- Galing ako sa hiwalayan. - Paul Simon!
Dalawang pandak na singer-songwriter na ang dumaan. Habol!
Tigil. Babae ito. Huwag.
At totoong partnership iyon.
Mas matagal sa lahat ng mga naging asawa ko.
At halos pag-aasawa na rin iyon.
Nagsimula sa kontratang nauwi sa demandahan, at di kami nagtalik.
Isang beses lang. Nakakabagot kasi sa Pensacola.
Mahirap makipaghiwalay sa akin.
Seryoso. Nasa mga billboard ang mukha ko.
Sa normal na hiwalayan,
baka di ka makabalik sa mga restawran.
Kapag ako ang hiniwalayan, iiwas ka sa highway.
Isa siyang kaibigan.
Madalas kaming mag-away sa salitang iyon. "Kaibigan."
Pero iniwan ko siya't kumuha uli ng aso.
Bitch pa rin. Pero ito, kinukuha ang sapatos ko.
Hindi siya matutuwa.
FRIARS CLUB RESERBADO
Bumili si Betty Butter ng butter.
Okey ba tayo?
Paborito ko si Steve Martin.
"Makikiraan!"
'Yong pitong malaswang salita ni George Carlin? Panalo.
Si Robin Williams din. Parang Tasmanian Devil.
Sino naman ito?
'Di ko alam.
Itaas mo!
(HINDI IMBITADO)
Pustahan, 'di siya darating.
Di siya darating. Letse. Babanggitin ko si Maisel.
Ang tapang, pare.
Mga kilalang-kilala
sa likod ng kamera sa entertainment industry
ang nagtipon dito upang i-roast ang isa sa kanila.
Tabi.
Ang tanging kuhang ipinunta ko rito. Magaling.
May malungkot tayong balita.
Dumating na si Susie.
Hello, Susie.
Napakatanga nito.
Masaya ring makita ka.
Kilala n'yo na ako, nais n'yong maging ako.
Ako si Stewart Jones, ang napilitang MC sa gabing ito.
Nang una naming tinanong si Susie Myerson para sa roast,
sinabihan niya kaming ilagay ang ulo namin sa posisyong mali,
claustrophobic, at imposibleng gawin.
Subok pa. Naniniwala ako sa 'yo.
Tapos, nag-alok kami ng testimonial dinner,
at sumagot siya, "Wag na.
"Para lang 'yon sa mga matatandang hukluban."
Iyon lang.
Kaya nakipagkasundo kami.
At kung di n'yo pa nagagawa iyon dati, 'wag n'yo nang gawin.
At pumayag siya sa isang tester roast.
Magandang pakinggan.
Kaya siya narito, huli nang isang oras at kaamoy nina Cheech at Chong.
Mas marami pa siyang nasunog na damo kaysa sa hangin ng Santa Ana.
Sana mas ginastusan niya ang mga kliyente
kaysa sa Visine at Doritos.
Sumikat siya nang madiskubre niya ang komedyanteng
'di natin babanggitin ang pangalan,
sa matagal nang wala na Gaslight Cafe sa MacDougal.
Pahingi naman ng pagkain.
Maraming karne, kaunti ang gulay.
Tapos na ang hapunan.
Pahingi ng pagkain.
Ngayon na.
Sino ba 'tong gusto ng hapunan gayong tapos na?
Sinumang nakipagkasundo na kay Susie sa telopono
o, sa kamalasan, sa personal
ay alam na isa siya sa pinakamalulupit makipagkasundo sa negosyo.
At alam ng marami sa inyo ang araw na iyon noong 1970.
Ang pinakamagandang araw sa lahat.
Ang araw ng alamat na Triple Crown.
May movie script si Susie.
Sobrang kontrobersyal n'on at walang gustong humawak.
Kukunan ang pelikulang ito sa iba't ibang lokasyon sa siyudad.
Manhattan, Queens, Brooklyn.
- Maganda naiisip ni Friedkin. - Mainitin daw ulo niya.
Baka kailangan iyon sa gaya ng The French Connection.
Tee off, Tommy.
Inayawan nina Paul Newman, Steve McQueen. James Caan.
May Gene Hackman tayo.
Makikipagtalo ka kay Gene Hackman? Napakahusay n'on.
Tagumpay na iyon. Ano ba?
'Di mangyayari ito, okey? Tumigil ka na.
Tee off na, Tommy.
Ang iba, lalaban sa ibang araw, pero hindi si Susie.
'Di siya uuwi nang walang napapala.
Nagbayad siya sa parking.
Hindi. Imposible. Gusto ko ang Dodgers.
Kinuha ko para sa pennant at series.
Uy, Sol. Ano sa tingin mo?
Hanggang ngayon, walang may alam kung ano'ng sinabi niya.
Anak ng?
Hilig man niya iyon para sa screenplay
o pangakong makontrol ang badyet o…
Baka may litrato siya nitong nakikipagtalik sa buriko.
Malay natin. May mga mata siya kahit saan.
Anumang sinabi niya.
- Tuloy ang pelikula. - Ano?
Ayusin n'yo na ngayon. Ibibigay ni Susie ang kundisyon
- Anumang kailangan mo. - Pero Sol…
Gawin mo na lang.
Boom! Tapos ang una. Pero 'di pa siya roon natatapos.
Mabagal ang foursome sa harap.
Kaya nabangga sila nina Susie.
Isa sa kanila, bagong head ng programming ng CBS.
Cameron! Uy. Binabati kita sa bago mong trabaho.
Salamat, Susie.
Parang showbiz cobra, tumira siya agad.
May bagong proyekto raw siya. Ito raw ang makakauna.
30-minutong comedy. Nakakatawa at pasisikatin ang Huwebes ng gabi n'yo.
Susie, nagrerelaks kami. Tumawag ka sa opisina sa Lunes.
Di siya maghihintay ng Lunes.
May dalawa na akong kliyente.
Liz Montgomery at Andy Griffith.
Pumirma pareho at sa CBS nila gusto.
- Magandang pares. Ang kuwento? - Heto.
Heto. Walang kuwento. Doon niya lang ginawa ang lahat.
Parehong psychiatrist ang mag-asawa.
Bigatin ang babae, matalino, may digri sa Ivy League.
Probinsyano ang lalaki, simple, galing sa South.
Nagsasalitan sa kanila ang mga pasyente nila.
Gusto ko iyan.
Ano'ng ginawa niya nang biglaan? That's Our Time.
Kinuha niya iyon agad at pitong taon na ipinalabas iyon.
May mga anak sila…
At ito pa.
Ang mga binanggti niya, hindi niya mga kliyente.
Hanggang malaman nila ang sitcom na gawa niya
na aprubado nang pagbidahan nila.
Agad silang lumipat sa kanya.
Nagba-vacuum. Gusto ko iyan.
Boom! Tapos na ang ikalawa.
Pero may 40 minuto pa siya sa parking.
Sabi ni Susie, magbabanyo siya.
Ano pa? Ano pa?
May taga-record label.
Bayad pala niya ang bawat caddie sa club,
at sinasabi nila sa kanya ang alam nila sa bawat butas sa course.
Magaling.
Nalaman niyang may lalaki mula sa A&M Records.
Hinanap niya agad.
Sabi niya, may mga songwriter mula London.
May musical sila at gusto nilang gumawa ng album para mapansin.
Isang buong kuwento na iyon. Hanggang pagpapapako sa krus.
- 'Yong 39 na hagupit. - Matindi.
Magaganda ang kanta nila.
Kapag narinig mo ang demo, gugustuhin mo ng album.
Ano'ng pangalan?
At doon niya pinasikat sina Tim Rice at Andrew Lloyd Webber.
At ano'ng nakuha ng mundo?
Boom! Ang Triple Crown.
- Gusto mong humithit? - Hindi, ayos lang ako.
Mabuti at di na kailangang ipakilala ang susunod na bisita,
dahil nalimot ko ang pangalan niya.
Tama, si Aaron Lebowitz. Halika.
Hello sa inyong lahat.
Gaya ng alam n'yo, manager ako
at ilang taon ko nang kalaban si Susie.
At aaminin ko, sa negosyong ito, nag-iisa lang si Susie.
Paumanhin, mali ako ng basa. "Sa negosyong ito, nagigisa si Susie."
Sa totoo lang. Ano pang masasabi kay Susie Myerson
na 'di pa nasabi kay Pol Pot?
Gaya din ng lahat si Susie.
May mabuti at masama siyang katangian.
Malupit siya, mapaghiganti,
at napakatalim ng dila, parang bibig ng bulkan ni Satanas.
Tapos, ang masasama naman…
Mentor niya ang dati kong boss, ang yumao at dakilang Harry Drake.
Oo. Iyan ang inasahan kong sagot. Nang mamatay siya,
tadtad siya ng saksak sa likod,
nilibing siyang nakataob.
Pero iginagalang ni Harry si Susie, bago pa man siya makilala.
Kahit marami silang pinagdaanan, si Susie lang ang nanatiling tapat.
Wala na sa sarili ang matanda.
Iniwan na siya ng mga kliyente. Si Spencer Tracy ang huli.
Wala namang may paki kay Spencer Tracy.
Inumin pa?
- Sagot mo naman. - Dalawa pa.
Gusto kong masali sa Dr. Strangelove.
Sabi ni Harry, kay George C. Scott ibibigay.
- Mahusay si George, pero mas mahusay ako. - Oo.
Ano'ng ginagawa ni Harry para sa akin, bukod sa kumita?
Gusto kong kunin mo ako.
Ayoko nang matalo ni George
o Tony Perkins o Richard Burton.
Ito ang gusto ko sa dalawang taon.
Penthouse na may terasang tanaw ang parke.
Klosetang puno ng Sy Devore suits.
Porsche 911 na madadala ko sa beach-front house sa Hamptons.
Gusto mo ba?
Ano nga 'yong huling pelikula mo? Daylight Fades?
Oo. Ayos lang iyon.
Hindi. At 'yong bago 'yon?
The Earth Turns.
- Nakakasukang panoorin. - Hoy!
Ano'ng ginawa ni Harry para sa 'yo, Taylor?
Kumuha siya ng walang talento karaniwan at palpak na aktor
na ikasiyam sa call sheet ng isang soap opera,
binigyan siya ng mga trabahong di dapat kanya
at di niya magawa nang tama.
Ano'ng sinasabi mo?
Nakaupo ka riyan, walang pakialam kay Spencer Tracy.
Kinukompara mo sarili mo sa mga aktor na di mo kalebel.
At iniisip mong bababa ako sa lebel mo
at lolokohin si Harry Drake?
Sana may mapuntahan ka pa, gago.
Kasi ang tanging makikita mo sa Hamptons
ay ang pool na lilinisin mo.
At ang tanging terrace na malalaman mo ay ang tatalunan mo.
Ikaw magbayad niya, walang talentong gunggong.
Sinusuportahan niya si Harry.
Tanga.
At sa huli, ibinigay ni Harry
ang pinakamalalaki niyang kliyente, ang mga nanatili, sa kanya,
at kinalimutan ang sarili niyang mga associate.
Isa ako sa mga iyon.
Ayaw mo sa kuwento, kaya ginawa mong iyo.
Sandali. Paano nangyari iyon?
Seryoso, paano sila napunta kay Susie?
At nagpatagumpay sa kanya.
Sinemento ang alamat niya.
Alam ko ang nangyari.
Ganito iyon.
Nang maospital si Harry, pinilit ni Susie na makapasok sa kuwarto,
pilit na pinapirma ang matanda sa mga pekeng dokumento.
Gising na, Harry. May pipirmahan ka pa.
Tapos, lipad ka na sa Buffalo.
'Di niya pinapasok ang pamilya. Ang anak niya. Wala.
- Lolo? - Si Ruth ba iyon?
Hindi. Pirma lang.
Papa, papasukin mo kami.
Pirma lang, Harry.
Ama ko iyan.
Hindi, hindi.
- 'Di ganoon. - Paano ba?
Naroon ang anak, pero iba ang rason.
Nakipagkasundo si Susie sa anak,
at magkasama nilang pinilit si Harry na ibigay sila.
- Magaling, Papa. - Mahusay.
Agad na binayaran ang anak sa mismong kuwarto.
Kalokohan. Ano ba kayo?
Nurse ang ate ko sa Lenox Hill.
Naka-duty siya noon. Nakita niya lahat.
Hello, Harry.
Mangungumusta lang. Kumusta?
Ayos naman. Salamat, Linda. Ang bait mo.
Ikaw rin. Magpahinga ka.
- Cute siya. - Tumigil ka nga.
Parang may binuhay siya sa baba.
Tingnan mo nga?
Papatingnan mo kung tinayuan ka?
May sakit ka nga talaga.
Oo. May sakit talaga ako.
Uy, tama na 'yan, ha? Nangako ka.
Karamihan sa mga empleyado niya, inabanduna siya.
Ang mga nanatili, ninakaw ang mga painting sa mga pader.
Harry, nasaan ang anak mo? Si Ruth?
Ewan ko. Nasa… 'di ko alam.
Uy, natuto ka na bang mag-golf?
'Di ko aaralin iyon.
Naroon ang mga kasunduan.
- Dapat kang mag-golf. - Ewan.
Iiwan ko sa 'yo ang clubs ko.
Ayoko ng clubs mo.
Makipag-golf ka, talunin mo sila. Ewan. Basta kunin mo ang clubs ko.
- Hi, Harry. - Hello.
Sayang. Nalanta na ulit.
Di ko natalo ang silent films.
- Hindi. - Walang makatalo kay Keaton.
Bente-singko siya nang gawin ito. Isa siyang henyo.
Nakakatawa ito, pero may mas nakakatawa pa.
Nasa deathbed na ako at nakikipagtalo ka pa?
Hindi mo ito deathbed.
Susie, mamamatay na ako.
Oo, alam ko iyan.
Ililipat kita sa ibang kama kapag malapit ka na.
Kadiri na ang isang ito.
Harry, ikaw lang ang nag-iisang nakapansin sa akin.
Salamat para doon.
May mga kliyente akong ililipat sa 'yo.
'Yong mga malalaking di umalis. Sina Jerry, Mel, Peter, Lucy…
Harry, huwag.
Nakausap ko na sila at ayos sa kanila.
Alagaan mo lang sila gaya ng ginawa mo kay Midge.
Pilitin mo silang magpokus. Pasiyahin mo sila.
Pero bakit? Bakit ako?
Ikaw lang pinagkakatiwalaan ko.
Hindi. Hindi…
Inaayos na ng mga abogado. Kaya mo iyan.
Kaya mo, Susie.
Di na natin napapanood ang pelikula.
May pelikula nga pala.
Komportable siya.
Ruth.
Nandito ako, Papa.
- Lintik. - Lintik.
Ang lungkot.
Di iyon ang narinig ko.
Okey. May tatawagin akong nakakatawa.
Ang pinakanakakatawa sa lahat.
Ray Ortiz.
Salamat.
At hello, Susie.
Kaya lang talaga narito si Susie,
nabalitaan niyang may pustang di siya darating.
Di sa may problema siya sa sugal,
pero tinawagan niya ang bookie niya sa Field of Dreams.
Pag nagso-solitaire siya, pumupusta siya laban sa sarili niya.
Sa audit ng IRS, dumodoble o wala siya.
Nang ipakilala ko si Susie sa kambal ko,
sabi niya, "Dalawang eight? Hatiin mo."
Tapos, naroon ang mga bata. Alam n'yo ang sinasabi ko?
Ang mga bata.
Kung nasaan sila, naroon si Susie,
nakikiusap na hayaan nila ang hinliliit niya.
Pero sabi-sabi lang ang mga ito.
Sabi-sabi?
Unang araw pa lang, hawak na siya ng mga gangster.
Gaya ni Harry Drake. Gaya ng…
Sasabihin ko dapat iyon.
Mas gusto kong mabuhay.
Umasa roon si Susie, higit sa iba.
Sinimulan kasama ni Dinah Rutledge.
- Kilala n'yo siya, tama? - Oo.
Ang ikalawa ni Susie.
Taga-New York branch.
Hawak niya ang New York. Singtapang ni Susie.
- Totoo. - Nasa 1961-62 iyon.
Doon tinodo ni Susie ang lahat, ginawang lakas ang mga bata.
Uy, ipasok mo ako sa Copa mamaya.
Sa likod. Di gaya noong nakaraan.
Para akong tangang lumabas sa gitna ng act ng lalaki.
At mag-roll call na tayo.
- Una 'yong sa William Morris? - Sige.
- Ayos ka lang? - Oo.
Dinah?
'Tang ina?
Ano'ng nangyari? 'Wag mong sabihing dahil sa doorknob.
Si Ronald.
- Nalasing siya. Nagalit. Nagselos. - Dinah!
Pinalayas ko. Tapos na kami.
Dapat lang.
Magiging manager ka balang-araw,
kaya dapat malusog ka.
Pero magkasundo tayo. Okey?
Mula ngayon, aaprubahan ko muna ang mga makaka-date mo.
Tama na. Masakit ngumiti.
Dapat pumunta siya rito, sumagot ng questionnaire.
At mahaba-haba iyon, nasa 50 o 60 pahina.
At dapat makita kong naka-trunks.
'Yong masikip. Para makita ang makukuha mo.
Bahala ka, boss.
Sige. Umuwi ka na. Magpahinga ka. Mag-taxi ka, 'wag subway.
Salamat.
At magpapadala ako ng maraming Zabar.
At chicken soup at babka.
- At candied fruit. - At candied fruit.
Sige na. Bukas na tayo magkita.
Akala n'yo, iyon na iyon?
Hindi.
Pahinging pabor.
Sige. Ano iyon?
- Ano iyon? - Ikaw ba si Ronald?
Oo. Sino naman kayo?
Sino kami?
Kaibigan kami ni Susie Myerson.
Tradisyunal sila. Maagap.
At pag-aari pa rin nila ang bawat kliyente ni Susie.
Maliban kay Maisel.
Oo nga. Bakit?
Sabi mo, naroon na sila sa simula.
Oo. Bakit si Maisel, hindi?
Alam ko. At sasabihin ko pagkatapos kong umihi.
- Diyos ko, Carmine. - Tapusin mo na.
Tawagin natin ang susunod.
Kilala n'yo siya, inggit kayo sa kanya.
Isang producer na tatlong beses na nanomina sa Oscards.
Isang Emmy Award-winning na henyo sa telebisyon.
Maalamat na executive producer ng The Gordon Ford Show, si Mike Carr.
Hello sa inyo. At hello, Susie.
May utang akong tanghalian, ano?
Perahin mo na lang.
Sino si Susie Myerson?
Siya lang ang tanging tao sa Amerika na ang kuwento'y daig ng Arthur 2.
Ang tanging babaeng nagsabi kay Tom Cruise
na napakapandak niya.
At siya lang ang kilala kong
makikipagsigawan kay Sidney Lumet
sa birthday party ni Anne Bancroft.
Nagkakilala kami sa Gordon Ford.
Kaunting detalye pala tungkol sa
ilang taon kong nakatrabaho roon.
Ngayona ng ika-10 anibersaryo ng pagkamatay ng
dati kong boss at mentor sa Gordon Ford, si George Toledano.
Marami sa inyo, kilala siya. Tinitingala siya.
Mabuti siyang taong maagang kinuha rito.
At araw-araw ko siyang nami-miss.
Kagaguhan.
Muhing-muhi si Mikey kay George.
Pero tao ni Gordon si George.
Si Georgie nagpasikat doon.
Nang matagpuan siya ni George,
Nagwe-weather report lang si Gordon sa kung saan.
Manok ang sidekick niya.
- Cock-a-doodle-doo. - Hindi tunog-manok.
Ganoon kapangit.
Pero may nakita sa kanya si George. Pinabilis ang pagsikat niya.
Akala ng lahat, mawawala lang
si George sa tabi ni Gordon sa kamatayan.
Ano'ng nangyari?
Dumating si Susie.
- Alam ko iyon. - Ako rin.
Okey, pero ikukuwento ko.
Si Mike ang talent booker.
Naging magkaibigan sila ni Susie.
Kakaiba ring pares, gaya niya at ni Harry.
'Yong lagi mong sinasabi ang salita, parang di na iyon salita?
May tawag doon.
Ano?
Di ko matandaan.
Nag-Harvard ka. Ano iyon?
Ewan ko. Di iyon ang major ko.
- Di ko malilimutan iyon. - Ginagawa niya.
- Manahimik. - Tsismis ng iba.
Totoong pagkakaibigan ba iyon o may tinatrabaho lang si Susie?
Anuman ang rason, nagpakita na ang anggulo.
Mike, sino 'yong gumawa ng batas
na ang mga trabahador ng show, di puwedeng lumabas doon?
Si George.
Si George ang nagbawal sa paglabas ng mga nagtatrabaho roon
dahil sa tangang paniniwala niya mula pa noong…
Ewan ko, bata pa siya sa Pompeii.
Sinusunod ni Gordon dahil… Ewan ko.
Wala akong alam.
Si George?
Semantic satiation.
Dalawang salita iyon.
Ayaw rin ni Susie kay George,
bago pa siya maging ang dakilang Susie Myerson.
Lumalalim ang mababaw na hiwa.
Magandang umaga.
Hi, George. Tanda mo si Susie?
Di pa tayo nagkikita.
Nagkita na kayo.
- Talaga? - Mga anim na beses na.
Masayang makita ka.
Ang ayaw ni Susie, hindi siya natatandaan.
Ako rin.
Binabantayan niya ang lalaki.
Isang gabi, may staff party sa studio,
ika-500 show yata nila o parang ganoon.
Libre ang alak kaya naroon si Susie.
Nabagot siya, naglibot-libot.
'Wag mo akong itulak.
Gawin mo na lang, Mike, o maghahanap ako ng iba.
Curious si Susie.
Sinundan niya si Mike.
Tinatrato niya akong receptionist.
Lagi akong minamaliit sa mga staff.
- Puno na si Mike. - Puno na ako.
- Alam ba ni Gordon? - Alam niya.
Magpo-produce raw ako ng shows kapag ayos na ang network deal.
Pero alam mo? Di sila makakuha ng deal.
Bakit? Numero uno si Gordon. Ano'ng pumipigil?
Siguradong si George Toledano ang dahilan.
Marami nang oras na nilaan si Susie kay Mike
at ayaw niyang umalis ito.
George?
Puwede siyang, ewan ko,
lumipat sa negosyo ng pagtutubero ng manugang niya.
At ano'ng buti n'on kay Susie?
May tubero na siya.
Kaya nagpasya siyang magmanman.
Nakalkal mo na ang gamit niya?
Gamit nino?
Bawal ito.
Ayos lang. Manood k a lang.
May mga guard dito.
Nasa party silang lahat.
Lintik, lintik, lintik.
Bakit may gloves siya?
Baka para tingnan ang gamit ko.
Nakakandadong drawer.
Mga gago. Di sila nagbubukas ng liham pero may mga pambukas.
Nakakainis talaga iyon.
Okey, di ako puwede rito. Paalam.
Kung di siya ang pinakamahusay na espiya,
siya ang pinakamasuwerteng lintik sa buong planeta.
Naglalagablab ang ebidensya,
at malapit nang mabago ang buhay ni Mikey.
At si George naman…
Dorie, posible ba 'yong mas maganda ka ngayon kaysa kahapon?
Binago ko ang pilik-mata ko.
Kumusta ang pinakamahuhusay na writers?
Ganda ng suit mo, George.
Guwapo mo, Freddie. Ano'ng sikreto mo?
Grapefruit juice.
Hindi inasahan ng loko ang lahat.
Nais ni Gordon na mawala ang mga gamit mo sa loob ng isang oras.
Si George lang pala ang pumipigil sa kontrata ni Gordon.
Gustong mabayaran ni George ang renta niya.
VARIETY TINANGGAL SI GEORGE TOLEDO
Bagong bangka, horse farm, bahay para sa isang "kaibigan."
Nang mabalitaan ni Gordon, nagalit siya,
at napunta kay Mikey ang trabaho.
Uy, Dinah. Kinindatan ako nito.
Hindi. Kumurap lang 'yang ibon.
Kumindat, sinasabi ko sa 'yo.
Diyos ko, tuwang-tuwa ako. Bakit tuwang-tuwa ako rito?
Madali ka kasing matuwa.
Dahil lang iyon sa ginawa ni Susie Myerson.
Grabe, gustong-gusto ko ito.
Susie, kaibigan ko sa pagtanda.
Ang matanda kong kaibigan.
Napakatanda mo na.
Ito ang iiwan ko sa 'yo.
Okey.
Ayos, Susie!
Sige. Nakaihi ka na, kapatid. Magkuwento ka na.
Oo nga. Kuwento na.
Paano nakawala si Maisel sa gangsters?
Kilala n'yo ang unang asawa ni Midge?
Ang nagbigay sa kanya ng Maisel.
Nakatrabaho ko na si Joel Maisel at napakatibay ng gagong iyon,
- seryoso. - Kakalabas lang sa preso, tama?
Oo. Nahuli siya ng FBI ilang taon ang nakalipas.
- Si Susie rin ang may sala. - Diyos ko.
Umpisa pa lang, hawak na ng mga gangster si Susie,
kaya pag-aari ang lahat kay Midge.
At di iyon gusto ni Joel Maisel.
Nasa opisina mo siya.
Lintik.
Basta lang siyang pumasok,
inaalam kung ano'ng kinukuha nila sa dating asawa.
Baliw ka ba?
- Nasaan na? - Nasaan ang alin?
Ang rekord mo.
Nasa accountant.
Hindi 'yon.
Ang rekord na 'to.
May mga batas sa panghihimasok.
Gago. Gago!
Kitang-kita roon sa papel.
Sa bawat 100 na kikitain ni Midge, 15 kay Susie at 30 sa gangsters.
Di ka dapat nagpapulis.
Hindi. Pinsan ko 'to, si Dougie. Manananghalian kami.
- Kumusta? - Kumusta?
Lintik. Sandali. Sandali lang.
- Kilala mo 'to? - Oo.
Magsasampa ka ng kaso?
Hindi. 'Di pagkakaunawaan lang ito.
Puwede mong ipaliwanag?
Hindi. Pakawalan n'yo na lang.
Umalis ka na.
Titiyakin ko iyon.
- Saka na lang, Dougie? - Sige.
Joel, makinig ka.
Kikita siya nang malaki, di na magiging mahalaga iyon.
Buong buhay ko siyang pagsisilbihan.
Pasisikatin ko siya. Hindi na mapapansin ang sitwasyong ito.
Pag-aari nila siya, Susie.
Maaayos ko ito.
Alam niyang di na maaayos iyon, lalo kay Susie.
Ano'ng ginawa niya?
Pumunta siya mismo sa kuta ng leon.
Ano iyon?
Frank at Nicky, tama?
Oo.
Ako si Joel Maisel. Puwede kayong makausap?
Sige.
Babalik kami.
Puwede na rito.
Ikaw si Frank?
Oo. Iyan si Nicky.
Ipinangalan ako ng nanay ko kay San Nicolas
dahil lumabas akong mataba at masiyahin.
Saka Pasko nang mabaril ang tatay ko.
Naghihintay mga anak ko. Ano iyon?
- Lubayan n'yo si Midge. - Ano?
Di n'yo siya puwedeng angkinin.
- Di ko maintindihan. - Wala sa amin si Midge.
Pero hawak n'yo si Susie?
Bawal ikuwento ang kliyente.
Hindi ako tanga.
Di ako pumuntang walang dala.
May ibibigay akong kapalit.
- Talaga? - Ano?
- Sarili ko. - Ikaw?
Iniisip ko ang hitsura mong nakabestida.
May pag-aari ako sa Chinatown. Nightclub.
Malaki ang kita. Mahaba ang pila palagi.
- Chinatown. - Mahirap doon.
Magaling ako rito.
Kumikita ako sa negosyong ito.
At sa tamang pondo, mabilis akong makapagpapalago.
Mas mabilis pa sa ngayon.
Nagpopondo kayo, tama?
Oo, nagpopondo kami.
Pakawalan n'yo siya.
Bayaan n'yong umalis.
Joel, nagsisimula na siyang kumita.
Siya ang ina ng mga anak ko, at ayokong madawit siya rito.
May mga anak din kayo.
- Sandali lang. - Sige.
Gusto mo ng cookie?
Gawa ko ito mismo.
Alin ang pinakamasarap?
'Yong bituin.
Maligayang Pasko.
Naaresto ka na ba?
Hindi pa.
Ayos. Gusto ng matanda ang ideya.
Ikaw bilang front man.
May mga ideya na siya ng siyudad na lalagyan ng club.
Mga gagawan ng negosyo.
Laging bukas sa ideya.
Lulubayan n'yo na si Midge?
Matapang ka, kaibigan.
Oo, lulubayan na namin si Midge.
Sige.
Ano nang mangyayari?
Balikan ang mga anak natin.
Maligayang Hanukkah.
Matagal niyang naiwasan ang mga pag-aresto.
Magagaling ang abogado, nagpahinga minsan.
Pero sa huli, siya ang pinagbalingan nila.
Nasira ang lahat.
Siya ang nanagot sa lahat.
Siniguro niyang protektado ang partner niyang si Archie Cleary.
May nakatago raw siyang pera sa Bermuda o kung saan
para sa paglabas niya, ewan.
At si Midge? Hindi niya iniwan ito.
Susie Myerson.
Tibo ba siya? Straight? Malay natin?
Pero alam ko ang mga kasunduang nagawa niya,
at mga kliyente niya ang pinagsasamantalahan niya.
Na-book niya si George Carlin sa isang children's show.
Sa susunod na taon, papalitan niya si Ringo Starr
sa Shining Time Cocksucker Shit Piss Motherfucker Station.
Susie, handa ka na sa special guest mo?
- Hindi. - Sayang.
Tatlong connecting flights at dalawang B-12 injections
ang inabot ng susunod, pero nakarating siya.
Mga kaibigan, ang nakababatang kapatid ni Susie, Tessie Myerson.
Hi, ate.
Hello, Tess.
Buweno…
Ano'ng masasabi ko kay Susie Myerson
na di pa nasasabi kay Pol Pot?
Nang ipakilala ko siya sa kambal ko,
aniya, "Dalawang eight? Hatiin mo."
Dapat naging komedyante ako.
Ang wirdo n'on. Sobra.
Sinabi niya lang ang jokes ng iba.
Si Susie lang ang kilala kong
makikipagsigawan kay Sidney Lumet
sa birthday party ni Anne Bancroft. Sino si Sidney Lumet?
Okey, Tessie, tapusin mo na.
Pero sa totoo lang, ate, masaya akong makapunta rito.
Noon pa man, ikaw na ang sandalan ko, ang sumusuporta sa akin.
Maligayang kaarawan.
Di ko kaarawan ngayon.
Ang babaeng 'to… Ang babaeng 'to ay may tiwala at pagmamahal
sa career ko ng pagkanta habang ang iba ay wala.
Naku po.
Siya ang responsable para sa sikat kong disco single na
Never Ever Going to Stop.
Pang-85 iyon sa Billboard dance charts,
at naging numero uno sa Indonesia.
Ni hindi ko nga alam na totoo pala ang Indonesia dati,
at nakatira na ako roon ngayon. Ideya iyon ni Susie.
Pasisiyahin ko na lang ang morgue na ito
at gagawin iyon ngayon dito. Music.
Nang makita kita sa nightclub
Sumasayaw ka
At naging wirdo na talaga.
Hahaplusin ko ang mukha mo Habang umiindayog ang balakang mo
Isa lang akong baby girl Na nais matikman ang mga labi mo
Aalis ka na 'ka mo
Pero may kailangan ka pang Malaman
Iyon ay hindi ako Hindi ako kailanman titigil
Sa pagmamahal, pagmamanman, pagsunod sa iyo
Hindi, hindi ako kailanman titigil
Uy, tinigil n'yo bago ang pinakamagandang parte, 'yong ungol.
'Ayun.
Si Tessie Myerson.
Salamat sa pakikinig.
Talentado ang pamilya nila.
Ginawa iyon ni Susie para sa kapatid.
- Magandang bagay iyon? - Hindi.
Oo, maganda iyon.
Hindi siya halimaw.
Magaling siyang manager hanggang iwan niya ako.
Magaling siya at gagawin niya lahat para sa kliyente.
Alam n'yo ang kasal ni Midge sa Hawaii?
- Ano? - Ikuwento mo.
Sana lang, totoo ito.
- Dinig mo 'yon? - Ang alin?
'Yong dagat. Di mo marinig ang dagat?
Parang trapiko.
Marcy, tawagan mo si Lucius.
At ukulele ba iyan?
Payapang-payapa ako.
Unang beses ito.
Araw-araw akong kumakain ng pinya.
Gusto kong bumili ng bahay rito.
Diyos ko! Tinakot mo ako.
Hindi ko kaya. Hindi ko kaya.
Zipper ba? Tulungan kita.
Hindi ang zipper. Itong kasal.
Ayokong makasal.
Tatawagan kita.
Nagbibiro ka ba…
Mali ito. Hindi ko kaya.
Miriam, may 700 katao ritong nais kang makitang maikasal.
- Alam ko. - Sa 20 minuto.
- Alam ko. - Nagrenta tayo ng isla.
Nagdala rito ng mga tao.
Alam ko. Alam ko.
'Yong badyet sa Jordan almond, sapat na para sa Navy SEAL strike.
- Ayoko ng Jordan almonds. - Ikakasal ka.
- Hindi. Hindi. - Oo.
- Hindi. - Bakit? Bakit?
Hindi ko siya mahal.
Di mo rin mahal 'yong nakaraan. Di ka naman napigilan.
Hindi siya. Mabait si Philip.
Totoo. Pero may pag-ibig na…
Tapos, ganitong pag-ibig.
Tapos, may ganitong pag-ibig.
At wala akong ganoong pag-ibig para sa kanya, alam mo iyon?
Hahampasin kita ng pinya.
Alam ko, kabaliwan.
Pero tinitingnan ko ang sarili ko sa damit na ito,
at naisip ko, hindi maganda ito.
Humihingi ito ng tulong.
Nakakagulat ang pantalon mo.
At ang guest list? Nagsimula iyon bilang intimate wedding.
Tatlumpung katao, 50, malalapit na kaibigan lang.
Tapos, dumami nang dumami
hanggang naging halimaw na may 700 na ulo na.
Mga komedyanteng di ko kilala.
Mga kamag-anak na di ko pa nakita.
Apat na ex-boyfriends.
Napakaraming bad vibes.
- Ano iyon? - Mas marami, mas masaya?
Wala siyang sense of humor.
Kailangan ko ng mapapatawa ako sa almusal,
at hindi niya ako napapatawa.
Ayoko iyon sa kanya.
Di dapat, pero ayoko sa kanya.
- Gustong-gusto ko si Philip Roth. - Napakamaginoo.
Binigyan niya ako ng kumpletong set ng mga libro niya. Pirmado pa.
Napakabait na lalaki.
Pero parang may galit siya roon sa Norman Mailer.
Napakabait din.
Handa na ba tayo?
- Parang mahal ko pa rin si Joel. - Ano?
- Di rin nakakatawa si Joel. - Ano'ng meron?
Iniisip niyang tumakas sa kasal.
Hanggang sa matauhan siya at tumigil sa kakahanap ng rason
para tumakas sa kasal niya…
Patawad. Mahal ko pa si Joel.
- Sinong Joel? - Joel Grey.
Hindi. Joel Maisel. Bakit mo sasabihing Joel Grey?
Kasi naka-date mo si Joel Grey.
Na-engage ka kay Joel Grey hanggang makipaghiwalay ka.
Dahil di ka niya napapatawa.
Kita mo na ang pattern dito?
Mahusay siya sa kama.
Hoy, hoy.
Pasensya na. Naglilista ako ng pros at cons.
At malaking pro iyon.
At matalino siya, at madaling bilhan ng sapatos.
Nauubusan na ako ng pro.
'Yong banda? Handa na ang banda.
Bayaran na lang natin.
Three Dog Night iyon.
Di mo lang sila basta binabayaran.
At nagsama tayo ng espesyal na music guests para samahan sila.
Marvin Gaye, Jim Croce.
Gusto ko si Jim Croce.
Alam ko. Kaya nga isosorpresa ko sana si Jim Croce sa 'yo.
At ang Grand Funk Railroad.
Grand Funk Railroad? 'Yong rock band?
- Ayoko ng Grand Funk Railroad. - Sabi mo, oo.
Sabi ko, mahilig ako sa funk, di sa Grand Funk Railroad.
Narito na sila, bangag na at handang kumanta.
Binayaran namin ang cake.
Mababalik ba ang pera namin?
Di ko matutuloy ito.
Pasensya. Hindi ko kaya.
Sasabihan mo ba siya?
Kasi alam niya, ikakasal siya mamaya.
Di ko kayang sabihin sa kanya.
Hindi ko kaya.
Miriam.
Marami na akong nagawa para sa 'yo.
Tumalon ako sa riles para kunin ang paboritong sumbrero mo.
Pumunta ako sa apartment mo nang 4:00 a.m. para pumatay ng ipis.
Na pasas lang pala.
Ni-euthanize ko ang matatanda mong alaga.
Pinatuyo ko ang mga basa mong bra sa mga terrace ng hotel.
May pinatumba akong Turkong pulis.
Nilayo ko si Ethel Merman sa 'yo.
Pero wala itong kinalaman sa karera mo.
Personal mong buhay iyan, magtatakda na ako ng hangganan
simula ngayon.
Patawad, solusyunan mo mag-isa ito.
Kailangan niya ng makakasama sa pagtawa, at di mo siya mapatawa.
Oo, nabasa ko ang Portnoy's Complaint. Nakakatawa iyon.
Di mo siya napapatawa sa almusal.
Iyon ang puno't dulo.
Binasa mo sana ang Portnoy's Complaint
habang nag-aalmusal kayo. Ewan ko.
Gusto niya ng funk, hindi Grand Funk.
Kasalanan n'yo dahil iyan ang pangalan n'yo.
Nakakalito.
Napakamahal na cake n'on.
Kausasp na niya ang gumawa ng cake.
Napakamahal na cake n'on.
Baka mabenta ulit nila.
Napakamahal na cake n'on.
Ibabalik ko ang pera n'yo. Pangako.
Ilang linggo ang inabot para maayos iyon,
at ang laki ng ikinalugi niya.
Mahal ang cake.
Oo.
Di niya matanggihan si Midge, lalo kapag mahina ito.
Matindi magtrabaho si Midge at alam iyon ni Susie.
Perfectionist siya at maraming itinataya sa entablado.
At lintik, sulit ang karamihan doon.
Matindi ang paggalang ni Susie sa kanya.
Hindi matitinag ang katapatan niya.
Pero higit pa iyon doon.
Sa totoo lang, pagmamahal na iyon.
Pero di mo kailangang itapon. Ibigay mo sa mahihirap.
At sa mga sumunod na taon,
tatlo sa pinakanakakabuwisit na karakter ni Philip Roth ay base mismo kay Susie.
Napakapangit ng Hawaii.
Ano'ng nangyari? Sino'ng may alam?
- Nangyari saan? - Kina Midge at Susie.
Magkasangga sila. Ano'ng nangyari?
Nagkahiwalay sa digmaan.
Oo. Parang walang may alam.
Na buhay.
Alam ko.
Sinabi sa akin ni Susie minsang malasing siya.
Pagkatapos ng isang taon, sinabi ni Midge minsang malasing siya.
Tugma ba ang kuwento?
Merong oo, merong hindi, pero kuha ko na ang kuwento.
At kung saan nangyari? Lintik.
Magsimula tayo sa Amidah,
na nasa pahina 382.
Ang cute.
Di ko mapigilan.
Natatakot ka rin ba kay Chava?
Natatakot ka ba kay Corporal Chava?
Kasi parang matatagpuan mo na lang ang bangkay ko sa puno.
Ayos ka lang?
Mainit kasi rito.
At nakakatakot si Chava.
Paumanhin. Ano'ng maipaglilingkod namin?
FBI, Rabbi.
Patawad. Patawad.
Ano? Bakit?
Di ko alam na pupunta sila.
Papa, ano'ng nangyayari?
Ano na namang ginawa ng nanay mo?
Chava, nakakaintindi ako ng Hebrew.
- Joel, ano 'to? - Ako ang ipinunta nila.
- Ikaw? Bakit? - Basahin mo 'to.
- Ito ang dapat mong malaman. - Joel.
Ako ang hanap n'yo. Ako si Joel Maisel.
- Papa! - Sa likod ang mga kamay.
Ayoko talaga sa New York.
Mr. Maisel, inaaresto ka namin.
- Ano? Hindi, mali ito. - Hindi.
Joel, ano'ng nangyari?
Basahin mo ang liham.
Kumuha ka ng abogado.
May criminal attorney ako.
Bakit ka may criminal attorney?
- Tara na. - Joel.
Tumawag ka?
Ang drama ng tagpuan.
Nasaan sila? Ang pamilya?
Miriam?
Inaresto si Joel.
Ano? Kailan?
Mga isang oras na, sa gitna ng service.
Lintik. Bakit?
Akala ko, alam mo.
Hindi.
Racketeering, wire fraud, money laundering.
Diyos ko. Ang lala.
Oo nga.
- Ano? - Ginawa niya ito para sa akin.
Para sa 'yo? Ano'ng sinasabi mo?
Binenta mo ako kina Frank at Nicky.
- Binenta mo ako sa mga gangster. - Hindi.
At nakipagkasundo si Joel ilang taon ang nakalipas.
Siya ang kapalit. Narito lahat.
- Miriam… - Ilang taon siyang makukulong, Susie.
Sandali lang. Alam mong kasama ko sila.
Kilala mo sila.
Pero sabi mo, di nila ako hawak.
Pero pinalaya ako ni Joel.
Okey, para lang sabihin ko sa 'yo, show business ito.
Nagsinungaling ka.
Show business din iyon.
'Wag mo akong maliitin.
Nang magsimula tayo, pag-aari nila ang lahat.
Lahat ng walang nagbabantay sa kanila.
'Wag mo rin akong maliitin.
Sino'ng may-ari sa 'yo ngayon, Susie?
Sino? Pag-aari ko ang sarili ko.
- Di iyon ang sinasabi nila. - Sinong sila?
Ang mga casino na pinaglalagyan mo sa akin,
para mabayaran ang mga utang mo sa sugal.
Magkalinawan tayo.
Ayaw mo ng malaking kita sa casino?
Mga kuwartong may pribadong pool, pakiramdam mo, pag-aari ka roon?
Di ko ginusto roon, Susie,
- pero pilit ka nang pilit. - Di totoo iyan!
Labinlimang taon na akong nagtatrabaho, gusto kong magpahinga,
at sinasabak mo ako sa 3 show kada gabi, 6 na gabi kada linggo.
Libre ka sa Pasko, Thanksgiving, at Hanukkah.
Walang nalilibre sa Hanukkah! Si Jackie Mason, nagtrabaho sa Hanukkah!
Magkano utang mo sa Caesars, Susie?
- Harrahs? - Sandali.
The Flamingo?
Sino'ng mga nagkukuwento sa 'yo? Pahinging pangalan.
Bakit? Para magantihan mo sila?
O mas malala pa?
Miriam, kilala mo ako. Kilala mo kung sino ako.
Talaga ba?
Kilala mo na ako nang 25 taon. Magkaibigan tayo.
Magkaibigan?
Ang galing naman.
Unang beses na tinawag mo akong kaibigan, dahil nahuli kita.
Ipapa-audit ng team ko ang rekord mo.
Audit?
Sana 'wag mong labanan.
May tiwala ka sa akin dati.
Para ka nang si George Toledano ngayon.
Ganito mismo ang ginawa niya kay Gordon.
Nakipagkasundo nang di niya alam.
Kaya siya nasesante.
Kinukompara mo ako kay George Toledano.
Gago ka! Sikat ka dahil sa akin.
O kahit wala ka.
Housewife ka noon. Hindi ka kilala.
Umalis ka na.
Hindi ako aalis.
Nasa labas ng pinto si Al.
Ipapa-escort mo ako sa security mo palabas?
Nagbibiro ka ba?
Alam mo, sige.
Nakuha ko ang kailangan ko sa 'yo.
Sana masabi ko rin iyon.
Walang utang na loob.
Ganito kita maaalala, Susie.
Maliit.
Ito na ang oras na di hinihintay ng lahat.
Inihahandog ko sa inyo ang panauhing pandangal
at wala siya rito.
Akala ko, kinandado natin ang mga pinto.
Nagsisimula ang biyahe sa isang halik
Nakipag-bowl ako sa isang babae sa B-52s.
Sasabihin kong kunin ka sa susunod nilang video.
Malupit ka.
- Ikaw na po, boss. - Diyos ko, sige.
Kung walang pakpak, walang gulong
'Ayun si Susie. Sana ayos lang ang lahat.
Ang panauhing pandangal. Susie Myerson.
Sa higit 30 taon sa industriya,
ito ang susulpot para kilalanin ako.
Mga sikat na wala namang pakialam.
Ngayon lang ulit ako nabagot sa sasabihin ng isang grupo ng tao
mula noong pumunta ako sa AA meeting.
Ano bang masasabi ko kay Aaron Lebowitz?
Hawak niya ang ilan sa pinakamagagaling na comic
na binitawan ko limang taon ang nakalipas.
Mas nakakatawa ka kaysa riyan.
Tanggapin mo na. Ikaw ang Jim Belushi ng managers
na di makuha si Jim Belushi.
Carmine, wow. Ito ang sasabihin ko.
Isa ka sa mga pinakakakaiba sa comedy.
Sa kasamaang palad, kay Sam Kinison.
Bago ako pumunta rito, nalaman kong di bayad ang kahit sino sa inyo,
ibig sabihin, di rin ako bayad.
Kaya bibilisan ko lang ito.
May sasabihin akong taos-puso, ha? Okey.
Ito lang ang tanging industriya
na kayang pakitunguhan ang bruhang gaya ko.
Mga gago!
Inspirasyon talaga. Salamat, Susie.
- Ang cream puffs? - Heto.
Kunin mo ang coat ko.
Sandali lang, binibini.
May isa pa kaming hinanda.
Nalintikan na.
May espesyal tayong video tribute.
Nakakatuwa ba? Magugustuhan n'yo ito.
Pakibaba ang screen.
Bakit tayo nagmamadali?
May makabago ba tayong teknolohiya o wala?
Sige na. Sige na!
Pakihinaan ang ilaw.
Ano ito?
Kalimutan mo ang tripod. Hindi ito Citizen Kane.
Hindi puwede.
Nga pala, mananatili ito. Walang tatanggalin dito.
Oo.
Sige.
Habang may ginagawa ang kaibigan kong si Imogene
ang mga eksena sa Chinatown, magsisimula na ako.
Buweno, kumusta?
Nasiyahan ba kayong iwasang banggitin ang pangalan ko?
Sana walang kumain ng breaded shrimp.
Nasa freezer na iyan noong nakakatawa pa si Jerry Lewis.
Naisip kong gumawa ng sex tape para lang i-prank ang party,
pero natakot akong pagtawanan n'yo.
Pasensya na't di ako makapunta nang personal,
kahit na nagdamit ako para diyan.
Nasa New Mexico ako ngayon…
- Kansas. - Kansas. Patawad.
Nagtaka pa ako kung bakit may Wizard of Oz museum dito.
Marami sa inyo ang nagbanggit ng mga kabastusan
tungkol kay Susie Myerson.
Karamihan, maaaring tama lang at ang iba, baka totoo naman.
Kaya puwede na.
Ang sasabihin ko ngayon,
si Susie ang ugat ng kung sino ako ngayon.
Nakakita siya ng nervous breakdown at ginawa niya 'yong career.
Hindi. Buhay.
Di ko alam kung nakapagpasalamat na ako para doon, Susie.
'Wag kayong magkamali. Nagtalo na kami.
Sobrang daming pagtatalo, at matindi ang huli.
Pero may masasayang sandali rin.
Nakasama ko ang ilan sa pinakanakakatawang tao sa planeta,
pero si Susie lang ang nakapagpatawa sa akin nang sobra.
Medyo nangulila ako habang iniisip ang mga taong iyon noon.
Tanda mo 'yong plunger? Nasa 'yo pa ba iyon?
At 'yong arthritis telethon at pagtatago kay Sophie Lennon.
Doink. Tanda mo si Doink?
At ang amoy ng Gaslight.
Si Jackie. Iniisip ko lang si Jackie noong isang araw.
Nami-miss ko pa rin ang wirdong iyon.
Ano sa tingin mo?
Kung magkita tayo pagbalik ko riyan?
Magkita tayo sa neutral na lugar na gusto mo.
Kahit saan, 'wag lang sinagoga. Sawa na ang mga Hudyo.
Sana gusto mo iyon.
At sana agad, kasi di na tayo bumabata.
Buweno…
Angat ang dibdib, kaibigan.
Angat ang dibdib.
At sana makita kita agad.
Patayin mo na ang kamera.
Di ko mahanap.
'Yong pinindot mo lang din kanina.
- Lintik… - 'Ayan lang, 'yong pulang…
Kumusta naman ang finale?
Ang number ni Midge.
Tumawag ang assistant niya. Handa na ang kotse.
Salamat sa pagpunta.
At walang lalabas ng hindi bababa sa 100 ang donasyon
sa Jackie Dellapietra Foundation.
Hindi bababa.
Gusto kong maglakad, Dennis.
Magandang gabi para maglakad.
Oo. Magandang gabi.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Jessica Ignacio
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce