Kto to zrobił?
Ja.
Ktoś was robi w wała.
Może ma na dupie „made in China”.
To nie ja. To tania podróbka.
Skąd wiesz?
Bo ja połknąłbym twojego synalka
i wysrał w kawałkach.
Przekonajmy się.
Brandon.
Nie jest gotowy. Ani trochę.
Może nigdy nie będzie.
Nie powinien beknąć za to, co zrobił temu czemuś?
Niech wraca do celi.
Już rozumiem.
Twój szczyl może olać zasady?
- Zabierzcie go stąd. - Ta hipokryzja ci nie służy!
To powalone!
Myślisz, że ludzie nie zauważą? Mam własny fanklub, dupku!
Jezu Chryste, ale on ma gadane.
Zawsze miał.
Ten nawet nie pisnął.
Faktycznie.
Co myślisz?
Klon? Ktoś z równoległego wymiaru? Jakiś zmiennokształtny?
Potrzebujemy odpowiedzi.
Znajdziemy je w środku.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
UNIA SPRAWIEDLIWOŚCI
Jeśli Blackstar nie uciekł, to z kim walczyliście?
Próbujemy to ustalić.
- Lady Liberty! - Tak.
Jak zostanie zabezpieczony Supermax?
Nie sforsowano zabezpieczeń.
Drugi Blackstar nie uciekł z Supermaxa.
ZLIKWIDOWAĆ UNIĘ
Są doniesienia o akcjach odwetowych superzłoczyńców.
Czy wasz zespół o tym wie?
Jesteśmy w kontakcie z władzami.
Jeśli pojawi się zagrożenie…
Gdzie Paragon?
Paragon składa raport z zajścia.
Wydał oświadczenie?
Tak.
Paragon chce wyrazić żal,
że wróg stracił życie, nieważne w jakich okolicznościach.
Według najnowszego sondażu 78% Amerykanów
popiera działania waszego syna.
Czy strategia zamykania złoczyńców w więzieniach
- nie zagraża naszemu bezpieczeństwu? - Sądzimy…
Jeśli to prawda, to 78% moich rodaków musi się zastanowić,
w jakim kraju chce mieszkać.
Zabijanie bez procesu to niesprawiedliwość.
Więc jak obronicie nas przed superzłoczyńcami?
Gdyby dziadek to zobaczył, odpaliłby fajerwerki.
Brandon, wiem, że niełatwo być moim synem.
Dorastanie w centrum zainteresowania ludzi,
którzy cię podziwiają, a jednocześnie chcą rozszarpać…
Tego, co zrobiłeś Blackstarowi, nie da się cofnąć.
Blackstarowi?
Wszystko, co robisz, rzutuje na naszą rodzinę.
Musimy być idealni. Ty musisz być idealny.
Chloe nawet nie przyleciała walczyć.
Nie mówię o Chloe.
Jest wiecznie pijana albo na haju, ale to ja cię zawodzę?
- Nie mów tak o niej. - Niby jak?
Tak jak ona mówi o całej rodzinie?
Tak. Nie zniżaj się do poziomu tych, którzy cię wkurzają. Bądź lepszy.
Moi przyjaciele zginęli.
Wybierałem między Blackstarem a tobą.
Tato!
Wybrałem ciebie, tato.
Wybrałbym cię za każdym razem.
Nie zrobiłbyś tego samego?
Będziesz tu, kiedy mnie już nie będzie.
Pewnego dnia, jeśli Bóg pozwoli, zostaniesz Utopianem…
i każde możliwe zło zaatakuje ciebie
i ludzkość…
nie żeby wymierzyć sprawiedliwość, tylko żeby się zemścić.
W takich chwilach
jedyną rzeczą, która wskaże ci drogę, będzie Kodeks.
Kodeks musi przetrwać, nawet jeśli my zginiemy.
To co? Miałem pozwolić, żeby Blackstar nas zamordował?
Zabijanie nie jest rozwiązaniem.
Powiedz to przyjaciołom, których grzebiemy.
Zawsze jest inny sposób, by osiągnąć cel.
- Ale ja nie strzelam promieniami z oczu. - Jeszcze.
Jeśli moje słowa lub czyny cię ranią, przepraszam.
Ale pewnego dnia będziesz najsilniejszą osobą na świecie.
Silniejszą ode mnie.
Posłuchaj, Brandon.
Zostań na farmie, aż wszystko się uspokoi.
- Oczyść umysł. - Mam szlaban?
To nie szlaban.
Nie, tato. To porąbane.
Widziałeś, co odwalają superzłoczyńcy?
Popracuj na farmie, nie wychylaj się.
Żadnych patroli, póki nie pozwolę.
Rozumiesz?
- Rozumiesz? - Tak jest.
To nie kara, Brandon. To szansa.
Skorzystaj z niej.
My tu harujemy, a ty wpadłeś po drodze do pralni?
To garnitur taty. Na pogrzeb.
Trumna będzie zamknięta. Nikt nie zobaczy.
Ale ja będę wiedział.
Dobra, zobaczmy, w co zapakujemy tatusia
do ostatniego pożegnania.
Kuppenheimer.
- Będzie dobrze wyglądał. - Tak.
Ale zmieńmy krawat.
Uwielbiał ten krawat.
- Nienawidził go. - Ciągle go nosił.
Tak, bo ty mu go dałeś.
Ten był jego ulubiony.
Zakładał go, jak tylko wychodziłeś.
Mówił mi, że ten był jego ulubiony.
Mówił wiele rzeczy, Shel.
Rozmawiałem z zarządem.
Chcą wszystko zamknąć.
Co? Nie mogą.
Mogą.
- Musimy z nimi porozmawiać. - Rozmawiałem z nimi.
Tata nigdy…
- On nie żyje. - Nieważne.
- Nie wyrzucimy naszych ludzi… - Musimy być rozsądni…
- Czego? - Przepraszamy bardzo.
- Można na chwilę? - Nie teraz.
Powinieneś to zobaczyć.
Co to jest?
ŚMIERĆ KAPITALIZMU
Shel?
Napisali, że tata okradał robotników.
Sukinsyn.
Gdzie G. Kennedy?
Gdzie on jest?
Chcę pogadać ze śmieciem, który napisał te bzdury!
Ja jestem śmieciem, którego szukasz.
G. Kennedy to ty?
Jąkam się? Ktoś ty?
Prawnik, sądząc po garniaku.
„Chester Sampson inwestował emerytury pracowników
i stracił je przez krach giełdy”. Jak możesz tak zmyślać?
Nie ma tam ani jednego zmyślonego słowa.
Wszystko potwierdziły co najmniej dwa źródła.
- Wszystko. - Możesz wracać
do łobuzów z Sampson Steel
i przekazać im, że Grace Kennedy nie da się zastraszyć.
Mój ojciec by tego nie zrobił.
Cholera.
Moje kondolencje.
Kondolencje? Moja strata to twój zysk, co?
„Śmierć kapitalizmu”. Nie lada nagłówek.
Ale wiecie co, wy przebrzydli marksiści?
Kapitalizm postawił ten budynek!
Stworzył wasze domy i samochody!
A mój ojciec zrobił stal,
która zbudowała wszystko, co czyni ten kraj najlepszym na świecie!
A wy co robicie? Jaki jest wasz wkład?
Kryjecie się za tuszem i czcionką,
grozicie palcem i mieszacie z błotem imię dobrego człowieka!
On był dobrym człowiekiem!
Co zbudowałaś? Jak pomagasz Ameryce?
Krew ci leci z nosa.
Powinnaś się wstydzić. Wszyscy powinniście.
Nie poszłaś do domu.
ODWAGA
Wszystko w porządku?
Tak.
Czy straciłeś kogoś bliskiego, kiedy byłeś superbohaterem?
Nie.
Bałaś się?
Tak.
Uciekłaś?
Oczywiście, że nie.
Zostałaś i walczyłaś?
Trafiłam go parę razy, ale…
Nie mówię o Blackstarze.
A o walce ze strachem.
- To za mało. - Jak zawsze.
- Petro, wiem, że… - Nie jestem tobą.
Nie potrafię otrząsać się po kolejnych ciosach.
Nie mogę patrzeć na śmierć przyjaciół.
Superzłoczyńcy zaczęli szaleć.
Byle rabusie teraz mordują.
Nie mogę.
A jeśli to dopiero początek?
Nie wiem, czy dam radę, kiedy panuje taki chaos.
Więc nie rób tego.
Nie prosiłem, żebyś poszła w moje ślady.
Do diabła, dziwię się, że w ogóle chciałaś,
po wszystkim, co zrobiłem, kiedy byłaś mała.
Bałem się, że nie jesteś gotowa.
Że zrobisz sobie krzywdę.
Ogromną, tak jak ja.
Ale jesteś tu, a ja nie mógłbym być bardziej dumny.
Bo nie zginęłam?
Bo jesteś lepsza ode mnie. Na wiele sposobów.
Nic ci nie jest?
Nic mi nie jest.
Mam twoje ulubione bajgle z Nowego Jorku.
Nie mogę jeść, będę miała sesję.
Mogę użyć tostera?
Dziękuję.
Jeśli ich nie zjesz, porzucam nimi w mewy.
Nie dają mi w nocy spać.
Myślałem, że mewy przesypiają noc.
Moja noc to ich dzień.
Co to za sesja?
Długie, skromne suknie na klasycznych tłach?
To żart, Chloe.
Co tu robisz?
Przyjdziesz na pogrzeb?
- Chcesz, żebym przyszła? - Oczywiście.
Brandonowi przyda się twoje wsparcie. Nie radzi sobie.
A co ja mogę mu powiedzieć?
Nie wiem, ale prędzej posłucha ciebie niż mnie albo mamy.
Próbowałem z nim porozmawiać o tym, co zrobił Blackstarowi…
Ale nie wiem.
Próbuję powiedzieć właściwą rzecz, to, co powinien usłyszeć,
ale wszystko…
Nie potrafię do niego dotrzeć.
Daj mu trochę czasu.
Kumplował się z Barrym od gimnazjum.
Z Barrym Bishopem.
Brandon jest ojcem chrzestnym jego córeczek.
No tak… Tectonic.
O proszę.
I to…
To dlatego jestem tutaj, po drugiej stronie kraju.
A Brandon jest w rozsypce.
Bo nigdy nie potrafiłeś przestać być Utopianem na tyle,
by zająć się mną albo nim.
- To nieuczciwe. - Wiesz, co jest nieuczciwe?
Ten kostium i peleryna to prawdziwy ty, tato…
A nie to.
- Nie przyszedłem się kłócić. - Wiem o tym.
Ale nie potrafisz przestać.
Jeśli nie chodzi o mój wygląd,
to o mój strój albo to, z kim się umawiam,
albo jak o tobie świadczę,
jeśli nie wezmę udziału w walce czy pogrzebie,
albo o inne rzeczy, które czynią mnie mną.
Atakujesz mnie od tak dawna,
że potrafię się z tobą tylko kłócić.
Chloe, stać nas na więcej.
Jesteśmy sobą.
Jedynym sposobem, by wyrwać się z tej pętli…
to żebym ja przestała być mną
albo ty sobą.
W takiej sytuacji żadne z nas nie wygra.
To wymówka, by uniknąć odpowiedzialności.
Jesteśmy swoimi najgorszymi wrogami. I ty, i ja.
Ale gdy proponuję rozwiązanie,
to zamienia się w kolejny atak.
Nie próbuję cię atakować.
Gdybyś choć raz przestała szukać winnych i zaczęła…
Właśnie.
Nie wiem.
No dobrze.
Przyjdziesz na pogrzeb?
To by wiele dla mnie znaczyło.
Nie wiem.
Bajgle mogą poczekać w zamrażarce. Zjesz je po sesji.
ŚMIERĆ KAPITALIZMU
Jak się nazywa ten prawnik? Bieder?
- Biederbeck. - Biederbeck, właśnie.
Co robisz?
Pozwiemy Grace Kennedy i jej socjalistyczny szmatławiec.
Nie dzwoń. Nic nie zrobimy.
Nie pozwolimy im kłamać o tacie.
To prawda!
Wszystko, co napisali.
Sprawdziłem rachunki i potwierdziłem je z bankiem.
Zainwestował fundusz emerytalny.
Boże!
Przepadł. W całości.
Sprawdź znowu.
- Shel… - Sprawdź!
Pomyliłeś się, ty albo bank. Tata by tego nie zrobił.
O niczym nie masz pojęcia, co?
Chodziłeś nafaszerowany bzdurami taty
o budowaniu domów i rodzin.
To jest stal.
To, co mamy, odebraliśmy Carnegie’emu i Rockefellerowi.
Myślisz, że można to zrobić, nie brudząc sobie rąk?
Republic, Bethlehem i U.S. Steel codziennie próbowały nas wykończyć,
odkąd zaczęliśmy, i codziennie się ratowaliśmy.
Odpłacaliśmy im pięknym za nadobne. Czasem z nawiązką.
Ja i tata.
Teraz zostałem sam.
Pracuję tu od 15 roku życia.
- Nie waż się… - Pracowałeś tu. A ja tu mieszkałem.
Kiedy ty wybierałeś krawaty
i wariowałeś przed prasą,
ja starałem się ocalić to, co zbudowaliśmy, żeby nie przepadło.
Kiedy cię nie było, rozmówiłem się z zarządem.
Jedynym sposobem, żeby zachować resztę aktywów,
jest wstrzymanie produkcji na pięć miesięcy.
Nie wyrzucimy ludzi.
- Owszem. - Walter, nie.
- Tak, Shel. - Mowy nie ma!
Zrobimy to!
Wyjaśnij!
Poczekajcie. Spróbuję to rozwiązać.
Wisisz nam!
Poczekajcie!
Tak, huta zostanie zamknięta, ale obiecuję, że otworzę ją…
- Wypchaj się obietnicami! - A emerytury?
Odzyskam je tak szybko, jak tylko mogę.
Cofnij się, do cholery!
Poczekajcie. Posłuchajcie…
- Bronisz go? - Nikogo nie bronię!
Ale nie pójdziemy do pierdla za sklepanie bogacza.
Będziecie potrzebni w domach. Nie gnijcie bez sensu w kiciu.
- Może poczuję się lepiej? - Nie.
Dajcie spokój. Bierzcie swoje rzeczy i wracajcie do rodzin.
- Naprawimy to. - Już.
Oby to był ładny ślub.
Naprawdę ładny.
Ubierzemy go w garnitur.
Zawiążemy krawat.
Włożymy do pudła.
„Wszystko kończy w pudle”.
Powiedział…
„Zaraz będę na dole”.
„Na dole”. Jakby to był cholerny żart.
A ja…
stałem parę metrów dalej i…
i tylko stałem.
Posłuchaj.
Nie mogłeś go uratować.
- Jesteś gotowy, kochanie? - Prawie.
Problemy z krawatem? Pomóc ci?
Chodź tutaj.
Nie dam rady.
Owszem, dasz.
Nie wiem, co powiedzieć.
Wiesz.
Mów z głębi serca.
Wiesz, strach jest częścią wszystkiego.
Tak jak pokonywanie go.
Panie Jezu Chryste,
swoimi trzema dniami w grobie
uświęciłeś groby wszystkich, którzy w ciebie wierzą
i uczyniłeś z grobu symbol nadziei,
który obiecuje zmartwychwstanie, nawet gdy składamy w nim bliskich.
Racz sprawić, by dzieci twoje spoczęły tu w pokoju,
póki nie obudzisz ich w glorii,
bo tyś jest zmartwychwstaniem i życiem wiecznym.
Wtedy zobaczą cię na własne oczy,
a w twoim świetle ujrzą światło
i poznają majestat Boga, bo żyjesz…
Sheldon?
Chyba nie przyjdzie.
Zabawne.
Nie da się kogoś naprawdę poznać, póki nie odejdzie.
Wtedy wszystko staje się jasne.
Kłamstwa, dzięki którym się trzymasz, przez które nie możesz dojrzeć…
Sheldon?
…prawdy, której nie chcesz ujrzeć.
Shel?
Sheldon!
- Sheldon! - Wezwijcie lekarza!
Wtedy zobaczą cię na własne oczy
i poznają majestat Boga.
- Amen. - Amen.
Dzisiaj grzebiemy moich przyjaciół.
Znałem ich jako Briggsa,
Verę
i Barry’ego.
Nie definiowały ich moce ani kostiumy.
To byli ludzie.
I przykro mi, że odeszli.
Przykro mi, że ich zawiodłem.
Przykro mi, że nie mogłem zrobić więcej,
być kimś więcej.
Wszyscy próbujemy coś osiągnąć, ale wciąż nam się to nie udaje.
Ale nie Briggs…
nie Vera i nie Barry.
Oni to osiągnęli.
Zginęli jako bohaterowie.
Zazdroszczę im.
- Przykro mi. - Dziękuję za przybycie.
- Dziękuję. - Pozdrów mamę.
Cześć.
Dobrze się spisałeś, B.
Jak tam? Wszystko w porządku?
Żyje, więc jest dobrze.
Nie zapomnę, czemu wciąż tu jest.
Dobrze zrobiłeś.
Dziękuję.
Cześć.
Jak się trzymają?
Widziały Barry’ego.
W wiadomościach.
Nie rozmazali nagrania ani nic.
- Jezu. - Chcę, żeby zapomniały.
Poprosisz wujka?
Może im wyczyścić pamięć. Jakby nigdy tego nie widziały.
- Nie będą musiały go tak pamiętać. - Karen…
On tego nie robi.
A zwłaszcza dzieciom.
Przepraszam… Pani Bishop.
Przepraszam, że przeszkadzam.
Chłopcy z posterunku zrobili zbiórkę.
- To niewiele, ale… - Dziękuję.
Tyle mogliśmy zrobić.
Daj mi znać w razie potrzeby, dobrze?
Za dużo tych pogrzebów.
Naszych i waszych.
Robimy, co możemy.
Wiem, że wy też.
Można robić ciągle albo raz, a dobrze.
Postawiłbym ich pod ścianą i wykończył,
tak jak ty Blackstara.
Dziura w głowie i po problemie.
Połowa ludzi chwaliła go za zabicie Blackstara.
Fitz też. Nawet nie próbował tego ukryć.
A ten glina, z którym rozmawiał Brandon?
Ci goście mają strzec prawa,
a nie agitować na rzecz zbiorowych egzekucji.
Myślałem, że rozmawiamy.
Sam świetnie sobie radziłeś. Jak zwykle.
Nie czytam w myślach jak Walt.
Sama nie wiem. Świat nie jest taki, jak chcesz.
Oznajmiłeś to na konferencji prasowej.
Nie mogłem dłużej tak stać.
Nie wiedzą, o co proszą.
Nie możesz wszystkiego kontrolować. Musisz przestać.
Jeśli będziesz naciskał tak, jak naciskasz na dzieci…
Nie zabijamy. Żadnych wyjątków.
Wiesz, gdyby nie wyjątki,
nie prowadzilibyśmy tej rozmowy.
Leżelibyśmy koło przyjaciół Brandona.
Sheldon, superzłoczyńcy zmieniają zasady.
Czemu pielęgniarka nie może tu być, żeby mieć go na oku?
Dobrze im płacimy.
Mnie też by się przydała.
Nie możesz przestać na pięć minut, Hutchence? To nie żart.
Nie żartuję. Przytuliłbym pielęgniarkę.
- Kiedy ostatnio był tu lekarz? - Godzinę temu.
I powiedział to, co poprzedni godzinę wcześniej.
Gdyby mogli coś zrobić, zrobiliby to.
Musimy poczekać.
Musisz to robić na łóżku? Masz stół.
Ja ci nie mówię, żebyś nie krążył.
Nie mów mi, gdzie mam grać.
Zabierz karty z łóżka albo sam to zrobię.
Spróbuj, a wyrzucę cię przez okno.
George!
Przepraszam, Jane.
Tato, nie!
Znajdź łódź.
Zbierz załogę.
Sheldon?
Popłyń na wyspę i ocal Amerykę.
Wezwij lekarza. Już!
Spokojnie. Jesteś w szpitalu. Miałeś atak na pogrzebie.
Żyję?
Przestraszyłeś nas.
Jesteś tu. Z nami. W szpitalu.
Widziałem coś.
Co widziałeś?
Wyspę.
To chyba była…
To chyba była jakaś wiadomość.
Wiadomość?
Wiadomość od kogo?
Od taty.
Napisy: Krzysiek Ceran