The Man from Earth.Holocene (2017) 23.976 fps runtime 01:40:07
สวัสดี, ผมชื่อ Richard Schenkman, และผมเป็นผู้กำกับ "Jerome Bixby's The Man from Earth"
ภาพยนต์ที่คุณกำลังรับชม "The Man from Earth: Holocene"
ทีมงานและผม ทำงานอย่างหนัก, เพื่อที่จะมั่นใจว่า ทุกคนบนโลก
ทุกคนที่ต้องการที่จะดูภาพยนต์ ไม่ว่าจะทางสตีม หรือการดาวน์โหลด
แม้แต่การอัพโหลดไฟล์หนังลงบนแหล่งแชร์ไฟล์
แต่ก็เป็นความจริงอยู่ ที่หลายคน กำลังดูภาพยนต์เรื่องนี้แบบฟรีๆ
ภาพยนต์เรื่องนี้ ไม่ได้สร้างโดยไม่มีค่าใช้จ่าย
ทีมงานหลายสิบคน ทำงานหลายเดือน หรืออาจจะเป็นปี, และพวกเขาสมควรได้รับค่าจ้าง
เหมือนอย่างที่คุณได้เงินจากงานที่คุณทำ, ไม่ว่าจะเป็นงานอะไร หรือแบบไหน
นั่นทำให้ผมจะยินดีอย่างยิ่ง ถ้าคุณจะเข้าเยี่ยมชม manfromearth.com
และบริจาค เท่าไรก็ตามแต่
ถ้าคุณดูภาพยนต์เรื่องนี้ โดยไม่บริจาค หรือ จ่ายเงิน
มันก็เป็นการทดสอบคนทั้งโลก ในเรื่องความมีเกียรติ
เรากำลังถามผู้คนว่า "ถ้าคุณดูหนัง แล้วคุณชอบมัน"
"คุณจะจ่ายเงิน ให้คนที่ทำหนังโดยตรงหรือไม่"
ขอบคุณสำหรับการสนับสนุน, หวังว่าคุณจะชอบ "The Man from Earth: Holocene"
The Man from Earth: Holocene
สาวก่อนประวัติศาสตร์ แจ่มจังว่ะ
- เป็นฉันคงจีบ. - อืม พนันว่าแกคงจีบแน่.
- ดู หมอนั่นสิ. ยังกะครึ่งคนครึ่งลิง.. - เขาเหมือนกับเรานะล่ะ
เผ่าพันธุ์ โฮโมเซเปี้ยน. ไม่ต่างกับเราทั้งทางพันธุศาสตร์, ชีววิทยา
กระทั่งอยู่ในยุคทางธรณีวิทยาเดียวกันกับเรา. the Holocene.
เริ่มจากหลังยุคน้ำแข็ง (11,700 ปีก่อน)
ความจริงคือ โครมันยอง เป็นคำเรียกเก่า ไว้แยกชาวยุโรป ออกจากชาวแอฟริกา
นึกอะไรออกไหม?
พวกเขามีความหวังและความกลัวแบบเดียวกับเรา. ผูกพันธ์กับครอบครัวและกลุ่ม
และจริงๆ ฉันคิดว่า พวกเขาผูกพันธ์กับกลุ่ม แน่นแฟ้นกว่าเรา. และอื่นๆ
เอาหล่ะ มาคิดกัน. ถ้าชายคนนี้ยังมีชีวิตจนถึงทุกวันนี้..
เขาคงจะแก่งั่ก
มาคิดว่า ส่วนใหญ่จะอยู่ได้ไม่ถึง 32 ปี
เขาจะต้องซาบซึ้งกับยาปฏิชีวนะ, และรองเท้าวิ่ง
แต่เขาจะคิดยังไงกับสิ่งที่เราทำกับโลกนี้
ครอบครัวที่เขายอมตายเพื่อปกป้องรักษา
บัดนี้กลายเป็นพวกที่ติดโซเชียลมีเดีย มองเห็นแต่ตัวเอง
ที่ห่างไกลจากมุมมองของเขา, จนกระทั่งเหมือนกับ...
- มนุษย์ต่างดาว. - อาจารย์พูดถึงเอ็งนะเพื่อน
ขอโทษครับ
- มาพูดถึงเรื่องเครื่องมือกันเถอะ. - มือถือเอ็งอ่ะ.
เครื่องมือที่เรียบง่ายที่สุด คือ เครื่องมือหิน
และด้วยขวานหิน เราสามารถใช้กระเทาะ สร้างของแหลม.
เศษหินแหลมใช้สำหรับเลาะหนังสัตว์.
ใกล้เสร็จรึยัง?
ยังไม่ใกล้เลย.
- ถ่ายรูปเอาได้ป่ะ. - อาจารย์ไม่ได้สั่งมายังงั้น.
ศาสตราจารย์ Shulman อยากให้เรา แยกลักษณะกระโหลกที่แตกต่างกัน
Paranthropus Boisei (มนุษย์หินแอฟริกาตะวันออก) กับParanthropus Robustus (มนุษย์หินแอฟริกาตอนใต้)
- คุณพระ!!. - อะไร?
นั่น ศาสตราจารย์ Young. เค้ามาทำอะไรที่นี่?
ศาสตราจารย์ Kittriss พานักศึกษามาทัวร์.
ออ, แล้วจารย์แกติดมาด้วย. น่ารักจุง
ไม่เอาน่า, Tara, พวกเค้าอยู่ด้วยกันนะ. ล่ะอีกอย่างจารย์แกยังกะ อยู่มาเป็นพันปีล่ะ
40 อย่างมาก. บวกกับจารย์ Kittriss ยังดูดีอยู่. ชั้นจะขยับกระชับพื้นที่หน่อย
มาป่ะละ?
อืม, ก็ได้.
ศาสตราจารย Young, ไง, เจ๋งดีที่เจอคุณ.
- Isabel กับนู๋ เรากะลังค้นคว้า. - เราเรียนเรื่องการเปลี่ยนแปลงทางโครงสร้างมนุษย์ยุคแรกๆ.
สเก็ตกระดูกต้นขากับขากรรไกร?
ได้, เริ่มจาก.
กระหม่อมเล็กกว่า. เบ้ากระโหลกลึก.
กรามบนใหญ่, แต่ฟันเล็ก?
- Homo Habilis (มนุษย์ก่อนประวัติศาสตร์ 2.1-5 ล้านปีก่อน). - ยอดเยี่ยม. / - เดี๋ยวก่อน.
- คุณสอนศาสนาเปรียบเทียบนินา. - ประวัติศาสตร์มนุษย์มันเยอะกว่าศาสนานะ, Tara. / - แน่สิ
เรากำลังจะไปดื่มกาแฟ. สนใจมากับเรามั้ยคะ?
ผมว่าจะหาอะไรกินกับศาสตาจารย์ Kittriss หลังเธอสอนเสร็จนะ. แต่ขอบใจนะ.
จารย์ชอบพวกโครมันยองเหรอคะ?
อ่า, พวกนี้มันมีเรื่องเยอะแยะอ่ะนะ, แต่ผมชอบงานเขียนผนังถ้ำมากกว่า.
นู๋ด้วยค่ะ, มาถ่ายรูปกันเถอะค่ะ.
อ่า Isabel...
Carolyn บอกผมว่า คุณสนใจจะยืมหนังสือ. มาเมื่อไหร่ก็ได้นะ. ชอบอันไหนก็เอาไป. แต่ถ้าอันไหนผมยังไม่ได้อ่าน. อาจจะยังไม่ให้ยืม.
ขอบคุณค่ะ ศาสตราจารย์ Young.
ดีล่ะ, เจอกันในคาบเรียนนะ.
"ผมชอบงานเขียน"
- เค้าน่าจะรู้มากกว่าคนในพิพิธภัณฑ์. - เค้าเรียก ภัณฑารักษ์.
ความหมายของชั้นก็คือ....เค้าฉลาดมากๆเลยอ่ะ.
แถมก้นเด้งอีกตะหาก.
CHICO, CALIFORNIA
ไง ที่รัก. - ไง
ว่างๆคุณน่าจะมาวิ่งกับฉันนะ.
- วิ่ง หนีจากอะไรล่ะ? - ให้หุ่นดีตังหาก
ฉันอยากอาบน้ำ. อยากมาถูหลังให้ฉันมั้ยคะ?
แน่นอน. ยังไงซะ.
เป็นยังไงบ้าง? มีเด็กอัจฉริยะโผล่มาให้ฉันมั้ย?
คุณหมายถึง, เด็กที่สามารถเขียนเรียงความ? ยังจำได้ไหม สมัยที่เด็กอยากเข้ามหาลัย เพื่อที่จะได้เรียนรู้มากขึ้น?
เดี๋ยวนี้ เด็กๆ แค่อยากจะเข้ามหาลัย เพื่อไปทำงาน ใน Silicon Valley. เฉพาะคนเก่งๆ นะ.
ไม่รู้สิ. คุณคิดว่าในรอบ 20 ปีมานี้ เด็กเปลี่ยนไปแค่ไหนล่ะ.
ผมตรงนี้เริ่มหงอกแล้ว. ฉันชอบนะ.
แต่ถ้ามันกวนใจคุณ. ก็ไปย้อมซะ. ฉันไม่บอกใครหรอก.
คุณคิดว่า Mohammed ย้อมผมมั้ย?
เห็นมั้ย? ถ้าผมขาวแล้วยังเผยศาสนาได้, แล้ว..
ไม่มีใครสังเกตุหรอก นอกจากคุณ.
เขาไม่แก่ลงเลยนะ ในช่วงสิบปีมานี้. สาวๆทั้งคณะอยากจะรู้เคล็ดลับใจจะขาด.
- พวกเหล่อนอยากจะรู้แค่นั้นจริงเหรอ, Edith? - โอ้ หยุดเถอะ Harry.
เปลี่ยนไปเรียนอย่างอื่นสิแม่ ถ้าแม่เบื่อชั้นเรียนเต้นซุมบ้า.
มันไม่เกี่ยวว่าแม่จะทำอะไร, หมอบอกให้แม่....
นู๋ไม่ได้จู้จี้นะ. แม่ตะหากที่เป็นคนบ่น.
นู๋ต้องเข้าเรียนแล้วอ่ะ. ไม่งั้นเดี๋ยวสาย
เอาอย่างงี้มั้ยแม่. ต่างคนต่างดูแลตัวเอง แฟร์มั้ย?
อีกแล้วเหรอ?
แม่ชั้นใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับ การดูแลพ่อที่ป่วย แล้วตอนนี้...
คุณพระ, Isabel. เธอจะหยุดเวลาตลอดกาลไม่ได้นะ... ควรจะพอได้แล้วล่ะ.
นี่ชีวิตเธอนะ, ใช่ม่ะ? สุดท้ายแล้ว?
ไม่ค่ะ, นู๋ขอโทษ. รักแม่นะ.
แล้วนู๋จะโทรหาใหม่นะ. บาย.
เธอทำหน้าที่ลูกสาวได้ดีกว่า... ที่ฉันจะสามารถทำได้นะ.
ไง พวก. ฉัน Matt Douglas จากรายการ Primal Kickboxing.
มาเริ่มกัน.
เริ่มเลย. พร้อมรึยัง? เอาแบบสบายๆนะ.
เรามาจัดท่าทางกัน. สิ่งแรก ผมจะเริ่มจากเตะก้านคอ.
แล้วตามด้วยต่อยอีกสองหมัด.
เอานะ, ตั้งสติ, พวก.
ว่าไง.
เอาจริงดิ, พวก. ทำไมชั้นต้องมารอด้วย, หา?
โอ้, โทดที พวก. กะลังไปข้างล่างเด่วนี้เลย.
5. 4.
3.
2.
1. บู้ม. เห็นม่ะ เร็วป่าว?
เยี่ยมไปเลย. ไม่เห็นเลยนะเนี่ย, ไวยังกะ เดอะแฟลส (The Flash).
ไปกัน, อย่าช้า.
"CHICO COMMUNITY COLLEGE"
- ขอให้ราบรื่นนะ ศาสตราจารย์. - คุณด้วย ที่รัก.
พวกเราถูกเผาไหม้. เราทุกคน. ลุกโชนด้วยความอยาก.
พวกเรารุ่มร้อนด้วยกิเลส ที่พระพุทธเจ้าเรียกว่า อกุศลมูล
โลภะ. โทสะ. โมหะ.
เว้นแต่ พระพุทธเจ้าสอนว่า เราสามารถเปลี่ยนสิ่งเหล่านั้นได้.
เปลี่ยน โลภะ เป็น อโลภะ ความไม่อยากได้ (ความเกื้อกูล)
เปลี่ยน โทสะ เป็น อโทสะ ความไม่คิดประทุษร้าย (ความเห็นอกเห็นใจ)
เปลี่ยน โมหะ เป็น อโมหะ ความไม่หลง (ความฉลาด)
พระพุทธเจ้า กล่าวว่า สิ่งอัศจรรย์ ล้วนอยู่รอบตัวเรา ตลอดเวลา
ความเป็นจริงคือ เราอยู่ตรงนี้, ที่นี่, ในห้องนี้, ก็เป็นเรื่องอัศจรรย์แล้ว.
พระพุทธเจ้าไม่เป็นพวกปากว่าตาขยิบ เหรอครับ?
แน่ล่ะ, เขาสละทรัพย์สิน, มรดก, แล้วสอนให้พวกเราอยู่แบบเขียมๆ
แต่สุดท้ายแล้ว เขาอ้วน อ้วนมากๆ อ้วนเป็นตุ่ม. ใช่ม่ะ พวกเรา.
คุณกำลังพูดถึงรูปปั้นพระอ้วนๆ ที่เห็นในไชน่าทาวน์ใช่ไหม.
รูปปั้นพระที่เป็นชาวเอเชีย, ใช่ไหม. - อ่า ใช่มั้ง.
- แล้ว..... - นั่นไม่ใช่พระพุทธเจ้า.
- หมายความว่าไง? - อ่า ลองคิดดูก่อนสิ.
เจ้าชายสิทธารถะ เป็นคนอินเดีย. อยู่แถวเนปาล.
พระจากจีน, เดินทางมาอินเดีย, รับเอาพุทธศาสนากลับไปเผยแผ่ที่จีน.
ผสมกับลัทธิเต๋า. โกนผม, ห่มผ้า...
พระจีนอ้วนๆ หน้าตาใจดี นั่น เรียกว่า ปู้ไต้ (พระสังกัจจายน์).
พระพุทธเจ้าจริงๆ แล้ว เป็นคนธรรมดา, มีร่างกายธรรมดา, มีผม.
- แต่เขาเป็นพระเจ้า. - เปล่า.
ไม่เคยบอกว่าเป็นพระเจ้า.
แค่คนที่ครุ่นคิดอย่างหนัก ถึงความเป็นมนุษย์ แล้วตรัสรู้.
เหมือนพระเยซู. แต่ไม่มีผมยาวสีบลอนด์ และตาสีฟ้า.
- แต่พระเยซูไม่ได้เป็นแค่มนุษย์. - ไม่ใช่เหรอ.
พระเยซูเป็นพระบุตรของพระเจ้า. ตายแล้วฟื้นคืน. ทำให้เรารู้ถึงความศักดิ์สิทธิ์.
คุณรู้เอง, หรือเพราะมีศรัทธา? เรารู้สิ่งที่เราพิสูจน์ได้.
พระเจ้าอยู่เหนือการพิสูจน์, หลักคิด หรือ เหตุผล.
เราเชื่อในพระเจ้าและพระเยซูผ่านทางศรัทธา... มันต่างจากความรู้.
เรารู้ว่า พระเยซูมีอยู่จริง. เนื่องจากมีหลักฐานทางประวัติศาสตร์. และผมมีศรัทธาว่าพระองค์ศักดิ์สิทธิ์.
นักบุญ Aquinas กล่าวว่า การกระทำของพระเจ้า อยู่เหนือธรรมชาติ. จงขอแล้วเจ้าจะได้รับ.
Siren Kierkegaard (นักปรัชญาชาวเดนมาร์ก) กล่าวว่า จงก้าวข้ามศรัทธา.
นั่นคือ การเลือกที่จะกระทำการต่างๆด้วยตัวเอง.
Kierkegaard เรียกร้องมากขึ้น. เข้าใจไหม? เขาเบื่อที่ ผู้คนไม่ทำอะไรเลย นอกจากพล่ามเรื่องศาสนาไปวันๆ.
หวังว่าเขาจะไม่ได้พูดถึงชั้นเรียนนี้, แต่ว่า เรายังอยู่ที่หัวข้อเรื่องพระพุทธเจ้า ไม่ใช่เหรอ?
- พวกเขามีความเหมือนในหลายๆอย่าง, พระเยซูและพระพุทธเจ้า. - ยังไงล่ะ?
อ่า...มีความคล้ายคลึงกันในเรื่องปรัชญา.
ทั้งคู่สอนเรื่องกฏทองคำ, ว่าเราควรเอื้อเฟื้อ และไม่ตัดสินผู้อื่น.
แต่พระพุทธเจ้าสอนว่า อย่าเชื่อเพราะแค่ว่ามันถูกเขียนไว้.
ส่วนพระเยซูบอกให้ยอมรับในศรัทธา. นั่นล่ะที่แตกต่าง.
- ส่วนเรื่องของบาป. พระเยซูทรงทนทุกข์บาปแทนเราทั้งหมด. - ในขณะที่พระพุทธเจ้ามุ่งเน้นไปที่การขจัดบาป
- ขจัดความอยาก. - ซึ่งเป็นต้นตอของบาป. เห็นม่ะ ชั้นเข้าฟังนะ.
เอาล่ะ. คาบต่อไป เราจะพูดถึง นิพพาน.
แล้วต่อท้ายสั้นๆ ด้วยศาสนาเชน. คล้ายๆ ศาสนาพุทธ แต่สนุกน้อยกว่า.
ผู้หญิงเชนต้องกลับมาเกิดใหม่ เป็นผู้ชาย ถึงจะได้รู้แจ้ง
เราต่างรู้ว่าน่าจะมีทางอื่น. สวัสดี.
- สุดยอดเลย. - ไม่เห็นจารย์พลิกดูโพยเลย. ยังกับ, รู้ทุกอย่างเลย.
ฉันสอนมานาน-นานแล้วหล่ะ.
ไหนๆ ก็จะหมดเทอมแล้ว, เราจัดมื้อค่ำมังสวิรัติแบบพุทธ. จารย์สนใจมั้นคะ?
- ขอบใจที่ชวนนะ แต่...คงไม่ล่ะ. - ยุ่งเหรอคะ?
ผมดีใจนะที่ชวน.
ยังไงก็ตามแต่, พระพุทธเจ้ากินเนื้อได้.
พระองค์ไม่เคยบอกว่าต้องกินมังสวิรัติ. พระองค์แค่ไม่อยากเห็นสัตว์ถูกฆ่า.
- นั่นไง, แต่รู้มั้ย เบค่อนนะ. - เบค่อน โดนัท. สุดยอดการคิดค้น.
- ชั้นไม่รู้เลย. - เหรอ ไม่รู้เลย? เค้ารู้กันหมดล่ะ.
- แล้ว จารย์จะมามั้ย? - Isabel ชวนแล้ว ใช่ม่ะ?
- เดี๋ยวลองใหม่. - ไม่น่าเชื่อเลยว่าชั้นเรียนจะจบแล้ว.
เทอมหน้า จารย์แกจะสอน ศาสนา Abrahamic (ศาสนายิว,คริส,อิสลาม) และศาสนาบูชาไฟ (Zoroastrianism)
- ศาสนาในพระคัมภีร์เจ๋งจะตาย. - นายน่าจะรู้นะว่าฉันหมายถึงอะไร. แค่...
- เขาน่าจะสอนศาสนากรีก(Hellenistic). - ช่าย ซุสกะเฮอร์คิวลีส เจ๋งจะตาย.
- ช่าย, ปัญหาเดียวก็คือ เค้าสอนแต่ศาสนาจริงๆ นะ Liko. - นายคิดว่ากรีกกับโรมันไม่มีอะไรเลยเหรอ?
ชาวคริสเตียนรับเอาวัฒนธรรมครึ่งนึงจากพวก Pagans. รึนายอยากกลับไปเป็นคริสเตียนตอนแรกๆ.
เอาล่ะพวกนาย..ช่วยตั้งใจหน่อย. เรื่องสำคัญคือ ชวนศาตราจารย์ Young มากินมื้อค่ำ.
- มีอะไรอีกเยอะ ที่จารย์รู้แล้วชั้นอยากศึกษาด้วย. - ชั้นด้วย.
- แล้วเราจะทำไงให้แกมา? - ชั้นว่า Tara มีความคิดดีๆ.
- คิดลึกน่า Liko. - ปล่อยเธอเหอะ.
- งั้นเธอจะไปปาร์ตี้ Delta Psi ทีหลังอะดิ? - พวกนายนี่จริงๆเลย.
- ช่าย. คนจริงขิงปาร์ตี้. - Liko, อะไรของนาย เป็นเด็กห้าขวบเหรอ?
ไม่, ชั้นไม่อยากเมาคืนวันพุธนะ, ขอบใจ. เด็กน้อยจริงๆ พวกนาย.
นายแพ้ว่ะ, ชั้นไป. แล้วนายล่ะพ่อนักบุญ?
นักบุญคนนี้มีเรียนไบเบิ้ลวันพุธ. ความจำสั้นจริงนะ นายนะ.
ไม่รู้สิ. คำถามว่าไงนะ?
- John, ดีใจนะที่เจอคุณ. - Dr. Parker. เรามีนัดหมายกันรึเปล่า?
ผมอยากจะแชร์ช่วงเวลานี้กับใครซักคนนะ, และคุณเป็นคนนั้นที่จะผมอยากให้ร่วมยินดีด้วย.
ผมได้มาจากตลาดนัดนะ. นี่มันเหล้าสก๊อตอายุ 75 ปีได้นะ
จ่ายแพงไปหน่อย, เรื่องก็คือ.
สามีของผู้หญิงคนนี้ซื้อมาจากสก๊อตแลนด์ ช่วงยุค 60, และเก็บไว้ฉลองในช่วงเวลาพิเศษ.
- เก็บไว้นาน นานมาก.. - และไม่เคยมีช่วงเวลาพิเศษ.
จากนั้น ผู้ชายตายเมื่อหลายเดือนก่อน, ตอนนี้ผู้หญิงคนนั้น เลยขายของ แล้วเดินทางไปคอสตาริก้า.
นี่คือตอนเด็ด. ผมกลับบ้านแล้วได้ข้อความ จาก Kitty กับ Ron.
เธอคลอดลูก. ผมกลายเป็นคุณตา.
ยินดีด้วย Gil. ยอดเยี่ยมมาก.
- วาระพิเศษ? - ใช่แล้ว, ใช่จริงๆ.
- แด่หลานที่เกิดใหม่. - เชียร์, เชียร์.
โอ้ โอ้ย.
- มัน... - ห่วย.
ไม่เคยดื่มอะไรอย่างนี้มาก่อนเลย.
แสดงว่าไม่มีอะไรอยู่ค้ำฟ้า. กระทั่งวิสกี้ยังเสียได้.
ใครจะรู้ล่ะ?
หลานนะ, John.
ในแง่นึง มันยอดเยี่ยมเลยนะ. แต่อีกแง่นึง, เออ...
ผมโคตรแก่เลย.
วันนึง, เขาจะโตขึ้น, เริ่มเดิน, เริ่มพูด..
แล้วผมก็เข้าใกล้ความตายไปอีกวัน.
อีกแก้วไหม?
เอาไงเอากัน.
คุณพระ.
ห่วยแตกจริงๆ.
ผมคงจะไม่คร่ำครวณ. นี่ล่ะชีวิต.
นะ, ชีวิตก็แค่นี้.
คุณเสียใจมราไม่มีลูกไหม, John?
เออ..ผมขอโทษ. ไม่ได้ตั้งใจนะ.
ไม่เป็นไรหรอก. เรื่องนีพูดยากนะ.
ทำไมจะไม่ล่ะ.
อืม, ไปหาอะไรจริงๆดื่มดีไหม.
ไม่ได้นะ. ผมต้องกลับบ้านไปทำอาหารเย็นให้ Carolyn.
แต่ ยินดีด้วย ด๊อกเตอร์ Parker. ผมดีใจกับคุณด้วยตริงๆ.
ไม่ได้ล็อค.
ของ Carolyn? วางไว้โต๊ะกาแฟน่าจะได้.
เออ, เกี่ยวกับหนังสือที่พูดไว้...
มันอยู่ที่กองหนังสือ. หยิบที่อยากได้เลย.
เรื่องมื้อค่ำ จารย์คิดว่าไงคะ? คุณพาศาสตราจารย์ Kittriss ไปด้วยได้นะ.
ขอคิดดูก่อนนะ.
ขอบคุณค่ะ ศาสตราจารย์.
- โอ้, ฝากราตรีสวัสดิ์ คุณ Kittriss ด้วยค่ะ. - ออ ได้.
- หอมจัง. - ขอบใจ.
มันยากที่จะหาอาหารที่ไม่มีสารปรอท, หรือฟาร์มที่ไม่ใช้น้ำที่ปนเปื้อน.
- ขอบคุณพระเจ้าที่เรามี Pop Tarts. - ความอัศจรรย์อยู่รอบตัวเรา.
- วันนี้คุณเป็นไงบ้าง? - เหมือนเดิมๆล่ะ ที่เด็ด คือ.
สุดสัปดาห์นี้ ผมว่าจะออกไปล่าสัตว์. เริ่มจะลืมแล้ว ว่าเนื้อจริงๆรสชาตเป็นยังไง.
ฉันคิดว่า เราจะไปงานของ Hillary กับ Rob.
ช่วงหลังเธอรู้สึกย่ำแย่นะ, แล้วเราคิดว่างานปาร์ตี้น่าจะช่วยเธอได้.
งานปาร์ตี้ช่วยให้เธอสดใสขึ้นนะ.
อย่างที่รู้นะ.. ผู้คน. หัวเราะ, ร่าเริง.
ไม่รู้สินะ. ผมอยากอยู่เงียบๆคนเดียวนะ.
- คุณนะอยู่คนเดียวมาตลอดนะ, John. ไม่ลองอะไรตรงข้ามบ้างล่ะ? - ผมลองแล้ว.
ไม่ค่อยได้ผลนะ.
ก็ได้.
ชั้นจะไปเปลี่ยนชุด.
คุณพระ, เธอทำชั้นตกใจ.
เธอไม่ได้พลาดอะไรหรอก. งานปาร์ตี้เดิมๆ คนเต็มห้อง แล้วสาดเบียร์ไปทั่ว.
- เล่าเห็นภาพเลย. - ส่วนใหญ่อ่ะนะ. นั่นอะไรอ่ะ?
- หนังสือเกี่ยวกับมนุษย์ยุคต้นๆ ที่ยืมจากศาสตราจารย์ Young. - แล้วเรื่องนั้นล่ะ?
ก็ชวนกินมื้อค่ำ. บอกว่าเขาสามารถพา ศาสตราจารย์ Kittriss ไปด้วยได้.
เพื่ออะไรล่ะ? อย่างสุดท้ายที่เราต้องการ ต้องผู้หญิงอีกคนนะ.
เอาเถอะ, คนนี้ Jenkins เป็นนักโบราณคดี ที่มีผลงานภาคสนามมากมาย
หนังสือนี้สุดยอด. แต่สันหนังสือ ยังไม่เป็นรอยเลย ขนาดมีรอยเซ็นต์.
เขาน่ารักนะ. หรือเปล่า.
"แด่เพื่อนรัก John Oldman". เดี๋ยว. อะไรนะ?
นั่นสิ. ใช่มั้ย? เป็นมุขรึเปล่า "ตาแก่" (Old man) แทนที่จะเป็น "หนุ่ม" (Young)?
นี่ยังแต่ พฤษภาคม 2007. ตอนนั้นศาสตราจารย์ Young น่าจะประมาณ 30 ต้นๆ เอง.
นั่นสิ. เราไม่เรียกคนหนุ่ม ว่า ตาแก่, เหมือนที่เราไม่เรียกคนตัวโต ว่า จิ๋ว.
- แต่นี่ไม่ใช่ "ตาแก่". มันเป็นนามสกุล "Oldman". - แล้วนี่อาจจะเป็นหนังสือของศาสตราจารย์ Kittriss.
- แล้วตา Jenkins นี่เป็นใครล่ะ? - ลองค้นเน็ตอยู่สิ.
ไหนดูซิ. Arthur M. Jenkins.
สอนที่ Santa Clarita University. งานขุดโบราณคดีเป็นตัน.
โอ้. รางวัลวิชาการ. เก้าลอเก้า.. เขียนหนังสืออีกหลายเล่ม.
แต่เล่มสุดท้าย....
อะไรนะ?
"The Longest Night: My Conversation with the Man From Earth" (ค่ำคืนยาวนาน กับการสนทนากับมนุษย์อายุยืน)
เกี่ยวกับคืนที่เขาใช้เวลาสนทนากับอาจารย์มหาลัย ชื่อ John Oldman ที่อ้างว่า มีอายุ 14,000 ปี.
ส่วนผลตอบรับ คือ พูดได้ว่า เละ
"ค่ำคืนยาวนาน เป็นเรื่องไซไฟไร้สาระ, แต่คนเขียน ดันบอกว่าอ้างอิงจากเรื่องจริง"
"และสูญเสียความน่าเชื่อถือทางวิชาการ ทั้งหมดที่เคยมี"
โอ้, ดูอันนี้ "ลบหลู่ทั้งคนที่นับถือศาสนา และไม่นับถือศาสนา"
Jenkins ขอให้เราเชื่อว่า พระเยซู ผู้เป็นศิษย์ของ พระพุทธเจ้า เดินอยู่ท่ามกลางเรา...
ปกปิดตัวตน เป็นอาจารย์มหาลัย วัยกลางคน ที่หล่อเหลา
นี่ยังกับ ศาสตราจารย์ Young. เขารู้ทุกอย่างเกี่ยวกับศาสนาพุทธ.
ช่าย, แต่ พระผู้ช่วยให้รอด. พระเยซู นินะ?
เขาเป็นได้แน่นอน. พระเยซูแบบส่วนตัวเฉพาะของฉัน.
เราต้องไปหาหนังสือเล่มนั้นแล้วหล่ะ.
ยังกับโจรตอนกลางคืนเลยล่ะ.
ผมคงไปปลุกคุณ, ขอโทษที. คงฝึกมาไม่พอ.
ที่ทำลับๆล่อๆ.
หลบๆซ่อนๆ.
ต้องไปจริงๆเหรอ? เราน่าจะใช้เวลาวันหยุดบนเตียง.
- แล้วไปงานเลี้ยงของ Hillary กับ Rob. - ก็แลกกัน, ไม่ใช่เหรอ?
ผมสับสนวุ่นวายนะ, Carolyn.
- ไม่ชอบเลย ตอนที่คุณไม่อยู่. - ผมรู้, มันมีบางอย่าง.
บางอย่างที่ไม่ถูกต้อง. แล้วผมไม่เป็นผมอย่างที่ผมเคยเป็น.
มันเรียกว่า "แก่ตัว" ไง.
แต่ถ้าคุณยังยืนยันที่จะเดินเข้าไปในป่า ยังกับมนุษย์ถ้ำ.
คงจะดีกว่าคนอื่นที่เป็นวิกฤตวัยกลางคน แล้ว...
ซื้อ มอร์ไซด์ เอาเด็กมหาลัยมาซ้อนท้าย.
ผมน่าจะออมเงินไปซื้อ มอเตอร์ไซด์ดูคาติ
แล้วเจอกันนะ.
- ไง. - เข้ามาสิ.
ไง, Liko.
- พวกหนูอยากได้อะไรกินเล่นไหม? - โอ้ ไม่ล่ะแม่ เราโอเคอยู่.
- เฮ้, ฉันอยากกินนะ, คุณนาย Nichols. - นู๋ด้วยค่ะ.
- พวกเขาล้อเล่นนะ ขอบคุณครับ แม่. - ขอหน่อยไม่ได้เหรอ เพื่อน.
เธอน่ารักดีนะ, ยังไงก็เถอะ.
- เอาล่ะ มีเรื่องโลกแตกอะไร? - เออ เราไป...?
ผมขอแตงดองกะมัสตาร์ดนะครับ.
ทุกอย่างโอเค แม่.
เอาหล่ะ, ว่าไง?
ร่วมสิบปี, คนๆนี้ Arthur M. Jenkins...
สอนที่ Santa Clarita University ร่วมกับศาสตราจารย์ประวัติศาสตร์ ชื่อ John Oldman.
คืนนึง นาย Oldman รวบรวมเพื่อนๆศาสตราจารย์ แล้วบอกพวกเขาว่า เขามีชีวิตอยู่มา 14,000 ปี.
เกิดมาเป็นมนุษย์ถ้ำ, แล้วเป็นอมตะ. รู้จักกับ Columbus, Vincent Van Gogh, เรื่องราวพิลึกพิลั่น.
ส่วนใหญ่จะใช้ชื่อ John, เปลี่ยนนามสกุลไปเรื่อยๆ.
อยู่ที่นึงไม่เกินสิบปี, จนคนรอบๆ เริ่มรู้ตัวว่า เขาไม่แก่ลงเลย.
มีตัวตนร่วมร้อยตัวตน, รวมทั้ง......รอแป้บนะ.
- Jesus of Nazareth. - เด่ว อะไรนะ?
- เขามีชีวิตมาพันปี, ไม่แก่ ไม่ตาย, เดินทางไปเรื่อยๆ... - แล้วไปเรียนกับพระพุทธเจ้า.
จนมาวันนึง เขาตั้งร้านขายของ ที่ Jerusalem แล้วเริ่มเทศนาสั่งสอนผู้คน.
เก้าลอเก้า, โดนตรึงกางเขน, แผลได้รับการรักษา, หลบอออกไปเงียบๆ แล้ว...
เรามีศาสนาคริสต์. โดยบังเอิญ.
หมายความว่าไง เก้าลอเก้า แล้วเรามีศาสนาคริสต์? มันไม่ใช่ยังงั้น...
มันเป็นนิยายวิทยาศาสตร์, ใช่ม่ะ? คนเขียนนิยายเกี่ยวกับพระเยซู ตลอดล่ะ.
เธอน่าจะได้เห็นที่เขาเขียน เกี่ยวกับ Kirk กับ Spock (Star Trek). อันนั้นนะเด็ดนะ. ถ้านายไม่ว่ากัน?
แต่คนเขียนบอกว่า มันเป็นเรื่องจริงนะ. เห็นป่ะ? เขียนตรงเนี่ย, อ้างอิงจากเรื่องจริง.
โอ้, มันเลยเป็นเรื่องจริงงั้นสิ.
- เรื่องเอเลี่ยนลักพาตัวยังมีเยอะแยะที่บอกว่า อ้างอิงจากเรื่องจริง. - ฟังนะ, ชั้นไปตรวจเรื่องนาย Arthur Jenkins.
เขาดำรงตำแหน่ง ศาสตราจารย์โบราณคดี, ตีพิมพ์หนังสือเป็นตั้ง. ของจริง.
แล้วพอเล่มนี้ออกมา เขาโดนเยาะเย้ยไปทั้งวงการ.
- ไม่แปลกใจเลย. - จนเขาไปค้นข้อมูล.
จนเจอว่า John Oldman ที่เขารู้จัก ไม่เคยมีตัวตน จนกระทั่ง 2001. ก่อนหน้านั้นไม่เคยโดนเอ่ยถึงเลย.
คนอ้างอิง, ใบขับขี่, ใบกำกับภาษี. ทุกอย่างเป็นของปลอมหมด.
Jenkins ตามไปตรวจสอบมหาลัยเก่า ที่เขาสอนโดยใช้ชื่ออื่น.
John Magdel และ John Permian
Magdel? Magdelanian?(ประวัติศาสตร์ยุโรปช่วง 17,000-11,500 ปีก่อน) ส่วน Permian ฉันไม่รู้ว่าคืออะไร?
การสูญพันธุ์ครั้งใหญ่ ครั้งแรก(The first Great Extinction), ช่วง 200-50 ล้านปีก่อน.
ทั้งคู่ใช้ตัวตนปลอม, แล้วหนีหายไปหลังจากใช้ชีวิตมา 10 ปี.
จากการอธิบายรูปพรรณ, John Oldman, John Magdel, John Permian, หน้าตาคล้ายๆ กัน.
บันทึกใบขับขี่ของ Oldman สาบสูญไป หลังจากเขาหายไป 2 วัน.
Google ดูแล้ว อย่างเดียวที่พูดถึงเขามีแค่ หนังสือเล่มนี้เล่มเดียว.
ถ้านาย Oldman คนนี้มีจริง, ประวัติของเขา จะหายไปทุกครั้งที่เขาเปลี่ยนตัวตน.
เข้าใจได้อยู่นะ, อยู่มาล้านปี, ถ้าจะให้ตามตัวไม่เจอ ก็ต้องย้ายที่ไปเรื่อยๆ.
- Philip, เราไม่ได้จะขัดใจนายนะ. - เปล่า ฉันไม่ได้ขัดใจ.
รู้, ชั้นรู้. คือนาย, แบบศรัทธานะ.
เอาล่ะ, ฉันรู้นะว่าโลกไม่ได้แบน, และมันมีมากว่า 6 พันล้านปีแล้ว.
แต่ฉันเชื่อมั่นศรัทธาในพระเยซูนะ ท่านใช้ชีวิตและตายเพื่อบาปของเรา.
Philip... นายรู้ใช่มั้ย ว่ามีคนอีกเป็นล้านๆ ที่ไม่เชื่อในพระเยซู.
หมายถึง ยิว, ฮินดู, พวกนับถือแม่มดพ่อมด และอื่นๆ อีก.
แม่มดพ่อมด เนี่ยนะ.
ช่าย, แต่ไม่ได้หมายความว่า พวกเขาจะถูกนี่.
บางคนเชื่อว่า จักรพรรดิทรราช Xenu (จาก Galactic Confederacy) พาคนของเขามาที่โลก แล้วซ่อนในภูเขาไฟ.
ประเด็นคือ หนังสือของนาย Jenkins มันเป็นแค่เรื่องเล่า.
ถ้าฉันปล่อยให้ศรัทธาสั่นคลอน ด้วยเรื่องในจินตนาการ ของอาจารย์มหาลัยคนนึง.
ฉันคงเป็นคริสเตียนที่แย่มาก, ไม่ใช่เหรอ?
ดังนั้นการที่นาย Jenkins เขียนเรื่องราวเกี่ยวกับนาย John Oldman. นายรับได้, ยังไงก็ตาม.มันเกี่ยวอะไรกับพวกเราล่ะ?
ให้เค้าดู.
ชั้นเจอหนังสือเล่นนี้ของ ศาสตรจารย์ Young.
อ่านที่เขียนไว้สิ.
"แด่เพื่อนรัก John Oldman."
ศาสตราจารย์ Young กับ John Oldman รู้จักกันเหรอ?
อ่า...
ถ้าหาก....ถ้าหากศาสตราจารย์ Young คือ John Oldman ล่ะ.
เธอโยงมันเข้ากันได้ไงอ่ะ? มีรูปซักใบมั้ย?
โอเค, เออ, Jenkins บอกไว้ว่า นาย Oldman มักจะหลีกเลี่ยงการถูกถ่ายรูป.
หมุนตัว, หลบไปหลังคน, ไปรับโทรศัพท์ที่ไม่มีใครได้ยินเสียง, ยังไงก็ตาม, เขาหลีกเลี่ยงการถูกถ่ายรูป.
ตามที่ Jenkins หาได้, รูปถ่ายเดียวของ John Oldman...
ถ่ายไว้เมื่อปี 2006 ในงานบาร์บีคิว.
ภาพถ่ายเดียวที่ค้นพบ ของ JOHN OLDMAN
เดี๋ยว, ถ้าศาสตราจารย์ Young เป็นพระเยซู ที่กลับมาใหม่, นั่นหมายความว่า...
จุดจบของโลก.
แต่, พระเยซูไม่เคยจากไป ท่านก็ไม่ได้กลับมา แค่...
อยู่ที่นี่ตลอดเวลา.
เจ๋ง, ฉันหิวแล้ว. Tara, ไปหาอะไรกินกันเหอะ.
อะไร?
ฉันมี email ของ Jenkins.
ดูซิ, เรามีอะไร, Betsy?
ดูนั่นซิ, เราได้อาหารกลางวันแล้วล่ะ.
สวย.
เก็บไว้.
อันนี้ก็สวย. เอาหล่ะ, Betsy. ไปกันเถอะ.
มานี่ มานี่.
ตามมานี่.
ลูกนี้ของฉัน.
กลิ่นดีด้วย.
กลับไปโขกต่อดีกว่า.
ดูซิ, ขยับม้า.
แล้ว.
อะไรนะ?
ชั้นอ่านหนังสือค่ำคืนยาวนาน แล้วน่าสนใจมาก คุณจะว่ายังไง ถ้าชั้นอยากจะคุยเกี่ยวกับเรื่องของ John Oldman?
ถึง คุณ Chang...
ทำไมคุณและนาย John Oldman...
ไม่พากันไปนรกล่ะ?
ให้ตายเถอะ.
ทำไมพวกเขาไม่ปล่อยให้ฉันอยู่สงบๆบ้าง?
ฉันขอโทษ, ฉันขอโทษ.
เดี๋ยว, เดี๋ยว, มานิมา, ฉันขอโทษ. ไม่ได้จะทำเธอตกใจ.
- ชั้นไม่แน่ใจเท่าไหร่. - เอาน่า ยังไงก็ความคิดเธอนะ.
ชั้นรู้น่า, แต่ฉันทำงานกับศาสตราจารย์ Kittress. แล้วตอนนี้ชั้นเหมือนกำลังล่วงละเมิดอะไรบ้างอย่างอยู่. รู้ป่ะ?
- งั้นกลับบ้านกัน. - แต่ชั้นก็อยากรู้นะ ว่ามั้ย?
งั้น, เราก็เดินหน้าต่อ.
- อูว, ชั้นคิดว่านาย Jenkins ไม่ต้องมาทำอะไรอย่างนี้. - ชั้นคิดว่าเค้ายอมทำได้ทุกอย่าง.
เอาหล่ะ, เธอต้องการหลักฐานหรือเปล่า? รูปถ่าย, อะไรก็ได้.
งั้นก็...
ตื่นเต้นจัง.
- เจ๋งเลย, Isabel. - มันไม่ได้ล็อค.
บุกรุกบ้านคนอื่น. มันทำให้เธอดูร้อนแรงนะ.
- โว้ว. เขามีภาพเขียน Van Gogh ล่ะ. - ดูยังไงก็ของปลอม. น่าจะมีค่า สามล้านเหรียญเก๊.
- เจ๋ง. เครื่องช๊อต? เอามาทำไมล่ะ? - ล่ะนายคิดว่าไงล่ะ?
อย่าจับนะ.
Gurar...
ชั้นอยากสงสัยนะ, แต่ก็อยากเชื่อเอามากๆเลย เพราะ..
ลึกๆแล้ว มันเท่ห์มากๆเลย.
- มาแยกกันหาเถอะ. - ชั้นไปหาที่ห้องนอน.
ตรงนี้มีห้องใต้ดิน.
ไม่เอาน่า.
โอ้ว. คุณนาย Kittriss.
-THE CONQUEST OF EUROPE- (ชัยชนะของยุโรป)
Kittriss กลับมาแล้ว.
Liko. Liko.
ว่าไง, ขอเวลาแป้บ.
เฮ้. เราต้องไปแล้ว.
เดี๋ยวนี้.
- มาเถอะ. - ได้ๆ กำลังไปแล้ว.
- มีประตูข้างหลังอยู่. - อันนี้ล่ะ.
มาเถอะ มา.
ลูกพี่ลูกน้องชั้น Janet เธอเรียนศิลปกรรมที่ Columbia. ภาพเขียนนั่น น่าจะเป็นภาพที่ยังไม่ลงทะเบียนของ Van Gogh.
อืม, ฉันไปค้นข้อมูลคนเขียนหนังสือ ที่เจอที่ห้องใต้ดิน.
ข้อมูลที่หาได้เกี่ยวกับสิ่งพิมพ์ ถ้าไม่เลือนลาง ก็หายไปแล้ว.
โรงพิมพ์ส่วนใหญ่ปิดกิจการไปแล้ว. แต่หาได้สามที่ยังเปิดอยู่. ไม่มีที่ไหนเลยที่มีที่อยู่ติดต่อคนเขียน.
นักเขียนแต่ละคนหายไปโดยไม่มีที่อยู่ติดต่อ หลังจากตีพิมพ์หนังสือได้ 2-3 ปี.
"Jonathan Evermore"? เค้าเขียนนิยายวิทยาศาสตร์ "Everlasting Tomorrow,"
เกี่ยวกับชายอมตะ ที่ค้นหาความหมาย ของการอยู่เดียวดายตลอกกาล.
ชั้นเลยโทรไปสำนักพิมพ์ บอกไปว่า เป็นหลานคนเขียน, ถามหาค่าลิขสิทธิ์.
เธอบอกว่า เธอดีใจมากที่ชั้นโทรไป, ไม่มีการไปรับค่าลิขสิทธิ์ ตั้งแต่ปี 1966.
ไม่, ไอ่ตูด. เราจะไม่เอาเงินนั่น.
- เหลือเชื่อเลย. - เด่ว เธอจะบอกว่าเราจะปล่อยเงินตรงนี้ทิ้งไว้เหรอ.
ไม่แปลกเหรอ? ทุกครั้งที่มีคนบอกว่า เขากลับชาติมาเกิดใหม่,
มักจะเป็น Napoleon, ใช่มั้ย? Alexander the Great. Cleopatra.
ไม่เคยมีใครบอกว่า เป็นคนล้างกระโถ ของ Cleopatra. รึเป็นคนทำกระโถน.
"John Oldman" อ้างว่ารู้จักกับพระพุทธเจ้า. แล่นเรือไปกับ Columbus.
เปล่า, เขาไม่ได้แล่นเรือไปกับ Columbus.
ฉันอ่านหนังสือเล่มนั้นนะพวก.
มา, เข้าเรื่องกัน.
เออ, นายเห็นใช่ม่ะ? ภาพของ Van Gogh?
นายเริ่มจะเชื่อแล้วสิ นิดๆนะ.
ฟังนะ, แค่มีคนๆนึงบอกว่า เขามีอยู่มากว่า 14,000 ปี. ไม่ได้แปลว่าเขาจะกลายเป็นพระเยซู.
เขาอาจเป็นคนทำเข็มตรึงกางเขนก็ได้นะ.
เออ, เอาเลย.
- ชาติก่อน ฉันคือ Malcolm X (นักสิทธิมนุษย์ชนผิวดำ). - แหงสิ.
สวัสดีค่ะ ด๊อกเตอร์ Jenkins, ถ้าเบอร์นี้เป็นของคุณ. แต่ถ้าไม่ใช้ ต้องขออภัยที่รบกวน.
ด๊อกเตอร์ Jenkins ค่ะ, ชั้นชื่อ Isabel Chang.
ชั้นต้องขอโทษด้วยที่โทรเข้าไปตอนดึกแล้ว, ชั้นลองส่ง email แล้ว. ยังไงก็ตาม, เรื่องมันมีอยู่ว่า.
ชั้นเชื่อว่า อาจารย์ของชั้น คือ John Oldman. ตอนนี้เขาใช้ชื่อว่า John Young, ตอนนี้ ที่ Chico.
กรุณาโทรกลับหาชั้นด้วย. ได้ไหม? ชั้นอยากจะคุยกับคุณเรื่องนี้จริงๆ.
ชั้นเชื่อว่า หนังสือของคุณโดนโจมตีอย่างมาก, แต่อยากให้คุณรู้ไว้...
ว่าชั้นเชื่อคุณ. นี่มันมีเรื่องแปลกๆ เกี่ยวกับ John Young.
หมายเลขของชั้น คือ 530-555-0168. ขอบคุณค่ะ.
ศาสตราจารย์ JOHN YOUNG.
อืม...
ได้ค่ะ, ขอบคุณ. เราจะส่งแฟกซ์ให้เดี๋ยวนี้เลย.
อีกแล้วเหรอ? แฟกซ์..คุณพระ, นี่มันปีไหนแล้วนี่.
- ฮาโหล? - ฮาโหล.
- ฉันโทรหาคุณเรื่อง email. - ค่ะ. นิใครคะ?
ชั้น Violet Collsen.
- ขอโทษนะค่ะ. Violet...? - Collsen. จาก Central Idaho College.
ชั้นเกษียรมาหลายปีแล้วหล่ะ, ลูกสาวชั้น ทำงานเป็นเสมียนเหมือนๆ กับชั้น.
แต่ที่ตลกก็คือ. ตอนนั้นเธอเอางานมาทำที่บ้าน.
แล้วชั้นเดินผ่านมาเห็น email ที่คุณส่งมา.
พอเห็นรูปแล้ว ชั้นจำได้ทันทีเลย.
- คุณจำได้? - ใช่, John Pleis.
เขาเป็นผู้ชายที่น่าจดจำ. คุณลืมคนแบบนั้นไม่ได้ง่ายๆ หรอก.
- คุณจำอะไรได้เกี่ยวกับเขาเหรอคะ? - อืม, เขาเป็นอาจารย์สอนมนุษยวิทยาที่ดีที่สุดที่เราเคยมีเลย.
เป็นชายที่มีวิถีทางในแบบของเขา. เธอจะรู้สึกได้ว่า สามารถบอกความลับทุกอย่างให้เขาฟังได้.
- เป็นเขาเป็นที่ปรึกษาที่ยอดเยี่ยมที่สุด - นานเท่าไหร่แล้วคะ?
โอ้, ประมาณปี 1957ได้มั้งนะ?
- แล้วคุณยังจำเขาได้? - อ่า, ใช่. เขายังหล่อสุดๆด้วย
John Pleis?
P-l-e-i-s. ชื่อตลกดี, รับรองว่าจำไม่ลืมหรอก.
ชั้นลองหาข้อมูลดูก่อนที่จะโทรหาคุณ.
- ไม่มีอะไรเลย. เขาแค่หายไป. - ใช่, เขาทำอย่างนั้นล่ะ.
ขอบคุณมากๆ เลยค่ะ คุณนาย Collsen. นี่เบอร์โทรคุณใช่มั้ย ถ้าเผื่อว่าชั้นอยากจะถามอะไรเพิ่มเติม?
- เยี่ยม. ขอบคุณมากค่ะ. สวัสดี. - สวัสดี.
- - Pleis. Pleistocene?(ยุคน้ำแข็ง) - ช่าย
เอาหล่ะ. เราติดต่อวิทยาลัยเล็กๆ ไป 60 แห่ง, 14 รัฐ. เจออยู่ 2 ที่.
ชื่อของศาตราจารย์ Young ไม่คุ้นหู พวกอาจารย์ที่ Idaho และ...
Western Wyoming. John Mortem, สาขาวิชาโบราณคดี,ปี 1979.
สวัสดีค่ะ.
- Isabel Chang? - ใช่ค่ะ.
- Arthur Jenkins พูดสายอยู่. คุณพยายามติดต่อผมใช่ไหม? - ใช่ค่ะ.
ส่งรูปถ่ายมาให้ผม. รูปถ่ายล่าสุด, เห็นชัดๆ. ส่งมาทางเมลล์หรือส่งมาทางมือถือเบอร์นี้.
- ชั้นส่งไปแล้ว. - ไม่ ไม่ ไม่.
รูปใหม่, เห็นหน้าชัด. ทำซะ ไม่งั้นเราไม่มีอะไรต้องพูดกัน.
ขอบคุณมากค่ะ ด๊อกเตอร์ Jenkins. ชั้นยินดีอย่างยิ่ง.
สวัสดีค่ะ ศาสตราจารย์. เรารู้ว่านี่เช้าไปหน่อย แต่...
นี่คาบสุดท้ายแล้ว, และเราคงไม่ได้เจอคุณในเทอมหน้า. เราเลยว่าจะจัดงานเลี้ยงอำลา.
- แต่ผมไม่ได้จะไปไหนนะ, พวกคุณก็รู้. - เรารู้. แต่....
- นี่ครับ. กาแฟคาปูชิโน่. - ของชอบฉันเลย. ขอบใจนะ.
เร็ว, ถ่ายรูป.
- เดี๋ยว, ขอรูปใหม่ - พวกเธอรู้กฏดี (งดใช้เครื่องมือสื่อสาร)
ได้, ไวๆนะ.
เอาล่ะ, เริ่มชั้นเรียน. กลับไปนั่งที่. ปิดมือถือ. ขอบใจสำหรับกาแฟ.
ปิดมือถือซะ.
- นึกแล้ว. - เขาตั้งใจ.
ฉันแน่ใจนะพวก. เขาไม่อยากถูกถ่ายรูป. เขาเลยทำให้รูปมันใช้ไม่ได้.
ชั้นเดาว่า หลังจากผ่านไป 14,000 ปี เค้ารู้วิธีที่จะหลบซ่อน.
- แต่เดี๋ยวนี้ มีกล้องอยู่ทุกทีนะ. - เค้าซ่อนต่อไปอีกไม่ได้แล้วล่ะ.
ไม่ว่าเค้าจะทำอะไรที่ผ่านมา, เปลี่ยนตัวตน... คือ มันจบแล้ว. ไม่เห็นเหรอ.
แล้วเธอจะทำอะไรล่ะ?
บางที เราแค่เดินไปคุยกับเค้า, บอกว่าเรารู้ความจริงแล้ว.
- ความจริงอะไรล่ะ? - ว่าเรารู้แล้ว ว่าเค้าเป็นใคร.
อ้างอิงจากหนังสือที่ไม่มีใครเชื่อถือ เขียนโดย ตาแก่เหงาๆ คนนึง และหลักฐานแวดล้อมง่อยๆ?
พวกเราไม่ได้บ้านะ. มันมีบางอย่างที่พิเศษเกี่ยวกับ John.
เรารู้ได้จากครั้งแรกที่เราได้ยินเค้าพูด. ใช่ม่ะ?
จากประวัติศาสตร์ที่ผ่านมา มักจะมี ผู้เผยพระวจนะ, นักเผยแผ่, ชายและหญิงที่ได้รับสัมผัสจากพระเจ้า.
John Young เป็นหนึ่งในนั้น. ทำไมจะเป็นไปไม่ได้ล่ะ?
เออ, มันไม่เหมือนกันนะ.
ชั้นไม่ได้บอกว่า เค้าเป็น พระบุตรซักหน่อย.
แต่เค้าอายุ 14,000 ปี เค้าเป็นผู้ปราดเปรื่องที่สุด เท่าที่เคยมีมา.
- เค้าควรมีคนฟัง, คนติดตาม. - รับการบูชาอย่างนั้นเหรอ? เธอกำลังจะบอกว่าอะไร.
- มันควรจะมีอะไรใหม่... - ศาสนาใหม่?
หรืออะไรบางสิ่งบางอย่าง.
ที่จะแก้ไขความเข้าใจผิด เกี่ยวกับพระเยซู ที่ผ่านมา 2,000 ปี.
ถ้าเป็นเรื่องจริง, ทุกอย่างที่ฉันเชื่อ มาครึ่งชีวิต ก็เป็นเรื่องโกหก.
เรื่องที่คนเป็นล้านๆทั้งปัจจุบันและอดีต เชื่อมา, อยู่และตายเพื่อมัน.
เป็นเรื่องเหลวไหลไร้สาระ. ไม่เอาล่ะ.
เอาล่ะ, ภาพถ่ายชัดๆ ของศาสตราจารย์ Young. ที่เราต้องการ.
ฉันไม่แน่ใจ.
ถ้านี่คือ John. เขาเปลี่ยนไป.
ฉันอยากไปคุยกับเขา.
อาจจะใช้เวลา 10-11 ชั่วโมง ที่จะขับรถไป.
เฮ้ Betsy, ฉันจะไม่อยู่ ซัก 2-3วัน นะที่รัก.
แต่ฉันจะให้ Suzanne มาดูแลแก, เป็นเด็กดีนะ.
- ดูแย่นะคะ. - ประมาณไปหน่อยนะ. ผิดพลาดแบบโง่ๆ.
เป็นอะไร? ถ้าห่วงเรื่องเกรด ก็ไม่ต้องห่วงนะ. เธอทำได้ดีเลยทีเดียว.
ไม่รู้สิค่ะ, ไม่ใช่เรื่องนั้น. แต่ขอบคุณ.
งั้นมีอะไรล่ะ? มีเรื่องเฉพาะอะไรรึเปล่า Tara?
นู๋อยากจะขอโทษเรื่องเมื่อวานนะคะ. เรื่องรูปถ่ายและอื่นๆ. เราจะคิดถึงคุณ.
ไม่เป็นไรหรอก. ผมจะคิดถึงพวกคุณด้วย.
นู๋อาจไม่ได้แสดงออก, แต่...
นู๋เหงามาเกือบทั้งชีวิต.
พวกผู้ชายสนใจแต่... (นม). และพวกสาวๆ เกลียดนู๋เพราะมัน(นม)
เพื่อนของพ่อแม่ก็ทำตัวน่าขนลุก. และ....
ในจุดๆ นึง คุณเริ่มจะเป็นในสิ่งที่ คนอื่นคิดว่าคุณเป็น, หรือคุณแค่ซ่อนมันไว้.
นู๋ไม่อยากปกปิดมัน, นู๋เลย...นู๋ขอโทษ...
ไม่เป็นไรหรอก.
เธอไม่เป็นไรหรอก. เธอไม่เป็นไรหรอก.
เดี๋ยวก่อน.
โอ ไม่ ไม่.
คุณรู้ว่านู๋ต้องการคุณ
หยุดก่อน. หยุดก่อน.
- คุณมองนู๋มาสองปีแล้ว. อย่าปฏิเสธ. - เธอเป็นนักเรียนของผม.
ไม่เป็นไร. คุณปลอดภัยถ้าอยู่กับนู๋.
นู๋รู้ว่าคุณเป็นใคร. นู๋คิดว่า มันเจ๋งมากๆ.
ผมไม่รู้ว่าคุณคิดว่าผมเป็นใคร, แต่คุณต้องออกไปจากห้องทำงานผม.
ได้, นู๋จะทำให้เรื่องมันง่ายขึ้น.
- ผมจะเรียก รปภ. - แล้วบอกเขาว่าไง? นู๋จะปล้ำครูเหรอ.
Tara, มันจะไม่เกิดขึ้น
- นู๋ขอโทษ. - ไม่เป็นไร.
เออ, ไม่เอาน่า.
เทอมหน้าจะเริ่มในอีก 3 สัปดาห์. แล้วคลาสเรียนนาย คนลงเต็มทั้ง 2 คลาส.
- ผมขอโทษ. - ขอโทษเหรอ?
- ผมจะแนะนำคนที่จะมาเปลี่ยน. - ผมเปลี่ยนคุณไม่ได้, John, คุณรู็ดี.
นักศึกษารักคุณ. พวกเขาจะแห่มาลงเต็มในชั่วโมง แค่คุณบอกจะมีอีกคลาสเพิ่ม.
- เรื่องมันเป็นมายังไงเนี่ย? - มีบางอย่างเกิดขึ้น แล้วผมต้องไป.
- อะไรล่ะ? - เรื่องส่วนตัวนะ.
- ฟังนะ, ผมจะเรียก Chandra มา แล้วเราจะแก้ไขมัน... - (ไม่ Gill, ขอล่ะ.)
ผมแค่ต้องไป.
ขอล่ะ, อย่าทำกับผมอย่างนี้.
ผมเสียใจนะ, Gill. ผมเสียใจจริงๆ.
เห็นได้ชัดว่า ในสถานะการณ์แบบนี้ ผมให้การรับรองคุณไม่ได้.
ไม่ว่าคุณจะไปไหน, ผมจะบอกพวกเขาว่า คุณทิ้งภาระไว้แค่ไหน.
ผมเข้าใจ.
พวกงานต่างเสร็จแล้วใช่ไหม? ออกเกรดแล้ว, งานประเมินผลทั้งหมดเสร็จแล้ว?
- ใช่. สองสามอย่างที่เหลือผมจะทำให้เสร็จวันนี้. - ทำไมรีบไปไวนักล่ะ?
ผมหวังว่า มันจะง่ายกว่านี้มาก.
ผมคงผ่านมันไปได้. แต่ผมหวังไว้.
ว่าจะส่งต่อตำแหน่งของผมให้คุณ ใน 5-6ปี ข้างหน้า.
มันจะเป็นเกียรติสำหรับผมมาก.
- เธอคิดบ้าอะไรอยู่? - ชั้นไม่รู้. ชั้นแค่...
- ได้ๆ, แล้วเขาพูดอะไรบ้าง? - ไม่เลย.
แต่...
อะไร? มีอะไรอีก?
- ชั้นคิดว่า ชั้นพลั้งปากไปนิดนึงนะ - พลั้งไปว่าไง?
ว่าเรารู้เรื่องเกี่ยวกับเขา.
เธอพูดไปว่าไง?
เออ, มันไม่เป็นไรมั้ง? ถ้าเขารู้ว้าเรารู้เรื่องของเขา...
เขาก็จะหายไปนะสิ.
- ซวยละ, Jenkins กำลังมาที่นี่. ตอนนี้. - เออ, ลองโทรหาเขาดู.
ฝากข้อความ.
เฮ้. ด๊อกเตอร์ Jenkins. นี่ Isabel Chang พูด.
ศาสตราจารย์ Young อาจจะรู้ว่า เรารู้เรื่องของเขา. และเขาอาจจะกำลังออกเดินทางไปจากที่นี่.
ได้โปรด บอกเราด้วยว่า คุณจะมาถึงเมื่อไหร่. และเราควรทำยังไง.
เอาล่ะ.
ไปหาพวกหนุ่มๆ มันจะไม่เป็นไร.
- ชั้นรู้. รู้ว่ามันต้องมีวันนี้. - Carolyn ได้โปรดเถอะ.
อะไร, ใจเย็นๆ งั้นเรอะ? อย่าตีโพยตีพาย. ไม่, ทำไมล่ะ?
- ผมกำลังขอให้คุณ... - ทำเป็นว่า คุณหายไป, ไม่รู้ไม่ชี้.
- ผมจะทิ้งเงินไว้ให้คุณ, ผมไม่อยากให้คุณ.. - ชั้นไม่ต้องการเงินของคุณ, John.
ชั้นมีงานทำ.
ชั้นต้องการคุณ.
ผมขอโทษ.
ชั้นไม่เข้าใจ ว่าทำไมคุณต้องไป. ยังไงชั้นต้องเป็นคนอธิบายให้คนอื่นรู้.
ผมบอกคุณไว้ตั้งแต่เนิ่นๆแล้ว ว่ายังไงซักวันนึง ผมต้องจากไป.
ใช่, แต่บางครั้งคนอื่นจะบอกว่า...
"ผมเกลียดหมา", "ผมจะไม่แต่งงาน", "ผมไม่อยากมีลูก"
คนพูดยังงี้ตลอดเวลา, แล้วไง, อีก 5 ปี เค้าแต่งงาน มีลูก เลี้ยงหมา.
ไม่ใช่สำหรับผม.
ออ, คงเป็นยังงั้น.
ให้ตายเถอะ John...
ทำไมผู้ชายที่แสนจะอ่อนโยนอย่างคุณ ถึงใจดำได้ขนาดนี้?
คุณนี่มันยังไง?
ผมบอกคุณไปแล้ว ว่าผมรู้สึกกับคุณอย่างไง.
ถึงผมจะต้องจากไป, ไม่ได้แปลว่าผมจะไม่ใส่ใจคุณ.
นี่สินะที่ชั้นได้จากคุณ.
ไม่, เก็บคำพูดคุณไว้เถอะ.
- ชั้นจะกลับมาในอีก 2-3 วัน. เดาว่าคุณคงจะไปไกลแล้ว - ใช่.
งั้นก็ สุขสันต์วันคริสมาสนะ, John.
ขอบคุณสำหรับทุกสิ่ง.
- เออ, กันเขาเอาไว้. - งั้นให้เราทำยังไงล่ะ?
ผมไม่รู้. แค่กันเขาเอาไว้. ผมต้องใช้เวลาอีก 2 ชั่วโมงกว่าจะไปถึง.
คุณมาเร็วกว่านั้นได้มั้ย?
ไม่.
ผมจะไปให้เร็วขึ้น.
แต่อย่าบอกว่าผมกำลังไป. นั้นจะทำให้เขาไปไวขึ้น.
- ได้ค่ะ. มาไวๆ หน่อยนะคะ. - ได้ ผมจะไปให้ไวที่สุด.
แค่กันเขาไว้? ยังไงล่ะ? - เรารู้ว่าเขาอยู่ไหน.
โอ้, เธอจะไปคุยกับเขาอีกเหรอ? ดีที่สุดที่ธอคิดได้ใช่มั้ย?
เรามีทางเลือกอื่นอีกมั้ย? ถ้าเราไม่ไปเจอเขาตอนนี้, เราคงไม่ได้เจอเขาอีก.
ไปเถอะ.
สวัสดี.
ได้โปรด อย่าไปเลยนะคะ. อยู่ต่ออีกซักหน่อย. อยู่ทานมื้อค่ำกับพวกเรา.
- พวกเราแค่อยากจะคุยด้วย. - ผมคิดว่าคงจะดีสำหรับเราทุกคน ถ้าผมไปตอนนี้.
- ได้โปรดเถอะครับ ผมมีคำถามมากมายที่อยากจะถาม. - ผมคิดว่าคนที่จะมาแทนที่ผม น่าจะรู้มากเท่ากันกับผมและตอบคุณได้
คุณรู้ว่านั่นไม่ใช่ที่เราหมายถึง.
- ผมไม่รู้นะว่าคุณต้องการอะไรจากผม. - เราไม่ได้ต้องการอะไรจากคุณ.
- หนูอยากจะเรียนรู้จากคุณ. - นี่มันเกือบจะเหมือนพวกชอบตาม.
เราอ่านหนังสือ.
อย่าปฏิเสธนะ ว่าคุณไม่ใช่ John Oldman.
เข้าใจล่ะ.
ผมเสียใจด้วย. นี่มันนิยายนะ. เป็นเรื่องแต่ง
ใช่, ผมรู้จัก Art Jenkins. เราไปชุมนุมกันที่กระท่อมของผม. แล้วเล่นเกมส์.
เกมส์. ที่คนเก่งๆ มาทดสอบสติปัญญากัน. เกมส์ทายปัญหา.
บางที มันก็เลยเถิดกันไป.
Art โมโห และผมคิดว่าเขาตอบสนองมายังงี้.
ตามที่ผมเข้าใจมา เรื่องแย่ๆ ตามมา หลังจากที่เขาตีพิมพ์หนังสือ.
เกษียรก่อนอายุ. โดนหัวเราะเยาะไปทั่ว.
มันเกิดขึ้นได้ ถ้าคุณตีพิมพ์นิยาย, เรื่องแต่ง. แล้วบอกว่าอ้างอิงจากเรื่องจริง.
คุณกำลังจะบอกว่า เป็นเรื่องโกหกทั้งหมด. ที่ Jenkins แต่งขึ้น.
ผมกำลังบอกว่า คุณแต่งหนังสือ แล้วบอกว่า อ้างอิงจากเรื่องจริง. ไม่ได้แปลว่ามันจะเป็นเรื่องจริง.
คุณจะปลอดภัย ถ้าอยู่กับเรา.
เราเคารพคุณ และจะช่วยคุณเผยแผ่คำสอน.
- วจนะ? - วจนะ...
ของพระเจ้า.
- เธอคิดว่าฉันพยายามจะเผยแผ่วจนะของพระเจ้า. - ไม่ใช่เหรอ. / - เปล่า.
ผมเป็นอาจารย์, ไม่ใช่นักเทศน์.
พระเยซูก็เป็นอาจารย์. คำพูดสุดท้ายของท่านคือ "จงไปทั่วโลกและสั่งสอนทุกประชาชาติ" คุณพูดเอง.
ผมสอนเรื่องไบเบิ้ลในชั้นเรียน.
คุณคือเนื้อหนังมังสาของพระเยซู. คุณคือเขา. เป็นมาตลอด, และยังเป็นเป็นอยู่.
นั่นมัน...รู้ไหมผมคิดอะไรอยู่? บ้า.
ผมไม่ได้ แม้แต่ นับถือ คริส.
คุณเคยเป็น, หรือ ไม่เคยเป็น พระเยซู?
ไม่ว่าพวกคุณมองหาอะไรอยู่, หรือว่าอะไรที่พวกคุณคิดว่าผมจะบอกได้..
พวกคุณต้องไปมองหามัน ที่อื่น.
ได้, ศาสตราจารย์. ลาก่อน ขอให้คุณมีชิวิตยั่งยืน
ยั่งยืน, ยาวนาน
โอ้ว, ชิบ.
- มีอะไร? / - นายทำอะไรนะ? - ฉันพยายามกันเขาไว้นะ.
- นายเลยฆ่าเขา? - เปล่า ไม่ได้จะฆ่า, แค่ช๊อตเขา. แล้วเขาล้มหัวกระแทก.
เขายังหายใจอยู่ไหม?
เออ?
- ยังไม่ตาย. - นายมันบ้า.
- เราต้องเรียกรถพยาบาล. - เดี๋ยว, เดี๋ยว, แป้บนะ.
อะไร, นายอยากปล่อยให้เขาตายเหรอ? นายอยากกลายเป็นคนที่ฆ่าคนอมตะ.
สวัสดีค่ะ.
- ถ้าที่ Jenkins พูดเป็นความจริง... - เขาน่าจะเคยโดนมาหนักกว่านี้.
เรื่องมันบ้าไปใหญ่แล้ว. เราต้องพาเขาไปหาหมอ.
สวัสดีค่ะ.
- เธอกินยาอะไรเข้าไป? - ขอโทษนะคะ, พอดีฟังไม่ชัด.
- Art. Art Jenkins. - Dr. Jenkins. เป็นยังไงบ้างคะ?
รถผมเจ๊ง. ขยะเอ้ย.
รถพังเสียอยู่ข้างทาง. คุณไม่ได้ปล่อย John ไปใช่ไหม, รึเปล่า? บอกหน่อยว่าไม่ได้ปล่อย.
เขายังอยู่ที่นี่. คุณอยู่ที่ไหน?
- ผมไม่รู้. Red Bluff. - นั่นห่างไปซักชั่วโมงนึง.
- รถเขาเสียอยู่แถว Red Bluff. - แถวไหนนะ?
- คุณเฉพาะเจาะจงได้ไหม ว่าคุณอยู่แถวไหน? - น่าจะอยู่ที่ เส้น 99 ตัดกับเส้น 5.
แถวนี้มีโมเตล, ฝุ่นเยอะๆ.
- ทำไมเขาไม่เรียก Uber? - พวกเธอไปเถอะ. เดี๋ยวตรงนี้ฉันจัดการเอง.
งั้น ด๊อกเตอร์ Jenkins. เราจะไปรับคุณ. อยู่ตรงนั้นนะ. เรากำลังจะไป. แล้วเราจะโทรหาคุณตอนใกล้จะถึง, โอเคไหม?
โอเค. ขอบใจ.
แม่งเอ้ย.
ได้ครับ, มีอะไรที่ผมทำได้อีก? พวกคุณมาได้เร็วแค่ไหน? โอเค.
ครับ.
ได้ได้, ผมรอตรงนี้. ขอบคุณครับ.
พวกนายไปเลย. รถพยาบาลกำลังมา, เข้าใจไหม? เอาไอ้งั่งนี่ไปกับเธอด้วย.
- นายแน่ใจนะ? - เออ, ฉันจัดการเอง.
คุณพระ, ถ้าเขาตื่นมาจะเป็นยังไง? ท่าจะโกรธน่าดู.
เอาน่า, ขนาด Judas เขายังให้อภัยได้.
ไปกัน.
Philip.
นายต้องปล่อยฉัน.
Philip.
ฉันมาทำอะไรตรงนี้?
นายลักพาตัวฉันใ นายรู้รึเปล่า?
เราแค่อยากให้คุณอยู่.
- ฉันคิดจะหนีไป, พวกนายเลยทำให้ฉันสลบ แล้วมัดฉันไว้กับเก้าอี้. - เปล่า.
ปล่อยฉัน. ฉันจะไป. แล้วนายจะไปไม่ได้รับรู้เรื่องของฉันอีก.
ผมขอโทษ, ผมทำไม่ได้.
นายทำได้สิ. แค่ตัดเทป แล้วเดินออกไป.
- คุณอยากดื่มอะไรไหม? - ไม่
ทำไมนายทำอย่างนี้?
Philip.
- ผมอยากรู้ความจริง. - นายอยากรู้ความจริง.
- แล้วคนอื่นไปไหนล่ะ? - เดี๋ยวพวกเขาก็กลับมา.
งั้น นี่เป็นไปตามแผนที่พวกนายคิดไว้ หรือว่าแก้ปัญหาเฉพาะหน้า?
ฉันหมายถึง, ฉันจะโดนทรมานเพื่อรีดข้อมูลรึเปล่า? ฉันไม่รู้ที่ซ่อนระเบิด, และฉันไม่มีที่ซ่อนขุมทอง.
- พวกเขากำลังไปรับด๊อกเตอร์ Jenkins. - Art.
Art นะขี้โมโห, ขมขื่น, และไม่สนใจอะไรทั้งนั้น.
เขาแค่อยากคุยกับคุณ.
ผมโดนมัดติดเก้าอี้ และ Art แค่อยากคุยกับผม.
ฉันเป็นห่วงความปลอดภัยของนาย, นายต้องปล่อยฉันไป
นายไปรับศีลที่ไหน, Philip?
ฉันเดาว่านายเคยรับศีลที่ไหนซักที่ ดูเอาจาก...
คุณช่วยเงียบซักพักได้ไหม? ขอล่ะ.
- นั่งเงียบๆตรงนี้ไม่แย่กว่าเหรอ? - ผมไม่รู้, ผมแค่พยายามจะคิด.
มันเป็น Jubilee Christian Fellowship น่ะ โบสถ์ที่ผมไป.
เคยได้ยินชื่อนี้อยู่นะ. นายอาศัยอยู่กับแม่ใช่ไหม?
เธอเข้าโบสถ์บ่อยไหม?
ครับ.
เธอรู้ไหม ว่านายอยู่ที่นี่?
- แม่เข้ารีตอยู่. - แบบไหนล่ะ?
Transformation Conference. มันเกี่ยวกับ....
เตรียมตัวกับอนาคต. ปกป้องโบสถ์.
งั้นเธออุทิศตัวอยู่. รวมทั้งนายด้วย.
ใช่, แต่ส่วนใหญ่เป็นแม่, เพราะผมติดเรียนอยู่.
งั้นนายก็จะเข้าอุทิศตัว หลังเรียนจบ, ใช่ไหม?
ฟังนะ ผมมีคำถามนะ รู้ไหม? ผมมีคำถาม. คุณจะตอบมันได้ไหม?
ด้วยความสามารคที่ฉันมีเลย.
- ผมอยากจะ... - นายอยากรู้เกี่ยวกับพระเยซู.
ได้.
นายเชื่อว่าไบเบิ้ลคือคำพูดของพระเจ้า, ใช่ไหม?
แน่นอน.
ความเชื่อนั่น มาได้อย่างไง?
ตอนผมกำลังโต, พ่อผมติดเหล้า.
เขาทุบตีแม่, เราเลยหนี.
แล้วบางคน พาเราไป...
เขาพาเราไปที่โบสถ์, ช่วยเราไว้, จริงๆนะ.
เรารับศีล. เกิดใหม่.
แล้วตอนนี้, นายรับพระคริสต์เป็นผู้ช่วยให้รอด.
ใช่ครับ, มันเป็นอย่างนั้น.
แล้วพระบุตร อยากให้นายทำอะไรล่ะ ตอนนี้?
ผมไม่รู้สิ. ทำไมคุณไม่บอกผมล่ะ?
- จริงๆแล้วนายคิดว่าฉันเป็นใคร? - ผมไม่รู้.
ผมไม่รู้. คุณเป็นครูที่ดีที่สุดเท่าที่ผมเคยเจอ.
และคุณรู้เรื่องราวในไบเบิ้ลมากกว่าบาทหลวง Michaels, แถมคุณยังรู้เรื่องศาสนาอื่นๆ อีกมาก.
ครูของผมส่วนใหญ่, พวกเขาไม่...
พวกเขาไม่มีทาง...
รอบรู้ความจริงที่สำคัญของพระคัมภีร์. พวกเขา...
คิดว่าความเชื่อของศาสนาและความจริงของวิทยาศาสตร์ ไม่มีทางไปด้วยกันได้ ต้องมีอะไรที่ผิดซักอย่าง.
แต่ที่คุณสอนมันไม่ใช่.
นั่นแปลว่าฉันเป็นครูที่เก่ง. ใช่ไหม?
ผมเจอกับ Isabel ตอนปี 1. ในคาบวิชาของคุณ.
เธอเป็นคนแรกที่รู้สึกว่ามีบางอย่าง...
พิเศษ เกี่ยวกับคุณ.
วิธีที่คุณพูด.
- ผมหมายถึง คุณเคยช่วยภารโรง. - นั่นแค่ CPR นายก็ทำได้.
- คุณห้ามเด็กสาวที่กำลังจะฆ่าตัวตาย. - เธอแค่อยากได้คนรับฟัง.
ใช่, แต่มันก็มีเรื่องแปลกๆด้วย, แบบว่า...
ไม่มีรูปของคุณเลย, ไม่มีบันทึกออนไลน์ เกี่ยวกับคุณก่อนที่คุณจะมาสอนที่นี่เลย.
ผมมีเหตุผลส่วนตัว ที่จะรักษาความเป็นส่วนตัว, แค่นั้นล่ะ.
ฟากนึง...
ถ้าพระเจ้าส่งพระบุตรมาสู่โลก เพื่อเผยแผ่คำสอน.
นั่นเป็นคุณแน่นอน ถ้ามันจะเป็นอย่างนั้น, ใช่ไหม? ให้คนสามารถมีชีวิตได้พันๆ ปี..
ท่องไปทั่วโลก, เก็บรวบรวมความรู้.
เมื่อถึงเวลา, เขาเริ่มออกสั่งสอน.
สิ่งที่เขาพูดเป็นความจริง, ผู้คนเข้าใจมันบัดเดี๋ยวนั้น.
เหมือนศาสนาคริส. แพร่ขยายไปทั้งโลก ภายในไม่กี่ร้อยปี.
- สมเหตุสมผล. - และนายอยากจะเชื่อเรื่องนี้.
ผมไม่แน่ใจ เพราะว่า...
ถ้าคุณคือพระเยซู, งั้น...
หมายความว่า พระคัมร์ก็จะกลายเป็น...
นิยาย.
ผมอยากจะรู้ความจริง, ผมต้องการที่จะรู้ความจริง, ผมช่วยบอกผมหน่อย, ได้โปรด?
ถ้าผมบอกความจริงให้คุณรู้, Philip, นายจะปล่อยฉันไปไหม?
ได้สิ, ผมว่าได้.
- งั้น ฉันอยากให้นายตั้งใจฟัง. - ได้, รอเดี๋ยวได้ไหม...
เมื่อสองพันปีก่อน ฉันยืนอยู่บนเขา Galilee...
แล้วฉันพูดเรื่องพื้นๆบางอย่างเกี่ยวกับจิตวิญญาณ ที่ฉันเรียนรู้มาตลอดหลายปี.
เมื่อตอนที่พระวรสารถูกเขียน เขาเรียกฉันว่า พระบุตร
แต่น่าแปลก, ทุกอย่างถูกขยายความ แล้วผิดไปจากที่ฉันตั้งใจ.
มันรุนแรงขึ้น น่ากลัวขึ้น ฉันเลยเดินออกมา.
ฉันซ่อนตัวตลอดมาหลังจากนั้น.
แล้วฉันต้องหนีไปไกล ไกลกว่าที่อยากไป.
หลังๆมานี่ ทุกอย่างเปลี่ยนไป.
ฉันมีตีนกา, ผมหงอก, แผลหายช้าลงกว่าที่เคย.
ฉันไม่รู้ว่ามันมีอะไรในอากาศ, น้ำ, อาหาร, บางอย่างในเลือดของฉัน, ใน DNA.
หรือระเบิดเวลาที่รอวันระเบิดอยู่. ฉันรู้สึกเปลี่ยนไป.
คุณกำลังจะตายเหรอ?
ฉันไม่รู้. อาจจะ. อาจจะแค่เปลี่ยนแปลง.
เปลี่ยนแปลงเป็นอะไร?
ถ้าเวลาของคุณมีจำกัด, งั้นมันก็สำคัญมาก ที่คุณจะต้องก้าวออกมา.
เพื่อเผยแผ่คำสอนที่คุณเท่านั้นที่ทำได้.
ฉันคิดเรื่องนั้นมาตลอด และฉันอยากจะช่วยนะ.
มันเต็มไปด้วยความเจ็บปวด ทนทุกข์.
พระคัมภีร์ใหม่บอกไว้ว่าฉันจะกลับมา, แต่ความจริง ฉันไม่เคยไปไหน.
หนังสือวิวรณ์ บอกไว้ว่า พระเยซูจะครองโลกนี้ พร้อมกับผู้นับถือ เป็นพันปี.
มันไม่มีทางอื่นที่ดีกว่าเหรอ ที่จะปกครองผู้คน แทนที่จะให้พวกเขาปกครองกันเอง?
แล้วการช่วยมนุษย์ให้รอดพ้นจากความพินาศ อันเนื่องจากความบาปสู่ชีวิตนิรันดร์ล่ะ?
ทำไมไม่พาพวกเขาเข้าสู่ความดีตอนนี้ล่ะ? ทำไมถึงปล่อยพวกเขาจมในความมืดมิด?
- เพราะพวกเขาต้องชดใช้บาปที่เขาก่อ. - นั่นโหดร้ายนะ.
ไม่อย่างนั้น. มันเป็นชะตากรรมของคนที่ไม่เชื่อในพระคริสต์. มันเป็นชะตากรรมของคนที่ละทิ้งความเชื่อในพระคริสต์.
ทุกๆคนสามารถถูกช่วยให้รอดได้. ทุกๆ คนสามารถเสาะหาสันติและความรักได้.
ทำไมไม่สร้างสวรรค์บนดินล่ะ? ตอนนี้, เดี๋ยวนี้. เราสามารถทำมันได้.
แต่ตอนนี้ ฉันต้องการให้นายช่วย.
- ผมช่วยอะไรคุณได้? - ปล่อยฉัน.
ใช่, ก็ได้.
โอเค, แล้วคุณคิดจะทำอะไรต่อไปล่ะ?
ทำไปที่ละอย่าง.
ถ้าคุณเป็นพระบุตร, ทำไมคุณไม่ปลดปล่อยตัวเองล่ะ?
บุตรของมนุษย์. ไม่ได้มีพลังพิเศษ.
ก็ได้, นายอยากจะรู้ว่าฉันจะทำอะไร.
มันมีหนทางมากมายที่นำไปสู่การรู้แจ้ง. การล้างบาปรับศีลจุ่มที่นายเคยได้รับก็เป็นทางหนึ่ง.
- แต่มันก็มีทางอื่น ที่เหมือนกัน. - ไม่, มันไม่มีหรอก.
อย่างที่กล่าวใน Matthew 18:3...
แล้วตรัสว่า "เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า ถ้าพวกท่านไม่กลับใจ เป็นเหมือนเด็กเล็กๆ ท่านจะเข้าในอาณาจักรแห่งสวรรค์ไม่ได้เลย
มันมีทางอื่นที่จะเข้าถึงการรู้แจ้ง จากที่ฉันเดินทางไปทั่วโลก.
- ทำไมเราไม่ลองทำตามแนวคิดนั้น? - แล้วมันมีทางอื่น นอกจากการล้างบาปรับศีล ด้วยเหรอ? เพราะว่า...
เป้าหมายสำคัญมากกว่าวิธีการ.
การแปลงเปลี่ยนตัวเอง จะเปิดโอกาศให้เราเห็นอกเห็นใจผู้อื่น...
และทำให้โลกนี้ เป็นสวรรค์บนดิน.
มนุษย์ปัจจุบันอยู่บนโลกนี้มาแล้วกว่า 200,000 ปี.
ใช่ไหม? และพระคัมภีร์ใหม่ เพิ่งมีมาเมื่อไม่นานมานี้เอง, Philip.
ไม่, ไม่. นี่มันเป็นแนวความคิด เสรีนิยม(liberal theological)ไร้สาระ.
- ยังไง คุณกลายเป็นพวกลัทธิ Methodist ไปแล้วเหรอ? - ฉันยังพูดไม่ชัดเจนเหรอ...
ไม่, คุณรู้ไหม? ผมรับพระคริสต์เป็นผู้ช่วยให้รอด มาเป็นสิบปีแล้ว.
ผมคิดว่า ผมรู้ว่าพระเยซูเป็นยังไง, และตอนนี้ คุณไม่คล้ายว่าจะเป็นเขาเลย.
ฉันไม่รู้ว่านายไปอ่านเวอร์ชั่นไหนมา, เวอร์ชั่นของใคร...
นี่มันเย้ายวนใจเอามากๆ, ไม่คิดเหรอ?
เย้ายวนใจเอามากๆ ความคิดแรงกล้าที่อยากจะเชื่อในตัวคุณ.
ถ้าคนรู้ว่าคุณยังมีชีวิตอยู่, ถ้า Isabel และคนอื่นๆ เริ่มจะบูชาในตัวคุณ, นั่นจะทำลายโลก.
ฉันไม่คิดจะตั้งศาสนาใหม่.
คุณพูดไหลลื่นเป็นน้ำเลยนะ, ศาสตราจารย์ Young.
ผมคิดว่าคุณไม่ใช่พระเยซูแน่ๆ, มันทำให้ผมคิดถึงใครบางคนในพระคัมภีร์.
ใครบางคนที่มีพลังในการพูดจูงใจ.
ใครบางคนที่คลั่งใคล้ที่จะเปลี่ยนโลก, และบิดเบือนคำในพระคัมภีร์.
คุณไม่ใช่ พระเยซู คริสต์.
คุณเป็นมาร.
ปล่อยฉันไป, Philip, แล้วเราค่อยมาคุยกันเรื่องนี้อย่างมีเหตุผลต่อ.
แน่ล่ะ, ใช่, ปลดปล่อยเหล่ามาร, จะเป็นอันตรายได้ยังไง.
ทำไมนายไม่ฟังตัวนายเองล่ะ?
เมื่อกี้ นายคิดว่าฉันเป็นพระเยซู, ตอนนี้ ฉันเป็นมาร.
ผมไม่แน่ใจว่าตัวจริงคุณคือใคร?
บางที คุณอาจเป็นคนธรรมดา ที่เล่าเรื่องเก่ง.
แต่คุณ อ้างว่าเป็นพระเยซู, และตอนนี้มันฟังเหมือนคนหลอกลวง.
นายรู้ไหมว่ามารคืออะไร? มันไม่เคยมีอยู่ในพระคัมภีร์.
เริ่มจากบาทหลวงคนหนึ่งเขียนขึ้นมา เพื่อรวมบทต่างๆ ที่ไม่เกี่ยวข้องให้เป็นหนึ่งเดียวกัน.
แล้วคำว่า "มาร" ก็ปรากฏขึ้นในวรสารของ John...
แต่มันไม่เคยหมายถึง คนๆหนึ่ง.
คุณรู้ว่าผมกำลังพูดถึงคนๆ หนึ่งที่ปรากฏ ในหนังสือวิวรณ์ ที่บาทหลวงในยุคกลางขนานนามเขาไว้.
ได้, แล้วสัตว์ร้านตนไหนในหนังสือวิวรณ์ ที่นายคิดว่าฉันเป็นล่ะ?
มันคือสัตว์ร้ายเจ็ดหัว ที่บาดเจ็บจนตาย.
บาดแผลของมัน หายเร็วมาก. คุณก็ทำได้.
สัตว์ร้ายที่ดูหมิ่นพระเจ้าและสวรรค์, เหมือนกันกับที่คุณบอกว่า ทางมีหลายทาง.
ท้ายสุดแล้ว ทุกคนบนโลกบูชามัน, เหมือนที่คุณกำลังจะเป็น
สิ่งที่ขาดคือ 666.
คุณมีรอยสักบ้างไหม?
เรื่องราวของสัตว์ร้าย เป็นวรรณกรรมปัญญาอ่อน ไม่มีอะไรมากกว่านั้น.
คุณไม่เชื่อในพระคัมภีร์อย่างนั้นสิ?
มันเป็นหนังสือ, เขียนโดนมนุษย์.
ไม่ว่าคุณจะเป็นอะไร, คุณเป็นศัตรูร้ายกับพระคัมภีร์, และคำของคุณเป็นพิษสำหรับคริสชน.
- คุณเป็นภัยร้าย. - ฉันแค่อยากอยู่สงบๆ.
ผมไม่เชื่อ.
- ฉันไม่ได้โกหกนายแม้แต่ครั้งเดียวเลย. - ฮ่ะ.
ฉันมีความคิด. มาทดสอบความศรัทธากัน.
- ของผมหรือของคุณ? - เราทั้งคู่.
ผมรู้ว่าผมเชื่อในอะไร.
ได้, งั้นถ้าฉันเป็นสัตว์ร้าย...
แล้วนายคิดว่าพระเจ้าอยากให้นายทำอะไรล่ะ?
- น่าจะฆ่าคุณ. - งั้นทำเลย, ให้มันจบๆไป.
ผมยังไม่ได้บอกเลยว่าคุณเป็นมาร, แค่บอกว่าอาจจะ.
งั้นก็เป็นข่าวดี, ถ้านายไม่ได้จะฆ่าฉัน เพราะว่าฉันเป็นสัตว์ร้าย. นายก็กำลังจะปล่อยฉัน.
แต่มันก็มีความเป็นไปได้ที่คุณจะเป็น พระเยซู ซึ่งทำให้ ผมปล่อยคุณไปไม่ได้ จนกว่าผมจะรู้ว่าคุณเป็นอะไร.
- ฉันบอกไปแล้วว่าฉันเป็น - นั้นมันพิสูจน์อะไรไม่ได้.
งั้นก็เสียบฉันด้วยมีด แล้วเรามาดูกัน.
ถ้าฉันเป็นพระเยซู, ฉันจะรอด, หรือตายแล้วเกิดใหม่.
- บางทีคุณแค่เป็นนักเล่าเรื่องโกหก, แล้วผมกลายเป็นฆาตกร. - นั่นก็ใช่.
แต่เราก็จะกลับไปที่ตัวเลือกเดิม แทงฉันด้วยมีด, หรือปล่อยฉันไป.
งั้นแค่, แทงมีดเข้าไปที่ตาคุณ หรือยังไง?
ทำไมไม่แทงไปที่สีข้างด้านซ้าย.
- เหมือนที่ทหารโรมันแทงพระเยซูด้วยหอก. - ใช่
งั้นคุณอยากให้ผมใช้มีดแทงคุณ เพื่อทดสอบศรัทธา.
ฉันไม่ได้พูดอย่างนั้น.
- แต่ถ้าผมอยากล่ะ. - งั้นนายก็จะคง...
Philip.
ศาสตราจารย์?
ศาสตราจารย์ Young?
คุณพระช่วย, อะไรนี่....
สวัสดี, นี่มือถือของ Philip. ขอโทษด้วย ที่ผมยังรับสายไม่ได้, แต่ถ้าคุณจะฝากข้อความ...
ไม่รับสาย.
Philip, เป็นไงบ้าง? นายอยู่ไหน? เรารับด๊อกเตอร์ Jenkins มาแล้ว, เราใกล้ถึงแล้วล่ะ. โทรกลับด้วย.
เออ คุณมีปัญหาอะไรกับเขาเหรอ?
- ฉันเหรอะ? - ช่าย. เขาทำอะไรให้คุณ?
นอกจากที่เขาทำชีวิตฉันพังนะเหรอ. อันนั้นนะ.
อย่าขี้โมโหไปหน่อยเลย พวก.
- เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ ด๊อกเตอร์ Jenkins? - เธออ่านหนังสือฉันแล้ว ใช่ไหม Isabel ?
พวกคุณเป็นเพื่อนกัน ทำงานที่เดียวกัน.
คืนหนึ่งเขาเล่าเรื่องให้คุณฟัง, แล้วบอกว่า "ล้อเล่น", จากนั้นเขาก็หายตัวไป.
ฉันรู้สึกโมโห, เหมือนโดนทรยศ. เรารู้สึกเหมือนโดนทรยศ.
คืนนั้นฉันกลับไป, พยายามพิสูจน์ว่า เขาบ้า แบบที่ฉันคิดว่าเขาเป็น.
คุณเลยเป็นพวกตามส่อง.
ฉันไม่คิดว่าฉันจะได้เจอเขาอีกแล้ว, จนฉันได้รับ email ของเธอ.
แต่นั่น ไม่ได้อธิบายว่าทำไมคุณ เปลี่ยนจากคนขี้สงสัย เป็นผู้ศรัทธา.
ฉันเป็นนักโบราณคดี. ฉันขุดลึกไปเรื่อยๆ, หาความจริง. แต่ว่า..
ฉันไม่สามารถพิสูจน์หักล้างเรื่องพิศดารของเขาได้.
- ฉันเลยตีพิมพ์. แล้ว... - ติดหล่ม.
ห่วยแตก.
Tara.
ไม่, ฉันเห็นด้วย.
- ฉันว่ารถพยาบาลมารับไปแล้ว. - ประตูหน้าเปิดค้างไว้. อาจทิ้งโน้ตไว้.
โทรไปเช็คที่โรงพยาบาลสิ. เมืองนี้มีไม่กี่ที่หรอก.
- รถกระบะของศาตราจารย์ Young หายไปแล้ว. - สวัสดีค่ะ มีใครอยู่บ้าง?
ยังไม่รับสาย, Philip, มันยังไงกัน? นายไปอยู่ไหนนะ?
สวัสดี?
- ดูสิ, มีรอยเลือด. - ไม่ นะ.
ตายล่ะ.
เอาล่ะ, เอาล่ะ ตรงนี้เกิดอะไรขึ้น?
- ชั้นไม่รู้, Philip บอกว่าจะเรียกรถพยาบาล. - เธอต้องโทรเรียกตำรวจ.
- เดี๋ยวก่อน, เรายังไม่รู้ว่าเกิดอะไรรขึ้น? - นั่นทำให้นายต้องโทรเรียกตำรวจ.
Philip อาจจะทำเรื่องอะไรโง่ๆ.
อย่าจับนะ. โทรเรียก 911.
ตรงนี้มีเก้าอี้พังกับกองเลือด. เราไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น?
คนสองคนกับรถหนึ่งคันหายไป.
- เราต้องหาตัว Philip. - ไม่, เธอต้องโทรเรียกตำรวจ...
ฉันโทรเอง.
เดี๋ยวๆ ขอเวลาเราแป้บนึงได้ไหม. ขอหล่ะ. ผมไม่อยากมีปัญหานะ. พวกเราที่เหลือด้วย. มาคิดกันก่อนเถอะว่า เกิดอะไรขึ้นที่นี่.
ถ้าหากรถพยาบาลมาถึงก่อนหน้านั้นแล้ว ตอนนี้ ศ. Young คงอยู่ที่โรงพยาบาล.
ไม่ใช่, บุรุษพยาบาล ตรงห้ามเลือดตั้งแต่ตรงนี้. มันจะไม่มีรอยเลือดไหลไปตามทางบนถึงบันได.
- พวกเราไม่ใช้ผู้ร้ายนะ. - ไม่หรอก, พวกเธอไม่มีทางเลือก.
ถ้าตำรวจมา, พวกเราโดนจับกันหมดแน่, ลืมเรื่องจบมหาลัยได้เลย, ลืมทุกอย่างเลย. ชีวิตพวกเราจบแน่.
แต่...พวกเขาไปไหนกัน?
พวกนายคิดว่า ศาสตราจารย์ Young ฆ่า Philip รึเปล่า?
-ไม่มีทาง. - หรือบางที Philip ฆ่าศาสตราจารย์ Young.
นั่นเป็นไปไม่ได้. เพราะเขาต้องตัดหัวทิ้ง. และตรงนี้มีเหลือน้อยเกินไป.
- พูดซะเห็นภาพ. - บางทีพวกเขาอาจจะไปด้วยกัน.
- หลังจากเอามีดแทงกันเนี่ยนะ? - หรือบูชายัญ.
เอาล่ะ, ศาสตราจารย์ Young หลบหนีไป... บางทีอาจจะแค่ไปเฉยๆ.
ไม่, ภาพ Van Gogh ยังอยู่ข้างบน. เขาไม่ทิ้งมันตอนนี้หรอก หลังจากเก็บมาเป็นร้อยปี.
เอาล่ะ, ฟังนะ. Tara, เธอกับด๊อกเตอร์ Jenkins โทรไปเช็คที่โรงพยาบาล, ดูว่าเขาอยู่ที่นั่นไหม.
Liko กับชั้นจะอยู่ตรงนี้ แล้วคิดว่ามันเกิดอะไรขึ้นที่นี่.
ฟังดูดีนะ.
John?
Harry.
John.
คุณพระช่วย.
อืม, ผมได้รับจดหมายจากคุณ. ตกใจน่าดู ไม่คิดว่าคุณจะติดต่อมา. ด้วยจดหมายเนี่ยนะ.
เดี๋ยวนี้เทคโนโลยีไม่เป็นมิตรกับผมเท่าไหร่นะ.
- ดูแย่ลงนะ, John. - ผมรู้.
คุณเป็นยังไงบ้างล่ะ.
ก็ยังเจ็บอยู่. ผมไม่ค่อยคุ้นกับการบาดเจ็บนานๆ เท่าไหร่.
นี่แค่หกสัปดาห์เอง.
ผมเคยเจ็บกว่านี้, แต่หายใน 2-3 วันเอง.
- นี่มันต่างออกไป, Harry. - ยังไงเหรอ?
ผมไม่รู้สิ. หวังว่าจะรู้ในเร็ววันนี้.
ผมชอบหนวดเคราคุณนะ, เห็นแล้วนึกถึงหมาที่เคยเลี้ยง.
- โอ้ย. - โอ้ย.
ไม่, ไม่. ผมจัดการเอง.
เอาล่ะ.
- ตอนนี้คุณอยู่นี่เหรอ. - ใช่.
- จะอยู่นานแค่ไหนเหรอ? - ไม่รู้สิ.
ผมคิดว่าผมได้ชื่อใหม่แล้ว. ที่เฉพาะเจาะจงหน่อย.
- 'Holocene Man' (มนุษย์ยุคปัจจุบัน) - คุณแก่กว่านั้นนะ.
- ยุค Holocene นับได้ 12,000 ปี แต่คุณ, เออ... - ผมรู้.
ผมอยู่ตอนที่หมดยุคน้ำแข็ง, เห็นการกำเนิดของยุคใหม่.
ใช่แล้ว, แวดวงวิทยาศาตร์คิดว่า ยุค Holocene จบไปแล้วนะ.
และเราอยู่ในยุค Anthropocene(คาดว่าเริ่มในยุคปฏิวัติอุตสาหกรรม 1780)
การกระทำของกิจกรรมต่างๆที่มนุษย์สร้างขึ้น ส่งผลให้ธรรมชาติโลกนี้เปลี่ยนไปนะ.
กลายเป็นยุคสมัยใหม่.
นั่นคงอธิบายได้ถึงสาเหตุอาการของฉัน.
จบยุคสมัย.
ไม่เอาน่า John, อย่าพูดอย่างนั้นสิ.
อืม, ทุกอย่างมีวันจบสิ้น, เห็นได้ชัดว่าไม่มีใครอยู่ค้ำฟ้า.
อะไรนะ?
John, ปกติผมไม่ทำอย่างนี้นะ, มาที่นี่, ด้วยเหตุใดก็ตามแต่ นอกจากที่คุณขอให้ผมมา.
แต่, ไหนๆเราก็อยู่นี่แล้ว, คุยกันแล้ว, ผมคงต้องขอความช่วยเหลือคุณหน่อยล่ะ.
คือ พ่อของผมนะ, ท่านป่วยมาได้ซักพักแล้ว. และตอนนี้...
คุณอยากจะไปบ้านผมไหม? ซักแป้บนึงนะ.
- ผมคิดว่า พ่อผมของจะดีใจที่ได้เจอคุณ. - ผมขอไปเช็คปฏิทินก่อนนะ, แต่คิดว่าน่าจะว่างอยู่. ไปกันเถอะ.
ด๊อกเตอร์ Jenkins? Angelo Garcetti, FBI.
FBI. ให้ผมรับใช้อะไรดีครับ?
ผมหวังว่า เราจะพูดคุยกัน เรื่อง John Young, aka John Oldman, aka John Magdel
ได้, ได้, ผมพอจะรู้นะว่าคุณจะพูดถึงใคร.
- แต่ผมไม่รู้นะว่าตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน, ถ้านั่นเป็นสิ่งที่คุณอยากรู้. - โอ้, เรารู้อยู่แล้วล่ะ. ถ้าคุณรู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน, เราก็รู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน.
โอ้, อย่างนั้นรึ.
- คุณคิดว่าเขาลักพาตัว Philip Nichols หรือไม่? - ผมไม่คิดอย่างนั้น. ผมไม่อยากคิดว่าเขาจะทำร้ายเด็ก.
คุณคิดว่าเขามีความสามารถทำเรื่องรุนแรงได้ไหม?
เขาล่าสัตว์ใหญ่ได้ด้วยธนูและลูกศร, และแล่มันด้วยตัวเอง.
- ผมไม่รู้นะว่าเขาทำอะไรอีกได้บ้าง. - เข้าใจล่ะ.
- คุณบอกว่า ชายคนนี้อ้างว่าเป็นอมตะอย่างนั้นหรือไม่? - บางทีเขาก็พูดอย่างนั้น, บางทีเขาก็บอกว่าไม่ใช่.
- คุณคิดว่าเป็นเรื่องจริงไหม? - ผมไม่รับรู้เรื่องนั้นอีกแล้ว. บางที เขาอาจแค่มีอายุมากกว่าหน้าตา.
คุณอธิบายตัวเขาว่า สูง 6 ฟุต, ผอม, ผมและดำสีเข้ม.
น่าสนใจ.
- ทำไม่ล่ะ? - มีคดีคงค้างที่ปิดไม่ลง.
ที่ประหลาดคือ ชายที่ลักษณะตรงกันนี้, ตายไปเมื่อปีที่ผ่านมา.
แต่พยานให้การว่า พบเขาในสถานที่เกิดเหตุอาชญากรรมรุนแรง. ข้าวของแตกหักเสียหาย, ชวนให้ฝันร้าย.
ต่างชื่อ ต่างสถานที่ แต่รูปพรรณสัณฐานเดียวกัน.
ผมไม่คิดว่า John จะจงใจทำร้ายผู้คน.
- แต่เขามีความสามารถปลอมแปลงตัว. - นั่นก็ใช่.
แต่เป็นอมตะ นักฆ่าต่อเนื่องที่ปลอมแปลงตัวตนไปเรื่อยๆ... คุณคิดว่ามีจริงไหม?
ผมคิดว่า...
อะไรก็เป็นไปได้.
สวัสดีอีกครั้ง. ผมหวังว่าคุณจะสนุกกับภาพยนต์.
คุณอาจจะสังเกตุได้, เราทำตอนจบเป็นปลายเปิด.
เพราะว่าเราหวังว่า เราจะได้ทำภาคต่อ, หรือทำเป็นซีรี่ย์.
แต่เราทำมันไม่ได้ ถ้าไม่ได้รับการสนับสนุนจากคุณ.
นั่นจึงทำให้เรายินดีมาก ถ้าคุณจะแวะเข้าชม manfromearth.com
แล้วกด"โดเนท". เท่าไหร่ก็ได้ที่คุณคิดว่าสมควร.
และคุณสามารถอุดหนุนเราได้ โดยการซื้อ DVD หรือ Blu-Ray.
และอีกครั้ง, เรายินดีอย่างยิ่ง ที่คุณให้การสนับสนุน.
ขอบคุณที่รับชมภาพยนต์เรื่องนี้, และช่วยเผยแพร่.
thaisubtitle.com : fiixOH
www.thaisubtitle.com
บรรยายไทยโดย fiixOH