Nerwowość podsycają plotki o planowanym ataku.
Zbliża się 40 rocznica dnia, w którym George Hutchence, Skyfox,
opuścił Unię.
Słyszałeś, stary?
W radiu mówią o twoim ojcu.
Czemu właściwie nie ubezpieczamy cię w tym skoku?
Jeśli wyrolujesz nas jak Phil Collins…
Phil Collins?
Zaczął grać solo. Rzucisz nas, jak on Genesis.
Nikogo nie rzucę.
Kim jest Genesis?
No i proszę.
Jak to było, kiedy Beyoncé opuściła Destiny’s Child?
Dobrze dla Beyoncé, gorzej dla innych.
Wyroluje nas jak Beyoncé!
Wolę klasykę. Brunettes, Shirelles.
Tak się zaczyna. Robisz jedną fuchę sam, idzie dobrze…
I wiesz, że nas nie potrzebujesz.
Dawno nie odnieśliśmy dużego sukcesu, ale to minie.
Trzymamy się twoich zasad.
Nie zabijamy i tak dalej.
Słuchajcie, ani myślę was zostawiać.
Jak możemy być pewni?
Bo przyjaźnimy się, odkąd byliśmy dziećmi. Jesteśmy rodziną.
Jeśli to fucha od Big Mana, wszyscy możemy beknąć.
Big Man chce dostać modulator kwantowy
i nie chce, żeby zostały jakieś ślady,
które doprowadzą do niego.
Dlatego pójdę sam.
A dzięki temu nikt się nie dowie, że tam byłem.
Kiedy przyjadą kupcy?
Znasz ich.
Tak, zawsze się spóźniają.
Skoro o tym mowa, jak sądzisz, kiedy dostaniemy…
Tył furgonetki.
…jak lodu, bracie.
Mamy intruza w wozie.
Rzuć to coś.
Bezpieczne miejsce.
- Utopian! - Kurde!
Do diabła.
- To Utopian! - Patrz!
Zdychaj, do cholery!
Walcie w niego! No już!
Tył furgonetki.
Kurde!
Mieszkanie!
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
KRACH NA GIEŁDZIE RUJNUJE NIEZLICZONE FIRMY I LUDZI
Dzień dobry. Dobrze pan spał?
Jak pijane dziecko w ramionach mamy.
Jak pan Bóg przykazał.
Jesteś bezczelny, Cuthbert? Czy to był przytyk?
To była pełnia szczerości, proszę pana.
- Wingate przysłał dokumenty? - Są w gabinecie.
Dziękuję.
Szef kuchni przygotował 99 jajek
o różnym stopniu twardości, tak jak pan lubi.
Które pan sobie dzisiaj życzy?
Spróbujmy numeru 72.
Znakomity wybór.
George!
- Przepraszam, oni… - To nic takiego.
Właśnie usiadłem do śniadania. Może jajko?
Cuthbert, numer 82 dla pani.
A dla pana numer 12. Na miękko.
- Już jedliśmy, dzięki. - Dobra.
Gdzie byłeś?
Tu, tam, wszędzie, gdzie akurat mam ochotę.
Nie, gdzie jesteś potrzebny.
Coś cię gryzie, Walterze?
Mówmy wprost. Insynuacje zakłócają trawienie.
Chodzi o Sheldona.
Jest…
Źle z nim.
Androny pleciesz.
Doszedł do siebie po pogrzebie. Lekarze to potwierdzili.
To nie przypadłość fizyczna, to…
Nie sądzą, żeby tak było.
Nic nie je.
Nie śpi.
I jest…
Po prostu nie jest sobą.
Tak. Wszystkim nam jest ciężko.
Chyba nie wszystkim.
Odwiedzisz go, George?
To by mu na pewno pomogło.
Oczywiście. Wpadnę po drodze na galę.
- Dziękuję. - No dobrze.
Nie rozczulaj się. Sheldonowi nic nie będzie.
Skąd wiesz?
Bo chodzi o nastawienie, kolego.
Głowa do góry, patrz przed siebie, tryskaj radością.
Jezu Chryste!
Wszystko będzie dobrze. Wyluzujcie. Ja się tym zajmę.
Wyluzujcie? Jasne, stary.
Nie ma opcji, żeby Big Man nam za to nie wpierdolił.
Sopelek ma rację.
Mogliśmy pomóc. Teraz musimy wiać.
On może dopaść każdego, w każdej chwili.
A jeśli on nie urwie nam jaj, zrobi to Unia.
Chcesz skończyć w Supermaxie z Blackstarem?
Zamknij się i posłuchaj.
To moja wina. Ogarnę to.
- Tak myślisz. - Wiem to.
Zaufaj mi.
I tak powinniśmy zwiewać. W wozie jest miejsce.
To on?
Nie. To coś osobistego.
Nie panikujcie. I nie róbcie nic głupiego.
Spóźniłeś się.
Wiem. Były pewne komplikacje.
Jest inny kupiec.
Ja jestem twoim kupcem.
To gdzie są moje pieniądze?
Zawarliśmy umowę, ty cholerny nazisto.
Wszyscy są w moich oczach równi, jeśli mają pieniądze.
Dostaniesz swoje pieniądze. Daj mi czas do końca tygodnia.
Dwa dni.
Nazwałeś mnie nazistą.
Będzie cię to kosztować dodatkowe 10%.
Kurde.
Ciężka noc?
Zaraz zrobi się gorsza.
Linusie.
Lucy.
Jestem Kevin, ty kundlu!
Zna twoje imię i wie, co tu robimy, prawda, Hutch?
Tak. Słuchajcie, coś mi wypadło. Możemy to przełożyć?
Przełożyć?
Po co czekać, tak?
Do Big Mana.
Wynoś się z mojej głowy! Przestań!
Odejdź!
Nie! To bezzasadne!
Daj mi samemu to rozgryźć!
Shel?
Tu George. Wystroiłem się dla ciebie.
Georgie.
Wejdź.
Z kim rozmawiałeś?
Z nikim.
Tylko myślałem na głos.
Co za przystojniak.
Lepiej uważaj. Ludzie zaczną gadać.
Tak.
Przestań.
Mam przestać?
Nie.
Co tu robisz, George?
Martwią się o ciebie.
Nie mogę rozmawiać. Muszę wracać do pracy.
Nie wiedziałem, że rysujesz.
Nie rysuję. To znaczy…
Nie rysowałem, ale…
Posłuchaj, Shel…
Powinienem przyjść wcześniej. Jestem z tobą.
Nie słuchaj go.
Przyszedł się gapić. Ludziom tylko na tym zależy.
Tylko i wyłącznie na tym.
Daj spokój.
Chcą zobaczyć, jak kończysz jak ja.
- Zostaw mnie! - Sheldon!
Wszystko w porządku. Będzie dobrze.
To chyba nieprawda.
Myślę, że coś mi jest.
No dobrze.
Może usiądziesz?
No już. Usiądź.
Shel.
Walt myśli, że tracę zmysły…
Jane też.
Daj spokój, Shel. To żałoba.
Uporasz się z tym.
Tak jak ty?
Znam cię całe życie.
Niemal nie mówisz o rodzicach.
O tym, co im się stało.
Życie się stało.
A potem…
Przestało.
Życie się stało, a potem przestało?
To wszystko?
Zrobił to na moich oczach.
Nie! Tato!
Czemu to zrobił?
Czemu miałby to robić na moich oczach?
Nie wiem.
Ale ty przynajmniej…
mogłeś go zobaczyć.
Jednego dnia mama była okazem zdrowia,
a następnego dostała gorączki.
Tak się bała, że mnie zarazi, że nie wpuszczała mnie do pokoju.
Nawet na końcu.
A tata opuścił ten świat rok później.
Serce mu wysiadło.
Czasem patrzę na ciebie i Walta
i zastanawiam się, jak by to było,
gdyby pożyli trochę dłużej, gdybym nie był sam.
Cóż, oczywiście mam Cuthberta,
ale nie nazwałbym go porywającym rozmówcą.
Cześć.
Gdzie mój modulator kwantowy?
No? Czekam.
Wiem, że nawaliłem, ale obiecuję…
Mówiłeś coś?
Twardy z ciebie sukinsyn jak na wypierdka bez mocy.
Doceniam to.
Ale ta twoja ekipa…
Może jeśli rozszarpię ich na kawałki…
to zmiękniesz.
I właśnie dlatego jesteś głupim wypierdkiem.
Chyba już to ustaliliśmy.
Nie pyskuj mi,
bo wezmę tę twoją zabawkę i wsadzę ci ją w dupę.
Jak mogę to naprawić?
Bracia Kułakow…
dostarczą jutro walizkę Hunowi.
Uwolnij ich od niej. I będziemy kwita.
Co jest w walizce?
Wasze życie.
Zdobędziemy ją.
I idź do fryzjera.
Wyglądasz jak kretyn.
Dzięki za radę.
Mieszkanie.
Raz mógłbyś wejść drzwiami!
Przepraszam.
To ważne.
To też było, dupku.
Big Man się odezwał.
- Co powiedział? - Że nawaliłem.
To wiemy. Co jeszcze?
Ma dla nas robotę.
Musimy ukraść walizkę braciom Kułakow.
Rosjanom?
Chcesz mu odmówić, Jacinda?
Kiedy?
Dzisiaj…
zanim dostarczą ją Hunowi.
Coraz lepiej.
Jack się pisze?
Tak.
Potrzebujemy go.
Porozmawiam z nim.
Nie, potrzebujemy jego fury.
Porozmawiam z nim.
Nie wystawi nas do wiatru.
Mowy nie ma!
To naprawi sytuację.
To nas zabije.
Bracia Kułakow to pieprzone bestie!
- Wiesz, co zrobili Stuartowi? - Tak.
Wypalili mu fiuta. Kompletnie.
Bo krzywo na nich spojrzał.
- Stuart to dupek. - Jak my wszyscy.
Przed Big Manem nie uciekniesz. Znajdzie cię.
Oby się ciepło ubrał.
Antarktyda to mój teren.
Jak ktoś mi naskoczy, zwalę mu na łeb lodowiec.
Nie dojedziesz na Antarktydę.
Ta fura zabierze mnie wszędzie.
- No weź, Jack. - Hasta la w dupę mnie pocałuj.
Bez ciebie Gabby i Jacinda się nie piszą.
Tak powiedziały?
Tak.
Powiedziały, że cię potrzebujemy i mają rację.
Jak to zrąbiemy, wszyscy będziemy w dupie.
To zwykły rabunek.
Wchodzimy. Wychodzimy.
Banał.
- Już dobrze! - Przypalili mnie!
Nie krzycz! Próbuję prowadzić!
- Nie ruszaj się! - Przypalili mnie!
Ale nie w fiuta.
- To będzie bolało. - Już boli!
- Wszystko gra? - Jack…
Nie, nie gra, dupku!
Prawie jesteśmy.
- Kurde! Bracia Kułakow. - Cholera!
Cholera! Ślepy zaułek!
- Co? - Wycieraczki!
- I co? - Wciśnij zapalniczkę trzy razy!
Brawo, sopelku!
Mówiłam, że potrzebujemy jego fury!
Chodziło tylko o moją furę? Ty kłamliwy skurw…
Udało nam się czy nie? Zamknij się i zacznij się podlizywać,
bo już wszystko gr…
To nam nie pasuje, Chloe.
Cholera jasna.
Żyjecie tam w środku?
O kurde!
To jakieś jaja.
Co robisz?
To mała Utopiana!
Długo tak nie mogę!
Już lecę, kotku!
Gabriella!
Też chcesz?
Jack?
Znam cię.
Idaho.
O kurde.
Gniewasz się?
Jak mógłbym się na ciebie gniewać, Mary?
- Margaret. - Margaret.
Ale nie pozwól siostrze bawić się zapałkami.
Zapłacimy za łódź, słowo.
Rodzinka wciąż przy kasie?
Tatuś sprzedał francuską posiadłość, ale dajemy radę.
Jedna posiadłość mniej lub więcej…
Cieszę się, że utrzymałeś się na powierzchni.
Dobrze pływam. Przydaje się, kiedy łódź zatonie.
Och, George!
Znowu robi tę minę. Lepiej tam chodźmy,
zanim zacznie robić coś strasznego.
Dobrze. Zacznij ją ugłaskiwać, zaraz przyjdę.
No dobrze.
Georgie, pokażesz się w kronice towarzyskiej?
Nie. Bez powodu.
Proszę!
Przestań! Nie! George!
Właśnie o tobie rozmawialiśmy.
Jeśli tak się czuje facet z tobą na kolanach, wskakuj.
Spokojnie, kolego.
To przyszła pani Sampson.
Winisz mnie?
Cokolwiek mu dałaś, powinnaś to sprzedawać.
Mógłby się ogolić, ale…
To nie moja zasługa.
Walt też siedział mu na kolanach?
„Życie się stało, a potem przestało”. Twoje słowa. To takie proste.
Nie ma wielkiej tajemnicy.
- Ani wiadomości zza grobu. - Sheldon…
Zamknąłem oczy i powtarzałem to, co powiedziałeś.
„Życie się stało, a potem przestało”.
A kiedy znowu otworzyłem oczy, nie widziałem już…
Nie widziałem już przeszłości. Tylko przyszłość.
Głowa do góry, patrz przed siebie.
Zgadza się.
Nie zmieścimy się oboje na kolanach, więc zrób mi przysługę.
Zaczekaj, aż wyjdę. Jestem delikatny.
Nie wygłupiaj się!
Zrobię kawę.
Dziękuję.
Szepcze, aż słychać to przez ściany.
- Dzwoni mi w uszach. - Tak.
Ale ma rację, że ci dziękuje.
Gdybyś nie przyszedł, kto wie? Mogłem…
Nie wiem. Mogłem znaleźć sobie dach i skoczyć.
Nigdy tak nie mów.
Naprawdę o tym myślałem.
Nie mów Jane ani Waltowi.
Boże, gdyby wiedział,
kazałby mnie zamknąć, zanim zdjąłbyś krawat.
Nikomu nie powiem.
Co tam masz?
Nic.
Pożyczyłem kilka twoich rysunków.
Wrzuć je do ognia razem z resztą.
Spaliłeś je?
To były jakieś wariackie bazgroły.
A jeśli nie?
Spójrz.
Było w tych kształtach coś takiego,
że nie mogłem przestać o nich myśleć.
Były jak zagadka czekająca na rozwiązanie.
Czy to wiatrak?
Może widziałeś go w dzieciństwie. Gdzieś, gdzie zabrał cię ojciec?
Musimy je spalić.
Nie. To nie wiadomość, Shel.
To wspomnienie,
detal, który zapomniałeś, ale…
Nie. Nigdy tego nie widziałem.
Shel…
Za późno na to, młody.
Sheldon?
Wynoś się!
Shel, nie ruszaj się. Zadzwonię po lekarza.
- Nie ruszaj się. - Muszę iść.
Muszę to znaleźć.
- Centrala. - Tak, centrala. Muszę…
Sheldon?
- Halo? - Przepraszam. Moment…
Jak mogę panu pomóc?
Sheldon!
Co sobie myślałeś?
Mówiąc mu, że widzisz coś w tych bazgrołach?
Powiedziałem prawdę.
Od kiedy George’a Hutchence’a obchodzi prawda?
- Co to ma znaczyć? - Spójrz na siebie.
Jesteś wystrojony, jakby twoje życie było usłane różami.
Wiem, co zrobił Wingate.
Jesteś spłukany.
Tu nie chodzi o mnie.
Zawsze chodzi o ciebie.
Jesteś pępkiem wszechświata.
A raczej byłeś.
Wiem, co widziałem, Walt. Sheldon…
Sheldon oszalał!
Jane, tak mi przykro.
Za co?
To prawda, czyż nie?
Znalazłeś go?
Nie.
Zawiadomię policję.
- Może… - Policję? To konieczne?
Tak, George. Dolałeś oliwy do ognia i spaliłeś dom.
Teraz wszyscy się dowiedzą, że Sheldon…
Że coś mu dolega.
Walt?
Wiesz, gdzie jest wyjście.
Janey, nigdy nie skrzywdziłbym Sheldona.
- To mój przyjaciel. - Ale go tu nie ma.
Tak?
Hutch.
Big Man na ciebie czeka.
To był długi dzień, chłopcy. Możemy to załatwić rano?
Wykorzystałeś swoją szansę, gnoju.
- Gdzie walizka? - Mieliśmy ją.
Zabraliśmy ją braciom Kułakow, tak jak nam kazano.
Potem wpadliśmy na laskę.
Co nas to obchodzi?
Bo to nie byle jaka laska.
To była Chloe Sampson.
Jaja sobie robisz.
Córka Utopiana?
Co za gość, Linus…
Ona ma walizkę?
Tylko to, co zostało w środku. Jedną torebkę.
- Odzyskaj ją. Może ci odpuści. - Przepadła.
Użyj swojej magicznej pałki i ją odzyskaj.
Próbowałem. Przepadła. Życie trwa dalej.
Nasze życie trwa dalej…
ale twoje i twoich idiotycznych przyjaciół nie.
Szkoda, że wspomniałeś o moich przyjaciołach.
I kto teraz ma tę twoją zabawkę, dupku?
Ty masz, Lucy.
Akwen pełen rekinów.
Coś ty zrobił?
Wydawało mi się, że opis był jasny.
Dom.
Widzisz…
to częsty błąd.
Nieważne, kto to trzyma.
Słucha się tylko mnie.
Wykonywaliśmy rozkazy.
Wiesz o tym, nie?
Tak.
Co byś zrobił w tej sytuacji, gdyby to od ciebie zależało?
Było, minęło.
Serce Big Mana.
Dom.
Złamałem dziś obietnicę, Linusie…
robiąc to Lucy i Big Manowi.
Ale świat się zmienia.
Będę musiał się zmienić razem z nim.
Jak trzeba, to trzeba.
Linusie?
Potrzebuję od ciebie czegoś jeszcze.
Potraktujemy to jako zaliczkę.
Cała kwota plus 10%.
- Możesz przeliczyć. - Jesteśmy przyjaciółmi, tak?
Komu mamy ufać, jeśli nie sobie nawzajem?
- Masz, czego potrzebuję? - Tak.
Nie muszę ci przypominać, żebyś bardzo z tym uważał, prawda?
Zadziała?
Sam go zbudowałem, więc tak…
- prawdopodobnie zadziała. - „Prawdopodobnie”?
To, co jest w tej obudowie, może przez rok zasilać małe miasto
albo przebić na wylot najpotężniejszą istotę na planecie.
Na co tylko masz ochotę.
Będę miał to na uwadze.
Dzień dobry.
Dobrze pan spał?
Tak. Dziękuję, Cuthbert.
Czy Wingate podpisał dokumenty?
Tak, proszę pana.
Zgodził się zapewnić panu dość czasu
na znalezienie innego lokum.
A personel?
Został godnie wynagrodzony dzięki pańskiej szczodrości.
Dobrze.
Jak to przyjęli?
Tak dobrze, jak można oczekiwać.
Pozwoliłem sobie uśrednić pańskie wybory z zeszłego roku
i oszacowałem,
że dziś rano najbardziej odpowiedni będzie numer 58.
Dziękuję, Cuthbert.
Dziękuję.
Oczywiście, proszę pana.
Wciąż trzeba się zająć paroma szczegółami…
jeśli nie potrzebuje pan niczego innego.
To wszystko. Dziękuję.
Jestem blisko, tato.
Jestem blisko.
Napisy: Krzysiek Ceran