Κάποιες φορές νιώθω ότι τους έχω όλους απέναντι.
Γιατί;
Η κατάσταση με την Γκρέις είναι τεταμένη.
Δεν μπορείς να ελέγχεις τα πάντα.
Η Κλόι είναι εκτός ελέγχου. Με κατηγορεί…
Δεν ξέρω. Για τα πάντα.
Δεν ζήτησα να είμαι κόρη σου και σίγουρα δεν ζήτησα τα χαρίσματά σου.
Ο Μπράντον σκότωσε τον Μπλάκσταρ.
Τον κλώνο του ή ό,τι ήταν.
Δεν νιώθει ότι έκανε λάθος.
Το 78% συμφωνεί μαζί του.
Το 78% της χώρας πιστεύει ότι ο Κώδικας που ακολουθώ όλη μου τη ζωή
είναι ασήμαντος.
Λοιπόν…
σε κάλυψαν αυτά;
Δηλαδή έχεις να κάνεις με μια στατιστική;
Απαρίθμησες τις διαμάχες
με τα τρία πιο σημαντικά άτομα της ζωής σου.
Και τώρα μίλησες για ένα ποσοστό.
Μήπως ξέρεις γιατί είναι τόσο σημαντικό για σένα;
Ποιο το νόημα των καλών πράξεων, αν κανείς δεν τις αναγνωρίζει ως καλές;
Πότε έγινε τόσο σημαντική για σένα αυτή η έννοια των καλών πράξεων;
Κοίτα.
Λίγο αφότου πέθανε ο πατέρας μου,
έκατσα στο πάτωμα του δωματίου του με ένα μπουκάλι ουίσκι.
-Το '29, μετά το Κραχ; -Ναι, αμέσως μετά.
-Πού βρήκες ουίσκι; -Έχει σημασία;
Είσαι ένας καλός άνθρωπος.
Κι η απαγόρευση άρθηκε το '33.
Συνέχισε.
Καθόμουν εκεί με το ουίσκι του μπαμπά
και το άρθρο που είχε γράψει η Γκρέις για εκείνον.
Έπινα μετά από κάθε παράγραφο.
Διάβαζα για όλα όσα έκανε ο πατέρας μου κι εγώ δεν τα ήξερα.
Αποφάσισα επί τόπου
ότι, εφόσον τίποτα δεν επρόκειτο να απαλύνει
την απογοήτευση και την προδοσία…
θα ακολουθούσα άλλη κατεύθυνση. Θα ανέτρεπα τις αμαρτίες του πατέρα μου.
Θα ήμουν όλα όσα δεν ήταν.
Θα ήσουν καλός.
Η μητέρα κι εγώ συμφωνήσαμε ότι η αίθουσα είναι τέλεια.
Είπα ότι θα την κλείσουμε.
Τότε ανοίγει μια κρυφή πόρτα στον τοίχο
και βγαίνει ένας μικροκαμωμένος τύπος με ένα μεγάλο καπέλο,
που επέμενε να πάρει 500 δολάρια μετρητά επί τόπου.
Λες και δεν ξέρει ότι έχουμε ύφεση.
Όταν ρώτησα γιατί, είπε "Για τα ξίδια. Δεν ετοιμάζετε στεγνό γάμο, έτσι;"
Το Fairmont μάλλον το έχει η μαφία.
Γύρω γύρω…
Τι;
Συγγνώμη, Τζέιν.
Είσαι στο σπίτι τώρα.
Αυτό έχει σημασία.
Ήταν κοντινός σου;
Σέλντον;
Πάντα είναι κάποιος κοντινός.
Άρα
αποκλείεται το Fairmont;
Είναι εκπληκτικός ο χώρος. Η Μίριαμ είχε δίκιο.
Το ακούς αυτό;
Το κουδούνισμα.
Μίλα του για την τιμή.
Δεν μπορώ. Έχω σύσκεψη.
Πάρε τηλέφωνο και ζήτα άδεια.
Ξέρεις από πού να ξεκινήσεις.
Είκοσι οκτώ.
Ξέρεις πού να πας. Ξέρεις πού.
Τριάντα τέσσερα.
Σε περιμένουν.
Σαράντα επτά.
Σέλντον, ο χρόνος τελειώνει!
-Δεκαέξι. -Σελ;
-Βρες μας. -Σέλντον!
Περιμένουμε.
Το ρολόι του μπαμπά;
ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Ο προϊστάμενος της κλινικής να καλέσει το 5465.
Ο προϊστάμενος να καλέσει το 5465.
Πήρες κάτι που δεν σου ανήκει.
Κι εσύ τι θα κάνεις, μαλάκα;
Γεια. Τι έγινε; Πάλι χάλασε το τρακτέρ;
Γεια.
Όχι, ήθελα να λερώσω τα χέρια μου.
-Πού ήσουν; -Εξερράγη ηφαίστειο στη Νούσα Τενγκάρα.
Εκκένωσα την περιοχή κι έστειλα τη λάβα στον ωκεανό.
Ναι.
Έβγαλα ωραίες φωτογραφίες. Θες να δεις;
Ναι, θέλω πολύ. Μόλις τελειώσω εδώ πίσω.
Να φωνάξω τον Μπράντον να βοηθήσει;
Δεν είναι εδώ.
Κάνει περιπολία;
Τον έστειλα στην Ένωση να δει τη νεκροψία του Μπλάκσταρ.
Αλήθεια;
Πρέπει να το δει.
Βασικά, Σέλντον,
δεν έπρεπε να αποφασίσεις μόνος.
Δεν ήσουν εδώ.
Μαλακίες.
Πρέπει να δει ότι οι πράξεις του έχουν συνέπειες.
Αυτό δεν είναι μάθημα.
Είναι τιμωρία.
Γιατί το ένα αποκλείει το άλλο;
Σέλντον, ήδη ξέρει
ότι τα έκανε θάλασσα και ότι σε απογοήτευσε.
Απογοήτευσε τον Γιουτόπιαν.
Δεν καταλαβαίνω τι νόημα έχει να του το τρίβεις στη μούρη.
Δεν είναι κουτάβι.
Πρέπει να μάθει για τις ευθύνες και την ανάληψή τους.
-Δεν μεγαλώνουμε μόνο έναν γιο. -Ναι, μεγαλώνουμε έναν άνθρωπο.
Μερικές φορές
νομίζω ότι ξεχνάς
ότι αυτά τα δύο δεν αποκλείουν το ένα το άλλο.
ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
Ο μαλάκας έπρεπε να έρθει πριν από μία ώρα.
Ναι, πάντα αργεί.
Θέλει να κάνει είσοδο.
Πώς είσαι;
Μακάρι να μη με ρωτούσατε όλοι το ίδιο πράγμα. Καλά είμαι.
Ο τόνος σου δείχνει το αντίθετο.
Παίζω τη μάχη…
ξανά και ξανά στο κεφάλι μου, και γίνεται ολοένα και πιο θολή.
Εσύ τι θα έκανες, θείε Γουόλτ;
Δεν είμαι τόσο δυνατός.
Ούτε όσο ο μπαμπάς σου. Κανείς δεν είναι.
Αυτό δεν είναι απάντηση.
Ναι, επειδή ειλικρινά…
δεν έχω.
Ξέρω μόνο ότι είμαστε εδώ.
Πήρες μια απόφαση, κι είμαστε εδώ.
Αυτό δεν αλλάζει.
Σ' το είπα.
Μπράντον!
Έχω να σε δω από τότε που ήσουν μια σταλιά.
-Κύριε Γουλφ. -Μπάρναμπας, παρακαλώ.
Είμαστε οικογένεια.
Αν η μάνα σου είχε λογική, θα φώναζες εμένα μπαμπά.
Να παραλείψουμε τις μαλακίες; Στο θέμα, Μπάρναμπας.
Μη με κάνεις να εξαχνώσω τα ρούχα σου.
Κανείς δεν θέλει να δει το θλιβερό σου πουλάκι.
Γεια σας, αγάπες!
Παρακαλώ, μη σηκώνεστε.
-Φιτζ, ας ξεκινήσουμε. -Εντάξει.
Η πανοπλία είναι ίδια με του πρωτότυπου Μπλάκσταρ.
Έχει συγκολληθεί με τον ιστό
και με την αφαίρεση θα καταστραφεί…
Ναι. Είναι πολύ δύσκολο και πέραν των πενιχρών δυνατοτήτων σου.
Όλοι, παρακαλώ, απομακρυνθείτε.
Εκτός αν θέλετε ακτίνες στα γεννητικά σας όργανα.
-Θα σκίσεις τον ιστό. -Κάνε ησυχία.
Είναι λίγο πιο δύσκολο από το να είσαι άνθρωπος-λάμπα.
Μεγάλο έντερο, 7.200 γραμμάρια.
Χριστέ μου! Είναι τεράστιος.
Τώρα το κατάλαβες, έτσι;
Βοήθησέ με.
-Γιατί δεν πας έξω; -Καλά είμαι.
Αν κάνεις εμετό, κατεύθυνέ τον μακριά μου.
Χειρίζομαι μόνο ανόργανη ύλη
και το παλτό είναι από ιταλικό κασμίρι.
Περίμενε. Κάτι χτυπάς.
Τι διάολο είναι αυτό;
Μπάρναμπας;
Μια στιγμή.
Ενδιαφέρον.
Είναι κάτι διαφορετικό.
Πες μας τι βλέπουμε.
Περιμένετε.
Υπάρχει κάτι ακόμα.
Κάτι μέσα του.
Κύριε Σάμπσον;
Ναι.
Σας περιμένει στην κρεβατοκάμαρα, κύριε.
Ευχαριστώ, Κάθμπερτ.
Είχες δίκιο, Τζορτζ.
Το αγρόκτημα είναι αληθινό.
Ήταν γραμμένο στο τραπέζι στο κελάρι.
Γεωγραφικό μήκος και πλάτος.
Στον Ατλαντικό. Κάτι υπάρχει εκεί, Τζορτζ.
Νομίζω ότι όλα γίνονται γι' αυτό.
Η οικογένεια του αγρότη ήταν εκεί, σε ένα τραπέζι.
-Όταν τους είδα… -Τι έκαναν εκεί;
Τι;
Είπες ότι ήταν στο κελάρι.
Τι έκαναν εκεί κάτω;
Ο αγρότης τούς είχε πυροβολήσει πολύ πριν φτάσω.
Έστρεψε το όπλο στον εαυτό του μπροστά μου.
Είναι αλήθεια, Τζορτζ. Δεν είμαι τρελός.
Κάτι…
Δεν ξέρω.
Κάτι με καλεί, καλεί όλους μας.
Όλους μας;
Ναι.
Η νεκρή οικογένειά του αγρότη
ξαφνικά έπαψε να είναι εκεί.
Γύρω από το τραπέζι καθόταν ο Γουόλτ,
ένα παιδί από το χαλυβουργείο,
η δημοσιογράφος που έγραψε το άρθρο για τον μπαμπά,
κάποιοι άλλοι που δεν αναγνώρισα.
Ο ένας ίσως ήταν καπετάνιος.
Ο άλλος δεν ξέρω.
Όμως, ήσουν κι εσύ, Τζορτζ. Ήσουν εκεί.
-Κι ήμασταν νεκροί; -Όχι.
Μα καθόμασταν μαζί με τους νεκρούς.
Ξέρω πώς ακούγεται.
Δεν ξέρω αν ξέρεις.
Τα οράματα, τα μοτίβα,
όλα όσα βλέπω…
Νομίζω ότι είναι κομμάτι ενός παζλ, σαν μια δοκιμασία.
Και όλα οδηγούν σε αυτό.
Τι λες να υπάρχει στη μέση του ωκεανού;
Δεν ξέρω, αλλά είναι κάτι ξεχωριστό, κάτι που θα αλλάξει τον κόσμο.
Το νιώθω.
Θα με βοηθήσεις;
Πόσον καιρό είμαστε φίλοι;
Από πάντα, μου φαίνεται.
Τι θα έκανες αν σου έλεγα μια τέτοια ιστορία;
Θα ήθελα να σε πιστέψω,
επειδή είσαι φίλος μου, και πάντα θα είσαι.
Ορίστε η απάντηση.
Πες μου για το όνειρό σου.
Είναι πάντα το ίδιο;
Πάνω-κάτω, ναι.
Τρεκλίζω στην ταράτσα…
Είμαι σαν χαμένος, λες και βρέθηκα εκεί κατά τύχη.
Και τον βλέπω…
κουρέλι,
σαν να μην ξέρει τι του γίνεται.
Γυρνάει και με κοιτάει.
Και…
δεν με αναγνωρίζει, λες και δεν ξέρει ποιος είμαι.
Του λέω "Μπαμπά, εγώ είμαι, ο Σέλντον".
Δεν το αντιλαμβάνεται. "Μπαμπά, εγώ είμαι, ο Σέλντον".
Μετά γυρνάει, απομακρύνεται και πέφτει από το κτίριο.
Πας να τον σταματήσεις;
Ναι.
Κάθε φορά.
Ποτέ δεν είμαι αρκετά γρήγορος.
Οι γονείς δεν εγκαταλείπουν τα παιδιά τους από επιλογή.
Είναι ενάντια στη φύση. Όταν το κάνουν,
το μυαλό του παιδιού το καταλαβαίνει με μόνο έναν τρόπο,
ότι έκανε κάτι κακό για να το αξίζει αυτό,
ότι δεν μπόρεσε να το αποτρέψει.
Ωστόσο, μας βοηθά να καταλάβουμε καλύτερα την προσκόλλησή σου στον Κώδικα.
Σε επηρεάζει σε πολλά επίπεδα.
Ναι, εγκαθίδρυσε έναν τρόπο για να είσαι καλός.
Επίσης, είναι πρακτικός,
γιατί μειώνει τις απώλειες στη ζωή σου.
Όμως, στον τομέα σου,
είναι 100% σίγουρο
ότι οι αντίπαλοί σου θα επιχειρήσουν να σου αφαιρέσουν τη ζωή.
Μπορούμε να συμφωνήσουμε σε αυτό;
Ναι, Τζακ.
Το ξέρεις ότι μπορούμε.
Ωραία.
Στους παραπλήσιους τομείς, στον στρατό ή στην αστυνομία, φερειπείν,
έχεις το δικαίωμα να σκοτώσεις σε αυτοάμυνα ή για προστασία.
Ναι.
Όμως, τα μέλη στην Ένωση της Δικαιοσύνης σου,
όταν αντιμετωπίζουν μια αντίστοιχη απειλή,
πρέπει να θυμούνται τον Κώδικα.
Είναι ένας άλλος τρόπος να θυμούνται εσένα.
Δεν αφήνουμε τον θυμό να νικήσει.
Άρα είμαι ένας τεράστιος ναρκισσιστής;
Αυτό μου λες;
Όχι, απλώς ελπίζεις να μείνεις ζωντανός στις μνήμες όσων αγαπάς,
επειδή ο πατέρας σου δεν μπόρεσε.
Είναι ακριβώς ίδια.
Πανομοιότυπα από κάθε άποψη.
Πώς είναι δυνατόν;
Εγώ διαβάζω μυαλά κι εσύ βγάζεις φλόγες από τα μάτια.
Κάπως έτσι.
Κι αυτό εδώ;
Πώς μπήκε μέσα του;
Δεν έχω ιδέα.
Από την κατασκευή του,
τεχνολογικά και σχεδιαστικά…
μόνο ένας μπορεί να το έφτιαξε.
Ο Τζορτζ.
Ο Σκάιφοξ.
Γιατί να πάει να μας σκοτώσει τόσα χρόνια μετά;
Και γιατί τα έκρυψε όλα μέσα σε ένα αντίγραφο του Μπλάκσταρ;
Δεν βγάζει νόημα.
Οι γρίφοι πάντα άρεσαν στον Τζορτζ.
Όπως και τα αστεία εις βάρος μου.
Σίγουρα το λατρεύει που είναι ο μοναδικός που ξέρει την ατάκα.
Δεν μπορούμε να τον ρωτήσουμε. Τον ψάχναμε επί χρόνια μάταια.
Ίσως μπορεί να βοηθήσει κάποιος.
Σίγουρα είναι εκεί;
Πρέπει να μιλήσουμε.
Στην Άιοβα.
Στη βάση.
Πρέπει να μιλήσουμε, είπα.
Για τον πατέρα σου.
Εντάξει. Μόνο παντελόνια βλέπω. Πού είναι η κοπέλα;
Κάπου εδώ. Δεν ξέρω.
Συγγνώμη, ψάχνουμε την Γκρέις Κένεντι. Την έχετε δει;
Μυρίζω τη σκατίλα από μακριά!
Μη μου το πλασάρεις για ανθοδέσμη!
-Έλα, Γκρέις. Λογικέψου. -"Έλα, Γκρέις".
Βάλ' το στον κώλο σου, Λάρι,
μέχρι τα σκατά να φτάσουν εγκέφαλο,
αν χωράνε άλλα εκεί πέρα!
Τι κοιτάς, βλαμμένε;
Τέλεια. Αν μου κάνετε μήνυση για να πάρετε ό,τι έχω, αυτά είναι.
Όχι, δεν ήρθαμε γι' αυτό, κα Κένεντι.
Γκρέις. Αφήνω τις επισημότητες, αφού μου σύρουν τον εξάψαλμο.
Συγγνώμη για τη συμπεριφορά μου όταν ήρθα. Απλώς…
Δεν ήξερα κάποια από αυτά για τον πατέρα μου…
Πιθανότατα θα έκανα το ίδιο, και με λιγότερη ευγένεια.
Μιλάει ή είναι για μόστρα;
-Είναι ο… -Μιλάει. Τζορτζ Χάτσενς.
Ναι.
Σε έχω δει στα κοσμικά.
Το ασπρόμαυρο σε κολακεύει.
Τη συμπαθώ.
Ρίξτε μια καλή ματιά, φίλοι μου, γιατί φεύγει από εδώ.
Περίμενε. Παραιτήθηκες;
Αυτή είναι η μία εκδοχή.
Η άλλη είναι ότι οι δύσκολοι καιροί δεν επηρεάζουν μόνο τους καπιταλιστές,
κι έτσι έπρεπε να φύγει ένα άτομο, επειδή φοράω φούστα
και δεν είμαι ένα βλήμα με πέος.
Αμφιβάλλω.
Πού είναι η κούπα μου;
-Κα Κένεντι, έχετε ένα λεπτό… -Η κούπα μου.
Συγγνώμη, αλλά έχω μια ευκαιρία…
Ωραία!
Ανέβηκε στο γραφείο.
Λοιπόν, ποιος έχει την κούπα μου;
Ίζι…
-Είσαι σίγουρος γι' αυτό; -Ναι.
Ήταν στο κελάρι.
Της ταιριάζει, εκεί θα σου κόψει και το πόδι.
Κάθεστε χωρίς λόγο ή έχετε κάτι κατά νου;
Σου προτείνω μια δουλειά.
-Σ' εμένα; -Είχα την ίδια αντίδραση.
Ξεκινάω μια αποστολή και θα ήθελα να καταγράψεις όσα γίνουν.
-Πού θα γίνει η αποστολή; -Είναι…
Τι σημασία έχει;
Η ανεργία ξεπερνά το 20%. Και να σε πάρουν σε άλλη εφημερίδα,
δεν θα δώσουν τα καλά σε μια φούστα, έτσι;
Αν έρθεις μαζί μας, και θα πληρωθείς και θα βγάλεις λαβράκι.
Άσε τον Λάρι να το χωνέψει.
Αν μιλήσεις πιο γρήγορα, θα σου πέσει η γλώσσα.
Γιατί εμένα;
-Είναι περίπλοκο. -Εξήγησέ το.
Είδα ένα όραμα.
-Ήσουν… -Για ένα καλύτερο μέλλον.
Για σένα, για τη χώρα.
Για όλους στην ουσία.
Λοιπόν, τι λες;
Θα μείνεις εκεί με τα σκουπίδια ή…
θα δείξεις στους άντρες τι μπορεί να κάνει μια κοπέλα;
Γεια.
Σου έφερα ένα σάντουιτς.
Ευχαριστώ. Δεν πεινάω πολύ.
Σίγουρα;
Καλά είμαι.
Γιατί είσαι ακόμα εδώ;
Το σκέφτομαι
πολύ.
Πώς θα ήταν αν αυτός ήταν ο μπαμπάς, ή ο θείος Γουόλτ…
ή εσύ.
Γιατί θα ήταν καλύτερο, μαμά;
Τι να πω…
Δεν θα ήταν.
Για εμάς δεν θα ήταν.
Γκρέις!
Ήλπιζα ότι θα συναντηθούμε.
Γεια σου, Μπάρναμπας.
Είσαι υπέροχη, όπως πάντα.
Όμως, οφείλω να ομολογήσω ότι πάντα σε προτιμούσα στα κόκκινα.
Μπάρναμπας…
Ευτυχώς μ' αρέσει το κόκκινο.
Λοιπόν, νομίζω πως έχουμε τελειώσει.
Η Ένωση σε ευχαριστεί για τη βοήθεια. Νομίζω ότι ξέρεις την έξοδο.
Βασικά, ο Γουόλτερ μού είπε να μείνω.
Αλήθεια;
Υπάρχει πιθανότητα να μπω στο μυαλό του Μπλάκσταρ,
να ψάξω τις μνήμες του.
Μα είναι νεκρός.
Ίσως μπορέσω να επαναφέρω τμήματα του ιππόκαμπου και του φλοιού,
αν ο Μπάρναμπας ανακατασκευάσει τις περιοχές.
Μετάφραση: Με χρειάζεστε.
Μας προσπέρασε λες και δεν υπήρχαμε.
Πώς είναι δυνατόν;
Εντάξει, κάτι θα βρούμε.
Θα πάρει λίγο χρόνο.
Ο χρόνος δεν αλλάζει το χρώμα των εργοδοτών.
Εντάξει. Ευχαριστώ.
Τι διάολο κάνεις εδώ;
Καλεσμένοι είναι! Θα φέρεσαι όπως πρέπει.
Δεν πειράζει.
Όχι, στο σπίτι μου πειράζει.
Μπέρντι, μας δίνεις ένα λεπτό, σε παρακαλώ;
Θα βάλω λίγο ακόμα τσάι.
Προσέχετε τη συμπεριφορά σας.
Έχει δίκιο.
Τι διάολο κάνετε εδώ;
-Βρήκατε δουλειά; -Εδώ θα ήμασταν αν βρίσκαμε;
Λοιπόν, δώστε μας ένα λεπτό.
Δεν σε ξέρω.
Αν θες ένα λεπτό, γιατί δεν πας έξω;
Δεν είμαι εγώ το θέμα, αλλά ο γιος σου.
-Εγώ; -Θα έχει μπελάδες;
Όχι μπελάδες. Είναι μια ευκαιρία.
-Και θέλουμε να συμμετάσχεις. -Σε τι πράγμα;
Σε μια αποστολή. Θα δέσουμε στο Μαρόκο με πλήρωμα.
-Στο Μαρόκο; -Ακούστε μας.
Δεν έχω ιδέα για τον ωκεανό και δεν χρειάζομαι χάρες, κε Σάμπσον.
Άκου, εσύ θα μου κάνεις χάρη. Χρειάζομαι…
Χρειάζομαι άτομα στα οποία μπορώ να βασιστώ.
Και πού θα πάτε μετά το Μαρόκο;
-Είναι… -Δεν γίνεται να πούμε.
Γιατί;
Όλοι θα θέλουν να φτάσουν πριν από εμάς.
Δεν πάω πουθενά.
Θα σε πληρώσω.
Έξι μήνες και όσα θα έβγαζες στο χαλυβουργείο.
Ναι. Και ό,τι βρούμε εκεί που θα πάμε,
θα το μοιράσουμε δίκαια όπως και να 'χει.
Ναι, δίκαιη μοιρασιά.
Είναι επικίνδυνο;
-Όχι. -Ίσως, ναι.
Ίσως.
Λιγάκι.
Όταν βρούμε αυτό που ψάχνουμε,
θα τους προσλάβουμε όλους ξανά, και τον μπαμπά σου.
Τι λες;
Η ευκαιρία της ζωής σου.
Έλα.
Η οικογένεια με χρειάζεται. Ξέρετε την έξοδο.
Φιτζ, δεν καταλαβαίνεις.
Δεν νομίζω ότι…
-Τον άκουσες. -Εντάξει. Σελ…
-Είναι η ευκαιρία της ζωής σου. -Έλα, Σελ.
-Φύγετε από δω! -Έλα, πάμε.
Έρχεται εδώ μετά από όσα μας έκανε.
Ναι. Έχει πολύ θράσος
που ήρθε εδώ και σου πρόσφερε την ευκαιρία της ζωής σου.
Τώρα δεν τους έδιωξες;
Δεν βγάζεις τα άπλυτα στη φόρα μπροστά σε καλεσμένους.
Και όποιος περνάει αυτήν την πόρτα είναι καλεσμένος,
όπως είπε η μαμά σου.
Θες να γυρίσω σε αυτόν που μας έκλεψε τα πάντα;
Ο πατέρας του μας έκλεψε.
Κι ο γιος του πάει να επανορθώσει.
Δεν το πιστεύω ότι θες να το κάνω.
Θέλω να σκεφτείς, γιε μου.
Και όχι με γνώμονα τον θυμό σου.
Θέλω να σκεφτείς με το κεφάλι σου, όπως σου μάθαμε εγώ κι η μαμά.
Δεν υπάρχει τίποτα εδώ για σένα.
Δεν υπάρχει δουλειά…
Είπες ότι θα βρούμε.
Τι άλλο θα σου έλεγα;
Ήταν ήδη άσχημα όταν η χώρα στεκόταν στα πόδια της,
αλλά τώρα η μόνη ελπίδα ενός μαύρου
είναι να τον κλοτσήσουν επειδή θέλει ένα μεροκάματο.
Πρέπει να ξαναπάμε.
Πρέπει να του πούμε την αλήθεια.
Πιστεύεις ότι θα βοηθήσει; Θα φορέσουμε κι οι δύο ζουρλομανδύα.
Τον χρειαζόμαστε, Τζορτζ.
Αν είναι γραφτό, θα γίνει.
Αλλιώς, ποιο το νόημα;
Θα το κάνω.
Αλλά θα πληρωθώ μπροστά.
-Εντάξει. -Για την οικογένειά μου, αν πάθω κάτι.
Όλα θα φτιάξουν, Φιτζ. Σ' το υπόσχομαι.
Μπροστά όλα.
Κοίτα να δεις.
Ίσως δεν έχεις τρελαθεί τελικά.
Εντάξει.
Σας ευχαριστώ.
Λοιπόν…
Έχω να δω τον πατέρα μου από τα 12.
-Είσαι σίγουρος; -Ναι.
Πίστεψέ με.
Να σε πιστέψω;
Γιατί να σε πιστέψω; Δεν είσαι και το πρότυπο του πολίτη.
Έφυγε προτού μάθω να σκουπίζω τον κώλο μου.
Οπότε, ό,τι κι αν νομίζεις ότι είμαι,
δεν έχει σχέση μ' αυτόν.
Δεν είσαι ο μόνος που πλήγωσε.
Ήταν φίλος μου. Και κάτι παραπάνω. Ήταν οικογένεια.
Δεν περίμενα να μας προδώσει.
Όπως τα λέει η μαμά μου, εσείς τον προδώσατε.
Ναι;
Όλοι βλέπουμε τον κόσμο όπως θέλουμε.
Εγώ τον βλέπω όπως είναι.
Πρέπει να του μιλήσω,
πριν ξεφύγει κι άλλο η κατάσταση.
Σου το είπα ήδη. Δεν ξέρω πού είναι.
Ναι; Ίσως αυτό εδώ ξέρει.
Λες να μην το έχω σκεφτεί;
Κάνε μου τη χάρη.
Πήγαινέ μας στον μπαμπά μου.
-Δεν είναι εδώ, έτσι; -Σου το είπα.
Αστείο είναι αυτό;
Ναι, μεγάλο.
Κάθε φορά που λέω να με πάει στον μπαμπά, με φέρνει σε ένα στριπτιζάδικο.
Θα του φαίνεται και γαμώ τα αστεία.
-Μη βρίζεις, γιε μου. -Δεν είμαι γιος σου.
Και δεν είμαι ο πατέρας μου.
Παραβλέπω όσα κάνεις, επειδή σέβομαι το παρελθόν του πατέρα σου.
Αν εμφανιστεί, να μου το πεις.
Σε χρειαζόμουν, Σελ.
Εδώ, μαζί μου,
για να το δουν όπως το βλέπω εγώ.
Κι εσύ τι έκανες;
Έφυγες με τον φίλο σου.
-Κατάλαβέ με… -Τελείωσε.
Δεν ήρθες, ψήφισαν και μας έδιωξαν.
Πουλάνε την εταιρεία κοψοχρονιά.
Αν μείνει το σπίτι, θα 'μαστε τυχεροί.
Δεν έχει σημασία.
-Σελ… -Η εταιρεία, το συμβούλιο…
-Μας αφήνεις μόνους; -Ναι.
-Παρακαλώ. -Έξω θα είμαι.
Γουόλτ, ξέρω ότι είσαι θυμωμένος.
Όμως, θέλω να με ακούσεις λιγάκι. Εντάξει;
Εντάξει.
Λέγε.
Πέρασα κι άλλο επεισόδιο
όταν ήμουν στο Κάνσας.
Όμως, είδα κάτι εκεί.
Είδα…
Είδα κάποιες συντεταγμένες, στη μέση του Ατλαντικού.
-Συντεταγμένες; -Ναι.
Για πού;
Δεν ξέρω.
Όμως, υπάρχει κάτι εκεί.
Κάτι που θα αλλάξει τις ζωές μας.
-Τις ζωές μας; -Ναι.
Και θέλω να έρθεις μαζί μου, σε παρακαλώ.
Σε χρειάζομαι.
Πώς σου φαίνεται;
-Που χρειάζεσαι τον αδερφό σου. -Έλα. Δεν ακούς.
Σου ζήτησα ένα πράγμα, Σελ, να είσαι εδώ σήμερα.
-Σε χρειαζόμουν -Δεν έχει σημασία!
Τίποτα δεν έχει.
Για μένα, είχε.
Σίγουρα δεν έχεις δυνάμεις;
Θα το αποδείξουν οι αυριανές μου μελανιές.
Συγγνώμη.
Εμφανίστηκε ο μπαμπάς σου σήμερα.
Σκατά.
Τι κάνεις;
-Έτσι ξεκινάει πάντα. -Έλα τώρα.
Με φιλική κουβεντούλα, και σιγά σιγά θα σε φοβερίζει
μέχρι να καταλάβεις ότι…
δεν αξίζει.
Δεν ήρθε να με δει για σένα.
Αλήθεια;
Δεν νομίζω ότι ξέρει για…
ό,τι είναι αυτό εδώ.
Και τι ήθελε;
Ψάχνει τον πατέρα μου.
Τι του είπες;
Την αλήθεια.
Κυρίως.
Και για να ξέρεις,
ο μπαμπάκας σου δεν με τρομάζει.
Ο Σέλντον μού είπε όσα του είπες.
Δεν ήταν λίγο βαριά;
Έπρεπε να τα ακούσει
από κάποιον που νοιάζεται.
Ξέρεις ότι νοιάζομαι.
Περίεργα το δείχνεις, για να είμαι ειλικρινής.
Παίζουμε με ειλικρίνεια;
Εντάξει.
Δεν μπορείς να νοιάζεσαι για κάποιον
που ζηλεύεις τόσο, που σου τρώει τα σωθικά.
Είναι άρρωστος, Τζορτζ.
Κι εσύ
τροφοδοτείς τις ψευδαισθήσεις του,
λες και πρόκειται για άθλημα.
Η Χαλυβουργία Σάμπσον πέθανε με τον πατέρα σου.
-Τι; -Η προσκόλλησή σου είναι ψευδαίσθηση.
Τι ξέρεις εσύ για διάσωση επιχειρήσεων;
Ό,τι έχεις σου δίνεται στο πιάτο.
Αλαζόνα…
Το θέμα δεν είναι η σωτηρία του χαλυβουργείου, αλλά του εαυτού σου.
Ο Σέλντον προσπαθεί να κάνει το ίδιο.
Άρα, τον πιστεύεις;
Τα οράματά του.
Πιστεύεις πραγματικά ότι υπάρχει κάτι στη μέση του ωκεανού;
Δεν έχω ιδέα.
Ξέρω μόνο ότι το χρειάζεται.
Χρειάζεται το ταξίδι για να συνέλθει.
Ίσως δεν είναι ο μόνος.
Περίμενε. Πού θέλεις να πάω;
Στο Μαρόκο. Εκεί θα βρούμε το πλοίο.
Και
ο Γουόλτ συμφώνησε;
Στην αρχή, όχι. Νόμιζα ότι το σχέδιο θα ναυαγήσει,
αλλά ο Τζορτζ τον έπεισε κάπως.
Δεν ξέρω τι θα έκανα χωρίς τον Τζορτζ.
Σέλντον, σταμάτα.
Είπες ότι όλα θα πάνε καλά.
-Είπες ότι είσαι καλά. -Είμαι.
Είμαι. Όλα είναι αλήθεια.
Εμένα με είδες…
στα οράματά σου;
Ήμουν εκεί;
Όχι, Τζέιν.
Ποιο ήταν το αφήγημά σου αφότου σε άφησε η Τζέιν;
Ήταν μια τιμωρία…
επειδή δεν ήμουν αρκετά καλός.
-Εκείνη δεν σου είπε αυτό, έτσι; -Κατάλαβα.
Ο Κώδικας είναι σύμβολο της καλοσύνης και οι απώλειες δεν αποφεύγονται.
Δεν είμαι αφελής.
Αλλά;
Αλλά ο κόσμος ποτέ δεν ήταν τόσο σκληρός.
Παλιά, αν έδινες στα παιδιά σου ό,τι χρειάζονται, θα ήταν μια χαρά.
Αν προστάτευες τη χώρα σου, σε έλεγαν ήρωα.
Ο κόσμος ήταν πάντα ένα χάος και σκατά, φίλε μου.
Τα πιστεύω σου σου έδωσαν ελπίδα.
"Αν είμαι καλός, δεν θα πάθω τίποτα ούτε εγώ ούτε όσοι αγαπώ".
Είναι ένα κατασκεύασμα που έφτιαξες καιρό πριν
ως προστασία από την πραγματικότητα.
Όμως, η πραγματικότητα πάντα νικάει,
όσο έντονα κι αν διαφωνούμε μαζί της.
Άρα τι λες;
Ότι δεν υπάρχει σωστό και λάθος;
Ότι η ηθική είναι πνευματική άσκηση;
Όχι.
Υποθέτω ότι ζεις σε έναν κόσμο που δημιούργησες εσύ,
έναν κόσμο με άσπρο και μαύρο, καλό και κακό.
Σε έχει προστατεύσει ως επί το πλείστον.
Αλλά;
Αλλά δεν χωρά το πώς είναι πραγματικά ο κόσμος
και το πώς ζουν οι πιο πολλοί άνθρωποι.
Σε αποχρώσεις του γκρι.
Θα πρέπει να συνεχίσουμε την άλλη βδομάδα.
Εντάξει.
Ευχαριστώ, Τζακ.
Μερικές φορές είσαι ο μόνος που μπορώ να μιλήσω.
Δεν είναι ενδιαφέρον το ότι το μόνο άτομο που συμβουλεύεσαι
πήγε να σε σκοτώσει πριν από 20 χρόνια;
Ειλικρινά, δεν με καταλαβαίνει κανείς άλλος.
Ο ΤΖΑΚ ΧΟΜΠΣ ΚΡΑΤΕΙΤΑΙ ΣΤΗ ΣΟΥΠΕΡΜΑΞ
Ωραία.
Ξέρεις πού να με βρεις.
Υποτιτλισμός: Ελένη Πρατσινάκη