉันจะแจ้งให้
ฉันย้ายมื้อเย็นกับเชลได้ ให้ย้ายไหม
- ทำไมฉันถึงมีกินมื้อเย็นกับเชล - เพราะคุณบอกให้นัด
ฉันเกลียดเชล ยกเลิกมื้อเย็นกับเชล
ฉันเชื่อว่านั่นเป็นลำดับที่ดีที่สุด สำหรับการแสดงของเธอ
ตอนที่ฉันพูดอยู่ เธอก็ทำลำดับที่ดีที่สุดพัง
ลำดับแบบนี้ดีกว่า เดี๋ยวนะ
ฉันต้องไปกินมื้อเย็นกับเชล
- ยกเลิกที่ยกเลิกนัดเชล - มื้อเย็นกับเชลยังอยู่
อลัน เชเพิร์ด ฮีโร่อเมริกัน ตื่นเต้นมากที่คุณมาร่วมรายการ
ตื่นเต้นที่ได้มาที่นี่ครับ
- คุณได้กระเช้าจากเราแล้วสินะ - ครับ มันใหญ่มาก
เราอยากให้คุณมองเห็นมันจากอวกาศ
ขออภัยล่วงหน้าถ้ามีมุกตลกเกี่ยวกับ
ตัวน้อยสีเขียวหรือ มีการตะโกนคำว่า "ดันขึ้น" ออกไป
ระหว่างรายการออกอากาศ
เซ็นรูปให้ภรรยาผม แล้วทุกอย่างถือว่าหายกัน
ตกลงครับ เจอกันข้างนอกครับ
- เมเซิล - กอร์ดอน สวัสดี
ฉันตื่นเต้นมากกับคืนนี้มาก
คุณใส่ชุดอะไรน่ะ
อะไร ชุดกระโปรง นี่เป็นคำถามหลอกหรือเปล่า
แค่ดูหรูหราไปหน่อย
ไม่รู้สิ ฉันจะได้แสดงใน รายการ กอร์ดอน ฟอร์ดโชว์
ก็ต้องแต่งหรูหน่อยนะ
- การแสดงของคุณเหรอ - ใช่
คุณไม่ได้จะแสดงนะ
งั้นฉันแสดงของใครล่ะ
คงไม่ใช่บัดดี้ แฮคเก็ตนะ ทีมของเขาอารมณ์เสียง่ายมาก
ขอผมพูดให้ชัดเจน คุณไม่ได้จะแสดงในรายการนะ
คุณออกรายการในฐานะนักเขียน
นักเขียนเหรอ
หาดูว่าคุณยืมเสื้อสเวตเตอร์ หรืออะไรมาสวมทับได้ไหม
ซูซี
คุณฟอร์ด
ซูซี ไมเยอร์สัน ผู้จัดการของมิดจ์
ผมรู้ว่าคุณเป็นใคร
ฟังนะ ลูกค้าของฉันเข้าใจว่า คืนนี้เธอจะแสดงในรายการ
ใครทำให้เธอเข้าใจแบบนั้น
คุณทำให้เธอเข้าใจแบบนั้น
ผมบอกว่าเธอจะได้ออกรายการ และเธอจะได้ออกนี่ไง
- แต่ไม่ใช่ในฐานะนักแสดงตลก - ไม่ใช่
แต่เธอเป็นนักแสดงตลก
ไม่ใช่ที่นี่ ที่นี่เธอคือนักเขียน
เธอจะออกรายการในฐานะนักเขียน
หมายความว่าไง เธอจะออกมาและเป็นริดสีดวงเหรอ
ผมจะแนะนำเธอ ในฐานะหนึ่งในนักเขียนของผม
ถามคำถามเธอ เธอจะตอบคำถาม แค่นั้น
- ทำไม - ทำไมอะไร
ทำไมคุณถึงให้เธอออกรายการ ในฐานะนักเขียน ใครจะไปสนกัน
มันเป็นสิ่งที่ผู้คนสนใจ
เหมือนตอนที่แพนด้าคลอดในสวนสัตว์ แค่ว่าไม่ได้น่ารักเท่านั้น
เธอไม่ใช่หมีแพนด้านะ
เธอไม่ต้องออกรายการเลยก็ได้ ผมให้เมลมาออกแทนได้
เขาดูเหมือนหมีแพนด้า มันจะดีกว่าด้วยซ้ำ
- กอร์ดอน - ผมต้องเข้าฉาก
ผมจะเจอคุณข้างนอก หรือไม่เจอก็แล้วแต่
อะไรวะเนี่ย
ไมค์
- ไมค์ - พระเจ้า อะไร อะไรกัน ซูซี
มีเรื่องบ้าอะไร
เขาบอกว่าเธอจะแสดงในรายการ และตอนนี้จะไม่ได้แสดงแล้ว
ไม่เหรอ เธออยู่ในกระดานแขกรับเชิญ
คุณเป็นโปรดิวเซอร์ไม่ใช่เหรอ ทำไมคุณไม่รู้เรื่องอะไรเลย
ทำไมเธอถึงอยู่ตรงนี้ ถ้าเธอไม่ได้ออกรายการ
เธอจะออกรายการ แต่เธอจะออกในฐานะหมีแพนด้า
โทษที อะไรนะ แบบใส่ชุดหมีแพนด้าเหรอ
- หมีแพนด้าเชิงเปรียบเทียบน่ะ - ผมไม่รู้ว่ามันคืออะไร
มันไร้สาระไง นั่นแหละสิ่งที่เป็น
ฟังนะ กอร์ดอนเป็นคนตัดสินใจเรื่องสำคัญ
เขาบอกว่าเขาจะ สัมภาษณ์เธอในฐานะนักเขียน
แปลว่าอะไร เธอจะเป็นริดสีดวงเหรอ
ฉันก็พูดไปแบบนั้นแหละ
ฟังดูไร้สาระสุดๆ
แก้ไขเรื่องนี้ซะ ไมค์
ผมจะดูว่าทำอะไรได้บ้าง
แก้ไขมันเดี๋ยวนี้เลย
ก็บอกแล้วไงว่าจะดูให้ว่าทำอะไรได้บ้าง
หนึ่งนาทีครับ ทุกท่าน
- นั่นอะไร - ข้อเสนอสุดท้ายสำหรับบทเปิด
ดีกว่าเดิม เอาให้เท็ดดี้
ดูเหมือนจะมีความสับสนเรื่องช่วงของมิดจ์
อย่าเข้ามายุ่งด้วยเลย
ผมต้องยุ่งด้วย ผมเป็นโปรดิวเซอร์นะ
ผมเปลี่ยนเป็นเรื่องที่ผู้คนสนใจ สัมภาษณ์สั้นๆ
โอเค แต่ผม...
รายการเริ่มแล้ว ไมค์
แท่นพูดนั้นพูดเองไม่ได้นะ
เหลืออีกไม่ถึงหนึ่งนาทีจะออกอากาศ
คืนนี้คุณจะได้ดูรายการสนุกแน่
ตอนนี้เรากำลังจะเริ่มแล้ว รักษาสีสันให้ได้แบบนี้นะครับ
รายการนี้เป็นการถ่ายทอดสด...
โรส เอ้บ ทางนี้ๆ
เชอร์ลีย์ มอยช์อยู่ไหนล่ะ
เขากินยาแก้ปวด เขานึกว่าตัวเองเป็นอีวา เพรอน
ฉันเลยทิ้งเขาไว้ที่บ้าน นี่ ฉันเอาจานร่อนมาให้
โรส เอ้บ
- สวัสดี - ไง
อย่าขวางช่องทางเดิน
ถ้าคุณต้องออกไป กรุณาออกไปแบบเงียบๆ
ประตูทางออกฉุกเฉิน อยู่ด้านหลังของทั้งสองฝั่ง
นอกจากนั้น ส่งเสียงดังๆ
เพื่อแสดงให้กอร์ดอนเห็นว่า คุณมีความสุขที่ได้มาอยู่ตรงนี้
โอเค เอาละนะ
ปรบมือดังๆ และห้า สี่ สาม
ทุกท่านครับ นี่คือ กอร์ดอน ฟอร์ดโชว์
แขกรับเชิญคืนนี้ อลัน เชเพิร์ด นักบินอวกาศ
แครอล เบอร์เน็ตต์ คนดังของบรอดเวย์
แถมนักเขียนกอร์ดอน ฟอร์ด ที่มาเยี่ยมรายการเป็นกรณีพิเศษ
เขามาแล้ว กอร์ดอน ฟอร์ด
- คุณเชเพิร์ด - โอเค พร้อมแล้ว
โชคดีครับคุณ
ขอบคุณค่ะ ดีใจที่คุณกลับสู่โลกแล้ว
กอร์ดอน ฟอร์ดคืออัจฉริยะ
ใครบางคนกำลังอาย
ไม่ควรเป็นแบบนั้น ไม่ใช่กับฉัน
ไม่เห็นเหรอว่า
ฉันอายพอๆ กับคุณ
และฉันเข้าใจมุมมองของคุณ
ฉันขี้อายมาตลอด
ฉันสารภาพ ฉันขี้อาย
เดาไม่ออกเหรอว่าท่าทางมั่นใจแบบนี้
คือหน้ากากที่ฉันใส่ไว้เพราะฉันขี้อาย
และคุณแน่ใจได้เลยว่า
ลึกลงไปแล้ว ฉันเป็นคนเคร่งขรึม
แม้ว่าบางคนที่ฉันรู้จักอาจปฏิเสธมัน
สุดท้ายแล้ว ฉันเงียบและใสซื่อ
ต่อให้คืนนี้แย่มาก ฉันชอบถั่วของอลัน เชเพิร์ดจริงๆ
มิดจ์ สวัสดีค่ะ มิดจ์ คุณคือมิดจ์ใช่ไหม
นั่นมิดจ์
เยี่ยม ขอบคุณ
มิดจ์ สวัสดีค่ะ ฉันพลัม
ฉันรู้ ครอบครัวชื่อผลไม้ค่ะ
มีอะไรให้เราช่วยไหม พลัม
ไม่ค่ะ ฉันมาที่นี่เพื่อช่วยคุณ
คืนนี้ฉันเป็นผู้จัดการเวทีของคุณ
หมายความว่าไง ผู้จัดการเวทีของฉัน
ผู้จัดการเวทีตัวจริงจัดการรายการอยู่
พวกเขาเลยมอบหมายฉัน
คุณทำงานที่แจ้งของหาย ตรงลานสเก็ตน้ำแข็งไม่ใช่เหรอ
วันนี้ไม่ใช่ค่ะ
เราไปกันเลยไหมคะ
ไม่ใช่ฉันค่ะ
งั้นใครคะ
ที่ไหนคะ เมื่อไรคะ ตึงเครียดสุดๆ
ฉะนั้นมาทำเรื่องนี้ให้จบๆ ไป พวก
มาสนุกกันเถอะ พวก
ฉันคือชายคนหนึ่ง
ผู้หญิงคือผู้ชายคนหนึ่งที่หายไป
หายไป
แครอล เบอร์เน็ตต์ ทุกคน
เยี่ยมไปเลย แคโรล อยากเห็นผลงานชิ้นต่อไปของคุณสุดๆ
และเราจะกลับมา หลังจากโฆษณาจากสปอนเซอร์ของเรา
ตัดเข้าโฆษณา
รอตรงนี้นะคะ
เอาละ ทางนี้
เธอต้องนั่งบนม้านั่งเหรอ โซฟาอยู่ตรงนั้นเอง
โซฟาสำหรับแขกรับเชิญตัวจริง ในรายการจริงๆ
ฉันไม่ได้รับอนุญาตให้นั่งที่นั่งมีพนักพิง
ม้านั่งยังได้ออกกล้อง เธอยังทำให้คนหัวเราะได้
เรื่องนี้ไม่จำเป็นต้องห่วยแตกไปหมด ฉะนั้น เชิดนม...
- ไม่ - โอเค
นักเขียนหญิงตรงม้านั่ง
คุณนั่งตัวทางซ้าย กอร์ดอนจะได้ กลับไปที่โต๊ะของเขาเร็วที่สุด
เข้าใจแล้ว
- ได้ - ขอบคุณครับ
- ดูเธอสิ - โรส ดูสิ นี่มิเรียม
มิดจ์ ทางนี้
มิเรียม พ่อเจอแม่ของลูกแล้ว
โทรศัพท์หลุดออกจากแท่นวาง
พ่อกลับบ้านและเจอตัวแม่
เรานั่งรถเมล์มา ลำบากมาก
นั่นภรรยาเก่าเขา
และเรากลับมาในห้า สี่ สาม
และเรากลับมาแล้ว
นี่คือ กอร์ดอน ฟอร์ดโชว์ ผมยังเป็นกอร์ดอน ฟอร์ด
ทีนี้ผมเองก็อยากรับความดีความชอบ
สำหรับทุกอย่างที่เกิดขึ้นในรายการ แต่ผมทำไม่ได้
มีกลุ่มกำลังสำคัญทั้งชายและหญิง ที่ทำงานหนักอยู่ในสำนักงานของเรา
เพื่อที่ผมจะได้มาออกรายการ และดูมีไหวพริบ
ผมคิดว่าคุณอาจอยากเจอ พวกเขาสักคนคืนนี้
คุณอยากเจอไหมครับ
งั้นช่วยผมต้อนรับนักเขียนหญิง
ประจำรายการ กอร์ดอน ฟอร์ดโชว์
ทุกคนครับ เชิญพบกับมิดจ์
- สวัสดี มิดจ์ - สวัสดีค่ะ
ตอนนี้คุณมาทำงานที่รายการนี้ห้าเดือนแล้ว
ฉะนั้นผมต้องถามคำถามที่ทุกคนคิดอยู่
ด้วยคำพูดของคุณเอง คุณคิดว่าเจ้านายเป็นคนยังไง
เขาเยี่ยมมาก กอร์ดอน
- หล่อไหม - มากค่ะ
- มีเสน่ห์ไหม - เหมือนเจ้าชาย
โยนรับของหลายชิ้นเก่งไหม เล่นกับเด็กๆ ได้ดีไหมล่ะ
ทั้งหมดที่พูดมาเลยค่ะ
มิดจ์เป็นหนึ่งในทีมนักเขียนหกคนของผม
ทีนี้พวกคุณอาจสงสัยว่า
นักเขียนสำหรับทีวีทำงานอะไรกัน
ทุกเช้าพวกเขารวมตัวกันในห้องนักเขียน
พวกเขากินเบเกิลและดื่มกาแฟ พวกเขาอ่านหนังสือพิมพ์
พวกเขาแกล้งทำเป็นรู้วิธีโยนรับลูกฟุตบอล
และจากนั้นเวลาประมาณนี้
พวกเขาเริ่มคิดบทพูดเดี่ยว
เตรียมพร้อมเสมอ
ผมรู้สึกได้ว่า คุณกำลังจ้องหัวผมเขม็งเลย
ดีที่ฉันไม่ได้จ้องไอ้จ้อนของคุณแทน
งั้นมิดจ์ ในฐานะนักเขียนประจำรายการ ขอผมถามคุณหน่อยว่า
นักเขียนหญิงกับนักเขียนชายต่างกันยังไง
ขณะที่คุณคิดคำตอบ มาเจอคนอื่นๆ กัน
เจอร์รี่ หันกล้องไปอีกด้าน
ทุกคนครับ นั่นราล์ฟ เอเมอร์สัน เซซิล กรีน
อดัม พอร์ตนอย เมล รูเบนส์ และอัลวิน แบลงค์ หัวหน้านักเขียนของผม
ทีมนักเขียนของ กอร์ดอน ฟอร์ดโชว์
ทีมงานสำคัญของผม
ไงคะ ไง
หันกล้องกลับมาครับ
โอเค เราพูดถึงไหนกันแล้ว
ใช่ ความแตกต่างระหว่าง นักเขียนชายและนักเขียนหญิง
นักเขียนหญิงเขียนมุกตลก เกี่ยวกับม้าเยอะกว่า กอร์ดอน
และวางยาพิษสามีของเรา
และเราอยากถูกกอด หลังจากที่เสนอมุกแล้ว
โอเค และตอนนี้ถึงเวลา สำหรับสปอนเซอร์ของเราแล้วครับ
- อะไรนะ - อะไรนะ
- ตัดเข้าโฆษณา - โฆษณาอะไร
หาโฆษณา
แค่นั้นเหรอ
ทำให้พวกเขาอยากดูมากกว่านี้ไง
และเราจะตัดเข้าโฆษณาครับ ทุกคน
นั่งอยู่ตรงม้านั่งก่อน
คุณยังเวลาอีกสี่นาทีสำหรับช่วงนี้
จบแล้ว ผมตัดเข้าโฆษณา
ผมรู้แล้ว คุณไม่ควรทำแบบนั้น
ไม่ใช่โฆษณานานสี่นาที
- ผมตัดเข้าโฆษณาก่อนไง - เร็วไปสี่นาที
ผมจะปิดรายการหลังจากโฆษณา
หลังจากโฆษณาคุณก็ยังมีเวลาสี่นาที
- คุณฟังผมอยู่ไหม ผมพูดย้ำอยู่ - ผมจะด้นสดเอา
ด้นสดสี่นาทีเนี่ยนะ คุณเป็นใคร เม เวสต์เหรอ
- คุณต้องการอะไรจากผม - สี่นาที
เนื้อหาสำหรับรายการ เอานักเขียนอีกคน ออกมาก็ได้ สัมภาษณ์ผู้จัดการเวที
สัมภาษณ์พลัม พลัมมาทำบ้าอะไรที่นี่
พวกเขาไม่เคยตัดเข้าโฆษณาเร็วขนาดนี้
พวกเขามีเวลาเหลือสำหรับช่วงนี้ อีกสามนาทีและ 56 วินาที
ฉันจับเวลาไว้
เธอทำบ้าอะไรอยู่ตรงม้านั่ง
ทุกอย่างผิดพลาดไปหมด
คุณทำอะไรลงไป
ทำไมทุกอย่างถึงเป็นความผิดฉันทันที... ใช่ โอเค เพราะฉันเอง
ฉันให้เพื่อนคุยกับกอร์ดอน เพื่อให้เธอมาออกรายการ
เพราะเขาเป็นเด็กน้อยมีแต่อัตตา และมีความเป็นชายต่ำ
เขาไม่ให้เธอเดี่ยวไมค์ และให้มาสัมภาษณ์ตรงม้านั่งแทน
พอผู้ชมหัวเราะกับมุกของเธอ
ฉันเดาว่าเขาคงสติแตก
ก็ได้ ผมจะนั่งสัมภาษณ์ ตรงม้านั่งอีกสี่นาที พอใจหรือยัง
เธอตลกนะ กอร์ดอน คุณเป็นคนจ้างเธอตั้งแต่แรก
เพราะคุณคิดว่าเธอเป็นคนตลก
มีเวลาอีกสี่นาทีหลังจากโฆษณา
- แต่... - มิดจ์ ได้โปรด
อีกสี่นาที จากนั้นเราทุกคน จะได้ไปเมาหรือเข้านอน
หรือจะขับรถชนกำแพงก็ได้
ผมเองอาจจะทำทั้งสามอย่าง
ได้ค่ะ
ขอบคุณ
- อาร์ชี ฉันมาแล้ว - มาถึงซะที
ฉันพลาดอะไร เธอแสดงอะไร
เธอนั่งอยู่ตรงม้านั่ง
ดี เธอทำได้ สวัสดีค่ะ เราแต่งงานกันค่ะ
- มิเรียม - มิเรียม ทางนี้
มิเรียม พ่อต้องบอกเลยว่า
แม้ว่าจะไม่มีคำพูดอะไรออกมาจากปากลูก
มันยังคงน่าตื่นเต้น ที่ได้เห็นลูกนั่งอยู่ตรงม้านั่งตรงนั้น
ขอบคุณค่ะ พ่อ
มิเรียม
แม่รู้ไหมว่าถ้านั่งยองๆ แบบนั้น แม่อาจท้องได้
แม่เคยบอกลูกเรื่องนั้นแค่ครั้งเดียว และลูกไม่ให้โอกาสแม่ลืมมันเลย
เพราะมันลืมไม่ลงค่ะ
แม่อยากให้ลูกรู้ว่าแม่ซาบซึ้งมาก
ที่ลูกขอให้ผู้คนมากมายชวนแม่มาที่นี่คืนนี้
มันควรต้องเป็นคืนสำคัญสำหรับหนูค่ะ
หนูไม่อยากให้แม่พลาด
ควรต้องเป็นเหรอ
เป็นค่ะ มันเป็นคืนสำคัญสำหรับหนู
พวกเขาอยากให้คุณกลับเข้าที่มั้งคะ
นั่นเป็นคำถามหรือเปล่า พลัม
ไม่ใช่ค่ะ
เดี๋ยวเจอกันนะคะ แม่
มิดจ์ หมวกเบเรต์
อีกสองนาทีเราจะกลับเข้ารายการ ทุกคน กรุณานั่งประจำที่ด้วยครับ
พรุ่งนี้เราทะเลาะกันเรื่องนี้ก็ได้ คือว่าอีกแค่สี่นาที...
ม้านั่งๆ
ไมค์ ฉันขอคุยกับซูซีสักแป๊บได้ไหม
วินาทีเดียว แค่นั้นจริงๆ
เกิดอะไรขึ้น คิดอยู่เหรอ
ดูเหมือนเธอเป็นนิ่วในไต
ซูซี ฉันมีเวลาเหลืออีกสี่นาที สี่นาที
โอเค
สี่นาที ได้ยินฉันไหม
ใช่ สี่นาที
สี่นาที
- สี่นาที เธอมีเวลาสี่นาที - สี่
ฉันจะต่อยจมูกเธอ ฉันไม่สนว่าออกทีวีแล้วจะเป็นยังไง
ฉันกำลังคิดจะทำบางอย่าง ซูซี
เรื่องบ้าบิ่นที่อาจส่งผลเลวร้ายกับเราทั้งคู่
- เหรอ - มันอาจทำลายเราได้
ฉันโดนแน่ๆ และขยายผลถึงคุณด้วย
โอเค
ฉันแค่...
หกสิบวินาที
คุณคิดว่าไง
เธอเริ่มต้นอาชีพนี้ด้วยการขึ้นเวที
ที่ไม่มีใครบอกให้เธอขึ้นไป
พูดเรื่องบ้าบอมากมาย ที่ไม่มีใครอยากให้เธอพูด งั้น...
เชิดนมไว้
เตรียมตัวให้พร้อม ไมค์กี้
สามสิบวินาที ทุกคนกลับเข้านั่งที่ด้วยครับ
ฉันอยากให้คุณรู้ว่าฉันไม่ได้เจตนาบังคับคุณ
ฉันหวังว่าคุณจะอยากให้ฉัน มาออกรายการสักวัน
นี่ไม่ได้เป็นเรื่องส่วนตัว มันแค่...
จัดการได้ไม่ดี
- และคุณก็รู้กฎดี - ใช่ค่ะ
และเรากลับมาในห้า สี่ สาม
ฉันไม่เคยเก่งเรื่องทำตามกฎเลย
เรากลับมาคุยกับนักเขียนหญิงของเรา
มิดจ์ มีบางอย่างที่กวนใจผม ตั้งแต่คุณเข้ามาร่วมทีม
กาแฟในห้องนักเขียนดีขึ้นมาก
ดีกว่าในห้องพักพนักงาน ทำไมถึงเป็นแบบนั้น
ฉันคงไม่รู้หรอกค่ะ กอร์ดอน
เพราะว่าที่จริงแล้วฉันไม่ใช่นักเขียน
อะไรนะครับ
ฉันเป็นนักแสดงตลก
ฉันแค่แกล้งทำเป็นเป็นนักเขียน เพื่อจะได้มีห้องน้ำใช้ในมิดทาวน์
งั้นฉันลุกไปทำ สิ่งที่ฉันตั้งใจมาทำที่นี่เลยดีกว่า
คุณจะไปไหน
เราจะได้รู้กัน
สวัสดีค่ะ ทุกคน
สิ่งที่เกิดขึ้นตรงนี้คึอชาวยิวจี้เวที
ไม่มีเครื่องบินเข้ามาเกี่ยวข้อง
ไม่มีใครอยากไปคิวบา
ข้อเรียกร้องเดียวคือฉันขอเวลาสี่นาที ออกอากาศและรถนั่งไปหาหมอตอนแก่
นั่นคือข้อดีของคนยิว เราปล้นจี้แค่บทสนทนา
จริงๆ แล้วตอนนี้ฉันไม่ควร มาพูดคุยกับคุณทุกคนอยู่ตรงนี้
ฉันแหกกฎข้อสำคัญ ตอนที่ฉันลุกจากม้านั่งตัวนั้น
แต่หลังๆ มานี้ ฉันทำหลายอย่างที่ฉันไม่ควรทำ
อย่างกลายเป็นนักแสดงตลก นั่นเป็นเรื่องประหลาดใจสำหรับทุกคน
โดยเฉพาะฉันเอง
ฉันเป็นแค่ภรรยาและแม่ อยู่ย่านอัปเปอร์เวสต์ไซด์
อัปเปอร์เวสต์ไซด์ จริงเหรอคะ
คืนนี้พ่อแม่ของฉันมานั่งชมรายการด้วย
เปรียบเทียบข้อมูลที่จดไว้ เรื่องสถานการณ์ที่จอดรถ
พ่อของฉันมีทฤษฎีสมคบคิด
ไม่ใช่ทฤษฎีหรอก ย่านอัปเปอร์เวสต์ไซด์มีคนยิวอยู่เยอะ
และมีที่จอดรถไม่พอ ลองคิดหาเหตุผลดู
ฉันเป็นแค่ภรรยาและแม่ จากนั้นวันหนึ่งสามีฉันก็ทิ้งฉันไป
ในวันยมคิปปูร์
วันศักดิ์สิทธิ์ที่ชาวยิวอดอาหาร และชดเชยบาปกรรมที่เคยทำ
นั่นคือวันที่เขาเลือกที่จะทิ้งฉัน ไปหาเลขาฯ ของเขา
ฉันโทษเขาไม่ได้ เธอพกลูกอมมินต์ในกระเป๋า
ฉันยอมรับว่ามันแย่อยู่พักหนึ่ง
แต่แล้วพระอาทิตย์ก็ตกดิน และฉันกินอาหารได้อีกครั้ง
จู่ๆ ฉันก็โสด ฉันไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี
ฉันเลยดื่มไวน์แมนิสเชวิตซ์จนน้ำหนักเพิ่ม
เดินโซเซขึ้นไปบนเวที คว้าไมโครโฟน
และในตอนนั้นเองที่ทุกอย่างเปลี่ยนไป
ฉันได้ค้นพบว่ามันรู้สึกยังไงที่มีคนฟังฉัน
ไม่ใช่ผู้ชายที่ฟัง แต่หมายถึงคนอื่นๆ
ไม่ใช่แม่ของฉันที่ฟัง แต่คนอื่นๆ ที่เหลือ
โอเค ไม่ใช่ลูกๆ ของฉัน คู่เดตของฉัน
ไม่ใช่นายจ้าง เพื่อนร่วมงาน คนขายเนื้อ คนใหม่ฟังฉัน แต่คนแปลกหน้าฟังฉัน รักฉัน
ค่ะ
นายไปอยู่ตรงนั้นได้ยังไง
ผมมีเวทมนตร์
ที่จริงแล้ว ฉันควรต้องขอบคุณที่สามีฉันนอกใจ
กับคนที่เขาเป็นชู้ด้วย เพราะว่าเธอเป็นคนที่
ตามนิยามความหมายที่ วารสารการแพทย์ อเมริกัน บอกเอาไว้ว่าเป็นคนโง่
ฉันไม่ได้พูดแบบนั้น เพราะเธอนอนกับสามีของฉัน
ฉันพูดแบบนั้นเพราะฉันเห็นเธอ ถามต้นไม้พลาสติก
ในสำนักงานว่ามันต้องการให้รดน้ำไหม
และจากนั้นก็รอคำตอบ
เป็นเวลาสิบนาทีเต็ม
และจากนั้นไปที่หม้อต้มกาแฟ และถามว่าทำไมต้นไม้ถึงโกรธเธอ
ดังนั้นเมื่อสามีคุณทิ้งคุณไปหาคนแบบนั้น มันทำให้ความเจ็บปวดเบาบางลง
มันรู้สึกดีที่หลังจาก งานเลี้ยงค็อกเทลครั้งแรกของพวกเขา
ผู้คนโทรหาคุณและบอกว่า "สามีคุณเขาคิดอะไรอยู่
"เธอขอโทษที่เขี่ยบุหรี่ ทุกครั้งที่เธอดับบุหรี่"
- ฝีมือนายเหรอ - ใช่แล้ว
จากงานปาร์ตี้
ฉันโสดมาพักหนึ่งแล้ว
พักใหญ่
ถ้าฉันแต่งงานใหม่อีกครั้ง
แม่ฉันคงจะต้องคุยเรื่องเซ็กซ์กับฉัน เพื่อทบทวนความทรงจำ
จริงๆ แล้วฉันไม่แน่ใจว่า ความสัมพันธ์มั่นคงยืนยาว
จะเป็นไปได้สำหรับฉันอีกไหม
คือฉันทำงานตอนกลางคืน
ฉันกลับบ้าน พร้อมกลิ่นบุหรี่และกลิ่นเหล้าหึ่ง
มีลิปสติกเปื้อนปกเสื้อ ลิปของฉันเอง
และผู้ชายในชีวิตของฉัน ไม่ใช่แฟนหรือคนรักอีกต่อไป
พวกเขาคือการแสดง
มีประโยชน์สำหรับการแสดง
ถ้าพวกเขาจูบเสียงดัง หรือมีชื่อเล่นสำหรับส่วนต่างๆ ของร่างกาย
อย่างเท้าของพวกเขา ให้ตายเถอะ ที่นี่เราขายสบู่นะ
ถ้าเราทะเลาะกันวันศุกร์
คืนวันเสาร์ฉันแสดงซ้ำให้ สมาคมยิวชายชไรเนอร์ส
คนที่อยู่ข้างฉันเสมอ และคิดว่าฉันทำได้ดีกว่านี้
แถมฉันมีลูกแล้วสองคน ชายหนึ่ง หญิงหนึ่ง
ชื่อของลูกๆ ติดอยู่ตรงปลายลิ้นฉันนี่แหละ
เราเป็นครอบครัวชาวยิว
ลูกชายของฉันเข้าพิธีสุหนัด หลังเกิดได้หนึ่งสัปดาห์
ความบอบช้ำของลูกสาวฉัน จะต้องจนเธอโตพอ
ที่จะไปชอปปิงกับแม่ของฉัน
ก็ยุติธรรมดี
ฉันรู้ดีว่าเพราะสถานการณ์ของฉัน
ลูกสาวฉันจะเติบโตมา อย่างแตกต่างจากที่ฉันเคยเป็น
เธอจะแกร่งกว่า เป็นอิสระมากกว่า
นั่นเป็นคำที่น่ากลัว "เป็นอิสระ" โดยเฉพาะสำหรับผู้หญิง
มันเป็นคำที่เราไม่ควรคุ้นเคย
ฉันไม่คุ้นเคย แม่ฉันก็ไม่คุ้นเคย
แต่ตอนนี้ฉันอยู่ตัวคนเดียวแล้ว
ดังนั้นถ้าฉันต้องการเปลี่ยนยางรถที่แบน แน่นอนว่าคนอื่นจะต้องเป็นคนทำ
ฉันเป็นอิสระ ไม่ได้โง่
ฉันไม่ได้คุยกับ ต้นไม้พลาสติกมาหลายเดือนแล้ว
ลูกๆ ของฉัน ให้ตายเถอะ ฉันสัญญาว่าจะนึกชื่อพวกเขาออก
ฉันว่ามันหลีกเลี่ยงไม่ได้ ที่พวกเขาจะเกลียดฉันตอนโตขึ้น
เหมือนพ่อแม่คนอื่นๆ ฉันนอนไม่หลับเอาแต่จินตนาการว่า
ลูกๆ ของฉันจะพูดอะไรถึงฉัน ตอนคุยกับจิตแพทย์
ใช่ไหม คุณเคยทำแบบนี้
"แม่ไม่อยู่บ้าน แม่พลาดการแข่งขันเบสบอล
"แม่บังคับให้ฉันฟังการแสดง สิบนาทีเป๊ะปังตลอดทั้งสัปดาห์
"จากนั้นแม่ให้เราซักไซ้แม่หลายชั่วโมง แม่จะได้หาทางตอบโต้ความคิดเห็นได้
"และเครื่องดื่มของเราถูกผสมน้ำให้จาง"
เพราะแบบนั้นฉันถึงต้องโด่งดังมากๆ
ถ้าคุณโด่งดังจริงๆ ทุกคนจะรักคุณ
อย่างน้อยก็จนกว่าจะอ่านพินัยกรรม
ฉันเคยได้ยินเรื่องเกี่ยวกับแมรี่ มาร์ติน ดาวดังบรอดเวย์
คนขับรถของเธอป่วย เธอเลยต้องนั่งแท็กซี่
ไปที่โรงละครที่เธอแสดง
เธอขึ้นรถ คนขับรถแท็กซี่ ถามเธอว่าเธอจะไปไหน
เธอไม่รู้เลย
ไม่รู้เลยว่าโรงละครอยู่ที่ไหนหรือชื่ออะไร
เธอโด่งดังเกินกว่าจะรู้
เธอดังมากขนาดที่จะมีคนสังเกตเห็น
ว่าเธอหายตัวไปและมาหาตัวเธอ เธอแค่ต้องยืนเฉยๆ เท่านั้น
นั่นแหละชื่อเสียงแบบที่ฉันต้องการ
ที่ฉันไม่เคยต้องรู้ว่า ฉันเป็นใคร จะไปที่ไหน
ที่วันหนึ่งบ็อบ โฮป จะเดินมาหาฉันที่ร้านอาหารและบอกว่า
"ผมบ็อบ โฮป คุณอาจจะจำผมไม่ได้"
และฉันบอกว่า "แน่นอนฉันจำได้ ฉันขอสั่งไก่"
ฉันอยากมีชีวิตที่ยิ่งใหญ่
ฉันอยากสัมผัสประสบการณ์ทุกอย่าง
ฉันอยากแหกกฎทุกข้อที่มี
ว่ากันว่าความทะเยอทะยานเป็นนิสัย ที่ไม่น่าดึงดูดในตัวผู้หญิง อาจจะใช่
แต่รู้ไหมว่าอะไรที่ไม่น่าดึงดูดจริงๆ
การรอเฉยๆ ให้บางอย่างเกิดขึ้น
มองออกไปนอกหน้าต่าง คิดถึงชีวิตของคุณที่ควรจะเป็นข้างนอกนั่น
แต่ไม่เต็มใจที่จะเปิดประตู และออกไปคว้ามัน
แม้ว่าจะมีคนบอกคุณว่าคุณทำไม่ได้
การเป็นคนขี้ขลาดน่ารักแค่ในเรื่อง พ่อมดแห่งออซ
อีธานและเอสเธอร์ ว่าแล้วว่าสุดท้ายฉันจะนึกชื่อลูกๆ ออก
คุณเป็นผู้ชมที่น่าทึ่งมาก
ฉันอยากขอบคุณคุณ ฉันอยากขอบคุณกอร์ดอน ฟอร์ด
และที่สำคัญที่สุด ฉันอยากขอบคุณเบิร์กดอร์ฟ กู้ดแมน
จากก้นบึ้งหัวใจของฉัน ขอบคุณและราตรีสวัสดิ์ค่ะ
ฉันแค่หวังว่าเธอน่าจะใส่ชุดอื่น
ทำได้แล้ว มิเรียม
- คุณพระ - คุณพระ
อย่ายืนเฉยๆ ตรงนั้นสิ มาตรงนี้เลย เมเซิล มาเลย
นั่งลงเดี๋ยวนี้เลย
เมื่อกี้มันมาจากไหนกันเนี่ย
มันอยู่ตรงนั้นเสมอ กอร์ดอน คุณแค่ต้องถาม
เมื่อกี้สุดยอดมาก เยี่ยมจริงๆ
และผมต้องบอกเลยว่าผมเห็นด้วยกับคุณ คุณไม่ใช่นักเขียนแน่ๆ
นั่นเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่เคยมีคนบอกฉัน
แผนที่ผมวางไว้ ย้อนกลับมาทำร้ายผมเอง ทุกคน
ผมรู้ว่าผู้หญิงคนนี้ตลก แต่ไม่รู้ว่าตลกมากขนาดไหน
ฉันแค่รู้สึกขอบคุณที่คุณไม่ได้ปิดกล้อง
ปิดนะ แต่คุณแสดงใหม่ได้ใช่ไหม
แน่นอนค่ะ
ทุกคน ผมคิดว่าผมยังไม่ได้แนะนำคุณ
ให้รู้จักกับผู้หญิง ที่ตลกมากๆ คนนี้อย่างเป็นเรื่องเป็นราว
และผมขอแก้ไขเรื่องนั้นเดี๋ยวนี้
ทุกคนครับ เธอปรากฏตัว เป็นครั้งแรกและไม่ใช่ครั้งสุดท้ายแน่ๆ
ในรายการ กอร์ดอน ฟอร์ดโชว์ ผมขอแนะนำ
สุดยอดคุณนายเมเซิล หญิงมหัศจรรย์ ผู้น่าหลงใหล
นั่นแม่ของหลานๆ ฉัน
นั่นภรรยาเก่าผม
คุณถูกไล่ออก
หกเดือนก่อนหน้านี้
ทีนี้จำไว้นะ เอาให้อ่านไม่ออก
นี่มันไม่สมเหตุสมผลเลย
- คุณอยากให้ผมสอนวิธีเป็นคนดังเหรอ - หลังจากที่คุณเรียนรู้แล้วนะ
นี่ไม่ใช่พฤติกรรมของคน
ที่กินกุ้งฟรีตลอดทั้งคืน
ถ้ามีคนขอลายเซ็นคุณ พวกเขาควรอ่านชื่อคุณได้
ไม่ ผิดแล้ว
ถ้าพวกเขาอ่านชื่อของคุณได้ พวกเขาจะรู้สึกโดนโกง
พวกเขาจะรู้ว่าคุณไปโรงเรียน
ว่าคุณเซ็นเช็คได้
โอเค นี่ คุณคิดว่าไง
นี่อะไร
ลายเซ็นของฉัน
ผมเห็นตัวหนังสือชัดมาก อย่างน้อยสามตัว เอาใหม่
ใครสอนคุณเรื่องการมีชื่อเสียง
- ผมเกิดมาก็ดังเลย - เข้าใจแล้ว
ผมอยู่ในตะกร้าลอยมาตามแม่น้ำไนล์
ในนั้นมีแต่สีทาหน้าตัวละคร และเอกสารวงการบันเทิง
เป็นเรื่องราวยอดเยี่ยมมาก
ผมแต่งขึ้นมาเอง
คุณอยากฟังเรื่องตั๊กแตนเต้นแท็ปไหม
คุณอยากได้อย่างอื่นอีกไหม
- มีอะไรอย่างอื่นอีกไหมคะ - คิดเงินเลยครับ
ขอบคุณที่เลี้ยงอาหารค่ะ
ด้วยความยินดี
คืนนี้เยี่ยมมาก
ผมเห็นด้วย
หิมะยังตกอยู่หรือเปล่า
ถ้ายังตกอยู่ก็จะไม่มีรถแท็กซี่
รถไฟก็เอาแน่เอานอนไม่ได้
คุณอาจจะต้องหาที่พักใกล้ๆ จนกว่าอากาศจะดีขึ้น
ก่อนหน้านี้ฉันหาที่พักแล้ว
ทีนี้ตอนเช้าฉันต้องไปหาที่สารภาพบาป
บูธสุดท้ายฝั่งซ้ายรู้ภาษาฮีบรู
งั้นอันนี้เป็นไงคะ
ดีครับ นั่นเหมือนภาษาสันสกฤตเลย
โอเค ทีนี้เราควรฝึกเรื่องการไม่สนใจ
คนที่คุณรู้จักเวลาที่พวกเขา
ยืนอยู่ใกล้ๆ คุณ พวกคนดังก็ทำกันทุกคน
อะไรที่ทำให้คุณมั่นใจว่าฉันจะดังมาก
แค่ลางสังหรณ์น่ะ
ผมเห็นการแสดงของคุณแล้ว ผมเห็นคุณหนีตำรวจ
งั้นก็การวิ่งและการพูด
คุณมีทักษะมากมาย
ฉันคิดว่าเสื้อรัดทรงของฉันทำให้คุณสนใจ
ผมสนใจมานานแล้ว
ผมถึงได้คอยหันไปทางหนึ่ง
ไม่รู้สิ
ฉันหวังว่าคุณคงพูดถูก เพราะฉันไม่มีแผนสำรอง
ฉันทุ่มให้กับอาชีพนี้หมดตัว
ผมขออนุญาตนะ
ให้ตายสิ ฉันชอบผู้ชาย คนที่ขโมยอาหารของฉัน
"โอกาสดังรอคุณอยู่ตรงกลางเวที
"คุณแค่ต้องขึ้นเวทีและคว้ามันมา
"เมื่อคุณลงมือทำแล้ว ทุกคนจะรู้ว่าคุณเป็นใคร
"พวกเขาจะรู้จักความหลักแหลม
"สติปัญญา รอยยิ้ม
"ดวงตาที่ยอดเยี่ยม และแสดงออกความรู้สึกของคุณ
"พวกเขาจะไม่มีทาง ต้านทานเสน่ห์ของคุณได้"
ตัวหนังสือตรงนั้นคงเล็กมากๆ เลยนะ
"พวกเขาจะสยบลงแทบเท้าคุณ
"และบูชาตัวคุณ และเสื้อรัดทรงที่คุณใส่แสดง"
ฉันขอดูคำทำนายนั้นได้ไหม
ถ้ามีคุณเห็นว่าคุณอ่านออก พวกเขาจะไม่ปล่อยให้คุณดัง
"หมายเลขนำโชคของคุณคือ 46 24 11 หก และห้า"
มันขึ้นอยู่กับวิธีอ่าน
จำคำพูดของผมไว้นะ
อีกไม่นาน ในอนาคตอันใกล้
คุณจะเป็นคนเลี้ยงอาหารจีนผม
ปี 2005
สัปดาห์ที่ 24 คุณไปที่ออร์แลนโด และปาล์มบีช วันที่พวกนั้นยืนยันแล้ว
จากนั้นคุณมีชิคาโก มินนีแอโพลิส และอาจจะเวกัสนานสองสัปดาห์
ห่างไกลกันมาก ต้องเดินทางเยอะเลย
ชาโรเสนอเครื่องบินของเธอ
งั้นก็โอเคสินะ แล้วที่พาเลซล่ะ
เรากำลังคุยเรื่องพาเลซอยู่ พวกเขายังพูดถึงเดือนธันวาคม
ฉันไม่อยากไปลอนดอน ช่วงวันหยุดเทศกาล
- ฉันรู้ - ฉันอยากอยู่ที่นิวยอร์ก
เราแจ้งข้อความแล้ว
ฉันไม่เคยอยู่นิวยอร์กช่วงวันหยุด และปีนี้ฉันอยากอยู่
ฉันเข้าใจแล้วค่ะ นิวยอร์กช่วงวันหยุด จบ
ถ้านั่นเป็นช่วงเดียวที่ได้ก็โอเค
พวกเขาทำอะไรไม่ได้เรื่องเสียงดัง
มีเสียงพวกเขา กระโดดไปมาข้างล่างหลายชั่วโมงแล้ว
เหมือนรูบี้ คีเลอร์ย้ายเข้ามาอยู่
ผมจะไปเคาะประตูดู
บอกพวกเขาว่าโยโกะบ่น นั่นจะทำให้พวกเขาเงียบ
เอาละ ก่อนที่เราจะหยุดพัก วันอังคารฉันจะต้องทำอะไร
ไม่มีอะไรค่ะ
เราจะนัดที่ไหนหรือเปล่า
ไม่ค่ะ แต่คุณทำงานวันอาทิตย์ วันจันทร์และวันพุธ เดินทางวันพฤหัสฯ
แล้ววันอังคารล่ะ
คุณพักผ่อนวันอังคารได้
ขอฉันลองโทรติดต่อดู
คุณกดตรงนี้ เอาเมนูขึ้นมา
เลื่อนไปที่ไอคอนซองจดหมาย คลิก แล้วเขียนข้อความของคุณ
ทำไมฉันไม่โทรหาแทนล่ะ
บางครั้งคุณอยากส่งข้อความ
- เมื่อไหร่ - เมื่อคุณไปสาย
ฉันโทรบอกได้
มันเป็นเรื่องสนุกๆ ที่โทรศัพท์ของคุณทำได้ อย่างเช่น ถ่ายรูป
- กล้องของฉันถ่ายรูป - ถ้าคุณไม่มีกล้องล่ะ
ฉันเก็บไว้ในความทรงจำ
มันถ่ายวิดีโอได้ด้วย
มันมีรหัสนิวเคลียร์ไหม ฉันระเบิดใครได้ไหม
- ไม่ คุณทำไม่ได้ - ฉันสื่อสารกับมนุษย์ต่างดาวได้ไหม
ผมขอแสดงวิธีเขียนข้อความให้ดูได้ไหม
คุณลองดูได้แน่นอน
คุณเลื่อนไปที่ตัวเลข จากนั้นก็ที่ตัวอักษรที่คุณต้องการ
ขอให้สนุกกับโทรศัพท์นะ แฟรงคลิน
เดี๋ยวนะ ฉันมีของเต็มไปหมด
ข้าวของจริงๆ หรือของทุเรศๆ ไม่น่าดู
พนักงานทำความสะอาดหญิง แม่งย้ายข้าวของไปทั่ว
ฉันหาแว่นดูทีวีไม่เจอ
ดูในกล่องบนโต๊ะที่วางดอกไม้
อย่าแกล้งทำเป็นว่าเธอรู้ทุกอย่าง
กล่องบนโต๊ะที่วางดอกไม้
เธอไม่ได้รู้ทุกเรื่อง
เธอไม่ได้ย้ายมัน เธอไม่เคยย้ายมัน
ดูในกล่องบนโต๊ะ
รู้ไหมว่า อยู่ห่างจากเธอเป็นทวีปก็ยังไม่พอ
หาเจอไหม
ไม่เจอ
เครื่องอัดเทปของเธอ ใช้งานได้โอเคดีไหม
ได้ ฉันซ่อมมันแล้ว
เธอเช็กดูหรือยัง
ฉันเช็กแล้ว มันใช้ได้
ทีนี้บอกฉันอีกที เมื่อวานเกิดอะไรขึ้น
คนที่พวกเขาเลือกให้ตกรอบคือคนที่ไม่รู้ว่า
ตัวละครตัวไหนใน เดอะพาทริดจ์แฟมิลี่ ที่เล่นโดยแดนนี่ โบนาดิวชี่
ฉันก็คงไม่รู้เรื่องนั้น
แดนนี่ไง ให้ตายเถอะ
ได้เทปไหม
ได้แล้ว คุณได้ไหม
ได้แล้ว ฉันกำลังเอาใส่เครื่อง
ฉันกำลังเอาใส่เครื่อง
- ยังเอาใส่เครื่องอยู่ - ฉันใส่ได้แล้ว
ได้แล้ว
ทีนี้อย่ากดเล่นก่อนฉันจะกด
แม่งทุกทีเลย
เพราะเราต้องได้ยินคำตอบพร้อมกัน
ฉันรู้
ถ้าคุณเปิดก่อน งั้นคุณจะได้ยินคำตอบก่อนฉัน
ฉันรู้แล้วโว้ย
เราจะกดปุ่มเล่นพร้อมกัน ให้ตายเถอะ
ป่านนี้เราดูจบได้ทั้งรายการแล้ว
ซูซี คุณได้นกของฉันไหม
ตัวสีแดงเหรอ น่ารักมาก ฉันไม่เคยเห็นแบบนั้นมาก่อนเลย
ฉันตั้งชื่อมันว่ากะหรี่
ฉันไม่ได้ขอบคุณเธอเหรอ
ด้วยความยินดี พร้อมหรือยัง
ฉันพร้อมแล้ว
โอเค หนึ่ง สอง สาม...
- กด - กด
เป็นเพลงที่ฟังเพลินจริงๆ
ฟังเพลินมากจริงๆ
สุดยอดการแข่งขันชิงแชมป์
จะเป็นคริส มิลเลอร์ ผู้เชี่ยวชาญ ด้านการค้าปลีกจากหลุยส์วิลล์ เคนทักกี
ซึ่งเมื่อวานชนะรางวัล 10,000 ดอลลาร์
วันนี้เราคุยกันเรื่องวันที่
และฉันก้มมองดู วันอังคารฉันว่าง
อุ๊ย เสียใจกับดีเลียด้วย
ตารางว่างเลย ซูซี
และพอฉันถาม เธอมองฉันเหมือนฉันบ้า
อยากให้ฉันโทรหาเขาไหม
ฉันอยากให้คุณกลับมาทำงาน
ฉันทำงานในยุคของฉันไปแล้ว พรุ่งนี้ฉันจะโทรหาเขา
ฉันว่าแชมป์เก่าจะชนะ
โอเค ฉันว่าคนมีเคราเฟิ้ม
เอาละครับ รอบเจพพาร์ดี
จะเป็นการแข่งขันที่สูสีดี
เราทำให้มันน่าสนใจกว่านี้ไหม
มันน่าสนใจมา 45 ปีแล้ว ฉันไม่แน่ใจว่าจะทำให้ดีกว่านั้นได้ยังไง
เลือกมหาเศรษฐี ฟอบส์ 200 ดอลลาร์
"เดือนมีนาคม เป็นเดือนที่ยอดเยี่ยมสำหรับเธอ
"เธอเปิดตัวในรายชื่อฟอบส์ครั้งแรก..."
- มาร์ธา สจวร์ต - เขาติดคุก
เพราะว่าเป็นผู้หญิง ทั้งๆ ที่ผู้ชายคนอื่นๆ ทุกคน
ที่ทำเรื่องแบบเดียวกันก็ไม่โดนโทษอะไร
- มาร์ธา สจวร์ตคือใคร - ใช่
ฉันคิดว่าข้อนั้นเขาจะให้ฉัน
"แต่สมาชิกวัย 70-80 ปี
"ของครอบครัวดิสนีย์ยังทำอยู่" จอห์นว่าไง
- รอย ดิสนีย์คือใคร - รอย ดิสนีย์
เขาเป็นคนดี
พรีเดเตอร์ 600 เหรียญ
คุณคิดว่าถ้าฉันไว้เคราแพะจะเป็นยังไง
ทำไมเธอถึงคิดเรื่องนั้นล่ะ
ก็ถ้ามีการกลับชาติมาเกิด
ฉันอาจกลับมาเกิดเป็นผู้ชาย และฉันอยากมีลุค
- เธอหัวล้านไหม - ทำไม
เพราะฉันว่าเธอหัวล้านมันจะแปลก
ถ้าขนทั้งหมดที่มีอยู่ใต้คาง
เคราแพะเหมาะกับคนที่มีผมมากกว่า
ไร้สาระสิ้นดี
นั่นเหรอที่ไร้สาระ ไม่ใช่ประเด็นนี้ที่เราคุยกันอยู่เหรอ
คุณไม่เคยนึกภาพเหรอ ถ้าคุณกลับมาเกิดจะเป็นยังไง
ไม่ สมองฉันยังทำงานได้ดี
ฉันคิดเรื่องนั้นตลอดเลย
ฉันจะเป็นใคร ฉันจะอยู่ที่ไหน
ถ้าฉันเกิดเป็นสัตว์ล่ะ
ให้ตายเถอะ
ฉันว่าฉันคงเป็นกระรอกน่ารัก หรือหงส์ หรือม้าป่า
ฉันคงเป็นม้าป่าที่ยอดเยี่ยม คุณล่ะ
ฉันจะไม่กลับมาเกิดเป็นอะไรทั้งนั้น
เถอะน่า
ฉันโอเคกับการตาย ฉันชอบแบบนั้นมากกว่า
สัตว์อะไรก็ได้ คุณจะเป็นตัวอะไร
- สกังก์ - ทำไม
ขนเยี่ยม หน้าตาน่ารัก และมีตูดเป็นอาวุธ
- นั่นเหมือนคุณนะ - ใช่ไหมล่ะ
เดินไปตามถนน มีคนกระแทกฉัน หันไป ยกหางขึ้น ตูม
ฉันนึกภาพออก
และฉันจะเหลียวหลังดูตอนที่ทำ
และใส่หมวกของคุณด้วย
ใช่แล้ว เพื่อน กลิ่นนั้นน่ะเหรอ นั่นนายไง ขอให้อาบน้ำมะเขือเทศให้สนุก
อาบน้ำมะเขือเทศ
โยนก้านเซเลอรีเข้าไปในนั้น อยู่ได้สักพักเลย
ก้านเซเลอรี
ครั้งหน้าเดินไปไหนจะได้ระวัง
สกังก์เปเป้ชาวยิวอยู่ตรงนี้
ปวดท้อง หยุดได้แล้ว
คำบรรยายโดย ลลวรรณ
ผู้ตรวจสอบงานแปล ต้องตา สุธรรมรังษี