"Waar het rotsachtige hoogland
"van Sleuth Wood in het meer duikt,
"daar ligt een lommerrijk eiland,
"waar klapwiekende reigers
"de slaperige waterratten wakker maken;
"daar hebben we onze elfenvaten verstopt,
"vol met bessen,
"en de roodste gestolen kersen.
"Kom daarheen, o mensenkind!
"Naar de bossen en wateren wild
"Met een fee hand in hand,
"Want de wereld is meer vol van verdriet
"dan je kunt begrijpen."
Ik zal nooit de zomer vergeten toen ik acht jaar oud was.
Het was een zomer van theekransjes en zwaardgevechten.
Van verlangen om volwassen te worden en bang om oud te worden.
Te wensen dat dingen voor altijd hetzelfde konden blijven.
Dat was de zomer dat we de boot vonden.
Ik knaagdiervijand scalperen.
Ik dapper opperhoofd wreken.
- Laat hem gaan. - Probeer me maar te dwingen.
Ik zal je krijgen!
Tiger Lily, kom op.
Wacht op mij!
Ik ben Pan, de God van de bossen,
en dit zijn mijn bossen.
Jij bent geen Pan.
Pak aan!
Draag de Indiase prinses nu over, of neem
afscheid van de gijzelaar, Opperhoofd Witchataw.
Nooit!
O!
Ik pak het wel.
Mama zei dat we niet over de muur mogen.
Tjonge. Kom hier eens naar kijken.
Van wie denk je dat deze is?
Eerlijk gevonden.
Hij is nu van ons.
Hij heeft gewoon een opknapbeurtje nodig.
Stel je eens voor. Wij drieën, maatjes op zee.
De elementen trotserend om onbekende gebieden te ontdekken.
Waarheen, kapitein?
Maar, David, wat als we verdwalen?
Nou, dat is het hele punt, is het niet?
We zullen de Verloren Jongens van de Wildernis zijn. En meisjes.
Peter, ik was het bijna vergeten. Ik heb deze in het bos gevonden.
Vind je hem bijzonder? Voor de indianen?
Het is een adelaarsveer.
Ik kan me maar beter gaan wassen.
Schiet op, jullie twee. Heb je de tijd niet gezien?
O jee, o jee. Ik ga te laat zijn.
Stil, plaag hem niet. Hij is vandaag bijna zijn scalp verloren.
Schieten jullie nu eindelijk eens op? Kom op, naar binnen met jullie.
Zijn jullie vergeten dat je tante Eleanor komt eten?
O, jullie twee worden mijn dood nog eens.
Mmm.
Wie zijn deze vieze zwervers en wat
hebben ze met mijn kinderen gedaan?
- Waar is Peter? - Hij ging met vader praten.
Naar boven, jullie allebei.
Ja, maar deze doe ik.
- Maak jezelf schoon. - Kom even met me praten.
Ik heb iets voor je.
De ketellapper was hier vanmorgen bezig de potten te repareren en
toen hij klaar was, ontdekte hij dat hij wat koper over had,
en hij stemde ermee in om jou een klein cadeautje te geven.
Wil je het zien?
- Het is maar een bel. - O!
Dat meende ze niet echt, dat beloof ik.
Nee, nee, het is in orde.
- Laat me raden. - O!
- Peter. - De Gouden Hinde?
Je liet me schrikken.
Het is toch al etenstijd?
- Is het voor de oude meneer Brown? - Je hebt gelijk.
De Gouden Hinde.
Het eerste schip dat de hele aardbol rond zeilde.
Stel je voor hoe het moet zijn om de hele wereld te zien.
Om de Indische Oceaan en de Stille Oceaan te bevaren
en misschien zelfs nieuwe landen te ontdekken.
Ah... De dingen die ze moet hebben gezien.
Toen de eerste baby ...
... voor het eerst lachte,
brak zijn lach in duizend stukjes
en ze huppelden allemaal rond,
en dat was het begin van de feeën.
Zie je, feeën zijn veel te magisch voor het menselijk oog.
Dus als we ernaar kijken, nemen ze de vorm aan van bellen.
Elk kind heeft een fee speciaal voor hem geboren.
En dit...
... Tinker's Bell is voor jou geboren.
Tinker Bell. Leuk je te ontmoeten.
Wat is dit?
"Beste meneer Littleton,
"het is mijn plicht u te informeren
"dat uw zoon Peter momenteel ...
"al zijn onderdanen teleurstelt."
- Peter. - Ik weet wat ze denkt.
Ik ben misschien niet David, maar ik ben geen sukkel.
Peter, wie zei er iets over David?
Als jij een sukkel was, zou je dan een volledige
index van de Britse marineschepen kunnen opsommen
van het afgelopen decennium, en dat in minder dan vijf minuten?
Zou je in staat zijn om een ​​volledig
functionerend modelgaljoen in een fles te bouwen?
In tegenstelling tot je broers en zussen, zou ik eraan kunnen toevoegen.
Hè?
Zit ik dan niet in de problemen?
Natuurlijk zit je in de problemen.
Kijk, je moet het proberen, Peter.
Voor mij?
Kom hier.
Voorzichtig, schat.
De laatste.
Pas op voor de hartenvrouw.
Rustig aan.
Goed gedaan.
Bravo. Bravo. Kom op, schat.
Laten we door gaan.
Dit malle spel is een soort familiesport geworden.
Ons record is vier lagen, maar Jack
denkt dat we er wel vijf kunnen doen.
Weet je, ik ben... Ik ben een beetje geschokt, dat
je hem überhaupt toestaat om kaarten in huis te hebben.
Rode koningin slaat witte koningin.
- Alice, Jack? - We komen eraan!
Oké, bijna klaar, bijna klaar.
Oké.
Daar ben je.
Mmm. Wat zie je er knap uit.
Niet zo knap als jij bent, mijn koningin.
Mmm.
Mijn zus... Mijn zus is in de andere kamer...
Mijn zus is in de andere kamer.
Rose?
- O ja. - Ze is vanavond in een zeldzame vorm.
Oh Oh.
David. Wat vind jij van danslessen?
Je moet lessen hebben als je hoopt ooit een bal bij te wonen.
Ik denk niet dat dat is waar Davids interesses liggen, Eleanor.
Mama, ik wilde vragen of je...
Alice. Spreek wanneer je wordt aangesproken.
Kind toch.
Maar als iedereen zich aan die regel hield
en je alleen sprak als je werd aangesproken,
en de andere persoon wachtte altijd tot
je begon, zou niemand ooit iets zeggen.
De Rode Koningin tolereert geen ongehoorzaamheid.
Je kop eraf.
Alice, wat wilde je vragen?
Gratie van de Witte Koningin.
Ik vroeg me af of je me misschien wil helpen met een naaiproject.
Ah, wel, braaf meisje. Naaien is erg passend voor een jonge dame.
Ik moet het vest van mijn witte konijn repareren.
Het raakte vanmiddag gescheurd toen
hij werd gegijzeld door Indiaanse krijgers.
Hmm. Arm ding. Natuurlijk help ik je.
Mijn hemel, Rose, de vingernagels
van het meisje zijn helemaal afgebeten,
en wat er van over is, is zwart van het vuil.
Ze heeft buiten gespeeld, Ellie.
- Dat is wat kinderen doen. - Nee, dat is wat jongens doen.
Met meisjes is het een heel andere zaak.
In hemelsnaam, dit is geen manier om een ​​dochter op te voeden.
En dat weet jij vanuit jouw schat aan ervaring met het opvoeden van kinderen?
Het is geweldig.
Kinderen, ik heb heel spannend nieuws.
- David is... - Nee...
David is toegelaten tot de Bristlemoss School.
Over een maand begint hij aan het nieuwe semester.
Bristlemoss School?
Betekent dit dat jullie verhuizen?
Nu, kinderen, laten we niet te ver vooruit lopen.
Jullie tante had dit echt niet moeten vertellen
voordat ze het met jullie moeder en mij had besproken.
Er zijn nog heel wat details die moeten worden gladgestreken.
Nee, ik heb het met Rose besproken.
Ik wilde het met je bespreken. Ik heb gewoon de kans niet gehad.
William en ik zullen Davids collegegeld financieren.
Alles is geregeld.
Ben je hiermee akkoord gegaan?
Ik zie niet in waarom we het onszelf moeilijker moeten maken.
Jack.
- Rose, schat, laat hem gaan. - Jack.
Wist je dit?
Jongens die niet thuis wonen, krijgen nog
steeds cadeautjes voor hun verjaardag.
Mijn hoed. Ga je die nog steeds voor me maken?
Natuurlijk.
Dat is een adelaarsveer.
De meest heilige van alle Indiaanse symbolen.
Waar staat het voor?
- Moed. - Moed.
We kunnen allemaal wel eens wat extra moed gebruiken.
De Gouden Sleutel. Alweer.
Het is mijn favoriet.
O, dat weet ik.
We moeten nog op monsters controleren.
Eentje gevonden.
- Goedenacht mijn lieverds. - Goedenacht.
Ik wil niet dat je weggaat.
Wat vind je van het achterlaten van mijn schaduw als ik weg ben?
Hij is gekker dan ik, dus je zult
hem uit de problemen moeten houden.
- Afgesproken? - Ja.
Niet ik. Hem.
Afspraak.
Vergeten mensen echt hoe ze moeten dromen als ze groot zijn?
Tante Eleanor zeker.
Maar moeder en vader dan?
Waarom niet?
Ik denk dat sommige mensen extra droomstof
hebben dat uit de kinderkamerramen kan zweven
en wordt opgenomen door volwassenen.
Moeten we dan het raam open doen? Voor de zekerheid?
Goed idee.
Ik heb de brief van je leraar gezien.
Je mag vandaag niet naar buiten,
voordat je klaar bent met rekenen.
Goed?
- Goedemorgen. - Goedemorgen.
- Wat is dat? - Eh...
Een lijst met benodigdheden.
- Voor de replica van meneer Brown? - Dat klopt helemaal.
Ik ga vandaag naar Londen om ze te halen.
Misschien ontmoet ik nog een oude vriend.
Ben je lang weg?
Nee.
Toedeloe, Peter.
Afwassen en rekenen. Wat een vreselijke dag.
Waarom ben je hier zo goed in?
Ik kan dit niet.
Nee. Dat was niets.
O, je hebt gewonnen.
Zullen we nu verstoppertje gaan spelen?
De drukte van Londen
bracht een glans van mysterie in onze gedachten.
We wisten dat onze vader een leven voor ons had,
maar wat dat leven eigenlijk was geweest...
konden we ons nauwelijks voorstellen.
Heb je je vader gezien?
Nee.
De baas?
Eh, ik moest wegblijven.
Hoe gaat het met hem?
Hij is nog steeds de baas, nietwaar?
Heb je ooit overwogen langs te komen, herinneringen ophalen?
We weten allebei dat ik dat niet kan doen.
Hoe gaat het met je gezin?
Mijn oudste zoon vertrekt binnenkort naar Bristlemoss.
O, alsjemenou! Je zal wel trots zijn.
Ja. Ik denk van wel.
Mijn eigen zoon, Bristlemoss.
Wie had dat gedacht, hè?
Ik zou iets voor hem moeten kopen.
Die jongen verdient een cadeau
voor zo'n prestatie, nietwaar?
Ik heb je gevonden.
Dat was nauwelijks een uitdaging.
- Laat me helpen. - Ik heb je hulp niet nodig.
Mama laat je spelen als je klaar bent.
Laat me met rust.
Je was nooit van plan om die boot met mij te repareren, toch?
Natuurlijk wel. Ik wist niet dat ik ...
Het maakt niet uit.
Ga naar je stomme school.
Je bent net als de rest.
Maar ik niet.
Niemand zal mij vangen en een man van me maken.
Hard aan het werk?
Eh, ik wilde gewoon...
David?
Voor de man van dit moment.
Nou, maak het open.
Dit lijkt precies op...
Degene die mijn vader mij gaf, ja.
Je hebt je grootvader nooit gekend.
Eh, hij...
Had hoge verwachtingen van mij.
Ik ben bang dat ik ze nooit heb waargemaakt.
Maar ik wil dat je weet dat ik trots op je ben, David.
Goed, ga maar weer verder met waarmee je bezig was.
Geef me dat terug!
We hebben nog tijd voor avonturen voor ik vertrek.
Wat doe je?
Piraten. Dit kan gevaarlijk zijn.
Je kunt je terugtrekken als je wilt.
Ga terug als je wilt, jongen van Bristlemoss.
Ik ben niet bang.
Ik ook niet.
Een twee...
Drie.
Ik weet dat je hier bent!
Kom naar buiten en vecht!
Kom hier!
Ik zal alle piraten in de zee bevechten.
Ja!
Achter je!
Boven je!
Goed gedaan, David!
Ja!
Whoe!
David!
Argh!
Ik mis David.
- Zag je dat? - Wat?
Dat is het.
We waren verstoppertje aan het spelen en nu wil hij dat ik hem vind.
Alice.
Hij is weg.
Hij is weg, en het komt door mij.
Peter, alsjeblieft.
Je kunt je terugtrekken als je wilt.
Ga terug als je wilt, jongen van Bristlemoss.
Nee, Alice.
Mama?
Ga spelen.
Wat doe je?
Een hoed maken voor David, zoals ik had beloofd.
Hoor je dat, Tink?
Ze maakt een hoed voor hem. Hij zal terugkomen.
Kijk eens aan.
Waarom stopt mama ons niet in?
Ik wil mama.
Je moeder heeft haar rust nodig.
Kom op dan. Laten we een verhaal lezen.
Fijn! Vertel ons het verhaal over het weeshuis.
Laten we eens kijken.
Ik denk dat dit de juiste is.
"Lang geleden,
"in een ver land,
"was er een weeshuis.
"Overdag deden de kinderen wat hun werd opgedragen.
"Ze studeerden hard.
"Ze hebben werkten hard.
"En nooit, echt nooit, speelden ze spelletjes.
"Maar 's nachts
"als ze alleen werden gelaten,
"vulde hun gouden droomstof de kamer
"en bracht ze ver, ver weg,
"en hoe hij ook probeerde,
"hun bewaarder kon niet verhinderen
"dat ze ontsnapten in hun dromen."
"Omdat hij een volwassene was,
was hij al lang geleden vergeten hoe hij moest dromen.
Peter, wat is er met jou aan de hand?
Ik denk dat ik te oud word voor verhaaltjes voor het slapengaan, dat is alles.
Goedenacht.
Naar bed.
Peter.
Ik wil niet dat je weggaat.
Niemand zal me vangen en een man van me maken.
We zullen de Verloren Jongens van de Wildernis zijn.
Vang ons als je kunt!
Wacht op mij!
Je zult ons nooit vangen! Wij zijn de Verloren Jongens van de Wildernis!
Wacht!
Hallo?
Rose?
Mmm.
Roos?
Charlie.
O, Jack, het spijt me van je zoon.
Laat me meedoen.
Ik zei: laat me meedoen.
Geef me je kaarten.
Jij ook.
Wel, je lijkt het erg naar je zin te hebben.
Waarom denk je dat je hier binnen kunt
komen en aan deze tafels kunt spelen, hmm?
Mijn schulden zijn jaren geleden vereffend.
Is dat zo?
Ik heb net een slechte run gehad, jongens.
Mijn geluk moet eens terugkeren.
Kijk, oké.
Geef dit aan die baas van je.
Zeg hem dat hij weet dat ik er goed voor ben, oké?
SCHULDBEKENTENIS VAN JUNIOR
Ik weet zeker dat hij dit geweldig zal vinden.
Rose?
Rose, heb je niets gehoord van wat ik heb gezegd?
Eigenlijk...
zou ik graag willen dat je een tijdje bij William en mij komt logeren.
Waarom doe je dit jezelf aan?
Ik begrijp het gewoon niet.
Zolang je geen moeder bent, zul je dat nooit doen.
Ik snap het.
Laat maar.
Mijn moeder leek verdwaald te zijn.
Ik kon haar niet bereiken.
Dus reikte ik naar een hart dat ik in plaats daarvan kon aanraken.
Wilt u een kopje thee?
We zouden zo dankbaar zijn voor uw gezelschap.
Dank je.
Oh. Eh.
Zou je een echt theehuis willen zien?
Mmm. Dank u zeer.
Heb je het naar je zin?
Ah, je hebt een...
Ja, een klein beetje room net...
Ietsje lager.
Bijna weg.
Ah! Is dit niet leuk?
Het is jammer dat we niet veel tijd samen hebben doorgebracht.
Je bent echt een lief meisje.
Ik ben geen meisje. Ik ben een dame.
Dan denk ik dat je moet weten, dat een dame
nooit haar ellebogen op tafel laat rusten.
Een dame kruist ook alleen haar benen bij de enkels.
O, jij arm ding.
Je wilt gewoon op een beschaafde manier worden opgevoed.
Nietwaar?
Je hebt mijn hulp nodig, en mijn hulp zal je ook krijgen.
Een dame mag nooit op haar vingernagels bijten.
Het is een walgelijke gewoonte van de lagere klasse.
En omdat je vader uit die klasse komt,
wil dat nog niet zeggen dat jij dat ook moet zijn.
We zullen toch nog een dame van je maken.
Hij is perfect.
Dat was het laatste wat ik hem beloofd heb.
Ik weet het.
Ik heb nieuws.
Peter, dit is geweldig!
O jee.
Ik wil Davids plaats innemen,
op Bristlemoss.
Ik kan jou ook trots maken.
Peter, je hebt ons altijd trots gemaakt.
- Blijf daar. - Nee, nee, nee.
Ik zei dat je je schuld moest afbetalen, Littleton!
Iedereen oké?
TE LAAT LITTLETON
Rose, ik kan het uitleggen.
We moeten de politie laten komen.
Nee, nee. Hij heeft de politie in zijn zak.
Waarom? Waarom? Na al die jaren?
- Je weet hoe hij is. - Ik zal het afbetalen.
Als ik klaar ben met De Gouden Hinde voor meneer Brown,
hebben we genoeg om mijn schuld af te betalen.
- Rose... - Maak het dan af.
- Rose. Rose. - Maak het af. Hannah.
Kinderen.
Wat ga je doen?
Alice, ga maar weer slapen.
Peter.
Wat er vanavond is gebeurd, de problemen waar vader in zit,
dat zou nooit zijn gebeurd als David hier was.
En als dat het geval was, zou hij niet hebben toegekeken.
Wacht.
Ik wil helpen.
Alice, kom eraf.
Goedenavond, lieverd.
Kun je wat centen missen?
O, ik heb hier genoeg van.
Ik ga een biertje drinken.
O, nee, nee, nee. Ik neem er zelf geen.
- Hé! Kijk uit! - Ga, ga, ga!
- Hé! - Hé!
- Aan de kant! - Schiet op! Hij komt eraan!
Schiet op! Kom op!
Kom terug hier! Jij vies klein ongedierte!
- Rennen! Gaan! - Beweeg, sukkel!
Wacht maar tot ik je te pakken krijg, jullie ratten!
Schiet op! Ga uit de weg!
Hoor je me? Jij klein stuk uitschot!
Alice, ga!
Jij kleine voddenbaal!
Als ik je te pakken krijg... ga ik je vermoorden!
Waarom volg je ons?
Door jou zijn we de buit kwijt.
Je bedoelt dit?
Weten jullie toevallig de weg naar het pandjeshuis?
Dit is waar we je achterlaten.
Je komt niet mee?
We hebben zaken te doen bij de Row.
Hoe kunnen we jullie terugbetalen?
Hallo?
Is er iemand?
Kinderen, kinderen!
Spellen en spelen, en hoe zouden jullie heten, hmm?
- Peter. - Peter...
- Kleine... - Pan.
Peter Pan en Tiger Lily.
Kunt u voor mij een raadsel beantwoorden?
- Ik hou van raadsels. - Ze houdt van raadsels.
Wat is de overeenkomst tussen een raaf ...
en een schrijftafel? Hmm?
De overeenkomst tussen een raaf en een schrijftafel?
Hoeveel geef je me hiervoor?
Moet je het verkopen?
Hmm! Laten we allemaal een stap verder gaan.
Dank je.
Alice, kijk.
Wat heb je voor me?
VOOR ONZE ZOON, VOL TROTS
Heb je het raadsel al geraden?
Nee. Wat is het antwoord?
Ik heb geen flauw idee.
Oeh. Mag ik?
Je haar wil geknipt worden.
Vader!
We hebben gasten.
Klanten, ja, ja, we weten het.
Hoe heten jullie dan?
- Peter Pan. - Ik ben Tiger Lily.
Inderdaad.
En je kunt mij ...
CJ noemen.
Het is een heel bijzonder stuk.
En de inscriptie is...
Ietwat ...
Persoonlijk.
Het was een geschenk van onze vader.
Ingewikkeld zijn ze, nietwaar?
Vaders.
Weet je zeker dat je bereid bent afstand van hem te doen?
Wat?
Ik zei: weet je zeker dat je er afstand van wilt doen?
We moeten het verkopen.
Nou dan,
laten we zaken doen.
We hebben het gedaan. We hebben het echt gedaan.
Ik kan niet wachten om papa's gezicht morgenochtend te zien.
Ik heb me vaak afgevraagd wanneer het was
dat mijn broer en ik verschillende kanten op gingen.
We raakten gewond door hetzelfde kwaad.
Alice, word wakker.
Gesust door dezelfde slaapliedjes.
Was er een moment waarop we uit elkaar gingen?
Je staat op mijn voet!
De Verloren Jongens tot uw dienst. We willen dat je met ons meekomt.
Waar heb je dit vandaan?
Alice, wat ben je aan het doen?
Ik zei je altijd te kloppen.
Het spijt me, mama.
Wat doet je toverdrank?
Maakt niet uit. Dit is niet voor kinderen.
Het is nooit voor kinderen.
Ik ben geen kind. Ik ben een jonge dame.
Ik weet alles over hoe een dame zich gedraagt.
Nagelbijten is bijvoorbeeld onaanvaardbaar voor een dame.
Het is een walgelijke gewoonte van de lagere klasse.
De lagere klasse?
Omdat vader uit die klasse komt, wil nog niet...
Spreek niet zo over je vader. Nooit!
Ga naar je kamer.
Haal me hier weg, Tinker Bell.
Ik weet dat je een echte fee bent.
Je kunt jezelf aan mij laten zien.
Het is veilig.
Tink, alsjeblieft.
Tink?
Het spijt me zo, Tink.
De heer Littleton, meneer.
O, bedankt, Wells.
Jack, leuk je te zien.
Meneer Brown.
Eh, alstublieft, kan ik u interesseren voor wat nepschildpadsoep?
O, nee. Nee, dank u, meneer.
Nee. Wijze keus.
Wat kan ik voor jou doen?
Ik weet dat het langer heeft geduurd dan we hebben besproken,
maar de replica die u hebt besteld is voltooid, meneer.
O, dat is voortreffelijk.
Je werk blijft indruk maken, Jack.
Maar deze specifieke replica was bedoeld
als verjaardagscadeau voor mijn kleinzoon.
Zal ik het graveren, meneer?
Zijn verjaardag was meer dan een week geleden.
Ik heb gehoord wat er met je zoon is gebeurd. Het spijt mij enorm.
Ik heb Wells gestuurd om te informeren, maar je was nooit thuis.
Zie je, ik had geen andere keus dan een andere vakman...
in te huren om het werk te doen.
Ik weet zeker dat je dat kunt begrijpen.
Ja.
Ja, natuurlijk.
Dank u, meneer.
Ja?
Het spijt me voor wat ik zei.
Ik heb Alice geslagen.
Rose, hoe kon je?
De manier waarop ze naar me keek, Ellie.
Ik ben mezelf niet meer geweest sinds...
Ik...
Ik wilde hem gewoon vasthouden, nog even.
Nu is er van alles aan de hand met Jack.
Wat is er met Jack? Wat is er gebeurd?
Niets... ik had het niet moeten zeggen...
Ik...
In godsnaam, Rose, stop met op je nagels te bijten.
Ik heb je niet op je nagels zien bijten sinds je een meisje was.
Het is de meest walgelijke gewoonte
van de lagere klasse en dat weet je.
En omdat Jack van die klasse is,
wil dat nog niet zeggen dat wij dat ook moeten zijn.
Is dat wat je tegen mijn dochter hebt gezegd?
Hij is haar vader, Ellie.
Rose, luister naar me, je moet begrijpen...
Rose.
Ik wist dat hij een spoor voor mij zou achterlaten.
Alle kinderen zijn naar Neverland geweest.
Maar de meesten van hen verliezen hun Neverlands
voor altijd als ze ... helemaal volwassen zijn geworden.
Hun hoofden raken gevuld met allerlei soorten rommel.
Zoals stropdassen.
En taxidermieën.
- De meeste kinderen? - De meeste, maar niet allemaal.
Heb je ooit gehoord van droomstof?
Droomstof?
Droomstof is het spul dat ons doet herinneren.
Het is de reden dat je zandkastelen in de lucht kunt bouwen.
Of een reis naar de maan kunt maken.
Oké.
Maar wat heeft dat met mij te maken?
Jij hebt meer droomstof dan wie dan ook die we ooit hebben gezien.
Jij hoeft nooit volwassen te worden.
Kom met ons mee naar Neverland, Pan, en wees voor altijd een jongen.
Ik moet volwassen worden, Nibs.
Mijn familie, al hun verwachtingen rusten nu op mij.
Zie je het niet? Het zijn niet hun verwachtingen van jou.
Het zijn hun dromen.
- Wat doet je toverdrank? - DRINK MIJ
Alsjeblieft, toverdrank, haal me hier weg.
Laat me verdwijnen.
Papa?
Hier.
Je kunt dit gebruiken om die mannen af ​​te betalen.
Hoe ben je hieraan gekomen?
Dit is niet jouw last om te dragen.
Peter, je bent... Je hoeft je geen zorgen te maken.
Begrijp je het niet? Alles is in orde nu.
Dit was wat je nodig had, en ik heb het voor je gekregen.
Waar heb je dit vandaan?
Nee.
Waar heb je dit vandaan? Geef antwoord!
Peter.
Peter!
Peter?
Laat mij dit afhandelen.
Dit is mijn probleem, niet het jouwe.
Peter.
Peter?
Als je hier bent, kom dan tevoorschijn.
Ik wil met je mee.
De band met mijn broer was diep en waarachtig.
Maar niet alle broers hebben zoveel geluk,
en als vaders hun zonen verdelen...
Hallo, vader.
... kan het allemaal vreselijk mis gaan.
Mijn ventje!
O!
James, kijk hier.
Dit is mijn zoon Jack,
terug van de universiteit.
Zeg tegen Margaret dat ze naar beneden moet komen...
en de ketel op moet zetten.
- Kom, kom, kom. - Ik ben oké. Ik ben oké.
Ga zitten. Ga zitten.
- Hij is een beetje traag. - Genoeg!
Ik heb het geld niet, James.
Ik heb meer tijd nodig.
Na 12 jaar is dat alles wat je te zeggen hebt?
Drink iets met je broer, Jack.
We bespreken de zaken later.
Proost.
Je overgebleven snotapen, ze zijn slanker
dan ik had verwacht, voor twee verwende kleine keurige mensjes.
Ze kwamen hier opdagen. Kun je je voorstellen?
Twee kleine muizen die in de mond van een krokodil kruipen.
En je was aardig voor ze.
Dat waardeer ik.
Ze zijn mijn vlees en bloed, Jack.
We verraden niet allemaal onze familie.
Bovendien kwamen ze met schatten
uit een lang vergeten verleden.
"Aan onze zoon, vol trots."
Aandoenlijk als altijd.
Dus, precies terug waar we begonnen.
Ik was een verloren man, vader.
Ik moest wegkomen. Ik moest.
En toch ben je hier weer.
Misschien is dit waar je altijd al thuishoorde.
Ik ben niet zoals jij.
Vader.
Ga liggen, vader.
Ja. Ik ga liggen.
Ik zal je het geld snel bezorgen, oké?
De regels waren nooit echt op jou van toepassing,
- nietwaar, kleine Jack? - Ik heb gewoon wat meer tijd nodig.
Altijd een arrogante kleine snob.
Ik heb mijn zoon verloren, James. Ik heb mijn zoon verloren.
Alsjeblieft.
Ik ben nog steeds je broer.
Welnu, broeder...
Voor één keer in je leven
zul je jouw schuld betalen.
Rose!
Hij heeft mijn hand verbrijzeld.
Het enige wat ik deed, was om meer tijd vragen.
Ik zal hem doden.
Eraf met zijn hoofd.
Spreek nooit zo over je vader, nooit!
Schat?
Alice?
Laat me met rust.
We hebben een dokter nodig.
Ik haal de dokter.
Peter.
Wij zijn altijd hetzelfde geweest.
Een beetje lichter dan de wereld toelaat.
Laat het leven je niet naar beneden halen.
Je blijft er gewoon boven zweven, zolang je kunt.
Beloof je dat?
Peter... Beloof je dat?
Ik beloof het.
Ze is boven.
Laat me met rust.
Mijn moeder is niet hier.
Ik kom niet voor je moeder.
Ik kom voor jou.
Kijk eens.
Rose, schat, hoe gaat het met Jack?
Ze hebben zijn hand kapotgemaakt, Eleanor.
Hij is een vakman. Hij kan niet meer werken.
Ik wil dat je weet dat William en ik
al het mogelijke zullen doen om je te helpen,
totdat Jack weer op de been is.
Onder één voorwaarde.
Alice gaat met mij mee.
Eruit.
Ik zal haar goed opvoeden, Rose,
en ervoor zorgen dat ze goed verzorgd is en goed trouwt.
Verlaat mijn huis.
Zelfs als ik dat doe,
kan ik niet beloven dat ze bij me weg blijft.
Weet je, lieverd, het was Alice die het suggereerde.
Vertrek.
- Ga weg, Eleanor. - Rose.
Eruit.
Het is het beste.
Je zult zien dat het het beste is.
Wat is dat?
Ik dacht dat je misschien je spullen hier zou willen hebben.
Hier, laat me helpen.
Nee, nee, nee. Peter.
Het is nu voorbij.
Niemand zal ons nu lastig vallen.
Niet mijn broer, niemand.
Het is voorbij.
CJ deed dat vader aan, Alice.
- Hij is onze oom. - Wat?
CJ is onze oom.
Onze eigen familie heeft dit ons aangedaan.
Laat me los.
Hij gaat betalen,
en ik weet ook hoe.
Nee, Peter, dat kan je niet.
Ze komen achter je aan.
Daarom kan ik niet meer terugkomen. Nooit.
Kom met mij mee.
Ik ga bij tante Eleanor wonen.
Tante Eleanor?
Ze zal je in een dame veranderen.
Je zult geen verhalen meer kunnen spelen of verzinnen.
Het wordt tijd dat ik volwassen word.
En deze Tinker's bel is voor jou geboren.
De Rode Koningin tolereert geen ongehoorzaamheid.
Je kop eraf.
We zullen alsnog een dame van je maken.
Alice!
Het is nu geen tijd om volwassen te worden, Alice.
Dat is het nooit.
Peter?
Je zult 't zien.
Ik zal te laat komen.
Lang geleden, in een land ver weg,
was er een gezin.
Overdag deden de kinderen wat hen werd opgedragen,
en in de diepste plaatsen van hun hart,
maakten ze zich zorgen over wat het zou kunnen betekenen om volwassen te worden.
Maar 's nachts, als hun harten stil lagen te slapen,
vulde hun gouden droomstof de kamer
en bracht ze ver, ver weg.
Kom naar huis.
Vang me als je kunt.
Ik was slechts een bezoeker in Wonderland.
Zorg voor Peter, Tink.
Maar Peter werd geboren om Pan te zijn.
Het is schitterend.
O, mijn schat.
- Ik hou van jou. - Ik hou ook van je.
We wisten altijd wanneer hij op bezoek was geweest...
Omdat hij voor ons een deel van zijn avonturen achterliet.
Rose?
De wereld, fris
en weer vol mogelijkheden.
'Want hij komt, mensenkind
"Naar de bossen en wateren wild
"Met een fee, hand in hand
"want de wereld kent meer tranen dan hij kan begrijpen."
Mama, wat is er?
Niets, Wendy.
Helemaal niets.
Je ziet er prachtig uit, Alice.
Ik herinner me de weg naar het konijnenhol niet,
of de geur van de kusten van Neverland...
Maar dankzij mijn broers
ben ik niet vergeten hoe ik moet dromen.