De Grondwet erkent alleen
dat alle illegalen immoreel zijn.
En dan worden ze opgepakt en zijn ze onfatsoenlijk.
Zo staat het ervoor.
De afgelopen vier jaar bracht ik veel tijd door in rechtbanken.
En na vier jaar kwam ik erachter
waarom ik zo vaak werd gearresteerd.
Hoor wat er is gebeurd.
Ik doe mijn act om 23.00 uur.
Ik weet niet dat om 11.00 uur de volgende ochtend,
ergens voor de onderzoeksjury, er een andere man is die mijn act doet
die wordt voorgesteld als Lenny Bruce in wezen.
'Hier is hij. Lenny Bruce. In wezen.'
Een wetsdienaar, die erop is getraind
om duidelijk en aanwezig, niet verzonnen, gevaar te herkennen, doet de act.
De onderzoeksjury kijkt toe en ze denkt: dat slaat nergens op.
Maar ik word opgepakt.
Het ironische is dat ik naar de rechtbank moet om zijn act te verdedigen.
Ik wil jullie dit tonen.
Hier. 'Strafhof, stad New York, deel 2B, staat New York.'
'De eervolle rechters...' 'Aanklager...'
'Volgens de informatie die op 3 april 1964 is ingediend,
'werden Lenny Bruce en Harold L. Solomon
'aangeklaagd in twee aparte aanklachten,
'het doen van een onfatsoenlijk optreden in strijd met Sectie 1148
'van het strafrecht van New York.'
Dat is de onderzoeksjury. Dat was de eerste arrestatie.
'Tijdens het eerste optreden
'speelt Bruce met de microfoon op een masturberende manier.
'Tweede optreden, terwijl hij over een blootstelling vertelt,
'keerde Bruce zich om
'en bewoog zijn hand voor zich op en neer,
'in een duidelijke en grove pantomime van blootstelling en masturbatie.'
Dus ik zei: 'Zeg hem dat het gebaren van zegening zijn,
niet masturbatie.'
Ik zou nooit masturbatiegebaren maken.
Want ik maak me zorgen om mijn imago.
En ik weet wat vrouwen beledigt,
wat ze naar vinden, wat ze bang maakt.
Dus vertel hem dat het gebaren van zegening zijn.
Oké.
'Drie, Sint Paulus stopt met neuken.'
Goed. Wat ik daar zei was...
Zo wordt dat stuk gerapporteerd. Ik zei dat...
Het is zo lang geleden dat ik dat stuk heb gedaan.
Ik zei dat het celibaat...
Hoe deed ik dat stuk ook alweer?
Ik ben het vergeten.
Het is raar, want ik wist niet dat het een stuk was dat ze erin hadden gezet.
En ik ben vergeten waar het begon.
Ik denk dat ik het had over hoe de Joden verloren...
- Willen jullie m'n dansje zien? - Nee.
Ik zal m'n dansje voor jullie doen.
Dit is de eerste keer dat ik voor een publiek dans.
Dit is mijn Amerikaanse volksdans.
Hallo.
Vuile Lenny is er.
Vuile Lenny komt zo op, de pornograaf.
Ik vond het leuk om met jullie te werken.
En zoals Will Rogers ooit zei:
'Er was nooit een pot die ik niet mocht.' Fijne avond.
Lenny Bruce?
Ja.
Herinner je mij? Susie Myerson.
Die niemand van Allerton Avenue?
Ik ben de manager van Midge Maisel.
Was jij vroeger geen man?
Dat was ik niet.
Wie heeft er peuken?
Je deed daar wat interessante dingen.
Heb je mijn dansje gezien?
Als je Slim ziet, zeg hem dat ik er ben en dat hij een horloge nodig heeft.
- De show is al uren voorbij. - Doe ik.
Wil je weg hier? Ergens heengaan om te praten?
Nu herinner ik me je weer. Gaslight?
Inderdaad. Lang geleden. Ik ben nu een manager.
Van het Gaslight Cafe?
Ik ben een talentmanager.
Ik ben de manager van Midge Maisel.
De manager van Dick Gregory, van Phyllis Diller.
De manager van Eartha Kitt. Van een hoop mensen.
Laten we wat eten halen. Wat koffie.
Ik heb geen honger.
Laten we je weer op de been krijgen. Wat denk je?
Weer op de been?
Wat ik vanavond zag, was een verdomde schande.
Niemand wil je zien zeiken over onzin.
Ze willen dat je grappig bent.
Ben je vergeten hoe je een grap vertelt
zonder dat er een zaaknummer aan vastzit?
Ik ben observerend, snap je?
Ik observeer en dan rapporteer ik. Meer kan ik niet.
Je kunt meer.
- Zoals zingen? - Zoals optredens in clubs.
Kom op, zeg.
Wat, 'kom op'?
Waar heb je het in godsnaam over?
Die optredens zijn er niet meer.
Vanavond was puur geluk. Ze dachten dat ze Bruce Lee boekten.
Probeer je op te staan?
Ik weet verdomme niet wat ik probeer.
Optredens in clubs.
Ja, ik probeer op te staan.
Ik mag in geen club ten oosten van de Grand Canyon komen.
Ik ben zo ver geduwd dat ik alleen Catalina heb.
Volgende week zit ik op een dolfijn.
Jona en de walvis voor een groepje marlijnen.
Ik kan dat veranderen.
Hoe dan?
Ik heb connecties. Verschuldigde gunsten.
Ga je je gunsten voor mij gebruiken? Waarom?
Omdat je Lenny Bruce bent.
Er zal er maar één van jou zijn. Laten we hem terugbrengen.
Slim is er.
Bewaar die gunsten.
Voor iemand die het waard is.
Gefeliciteerd met Dick Capri. Hij is een goede komiek.
Hé, Susie.
Is Midge hier?
Nee. Alleen ik.
En?
Nee.
- Zei je dat je met Albert Grossman sprak? - Hij is een wrak, Miriam.
- Wil je naar binnen en... - Nee.
Ik ben volgende maand in LA. Als hij er is, probeer ik het opnieuw.
Kom op. Laten we dronken worden.
De Magnifieke Mrs Maisel
Hé, maat, word wakker.
Slaap thuis je roes uit.
Wegwezen nu.
Stop daarmee.
Stop er zelf mee.
Luister.
Je luistert niet naar me.
En laat u haar vrij?
Ze speelt poker met de commissaris.
Dat geeft me een veilig gevoel.
Teken maar gewoon.
Dank u.
Bedankt.
Hallo daar.
Bedankt voor het komen.
Heb je alles?
Gezondheid is alles, toch?
Kom.
H & H VLAAIEN TAARTEN
- Hier. - Bedankt.
Heb je nog iets nodig?
Wil je me vertellen wat er is?
Oké.
Hé. Verdorie.
Sorry.
- Ik vroeg haar je in de show te krijgen. - Wat?
Hedy. Ik vroeg haar, als een gunst, om je in de show te krijgen.
Dank je.
Ik weet niet of ze het gaat doen.
Ze staat wel bij me in het krijt.
Misschien voelt ze zich schuldig over alles.
Mensen voelen zich soms schuldig.
Zelfs als ze het niet laten zien, toch?
Zeker. Soms.
Ik weet dat je niet graag over persoonlijke dingen praat...
Inderdaad.
Maar je bent zo van slag.
Ik zat in de gevangenis.
Dat verandert een mens.
Je gaat door met je leven.
Je stopt dingen weg, verwacht niet dat het terugkomt.
En daar zijn ze dan weer.
Ze lopen zo terug je leven in,
onuitgenodigd, en staan er gewoon.
Ze hebben niet eens het fatsoen om dik te worden
of onaantrekkelijk of dom of saai.
En nu zijn ze blond. Verdomme blond.
Waren jullie...
Samen?
Ik had een studiebeurs voor Pembroke.
Ik moest in de eetzaal werken. Opruimen.
Elke dag kwam er een rijk meisje met haar vrienden.
Zat altijd in mijn gedeelte.
En dan wenkte ze me, wilde suikerklontjes.
Er waren al suikerklontjes. Het deed er niet toe.
Ze liet me komen en vroeg om suikerklontjes.
Elke verdomde dag.
Op een gegeven moment was ik er klaar mee. Ik zei dat ze kon oprotten.
Ik was er niet voor haar amusement.
Toen keek ze me aan en zei: 'Maar ik wilde gewoon met je praten.'
Dat was het.
Acht woorden die m'n leven vervloekten.
Dus voor alle duidelijkheid, jullie waren samen.
Bedoel je wat ze in mij zag?
Natuurlijk niet. Ik weet precies wat ze in je zag.
Het was een onnatuurlijke combinatie, oké? Dat weet ik. Gewoon dom.
We zagen er belachelijk uit samen.
Ik had een warme muts met bont en oorflappen.
Met die op leek ik op haar hond.
Alsof ze me aan het uitlaten was.
Ik weet dat dat niet waar is.
We hadden constant ruzie.
Ik haatte haar vrienden. Zij haatte naar clubs gaan.
We hebben elkaars familie nooit ontmoet.
Ze kauwde raar.
Ze tekende me altijd als ik niet keek.
Ze was uren bezig met haar haar. Ik verveelde me als we over kunst praatten.
Maar ze was ook slim en grappig.
Ik geloofde haar echt
toen ze zei dat we naar Egypte zouden verhuizen
en kamelen zouden verhuren aan rijke toeristen.
We zouden vier lelijke kinderen adopteren
en ze opvoeden tot snobistische, arrogante eikels.
Iedereen compleet verwarren.
In het derde jaar nam haar moeder haar mee naar Parijs
en ze kwam verloofd terug.
Ze trouwde niet met hem, maar dat was het.
Ik stopte met m'n studie en vertrok naar New York.
En verbrandde die muts.
Wat naar. Ik had geen idee.
Anders had ik je nooit gevraagd om naar haar toe te gaan. Nooit.
Ik ben je manager.
Je had gelijk. Het moest gedaan worden.
Is dat de enige keer dat je verliefd was?
- Ik zei niks over liefde. - Oké.
Maar, ja. En de laatste keer.
Ik denk dat je ooit weer verliefd wordt.
Het zal vast dezelfde rampzalige uitkomst hebben.
Waarom zeg je dat?
Ben jij ooit blond geweest?
Ja. Tijdens m'n studie. Niet zo lang.
Dat dacht ik al.
Ik denk dat we in de maling zijn genomen.
De kinderen zijn niet ziek.
Waar heb je het over?
Ik hoorde ze ons uitlachen omdat we erin waren getrapt.
Ze noemden ons uilskuikens en dommelingen.
Ethans hoofd voelde warm aan.
Blijkbaar heeft hij zijn hoofd
tien minuten onder de warmwaterkraan gehouden.
- Wat? - Het was Esthers idee.
Ze heeft alles verzonnen.
Dat is vreselijk. We moeten ze straffen.
Absoluut. Ik ga naar de Voice.
Ga je ze niet straffen?
Ik heb een redactievergadering.
Je suggereert toch niet dat ik ze straf?
Houd het minimaal. Ze zijn jong. Maar ze noemden ons wel uilskuikens.
- Mooi, hun moeder kan het doen. - Wat doen?
- Je kinderen disciplineren. - Waarvoor?
Ze veinsden ziekte en schelden ons uit.
In jullie gezicht? Gedurfd.
Nu wrijven ze het onder onze neus.
Je moet ook je collega's zeggen dat dit een huis is,
geen antwoorddienst.
Geen idee wat je bedoelt.
Ze bellen al de hele ochtend. Zes keer om precies te zijn.
Alvin weet dat ik vanmiddag terug ben.
Ze zeggen dat kinderen die liegen gewelddadige criminelen worden.
Ik moet me omkleden, mam.
Vind je dit niet zorgwekkend?
Niet bepaald.
Ik dacht dat je er als hun moeder iets aan zou willen doen.
Zoals?
Hoe moet ik dat weten?
Dat bedoel ik. Ik heb geleerd van de beste.
Rustig met de bel vandaag.
Hoe inspiratieloos moet je zijn, het lijkt Klamath Falls wel.
- Alvin. - Ja?
Je weet dat ik hier elke dag op tijd ben.
- Nou... - Op tijd genoeg. Elke dag.
Ik meld me niet ziek. Ik kom niet met een kater.
- Kijkt ze naar mij? - Ik ben er altijd,
ik ga naar elk evenement, haal verse pinda's bij Toots Shor.
Ik zorg ervoor dat jullie eten, dat de koffiemelk uit deze eeuw komt.
Ik lieg voor je als je bij je bookmaker bent.
Dus als ik één middag een paar uur nodig heb
voor iets persoonlijks, moet je dat accepteren
zonder constant te bellen zoals de vrouw van Adam.
Ik heb twee kinderen. Ik heb oude ouders.
Ik heb verantwoordelijkheden die soms mijn aandacht vereisen.
Is er iets met je kinderen?
Nee. Behalve dat ze sociopaten worden.
Dat is het punt niet.
Iets met je ouders?
Die zijn in orde.
Jullie houden er geen rekening mee
dat ik kinderen of extreem oude ouders heb.
Ben je gaan winkelen?
Waarom? Omdat ik een vrouw ben? En winkelen vrouwen alleen maar?
Je hebt een andere outfit aan dan vanmorgen
en er zit een kaartje aan.
Goed. Dit is een nieuwe jurk. Maar ik ben niet gaan winkelen.
En ik heb je niet gebeld.
Wie dan wel?
Midge, ik heb geprobeerd je te bellen. Gordon wil je spreken.
Natuurlijk.
Zei ze dat haar kinderen sociopaten waren?
Gordon, hier is Midge.
Geef je ons even, Mike?
Natuurlijk.
Wat is er met Paar gebeurd?
- Wat? - Heeft hij je geboekt?
Nee.
- Was hij er? - Ja.
- Dus hij zag je. - Dat klopt.
- Was hij ondersteboven? - Ik was geweldig.
Dus dit 'je zult het wel zien' laat nog even op zich wachten?
Dat geeft niet. Ik ben geduldig.
Geduldig? Grappig.
Stuurde je daarom je honden?
Welke honden?
Natuurlijk.
Goed, jij wint. Je zit in de show.
De show? Deze show?
Die bedoel ik.
Echt?
- Vanavond. - Vanavond?
Je zit vanavond in de show.
- Probleem? - Geen probleem.
- Ongelegen? - Zei ik niet.
Laat je het nog aan me weten?
- Nee. - Ik kan de show pauzeren
totdat je beslist.
Vanavond is perfect. Beste avond ooit.
- Zeker weten? - Zeker.
- Ik ben blij. - Dat zie ik.
Vind je het vervelend dat ik blij ben?
Ik ben blij dat je blij bent.
Dat is dan alles.
Gordon?
Ja?
Zie je vanavond.
Moet de deur dicht?
Graag. Anders vliegt dit glas
door de kantoortuin en raakt het iemand. Aanklachten.
- Natuurlijk. - Daar moet ik aan denken.
Daarom ben jij de baas.
Ja. De baas. Dat ben ik.
Te onduidelijk.
Niet. Als ik mijn moeder vraag...
Ik moet naar huis.
Je bent er net.
Weet ik. Ik moet me omkleden.
- Dat deed je net. - We zagen het kaartje.
- Ik heb een andere outfit nodig. - Waarom?
Ik zit vanavond in de show.
- Wat? - Hoe?
- En de regel dan? - Is hij veranderd?
- Alvin? - Dat is onzin.
- Wel verdomme. - Wat krijgen we nou?
Wees niet zo blij voor me. Serieus. Straks ga ik nog huilen.
Ik zit vanavond in de show en ik draag werkkleding.
Ik heb showkleding nodig. Heel andere kleding.
Hoe?
Ik kan het uitleggen,
maar dan komen er termen als 'ruches' voorbij.
Ga. Alsjeblieft.
Ik zou niet hoeven omkleden als ik in de show zat.
- Ruk eraan. - Ik ruk eraan. Hij beweegt niet.
- Probeer schudden. - Als je schudt, valt hij.
- Hij beweegt niet. - We hebben een eekhoorn nodig.
Om wat te doen?
Om het pakje te pakken.
Een getrainde eekhoorn.
We hebben een getrainde eekhoorn nodig. Begrijp ik dat goed?
Zou handig zijn.
Hij beweegt niet.
Verdomme. Weet je nog van wie de envelop was?
De koerier zei 'levering voor Susie Myerson en partners'.
Kwam het bij je op hem te zeggen een halve meter naar links te lopen
en het af te leveren bij Susie Myerson en partners?
- Nee. - Waarom niet?
Omdat we de emmer hebben.
De emmer is leuk.
Het enge is
dat wij de intelligentere mensen in de business zijn.
Hoe vind je mijn jurk?
Waarom ben je hier?
Vind je hem leuk?
Alsjeblieft. Eén geleuter tegelijk.
Denk je dat deze jurk zegt:
'Ik zit vanavond in The Gordon Ford Show'?
Zeker.
Wat? Rot op.
Nee, rot zelf op.
Meen je het?
Ik ben Antigone zonder gelach.
Ik kan het niet geloven. Hoe kan het?
Gordon zei dat ik in de show zit. Vanavond.
Jeetje, kort dag.
- Hij was pissig. - Waarom?
Waarom denk je?
- Ze vroeg het hem. - Ik denk het ook.
Krijg nou wat.
Hij vond het niet leuk.
Jammer dan. Dat doe je met een dode eland
die in de weg ligt.
Je rijdt eroverheen, hakt hem in stukken en maakt een stoofpot.
Ik zit in de show.
Je zit in de show.
- Ik zit in de show. - Je zit in de show.
Ik moet mijn moeder vinden. Deze keer kan ze er niet omheen.
Ze komt naar de studio en ze laat het over haar heen komen.
Dat is entertainment
- Welke lijn? - Lijn twee.
- Ik ben in je kantoor. - Oké.
Jij. Pak die kaartenbak en bel iedereen die we kennen
en zeg dat ze vanavond kijken.
Jij. Vind die eekhoorn.
Doe ik.
- Blijf gefocust. - Gefocust.
We zijn hier voor 12 uniformen voor de supper club.
Alleen de uniformen die we hebben afgesproken.
Ik heb de foto mee.
Zeg nooit meteen ja.
Ze zullen weer proberen ons waardeloze dingen aan te smeren.
Dat ik daarvoor viel. Geen idee wat ik dacht
te doen met die hoepelrokken.
M'n ma is een oplichter.
Laat ons niet weer alleen.
Ik heb de uniformen. Ze waren natuurlijk achterin verstopt.
Verzin eens wat nieuws.
Er is nog iets aan de hand.
Er zijn mannen alles aan het catalogiseren.
Waarvoor?
Geen idee, maar ik ga het uitzoeken.
Ma? Pa? Ik ben er.
Wacht even.
We komen eraan.
Het is nog niet te laat om naar Macy's te gaan.
Mijn god.
Trap er niet in.
Ze hebben stokken.
Die kan iedereen kopen.
Hallo.
Kus me maar vanaf daar. Ik ben breekbaar.
Wat is er gebeurd?
Het is een lang verhaal.
Ik heb tijd.
Oké. Manny is in Florida op bezoek bij zijn zus.
Dus Moishe staat elke dag vroeg op om de fabriek te openen.
Hoe dan ook, ik sta onder de douche. Ik laat de zeep vallen.
Ik buk om hem op te pakken, en opeens...
- Boem. Ik lig. - Jezus.
Ik val hard. Dus ik roep Shirley.
Shirley.
- Ik lig in bed, diep in slaap. - Een lijk.
Opeens hoor ik Moishe mijn naam roepen.
Het is donker. Het is koud. Ik heb niks aan.
- Helemaal niks. - Alsjeblieft.
Ik pakte het eerste dat ik kon vinden en rende naar binnen.
Moishe.
Toen hij viel, spatte hij water over de vloer.
Ik ga neer als een steen.
En die steen viel bovenop me.
Ik dacht dat alles was gebroken. M'n jas was drijfnat.
Het was alsof er een natte jak over je heen ligt.
De schoonmaakster kwam pas later die ochtend.
We lagen daar maar.
En praatten.
We praatten over alles.
Wat kun je in zo'n situatie anders doen naast sterven?
We hebben in jaren niet zo gepraat.
En voor het eerst luisterde ik echt.
En ik luisterde ook.
Het was een geweldig moment.
Ik houd zo veel van je.
Je moeder overtuigde me ervan dat ik dom bezig was.
Er is meer in het leven dan de fabriek.
En aangezien ik hem niet voor jou draaiende houd...
Moishe gaat met pensioen.
Echt?
Ik verkoop het bedrijf. Alles gaat weg.
Zomaar?
Soms moet je vallen in de douche voordat alles heel duidelijk wordt.
Het leven is kostbaar. En het gaat niet alleen om jou.
Je moet aan de andere mensen in je leven denken.
En de arbeiders dan?
Laat ze barsten. Het grote nieuws is, ik ga met pensioen.
Zodra we weer kunnen lopen,
verkopen we het huis en nemen een appartement in Boca.
Ik ben verbijsterd.
Maar blij?
Als jullie dat zijn.
Pardon, Mr Maisel, er is een telefoontje voor u.
Voor mij? Ik ben zo terug.
Arch, kom hier.
Laten we het over die uniformen hebben.
Ik weet...
- Hallo. - Hé. Sorry dat ik je stoor.
Leid me alsjeblieft af.
Ik zit vanavond in The Gordon Ford Show.
Wat? Dat is geweldig.
Weet ik. Ik kan het niet geloven.
Ik ben bang het hardop te zeggen. Straks gaat het niet door.
Natuurlijk gaat het door. Dit is groot.
Het is de doorbraak waarop ik heb gewacht.
Ben je er klaar voor?
Dat moet wel, toch?
Luister, als je wilt praten over mij, ons, wat dan ook, ga je gang.
Vind ik niet erg.
- Joel... - Ik meen het.
Ik wil in New York kunnen blijven, maar zo niet, dan zij het zo.
Heb ik je ooit verteld dat je geweldig bent?
Dat heb je. Heel vaak. Vaker dan ik verdien.
Wil je naar de studio komen?
Zien hoe ik je kapot maak op de televisie?
Echt?
Ik wil graag dat je erbij bent.
Zou het voor geen goud missen.
20.30 uur.
Ik zet de kaartjes onder de naam 'degene die ontsnapte'.
Veel succes.
Dag.
Oké. Ik ga naar de studio.
Wacht, ik ga met je mee.
Kunt u even wachten? Elleboog.
- Schijt. - Wat is het?
Het is schijt. Duivenschijt.
Kut. Heb je op de vensterbank geleund?
Je moet nooit leunen op de vensterbank. Die is van de duiven.
- Ik moet me omkleden. - Waarin? Eén van m'n pakken?
Ik kan zo niet op.
Kunnen we langs Bergdorf's?
Je gaat niet winkelen. Niemand heeft daar tijd voor.
Dan zijn we een week verder.
Er liggen wat jurken klaar. Eén zou kunnen.
Ik haal ze. Ga naar de studio.
- Echt? - Ga.
Waarom laat je duiven hier schijten?
Omdat het duiven zijn.
Hun wereld is klein. Geef ze iets.
'Het beste advies dat ik heb voor meisjes die ooit baby's willen,
'is ga bij je ouders wonen.'
Misschien.
'De mijne zijn geen baby's meer. Triest voor een moeder.
'Nu moet ik hun mening horen over...'
Te oranje. 'De stomme kleren die ik ze aantrok.'
Nee.
'M'n zoon denkt dat ik grappig ben.
'M'n dochter dat ze geadopteerd is.' Te donker.
- De grap? - De eyeliner.
Wil je het niet zelf doen?
Jij bent de deskundige.
'Mensen vragen me waarom ik 's avonds komedie doe
'als ik twee kinderen thuis heb.
'Ik zeg dat het is omdat ze niet om me lachen.'
Ik vraag me af of ik de kinderen moet noemen.
Kinderen zijn herkenbaar. Ze zijn overal.
Maar zullen ze een moeder haten die er grappen over maakt?
Waarom?
Een moeder moet van haar kinderen houden
en zacht zijn en zorgzaam en onzin...
- Laat mij maar. - Ja.
Hebbes. Ik heb ze alle knopen laten verstevigen
zodat er niks gebeurt op de nationale televisie.
Ik wist niet hoe het met je kousen zat,
dus ik heb er een paar extra voor je.
Wil je met me trouwen?
Ik trouw niet met een komiek.
- Snap ik. Hoeveel ben ik je schuldig? - Niks.
Jij betaalt hier niet voor.
Ik betaal hier niet voor.
Niemand betaalt hiervoor.
Ik zei dat je ze zou dragen tijdens The Gordon Ford Show,
dus zolang je Bergdorf's noemt, is het gratis.
Wil je echt niet met me trouwen?
Terug naar je materiaal. De tijd tikt.
Ik denk niet te veel over de kinderen.
Je weet dat zodra je je mond opendoet,
het eerste dat eruit komt, is: 'Ik haat kinderen. Lik m'n reet.'
Ik denk niet dat dat het eerste zal zijn.
Midge. Succes.
Uitstekend.
Bij Millie aan de lijn.
Deze hier.
- Jullie zijn moeilijk te vinden. - Waar heb je het over?
Ik zocht je.
- Ik ben op werk. - Dat weet ik nu.
Mysterie opgelost dus. Dag.
Ik probeer mama te bereiken, maar ze is aan de telefoon
en ze was net niet thuis.
Waarom was je net thuis?
Om me om te kleden.
- Alweer? - Ja.
Voor de tweede keer vandaag?
De derde keer toen Dinah hier met m'n jurk van Bergdorf's was.
Ik heb een jong iemand nodig die meeluistert en het me uitlegt.
Ik heb fantastisch nieuws.
Ik zit vanavond in The Gordon Ford Show.
Om wat te doen?
Stand-up.
Ben je te gast?
Ik ben te gast.
Krijg nou wat.
Ik probeer ma te bereiken
omdat ik twee kaartjes heb voor jullie.
We gaan om 21.00 uur live,
dus je moet er om 20.30 uur zitten.
20.30 uur. We zullen er zijn.
Super. Ik moet gaan.
Ik zit in de kantoortuin in m'n ondergoed...
Genoeg.
- Maar ik... - Geen woord. Tot vanavond.
- Wacht, Miriam? - Ja?
Dit is echt geweldig.
Dank je wel, papa.
De monoloog schrijft zichzelf niet.
Rose.
Stop daar. Ik heb net iedereen geplaatst.
Kom op. We moeten gaan.
Waarheen?
Ik ben gebeld door Miriam.
Ze zit vanavond in The Gordon Ford Show.
Ze gaat haar act doen.
Goed voor haar.
We moeten er om 20.30 uur zijn.
Dus doe wat je hier moet doen om het huis te verlaten, want we moeten gaan.
Ik ga niet.
Hoe bedoel je, je gaat niet?
Miriam komt op televisie.
Als ze me erbij wilde hebben, had ze het me zelf gevraagd.
Ze belde jou en vroeg het jou. Ga maar en vertel me hoe ze was.
Ze zei dat ze je heeft gebeld en de lijn al vier uur bezet is.
En geloof jij dat?
Waarom zou ze liegen?
Ze is een dwangmatige leugenaar, net als haar kinderen.
Ik denk niet dat dat waar is.
Hoelang loog ze tegen ons over stand-upcomedy?
En dat Susie een loodgieter was?
Toen ze ons belde tijdens Ethans nepverjaardagsfeestje,
zei ze dat ze in Praag was terwijl ze in New York was.
En ik zat niet vier uur aan de telefoon.
Ik ben geen 14-jarige Elvisfan die van plan is met hem weg te lopen.
Misschien is er iets met de telefoon.
Er is niks met de telefoon. Ik ben de hele dag thuis geweest met de telefoon.
Ik zou het weten.
Misschien lag hij van de haak.
De telefoon lag absoluut niet van de...
Dat zegt niet dat iemand heeft gebeld.
Hallo.
Ik probeer je al vier uur te pakken te krijgen.
Midge zit vanavond in de show. Ze heeft kaartjes voor je.
Bedankt voor je telefoontje.
Wees er om 20.30 uur. Het begint om 21.00 uur.
Goed.
- 20.30 uur. - Dank je wel.
Je moet zeggen dat je er zult zijn.
Hallo?
Eindelijk. Ik probeer je al uren te bellen.
Miriam wilde er zeker van zijn
dat je wist dat ze vanavond optreedt in The Gordon Ford Show.
Ik weet het.
We moeten er om 20.30 uur zijn, maar ik zou 20.15 uur doen.
Ze delen gratis dingen uit om 20.15 uur.
Frisbees, pannenlappen, wijnglazen met kabouters erop...
Tot ziens.
Hallo?
Hallo, Mrs Weissman?
Wat hangt u veel aan de telefoon, zeg.
Ik hing niet aan de...
Geen tijd. Miss Miriam probeert u te bereiken.
Ze gaat grappig zijn vanavond bij Gordon Ford.
- Ze heeft kaartjes. - Waarom fluister je?
Janusz wil niet meer dat ik met jullie praat.
Hij zegt dat jullie vampiers zijn die ons leegzuigen.
Tegen wie praat je?
Dit is nooit gebeurd. Dag.
Oké, dus...
Rose Weissman.
- Ik heb haar. - Eindelijk, na uren.
- Midge wilde dat we u vertelden... - Dat ze in de show zit.
Ja. En wees er om...
20.15 uur als je een frisbee wilt. Ik weet het. Bedankt.
- Hoelang hebben we? - Een uur.
Kom op.
Waarom liet je Antonio geen taxi voor ons regelen?
Er waren geen taxi's.
Natuurlijk niet, je liet hem niet fluiten.
- Wat? - Het taxifluitje.
Als hij fluit, verschijnen de taxi's.
Ze moeten er al zijn om de fluit te horen.
Het is geen magisch fluitje.
Antonio is geen tovenaar. Dit is Narnia niet.
O, jee.
Nu weten we waarom er geen taxi's voor het gebouw stonden.
Ze zijn allemaal hier.
Zoek een licht.
Ik zie geen licht. Heb je een fluitje?
Hallo? Taxi-persoon?
Pardon? 30 Rockefeller Center?
- Geen ritten. - Waarom niet?
- Dienstwissel. - Wat zei hij?
Hij doet geen ritten.
Omdat je het fluitje niet gebruikte.
Ik zou de metro proberen.
- Pardon, bent u beschikbaar? - Dienstwissel.
Pardon, we hebben een taxi nodig. Hé. Je reed bijna over m'n voet.
- Pardon, bent u beschikbaar? - Nee.
Pardon.
Taxi.
We hebben een taxi nodig.
Dienstwissel, dame.
Waarom wisselen jullie allemaal tegelijk van dienst?
Hoe verplaatsen mensen zich?
Bent u beschikbaar? We gaan naar Rockefeller Center 30.
- Succes. - Pardon. We hebben een taxi nodig.
- We hebben geen fluit. - Sorry, dame.
Pardon. We hebben een taxi nodig.
Ik weet van de dienstwisseling...
- Pardon... - Nee.
Mijn dochter komt op televisie.
Ik geef u tien dollar om niet van dienst te wisselen.
Ze belde en de telefoon lag van de haak. Ik had geen idee.
Maar mijn kleindochter kan er nu bij.
Tien dollar als u niet van dienst wisselt.
Nee, sorry.
...relatie sinds haar man haar verliet en ze werd komiek.
Ik hoopte dat het een fase was, maar blijkbaar...
Twintig dollar om ons een lift te geven, plus de ritkosten.
En als iemand in uw gezin bijles nodig heeft
in geavanceerde algebra of differentiaalvergelijkingen,
of een lovende theaterrecensie in de Village Voice,
kan ik dat ook regelen.
Wat is er mis met de taxibranche?
Ik bood deze man geld en diensten aan...
Ik bood hem m'n trouwring aan, niks.
En toch... Wacht, wat?
Hij keek me aan alsof ik gek was.
Hoe kon je hem je trouwring aanbieden? Die was van m'n overgrootmoeder.
Verander niet van onderwerp.
Dat was een erfstuk. Van onschatbare waarde.
Zij droeg hem niet eens.
Ze naaide hem in haar pruik tegen diefstal.
Een bus. Ik zie een bus. Hadden we dat fluitje nou maar.
- Wacht. - Stop de bus, alstublieft.
- Wacht. - Stop hem meteen.
Stop. Blijf staan.
Wacht alstublieft.
Pardon, meneer de buschauffeur. Mijn dochter komt op televisie.
Goed, mensen. Maak u klaar voor de Gordon Ford frisbee-weggeefactie.
UW GELUKSGETALLEN ZIJN 46, 24, 11, 6 & 5
Alsjeblieft. Je volgorde. Kun je dat lezen?
- Ja. - Ik zal het doorgeven.
Je diner met Shel kan morgen. Doen?
- Waarom eet ik met Shel? - Omdat je dat zei.
Ik haat Shel. Annuleer het diner met Shel.
Ik denk dat dat de beste volgorde is.
Je klooit met de beste volgorde terwijl ik het zeg.
Dat is een betere volgorde.
Ik moet wel met Shel gaan eten.
- Stop met annuleren. - Diner met Shel gaat door.
Alan Shepard. Een Amerikaanse held. Blij dat je er bent.
Ik ook.
- Je hebt onze mand gekregen. - Ja. Hij is groot.
We wilden dat je hem vanuit de ruimte kon zien.
Bij voorbaat excuses voor grappen
over kleine groene mannetjes en wat er geroepen wordt
tijdens de show.
Signeer een foto voor m'n vrouw en je bent vergeven.
Deal. Ik zie je daar.
- Maisel. - Gordon. Hallo.
Ik kijk echt uit naar vanavond.
Wat heb je aan?
Wat? Een jurk? Is dit een strikvraag?
Hij is een beetje chique.
Ik ga m'n act doen in The Gordon Ford Show.
Dat vroeg om chique.
- Je act? - Ja.
Je gaat je act niet doen.
Wiens act doe ik dan?
Niet die van Buddy Hackett. Zijn team is snel boos.
Laat me het ophelderen. Je treedt niet op.
Je verschijnt als schrijver.
Als schrijver?
Probeer een trui te lenen om eroverheen te doen.
Susie.
Mr Ford.
Mr Ford. Susie Myerson, Midges manager.
Ik weet wie je bent.
Mijn cliënt had de indruk dat ze vanavond in de show optrad.
Wie gaf haar die indruk?
Jij gaf haar die indruk.
Ik zei dat ze in de show zou zitten en dat is zo.
- Maar niet als komiek. - Nee.
Maar ze is een komiek.
Niet hier. Hier is ze een schrijver.
Ze verschijnt als schrijver.
Wat betekent dat? Gaat ze aambeien ontwikkelen?
Ik stel haar voor als een van m'n schrijvers,
stel vragen, zij zal ze beantwoorden en dat is alles.
- Waarom? - Waarom wat?
Waarom verschijnt ze als schrijver? Wie geeft daar wat om?
Het is human interest.
Zoals wanneer een pandabeer bevalt, alleen minder schattig.
Ze is geen pandabeer.
Ze hoeft niet in de show. Ik kan ook Mel vragen.
Hij lijkt op een pandabeer, dus dat werkt beter.
Ik moet naar de set.
Ik zie je daar. Of niet.
Wat is dit?
Mike.
- Mike. - Mijn god. Wat?
Wat, in godsnaam?
Hij zei dat ze in de show optrad, en nu niet meer.
Niet? Ze staat op het bord.
Produceer jij dit niet? Waarom weet je niks?
Waarom is ze hier als ze niet in de show zit?
Ze wil wel in de show, maar als een pandabeer.
Sorry, wat? In een pak?
- Een metaforische pandabeer. - Ik weet niet wat dat is.
Het is onzin. Dat is wat het is.
Gordon maakt de grote beslissingen.
Hij zegt dat hij haar als schrijver wil interviewen.
Wat betekent dat? Krijgt ze aambeien?
Dat zei ik ook.
Dat klinkt als pure rotzooi.
Los dit op.
Ik kijk wat ik kan doen.
Los dit nu op.
Ik zei dat ik kijk wat ik kan doen.
Eén minuut, dames en heren.
- Wat is dat? - Idee voor de openingszin.
Beter. Geef maar aan Teddy.
Er lijkt enige verwarring te bestaan over Midges optreden.
Niet mee bemoeien.
Ik moet wel. Ik ben je producer.
Ik heb het veranderd in een human interest-stuk.
Maar ik...
De show begint.
Dat podium bemant zichzelf niet.
...minder dan één minuut.
Het wordt een geweldige show vanavond.
We staan op het punt te beginnen, dus houd die energie vast.
De show is een live-uitzending...
Rose. Abe. Hier.
Waar is Moishe?
Vol pijnstillers. Hij dacht Eva Peron te zijn,
dus liet ik hem thuis. Hier, ik heb deze frisbees voor jullie.
Rose. Abe.
- Hoi. - Hé.
Houd de gangpaden vrij.
En als je weg moet, doe dat dan stilletjes.
Aan beide zijden achterin bevinden zich nooduitgangen.
Maak verder veel lawaai
om Gordon te laten zien dat je blij bent om hier te zijn.
Daar gaan we.
Veel applaus. En vijf, vier, drie.
Dames en heren, het is The Gordon Ford Show.
De gasten van vanavond, astronaut Alan Shepard,
Broadway-sensatie Carol Burnett,
en een speciaal bezoek van een schrijver van Gordon Ford.
Hier is hij dan, Gordon Ford.
- Mr Shepard? - Klaar.
Veel succes.
Bedankt. Fijn dat u weer op aarde bent.
Gordon Ford is een genie.
Iemand is bedeesd
Dat hoeft niet, niet bij mij
Zie je dan niet
Dat ik even verlegen ben?
Ik begrijp je heus wel
Ik ben altijd verlegen geweest
Ik geef het toe, ik ben verlegen
Zie je dan niet dat deze zelfverzekerdheid
Een masker is, want ik ben verlegen
En wees er maar zeker van
Dat ik heel ingetogen ben
Ook al ontkennen sommigen dat vast
Eigenlijk hou ik van stilte en rust
Hoe rot deze avond ook is, ik heb genoten van Alan Shepards noten.
Midge? Ben jij Midge?
Dat is Midge.
Fijn, bedankt.
Hoi. Ik ben Plum.
Ik weet het. Vreselijke fruitige familienaam.
Kunnen we je helpen?
Ik ben hier om jullie te helpen.
Ik ben je stagemanager voor vanavond.
Wat bedoel je, mijn stagemanager?
De echte stagemanager leidt de show,
dus hebben ze mij toegewezen.
Run jij niet de gevonden voorwerpen voor de ijsbaan?
Vandaag niet.
Zullen we gaan?
Niet ik, meneer
Wie dan wel, meneer?
Waar en wanneer, meneer? Ik ben zo nerveus
Vooruit dan maar, man
Kom maar op, man
Ik kom een man
De dame komt een man
Te kort
Carol Burnett, dames en heren.
Fantastisch. Ik ben benieuwd wat je hierna gaat doen.
En we zijn zo terug na een bericht van onze sponsor.
We zijn uit de lucht.
Wacht hier.
Deze kant op.
Moet je op een kruk zitten? Er is een bank.
De bank is voor de echte gasten in de echte show.
Ik mag geen steun in de rug hebben.
De kruk staat in beeld. Je kunt ze toch aan het lachen maken.
Dit hoeft niet helemaal kut te zijn. Dus tieten...
- Nee. - Juist.
Schrijfster op de kruk.
Je zit links zodat Gordon zo snel mogelijk terug naar z'n bureau kan.
Begrepen.
- Prima. - Dank je.
- Moet je haar daar zien. - Kijk. Het is Miriam.
Hier.
Miriam. Ik heb je moeder gevonden.
De telefoon lag van de haak.
Ik ben haar gaan halen.
We namen een bus. Het was vreselijk.
Dat is z'n ex-vrouw.
En we zijn terug in vijf, vier, drie.
En we zijn terug.
Dit is The Gordon Ford Show en ik ben nog steeds Gordon Ford.
Hoe graag ik ook met de eer strijk
voor alles wat hier gebeurt, kan ik dat niet.
Er is een leger van mannen en vrouwen dat zwoegt in onze kantoren
zodat ik hier grappig kan overkomen.
Ik dacht dat jullie er misschien een willen ontmoeten.
Willen jullie dat?
Dus verwelkom in The Gordon Ford Show
onze vaste schrijfster.
Dames en heren, dit is Midge.
- Hallo, Midge. - Hallo.
Je werkt nu vijf maanden voor de show.
Dus ik moet de vraag stellen die iedereen denkt.
In je eigen woorden, wat vind je van de baas?
Hij is geweldig.
- Knap? - Enorm.
- Droomachtig? - Als de prins.
Bekwame jongleur? Goed met kinderen?
Al het bovenstaande.
Midge is een van mijn zes schrijvers.
Jullie vragen je misschien af
wat televisieschrijvers precies doen.
Elke ochtend verzamelen ze in de schrijverskamer,
ze nemen bagels en koffie, lezen de kranten,
doen alsof ze een football kunnen gooien
en dan, zo ongeveer op dit moment,
beginnen ze de monoloog te bedenken.
Altijd voorbereid.
Je ogen branden een gat in mijn hoofd.
Beter dan je ballen.
Als onze vaste schrijfster, leg me dit uit:
wat is het verschil tussen een mannelijke en een vrouwelijke schrijver?
Terwijl jij nadenkt, ontmoet de rest.
Draai die camera om.
Dames en heren, Ralph Emerson, Cecil Green,
Adam Portnoy, Mel Rubens en mijn hoofdschrijver, Alvin Blank.
De schrijvers van de show.
Mijn trouwe volgelingen.
Hoi.
Draai maar weer terug.
Waar waren we?
De verschillen tussen mannelijke en vrouwelijke schrijvers.
Vrouwelijke schrijvers schrijven veel meer grappen over paarden.
En het vergiftigen van onze mannen.
En we worden erna graag vastgehouden.
En nu een woord van onze sponsor.
- Wat? - Wat?
- Naar de reclame. - Welke reclame?
Zoek een reclamespotje.
Was dat het?
Laat ze verlangen naar meer.
En we zijn naar de reclame, dames en heren.
Blijf op de kruk.
Je hebt nog vier minuten over.
Ik ging naar de reclame.
Dat weet ik. Dat was niet de bedoeling.
Pas vier minuten later.
- Ik was wat vroeg. - Vier minuten te vroeg.
Ik rond de show af na de reclame.
Je hebt vier minuten na de reclame.
- Luister je wel? - Ik improviseer wel.
Vier minuten lang? Wie ben je, Mae West?
- Wat wil je van me? - Vier minuten.
Haal er nog een schrijver bij. Interview de regisseur.
Interview Plum. Wat doet Plum hier in vredesnaam?
Ze gaan nooit zo vroeg naar de reclame.
Ze hebben nog drie minuten en 56 seconden over in dit segment.
Ik time het.
Wat doet ze op een kruk?
Alles is misgelopen.
Wat heb je gedaan?
Waarom is alles automatisch mijn... Ja, oké, ik was het.
Ik liet een vriend Gordon overtuigen.
Aangezien hij een baby is die uitsluitend gedreven wordt door z'n ego,
veranderde hij haar optreden in een kruk.
Toen moesten ze om haar lachen,
dus ik denk dat hij in z'n luier poepte.
Goed dan. Ik zal nog vier minuten krukwerk doen. Tevreden?
Ze is grappig. Jij hebt haar aangenomen.
Omdat je dacht dat ze grappig was.
Nog vier minuten na de reclame.
- Maar... - Alsjeblieft.
Nog vier minuten en dan kunnen we dronken worden of naar bed gaan
of onze auto tegen een muur rijden.
Ik overweeg het zelf alle drie.
Goed dan.
Dank je.
- Ik ben er. - Eindelijk.
Heb ik het gemist? Wat deed ze?
Ze zat op een kruk.
Mooi. Dat kan ze. Hé. Wij zijn getrouwd.
- Miriam. - Hier.
Ik moet zeggen,
hoewel er weinig bijzonders uit je mond is gekomen,
dat het toch erg leuk is je op die kruk te zien zitten.
Dank je wel, papa.
Miriam.
Je kunt zwanger worden als je zo hurkt.
Dat zei ik je één keer en je hebt me het nooit laten vergeten.
Het was een juweeltje.
Ik wil dat je weet dat ik erg ontroerd ben
dat je zoveel mensen me liet vragen om hier vanavond te komen.
Het had een grote avond voor me moeten zijn.
Dat mocht je niet missen.
Had moeten zijn?
Is. Het is een grote avond voor me.
Ze willen je terug op je plek?
Is dat een vraag?
Nee.
Ik zie je later, mama.
Midge. Baret.
We zijn over twee minuten terug. Blijf alstublieft op uw plaats zitten.
We kunnen morgen verder ruziën. Het is nog vier...
Kruk.
Kan ik Susie even spreken?
Eén letterlijke seconde.
Ben je aan het denken?
Want daar lijkt het wel op.
Ik heb nog vier minuten over.
Oké.
Vier minuten. Hoor je me?
Vier minuten.
- Je hebt vier minuten. - Vier.
Ik sla je op je neus. Ik geef er niet om hoe het er op tv uitziet.
Ik denk erover om iets te doen.
Iets roekeloos dat voor ons beiden heel slecht kan aflopen.
- Ja? - Het kan ons ruïneren.
Mij zeker, en daardoor jou ook.
Oké.
Maar ik...
Zestig seconden.
Wat denk je?
Je begon door een podium op te gaan
zonder dat iemand dat wilde
en zei een hoop onzin die niemand wilde horen. Dus...
Tieten omhoog.
Houd je vast.
Dertig seconden. Iedereen terug in hun stoelen.
Het was niet mijn bedoeling je voor het blok te zetten.
Ik hoopte dat je me ooit in de show zou willen.
Dit is niks persoonlijk, maar...
Het was slecht aangepakt.
- En je weet de regel. - Zeker.
En we zijn terug in vijf, vier, drie.
Ik ben nooit goed geweest in regels volgen.
We zijn terug met onze schrijfster.
Er knaagt iets aan me sinds je aan boord kwam.
De koffie in de schrijverskamer is zo veel beter
dan in de kantine. Waarom is dat?
Ik zou het niet weten,
want, leuk weetje, ik ben eigenlijk geen schrijver.
Wat?
Ik ben een komediante.
Ik deed alsof ik een schrijver ben, zodat ik een toilet had in Midtown.
Dus zal ik gewoon datgene doen waarvoor ik hier kwam?
Waar ga je heen?
We zullen zien.
Goedenavond, dames en heren.
Wat hier gebeurt, is een joodse kaping.
Zonder vliegtuigen.
Niemand wil naar Cuba.
Ik eis alleen vier minuten zendtijd en een lift naar de dokter als ik oud ben.
Dat is het leuke van de Joden. We kapen alleen een gesprek.
Het is niet de bedoeling dat ik hier nu tegen jullie sta te praten.
Ik brak een grote regel toen ik die kruk verliet.
De laatste tijd doe ik veel dingen die niet de bedoeling zijn.
Zoals komiek worden. Dat was voor iedereen een verrassing.
Vooral voor mij.
Ik was gewoon een vrouw en een moeder aan de Upper West Side.
Upper West Side? Echt?
M'n ouders zitten in het publiek.
Vergelijk de parkeersituatie met elkaar.
Mijn vader heeft een hele complottheorie.
Het is geen theorie. Er zijn veel Joden aan de Upper West Side
en lang niet genoeg parkeerplaatsen. Ga maar na.
Ik was gewoon een vrouw en een moeder, en op een dag verliet mijn man me.
Op Jom Kipoer.
Wanneer Joden vasten ter verzoening voor hun zonden.
Dat is de dag waarop hij me verliet. Voor z'n secretaresse.
Eerlijk is eerlijk, ze had pepermuntjes in haar tas.
Ik geef toe, het was een tijdje echt vreselijk.
Maar de zon ging onder en ik kon weer eten.
Opeens was ik vrijgezel. Ik wist niet wat ik moest doen.
Dus ik dronk m'n gewicht in Manischewitz,
stommelde een podium op, greep een microfoon,
en op dat moment veranderde alles.
Ik ontdekte hoe het voelde als mensen naar me luisterden.
Geen mannen, maar andere mensen.
Niet m'n moeder, maar alle anderen.
Niet m'n kinderen, m'n dates,
werkgevers, collega's, de nieuwe slager, maar vreemden. Vreemden zijn dol op me.
Ja.
Hoe kom jij daar nou?
Ik ben magisch.
Eigenlijk moet ik dankbaar zijn dat m'n man vreemdging
met wie hij dat deed, want ze was,
zoals ze in The American Journal of Medicine zeggen, een idioot.
Dat zeg ik niet omdat ze met m'n man sliep.
Dat zeg ik omdat ik zag hoe ze een plastic plant
op kantoor vroeg of hij water wilde.
En toen wachtte op antwoord.
Tien minuten lang.
En toen aan de koffiepot vroeg waarom de plant boos op haar was.
Dus als je man je daarvoor verlaat, verzacht dat de klap.
Het voelt goed dat na hun eerste cocktailparty,
mensen zeiden: 'Wat bezielde hem?
'Als ze een sigaret uitdoofde, zei ze sorry tegen de asbak.'
- Deden jullie dat? - Ja.
Na het feest.
Ik ben al een tijdje vrijgezel.
Al een hele tijd.
Als ik ooit hertrouw,
moet m'n moeder voorlichting geven om m'n geheugen op te frissen.
Ik weet eigenlijk niet of een vaste relatie
nog in de kaarten staat voor mij.
Ik werk 's avonds.
Ik kom stinkend naar sigaretten en drank thuis
met lippenstift op m'n kraag, de mijne.
En de mannen in m'n leven zijn geen vriendjes of minnaars meer.
Ze zijn stukjes.
Voer voor mijn act.
Als ze luid kussen of bijnamen hebben voor hun lichaamsdelen,
zoals hun voeten. Kom op, we verkopen hier zeep.
Als we op vrijdag ruzie hebben,
recreëer ik dat zaterdag voor de Shriners,
die aan mijn kant staan en denken dat ik beter kan krijgen.
Bovendien kom ik met kinderen. Twee. Een jongen en een meisje.
Ik wist hun namen net nog.
We zijn een Joods gezin,
dus mijn zoon werd een week na zijn geboorte besneden.
M'n dochters trauma komt pas als ze oud genoeg is
om met m'n moeder te gaan winkelen.
Dat klopt wel.
Ik weet dat vanwege mijn situatie,
mijn dochter anders zal opgroeien dan ik.
Ze zal taaier zijn. Onafhankelijker.
Dat is een angstaanjagend woord, 'onafhankelijk'. Vooral voor vrouwen.
Het is geen woord waar we vertrouwd mee horen te zijn.
Ik was het niet. Mijn moeder ook niet.
Maar ik sta er nu alleen voor.
Dus als die lekke band vervangen moet worden, dan doet iemand anders dat.
Ik ben onafhankelijk, geen idioot.
Ik heb al maanden geen plastic plant gesproken.
M'n kinderen... Ik beloof dat ik zo op hun namen kom.
Het is onvermijdelijk dat ze me haten als ze groot zijn.
Net als elke ouder stel ik me tijdens slapeloze nachten voor
wat ze over me zullen zeggen tegen hun psychiaters.
Toch? Dat hebben jullie ook gedaan.
'Ze was niet thuis, ze miste m'n honkbalwedstrijd.
'Ze liet me een week lang naar haar act luisteren
'en we moesten haar urenlang onderbreken, zodat ze wat comebacks had.
'En onze drankjes werden verwaterd.'
Daarom moet ik heel beroemd worden.
Als je heel beroemd bent, houdt iedereen van je,
tot het testament is voorgelezen.
Ik hoorde een verhaal over Mary Martin, Broadway-ster.
Ze moest een taxi nemen
naar het theater waar ze optrad.
De taxichauffeur vraagt haar waar ze heen gaat.
Ze heeft geen idee.
Geen idee waar het theater is of hoe het heet.
Ze is te beroemd om het te weten.
Ze is zo beroemd dat iemand zal merken
dat ze vermist is en haar gaat zoeken. Ze hoeft alleen maar stil te staan.
Dat is het soort roem dat ik wil.
Waar ik nooit hoef te weten wie ik ben of waar ik heen ga.
Waar Bob Hope in een restaurant naar me komt en zegt:
'Ik ben Bob. Je herinnert je me vast niet meer,'
en ik zeg: 'Natuurlijk wel. Ik neem de kip.'
Ik wil een groot leven.
Ik wil alles ervaren.
Ik wil elke regel breken die er is.
Ze zeggen dat ambitie onaantrekkelijk is bij een vrouw. Misschien.
Maar weet je wat echt onaantrekkelijk is?
Wachten tot er iets gebeurt.
Uit het raam staren, denkend dat het echte leven daarbuiten is,
maar niet de deur willen openen en het pakken,
zelfs als iemand zegt dat je het niet kan.
Een lafaard zijn is alleen schattig in The Wizard of Oz.
Ethan en Esther. Ik wist dat ik er op zou komen.
Jullie waren een geweldig publiek.
Ik wil jullie bedanken, ik wil Gordon Ford bedanken,
en ik wil vooral Bergdorf Goodman bedanken
uit de grond van m'n hart. Bedankt en fijne avond.
Had ze maar een andere jurk gedragen.
Het is je gelukt.
- Allejezus. - Allejezus.
Blijf daar niet zo staan. Kom hier, Maisel.
Ga zitten. Nu meteen.
Waar kwam dat in hemelsnaam vandaan?
Het was er altijd al. Je moest het alleen vragen.
Dat was fantastisch. Echt geweldig.
En ik ben het met je eens. Je bent beslist geen schrijver.
Dat is het aardigste dat iemand ooit tegen me heeft gezegd.
Ik ben in mijn eigen kuil gevallen.
Ik wist dat ze grappig was, maar ik wist niet hoe grappig.
Ik ben bij dat je de camera's niet hebt uitgezet.
Jawel. Kun je het nogmaals doen?
Absoluut.
Ik denk niet dat jullie een echte introductie hebben gehad
van deze zeer grappige dame hier.
En dat ga ik nu rechtzetten.
Dames en heren, haar eerste, maar zeker niet laatste optreden
in The Gordon Ford Show, mag ik u voorstellen,
de mooie, de magische, de magnifieke Mrs Maisel.
De moeder van mijn kleinkinderen.
Dat is mijn ex-vrouw.
Je bent ontslagen.
ZES MAANDEN EERDER
Onthoud, onleesbaar.
Dit slaat nergens op.
- Moet ik je leren beroemd te zijn? - Nadat jij het geleerd hebt.
Dit is niet het gedrag van iemand
die de hele avond gratis garnalen at.
Als iemand een handtekening wil, moeten ze je naam kunnen lezen.
Mis.
Als ze dat kunnen, voelen ze zich bedrogen.
Ze zullen weten dat je naar school ging,
een cheque kan schrijven.
Goed, hier. Wat denk je?
Wat is dit?
Mijn handtekening.
Ik zie minstens drie letters heel duidelijk. Opnieuw.
Wie leerde jou hoe je beroemd moet zijn?
- Ik ben beroemd geboren. - Ik snap het.
Ik dreef de Nijl af in een mandje
met schmink en een entertainmentblad.
Geweldig verhaal.
Zelf verzonnen.
Wil je over de tapdansende sprinkhanen horen?
Wil je nog iets?
- Is er nog iets anders? - De rekening graag.
Bedankt voor het feestmaal.
Graag gedaan.
Het was een mooie avond.
Vind ik ook.
Sneeuwt het nog?
Als dat zo is, zullen er geen taxi's zijn.
Weinig treinen.
Je zult misschien ergens moeten schuilen tot het opklaart.
Dat heb ik eerder al gedaan.
Nu moet ik morgenochtend biechten.
Daar spreken ze Hebreeuws.
Wat vind je van deze?
Super. Dat is praktisch Sanskriet.
Nu moeten we werken aan het negeren van mensen
die je duidelijk kent terwijl ze
bijna naast je staan. Alle beroemdheden doen het.
Waarom weet je zo zeker dat ik heel beroemd ga worden?
Een voorgevoel.
Ik heb je act gezien. Ik zag je ontsnappen aan een politie-inval.
Dus rennen en praten.
Je hebt veel talenten.
Ik denk dat m'n showkorset je aandacht trok.
Mijn aandacht werd lang geleden getrokken.
Daarom wijk ik steeds af naar rechts.
Ik weet het niet.
Ik hoop dat je gelijk hebt, want ik heb geen plan B.
Al mijn eieren zitten in één grote mand.
Sta me toe.
Geweldig als een man mijn eten steelt.
'Een schijnwerper op het podium wacht op je.
'Je hoeft er alleen in te stappen en hem te claimen.
'Dan zal iedereen weten wie je bent.
'Ze zullen je humor kennen,
'je intellect, je glimlach.
'Je grote, expressieve ogen.
'Ze zullen hulpeloos zijn voor je charmes.'
Dat moet heel klein geschreven zijn.
'Ze zullen aan je voeten vallen
'en het altaar van jou en je showkorset aanbidden.'
Mag ik dat eens zien?
Als ze je zien lezen, laten ze je niet beroemd worden.
'Je geluksgetallen zijn 46, 24, 11, 6 en 5.'
Het is maar hoe je het leest.
Let op mijn woorden,
zeer binnenkort, in de niet al te verre toekomst,
betaal jij voor het Chinese eten.
De week van de 24ste ga je naar Orlando en Palm Beach. Die data staan vast.
Dan heb je Chicago, Minneapolis en mogelijk twee weken Vegas.
Zo ver uit elkaar, en al dat reizen.
Charo bood haar vliegtuig aan.
Dan is het goed. En the Palace?
We werken eraan. Ze praten nog steeds over december.
Dan wil ik niet in Londen zijn.
- Ik weet het. - Ik wil in New York zijn.
We hebben het doorgegeven.
Ik ben er nooit tijdens de feestdagen. Dit jaar wil ik er wel zijn.
Duidelijk. New York tijdens de feestdagen.
Maar als het alleen dan kan, is het goed.
Ze kunnen niks aan het lawaai doen.
Ze zijn daar al uren aan het rondspringen.
Alsof Ruby Keeler hier is komen wonen.
Ik zal op de deur kloppen.
Zeg dat Yoko klaagt. Dat zal ze de mond snoeren.
Voordat we pauzeren, wat doe ik dinsdag?
Niks.
Boeken we iets?
Nee, maar je werkt wel op zondag, maandag en woensdag. Donderdag reis je.
Maar dinsdag dan?
Dinsdag kan je uitrusten.
Ik zal wat rondbellen.
Je drukt hier, opent het menu,
scrolt naar het pictogram, klikt en schrijft je bericht.
Waarom bel ik ze niet?
Soms wil je sms'en.
- Wanneer? - Als je laat bent.
Dan kan ik bellen.
Het iets wat je telefoon kan, zoals foto's maken.
- M'n camera doet dat. - Als je die niet hebt?
Grif ik het in m'n geheugen.
Hij maakt ook video's.
En nucleaire codes? Kan ik iemand bombarderen?
- Nee. - Communiceren met buitenaardse wezens?
Kan ik laten zien hoe je sms't?
Je kunt het proberen.
Je scrolt omlaag naar een cijfer en dan naar de gewenste letter.
Geniet van de telefoon.
Wacht even, er ligt overal shit.
Letterlijke of metaforische shit?
Die schoonmaakster heeft alles verplaatst.
Ik kan m'n tv-bril niet vinden.
Kijk in de doos op de bloementafel.
Doe niet alsof je alles weet.
Doos op de bloementafel.
Je weet niet alles.
Ze heeft hem niet verplaatst.
Kijk in de doos op tafel.
Een heel continent bij je vandaan is niet genoeg ruimte.
Heb je hem gevonden?
Nee.
Heeft je machine het opgenomen?
Ja, ik heb hem laten maken.
Heb je het gecheckt?
Ik heb het gecheckt. Hij werkt.
Wat is er gisteren ook alweer gebeurd?
Ze gooiden de man eruit die niet wist
welk personage Danny Bonaduce speelde in The Partridge Family.
Dat had ik niet geweten.
Het is Danny. Jezus Christus.
Heb je hem?
Ik heb hem. Jij?
Ik heb hem. Ik doe hem erin.
Ik doe hem erin.
- Ik ben er nog mee bezig. - Ik zit erin.
Ik zit erin.
Niet drukken voordat ik druk.
Verdomme elke keer.
Omdat we tegelijkertijd de antwoorden moeten horen.
Weet ik.
Als je vooruit loopt, dan hoor jij het antwoord eerder.
Ik weet het verdomme.
We zetten hem tegelijk aan.
We hadden de hele show al kunnen zien.
Susie. Heb je mijn vogel gekregen?
De rode? Ze is prachtig. Ik heb nog nooit zoiets gezien als zij.
Ik heb haar Hoer genoemd.
Heb ik je daar niet voor bedankt?
Graag gedaan. Ben je er klaar voor?
Ik ben er klaar voor.
Eén, twee, drie...
- Nu. - Nu.
Zo'n prettig deuntje.
Heel prettig deuntje.
Het ultieme toernooi van kampioenen.
Wordt het een retailspecialist uit Louisville, Kentucky, Chris Miller,
die gisteren 10.000 dollar won?
We hadden vandaag een vergadering over data,
en ik kijk naar beneden, en dinsdag is leeg.
Oeps. Heb medelijden met Delia.
Hij was helemaal leeg.
En toen ik ernaar vroeg, keek ze alsof ik gek was.
Wil je dat ik haar bel?
Ik wil dat je weer aan het werk gaat.
Ik heb mijn tijd uitgezeten. Ik bel haar morgen.
Ik ga voor de kampioen.
Ik neem ruige baard-man.
Daar gaan we, de Jeopardy-ronde.
Het wordt een goede strijd.
Zullen we het interessanter maken?
Het is al 45 jaar interessant. Ik weet niet hoe we het overtreffen.
- Ik ga voor Forbes - miljardairs, 200 dollar.
'Maart was een goede maand voor haar.
'Ze maakte haar debuut...'
- Martha Stewart. - Ze ging de bak in
omdat ze een wijf is, terwijl mannen
die hetzelfde doen vrij rondlopen.
- Wie is Martha Stewart? - Ja.
Die zou hij aan mij hebben gegeven.
'...maar dit zeventigjarige lid
'van de Disney-familie staat er nog op.' John?
Wie is Roy Disney?
Hij is een aardige man.
Roofdieren voor $600.
Hoe denk je dat ik eruit zou zien met een sik?
Waarom denk je daar aan?
Als er reïncarnatie is,
kan ik terugkomen als man en wil ik een look hebben.
- Ben je kaal? - Waarom?
Want als je kaal bent, vind ik het raar
dat al het haar dat je hebt onder je kin zit.
Sik is beter met een volle haardos.
Dat is belachelijk.
Is dat belachelijk? Niet dit hele gesprek?
Stel jij je nooit voor als wat je terug zou komen?
Ik heb mijn verstand nog.
Ik denk er zo vaak aan.
Wie zou ik zijn? Waar zou ik wonen?
Wat als ik een dier was?
Jemig.
Ik denk dat ik een schattige eekhoorn zou zijn. Of een zwaan. Of een mustang.
Ik zou een geweldige wilde mustang zijn. En jij?
Ik kom niet terug als iets.
Kom op.
Ik ben liever gewoon dood.
Elk dier, wat zou je zijn?
- Stinkdier. - Waarom?
Goede vacht, schattig gezicht. En je kont is een wapen.
- Dat klinkt inderdaad als jou. - Ja, toch?
Ik loop over straat, iemand botst tegen me aan, draai, staart omhoog, bam.
Ik zie het voor me.
En ik kijk over m'n schouder terwijl ik het doe.
En je hebt je pet op.
Dat klopt maat, die geur? Dat ben jij. Geniet van je tomatensapbad.
Tomatensapbad.
Doe er een stengel bleekselderij bij. Het gaat wel even duren.
Bleekselderij.
De volgende keer kijk je wel waar je loopt.
Pepé le Jew hier.
Het doet pijn. Stop.
Creatief Supervisor Sofie Janssen