"จากเวลานั้น ฉันรู้ว่าไม่มีอะไรเปลี่ยน
ทุกสิ่งคงเดิม
วงล้อยังคงหมุนไป
หมุนไปเป็นวงกลม
หนึ่งชะตาพันผูกเข้ากับอีกชะตา
เส้นด้าย แดงดั่งเลือด
ยึดเหนี่ยวการกระทำของเราไว้ด้วยกัน"
(แอรีแอดนี)
นี่เป็นละครที่แม่ของนายชอบที่สุด
ถ้าเป็นไปได้ แม่นายคงอยากมาด้วย
มาเป็นเพื่อนหนุ่มน้อยผู้แตกต่างกว่าใคร
(แด่ชาร์ล็อตเทอ)
ทำไมเราต้องตายด้วย
คนที่ตาย ไม่ได้ตายจากไปจริงๆ
อาจจะแค่ไม่ได้อยู่ที่นี่ตอนนี้
แต่ทุกอย่างที่เคยมีชีวิต
จะคงอยู่ไปตลอดกาล
อยู่เป็นนิรันดร์ในห้วงเวลา
นี่คุณ มาทำอะไรที่ถนนตรงนี้
ผมถามว่ามาทำอะไร
(แอรีแอดนี)
นั่นใคร
คุณเป็นใคร
ผู้มีตาซึ่งมองเห็น
มีหูซึ่งได้ยิน
อาจพอทำให้ตนนั้นเชื่อได้ว่า ไม่มีมนุษย์ใดเก็บความลับได้
เพราะแม้ปากจะปิดเงียบ
ก็เจรจาด้วยปลายนิ้วได้
ความทรยศไหลซึมออกมาจากทุกรูขุมขนของเขา
คือผม...
ผมไม่เข้าใจ
คุณเข้าใจแน่นอน
คุณกำลังจะเข้าเมืองไปเขียนโทรเลข
เพราะคุณอยากจะบอกโลกให้รับรู้เรื่องเรา
ใช่หรือไม่
คุณเป็นพวกนั้น
นักเดินทาง
ตลอดหลายปีมานี้
มีคนบอกว่าพ่อผมเป็นบ้า
แต่ตอนนี้นักเดินทางจากอนาคต
มาอยู่ตรงหน้าผมแล้ว
โลกจะต้องรู้
ว่าพวกคุณมีจริง
สิ่งที่เรารู้
เป็นเพียงหยดน้ำ
สิ่งที่เราไม่รู้
เป็นทั้งมหาสมุทร
(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
(อดัมกับอีฟ)
ความผิดพลาดในความคิดของเรา
ก็คือเราต่างเชื่อในตัวเอง
ว่ามีตัวตนอันเป็นอิสระ
หนึ่งตัวตน
แยกจากตัวตนอื่นนับไม่ถ้วน
ในขณะที่ความเป็นจริงแล้ว เราเป็นเพียงเศษเสี้ยว
ของความไม่สิ้นสุดทั้งมวล
ที่นี่คืออะไร
สถานที่เลียนแบบจากโลกของผมเหรอ
จำที่เธอบอกกับฉันได้ไหม
ใต้สะพาน
แสงไฟ
ป่า
ตัวเธอ
ตัวฉัน
จุดบกพร่องในเมทริกซ์
ทำไมผมถึงมาที่นี่
เธอกับฉัน
อดัมกับอีฟ
นั่นคือสิ่งที่เราเป็น
จุดบกพร่องในเมทริกซ์
อยากรู้ใช่ไหมว่ามาที่นี่ทำไม
มาเพื่อช่วยพวกเขา
โลกของเธอ
และโลกของฉัน
(ตำรวจ)
เมื่อคืนนี้ ประมาณสี่ทุ่ม
คีลีอัน โอเบนดอร์ฟ
บาร์โทสซ์ ทีเดอมันน์ และฟรานซิสกา ดอพเพลอร์
พร้อมกับมักนุส และมาร์ธา นีลเซน
พบร่างเด็กชายไม่ทราบชื่อหนึ่งคน
ในที่ดินของตระกูลดอพเพลอร์ ข้างถนนในป่า
เสื้อผ้าของเขา
และวอล์กแมน มาจากช่วงยุค 1980
เรายังพบ
บัตรประจำตัวอยู่ที่ศพด้วย
เวิลเลอร์ ช่วยพูดต่อทีนะ
ฉันขอคุยด้วยหน่อย
คุณไม่ต้องทำแบบนี้ก็ได้
เวิลเลอร์พูดแทนได้ ฉันไปนิติเวชให้ได้
กลับบ้านเถอะ
ผมใช้เวลา 33 ปี ตามหาน้องชายของผม
นั่นเป็นของของเขา
นั่นเป็นของของมัดส์
ใครบางคน
เก็บของพวกนั้นไว้
แล้วก็ใส่ให้กับเด็กชายในป้อมหลบภัย
ในอีก 33 ปีถัดมา
คิดว่าเป็นฆาตกรคนเดียวกันเหรอ
ทุกอย่างเชื่อมโยงกันจริงเหรอ
มัดส์ เอริค และเด็กชายในป้อมหลบภัย
รู้ไหมว่าทำไมผมมาเป็นตำรวจ
ตอนน้องชายผมหายตัวไป
พวกตำรวจทำทุกอย่างผิดพลาดไปหมด
ตำรวจสืบสวนก็เป็นไอ้โง่ขี้เมา
ส่วนผมน่ะเหรอ
ผมสาบานว่าจะไม่ทำแบบนั้น
ผมจะทำทุกอย่างให้ถูกต้อง
นั่นคือเมื่อ 33 ปีก่อน
แล้วผมทำอะไรบ้าง
ชีวิตคู่ผมพังทลาย
และตอนนี้ผมก็นอกใจผู้หญิง ผู้หญิงที่ผมยอมทิ้งภรรยาเก่ามา
ผมทำต่อไปไม่ไหวแล้ว
(โรงงานเครื่องจักรทันน์เฮาส์)
นายไปไหนมา
เธอบอกอะไรนายบ้าง
เราติดอยู่ที่นี่มาหลายสัปดาห์แล้ว
เครื่องนั่นก็ไม่มีพลังงาน
นายไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันทำงานยังไง
ที่นายทำทั้งหมดมันหลอกลวง
นายรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น แต่ไม่บอกเราสักคำ
นายไม่รู้เหรอว่าโดนหลอกใช้อยู่
นั่นไม่ใช่มาร์ธา
มาร์ธาตายแล้ว
ไม่มีใครฟื้นคืนชีพได้
จะเป็นใครก็ช่าง
แต่ก็อาจเป็นโอกาสเดียวที่เราจะได้ไปจากที่นี่
บอกความจริงเรามาดีกว่าไหม
บอกพวกเขาสิ
ว่าใครเป็นคนฆ่ามาร์ธา
บาร์โทสซ์ รอเดี๋ยว
บอกสิ
บอกไปว่าอดัมเป็นใครกันแน่
ฉันบอกตั้งแต่แรกแล้ว
โยนาสคือต้นเหตุทุกอย่าง
เขานั่นแหละ
เขาคืออดัม
เขาคืออดัม!
ทั้งหมดนั้น ไม่เคยสงสัยเหรอ
ว่าทำไมถึงตัดใจจากเธอไม่ได้
รู้อยู่ว่าระหว่างเธอสองคนมันเป็นไปไม่ได้
แต่ถึงอย่างนั้น
ก็ยังตัดใจไม่ได้
สายสัมพันธ์ที่มองไม่เห็น
เชื่อมโยงเธอทั้งสองไว้ชั่วนิรันดร์
อดัมพยายามจะตัดมันทิ้ง
แต่มันเป็นไปไม่ได้
เธอให้สิ่งนี้กับฉัน
เธอกับฉัน
ดำกับขาว
แสงและเงา
เราถูกเชื่อมโยงไว้ด้วยกันชั่วนิรันดร์
ในเดจาวูซ้ำไปซ้ำมา
ตลอดกาล
นี่มันอะไรกัน
คุณต้องการอะไร
ทำไมถึงไม่บอกว่าผมมาที่นี่ทำไม
เธอเห็นแล้วนี่ว่าเธอจะทำอะไร
เห็นแล้วว่าอดัมจะทำอะไร
ถ้าเธออยากจะช่วยมาร์ธาของเธอ
เธอต้องเลือกฝ่ายแสงสว่าง
และต้องทำให้ฉันเป็นฉันอย่างวันนี้
ผมต้องทำเหรอ
ผมไม่อยากจะทำอะไรอีกแล้ว
ผมเอียนกับการที่จะต้องทำนั่นทำนี่
งั้นก็ลองถามตัวเองดู
ว่าต้องการอะไร
อยากให้หล่อนอยู่รอดหรือเปล่า
มาร์ธาของเธอน่ะ
พ่อ
พ่อเข้าไปได้ไหม
มักนุสอยู่นี่ด้วยไหม
น่าจะยังหลับอยู่
ลูกต้องบอกความจริงมา
ว่าเกิดอะไรขึ้นที่หลุมหลบภัย
ลูกเห็นอะไร
หนูบอกความจริงไปแล้ว
ตอนเราเข้าไป ข้างในว่างเปล่า
ไม่มีศพอะไรเลย
แล้วก็มีแสงไฟ
แล้วก็มี...
ศพร่วงลงมา
กินยาอะไรเข้าไปหรือเปล่า
อะไรนะ
คีลีอันให้กินอะไรหรือเปล่า
บอกมา กินอะไรเข้าไป
นี่มันเรื่องอะไรกัน
จะมาเล่นบทคุณพ่อแสนดีตอนนี้เหรอ
ปกติไม่เห็นมาดูดำดูดีอะไรเลย
ก็อย่างที่เราบอกไป
มันมีเสียงประหลาดออกมาจากถ้ำ ไม่ก็จากพื้น
หนูไม่รู้
เราเข้าไปในหลุมหลบภัย ตอนแรกไม่มีอะไร แล้วจากนั้น
เขาก็นอนอยู่ตรงนั้น
แค่นี้ใช่ไหม
เดี๋ยวแม่ก็กลับมาแล้ว รีบไปเถอะ
แต่ยังดีนะ ที่อุตส่าห์แวะมาดูว่าเราเป็นยังไงบ้าง
- ฮันนาห์ - ว่าไง
อูลริคอยู่ไหม
ฉันพยายามติดต่อเขาตั้งแต่เช้า
นึกว่าเขากลับบ้านซะอีก
เธอดูแปลกๆ ไปนะ
ตัดผมมาเหรอ
เปล่านี่
ยินดีที่ได้เจอนะ
ฉันเอาของนี่ไปไว้ในห้องทำงานเขาก็แล้วกัน
(กัดกินผู้มั่งมี)
ขอคุยหน่อยได้ไหม
ไปไหนก็ไป
เมื่อคืนนี้
ในป่า
เห็นอะไรอย่างอื่นไหม
ไม่เห็น
เห็นอะไรล่ะ
เคยไหมที่บางครั้งรู้สึกเหมือนจะเสียสติไป
ไม่มีอะไรสมเหตุสมผล
ไม่แน่นะ
พ่ออาจจะพูดถูก
เขาอาจจะนอนอยู่ตรงนั้นแต่แรกแล้ว
และเราก็...
ฉันมั่นใจในสิ่งที่เห็น
จะไปไหน
อย่าบอกแม่นะ
เดี๋ยวจะกลับมากินมื้อค่ำ
ทุกสิ่งจะเกิดขึ้นซ้ำ
ซ้ำไปซ้ำมา
ตลอดจนชั่วนิรันดร์
เพราะไม่มีใครเตรียมตัวปล่อยวาง
ฉันใช้เวลานานมาก
กว่าจะเข้าใจ
ว่าเธอลืมอดีตไม่ได้
เธอจะยังคงเลือกหล่อนเสมอ
เลือกมาร์ธาของเธอเสมอ
และเช่นเดียวกับที่เธอลืมอดีตไม่ได้
ฉันเองก็ใช้ทั้งชีวิต จมอยู่กับอดีต
เธอไว้ใจอดัม
แล้วมันนำไปสู่อะไรบ้าง
เธอต้องทำให้หล่อนเห็น
ว่าทุกสิ่งเชื่อมโยงกัน
เหลือเวลาไม่มากแล้ว
หล่อนต้องได้เห็นอนาคตของตัวเอง เพื่อที่จะเข้าใจ
ว่าต้องทำอะไรบ้าง
หล่อนจะตามเธอไป
โชคชะตาของเธอเกี่ยวพันกับหล่อน
โชคชะตาของหล่อนก็เกี่ยวพันกับเธอ
เธอบอกว่าฉันอยู่ในโลกของเธอ
กับเธอ
แล้วทำไมฉันถึงจำมันไม่ได้ล่ะ
ฉันไม่รู้
จดหมายนั่น
ฉันไม่ได้เขียน
คุณต้องเชื่อฉัน
ซิก มันดัส
มันคืออะไร
พ่อของตาแก่ทันน์เฮาส์...
พยายามจะคืนชีพคนตาย
ภรรยาของเขาน่ะ
เขาเชื่อว่าความสามารถ ในการเดินทางข้ามเวลา
จะนำการไถ่บาปมาสู่โลก
ทุกความผิดพลาดจะป้องกันได้ก่อนมันจะเกิดขึ้น
แต่มันไม่ใช่การไถ่บาป
มันเป็นการสาปแช่ง
ทุกคนตายกันหมด
ในโลกของฉัน
ฉันได้แต่หวังว่าจะเปลี่ยนมันได้
ฉันรู้ว่าคุณไม่เชื่อใจฉัน
ฉันอยากพิสูจน์เพื่อให้คุณเชื่อใจ
เดินทางด้วยเจ้านั่นเหรอ
นี่คือชิ้นสุดท้ายที่ฉันมี
เป็นทางเดียวให้ฉันกลับไปได้อีกครั้ง
(แอรีแอดนี)
คุณน่าจะบอกเขาว่า จะส่งเขาไปเดินบนเส้นทางไหน
บอกว่ามันจะจบยังไง
เขาจะพยายามทำลายวัฏจักรนี้ไม่จบสิ้น
เขาไม่มีวันเข้าใจ
ว่าเราต้องรักษาปมนั้นไว้
ว่ามาร์ธาของเขาต้องตาย
เพื่อให้ทุกคนอยู่รอด
จุดเริ่มต้น
และจุดจบ
(ระบบควบคุมปริมาตร โรงไฟฟ้านิวเคลียร์วินเดน)
อูลริค นี่ชาร์ล็อตเทอ คือฉัน...
แค่จะถามว่าคุณเป็นไงบ้าง
โทรหาฉันด้วยนะ
(หนึ่งเฟ็นนิค)
ติ๊ก...
ต่อก
ติ๊ก...
ต่อก
มาหาคีลีอันค่ะ
คีลีอัน
ว่าไง
ไง
ไม่เป็นไรครับ
มาทำอะไร
นายไม่อยู่ที่หอ ฉันก็เลยเป็นห่วง
พวกนั้นไล่ฉันออกมา
พ่อเธอโทรไป
เขาอยากรู้ว่าฉันมอมพวกเธอหรือเปล่า
- แล้วมอมหรือเปล่า - จะบ้าเหรอ ฉันเปล่า
แต่ดูแล้ว พวกเธอคงยังหลอนกับมันไม่เลิก
ฉันไม่ได้อยู่ที่นี่มาสองปี
แต่ทุกคนยังมองว่าฉันเป็นกุ๊ย หาว่าฉันเป็นคนผิด
ฉันรู้อยู่แล้ว
รู้อะไร
ว่าเธอคบกับฉันแค่จะกวนประสาทพ่อ
เธอไม่สนฉันหรือเอริคด้วยซ้ำ
เธอไปเถอะ
ก็ได้
โอเค
เรื่องเรกีนา
ฉันเสียใจด้วย
คุณคงทำใจลำบาก
เป็นไงบ้าง
บาร์โทสซ์ล่ะ
เราจัดการได้
คือฉัน
ฉันมีข้อเสนอมาให้คุณ
ข้อเสนอเหรอ
ฉันมีของของคุณ
ฉันอยากเอามาคืน
คุณจำได้ไหม
ไม่ต้องห่วง ของในถุงถูกเก็บรักษาอย่างดี
คุณต้องการอะไร เงินเหรอ
ฉันไม่ต้องการเงิน
ฉันอยากให้คุณทำลายชีวิตชาร์ล็อตเทอ
ให้สูญเสียทุกอย่าง
ทุกอย่างเลย
ชาร์ล็อตเทอ
คุณมาทำอะไรเหรอ
ขอบคุณมากครับ
ท่านช่วยผมได้มากเลย
ฉันพยายามติดต่อคุณ
ฉันไปที่ป้อมหลบภัยมา ทำไมคุณไม่อยู่บ้านกับฟรานซิสกาล่ะ
คือผม...
เมื่อคืนนี้ เฮลเกออยู่ไหน
คุณบอกว่ากินมื้อเย็นกับเขา แล้วหลังจากนั้นล่ะ
นี่มันอะไรกัน
ในปี 1987 ตอนคุณมาวินเดน พ่อของคุณยังอยู่ในกระท่อมไหม
- ผมไม่เข้าใจ - อยู่หรือไม่อยู่
ไม่อยู่ หลังจากอุบัติเหตุ เขาก็ย้ายไปอยู่ศูนย์ดูแลผู้สูงวัย
- แล้วฤดูร้อนในปี 1986 ล่ะ - นั่นก็ด้วย คุณจะรู้ไปทำไม
เขาใช้หลุมหลบภัยทำอะไรหรือเปล่า
ชาร์ล็อตเทอ คุณต้องการอะไรจากผม
นี่ของเฮลเกอ
ฉันเจอในหลุมหลบภัย
คือมัน... มันเป็นไปไม่ได้ เขาอยู่กับเราทั้งคืน
ดอพเพลอร์พูด
เขาทำอะไรนะ
ที่ไหน
ได้
ได้ ผมจะไปเดี๋ยวนี้
เฮลเกอ
เขาอยู่ที่สถานีตำรวจ
เขาไปรับสารภาพ
(ตำรวจ)
พ่อ ทำไมถึงพูดแบบนั้นครับ
มันไม่สมเหตุสมผลเลย
เขาไม่ได้ออกจากบ้าน
ผมอยู่กับเขาตลอดช่วงเย็น
เอลิซาเบธก็อยู่ด้วย
ฉันฆ่าเด็กหนุ่มคนนั้น
- พอได้แล้วพ่อ - ของพวกนั้น
ทั้งวอล์กแมนและเสื้อผ้า
พวกนั้นเป็นของของมัดส์ นีลเซน เด็กชายที่หายตัวไปในปี 1986
คุณจำได้ไหม
ผมฆ่าเขาเอง
ใคร มัดส์เหรอ
ไปเอาของของเขามาจากไหน
คุณทำอะไรมัดส์
คุณทำอะไรกับเขา
แกยังอยู่เหรอ
- อะไรนะ - แกนี่เอง
ผมทำไม
เขานั่นแหละ
อะไร ปล่อยนะ
เขานั่นแหละ
- พูดอะไรของคุณ - เขานั่นแหละ
(สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี ปี 1986)
อะไรกัน
ตามฉันมาเหรอ
ทำไมไม่บอกฉันว่าเรารู้จักกันได้ยังไง
ที่จริง เรารู้จักกันมาตลอดอยู่แล้ว
สมัยอนุบาล ตอนที่มักนุสทำฟันเธอหัก
ฉันก็อยู่ด้วย
ตอนมิคเคลเอาแมงมุมใส่ในรองเท้าเธอ ตอนตั้งค่ายพักแรมในสวน
ตอนไปทัศนศึกษา ป.3
ที่เธอคิดถึงบ้าน แล้วคุณคาธารีนาก็ต้องมารับ
ที่ที่ฉันจากมา
เธอกับฉันมีอดีตเดียวกัน
นายบ้าไปแล้ว
ฉันรู้ว่าเธอเห็นตัวเอง
เมื่อคืนในป่าแห่งนี้
เธอบอกฉันเอง
ตัวเธอในอนาคตบอกฉัน
อะไรนะ
ฉันรู้ว่ามันฟังดูบ้าบอขนาดไหน
ฉันเองก็คิดว่ามันบ้าบออยู่นานเลย
คิดว่าฉันบ้า
นายเป็นใครกันแน่
ฉันจะให้เธอดู
ว่าทุกสิ่งเชื่อมโยงกัน
มาร์ธาอยู่ไหน
(จงให้มีความสว่าง)
(วันที่ 23 กันยายน ปี 2053)
ให้เขาไปแล้วใช่ไหม
ฉันโดนหลอกง่ายๆ อยู่เสมอเลย
เธอทำสิ่งที่ถูกต้องแล้ว
ที่นี่มันอะไรกัน
เราอยู่ที่ไหน
นายทำแบบนั้นได้ยังไง
หล่อนบอกให้ฉันพาเธอมาที่นี่
แล้วหล่อนจะอธิบายให้เธอฟัง
ใครล่ะ
นั่นใคร
ยินดีต้อนรับสู่อนาคต