‎บางครั้งผมก็รู้สึกขัดแย้งกับคนทั้งโลก
‎ยังไงล่ะ
‎เรื่องระหว่างผมกับเกรซมัน…
‎ตึงเครียด
‎คุณควบคุมทุกอย่างไม่ได้
‎โคลอี้คุมไม่อยู่แล้ว เธอโทษผม…
‎ไม่รู้สิ ทุกเรื่องเลยมั้ง
‎หนูไม่ได้ขอมาเป็นลูกพ่อสักหน่อย
‎แล้วก็ไม่ได้ขอพลังจากพ่อด้วย
‎แบรนดอนฆ่าแบล็กสตาร์
‎ตัวปลอมหรืออะไรก็ช่าง ‎และเขาไม่ได้รู้สึกเหมือนว่าทำอะไรผิด
‎คน 78 เปอร์เซ็นต์เห็นด้วยกับเขา
‎(ยุบสหภาพซะ)
‎คน 78 เปอร์เซ็นต์ของประเทศเชื่อว่า
‎หลักการที่ผมใช้มาทั้งชีวิต…
‎มันไร้ความหมาย
‎งั้น…
‎แค่นี้พอไหม
‎งั้นคุณกำลังสนใจเรื่องสถิติเหรอ
‎คุณร่ายความขัดแย้งที่กำลังเจอ
‎กับคนสามคนที่สำคัญที่สุดในชีวิตคุณ
‎แล้วก็อธิบายความขัดแย้งในตอนนี้ ‎เป็นเปอร์เซ็นต์
‎พอจะนึกออกไหมว่า ‎ทำไมตัวเลขถึงมีความสำคัญกับคุณนัก
‎เพราะทำดีไปจะมีประโยชน์อะไร ‎ถ้าไม่มีใครเข้าใจ
‎คุณจำได้ไหมว่าแนวคิดของการทำดี
‎สำคัญกับคุณขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่
‎ฟังนะ…
‎ไม่กี่วันหลังจากที่พ่อผมตาย…
‎ผมนั่งอยู่ที่พื้นห้องนอนเขากับขวดวิสกี้
‎- ในปี 1929 หลังตลาดหุ้นล้มใช่ไหม ‎- ใช่ หลังจากนั้น
‎- คุณเอาวิสกี้มาจากไหน ‎- สำคัญด้วยเหรอ
‎คุณเป็นคนดีนี่นา
‎การห้ามผลิตและขายสุรายังมีอยู่จนถึงปี 1933
‎ว่าต่อเลยครับ
‎ผมนั่งอยู่ตรงนั้นกับวิสกี้ของพ่อ
‎และข่าวที่เกรซเขียนเกี่ยวกับเขา…
‎ดื่มอึกใหญ่หลังจบทุกๆ ย่อหน้า ‎อ่านทุกสิ่งทุกอย่าง
‎ที่พ่อทำซึ่งผมไม่เคยรู้
‎ผมตัดสินใจทันทีว่า
‎ถ้าไม่มีอะไรจะบรรเทา ‎ความผิดหวังและการหักหลัง…
‎งั้นผมก็จะไปในอีกเส้นทาง
‎ผมจะสวนทางความผิดของพ่อ…
‎ด้วยการเป็นทุกอย่างที่ไม่ใช่เขา
‎ด้วยการเป็นคนดี
‎แม่กับฉันเลยเห็นตรงกันว่า ‎ห้องเต้นรำเหมาะแล้ว
‎ฉันเลยบอกว่า "เราเอาค่ะ"
‎จากนั้นกำแพงก็เปิดออก
‎และมีคนตัวจิ๋วใส่หมวกใบใหญ่เดินออกมา
‎ยืนกรานขอเงิน 500 ดอลลาร์ทันที
‎เหมือนเขาไม่เคยรู้ว่า ‎เศรษฐกิจประเทศกำลังแย่
‎พอฉันถามว่าทำไมมันถึงสำคัญ ‎เขาก็ตอบ "เพราะเหล้าไง
‎ไม่คิดจะมีงานแต่งไร้แอลกอฮอล์ใช่ไหม"
‎กลายเป็นว่าแฟร์มอนต์ควบคุมโดยมาเฟีย
‎วนไป…
‎อะไรคะ
‎ผมขอโทษ เจน
‎คุณกลับมาบ้านแล้ว
‎นั่นแหละที่สำคัญ
‎เป็นคนใกล้ตัวใช่ไหม
‎เชลดอน
‎เป็นคนใกล้ตัวเสมอ
‎งั้นก็ไม่เอาแฟร์มอนต์เหรอ
‎มันเป็นที่ที่วิเศษมาก มีเรียมพูดถูกเผง
‎ได้ยินไหม เสียงก้องน่ะ
‎คุณอาจจะต่อราคาเขาได้นะ
‎ไม่ได้หรอก ผมติดประชุมน่ะ
‎ก็แค่โทรไปลาสิคะ
‎รู้นี่ว่าจะเริ่มตรงไหน
‎28 16
‎รู้นี่ว่าต้องไปไหน รู้นี่ว่าที่ไหน
‎34
‎พวกเขารอแกอยู่
‎47
‎เชลดอน ลงมือเดี๋ยวนี้
‎- 16 ‎- เชล
‎- ตามหาเรา ‎- เชลดอน
‎เรารออยู่นะ
‎รออยู่
‎นาฬิกาของพ่อเหรอ
‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ผู้ประสานงานคลินิก ต่อสาย 5465 ที
‎ผู้ประสานงานคลินิก ต่อสาย 5465
‎เธอเอาบางอย่างที่ไม่ใช่ของเธอไป
‎แล้วนายจะทำอะไรได้ ไอ้เฮงซวย
‎ไง เกิดอะไรขึ้น รถไถพังอีกแล้วเหรอ
‎ไง
‎เปล่า ผมแค่อยากออกแรงสักหน่อย
‎คุณไปไหนมา
‎ภูเขาไฟระเบิดที่นูซาเติงการา
‎ฉันย้ายชาวบ้านออกไป ‎และเปลี่ยนทางลาวาไปที่ทะเลแล้ว
‎ใช่
‎ได้รูปดีๆ มาด้วย อยากดูไหม
‎อยากสิ ผมอยากดู ‎ขอผมทำด้านหลังไร่ให้เสร็จก่อนนะ
‎ให้ฉันไปตามแบรนดอนมาช่วยไหม
‎เขาไม่อยู่
‎ไปลาดตระเวนเหรอ
‎ผมส่งเขาไปสหภาพ ‎เพื่อดูการชันสูตรศพแบล็กสตาร์
‎งั้นเหรอ
‎เขาต้องเห็นมัน เกรซ
‎คือว่า เชลดอน ที่จริงคุณ…
‎ไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจตามลำพังนะ
‎ก็คุณไม่อยู่นี่
‎เหลวไหลทั้งเพ
‎เขาต้องเห็นว่ามันมีผลจากการกระทำของเขา
‎นี่ไม่ใช่บทเรียน แต่เป็นบทลงโทษ
‎สองสิ่งนี้มันแยกจากกันตั้งแต่เมื่อไหร่
‎เชลดอนก็รู้แล้วว่าเขาทำพลาด ‎และทำให้คุณผิดหวัง
‎เขาทำให้ยูโทเปียนผิดหวัง
‎ฉันแค่ไม่เข้าใจ
‎ว่าการตอกย้ำมันจะช่วยอะไรได้
‎เขาไม่ใช่ลูกหมานะ
‎เขาต้องเรียนรู้เรื่อง ‎ความรับผิดชอบและสามัญสำนึก
‎เราไม่ได้แค่เลี้ยงลูกชาย
‎ใช่ เรายังเลี้ยงมนุษย์ด้วย
‎บางครั้งฉันก็…
‎คิดว่าคุณลืมไป
‎ว่าสองสิ่งนั้นไม่ได้แยกจากกันเลย
‎(ความยุติธรรม)
‎ไอ้งั่งนั่นควรมาถึงตั้งแต่ชั่วโมงก่อนแล้ว
‎ใช่ เขาสายเสมอแหละ
‎ชอบเข้ามาแบบเด่นๆ น่ะ
‎เป็นยังไงบ้างล่ะ
‎อยากให้ทุกคนจะเลิกถามแบบนั้นสักที ‎ผมสบายดี
‎แต่น้ำเสียงไม่ใช่เลยนะ
‎ผมเห็นภาพการต่อสู้นั้น
‎ซ้ำไปซ้ำมาอยู่ในหัว
‎และทุกครั้งมันก็ชัดเจนน้อยลงเรื่อยๆ
‎เป็นลุงจะทำยังไงครับ ลุงวอลต์
‎ลุงไม่แข็งแรงเท่าเธอ…
‎หรือพ่อเธอ ไม่มีใครเทียบได้
‎นั่นไม่ใช่คำตอบนะครับ
‎ใช่ เพราะจริงๆ แล้ว…
‎ลุงไม่มีคำตอบหรอก
‎ที่ลุงรู้คือเรายังอยู่ที่นี่
‎เธอตัดสินใจแล้ว เรายังอยู่
‎ไม่มีอะไรเปลี่ยนมันได้
‎บอกแล้วไง
‎(เกียรติยศ)
‎แบรนดอน
‎ล่าสุดที่เจอ นายยังตัวจิ๋วอยู่เลย
‎- คุณวูลฟ์ ‎- เรียกบาร์นาบาสเถอะ
‎เราก็เหมือนครอบครัว
‎ถ้าแม่นายมีเหตุผลสักหน่อย ‎นายคงได้เรียกฉันว่าคุณพ่อแล้ว
‎เราข้ามช่วงการเป็นไอ้โง่ไปได้ไหม ‎เข้าเรื่องเลย บาร์นาบาส
‎อย่าให้ฉันต้องเปลี่ยนเสื้อผ้านาย ‎เป็นไอน้ำเลย วอลเตอร์
‎ไม่มีใครอยากเห็นหนอนน้อยเหี่ยวๆ ‎ของนายหรอก
‎ว่าไง ที่รัก
‎ได้โปรด ไม่ต้องยืนล่ะ
‎- ฟิตซ์ เริ่มกันเลย ‎- โอเค
‎ชุดเกราะนี้เหมือนกับเกราะเดิมของแบล็กสตาร์
‎มันประสานเข้ากับเนื้อเยื่อข้างใน
‎ทำให้ถอดไม่ได้ถ้าไม่ทำลาย…
‎รู้แล้วๆ งานนี้มันยากและเกินความสามารถ ‎อันน้อยนิดของนาย
‎ทุกคน ช่วยถอยไปที…
‎เว้นแต่ว่าอยากจะโดนฉายรังสีที่อวัยวะสืบพันธุ์
‎- เนื้อเยื่อมันจะขาดนะ ‎- เงียบเถอะ
‎นี่มันยากกว่าการเป็นหลอดไฟมนุษย์แค่นิดเดียว
‎ลำไส้ใหญ่ 7,200 กรัม ให้ตาย มันตัวใหญ่โคตร
‎นี่เพิ่งจะรู้เหรอ
‎ช่วยพ่อเอาตับออกมาที
‎- ไม่ไปรอข้างนอกล่ะ ‎- ไม่เป็นไร
‎ถ้าเกิดรู้สึกไม่สบาย ‎ช่วยหันออกจากฉันด้วยนะ
‎ฉันควบคุมได้แค่อนินทรีย์สาร
‎แถมเสื้อโค้ทตัวนี้เป็นขนแคชเมียร์อิตาลีด้วย
‎เดี๋ยวนะ เจอบางอย่าง
‎นั่นมันบ้าอะไรกัน
‎บาร์นาบาส
‎รอแป๊บ
‎น่าสนใจแฮะ
‎นั่นแหละที่ต่าง
‎บอกมาเถอะว่าเรามองอะไรอยู่
‎เดี๋ยวนะ
‎มีอย่างอื่นด้วย
‎บางอย่างข้างใน
‎คุณแซมป์สัน
‎ครับ
‎เขารอคุณอยู่ที่ห้องนอนใหญ่ครับ
‎ขอบคุณครับ คัธเบิร์ต
‎นายพูดถููก จอร์จ บ้านไร่นี่เป็นเรื่องจริง
‎เลขพวกนี้ถูกเขียนไว้บนโต๊ะในห้องใต้ดิน
‎มันคือเส้นแวงกับเส้นรุ้ง
‎มันคือมหาสมุทรแอตแลนติก ‎มีบางอย่างอยู่ที่นั่น จอร์จ
‎ฉันว่าเรื่องทั้งหมดเป็นแบบนั้น
‎ครอบครัวของชาวไร่นั่งล้อมโต๊ะตัวเก่าข้างล่าง
‎- และพอฉันเห็นพวกเขา… ‎- พวกเขาทำอะไร
‎อะไรนะ
‎นายบอกว่าครอบครัวอยู่ในห้องใต้ดิน ‎พวกเขาทำอะไรกันอยู่
‎พวกเขา…
‎ชาวไร่ยิงพวกเขาก่อนที่ฉันจะไปถึงนานแล้ว ‎จากนั้น…
‎เขาก็หันปืนหาตัวเองต่อหน้าฉัน
‎มันเป็นเรื่องจริง จอร์จ ฉันไม่ได้บ้า
‎บางอย่าง ไม่รู้สิ
‎มันเรียกฉัน เรียกเราทุกคน
‎- เราทุกคนเหรอ ‎- ใช่
‎ครอบครัวที่ตายแล้วของชาวไร่
‎จู่ๆ พวกเขาก็หายไปจากตรงนั้น
‎และที่นั่งอยู่ที่โต๊ะก็คือวอลต์
‎เด็กจากโรงงาน
‎นักข่าวหญิงจาก…
‎คนที่เขียนข่าวเรื่องพ่อ
‎มีผู้ชายอีกสองสามคนที่ฉันจำไม่ได้
‎หนึ่งในนั้นอาจเป็นกัปตันเรือ
‎อีกคนฉันไม่รู้จัก
‎แล้วก็มีนาย จอร์จ นายอยู่ที่นั่น
‎- และเราตายแล้วเหรอ ‎- ไม่
‎แต่เรานั่งที่เดียวกับที่พวกคนตายนั่ง
‎- ฉันรู้ว่ามันฟังเป็นยังไง ‎- นายรู้ด้วยเหรอ
‎นิมิต รูปแบบ ทุกอย่างที่ฉันเห็น
‎ฉันคิดว่ามันเป็นชิ้นส่วนของปริศนา ‎บททดสอบบางอย่าง
‎และพวกมันนำมาสู่สิ่งนี้
‎(32° 49' 28" น. ‎34° 47' 16" ต.ต.)
‎นายคิดว่ามีอะไรอยู่ที่กลางมหาสมุทรนั่น
‎ฉันไม่รู้ จอร์จ แต่เป็นบางอย่างที่พิเศษ ‎บางอย่างที่จะเปลี่ยนโลกได้
‎ฉันรู้สึกได้
‎นายจะช่วยฉันไหม
‎เราเป็นเพื่อนกันมานานแค่ไหนแล้ว
‎เหมือนทั้งชีวิตเลย
‎นายจะทำยังไง ‎ถ้าฉันมาเล่าเรื่องแบบนี้ให้นายฟัง
‎ฉันคงเชื่อนาย
‎เพราะนายเป็นเพื่อนฉัน และจะเป็นเสมอ
‎งั้นนายก็ได้คำตอบแล้ว
‎เล่าเรื่องความฝันของคุณหน่อยสิ
‎คุณฝันเหมือนเดิมตลอดไหม
‎ประมาณนั้น ใช่
‎ผมเดินโซเซบนดาดฟ้า…
‎เหมือนผมหลงทางและบังเอิญขึ้นไปอยู่บนนั้น
‎และผมเห็นเขา ในสภาพมอมแมม
‎เหมือนคนที่ไม่รู้ว่า ‎จะหาอาหารมื้อต่อไปจากที่ไหน
‎เขาหันมามองผม
‎และ…
‎สายตาเขาบอกว่าจำผมไม่ได้ ‎เหมือนเขาไม่รู้ว่าผมเป็นใคร
‎ผมเลยเรียกเขา "พ่อ นี่ผมเอง เชลดอนไง"
‎แต่ไม่มีการตอบรับ ‎ผมพูดอีก "พ่อ นี่ผมเอง เชลดอนไง"
‎แล้วเขาก็หันไป และเดินไปที่ขอบอาคาร
‎ไม่ อย่านะ พ่อ
‎คุณได้พยายามหยุดเขาไหม
‎ครับ
‎ทุกครั้งเลย
‎แต่ผมก็ไม่เคยเร็วพอ
‎พ่อแม่ไม่ควรจะจงใจทิ้งลูกของตัวเอง
‎มันขัดกับกฎเกณฑ์ธรรมชาติ ‎เมื่อพวกเขาทำแบบนั้น
‎จิตใจของเด็กจะหาเหตุผลได้อย่างเดียว…
‎คือตัวเองทำผิดถึงต้องโดนแบบนั้น…
‎และพวกเขาไม่อาจป้องกันได้
‎แต่มันก็ช่วยให้เราเข้าใจ ‎การยึดติดกับหลักการของคุณมากขึ้น
‎มันทำงานในหลายระดับกับคุณ
‎ใช่ มันได้สร้างแนวทางการเป็นคนดี
‎แถมยังใช้ได้จริงด้วย
‎เพราะมันกำจัดความตาย ‎และการสูญเสียในชีวิตคุณ
‎แต่ในสายงานของคุณ
‎มีความแน่นอน 100 เปอร์เซ็นต์
‎ว่าพวกศัตรูจะพยายามพรากชีวิตไปจากคุณ
‎เราเห็นตรงกันในเรื่องนั้นได้ใช่ไหม
‎ได้ แจ็ค คุณก็รู้ว่าเราทำได้
‎ก็ดี
‎ทีนี้ในวงการที่คล้ายๆ กัน
‎อย่างทหารหรือผู้บังคับใช้กฎหมาย
‎คนมีสิทธิ์ฆ่าในการป้องกันตัว ‎หรือเพื่อปกป้องคนอื่น
‎ใช่
‎แต่สำหรับสมาชิกสหภาพผดุงยุติธรรมของคุณ
‎เมื่อพวกเขาเผชิญการคุกคามในระดับเดียวกัน
‎พวกเขาต้องนึกถึงหลักการ…
‎ซึ่งเป็นอีกทางหนึ่งในการนึกถึงคุณ
‎อย่าปล่อยให้ความโกรธอยู่เหนือเรา
‎ผมเป็นแค่พวกหลงตัวเองตัวพ่อ ‎คุณจะบอกแบบนั้นเหรอ
‎ไม่ คุณแค่หวังจะมีชีวิต ‎ท่ามกลางคนที่คุณรัก…
‎ในแบบที่พ่อคุณทำไม่ได้
‎เหมือนกันเป๊ะเลย
‎เหมือนกันทุกอย่าง
‎มันเป็นไปได้ยังไง
‎ฉันอ่านใจได้ นายยิงแสงจากตาได้
‎ก็แบบนั้นแหละ
‎แล้วเจ้านี่ล่ะ
‎เข้าไปอยู่ในตัวเขาได้ยังไง
‎ไม่รู้เลย
‎แต่วิธีที่ใช้สร้างมัน…
‎เทคโนโลยี…
‎การออกแบบ…
‎มีแค่คนเดียวในโลกที่สร้างมันได้
‎จอร์จ
‎สกายฟ็อกซ์
‎ทำไมจอร์จถึงเพิ่งอยากฆ่าเรา ‎หลังผ่านมาตั้งหลายปี
‎แล้วทำไมถึงซ่อนของแบบนี้ ‎ไว้ในตัวแบล็กสตาร์ตัวปลอม
‎ไม่มีอะไรสมเหตุสมผลเลย
‎จอร์จเป็นคนชอบปริศนา…
‎และมุกตลกดีๆ ที่ใช้อำผม
‎และผมแน่ใจว่าเขาชอบที่จะเป็นคนเดียว ‎ที่เข้าใจแก๊กเด็ดนี้
‎จะไปถามเขาก็ไม่ได้ด้วย
‎เราตามหาเขามาตั้งหลายปี ‎แต่ก็ไม่เคยได้เบาะแส
‎อาจจะมีคนที่ช่วยเราได้นะ
‎แน่ใจนะว่ามันอยู่ที่นั่น
‎เรามีเรื่องต้องคุยกัน
‎ไอโอวา
‎บ้าน
‎ฉันบอกว่าเราต้องคุยกัน
‎เรื่องพ่อนาย
‎โอเค ฉันเห็นแต่ผู้ชาย แล้วสาวคนนี้ล่ะ
‎ไม่รู้ คงอยู่สักที่แหละ
‎ขอโทษครับ เรากำลังหาเกรซ เคนเนดี้ ‎เห็นเธอไหมครับ
‎อ้าปากก็เห็นลิ้นไก่แล้ว แลร์รี่
‎ไม่ต้องมาพยายามหลอกฉันเลย
‎- ไม่เอาน่า เกรซ มีเหตุผลหน่อย ‎- "ไม่เอาน่า เกรซ"
‎หุบตูดไปเลย แลร์รี่
‎และหุบไว้จนกว่าขี้จะขึ้นสมองคุณด้วย
‎ถ้ายังพอมีที่เหลือน่ะนะ
‎มองหาพระแสงอะไร ตาชิปมังก์
‎เยี่ยมเลย ถ้าจะมาฟ้องเรียกทุกอย่างที่ฉันมี ‎ก็มีเท่านี้แหละ
‎ไม่ครับ เราไม่ได้มาเพราะเรื่องนั้น คุณเคนเนดี้
‎เกรซ ฉันไม่อยากมีพิธีมากมาย ‎หลังจากมีคนด่าฉัน
‎และผมขอโทษกับท่าทีของผม ‎เมื่อคราวก่อน มันแค่…
‎ผมไม่รู้เรื่องพวกนั้นของพ่อผม และ…
‎เป็นฉันก็อาจทำเหมือนกัน แค่สุภาพน้อยกว่า
‎เขาพูดได้ไหม หรือแค่มายืนเฉยๆ
‎- ครับ นี่คือ… ‎- เขาพูดได้ ครับ จอร์จ ฮัตเชนซ์
‎ค่ะ ฉันเคยเห็นคุณในหน้าข่าวสังคม
‎ใส่สีขาวดำแล้วดูดีกว่านะ
‎ฉันชอบเธอนะ
‎งั้นก็ดูไว้ให้ดี หนุ่มๆ ‎เพราะเธอจะออกไปแล้ว
‎เดี๋ยวนะ คุณลาออกเหรอ
‎นั่นก็เวอร์ชั่นหนึ่ง
‎อีกเวอร์ชั่นคือความลำบากไม่ได้มีไว้เพื่อคนรวย
‎พวกเขาเลยต้องไล่ออกสักคน ‎เพราะฉันใส่กระโปรง
‎และไม่มีไอ้จ้อนแกว่งไปแกว่งมา
‎ยังเถียงกันอยู่นะ
‎แก้วฉันอยู่ไหน
‎คุณเคนเนดี้ ถ้าคุณจะพอมีเวลา…
‎แก้วฉันอยู่ไหน
‎ถ้าไม่ถือสา ผมมีโอกาสให้คุณที่ผมคิดว่า…
‎เอาล่ะๆ
‎เธอขึ้นโต๊ะแล้ว
‎เอาล่ะ ใครเอาแก้วฉันไป
‎อิซซี่
‎- นายแน่ใจนะ ‎- แน่ เธออยู่ในห้องใต้ดิน…
‎ที่นั่นเหมาะกับเธอแล้ว ‎นายจะได้ไม่โดนแทะขาไง
‎นี่รากงอกกันหรือไง หรือว่าคิดอะไรอยู่
‎ผมอยากเสนองานให้คุณ
‎- ฉันเหรอ ‎- ผมก็ทำท่าแบบนั้นตอนได้ยิน
‎ผมมีแผนจะเดินทาง
‎และอยากให้คุณไปด้วย ‎เพื่อบันทึกเหตุการณ์ทุกอย่าง
‎เดินทางไปไหนคะ
‎- ก็… ‎- มันสำคัญด้วยเหรอ
‎การว่างงานพุ่งขึ้น 20 เปอร์เซ็นต์ ‎ถึงคุณจะได้งานที่สนพ. ใหม่ง่ายๆ
‎พวกเขาก็คงไม่มอบหมายงานดีๆ ‎ให้ผู้หญิงหรอก จริงไหม
‎คุณมาร่วมกับเรา คุณได้ค่าจ้าง ‎และได้สกู๊ปชิ้นเอก
‎ไม่ปล่อยให้เจ้าแลร์รี่อกแตกตายไปเลยล่ะ
‎นี่คุณจะพูดเร็วๆ ให้ฉันฟังไม่ทัน ‎แล้วเออออตามเหรอ
‎ทำไมต้องเป็นฉัน
‎มันซับซ้อนน่ะ
‎ก็พูดให้ง่ายสิ
‎- ผมมีนิมิตและคุณ… ‎- เพื่ออนาคตที่ดีขึ้น
‎สำหรับคุณ สำหรับประเทศ สำหรับทุกคน
‎- ใช่ ‎- ใช่
‎แล้วจะยังไงครับ
‎คุณจะยืนตรงนั้นกับถังขยะหรือ…
‎ทำให้ผู้ชายพวกนี้เห็นว่า ‎ผู้หญิงแบบคุณทำอะไรได้บ้าง
‎ไงครับ
‎ซื้อแซนด์วิชมาฝาก
‎ขอบคุณครับ ผมยังไม่ค่อยหิว
‎แน่ใจเหรอ
‎ผมไม่เป็นไรครับ
‎ทำไมยังอยู่ที่นี่ล่ะ
‎กำลังคิดถึงเรื่องนั้น…
‎เยอะเลย
‎มันจะเป็นยังไงถ้านั่นเป็นพ่อหรือลุงวอลต์
‎หรือแม่
‎แบบนั้นจะดีกว่าได้ยังไง
‎แม่ว่า…
‎ก็ไม่หรอก
‎ไม่ใช่สำหรับเรา
‎เกรซ
‎ผมหวังอยู่พอดีว่าเราจะบังเอิญเจอกัน
‎ว่าไง บาร์นาบาส
‎ยังทรงเสน่ห์ไม่เปลี่ยนเลยนะ
‎แต่ฉันต้องบอกว่า ‎ฉันชอบเธอในชุดสีแดงมากกว่า
‎บาร์นาบาส
‎นายโชคดีนะที่ฉันชอบสีแดง
‎เรื่องของเราคงเรียบร้อยแล้ว ‎สหภาพขอบคุณสำหรับการช่วยเหลือนะ
‎ฉันว่านายออกไปได้แล้ว
‎ที่จริง วอลเตอร์ชวนให้ฉันอยู่ต่อน่ะ
‎จริงเหรอ
‎มีโอกาสที่ผมจะเข้าไปในจิตใจ ‎ของแบล็กสตาร์ได้
‎ค้นหาความทรงจำของมัน
‎ยังไง มันตายแล้ว
‎ผมอาจจะคืนชีพชิ้นส่วน ‎ฮิปโปแคมปัสกับเยื่อหุ้มสมองของมันได้
‎ถ้าบาร์นาบาสสร้างส่วนที่ได้รับผลขึ้นใหม่ได้
‎คำแปล เธอต้องการฉัน
‎มองข้ามเราเหมือนเราไม่ได้อยู่ตรงนั้นด้วยซ้ำ
‎ได้ยังไง
‎เราจะหาบางอย่างได้แน่
‎แค่ต้องใช้เวลา
‎เวลาไม่ได้เปลี่ยนสีผิว ‎ของคนจ่ายงานหรอกนะครับ
‎พอแล้วครับ ขอบคุณ
‎พวกคุณมาทำบ้าอะไรกัน
‎พวกเขาเป็นแขกนะ ทำตัวให้มันดีหน่อย
‎ไม่เป็นไรครับ คุณนาย
‎ไม่ใช่ในบ้านฉันค่ะ
‎ที่รัก เราขอคุยกันหน่อยได้ไหม
‎เดี๋ยวฉันมารินชาเพิ่มให้นะคะ
‎ทำตัวให้ดีๆ ล่ะ ทั้งคู่เลย
‎ไอ้หนูนี่พูดถูก
‎พวกคุณมาทำบ้าอะไรกัน
‎- ได้งานหรือยัง ‎- ถ้ามีจะมายืนจ้องพวกคุณเหรอ
‎โอเค พักกันสักแป๊บเถอะนะ
‎ผมไม่รู้จักคุณ
‎ถ้าอยากจะพัก ทำไมไม่ออกไปข้างนอกล่ะ
‎เดี๋ยวๆ นี่ไม่ใช่เรื่องของผมนะ ‎เรื่องลูกชายคุณต่างหาก
‎- ผมเหรอ ‎- เขามีปัญหาเหรอ
‎ไม่ ไม่ได้มีปัญหา แต่เป็นโอกาส
‎- และฉันจะให้นายมาเป็นส่วนหนึ่ง ‎- ของอะไร
‎การเดินทางครับ เราจะคุ้มกันเรือ ‎และลูกเรือในโมร็อกโก
‎- โมร็อกโกเหรอ ‎- ฟังเราก่อน
‎ผมไม่รู้เรื่องมหาสมุทรเลย ‎และผมไม่ต้องการให้ช่วย คุณแซมป์สัน
‎ฟังนะ นายต่างหากที่จะช่วยฉัน ฉันอยาก…
‎ฉันอยากได้คนที่ฉันไว้ใจได้
‎แล้วพวกคุณจะไปไหนเมื่อออกจากโมร็อกโก
‎ก็…
‎- เราบอกไม่ได้ครับ ‎- ทำไมล่ะ
‎ไม่งั้นทุกคนจะพยายามเล่นงานเราที่นั่นแน่
‎ผมจะไม่ไหนทั้งนั้น
‎ฉันจะจ่ายให้ หกเดือน ‎ไม่ว่านายจะได้เท่าไรที่โรงงาน
‎ใช่ และไม่ว่าเราจะเจออะไรในที่ที่เราจะไป
‎เราจะแบ่งเท่าๆ กันหลังจากนั้น
‎ใช่ แบ่งเท่าๆ กัน
‎อันตรายไหม
‎- ไม่ ‎- อาจจะ ไม่ ครับ
‎- ก็อาจจะ ‎- นิดหน่อย
‎แต่เมื่อเราเจอสิ่งที่ตามหาแล้ว
‎เราจะจ้างทุกคนจากโรงงานกลับมาได้ ‎รวมถึงพ่อนายด้วย
‎จะว่าไงล่ะ
‎โอกาสทองเลยนะ เถอะน่า
‎เถอะนะ
‎ครอบครัวต้องการผมที่นี่ ‎เชิญกลับไปเถอะครับ
‎- ฟิตซ์ นายไม่เข้าใจ ‎- ผมไม่คิดว่า อย่า
‎- ได้ยินเขาแล้วนี่ ‎- โอเค เชล…
‎- นี่โอกาสทองเลยนะ ‎- ไปเถอะ เชล
‎- ออกไปได้แล้ว ‎- เถอะน่า ไปเถอะ
‎เข้ามาแบบนั้นหลังจากที่เขาทำกับเรา
‎ใช่ เขามันแน่จริงๆ
‎เข้ามาและเสนอโอกาสทองให้แก
‎พ่อเพิ่งไล่พวกเขาไปนะ
‎เราไม่คุยเรื่องลับกันต่อหน้าคนอื่นหรอก
‎และใครก็ตามที่เดินผ่านประตูนั้นมาคือคนอื่น
‎อย่างที่แม่แกพูด
‎พ่ออยากให้ผมคลานกลับไปหา ‎คนที่แย่งทุกอย่างไปจากเราเหรอ
‎คนที่แย่งคือพ่อของเขา
‎และเป็นลูกชายเขาที่พยายามแก้ไขทุกอย่าง
‎ไม่อยากเชื่อว่าพ่อจะอยากให้ผมทำ
‎ฉันอยากให้แกคิด ไอ้หนู
‎และไม่ใช่ด้วยความโกรธข้างในด้วย
‎ฉันอยากให้แกใช้หัวคิดอย่างที่แม่แกกับฉันสอน
‎ที่นี่ไม่มีอะไรให้แกหรอก
‎ไม่มีงาน ไม่มี…
‎ไหนว่าเราจะหาบางอย่างได้
‎แล้วจะให้ฉันพูดยังไงล่ะ
‎ในตอนที่ประเทศยังดี มันก็แย่พออยู่แล้ว
‎แต่ตอนนี้สิ่งเดียวที่คนดำจะได้คือ
‎ถูกปฏิบัติแย่ๆ จากการที่อยากได้งานสุจริตทำ
‎เราต้องกลับเข้าไป
‎ต้องบอกความจริงกับพวกเขา
‎คิดว่าจะได้ผลงั้นเหรอ ‎จะถูกส่งเข้าโรงพยาบาลบ้าสิไม่ว่า
‎เราต้องการเขา จอร์จ
‎อะไรจะเกิด มันก็ต้องเกิด ‎ไม่งั้นจะมีประโยชน์อะไรล่ะ
‎ผมจะทำ แต่ผมต้องการเงินล่วงหน้า
‎- โอเค ‎- สำหรับครอบครัวผม เผื่อเกิดอะไรขึ้น
‎ทุกอย่างจะเรียบร้อย ฟิตซ์ ฉันสัญญาเลย
‎จ่ายล่วงหน้า ทั้งหมด
‎แหม รู้อะไรไหม
‎นายอาจจะไม่ได้บ้าก็ได้นะ
‎เอาล่ะ
‎ขอบคุณครับ
‎งั้น…
‎ผมไม่ได้เจอพ่อมาตั้งแต่อายุ 12
‎- แน่ใจนะ ‎- ครับ
‎เชื่อผมเถอะ
‎เชื่อนายเหรอ
‎ทำไมฉันต้องเชื่อ นายไม่ใช่คนดีด้วยซ้ำ
‎พ่อทิ้งไปก่อนที่ผมจะล้างก้นเองได้อีก
‎เพราะงั้นไม่ว่าคุณจะคิดว่าผมเป็นยังไง…
‎มันไม่เกี่ยวกับเขาเลย
‎นายไม่ใช่คนเดียวที่เขาทำร้าย รู้ไหม ‎เขาเคยเป็นเพื่อนฉัน
‎ยิ่งกว่านั้น เขาเคยเป็นครอบครัว
‎ไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะทำร้ายเรา
‎แต่ตามที่แม่ผมบอก ‎คุณต่างหากที่เป็นฝ่ายทำร้ายเขา
‎เหรอ
‎ก็นะ เราต่างก็มองโลกในแบบที่เราต้องการ…
‎ผมมองในแบบที่มันเป็น
‎ฉันต้องคุยกับเขา…
‎ก่อนที่เรื่องนี้จะยิ่งเลยเถิด
‎ก็บอกแล้วไง ผมไม่รู้ว่าเขาอยู่ไหน
‎เหรอ บางทีเจ้านั่นอาจจะรู้นะ
‎คิดว่าผมไม่นึกถึงเรื่องนั้นเหรอ
‎ตามใจฉันหน่อยสิ
‎พาเราไปหาพ่อฉัน
‎- เขาไม่อยู่ที่นี่ใช่ไหม ‎- บอกแล้วไง
‎นี่ล้อเล่นหรือไง
‎ใช่ มุกเด็ดเลย
‎ทุกครั้งที่ผมสั่งให้มันพาไปหาพ่อ ‎มันก็เอาผมไปปล่อยที่คลับเปลื้องผ้า
‎เขาคงคิดว่าแม่งสนุกมาก
‎- ระวังคำพูดหน่อย ไอ้ลูกชาย ‎- ผมไม่ใช่ลูกคุณ
‎และไม่ใช่พ่อเฮงซวยของผมด้วย
‎ฉันแกล้งหลับตาข้างหนึ่ง
‎เพราะเคารพคนที่พ่อนายเคยเป็น
‎ถ้าเขาติดต่อมาก็บอกฉันด้วย
‎ฉันต้องการนาย เชล
‎ที่นี่กับฉัน
‎เพื่อทำให้พวกเขาเห็นด้วยกับฉัน
‎นายจะทำอะไร หนีไปพร้อมเพื่อนเหรอ
‎- นายต้องเข้าใจนะ ‎- มันจบแล้ว
‎นายไม่โผล่มา พวกเขาโหวตเราออก
‎และจะขายบริษัทในราคาถูกๆ
‎ถ้าเรายังเก็บบ้านไว้ได้ก็ถือว่าโชคดี
‎ไม่สำคัญเลย
‎- เชล… ‎- บริษัท ผู้บริหาร มันไม่สำคัญเลย
‎- ขอคุยตามลำพังได้ไหม ‎- ได้
‎- เถอะนะ ‎- ฉันรอข้างนอกนะ
‎วอลต์ ฉันรู้ว่านายโกรธฉัน
‎แต่นายต้องฟังฉันนะ โอเคไหม
‎โอเค
‎พูดมาสิ
‎ฉันล้มป่วยอีกครั้ง…
‎ตอนที่อยู่ในแคนซัส
‎แต่ฉันเห็นบางอย่างที่นั่น
‎ฉันเห็น…
‎ฉันเห็นพิกัด ที่กลางมหาสมุทรแอตแลนติก
‎- พิกัดเหรอ ‎- ใช่
‎ไปที่ไหน
‎ฉันไม่รู้
‎แต่มีบางอย่างอยู่ตรงนั้น
‎มีบางอย่างที่จะเปลี่ยนชีวิตเรา
‎- ชีวิตเราเหรอ ‎- ใช่
‎และฉันอยากให้นายไปกับฉัน ‎เถอะนะ ฉัน…
‎ฉันต้องการนาย
‎รู้สึกยังไงล่ะ
‎- ที่ต้องการพี่ชายน่ะ ‎- ไม่เอาน่า นายไม่ฟังเลย
‎เชล ฉันขอนายแค่อย่างเดียว ‎ให้นายอยู่ที่นี่วันนี้
‎- ฉันต้องการนาย… ‎- มันไม่สำคัญ
‎ไม่มีอะไรสำคัญเลย
‎มันสำคัญกับฉัน
‎แน่ใจนะว่านายไม่มีพลังจริงๆ
‎พรุ่งนี้คงจะมีรอยช้ำมายืนยัน
‎โทษที
‎วันนี้พ่อเธอมาหาฉัน
‎บ้าเอ๊ย
‎ทำอะไรน่ะ
‎- มันเริ่มแบบนี้ตลอด รู้ไหม ‎- นี่…
‎คุยกันฉันมิตร แล้วเขาจะค่อยๆ ขู่ ‎จนนายกลัวขึ้นสมอง
‎จนนายเข้าใจว่า…
‎นี่มันไม่คุ้มเลย
‎เขาไม่ได้มาเพราะเรื่องเธอ
‎เหรอ
‎เขาคงไม่รู้ด้วยซ้ำว่า…
‎มีเรื่องแบบนี้
‎แล้วเขาต้องการอะไร
‎ตามหาพ่อฉัน
‎นายบอกอะไรเขาไป
‎ความจริง
‎ส่วนใหญ่น่ะนะ
‎และรู้ไว้นะ…
‎ฉันไม่กลัวพ่อเธอหรอก
‎เชลดอนบอกผมว่าคุณพูดอะไรกับเขา
‎แรงนิดๆ ใช่ไหม
‎เขาต้องฟังมัน…
‎จากคนที่เป็นห่วงจริงๆ
‎ฉันห่วงจริงๆ นะ
‎ถ้าฉันจริงใจ มันคงจะออกมาตลกๆ
‎ความจริงใจเป็นเกมใช่ไหมล่ะ
‎โอเค
‎เราห่วงคนที่เราอิจฉามากไม่ได้หรอก
‎คงได้อกแตกตายพอดี
‎เขาป่วย จอร์จ
‎และนาย…
‎นายคอยเติมเต็มภาพลวงตาของเขา
‎เหมือนมันเป็นกีฬาสักอย่าง
‎แซมป์สันสตีลพบจุดจบ ‎ในตอนที่พ่อคุณโดดตึก
‎- ว่าไงนะ ‎- การยึดติดกับมันก็เป็นภาพลวงตาของคุณ
‎แล้วนายรู้อะไรเกี่ยวกับการช่วยธุรกิจล่ะ
‎ทุกอย่างที่นายมีก็ได้มาโดยไม่ต้องเหนื่อย
‎ไอ้คนอวดดี…
‎นี่ไม่ใช่การช่วยโรงงาน วอลต์ ‎แต่เป็นการช่วยคุณนั่นแหละ
‎เชลดอนก็พยายามทำในแบบของเขา
‎งั้นนายเชื่อเขาเหรอ
‎นิมิตของเขาน่ะ
‎นายเชื่อจริงๆ เหรอว่า ‎มีบางอย่างอยู่กลางมหาสมุทรน่ะ
‎ผมก็ไม่รู้
‎ที่ผมรู้คือเขาต้องการมัน
‎เขาต้องใช้การเดินทางนี้เพื่อฟื้นตัว
‎เขาอาจไม่ใช่คนเดียวก็ได้
‎เดี๋ยว ช้าหน่อย อยากให้ฉันไปไหนนะ
‎โมร็อกโก เราน่าจะเจอเรือที่นั่นนะ
‎แล้ววอลต์เห็นด้วยเหรอ
‎ตอนแรกก็ไม่นะ ผมนึกว่าทุกอย่างจะจบแล้ว
‎แต่จอร์จก็เกลี้ยกล่อมเขาจนได้
‎ถ้าไม่มีจอร์จ ผมจะทำยังไงเนี่ย
‎เชลดอน หยุดก่อนๆ
‎คุณบอกว่าทุกอย่างจะเรียบร้อย
‎- คุณบอกว่าคุณไม่เป็นไร ‎- ใช่
‎นี่เป็นเรื่องจริง ทั้งหมดเลย
‎แล้วคุณเห็นฉันไหม…
‎ในนิมิตของคุณ
‎ฉันอยู่ในนั้นไหม
‎ไม่ เจน
‎ความคิดของคุณเป็นยังไง ‎หลังจากที่เจนทิ้งคุณไป
‎มันเป็นบทลงโทษ…
‎ที่เป็นคนดีไม่พอ
‎- เธอไม่ได้บอกคุณแบบนั้นใช่ไหม ‎- ผมเข้าใจแล้ว
‎หลักการคือสัญลักษณ์ของการเป็นเด็กดี ‎แต่ไม่อาจป้องกันการสูญเสียหรือเรื่องเศร้าได้
‎ผมก็พอรู้นะ
‎แต่…
‎แต่โลกไม่เคยจงใจโหดร้ายขนาดนั้น
‎เมื่อก่อนถ้าคุณให้ทุกอย่างที่ลูกต้องการ ‎พวกเขาจะโอเค
‎ถ้าคุณปกป้องประเทศ ‎ทุกคนจะเรียกคุณว่าฮีโร่
‎โลกนี้วุ่นวายและเฮงซวยมาตลอด เพื่อน
‎ความเชื่อของคุณทำให้คุณมีความหวัง
‎"ถ้าฉันทำดี เรื่องร้ายจะไม่เกิดกับฉัน ‎หรือคนที่ฉันรัก"
‎มันเป็นสิ่งที่คุณสร้างขึ้นมานาน
‎เพื่อปกป้องคุณจากความเป็นจริง
‎แต่ความเป็นจริงจะชนะเสมอ
‎ไม่ว่าเราจะกระเสือกกระสนต่อต้านมันแค่ไหน
‎คุณจะบอกอะไร
‎ว่าสิ่งที่ถูกหรือผิดไม่ต่างกันงั้นเหรอ
‎ว่าความดีงามเป็นแค่การใช้ปัญญาขบคิดเหรอ
‎ไม่ใช่
‎ผมจะบอกว่าคุณอยู่ในโลกที่คุณสร้างขึ้น
‎โลกแห่งสีขาวและสีดำ ดีและเลว
‎และมันก็ปกป้องคุณมาตลอด
‎แต่…
‎แต่มันใช้ไม่ได้กับโลกจริงๆ
‎และการที่คนส่วนใหญ่ใช้ชีวิต…
‎แบบเทาๆ ด้วย
‎ผมเกรงว่าเราคงต้องมาต่อกันสัปดาห์หน้านะ
‎ครับ
‎ขอบคุณนะ แจ็ค
‎บางครั้งผมก็รู้สึกว่า ‎คุณเป็นคนเดียวที่ผมคุยด้วยได้
‎น่าสนใจดีไหมล่ะที่คนที่คุณมาขอคำแนะนำ
‎คือคนที่พยายามฆ่าคุณเมื่อ 20 ปีที่แล้วน่ะ
‎จริงๆ นะ แจ็ค ไม่มีใครเข้าใจผมเลย
‎(อาชญากรอัจฉริยะ แจ็ค ฮอบส์ ‎ถูกขังในซูเปอร์แม็กซ์)
‎คุณก็รู้นะว่าจะเจอผมได้ที่ไหน
‎คำบรรยายโดย นัฐ วงศ์ศักดิ์ภักดี