Nie pokonasz mnie.
Dopadnę cię.
- Tak! - Tak!
- Jesteś zbyt wolny. - Zaraz cię złapię.
Jestem silniejszy od ciebie.
Stój. Nie uciekniesz przed Unią.
Tak? To spróbuj mnie złapać, Utopianie.
Dopadnę cię, Mr. Snow!
Nie, jeśli to ja cię załatwię, Lady Liberty.
- Tak! - Lasery z oczu!
Spudłowałaś!
Wcale nie.
Właśnie że tak!
Wcale nie!
Nie spudłowałam.
Chloe?
Brandon, on skłamał.
Już dobrze.
- Trafiłam go. - Wiem.
- Widziałeś. - Już dobrze.
Kurczę!
Cześć, tato.
- Bawiliśmy się, a Chloe… - Słyszałem.
Użyłaś swoich mocy, Chloe.
On był zły. Mamy łapać tych złych.
Mamy te moce nie bez powodu.
Wielka moc to…
Wielka odpowiedzialność.
Nie.
To znaczy tak.
Musisz się troszczyć. O ludzi, o wszystko.
Musisz wiedzieć, że…
Łatwiej jest krzywdzić ludzi, złościć się, a nawet zabijać.
Ale ci źli…
Ci źli też są ludźmi.
Więc co robimy? Powstrzymujemy ich i zamykamy,
ale trzymamy nerwy na wodzy.
Służba, współczucie, litość, to są hasła, które nam przyświecają.
To nasz Kodeks. A Kodeks jest najważniejszy.
Rozumiecie?
No dobrze.
- Kto chce lody? - Ja!
- Chodźmy na lody. - Z pianką?
Muszę lecieć.
Ale mówiłeś…
Wiem.
Ktoś ma kłopoty. Jestem potrzebny.
Przepraszam.
Nie szkodzi.
Najważniejsze wiadomości.
Dow Jones spadł o 8%.
TERAZ
Takie niepokojące sygnały
ostatni raz poprzedzały krach z 1929 roku.
Bezrobocie rośnie od dziesięciu miesięcy,
a Kongres wciąż debatuje nad rozwiązaniami.
W Portland sześciu funkcjonariuszy zostało rannych podczas protestów.
Tymczasem proces Blackstara…
Dolać kawy?
- Nie trzeba. - Dobra.
Blackstar został niedawno ujęty, aresztowany i oskarżony…
No tak, ten gość.
Same z nim kłopoty.
Blackstar był szanowanym naukowcem, Williamem Henrym Bendalem,
i wielokrotnie…
Może coś jednak podam?
Ruszać się! Już!
- Dalej, chłopaki! Wysadźcie to! - Dawaj!
Blondyneczko, zabieraj dupę z ulicy!
- Obrabiamy tę furę. - Nie.
Ja ją obrabiam.
O kurde!
Połóż się na ziemi i załóż ręce za głowę.
Nie poproszę ponownie.
Coś ci się chyba pomieszało. To nie twoja liga, chłopczyku.
- Hej… - Jesteś Paragon, tak?
Zaufaj mi, mały. Po prostu odleć.
Nie chcesz, żeby cały internet zobaczył, jak dostajesz w dupę.
Kiepsko wypadniesz.
No i co pomyśli sobie tatko?
No dalej. Dawaj.
O tak!
Poczekaj. Zatrzymaj się.
Sio.
Daj spokój.
Nie jesteś Utopianem ani Brainwave’em.
Nie jesteś nawet swoją mamą.
Nie wstawaj.
Jak chcesz.
Cholera jasna!
Panowałem nad sytuacją.
Widzę.
Co ty wyprawiasz? Znasz zasady. Wzywamy wsparcie.
Nie ryzykujemy. Jesteśmy rozważni.
- Tato… - Po prostu…
postaraj się trochę.
Dobrze?
I zapłacisz za zniszczenia.
Kutas z ciebie.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Wiadomości gospodarcze. Doszło do załamania na giełdzie.
Nikt go nie przewidział i nie wiadomo, jak rozwinie się sytuacja.
Szczegóły później.
Tymczasem wciąż toczy się proces doktora Bendala.
Doktor Bendal, zwany Blackstarem, bez powodzenia wnosił o umorzenie sprawy.
Ten proces raczej nie skończy się szybko.
Ciągnie się, odkąd Utopian schwytał Blackstara.
Myślisz, że możesz zamknąć mnie na zawsze, Sheldon?
Wyrwę ci to cholerne serce!
Doktor Bendal pozostanie w Supermaxie,
dopóki nie usłyszy wyroku.
Gdzie wyciskacz do czosnku?
- W szufladzie. - Już tam szukałem.
- Naprawdę? - Tak.
- W tamtej szufladzie? - Tak.
- Sprawdziłeś tę szufladę? - Tak.
Możesz dostrzec monetę na Księżycu, a…
Nie dogaduj mi, kiedy gotuję, kobieto.
- Chcesz piwo? - Nie powiem nie.
Czego słuchasz?
Muzyki, Grace.
- Gdzie twój telefon? - Przy ziemniakach.
Proszę.
Dziękuję.
Zdrowie.
Skąd znasz mój PIN?
Jesteśmy małżeństwem od 60 lat.
Nie masz tajemnic.
To niepokojące.
- Król. - Właśnie.
Pamiętasz, jak wpadliśmy na niego w niemieckim lesie w 1958?
Boże! Przeraziliśmy go.
Wziął nas za UFO.
- Dobry dzieciak. - Tak.
Póki nie sięgnął po narkotyki.
Nic jej nie będzie.
- Może z nią porozmawiam. - Może nie.
Musi to usłyszeć.
Kochanie, nie dotrzesz do niej.
Masz dobre chęci. Ale ona nie chce cię słuchać.
- Przynajmniej nie teraz. - To kiedy?
- To zależy od niej. - No bo…
Powiedz mi, jak dotrzeć do dwudziestolatki.
- Bo ja nie mam pojęcia. - To wszystko, co wiem.
Jakby była z kosmosu.
A co z tym dzieckiem, które nas słucha?
Według Fitza jest zdrowy.
Nie o to mi chodziło.
To powinna być łatwa akcja. Pozwolił, żeby sytuacja eskalowała.
Nam też się zdarzało.
Z takimi gośćmi jak Hobbs i Blackstar, którzy potrafili narobić kłopotów.
A gdyby Brandon wziął ze sobą inne dzieciaki?
- Mogły przez niego zginąć. - Ale ich nie wziął.
- On nie rozumie, Grace. - Wciąż się uczy, Sheldon.
Jeśli chce kiedyś przejąć schedę, to nie wystarczy.
Musi dorosnąć.
Uspokój się, Yoda. Nigdzie się nie wybierasz. On ma czas.
To nie kwestia czasu.
Dzieciak jest…
Jaki?
Zbyt emocjonalny.
Łatwo się rozprasza.
Nie jest gotowy. Ani trochę.
Może nigdy nie będzie.
Aperitif na dachu. Bardzo szykownie!
Cześć, wujku Walcie.
Co tu robisz?
Wiesz…
myślę i piję.
Słyszałem, co się stało.
Pewnie. Wszyscy słyszeli.
Chcesz pogadać?
O co chodzi?
Nie jest gotowy. Ani trochę.
Może nigdy nie będzie.
Nie jest gotowy. Ani trochę.
Brandon.
Chodźmy coś zjeść.
Jaki był tata, gdy był młodszy?
Zanim dostał swoje moce.
Shel był…
Wiesz, nic mu nie doskwierało.
Nic nie psuło draniowi humoru.
- Dzień dobry, chłopcy. - Shel.
- Jak tam? - Gorąco!
Tu masz rację. Co tam, Roscoe?
- Krążą plotki o weselu. - To nie plotki.
Stanę przed ołtarzem. A co u was?
Cześć, Shel.
W końcu cię usidliła?
Nie mógłbym być szczęśliwszy, Willie.
Bądź dla niej dobry. Nie pyskuj, będziesz miał spokój.
- Tato! - Co?
- Przepraszam, panie Sampson. - Nie!
Co ci mówiłem o „panie Sampsonie”?
Daj spokój, Fitz, to mój ojciec.
Nie przejmuj się.
- Gratulacje, Shel. - Doceniam to. Dziękuję.
- Widziałeś mojego tatę? - Był z twoim bratem.
- Dobra. Życzę miłego dnia. - Nawzajem.
O czym ty mówisz? Fisher mówi, że utrzyma się na stałe.
Dzień dobry, chłopcy.
Shel, spraw, żeby posłuchał.
Tato, słuchaj Walta.
- O czym mowa? - Walt nie chce rozwijać firmy.
Co?
Kazałeś mi się przyjrzeć.
Zrobiłem to. Widzę dziury.
Wszyscy inwestują na kredyt, nawet gdy mają tylko 10% wkładu.
Rynek rośnie o 20% rocznie od 1922. Fisher mówi…
Gówno mnie obchodzi, co mówi Irving Fisher!
Nie klnij!
Przepraszam. Fisher może się mylić.
Studiował na Yale.
- Tak? - Tak.
Ludzie się zadłużają.
Rolnictwo dołuje.
Rezerwa Federalna podniosła stopy procentowe o punkt.
Hoover wie, co robi.
Czyli wszyscy wiedzą, tylko ja nie.
Daj spokój. Nie o to nam chodzi.
Walt, rozumiemy. Dla ciebie szklanka jest w połowie pusta.
Każda firma potrzebuje kogoś, kto stąpa twardo po ziemi.
Ale czasem trzeba wierzyć.
Trzeba skoczyć w przepaść, żeby polecieć.
Właśnie tak, tato.
Dobrze. Może…
wstrzymajmy się na kilka miesięcy.
Miesięcy?
Zarząd jest gotowy nas teraz poprzeć.
Mamy zacząć budowę trzech nowych hut. Wiesz, ile kosztowałoby opóźnienie?
- Mam to wyliczone. - Jezu!
Oczywiście, że to policzył.
Walt, nie chodzi o pieniądze. Nie chodzi o rachunki.
Chodzi o to, co robimy. A my budujemy.
- Ze stalą i ludźmi. - Tato.
A dla ludzi
nasz rozwój to kolejne miejsca pracy.
Szansa na amerykański sen.
- Zgódź się. - Shel…
Nie chodzi o zarząd, Rezerwę ani Irvinga Fishera.
Chodzi o ludzi, Walt. O rodzinę.
Chodźcie. Siadajcie.
Cudownie pachnie.
Mój facet potrafi gotować.
Wygląda super, tato.
To nie ostatnia wieczerza. Nie przesadzajcie.
Powiedz ojcu, że czasem może przyjąć komplement.
- Chyba nie posłucha. - Wypiję za to.
Wiemy, na czym stoimy. Walt, nie zapominasz o czymś?
Przepraszam. Chcesz?
Nie musiałeś nic przynosić. Mamy wino.
To tylko pinot z Côte de Beaune, kupiłem po drodze.
Nie mówię o winie. W tym domu modlimy się przed jedzeniem.
- Ale ja piję… - No już.
Dajcie ręce, zamknijcie buzie.
Czekamy na Chloe?
Zjedliśmy dość zimnych kolacji, by nie czekać.
Panie, dziękujemy za twoją szczodrość.
Za posiłek, który dzisiaj zjemy.
No proszę.
Cześć.
- Przepraszam. - Wejdź.
Agent zadzwonił, kiedy wychodziłam i…
- To nic. - Wujek Walt!
Cześć, mała.
Dobrze cię widzieć. Wszystko w porządku?
Nie, jeśli będziesz tak ściskać.
Przepraszam.
Kochanie…
- To pinot? - Tak.
Kochanie, tata odmawiał modlitwę.
Przepraszam. Odmawiałeś modlitwę.
Dobra, podajcie ręce.
Chloe, już.
Ręce.
Dziękujemy, że jesteśmy zdrowi. Pobłogosław potrzebującym.
Otwórz nasze serca na twoją miłość.
Prosimy o błogosławieństwo przez Chrystusa, twojego Syna.
- Amen. - Amen.
Proszę.
Pysznie to wygląda, mamo.
Nie dziękuj mnie. Tata wszystko przygotował.
Brawo, tato!
Jezus pomagał?
Tylko przy chlebie.
Daj spokój, Chloe.
To było dobre.
Byłoby jeszcze lepiej, gdybyś ugotował rybę.
Widziałem twoją okładkę, Chloe.
Pięknie wyszłaś.
Dzięki, wujku.
Ale fotograf był dupkiem.
Nie klnij.
Przepraszam.
Był odbytem.
To była ta sesja dla InStyle?
Nie, Marie Claire.
Widziałeś?
Widziałem.
To piękne zdjęcie, kochanie.
Piękne.
Mogłaś założyć trochę więcej ubrań.
Mogę zakładać dużo mniej.
Będziesz biegać nago.
Ty nosisz gumowy kombinezon i błyszczące buty. To twój fetysz.
Twój brat używa swoich darów, żeby uczynić świat lepszym,
a nie dla uwagi i reklamodawców.
Nie potrzebuję mocy, by przyciągać uwagę i zdobyć pracę,
więc wsadź to sobie w dupę.
- Chloe! - Nie mów tak w moim domu.
„Mój dom, moje zasady, mój Kodeks”.
Nie prosiłam, żeby być twoją córką,
a tym bardziej nie prosiłam o twoje moce.
Te moce nie są dla ciebie, Chloe.
Te moce mają służyć ludziom, którzy nie mieli tyle szczęścia co ty.
Wszyscy mają więcej szczęścia ode mnie, bo nie jesteś ich ojcem.
Chloe!
Przeproś ojca.
- Co? Sam zaczął! - Przeproś.
Już!
Przepraszam.
Dzięki za kolację.
Więcej na żadną nie przyjdę.
Zabrała wino.
Nie. Daruj sobie.
Nie wiesz, co powiem.
Nie jesteś zbyt skomplikowany.
Kiedyś cię za to lubiłam.
Czemu tak do niego mówisz?
Czy ty naprawdę go bronisz?
Oczywiście. Jesteś jego idealnym cieniem.
Nie myśl, że zapomniałem, jak to było mieć go za ojca.
- Traktował mnie tak samo. - To co tu robisz?
Czemu codziennie pozwalasz się tak traktować?
Tata nie będzie tego robić wiecznie. Ktoś musi zostać następnym Utopianem.
- Czemu? - Ponieważ, Chloe…
Utopian coś znaczy. Jest symbolem. Jest…
Jest mitem.
Tata wie, że powinien się nami zajmować, kiedy byliśmy młodsi,
ale tego nie przyzna,
bo to nie byłoby… idealne.
Ktoś musi być symbolem.
Nikt nie dorówna wspaniałemu Utopianowi, Brandon…
nawet tata.
Wiesz co?
Jesteś zazdrosna, że wybrał mnie zamiast ciebie.
Nie jestem zazdrosna.
Przykro mi…
że uważasz, że musisz dźwigać 120 lat tego gównianego bagażu,
żeby tatuś cię znowu pokochał.
Nie musisz.
Wiecie, że wymyślili zmywarki?
Lubię zmywać.
Można czymś zająć ręce i pomyśleć.
Ale wycieranie nie jest takie zajmujące. Może mnie zmienisz?
Jasne.
Będę poza kuchnią, gdybym była potrzebna.
Lepiej, żebym nie była.
Dobranoc.
Nie zmieniła się, odkąd ją poznałem.
Dzięki Bogu nie wszystko się zmienia.
Gdzie się podział Brandon?
Wyszedł z Tectonikiem.
Spędzanie czasu z ojcem chyba już go nie bawi.
Ten chłopak cię ubóstwia.
Jest uparty i zacięty.
Jabłko spadło tuż obok jabłoni, co?
Chyba tak.
- To dobry dzieciak. - Tak.
Ma ogromny potencjał.
Każdy to widzi.
Świat jest pełen dzieci z potencjałem,
którym nie wyszło.
- Nie mieli ciebie. - Powiedz to Chloe.
Niech reszta się namoczy. Chodź, przejedziemy się.
- Dokąd? - Nie masz piwa.
Jest w lodówce.
Nie masz dobrego piwa. Wytrzyj ręce.
Mógłbyś?
Brandon?
Rzadko widzą balującego Paragona. Nie możesz być dla nich miły?
Nie możemy robić wokół siebie szumu.
- Rany. - To daje zły przykład.
Nie wiedziałem, że twój tata tu będzie.
Cofnijcie się.
Wiesz co? Chyba wrócę do domu.
Niektórzy z nas jutro trenują.
Wyluzuj. Nie widzieliśmy się od miesięcy.
Napij się. Dla mnie. Proszę.
Dobra.
Wiem, jak bardzo chcesz być nowym Utopianem
i ile jesteś skłonny poświęcić,
ale twój tata jest wymagającym draniem.
Nic go nie zadowala. Nic nie spełnia jego standardów.
Przecież wiem.
On i reszta oryginalnej Unii nie cierpią nas,
bo musieli przejść przez piekło, żeby zdobyć moce.
Słyszałem tę historię tysiące razy.
Masz rację.
- Nie nasza wina, że tacy się urodziliśmy. - Właśnie.
To czemu dajesz się za to karać?
- Nie poddam się, Barry. - Tego nie mówię.
Mówię tylko…
żebyś pomyślał, z czego zrezygnowałeś, żeby mu zaimponować.
I co z tego masz?
A tymczasem życie cię omija.
Nie cieszysz się każdą chwilą.
Barry! Cześć! Kocham cię!
Nie wiem. Moja siostra chyba korzysta z życia za nas oboje.
I patrz, co z tego ma.
Mówię o tym, bo się o ciebie martwię.
Chcę, żebyś był kolejnym Utopianem.
Ale nie odkładaj życia na później.
Na zdrowie.
SIEDZIBA SAMPSON STEEL
Dziękuję.
W porządku, Jane.
- Pozdrów Walta i ojca. - Jeśli zasłużą.
Pa.
Możesz nie gwizdać tak głośno?
Mało mi łeb nie pękł, a byłem przecznicę stąd.
George!
Stary! Gdzieś ty był?
Z bliźniaczkami Rinsdale. Żeglowaliśmy wzdłuż wybrzeża.
Daleko?
Do Nowej Szkocji, ale jacht zatonął.
Co się stało?
Według Mary poświęcałem za dużo uwagi Margaret.
Albo na odwrót? Nie wiem.
Co tu jest grane?
- O co chodzi? - Giełda padła!
Jeśli masz kasę w banku, wypłać ją!
- Spadł o dwa i ćwierć! - Cholera!
Dzwoń do Greenwalda z National First.
- Nie odbiera. - Dzwoń gdzie popadnie!
- Walt! - Gdzie byłeś?
- Teraz usłyszałem. - Jest źle?
A jak myślisz? Wall Street spłonęło,
został tylko krater.
Spadło o kolejne 0,75!
Mówiłem, że to zły moment.
A teraz jesteśmy tak głęboko w dupie, że znowu widać słońce.
Gdzie tata?
Tato.
Co robisz na dachu?
Spójrz na to miasto.
Nasza stal jest wszędzie.
Tato, daj spokój. Musimy iść.
Zbudowaliśmy tu coś. Stworzyliśmy.
Budynek Prendergasta. Pamiętasz go?
Butch Prendergast.
Miał marzenie. I przyszedł do nas.
Daliśmy mu stal na jego pierwszą fabrykę.
„Chcę robić pudełka”, powiedział. „Wszystko potrzebuje opakowania”.
Całe życie próbujesz coś zbudować.
Budować wyżej, lepiej, szybciej.
Zbudować dziedzictwo.
A nagle okazuje się,
że budowałeś sobie pudło i utknąłeś w środku.
Wszystko kończy w pudle.
No dobrze. Chodź. Musimy iść. Jesteś potrzebny na dole.
No tak.
Chodź.
Powiedz, że zaraz będę na dole.
Dobrze.
Nie! Tato, nie!
Tato!
MĄDROŚĆ
Kiedy ostatnio usiedliśmy przy tym stole
całą oryginalną drużyną?
W sześćdziesiątym którymś.
Tuż przed tym, jak George…
jak Skyfox obrócił się przeciwko nam.
Zastanawiałeś się, czemu to zrobił?
Wiem, czemu to zrobił.
Jest szalony.
Nie.
Był dobrym człowiekiem.
To terrorysta, Sheldon. Porwał wiceprezydenta.
Myślał, że postępuje słusznie.
Tak, Charles Manson też.
Unia Sprawiedliwości.
Te wszystkie trofea, te wszystkie bitwy…
Nie byle co.
W 1929 byłem przekonany, że zwariowałeś, a teraz…
Dziewięćdziesiąt lat.
Dziewięćdziesiąt lat walk z czarodziejami i robotami
i co z tego mamy?
Dużo zmieniliśmy, Shel.
Cóż…
Ruchome piaski.
Co?
Kraj nigdy nie był bardziej podzielony.
Kongres jest zablokowany.
Nikt już nie akceptuje kompromisów.
Przepaść między bogatymi i biednymi jest coraz większa.
Dzieci uczą się chować przed zamachowcem, zanim opanują alfabet.
Naziści robią rozróby na ulicach, Walt.
Sami się tak teraz nie nazywają.
To naziści. Nieważne, jak się nazywają.
Wszystko się wali…
po tych wszystkich latach, pomimo naszego poświęcenia.
Nie musi tak być.
- Gdybyśmy działali bardziej aktywnie… - No dobrze.
…i pomogli rządowi planować działania…
- Tak jak George? - George!
To wbrew Kodeksowi.
Nie zabijamy. Nie dowodzimy. Inspirujemy.
Obywatele sami podejmują decyzje.
I jak im idzie?
Cały czas…
żałuję, że nie zrobiłem więcej podczas II wojny światowej.
Mówisz o nazistach.
Mogliśmy zakończyć wojnę dużo wcześniej…
ocalić tysiące ludzi w Dachau i Auschwitz.
Przerwać rozmowy o bombie atomowej.
A potem?
Zaangażować się w Korei? W Wietnamie? Na Bliskim Wschodzie?
Wyznaczać politykę socjalną i gospodarczą?
Do czego by to prowadziło?
A co ważniejsze, kto by nas powstrzymał?
To byłby koniec wolnej woli.
Niektórzy powiedzieliby, że wolna wola…
doprowadziła świat do upadku.
Skończyły się czasy pomagania poprzez łapanie superzłoczyńców…
Zostały tylko pamiątki…
Nostalgia.
Dzisiejsze zło nie jest takie jednoznaczne.
Nie chodzi o przemytników i gangsterów.
Tylko skorumpowane korporacje, polityków,
cichego odludka z pracy, który właśnie kupił karabin.
Czyli Kodeks nie ma już zastosowania? Tak?
Tego nie mówię.
Pytam tylko, czy nie masz wrażenia, że kręcimy się w kółko?
Czy naprawdę sądzisz,
że zamykanie złodziei za kratkami uczyni świat lepszym i bezpieczniejszym?
Sheldon.
Mamy problem w Nebrasce. To Blackstar. Uciekł z Supermaxu.
Co się dzieje?
Cześć, Ruby.
Unia walczy z Blackstarem, tam za górą.
Z Blackstarem? Jak się wydostał z paki?
Jakoś uciekł. Skąd mam wiedzieć?
Czemu im nie pomagasz?
Jaja sobie robisz? Mam płonące pięści.
On ma serce z antymaterii.
Czekam, aż potężniejsi go zmęczą.
Dołączę na sesję zdjęciową.
Jasne. Niezły plan.
No ba.
Kto tam jest?
Utopian, Lady Liberty,
Brainwave.
Co nie?
- Kto jeszcze? - Flare, Phase Out, Ectoplex, Paragon…
- Brandon jest? - No.
Ponoć coś was łączyło.
Zerwaliśmy parę tygodni temu.
To…
co robisz później?
Kurde! Briggs, uważaj!
Lady Liberty? Pani Sampson!
Pani Sampson, musi pani wstać.
- Idę po tatę. - Nie!
Trzymaj się planu.
Ruszaj!
Barry, uderz go!
Barry!
Walt! Wejdź mu do głowy i wyłącz go!
Próbuję!
Tato.
Tato!
Proszę. Tak lepiej.
Odłączyłem twój umysł od twojego ciała.
Uwięziłem cię w mentalnym malowidle.
Jednym z moich ulubionych.
Przywitaj się z Blackstarem, kochanie.
Cześć, Blackstar.
Spokojnie. To nie potrwa długo.
Lepiej poczekać w cichym miejscu,
aż mój brat i reszta drużyny skopią ci dupę.
Tymczasem może skosztujesz ciasta?
Nie tutaj, przyjacielu.
Tutaj…
jestem Bogiem,
a ty…
masz przeje…
Zaraz wybuchnie!
Nie jest gotowy. Ani trochę.
Może nigdy nie będzie.
Co z tobą?
Nie zabijamy. Nigdy!
Był o krok od wybuchu.
Zabiłby nas i połowę stanu.
Trzeba było wyłączyć jego sprzęt. Wyrzucić w kosmos.
Mogłeś zrobić milion różnych rzeczy.
Wybrałeś najprostszą opcję.
- Myślisz, że to było proste? - Sheldon.
Idź. Zaczekaj w siedzibie Unii.
Skontaktuj się z Supermaxem. Chcę wiedzieć, jak uciekł.
Robi się.
Wszystko dobrze?
Nie.
Nasz syn kogoś zabił.
Po wszystkim, czego go nauczyliśmy, złamał Kodeks.
Shel.
Mamy problem.
UNIA SPRAWIEDLIWOŚCI
Co to ma być?
Wygląda na to, że to ty.
Napisy: Krzysiek Ceran