Gelukkig ben je er.
Ik laat je Mrs Moyers niet alleen trotseren.
Ze is nog steeds blond en goedlachs met een donkere kant.
Dat vergt een dubbel team.
Toen ze dreigde met nablijven, en we wisten niet voor wie?
Voor ons. Heb ik je verteld over 't cupcake-incident?
Nee. Vertel.
Een paar maanden geleden had ik het lef om roze cupcakes mee te nemen
naar de bakverkoop toen Totie Nussbaum dat had opgeëist...
De stoffensnijders zijn boven.
Eentje is hier al langer dan dat pap de eigenaar was.
Dit zijn onze naaisters.
Hallo, dames. Deze stof wil ik.
Uit Istanboel. Pap heeft leveranciers over de hele wereld.
Letty, onze senior knopen-naaister.
Dit is mijn vriendin, Midge.
Hallo, Letty.
Wat is er met Talia gebeurd?
Veel plezier met naaien.
Wat is er met Talia gebeurd, Joel?
Talia werd weggestuurd toen je wilde uitgaan.
Talia had geen schijn van kans.
- Joely. - Daar zijn ze.
Mam, pap, ik wil jullie voorstellen aan Miriam Weissman.
- Moishe Maisel, aangenaam. - Het is me een genoegen.
Joels moeder, Shirley.
Aangenaam.
De kleinkinderen die ik ga krijgen.
Mam, je plet haar.
- Heb je voldoende tapbroeken? - Helemaal uitgeput.
We hebben ze, kom kijken.
Ik wil haar wel terug.
Nou?
Dit, mijn zoon, is een meisje dat je niet loslaat.
Dit, pap, is voor altijd.
Welke maat heb je? Je bent klein.
Ze bleef het zeggen. 'Notenrepen, waar zijn de notenrepen?'
Maar mijn cupcakes vlogen over de toonbank
en Totie Nussbaums volledige schaal werd genegeerd.
- Is zij dat? - Zit rechtop.
Vals alarm.
De vaders hier zijn net zo slecht als de moeders.
Ze wilden dat ik ging coachen.
Hoe ben je eraan ontsnapt?
- Een zogenaamde oorlogswond. - Nee.
Ze weten niets van mijn achtergrond.
Niemand trekt een oorlogsheld in twijfel. Toen vroeg ik...
Ik gaf een uur geleden al het teken om te gaan.
- Het is pas 21.30 uur, opa. - Een van ons werkt.
Ik vermaakte je oude vrienden. Ik dacht dat je dat wilde.
Je dacht verkeerd.
- Stop de auto. - Wat?
- Hier? - Nee.
- Stop de auto. - Midge.
Zo dramatisch. Ik ben getrouwd met Barbara Stanwyck.
- Het is 1,40 dollar, vriend. - Wacht even.
Wat ben je aan het doen?
Ik loop naar huis.
Je bent rond zonsopgang thuis.
Ik heb morgen geen werk.
Spreek ik dat goed uit, 'werk'?
Ik ken het woord uit mijn tijdschriften.
De brug is die kant op.
De brug is deze kant op.
Ik ben hier opgegroeid.
Ik kan de lichten zien.
Stappen jullie weer in de auto of wat?
Volg ons gewoon.
Met lopende meter? Ben je gek?
Er is misschien geen andere taxi.
Hoelang denk je dat deze ruzie zal duren?
Hopelijk niet lang meer. Ik heb maar drie dollar.
Als je loopt, juffrouw, ga dan door.
De brug is die kant op.
Nee, dat is niet zo. Toch wel.
Verdomme. Ik ken mijn eigen buurt niet.
De brug was daar misschien toen je klein was. Dingen veranderen.
En mijn vrienden zijn verschrikkelijk.
Al dat boeren en slurpen.
Tony snoot zijn neus in een servetje en bleef het gebruiken.
Ik zal ze je niet nog eens aandoen, beloofd.
Maar het zijn je vrienden.
Ik heb alleen jou nodig. Dat is alles.
Het duurde even voor je dat doorhad.
Hé. Ons liedje.
Kom hier, Barbara.
Deze dans zet nog eens 80 cent op de meter.
We maken er een dollar van.
De vader zit in 'n veteranengroep. Nu moet ik naar die bijeenkomsten.
Beter dan coachen.
Goedemorgen.
Sorry, heb ik u laten schrikken?
Altijd.
Dat doe ik soms.
- Hallo, Mrs Moyers. - Ja, hallo, Mrs Moyers.
Bedankt voor uw komst op zo'n korte termijn.
Dus, waarom zijn we hier vandaag?
- Het was retorisch. - Begrepen.
We hebben een probleem.
Hij is onbeleefd geweest, respectloos, ongelooflijk storend, met driftbuien.
O, jee.
Dan is er het pijproken.
Rookt Ethan?
Niet Ethan, uw vader.
- Abe? - Mijn...
Hij is verschillende keren terug geweest sinds het incident met de bekwaamheidstest
over de toekomstige inschrijving van uw dochter.
Of het curriculum aan haar normen voldoet.
Hij ondervraagt leraren, controleert boeken.
Het spijt me, dit is niet grappig.
Nee, dit is best grappig.
Ja, u kent wetenschap en zo. Wij kennen grappig. Dit is grappig.
We willen niet dat hij terugkomt voordat hij zijn houding heeft aangepast.
We hebben nog nooit een grootouder verbannen.
Zelfs de gelukkige groep lijkt ontzet.
Penny, ik wist niet dat je er nog was.
Ik probeer gewoon dit nieuwerwetse ding te begrijpen.
Je hebt morgenochtend een afspraak met het productieteam,
en lunchen met Nadler.
- Wat je afzegt. - Dat doe ik altijd.
- Wat moet ik zonder jou? - Ik moet er niet aan denken.
- Welterusten. - Welterusten.
Hé, heb je zin in een drankje?
Oké.
Natuurlijk willen we dat mijn vader onze zoon kan zien afstuderen,
als hij meedoet in toneelstukken,
zolang we hem aangelijnd houden?
Een riem zou helpen.
Geen fysieke riem.
Ik hoor u, en ik zal dit bespreken met de faculteit, dat beloof ik.
- Meer vragen we niet. Bedankt. - Ja, bedankt.
Bedankt.
Kunnen we gaan?
U mag gaan.
Hoe ziet jouw dag eruit?
Vandaag spring ik op de trein naar Bryn Mawr.
Dat meen je niet. Waarvoor?
Het is een lunch voor de dames die samen afstudeerden.
Dus het wordt Petra, Daniella...
Tammy, Kiki, alle meisjes.
Die mij haten.
Ze haten je niet.
Me verafschuwen? Me verachten? Kies het woord. 'Verfoeien' is goed.
Ik zal je verdedigen, een beetje.
Een beetje is goed. Veel plezier.
En stuur ze al mijn liefde, om ze in de war te brengen.
Doe ik.
Mrs Maisel, komt u naar de inzamelingsactie voor de bibliotheek?
Ik ga het proberen.
- Want vorig jaar... - Ik weet het. Het spijt me.
Hé.
Kunnen we een keer wat gaan drinken?
Bijpraten? Praten over iets anders dan de kinderen?
Natuurlijk. Dat lijkt me fijn.
Mij ook. Ik zal je bellen.
De Magnifieke Mrs Maisel
Fascinerend. Ronduit fascinerend.
Vooral deze pagina.
Nou, tijd voor een snack.
Wat doe je?
Ik kijk naar Esther.
Kijk je hoe ze speelt?
Ik kijk om te zien wat ze gaat doen.
Ze heeft in ieder geval duidelijk een of ander talent in muziek.
En nu wil ik de reikwijdte van haar capaciteiten vaststellen.
Strekt het zich bijvoorbeeld uit tot literatuur?
Dus liet ik mijn boek daar achter
en ik wil zien of ze naar mijn boek gaat.
Oké. Zit er snoep in het boek?
Nee, er zit geen snoep in het boek.
Waarom zou er snoep zijn?
Als je wacht tot ze erheen gaat, nam ik aan dat je er snoep in had gedaan.
Hard snoep.
Ik wil haar geen harde snoepjes voeren, Rose.
Ik wil zien of ze naar het boek gaat
en niet omdat ze denkt dat er snoep is.
Welk boek is het?
Het zijn en het niet van Sartre.
Zijn er tekeningen?
In Het zijn en het niet? Nee, er staan geen tekeningen in.
Dan moet je er wat snoep in doen.
Zelfs één snoepje kan een verschil maken.
Ik wil gewoon zien of ze nieuwsgierig is naar de tekst in het boek.
Ik moet zien of mijn kleindochter de kleinzoon is waarop ik heb gewacht.
Ze zal niet weten wat het is, ook al is ze nieuwsgierig naar de tekst.
Niemand weet wat het is.
Sartre weet het niet eens.
Zelfs ik doe net alsof ik het lees.
Doe je alsof?
Voor het experiment.
Als ze vermoedt dat je doet alsof je leest,
denkt ze misschien dat dit een truc is en negeert ze het boek bewust.
Wat een aanleg zou aangeven
voor cognitief redeneren tot ver boven haar leeftijd.
Dus naar het boek gaan zou duiden op geavanceerde mentale vermogens,
en niet naar het boek gaan
zou ook duiden op geavanceerde mentale vermogens.
O, nee, Darling heeft in haar broek geplast.
Ik zou toch voor snoep gaan.
Domme pop.
Ik weet hoe het klonk,
maar ik denk dat het miscommunicatie was.
Misschien was ze high.
Ja, thee roken, natuurlijk, we moeten allemaal eens ontspannen.
Ze wil zich persoonlijk verontschuldigen.
Ze komt naar Baltimore.
Ze wil je op de set zien en naar Haussner's gaan.
Ik boek nu de trein.
Oké. Geniet van de fruitmand met wijnarrangement, de kamerjas
en de fiets. Ik spreek je later. Doei.
Ik ben allergisch voor krabben.
'Het is niet jouw beurt'? Echt waar?
- Ja. - Wil je me wat context geven?
Niet nu, Dinah.
Wanneer? Nadat James je heeft ontslagen?
- Gaat hij me ontslaan? - Ik heb het omgedraaid met die geschenken.
Je had het bij mij moeten navragen.
Die geschenken hebben je gered, Susie.
Pak je koffer in. Je gaat naar Baltimore.
Je bedoelt het goed, maar je mist de complexiteit hier.
Ik begrijp de verdomde complexiteit.
Je gaat James verliezen omdat Midge niet doorbreekt.
Midge krijgt een doorbraak.
Het is niet het een of het ander.
Maar Midge krijgt het niet zomaar.
Echt? Wil je proberen een dag zwart te zijn?
James heeft niets zomaar gekregen. Hij heeft het verdiend.
Ik weet het.
Laat hem niet weglopen.
Anders loop ik misschien weg.
En je kunt niet leven zonder mij.
Hoeveel kostte die fiets?
Boek het kaartje.
Terwijl je James op Paar boekt.
Hallo, dames.
Hoi, Midge. Wat heb je aan? Het is geweldig.
Dit oude ding?
Het is uit de Vogue van deze maand.
En jij, fotomodel?
Ze deed modellenwerk.
- Ik heb een oude vriend mee. - Mijn god.
De fles?
Van mijn vader. Van zijn dagen bij de cavalerie.
- En als een feest saai werd, zouden we... - De cavalerie oproepen.
Kom, we mogen de veiling niet missen.
Of de lunch. Ik heb honger.
Je hebt een nieuwe. Laat me een foto zien.
- Ik heb er geen. - Wat?
Ik heb gelogen. Hier zijn ze, de hele bende.
- Heb je vier kinderen? - Er komt er nog een aan.
- Hoe is het met Tom? - Goed.
Wat is goed? Tom?
Wat is er met de piepkleine sandwiches?
Ze willen dat we piepkleine dames blijven.
Te laat.
Dit zijn gewoon scheutjes tussen twee kleine sneetjes brood.
Nog een komkommer. De helft is komkommer.
Dit is aardbei bovenop roomkaas.
- Dat neem ik. - Ga je gang.
Het is als een opgeklopte zalm.
Waarom zou iemand zalm opkloppen?
- Servet. - Helemaal klaar voor je.
Waarom geven ze ons geen broodjes kalkoen en ham?
Petra.
Ik heb iets nodig om deze drank op te nemen. Het gazon tolt.
Ik niet. Cavalerie. Geef het door.
Tammy, waar heb je op geboden, wapens?
Darts. Mijn jongens zullen er dol op zijn.
- Ze zien er gevaarlijk uit. - Dat kan niet.
Ik ben erg blij met mijn uil. Ik noem hem Charlie.
Zijn ogen volgen me.
Midge deed het beste van ons.
Je moet snel en furieus bieden voor een Hoover Lark.
- Wat 'n schoonheid. - De lichtste stofzuiger op de markt.
Hij is niet eens op de markt. Ik ben zo jaloers.
Daar is Mr Dee. Van Sociologie?
Connie, hallo. Dat is lang geleden.
Hoe is hij knapper geworden? Dat is niet eerlijk.
Wat was zijn volledige naam?
Afkorting van Dee-licieus.
Ik herkende hem bijna niet.
Hij kuste Sandra Gutenberg net recht op de lippen.
Dat deed hij zeker.
Weet hij niet waar die mond is geweest?
Ik hoop het, ze zijn getrouwd.
- Getrouwd? - Acht jaar nu.
Dat maakt haar Sandra Dee. Echt?
Ze waren geen koppel toen ze student was.
Alsjeblieft.
Ze kwamen elkaar tegen na het afstuderen en de vonk sloeg over.
Ze zou met z'n varkentje hebben gewiebeld,
elke middag achter Dalton Hall.
- Hallo, Sandra. - Hallo, dames.
Leuk je te zien.
Dus, Midge.
- Dus, Daniella. - Olifant in de kamer?
- Je moest er niet over beginnen. - Het is oké.
Ja, ik bekeer me tot het christendom.
Wat? Nee.
- Echt? - Midge.
Het gaat goed met Joel. We zijn vrienden.
- Palmer is nog steeds diepbedroefd. - En beschikbaar.
Hij had de persoonlijkheid van 'n schoenlepel.
Hij is nu hoofdaccountant.
Zoals ik zei.
Joel en jij gingen zo snel.
Palmer was weg en jullie waren een ding.
Of waren jullie twee een ding, en toen was Palmer weg?
Hij was erg volhardend. Maar ik controleerde het tempo,
omdat ik een echte dame was tot we getrouwd waren.
Tot je verloofd was.
Wie hou je voor de gek?
- We zagen jullie tegen die boom. - Kiki.
Je hebt hem bijna ontworteld.
Zeker wat schors eraf gewreven.
Ik wist dat die verrekijker niet voor vogels was.
Ik heb je voor hem gewaarschuwd. Weet je dat nog?
Ja, Petra. Je was erg beschermend.
Nu ben je een alleenstaande werkende meid.
Werken voor Gordon Ford. Is het zo leuk? Lach je de hele dag?
Het is een beetje een sleur. Maar er wordt gelachen.
En je treedt op. Op een podium. Onvoorstelbaar.
Ze bracht de toost uit op haar bruiloft. Stal de show.
Ik kan me niet voorstellen dat ik dat doe.
Ben je niet bang om op een podium te staan voor mensen?
Nou, eens kijken.
Als er nog iets was
dat ik zou kunnen doen om geld te verdienen, zou ik dat doen.
Ik heb het over stomerij voor de Klan,
bediende in een slachthuis...
Ik denk niet dat dat de enige opties zijn.
Gewoon iets wat 'n vriend me vertelde.
Nee. Niet bang op een podium.
Maar naast het podium, de clubtoiletten, dat is angstaanjagend.
Waarom doe je het?
Omdat ik ervan hou.
Mensen luisteren naar je. En je krijgt gratis drankjes.
Je zei dat je op Jack Paar zou komen.
Dat was gewoon een auditie om in zijn show te komen.
Ze hebben nog geen beslissing genomen.
Daar is Corky Fleming.
Ik mocht haar niet. Hoi.
- Hallo, Corky. - Hallo, meiden.
- Ze heeft ook met Mr Dee gerotzooid. - Tijdens mijn semester in Praag?
Iedereen had een oogje op hem.
Ik niet. Hij gaf me een zeven.
Cavalerie, graag.
Is dit toegestaan? We hebben geen pasjes.
We hebben geen pasjes nodig.
We zijn gewaardeerde alumni.
Kom op, dames. Wie niet waagt, niet wint.
Ik heb nog steeds dromen over de slaapzalen.
Ruik ik eten?
Staan ze nu kookplaten toe?
Dat keur ik af.
Ze hebben een tv in hun kamer.
Zo verwend.
- Hoi. - Hoi.
Klinkt goed, de rock-'n-roll.
Ja.
Petra en ik speelden Toolie Oolie Doolie twee maanden lang non-stop in deze kamer.
De Andrews Sisters?
Juist. Mijn moeder heeft een van hun platen.
Wat doet zij vanavond?
Zoek je je kind?
- We zijn 30, kleintje. - Mijn kind? Nee.
Sorry.
Mijn god. Vind je dit goed?
Wat?
Wat? Ze zegt wat.
Wat.
Wat hebben we gemist?
Dit tapijt was onvergeeflijk.
Nu niet meer. De Lark zuigt het vuil echt op.
De Lark is de lichtste stofzuiger op de markt.
En makkelijk op te bergen. Iets om te onthouden, Sherry. Barb.
- Natuurlijk. - Oké.
Hebben we hier echt met drie geslapen?
Hoe pasten al onze spullen hier?
Waarom wordt de wereld zoveel kleiner?
Kom op. We willen zien of ze er nog zijn.
- Of wat nog waar is? - Kom op.
Doei.
Dag, meiden.
Doei.
Netheid staat naast goddelijkheid.
Allemachtig. Wat ben ik, 80?
Spinnenwebben.
Jij wilde als eerste gaan.
Het ruikt hier naar Toetanchamons graf.
Pak een stok en zwaai ermee voor ons.
Doe de spinnenwebben weg.
- Loop door, Kiki. - Die stok is niet lang genoeg.
Gebruik je stofzuiger.
De Lark is geen speelgoed.
Meiden, kom op, we verspillen tijd.
Ik haat spinnen. Meer dan wat dan ook.
Dit is ook kleiner. Alles krimpt.
Onze sigarettenpeuken liggen nog steeds op de grond.
Dus misschien zijn ze er nog.
En dat zijn ze.
We hingen er linten en bloemen aan. We waren zo schattig.
Welke kleur was dit?
- Geel? - Nee, jij was paars.
Blauw en paars lijken op elkaar.
Houd ze omhoog.
Ik was groen. Geef hier.
Blauw.
Roze.
Wiens idee was het om aan onze toekomstige zelf te schrijven?
- Het jouwe. - Nee.
Zeker van jou. Je dacht altijd vooruit.
- Onze onverschrokken leider. - Oké, hier is de mijne.
Lees.
'Heb lief alsof je leven ervan afhangt.' Echt waar?
Je Kahlil Gibran-fase.
Ik heb dat boek weggegeven.
- En doe je dat? - Doe ik wat?
Liefhebben alsof je leven ervan afhangt?
Ik ga ja zeggen.
Niet altijd. Ik zou beter m'n best moeten doen, maar ja.
Goed.
Ik ben de volgende. Miss Blauw.
'Wees attent. Wees dun.' Jonge Petra, jij bitch.
Blijf lezen.
'Koester je ouders, je kinderen,
'je vrienden, en wees alsjeblieft gelukkig.'
- Lief. - Leuk.
Sorry, jonge ik. Je was geen bitch.
Hier ben ik.
'Lees Don Quichot in het originele Spaans.'
Ik heb nooit Spaans geleerd.
Wat nog meer?
Een lange, irritante lijst met boeken om te lezen in verschillende talen.
En ik eindig met: 'Met vriendelijke groet, je jongere jij.'
Kiki?
Oké. 'Werk zeven jaar, spaar geld,
'reis zes maanden, trouw en krijg kinderen.'
Dat heb ik niet gedaan.
- Je kreeg kinderen. - En nog wat.
Dat is waar het verhaal eindigt.
Midge?
Oké, daar ga ik.
Wat staat er?
'Niet doen.'
- Niet doen? - Wat niet doen?
Dat is het. Alleen niet doen.
Heb je 't niet afgemaakt?
Ik voegde een uitroepteken toe en onderstreepte het.
Laat eens zien. 'Niet doen.' Vreemd.
- Wat bedoelde je? - Geen idee.
- Herinner je je dit nog? - Nee.
- Misschien 'Doe niemand pijn'. - Waarom heb ik dat dan niet geschreven?
Ik weet wat het was.
Je zou die jurk gaan dragen,
maar je wist dat je dat niet moest doen. En je deed het niet.
Dat was het niet.
Het was vast iets als: 'Niets missen.'
In het leven. En dat heb je niet gedaan.
Alle geweldige dingen die je hebt gedaan.
- Meer dan ieder van ons. - Gecombineerd.
Alle verhalen die je je kinderen kunt vertellen.
En je kleinkinderen.
Als je eenmaal hertrouwd bent, kun je altijd terugkijken
op dit geweldige hoofdstuk en zeggen: 'Dat heb ik gedaan.'
Ja. Het is een geweldig hoofdstuk geweest.
Wacht, er staat meer op de mijne.
'Kom langs na het afstuderen.' Ik had Mrs Dee kunnen zijn.
Tammy, ik miste bijna een oog.
- Sorry. - Gooi ze onderhands.
Probeer ze niet te vangen, Petra.
Ik speel niet meer.
- Ik moet gaan. - Ik ook.
Beloof dat het geen 10 jaar zal duren voor ons volgende spelletje gazondarts.
- Ja. - Absoluut.
- Dag, dames. - Dag.
- Dag.
- En is het bevestigd? Dubbel? Driemaal? - Honderd procent.
- Via mijn vrouw? - Via Hedy.
- Is ze er nog? - Ik zag haar zonet nog.
Hedy?
Hedy, stop daar.
Ja, meneer.
- Wat in vredesnaam? - Dit kan niet goed zijn.
Verdorie, Hedy.
Verdorie.
Ik had het mis.
Ik begrijp hun huwelijk niet.
Luister goed.
Een lid van de Britse koninklijke familie is op tournee geweest door Noord-Amerika.
En je weet dat elk groot mediakanaal
heeft geprobeerd een interview te boeken.
We hebben net het interview gekregen.
Vanavond is prinses Margaret het hele uur in onze show.
Deze vrouw hier heeft invloed uitgeoefend,
ego's gevleid, praatjes gemaakt,
en de mietjes die de prinses omringen verleidt,
en verrichtte een wonder in de orde van broden en vissen.
Geef haar nu 'n applaus.
Hij liet alle vuile dingen die ik deed hoffelijk achterwege.
Het is alle hens aan dek.
Ze komen er snel aan,
dus als je musketten of thee hebt verstopt, verwijder ze nu.
Mike, veel hiervan is voor jou.
- Ben je er klaar voor? - Ja.
Het onderzoeksteam moet me voorzien
met wat ze tijdens deze tour heeft gedaan.
Ik regel het. Breng me dingen voor 14.00 uur.
Haar team zegt dat ze een komische sketch met me wil doen.
Dat meen je niet.
Ze wil niet stijf overkomen.
Verzin zoveel pitches als je kunt.
- Breng ze zo snel mogelijk. - Doen we.
Stem de monoloog af op de Royals. Grappig, maar respectvol.
Maar spot met ze.
Houd het scherp. Hou het Ford.
Maar niet te scherp.
Maar grappig. Maar niet op een gemene manier.
Je verrekt nog iets. Laat ze hun ding doen.
Grappig, maar niet gemeen. Doen we.
Oké.
Mijn ochtend is nog beter geworden.
Jane Jacobs, wat geweldig om je te ontmoeten.
Hallo, Gordon.
Dit is de vrouw die Robert Moses tegenhield
om een weg te leggen door Washington Square Park.
Mijn eerste keer in New York ging ik naar dat park.
Mijn god, er waren jongleurs, muzikanten,
die fontein, een stel gekken, het was magisch.
Toen wist ik dat ik hier moest wonen en werken.
Jane, je hebt niet alleen een park gered. Je hebt een herinnering gered. Bedankt.
Graag gedaan.
Ik moet je verplaatsen vanavond.
Kom op, Mike.
Oké.
Dus was dat de mysterieuze Hedy?
Ze duikt af en toe op.
De Brigadoon-vrouw.
Oké. Wie weet er helemaal niets over prinses Margaret?
- De zus van de koningin. - Weet ik.
- Affaires. - Dat kunnen we niet doen.
- Drinkt thee? - Ander woord voor voetbal?
Ze praat zo.
Zeg je me nu dat we de lul zijn? De show is over zeven uur.
Pardon. Je hebt hier toevallig een expert.
- Echt waar? - Midge schiet te hulp.
Ik hou van haar. Ze is brutaal. Niet gehinderd door de kroon.
Een beetje sexy. Klinkt als Ralphs imitatie.
- Grappig? - In een sketch?
Ik heb ideeën.
Ik doe die, jullie de monoloog. Deal?
- Deal. - Oké, jongens, twintig in één.
Shit. Sorry, Alvin.
Oké, jongens, twintig in één.
Dat was grappig.
Tiptop, en cheerio.
Het is The Gordon Ford Show.
De zeer speciale gast van vanavond, voor het hele uur,
Hare Koninklijke Hoogheid, de gravin van Snowdon,
prinses Margaret van Groot-Brittannië.
- Prinses Margaret. - Wat een vangst.
Ja.
Hallo, jongens. Weer hier?
We lachten zo goed dat een schrijver ons een open uitnodiging gaf.
We gaan elke avond komen.
Geweldig. Welke schrijver?
- Je zou hem niet kennen. - Kun je hem aanwijzen?
Goedenavond, je hebt het goed gehoord.
We hebben levensechte royalty in de show vanavond.
Ja. Prinses Margaret.
Misschien zie je enkele sinister ogende heren in maatpakken in de studio.
Sommigen zijn het beveiligingsteam van prinses Margaret
en sommigen zijn mijn agenten.
Hé, word je maatjes met mijn schoonfamilie?
Klinkt beschuldigend.
Volgens Shaw scheidt een gemeenschappelijk taal Groot-Brittannië en Amerika.
We zijn ook gescheiden door een oceaan.
Waarom krijg ik nooit de lofbetuigingen?
Niet eerlijk.
In Engeland hebben ze overal andere woorden voor.
Een baan noemen ze een job.
Een appartement noemen ze een flat.
En vandaag ontdekte ik hoe ze mij noemen:
'Ik geloof niet dat ik van je gehoord heb.'
Hé, we zijn terug met prinses Margaret.
Uwe Hoogheid, we zijn altijd gefascineerd
door de huiselijke routine van de koninklijke familie.
U bent pasgetrouwd.
Hoe ziet het avondeten er voor u uit? Kookt u?
Ja, ik kook, ik ben een fantastische kok, ik kook elke dag.
Een van de twee dingen die ik het best kan.
- Wat is het andere? - Liegen.
- Dus u hebt koks? - Ik geloof dat onze koks koks hebben.
Als lid van de koninklijke familie
hebt u vast alles kunnen doen. Klopt dat?
Nee, Gordon, toch niet.
Ik heb altijd een droom gehad die onvervuld is gebleven.
Wat is die?
Ik heb altijd 'n weerbericht willen presenteren op de Amerikaanse televisie.
Wat een toeval.
Tijd voor het nachtelijke weerbericht op The Gordon Ford Show.
Grappig toeval, dat.
Zou u het willen doen, misschien die droom van u vervullen?
Heel graag.
Alstublieft.
U bent helemaal klaar, Uwe Hoogheid.
Bedankt.
Goedenavond, Amerika. Dit is Gordon Ford met de voorspelling van vanavond.
Die kaart klopt niet, ik ben Gordon Ford niet.
Dit was allemaal zo spontaan dat er geen tijd was om de kaarten te wisselen.
Wij zijn niet geamuseerd.
Het spijt ons zeer.
Dinsdag is er heel veel zonneschijn.
Wat is dat? Zonneschijn?
Het is als de zon de hele dag schijnt, niet gehinderd door wolken.
Ik heb nog steeds geen idee waar je het over hebt.
In de Rockaways zullen de surfomstandigheden episch zijn.
Alle Gidgets en kooks kunnen een paar gewaagde slides verwachten
terwijl je golven pakt en die Jersey-shoobies slingert.
Het is alsof jij en je schrijvers me die woorden wilden horen zeggen.
Dat is onmogelijk, want we hadden geen idee dat u de voorspelling zou doen.
Wat doet u daar?
Markeren welke staten ons leger als eerste opnieuw moet binnenvallen.
Niet Massachusetts. Ik heb daar familie.
Ik ook, en ze moeten nog belastingen betalen voor hun thee.
Prima. Neem Massachusetts.
Op 'n geweldige avond, team.
Ze was geweldig. De prinses was geweldig.
Ik wil Paars gezicht zien als hij morgen de pers ziet.
Heb je gehoord wie hij had?
Kukla, Fran en Ollie. Poppen.
Hij had poppen.
Je kon de arm van de poppenspeler uit Kukla zien steken.
Arme Kukla.
Dit is onze Emmy, jongens.
Dit had het gewicht, de scherpte.
- We moeten een campagne opzetten. - Direct.
De nieuwsafdeling belde. Ze zijn stomverbaasd dat we haar hadden.
Huntley en Brinkley zijn vernederd. God, dat maakt me zo blij.
Drankjes voor het hele huis. Iedereen hier.
Het is ons gelukt.
Geef een cent uit. Of misschien een nikkel.
Hou het wisselgeld.
Hallo.
Ik ben Hedy Ford.
Leuk je officieel te ontmoeten. Midge Maisel.
Weet ik.
Ik wil je al een tijdje ontmoeten.
Gordons eerste schrijfster.
Misschien de eerste van vele.
Zeker. Dingen zullen nu totaal anders zijn.
De prinses was erg tevreden over hoe het ging.
'Opgetogen' was het woord dat ze gebruikte.
Ze was geweldig. We zeiden het net.
Haar zus zal vast niet zo blij zijn, wat Margaret nog leuker vond.
Wat was het nut als we de koningin niet konden dwarszitten?
Je hebt het weerbericht geschreven.
Het concept. De jongens hebben het grappig gemaakt.
- Niet doen. - Wat?
- Niet doen. - Oké.
Of de eer nu van jou is of niet, pak hem. Dat is wat de jongens doen.
Oké.
Nou, ja. Die sketch was van mij.
Goed. Ik zie je nog.
Hé. Hoelang werk je al met Susan?
Susan?
Myerson. Ze is je manager, toch?
Susie. Ondertussen al drie jaar.
Ik was haar eerste cliënt.
Ze heeft 't vast goed gedaan voor jou.
Ze is altijd vasthoudend geweest en een echte vechter.
Ik heb haar een paar keer moeten tegenhouden.
Ik ben nog steeds aan het inhalen. Hoe ken je haar?
Pembroke. We waren kamergenoten.
- Dat heeft ze nooit gezegd. - Nou, je kent Susan.
Ja. Ik ken Susan.
Hedy.
Ik kom.
Hij maakt zich zorgen als ik met schrijvers en architecten praat.
Ga zo door.
En met Susan aan jouw kant, kom je er wel.
Tot ziens.
Ja. Tot ziens.
Daar is ze.
- Hoi. Nee. - Heb je me gemist?
Hé. Wat doe jij hier?
Dinah gaf me je treingegevens. Was je in Baltimore?
Ik moest James' hand vasthouden. We hadden een kleine miscommunicatie.
- Wat... - Ken je Hedy Ford?
Wat?
Je kende haar toen ze Hedy niet Ford was.
Heb je Hedy ontmoet?
In de bar zei ze dat jullie vrienden waren op school.
We waren geen vrienden.
Jullie waren kamergenoten.
Misschien.
Misschien? Heb je het niet gemerkt?
- We waren met 10, 20 in een kamer. - Susie.
De universiteit is groot, oké?
Je kunt niet iedereen kennen.
Ze noemt je Susan. Niemand noemt je Susan.
Wat is dit, een hinderlaag?
Ik ben moe. Kunnen we morgenochtend praten?
Waarom zei je niets?
- Ik vertel niet over iedereen die ik ken. - Hou op.
Ik kende haar een beetje, oké?
Je vond het niet het vermelden waard
dat je de zeer invloedrijke vrouw van mijn baas kende, zelfs maar 'n beetje?
Geloof niets van wat ze zei, oké?
- Sprak ze slecht over me? - Ze noemde je vasthoudend.
Op dat vlak krijgt ze waar voor haar geld.
En je bent een vechter.
Dat weet iedereen.
Vecht dan voor mij, Susie. Praat met haar.
- Wacht. - Ze heeft invloed over Gordon.
Meer dan wie dan ook, meer dan Mike Carr. Ze is onze weg naar binnen.
- Nee. - Zeg dat ze Gordon vraagt mij te boeken.
We hebben haar niet nodig, oké? Ik regel het.
Hoezo 'regel je het'?
Ik regel het. Zo doe ik dat. We boeken vooruitgang.
Naar 'n andere bakstenen muur?
- Dat is niet eerlijk. - Dat is het niet.
Je hebt keihard gewerkt en ik heb alles gedaan wat je zei.
Ik ben scherp gebleven. Ik heb goed meegeholpen.
Ik boek veel successen op het werk en hij merkt het.
Het zou zo logisch zijn om me een kans te geven, maar hij beweegt niet.
Die bakstenen muur blijft ons allebei in het gezicht slaan.
Het is twee stappen vooruit, drie stappen terug, en ik ben het beu.
Ik ook.
Maar wat doe je met de Gordons, de Petes,
alle mannen die de wereld besturen?
Je gaat om hen heen.
Je gebruikt wat je kunt, en je deinst nergens voor terug.
Raad eens wie me dat geleerd heeft?
Dit is niet genoeg. Begrijp je dat?
Noem me egoïstisch, maar ik wil meer.
Dit. Wat we doen. Wat de afgelopen drie jaar zijn geweest?
Dit is geen verhaal voor mijn kleinkinderen.
- Dit is niet zomaar een hoofdstuk. - Wie zei dat het zo was?
Je stormde een badhuis binnen en sprong over lullen
- om James die film te bezorgen. - Ja.
Nou, ik wil dat je voor mij over lullen springt.
Ik heb over genoeg lullen voor je gesprongen, mevrouwtje.
Ik spring al drie jaar lang over lullen.
Je hebt nog een lul om over te springen. Praat met Hedy.
Nee.
Waarom?
Stop gewoon en denk na, oké?
Wil je echt dat ik een gunst vraag aan een meid met wie ik op school zat?
Ja. Natuurlijk. Heb je niet geluisterd?
Is dit hoe je je doorbraak wilt krijgen?
Mijn god, ja. Wat maakt het uit hoe het gebeurt?
Stel jezelf voor over 10 jaar.
Je bent een grote ster. In een talkshow,
en de man vraagt je hoe je bent begonnen.
Je wilt niet zeggen dat je om een gunst moest vragen.
Ik kom niet in die show als je dit niet doet.
Dit is het, Susie.
Praat met haar.
Of ik zal altijd weten dat er iets is dat je niet hebt gedaan.
En eerlijk gezegd?
Ik weet niet hoe we dan verdergaan.
Bedankt.
Arthur, wat wijn?
Als je het voor me inschenkt.
Gabe, man.
- Abe. Je kent Arthur. - Abe.
- Arthur. - Henry.
- Aangenaam.
We hebben 10 minuten gedebatteerd over wat we zouden drinken.
Ik ben aan het drinken.
Het telt niet als je het hebt meegebracht.
- Dat deed ik niet. - Dat dacht ik al.
Kunt u een rode wijn aanbevelen zonder 'tannine' of 'fruitig' te zeggen?
Henry, martel de jongeman niet.
Abe, wat rode wijn?
Ik denk dat ik oversla. Ik heb veel werk.
De Voice moedigt werknemers niet aan tot nuchterheid.
Hij gedijt op de onmatigheid van zijn werknemer.
Drink nu, verdomme, of je wordt ontslagen.
Een onderbenut woord, 'onmatigheid'. Met een reden.
Er heerst hier vanavond een vijandige stemming.
Wijn is goed. Wijn is prima.
We hebben de '56 Château Margaux.
Heel goed, meneer. Dat is een zure wijn, een beetje hoekig.
Probeer je mij te vermoorden?
Breng de wijn en ik zal Henry muilkorven. Stop ermee.
- Wat? - Echt waar, ik zal je laten verwijderen.
- Ik heb m'n huis in de Hamptons verkocht. - Wanneer?
Vorig jaar. Ik was het onderhoud zat.
En de waarde van onroerend goed gaat niet snel omhoog.
- Of ooit. - Precies.
Heb je prinses Margaret gezien op Gordon Ford? Hysterisch.
- Dat meen je niet. - Koningin Victoria was 'n giller.
Dat heb ik nooit geweten.
Ik heb die film gezien, prachtig.
- The Absent-Minded Professor? - Met de vliegende auto?
Bij Radio City. Ik ben een grote Fred MacMurray-fan.
Was je er met een kleinkind?
Het lijkt vermaak, maar Fred MacMurray verheft het.
Zelfs de familie van Fred MacMurray houdt niet van hem.
Ik negeer ze nu. Verjaardagen? Geen nut.
Ben je de jongen in jou vergeten?
Geschenken zijn het nut.
Ik kan me niet herinneren wanneer ik een leuk cadeau heb gekregen.
Dus, Abe, ik was enthousiast over je gespreksvaardigheden.
Het spijt me. Ik ben zo saai geweest.
Omdat Gabe 'onmatigheid' zei?
Ja, dat was verontrustend.
Nee, ik ben...
Abe?
Het is gewoon de hele wereld. Weet je?
Alleen dat?
Ik word melodramatisch.
Wat is er met de wereld?
Ik ben net 64 geworden.
En op een moment dat ik me op mijn gemak zou moeten voelen,
gevestigd in mijn lichaam, in mijn geest, ben ik dat niet.
Helemaal niet. Plots sta ik op een kruispunt.
En alles voelt op zijn kop.
Dat komt omdat alles in zo'n goddeloos tempo verandert, Abe.
Zeker voor mannen van onze leeftijd.
Van onze leeftijd.
We zijn geboren in de jaren 1800.
Een andere eeuw. Voor telefoons, voor radio.
We hadden geen elektriciteit tot ik zeven was. Het is niet bij te houden.
Ja, en het is zowel fysiologisch als psychologisch.
Homo sapiens kroop voort,
speelde tienduizenden jaren dezelfde rollen,
en nu moeten we ons plots aanpassen aan deze razendsnelle verandering.
Meer verandering in een jaar
dan onze voorgangers in een leven, in een millennium hebben meegemaakt.
Denk erover na. Veranderingen, voor onze voorgangers,
waren plotse exogene gebeurtenissen.
Aardbevingen, overstromingen een zonsverduistering,
een sabeltandtijger die je plots aanviel.
Ze moesten in het moment worden aangepakt.
Daarna werden de dingen op natuurlijke wijze weer normaal.
Maar nu. Verandering overkomt je.
Verandering zelf is de overstroming, de sabeltandtijger.
Verandering zelf is de norm.
Mijn angst is echter dat de wereld is zoals hij altijd was,
en ik zag het gewoon niet.
Dat velen van ons het niet zagen. Wij mannen.
Dat genderspecifieke verwachtte ik al.
Ik meen het.
We kunnen exogene gebeurtenissen niet de schuld geven. Dat is te gemakkelijk.
Onze collectieve blindheid heeft veel schade aangericht.
We controleerden zoveel, bemoeiden ons zo veel, en met welk doel?
- De perceptie van één man. - Precies. Perceptie is lastig.
We interpreteren allemaal door de lens van onszelf.
Man en vrouw.
Dat moeten we gedeeld hebben met de jagers-verzamelaars.
Menu's, heren.
De vis vanavond is een tong, bereid op twee manieren,
traditionele meunière of een citrus witte botersaus.
Bedankt. Ik heb de tong gehad. Hij is geweldig.
Weet je, ik had laatst een momentje.
Ik woon in dit grote oude appartement op Amsterdam. Decennia geleden gekocht.
Iedereen dacht dat ik gek was, al dat geld.
Nu lijk ik een genie.
En mijn vrouw en ik, ze is overleden,
we hebben talloze uren besteed aan het inrichten en decoreren ervan.
We waren zo trots, alles op de juiste plaats.
En op een dag, nog niet zo lang geleden,
stond ik in de woonkamer en keek rond,
en ik zag alleen maar spullen.
Gewoon spullen.
Het was het vreemdste gevoel.
Alsof ik het nog nooit had gezien.
En zoveel ervan was verbonden met de herinnering aan mijn vrouw.
We waren 40 jaar samen. Maar dat deed er niet toe.
Ik kon alleen aan mijn kinderen denken die alles doorzochten.
Kiezen wat ze houden, wat ze verkopen, wat ze op de vuilnisbelt gooien.
Mijn leven.
Mijn vrouw.
Op stapels.
Het was een warme dag, maar ik kreeg het ineens erg koud.
Ik geloof in vrije wil.
We zijn geen robots. We kunnen ten goede veranderen.
We passen ons aan.
En wat anderen soms als inmenging zien, is eigenlijk lesgeven.
Het grootste deel van je leven was je leraar. We geven onze kennis door.
Mijn zoon, slimme jongen.
Waarschuwde me keer op keer dat ik hem aan het verstikken was.
Ik dacht dat ik hem begeleidde.
Toen ging hij weg, hij stopte met bellen. Hij stopte...
We geven les, ja, maar we dringen het op. Ik doe dat zeker.
Ik kwam vast uit de baarmoeder van m'n moeder
met advies over hoe ze moest omgaan met de navelstreng.
Ik heb een van jouw momenten, Arthur.
Ik zie de stapels van mijn leven.
Ze zijn mij vreemd.
Dit gaat over je gezin, toch?
Je probeerde te helpen, te begeleiden.
Iedereen maakt fouten.
Ik hou niet van deze wijn.
Alles wat ik dacht over de rollen van mannen en vrouwen,
ik denk dat het helemaal verkeerd is.
Ik heb precies het verkeerde gedaan voor mijn beide kinderen.
Nee, Abe. Dat is niet waar.
Weet je dat het appartement waarin ik woon van mijn dochter is?
Zei je niet dat je het gekocht had?
Mijn vrouw heeft dat bedacht, ons smoesje.
Nee, mijn dochter heeft het gekocht.
Mijn dochter...
Mijn dochter is uit het niets gedumpt door haar man.
Dat was haar sabeltandtijger.
In plaats van te bezwijken onder het gewicht, kwam ze er sterker uit.
Een nieuw mens, dacht ik.
Maar nu denk ik dat dat misschien de hele tijd was wie ze was.
Ik heb haar nooit echt serieus genomen.
Mijn zoon, Noah, nam ik serieus.
Ik nam hem elke week mee naar Columbia.
Zodat hij kon dromen van wat hij zou kunnen zijn.
Ik weet niet of ik dat ooit voor Miriam heb gedaan.
Het is nooit bij me opgekomen.
En hoe ondoorgrondelijk deze carrièrekeuze van haar ook is,
ze doet het alleen.
Zonder hulp van mij of haar moeder.
Waar kwam dit vandaan?
Deze kracht, deze onbevreesdheid
die ik nooit heb gehad?
Die mijn arme zoon nooit heeft gehad.
Wat had ze kunnen zijn als ik haar had geholpen
en haar niet negeerde, negeerde wie ze werkelijk is?
Mijn dochter is een opmerkelijk persoon,
en ik denk niet dat ik dat ooit tegen haar heb gezegd.
We moeten waarschijnlijk bestellen.
Pardon. Ik denk dat we klaar zijn.
Hoe wordt uw kip bereid?
Ze is licht gekruid, ingewreven met salie,
en gevuld met de beste foie gras uit de Dordogne-vallei.
Hij moest het vragen.
Twee jaar? Probeer je ons te ontwijken?
John was steeds onderweg.
Alleen maar werk en geen plezier.
- Hoe gaat het met de galerie? - Druk. Kom eens langs.
- Hoe laat gaan jullie open? - We...
We gaan om 10.00 uur open, maar ik kom meestal rond het middaguur.
Kom dan. Ik heb een werk van Helen Frankenthaler
dat je geweldig gaat vinden.
Tot dan.
- Dag, Hedy. - Ciao, jullie twee.
Nou, ik moet zeggen, ik ben verrast je te zien.
Ik zit vol verrassingen.
- Ik ben blij dat je... - Ik heb zaken. Voor Mrs Gordon Ford.
Dat ben ik.
- Breng mijn meisje in de show. - Wat?
Midge Maisel. Ze is een komiek.
En ze heeft een doorbraak nodig. Nu.
Wil je dat ik met Gordon praat?
Ja.
Als gunst voor mij, wil ik dat je met Gordon praat.
Is ze een goede komiek?
- Ze is er klaar voor. - Je gelooft echt in haar.
- Ja. - Is het meer dan dat?
Gordon doet niet alles wat ik vraag. Maar ik zal doen wat ik kan.
Snel?
- Ik doe het snel. - Vanavond?
Hij is weg. Ik zie hem misschien pas morgen.
Wat een sprookje, jullie twee.
- Dus morgenvroeg? - Ja.
Dit was moeilijk, hè?
Wat je net deed.
Over heuvel, over dal
- Hoi, Midge. - Hallo, Trudy.
Hallo. Mag ik mijn tas bij je opbergen?
Anders maak ik me zorgen.
In en uit, hoor ze schreeuwen
Tegenmars en ommekeer
Goedemorgen, Hedy.
Goedemorgen, Midge.
Dan is het hoi, hoi, hee
In de veldartillerie
Roep uw bevelen luid en duidelijk uit
Duidelijker
Hé, wat doe jij hier?
Ik heb een verzoek.
- Heb je m'n moeder gesproken? - Nee. Waarom?
Ze wil ons op Thanksgiving.
Dat zegt ze altijd nadat ze huilde dat niemand haar kalkoen complimenteerde.
- We hebben het drie jaar vermeden. - Het vooraf weten helpt.
Dus, wat is er?
Af en toe val ik binnen met een fantastische nieuwe ketting
en stel een paar dingen voor die ik denk dat je moet doen.
Af en toe, ja.
Ik neem ze vaak aan en complimenteer de ketting.
Ik wil dat je Midge Maisel boekt.
- Midge? Nee. - Ja.
Kom op. Je weet dat we een regel hebben.
Die was van George, toen werd het jouw regel.
Goede god, je hebt geen idee waarom je deze regel hebt.
Je leest The Lottery.
Als er zonder reden tradities zijn, worden mensen gestenigd.
Laat die regel vallen.
Oké. Waarom de preek?
Dat was het niet. Boek haar.
Wat mis ik?
Ze is een lust voor het oog, hè?
Je hebt ogen.
Wat zit hier achter?
- Dat ik je vraag om dit te doen. - Je zegt het me.
Ik vraag je nadrukkelijk dit te doen.
Waarom? Waarom zou ik dit doen?
Omdat je me iets schuldig bent.
Ga je dit zo spelen?
Dit is nieuw voor ons, Hedy.
Ik waardeer dit, Gordon. Dat doe ik echt.
The Gordon Ford Show.
Oké, ja, wacht even.
Midge. Telefoon. Het is belangrijk.
Ja? Waar?
Ik ga nu weg.
Houd de lift tegen.
Creatief Supervisor Sofie Janssen