ΤΟ THE GRAND TOUR ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ
ΕΝΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ
Γεια σας και καλώς ήρθατε στο τελευταίο Grand Tour που θα κάνουμε.
Όντας η τελευταία φορά που ο Τζέιμς, ο Ρίτσαρντ κι εγώ
θα δουλέψουμε μαζί,
ο κύριος Γουίλμαν ήθελε να κάνουμε κάτι σημαντικό.
Είπε να αγοράσουμε από ένα ηλεκτρικό όχημα μεσαίου μεγέθους
και να δούμε πόσους γύρους μπορεί να κάνει στον M25
με μία φόρτιση.
Αποφασίσαμε να τον αγνοήσουμε και να έρθουμε εδώ.
Ναι. Καλώς ορίσατε στη Ζιμπάμπουε!
Και δεν πρόκειται να οδηγήσουμε χαζά ηλεκτρικά αυτοκίνητα.
Αντίθετα, οι τρεις μας αποφασίσουμε να αγοράσουμε
αυτά που πάντα θέλαμε.
Γι' αυτόν τον λόγο αγόρασα αυτό.
Είναι ένα Triumph Stag.
Πάντοτε αγαπούσα το Stag. Το αγαπούσα από μικρό παιδί.
Μα ποτέ δεν πίστευα ότι θα το αγόραζα.
Για να είμαι ειλικρινής, νόμιζα ότι δεν επιτρέπεται να το έχω.
Μόνο άτομα σαν τον Ντέιβιντ Νίβεν επιτρεπόταν να έχουν Stag.
Ούτε το είχα οδηγήσει ποτέ
με τη λογική ότι καλύτερα να μη γνωρίζεις τους ήρωές σου.
Όμως, τώρα που το οδηγώ, μετά χαράς μου σας λέω,
ότι είναι απολύτως υπέροχο.
Ναι.
Σε αυτήν τη φάση, έφτασε ο ηθοποιός Λιούις Κόλινς.
Ναι.
Είμαι πλέον ο ευτυχής ιδιοκτήτης ενός τρίλιτρου Mark One Ford Capri.
-Είναι GT; -Όχι. GXL.
-Γιατί δεν πήρες GT; -Αυτό είναι καλύτερο.
Όχι και τόσο.
Πριν αναφέρω τα επιχειρήματά μου, έφτασε ο Κλάρκσον,
που είχε ήδη κάνει λάθος.
Γουρουνάκι!
Γιατί αγόρασες Lancia;
Γιατί πριν από περίπου 20 χρόνια, με Lancia διέσχισα την Μποτσουάνα
και απέδειξα ότι είναι το ιδανικό αμάξι για την Αφρική.
Μα χάλαγε όλη την ώρα.
Ναι, έτσι έκανε. Αλλά εκείνο είχε τη μηχανή μπροστά.
Αυτό εδώ; Έχει τον κινητήρα στο κέντρο. Είναι Montecarlo.
Επίσης έχω κάνει διάφορες τροποποιήσεις για αυτές τις συνθήκες.
Επιτρέψτε μου να σας τις παρουσιάσω.
Εδώ πίσω έχουμε
-πίσω φώτα από Ferrari 308. -Ωραία.
-Τετραπλή εξάτμιση. -Καλή.
Τροχούς Delta Integrale,
προβολείς και μάσκα Delta Integrale
και χρώμα μπλε Lotus.
Προσθέτει αξιοπιστία κάτι από αυτά;
Και καθώς ξέρετε, το κάνουμε αυτό εδώ και...
-Εκατόν δώδεκα χρόνια. -Ακριβώς, 112 χρόνια.
Έχω μάθει κάποια πράγματα.
Επομένως, μέσα,
αντικατέστησα τα δερμάτινα καθίσματα που ζεσταίνουν πολύ,
-με υφασμάτινα καθίσματα... -Ναι.
...και αγωνιστικό τιμόνι με κάτι σαν αλκαντάρα.
Και...
αν δείτε εκεί μέσα, αφαίρεσα το ντουλαπάκι
και το αντικατέστησα με...
-Ψυγείο είναι αυτό; -Ναι.
Για τα αναψυκτικά μου.
-Το ψυγείο ανθρακούχων ποτών. -Πολύ καλό αυτό.
-Προσθέτουν αυτά αξιοπιστία; -Όχι, θα 'μαι πιο άνετα.
Θα έχεις ένα κρύο αναψυκτικό καθώς περιμένεις.
Όλες οι φορές που θα σ' αφήσει
θα 'ναι πιο υποφερτές.
-Όχι είναι όμορφο. Πανέμορφο. -Είναι απολύτως συναρπαστικό.
Κι εγώ τροποποίησα το Capri μου πριν το φέρω.
-Αλήθεια; -Όπως βλέπετε,
έβαψα το καπό μαύρο, γιατί δείτε τι ωραίο που είναι.
-GT είναι; -Όχι. GXL.
-Γιατί δεν πήρες GT; -Γιατί αυτό είναι καλύτερο.
-Δεν είναι. -Κι όμως, είναι.
Είναι σαν το GT που είναι καλό, αλλά με περισσότερα, άρα καλύτερο.
Τι;
Το θυμάμαι αυτό από το GXL
γιατί είχαν βάλει ταμπλό που έμοιαζε ξύλινο.
-Σωστά. -Νομίζω ότι το συζητήσαμε παλιότερα.
-Το συζητήσαμε. -Το GT είναι σπορ,
το GXL είναι για συσκέψεις.
Ακριβώς. Πρέπει να καταλάβεις
την ιεραρχία των Ford. Ο πατέρας μου είχε GXL Cortina
γιατί ήταν γενικός διευθυντής.
Ο πατέρας μου είχε GXL Cortina.
-Και των δύο... -Διευθυντής.
-Οι πατεράδες σας... -Συσκέψεις.
...ήταν ισχυροί άνθρωποι με επιρροή που διάλεξαν το κορυφαίο.
Και ξέρετε, έχει γίνει σχεδόν κλασικό αστείο,
στα ταξίδια μας το στερεοφωνικό τ' αμαξιού μου ποτέ δεν δουλεύει.
-Ναι. -Αυτήν τη φορά δουλεύει.
MK 1 FORD CAPRI
Υπομονή, περιμένετε τους στίχους.
Ήμουν παλιά ντιτζέι, μπορώ να το κάνω αυτό. Τώρα.
"Mark One Ford Capri". Ορίστε!
"Έχει όλα όσα χρειάζομαι". Τα έχει γιατί είναι GXL.
Μου αρέσουν τα Capri.
-Πρέπει. Είναι νόμος! -Μ' αρέσουν τα Capri GT.
Σ' όλους αρέσουν τα Capri.
-Τροποποιήσεις στο Stag σου, Τζέιμς; -Καμία.
-Τι; -Τι;
Καμία απολύτως, γιατί νομίζατε...
Ένα λεπτό.
Μη μου πεις ότι έχει τον αυθεντικό κινητήρα;
-Τον έχει. -Ο κος Κλάρκσον έχει ένα δίκιο.
Δεν είναι όλα τα Stag, αλλά στα περισσότερα Stag θα έλεγα,
τους έχουν αφαιρέσει τον αρχικό κινητήρα και τους έχουν τοποθετήσει τον Rover V8.
-Ναι. -Που είναι πιο αξιόπιστος.
Ναι, ο αρχικός Triumph Stag V8 είναι εκπληκτικός
για το πόσους διαφορετικούς τρόπους έβρισκε να υπερθερμανθεί και να χαλάσει.
Γιατί δεν ήταν μόνο ένας.
Υπολείμματα χύτευσης στον κορμό γέμιζαν τα τοιχώματα
και μπαμ, υπερθέρμανση.
Άνοιξαν υπερβολικά μεγάλο διαμέτρημα μικραίνοντας όλες τις διόδους.
-Οπότε υπερθέρμανση και έκρηξη. -Πάντα.
Το καλό... το έξυπνο ήταν ότι είχε δύο σειρές κυλίνδρων, V8,
αλλά έβαλαν αισθητήρα θερμοκρασίας στη μία σειρά.
Ώστε να μην ξέρεις πότε υπερθερμαινόταν.
Αν υπερθερμαινόταν η άλλη σειρά,
η πρώτη ειδοποίησή σου θα ήταν το γκαπ γκουπ.
Αν ήσουν σε αεροπλάνο
κι ο πιλότος πήγαινε απευθείας να πέσει σε βουνό, θες να το ξέρεις;
Βασικά, μάλλον όχι.
Γιατί να το ξέρεις αυτό;
Πίνεις τζιν τόνικ, βλέπεις ταινία, όλα καλά.
Δεν θέλω ν' αναφερθώ...
Δεν θέλω να μιλήσω για το υποβρύχιο, γιατί ήταν φρικτό, αλλά δεν ήξεραν.
Κι αυτή θα 'ναι η τελευταία αναφορά.
-Δεν μας νοιάζει πια. -Εννοώ...
Πόσο μας παρηγόρησε το γεγονός ότι δεν ήξεραν;
Έλεγαν "Ωραία που είναι εδώ κάτω". Μπαμ!
Πράγματι. Μπορείτε να μας γράψετε.
Να τηλεφωνήσετε για παράπονα, αλλά θα ακούσετε το ηχογραφημένο μήνυμα:
"Δεν μας ενδιαφέρει η κλήση σας".
Ή απλώς καλέστε στο 0800-στα τσακίδια.
-"Δεν είμαστε πια εδώ". -Ούτε καν εκεί.
Σωστά.
Μπορούμε να λέμε ό,τι θέλουμε. Πώς ανοίγει το καπό;
Από αυτήν την πλευρά.
Κοίτα φθορά που θα έχει το χερούλι.
Θα έχει σβήσει η εικόνα πάνω.
Τράβα το από τη μέση.
Είναι ο αυθεντικός κινητήρας της Triumph.
Σπάνιο αυτό.
Εντάξει, κυρίες και κύριοι, δείτε τον,
γιατί θα είναι η τελευταία φορά.
Αυθεντικό και παραμένει για πέταμα.
Τι; Λάβαμε μήνυμα.
-Ο κύριος Γουίλμαν. -Θεέ μου.
"Αφού φορτίσατε τα ηλεκτρικά οχήματά σας
"παρουσιαστείτε στα ΣΕΑ του Σάουθ Μιμς".
-Δεν ξέρει ότι είμαστε εδώ; -Δεν το ξέρει...
Καλά, δεν έχει σημασία, καθώς εμείς ήδη βρήκαμε
μόνοι μας μια πρόκληση για να κάνουμε.
Βρισκόμαστε στο ανατολικό άκρο της Ζιμπάμπουε
και θα ταξιδέψουμε 1.900 χιλιόμετρα
για να φτάσουμε στο δυτικό άκρο
και αυτό είναι όλο.
Αυτό είναι όλο!
Μόνο κάτι με ανησυχεί ακόμη.
-Τι; -Βουνά. Έχουμε... όλα αυτά.
Εγώ δεν ανησυχώ, καθώς, μην ξεχνάτε,
ότι από αυτό προήλθε η Lancia 037,
το τελευταίο δικίνητο που κέρδισε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλι
νικώντας το Audi Quattro.
Δεν είχε πολλά από αυτό το αμάξι μέσα.
-Λοιπόν... -Στην πραγματικότητα είπαν
βάσει αυτού θα φτιάξουμε ένα τέλειο αμάξι ράλι
με μερικές τροποποιήσεις, οπότε, απλώς πήραν το σήμα
και όλα τα υπόλοιπα ήταν καινούργια.
Χωρίς άλλη αναμονή, βάλαμε μπροστά τα πενηντάχρονα σπορ αμάξια μας
και ξεκινήσαμε για να διασχίσουμε την κακοτράχαλη καρδιά της Αφρικής.
Επομένως, για τελευταία φορά
ξεκινάμε.
Αυτό είναι το τέλειο αμάξι γι' αυτό το ταξίδι.
Παραλίγο το πρώτο αμάξι μου να είναι Capri.
Το διαφήμιζαν στην τοπική εφημερίδα.
Είχα κρατήσει τη φωτογραφία του δίπλα στο ταμείο του βενζινάδικου
όπου δούλευα στο Ρέντφορντ.
Είχα μόλις κλείσει τα 18.
Θα γινόταν το πρώτο αμάξι μου, δώρο των γονιών μου.
Αλλά όταν το ήλεγξαν, αποδείχθηκε ότι ήταν κλεμμένο.
Οπότε, αντ' αυτού πήρα ένα παλιό Toyota Corolla του 1976.
Για τέτοιο ταξίδι, αυτό το αυτοκίνητο είναι τέλειο.
Είναι ελαφρύ, ζυγίζει λίγο κάτω από έναν τόνο.
Είναι πολύ ανθεκτικό και δυνατό.
Κινητήρας 3L S6 V6 μπροστά, πισωκίνητο, φρένα...
Αυτά είναι όλα.
Μου αρέσει που το στροφόμετρο λέει 1.000, 2.000, 3.000.
Έχει τις χιλιάδες. Δεν λειτουργεί,
αλλά αν λειτουργούσε θα βλέπατε τις χιλιάδες,
γιατί αυτό ακούγεται καλύτερο.
Πίσω στη δεκαετία του '80, δεν οδηγούσα ποτέ στο κεντρικό Λονδίνο
και στον αυτοκινητόδρομο M4.
Αντ' αυτών έπαιρνα πάντα τον παλιό Μεγάλο Δυτικό Δρόμο.
Γιατί στον Μεγάλο Δυτικό Δρόμο
υπήρχε η αντιπροσωπεία αυτοκινήτων "Η Καρό Σημαία"
και μερικές φορές στη βιτρίνα είχαν ένα Montecarlo.
Κι αν είχαν ένα,
σταματούσα εκεί και καθόμουν να το κοιτάω με τις ώρες και ονειρευόμουν.
Και τώρα οδηγώ ένα
κι είναι δικό μου.
Δικό μου!
Εγώ ένα είχα να πω μόνο.
Triumph Stag.
Μα την πίστη μου, κοιτάξτε θέα!
Δεν ξέρω τι είναι αυτό, αλλά κάτι είναι
που με κάνει να θέλω ένα φλιτζάνι τσάι.
Τι... Τι είναι αυτό;
Πλάκα μου κάνεις.
Φίλοι, ο μόνος τρόπος να το περιγράψω είναι ότι χάλασε.
Συγγνώμη;
Είναι συναρπαστικό.
Απίστευτο, τα κινούμενα μέρη του Capri είναι τόσα
όσα σ' αυτό το μπουκάλι.
Πώς μπορεί να χαλάσει ένα Capri;
Ξέρω τι συνέβη.
-Τι; -Δεν λειτουργεί ο κινητήρας.
Κι εγώ αυτό νομίζω.
-Ναι. -Και είμαστε ειδικοί.
Το δικό μου καπό γίνεται το πρώτο που ανοίγει.
-Τι θα κάναμε εδώ; -Κάτσε να σκεφτούμε.
Κανονικά τι θα κάναμε;
Θα ακουμπούσαμε στ' αμάξι. Καίει.
Μήπως ν' αλλάξουμε τις συνήθειές μας
-και να βοηθήσουμε; -Ναι...
-Ναι, για μια φορά. -Εγώ λέω όχι.
Αντίο!
Μετά από τόσα χρόνια παραμένεις καθίκι.
Εντάξει.
Έχουμε διανύσει 24 χιλιόμετρα
και μείναμε δύο.
Κάτι ακόμα,
δεν έχει μόνο το Ford
δική του μουσική,
έχει και αυτό εδώ.
Νομίζω πως ήρθε η ώρα ν' ακούσω Στραγκλ Τζένινγκς
και το τραγούδι "Monte Carlo". Πάμε.
Monte Carlo
Μετά από μερικά χιλιόμετρα, όμως, ακούστηκε άλλο ένα όργανο
στα κρουστά και δεν ήταν και τόσο ρυθμικό.
Μια μικρή διάλειψη εδώ.
Διάλειψη κινητήρα.
Διάλειψη, διάλειψη. Αγελάδες.
Τι σκατένιο πράγμα.
Το αμάξι σου βγάζει πολλούς καπνούς.
Μα τον Παντοδύναμο.
Ναι.
Καπν... Φωτιά.
-Είναι ο κινητήρας. -Ναι.
-Πολύ θα ήθελα να βοηθήσω,
αλλά δεν πολυξέρω από ιταλικούς κινητήρες δύο εκκεντροφόρων
και ο δικός μου λειτουργεί τέλεια.
Αν χαλάσει και το δικό σου ποιος θα σε αφήσει πίσω;
Αυτό μ' ανησυχεί πάνω απ' όλα.
Θα πρέπει να αφήσω πίσω εμένα.
Θερμοκρασία και πίεση καλές.
Μόνο ένα αμάξι συνεχίζει μετά από 51 ολόκληρα χιλιόμετρα ταξιδιού.
Το Stag.
Αρκετά χιλιόμετρα πιο πίσω,
κατάφερα να βρω ότι το πρόβλημα του Capri ήταν με την αντλία καυσίμου.
Ένα προβληματάκι εδώ.
Δεν έχω ξαναδεί αυτό το εξάρτημα όταν λειτουργεί
για να ξέρω πώς πρέπει να είναι
και να συγκρίνω με τώρα που δεν λειτουργεί.
Παράλληλα, εγώ με την ιδιοφυΐα μου είχα ήδη βρει
πώς να λύσω το πρόβλημα της Lancia.
Αυτό το πράγμα ήταν χαλαρό στο άκρο.
Αν το σφίξω σωστά, τότε θα ανάβει
και θα διορθωθεί η διάλειψη,
ώστε το άκαυστο καύσιμο να μην καταλήγει στην εξάτμιση
όπου αναφλέγεται και βάζει φωτιά στη Lancia.
Τι είναι αυτός ο χτύπος που ακούγεται;
Καθώς έχω πήξει στις ηλεκτροπληξίες τώρα τελευταία,
επιστράτευσα πάλι την ιδιοφυΐα μου,
αντικατέστησα τα καλώδια υψηλής τάσης
και ήμουν σύντομα πάλι καθ' οδόν.
Γουργουρίζει σαν γατάκι.
Ναι!
Ξεκίνησα για να φτάσω τον Τζέιμς, ενώ δεν ήξερα τι να πρωτοθαυμάσω,
την ποιότητα του δρόμου ή τις ατελείωτες εναλλαγές τοπίων.
Αυτά είναι έλατα.
Στην Αφρική.
Πριν λίγο ήμασταν σε φυτεία τσαγιού κι εδώ έχει έλατα.
Αν με διακτίνιζε κάποιος εδώ και με ρώταγε "Πού πιστεύεις ότι βρίσκεσαι;"
θα απαντούσα "Στη Σκωτία".
Μέχρι να προφτάσω τον Τζέιμς...
Τζέιμς Μέι!
...ήταν στους πρόποδες των βουνών
όπου ο ωραίος δρόμος μετατράπηκε ξαφνικά σε χωματόδρομο.
Ήξερα ότι παραήταν καλό για να κρατήσει.
Σκόνη, σκόνη.
Το στόμα μου έχει γεμίσει σκόνη.
Έπειτα, όμως, θυμήθηκα ότι για πρώτη φορά στη ζωή μας,
εμείς αποφασίζαμε τι θα κάνουμε.
Κάνουμε διάλειμμα όποτε θέλουμε. Δεν είναι εδώ ο κύριος Γουίλμαν.
Δεν έχει νόημα να οδηγήσουμε πέρα από... Πήγε τέσσερις πλέον.
Μετά από μερικά χιλιόμετρα, είδαμε την ταμπέλα για κάποιο κατάλυμα.
Στείλαμε την τοποθεσία στον Χάμοντ κι αποφασίσαμε να ξεκουραστούμε εκεί.
Δεν περιμένω να είναι το καλύτερο ξενοδοχείο στον κόσμο.
Είμαστε στη μέση της Ζιμπάμπουε, μέσα σε ένα δάσος,
πάνω στο βουνό, αλλά... καταλαβαίνετε.
Ευτυχώς, έκανα λάθος.
Πολύ λάθος.
Έχει μέχρι και τέλεια θερμοκρασία, έτσι;
-Δεν είναι ιδιαίτερο; -Όχι άσχημο.
Βλέπεις αυτά τα βουνά; Τα μακρινά; Είναι η Μοζαμβίκη.
Πάντοτε υπήρχε κάποιος λόγος για να μην έρθουμε στη Ζιμπάμπουε.
Τόσα χρόνια στο BBC, δεν μπορούσαμε να έρθουμε
-γιατί δεν επέτρεπαν το BBC. -Ναι.
Κι αν το σκεφτείς, σήμερα ξυπνήσαμε σε ένα πολύ όμορφο μέρος,
οδηγήσαμε σε έναν πολύ όμορφο δρόμο...
-Ναι. -...έως ένα πολύ όμορφο ξενοδοχείο.
Πολύ καλύτερο από την ιδέα του κυρίου Γουίλμαν.
Γιατί τον ακούγαμε τόσα χρόνια;
Δεν ξέρω.
Αν και θα μας έλεγε πως χωρίς εκείνον
χάλασαν δύο από τα αυτοκίνητα στα πρώτα 40 χιλιόμετρα.
Έτσι, αρχίσαμε να συζητάμε τα χαρακτηριστικά των αυτοκινήτων μας.
Μου έκανε εντύπωση πόσα πληρώσαμε.
Εσύ, Τζέιμς Μέι, πλήρωσες, όπως πολύ καλά ξέρεις, 26.500 λίρες.
Πράγματι.
Ο Ρίτσαρντ Χάμοντ για το GXL του, που είναι λάθος Capri, έδωσε 25.000 λίρες.
-Είκοσι... Αλήθεια; -Εικοσιπέντε για ένα GXL.
-Για ένα ξεχαρβαλωμένο Capri. -Το Montecarlo...
-17.950 λίρες. -Ευκαιρία.
Αυτή είναι ευκαιρία.
Τα δικά μας πιάνουν τα 100 σε περίπου εννέα δεύτερα.
Του Χάμοντ περίπου στα οκτώ δεύτερα.
-Καλά, όχι αυτήν τη στιγμή. -Όχι.
Ευτυχώς, ήμουν πλέον εν κινήσει,
όμως, στον χωματόδρομο είχα αρχίσει ν' ανησυχώ
ότι το Capri δεν ήταν η καλύτερη επιλογή.
Αυτό ήταν λίγο ανώμαλο.
Τώρα που το σκέφτομαι,
θα μπορούσα να έχω διαλέξει κάτι πιο ανυψωμένο από το έδαφος
απ' ό,τι το μοντέλο του 1974...
του 3L Ford Capri Mark One GXL.
Αυτό θα ίσχυε σχεδόν για τα πάντα, απ' ό,τι φαίνεται.
Μάλλον είναι ώρα να καθαρίσω λίγο το παρμπρίζ.
Αυτό...
Μόλις έχασα την εξάτμισή μου.
Κυριολεκτικά δεν μπορώ να κάνω τίποτα γι' αυτό τώρα.
Όπως ήταν αναμενόμενο, όταν έφτασα τελικά, οι συνάδελφοί μου ξεχείλιζαν από συμπόνια.
Τελειώσαμε τη δουλειά στις τέσσερις.
-Εσύ; -Ναι, ήμασταν εδώ.
Πίναμε μπύρες στις 4:00. Είχε αρκετή ζέστη.
-Τώρα όχι. -Έχουμε πιει κάπου οκτώ.
Ναι. Μπορώ να έχω μία;
-Μόλις τους τελειώσανε. -Έτσι είναι;
-Ναι. Απίστευτο. -Μάλιστα.
Πήγε να ψωνίσει. Δυστυχώς, απέχει 50 χιλιόμετρα.
Αφού δεν ήπιε μπύρα...
ο Χάμοντ διατάραξε τη νυχτερινή γαλήνη της Αφρικής
επισκευάζοντας θορυβωδώς την εξάτμισή του.
Το επόμενο πρωί, ο Τζέιμς διατάραξε και τους πρωινούς ήχους
καθώς έγινε παστρικοθοδώρα.
-Καλημέρα. -Καλημέρα.
Πόσο βλαμμένος πρέπει να είσαι για να σκεφτείς
"Αντί να χαρώ το κελάηδισμα των πουλιών,
"εγώ θα σκουπίσω τ' αμάξι μου;"
Είμαι ξύπνιος εδώ και τέσσερις ώρες,
άκουσα τα πουλάκια. Έκανα αυτό τ' αμάξι ακόμη πιο όμορφο.
Μισό λεπτό, συγγνώμη.
Μαντέψτε;
-Μήνυμα από τον κύριο Γουίλμαν. -Συνέχισε.
-Έχει θυμώσει. -Μας πήρε είδηση;
Έτσι νομίζω. Μάλιστα.
"Μόλις έμαθα ότι πήρατε τρία κλασικά αμάξια στη Ζιμπάμπουε.
"Καθώς σχεδόν σίγουρα ένα από αυτά θα χαλάσει..."
-Να πάρει. -Ναι.
"Ζήτησα από τις τοπικές επαφές μου να σας στείλουν εφεδρικό αμάξι".
Σοβαρά;
-Αυτό πρέπει να είναι. -Ναι.
Θεέ μου.
Σκατά.
Είναι απαίσιο.
Είναι; Έχω χρόνια να δω τέτοιο.
-Είναι... -Βάζο είναι αυτό;
-Είχα ξεχάσει το βάζο. -Είναι...
Είναι για να βάζεις λουλουδάκια εκεί γιατί είσαι χίπης.
Να σας πω κάτι. Είδατε το μικρό χωριό
-πριν από περίπου 8 χιλιόμετρα; -Ναι;
Γιατί να μην το πάω στο χωριό και να το πουλήσω ή να το χαρίσω;
-Θα το ξεφορτωθώ. -Ναι.
Θες καμιά κουκούλα;
Είναι ο ορισμός του μισητού.
Ωστόσο, λίγο πιο κάτω, τα πράγματα πήγαν πάρα πολύ άσχημα.
-Χάμοντ, έμπλεξα άσχημα εδώ. -Τι έγινε;
Έπαθα ένα απίστευτο ατύχημα.
Έχασα τον έλεγχο και κατέληξα εδώ στην άκρη του γκρεμού.
Κοίτα.
Ναι.
Είναι ακόμα χειρότερο.
Τώρα έχω ένα τούβλο στο γκάζι. Η μηχανή αναμμένη. Τ' αμάξι έχει ταχύτητα.
Είναι στην πρώτη κι έβαλα ένα σκουπόξυλο να κρατάει πατημένο τον συμπλέκτη
και το σφήνωσα στο κάθισμα.
Στάσου. Άρα, όλα εντάξει;
Ναι, εκτός απ' το ότι κάπως, ένας θεός ξέρει από πού ήρθε,
δέθηκε ένα σκοινί από τη μία πλευρά
στο σκουπόξυλο και από την άλλη πλευρά σ' εκείνο το σκυλί.
Χριστέ μου.
Αυτήν τη στιγμή η κατάσταση είναι σταθερή.
Όμως, όπως βλέπεις, εκεί ο Τζέιμς Μέι ανοίγει μια κονσέρβα σκυλοτροφής.
ΣΚΥΛΟΤΡΟΦΗ ΓΑΒ ΓΑΒ
Τώρα, αν το δει αυτό το σκυλί,
έχουμε μπλέξει απίστευτα και δεν ξέρω τι να κάνω.
Δεν μπορώ να σκεφτώ κάποια λύση.
Περίμενε.
Περίμενε, περίμενε, έχω ένα σχέδιο.
Όχι, δεν θα πιάσει.
Έχεις καμία ιδέα;
Καμία.
Μην κοιτάς τον Τζέιμς Μέι. Μην τον κοιτάς, εμένα κοίτα.
Όχι! Εμένα να κοιτάς!
Όχι!
Συνεχίζει, έτσι;
Συνεχίζει.
Νομίζω ότι τελείωσε.
Ήταν τεράστιο ατύχημα.
Μπορείς να το δεις κι έτσι.
Ο κύριος Γουίλμαν έχει κάτι για το τρέιλερ.
Εξάλλου, δεν χρειαζόμασταν το άθλιο εφεδρικό αμάξι του κυρίου Γουίλμαν
καθώς είχαμε φέρει δικό μας.
Να το. Ένα Rover SD1 Vandan Plas EFI.
190 ίπποι μιας χρυσής εποχής.
Είναι πραγματικά χρυσή. Χρυσή παντού.
Ναι, είναι. Ναι.
Όποιος του ανανέωσε το χρώμα έκανε εξαιρετική δουλειά.
Δεν έβαψε μόνο το αμάξωμα. Έβαψε ακόμη και την κεραία.
Ολοκληρωμένη δουλειά. Το κάλυψα όλο. Αλλά παραμένει εξαιρετικό.
Πρώτη φορά έχουμε εφεδρικό αμάξι που θα θέλαμε να οδηγήσουμε.
Αρέσει σε όλους μας. Είχε τέτοιο ο παππούς μου.
Ναι, κι ο πατέρας μου.
Είχε ένα στη γειτονιά μου στα προάστεια του Μπέρμιγχαμ
όπου μεγάλωσα. Όταν περνούσαμε από μπροστά του, δεν μιλούσαμε από σεβασμό.
Και το καλύτερο είναι ότι από τη δική σου πλευρά,
ο κινητήρας από αυτό, όπως ξέρουμε,
καθώς σχεδόν κάθε ιδιοκτήτης Stag παγκοσμίως το έχει ήδη κάνει,
χωράει τέλεια στο αμάξι σου.
Να προτείνω να κάνουμε μια τροποποίηση οι δυο μας στο αμάξι, Τζέρεμι;
Ένα μικρό λουκέτο στο καπό.
-Έτσι... να έχουμε το κλειδί. -Λουκέτο...
Όταν χρειαστείς τον κινητήρα, που θα γίνει, ρώτα.
Εναλλακτικά, να βρούμε ποιος έκανε αυτήν τη συγκόλληση
-Ωραία. -Καλή δεν είναι;
-Και συγκόλλησε το καπό. -Μάλλον από το εργοστάσιο είναι.
Έτσι πρέπει να βγήκε από το Λόνγκμπριτζ.
-"Το τελείωσα τώρα". -"Ναι, υπέροχο. Τώρα δεν το βλέπετε".
Κοιτάξτε; Πάει.
Με τη Χρυσή Δόξα εφεδρεία στα μετόπισθεν,
κατευθυνθήκαμε και πάλι δυτικά για να περάσουμε τα βουνά.
Κοιτάξτε, αυτοί φτιάχνουν τον δρόμο,
αλλά έχουν ξεκινήσει μια αυτοσχέδια σχολή χορού ή κάτι τέτοιο.
Μακάρι να το έκαναν κι οι δικοί μας εργάτες,
αλλά, φυσικά, θα έπρεπε πρώτα να πάνε στη δουλειά τους.
Έχει λίγο κατηφόρα.
Αφού πλατσουρίσαμε λίγο, αρχίσαμε να ανηφορίζουμε
και το απίστευτο τοπίο της Ζιμπάμπουε άλλαξε και πάλι.
Κοιτάξτε, λιβάδια. Περιμένεις να δεις αγελάδες με κουδούνια
και την Τζούλι Άντριους να τραγουδάει τη Μελωδία της Ευτυχίας.
Περάσαμε από τη φυτεία τσαγιού και φτάσαμε στην Αυστρία.
Έπειτα, άλλαξε πάλι.
Για μισό λεπτό.
Δεξιά μου η πιο συγκλονιστική κοιλάδα που έχω δει στη ζωή μου.
Και στ' αριστερά μου...
Η Ιρλανδία.
Ξέρω τι έγινε.
Ο Θεός είχε φτιάξει όλες τις άλλες χώρες του κόσμου
κι έφτασε στο τέλος του λατινικού αλφαβήτου στη Ζιμπάμπουε.
Και τότε, είπε "Μάλιστα. Θα κάνω την καλύτερη δουλειά μου.
"Θα βάλω τις μεγαλύτερες επιτυχίες μου".
Τα "Your Song", "Tiny Dancer" και "Bennie and the Jets".
Είναι εκπληκτικό.
Και συνεχώς αλλάζει.
Δυστυχώς, στο χαμηλό Capri μου δεν μπορούσα να δω τη θέα,
ήμουν πολύ απασχολημένος να βλέπω την κατάσταση του οδοστρώματος.
Δεν θυμάμαι να οδηγούσαν έτσι τα Capri στη σειρά Οι Επαγγελματίες.
Ήταν πιο περιπετειώδες.
Το διασκεδάζω. Πλάκα έχει. Αυτό ήθελα να κάνω.
Θεέ μου, κοίτα το αυτό.
Δεν αντιμετώπιζα κανένα από τα προβλήματα του Χάμοντ,
γιατί η μικρή μου Lancia ήταν συνετή επιλογή.
Είναι πραγματικά το ιδανικό αμάξι για εξερεύνηση στην Αφρική.
Με τον κινητήρα πίσω μου, δεν υπάρχει άξονας μετάδοσης κίνησης.
Δεν έχει εξατμίσεις.
Δεν υπάρχει τίποτα να χτυπήσει στην επιφάνεια του δρόμου.
Οπότε, θεωρητικά, μπορούσα να κινηθώ με αξιοπρεπή ταχύτητα
έως ότου κάτι όντως χτύπησε στην επιφάνεια του δρόμου.
Διάβολε, αυτό ήταν μεγάλο.
Τι είναι αυτό;
Είναι κομμάτια από Lancia.
Τι ευτυχία!
Σ' ευχαριστώ. Το χρειαζόμουν αυτό. Όντως το χρειάζομαι.
Ευχαριστώ.
Να μην πάμε στο μπροστινό μέρος;
Δεν έχει κάτι να δείτε μπροστά.
Όχι, γιατί δεν έχει μπροστινό μέρος πια.
Μόνο αυτό χρειάζομαι και λίγη ισχυρή κόλλα.
Γιατί θα κατασκηνώσουμε απόψε. Δεν θα έχω τίποτε άλλο να κάνω
παρά να ξανακολλήσω το αμάξι μου.
Συνεχίσαμε εμπρός.
Θεέ μου!
Αυτό σου σπάει αντίχειρα.
Και έπειτα, για άλλη μια φορά, σταματήσαμε να προχωράμε.
Όχι!
Νομίζω πως κόπηκε πάλι η εξάτμισή μου.
Έχετε πρόβλημα, κύριε;
Αυτό είναι σύστημα εξάτμισης με επέκταση.
-Ναι. -Περίεργο. Πολύ χαμηλό.
Μάλλον θα βρίσκει κάτω αν δεν προσέχεις.
Γιατί δεν οδηγείς στον δρόμο, όπως όλοι μας;
Δεν γίνεται να οδηγώ έτσι. Πρέπει να τη βγάλω.
Θα νιώσεις καλύτερα αν παίξουμε μουσική για Capri;
Έχει όλα όσα χρειάζομαι εκτός από εξάτμιση.
Χρειάζομαι κλειδί 11 χιλιοστών.
Μισό λεπτό. Έχω κάτι αντιβιοτικά
για κάτι που δεν έχω πλέον.
-Δεν χρειάζομαι... -Έχω αυτό, Χάμοντ.
Την αυτοβιογραφία του Μπέρνι Τόπιν.
Άκουσα ότι είναι καλή.
ΜΠΕΡΝΙ ΤΟΠΙΝ - ΣΚΟΡΠΙΑ ΚΑΙ ΤΥΧΑΙΑ
Πολύ καλή. Τη διαβάζω. Θα βοηθούσε;
Όχι, δεν νομίζω να με βοηθήσει.
Θα πω και πάλι 11. Θέλω κλειδί 11 χιλιοστών.
Το εκνευριστικό μ' αυτό τ' αμάξι είναι ότι ήταν σε άριστη κατάσταση
-όταν το αγόρασα. -Ναι.
-Αλήθεια ήταν. -Όπως κι εκείνο το Rimac.
-Χτύπημα κάτω απ' τη ζώνη. Καλό ήταν. -Ήσουν λίγο σκληρός μαζί μου.
Αλλά τι να πω, είναι αλήθεια. Ήταν. Έως τότε.
Θέλοντας να φτάσουμε στην κορυφή του βουνού πριν νυχτώσει,
αφήσαμε πίσω τον συνάδελφό μας.
Ειλικρινά, αν ο Χάμοντ ήταν πολυκατοικία, θα 'ταν για κατεδάφιση.
Μαλακισμένο! Έλα!
Πιο μπροστά, η ανηφόρα είχε αρχίσει να γίνεται τόσο δύσκολη
που θα δίσταζες να ανέβεις με Land Rover,
πόσο μάλλον με ένα εύθραυστο ιταλικό σπορ αυτοκίνητο.
Καταραμένο, μη σταματάς τώρα.
Ξεκινήσαμε στα 1.800 μέτρα.
Πρέπει να κοντεύουμε τα 2.100 με 2.400 πλέον.
Δεν μπορώ... Δεν μπορώ ούτε δευτέρα να βάλω.
Απότομη ανηφόρα.
Το θέμα είναι ότι αν οδηγείς ακατάπαυστα στην ανηφόρα
και με πρώτη ταχύτητα
στην αρχή του αφρικανικού καλοκαιριού,
το αμάξι υπάρχει περίπτωση να υπερθερμανθεί, όπως τώρα.
Θεέ μου.
Ωραία. Το έφτιαξα.
Αλλά όταν λέω ότι το έφτιαξα... Ένα μεγάλο μέρος του.
Συγγνώμη.
Ξεκινάμε πάλι, κινητήρα Essex.
Πάμε.
Να φτάσουμε στην κατασκήνωση απόψε.
Θα κάτσω να σε φτιάξω ωραία.
Ενώ ο Χάμοντ έχανε άλλο ένα ηλιοβασίλεμα,
ο Τζέιμς κι εγώ φτάσαμε στην κορυφή κι αποφασίσαμε για άλλη μια φορά
ότι ήταν αρκετά για εκείνη τη μέρα.
-Γεια μας. -Γεια μας.
Ωραία είναι.
Κι αφού απόλαυσα μια δροσερή μπύρα στο ηλιοβασίλεμα,
άρχισα να συναρμολογώ ξανά τη μούρη της Lancia.
Είναι σαν να βλέπεις σκύλο που μαθαίνει κόλπα με χαρτιά.
Λίγη κόλλα και θα είναι σαν καινούργιο.
Μέχρι να φτάσει στην κατασκήνωσή μας ο Χάμοντ,
είχε σκοτεινιάσει τελείως.
Απόλυτα θλιβερή άφιξη.
Μετά από 22 χρόνια, θα περίμενε κανείς να ξέρουμε πια.
Αλλά όχι. Να τος που έρχεται.
Με ενάμιση προβολέα.
Έφτασε το Essex.
Ο Χάμοντ, ωστόσο, δεν ήταν ο μόνος που αντιμετώπιζε προβλήματα.
Περνάγατε ωραία;
Όχι, δεν περνάω και τόσο καλά.
Κόλλησε το δάχτυλό του στο τραπέζι.
Κόλλησα στο τραπέζι με την κόλλα στιγμής.
-Ναι. -Πώς θα οδηγήσω Lancia Montecarlo
με τραπέζι κολλημένο στο δάχτυλο;
Πήγαινες να κολλήσεις... Κατάλαβα.
Μπορείς να σύρεις ένα ξυράφι ανάμεσα στο δάχτυλο σου και το τραπέζι.
-Λίγο επικίνδυνο. -Μπορείς;
Ναι, αλλά πολύ προσεκτικά. Θες να το κάνω εγώ για σένα;
Τζέιμς, είναι η άκρη του δαχτύλου του.
-Το δακτυλικό αποτύπωμα. -Το ακροδάχτυλο μόνο.
Οπότε, απλώς... Να το κόψεις στην πρώτη κλείδωση.
Σ' ευχαριστώ, Χάμοντ.
-Θα προσθέσουν... -Δεν κατάλαβα;
Θα σου προσθέσουν ένα στυλό στη θέση του.
-Τέλεια. -Για να έχει πάντα στιλό.
-Ή κανένα ανοιχτήρι. -Ναι.
-Θα είσαι πανευτυχής... -Δεν σας ακούω.
-Δεν ακούω. -Αντικατάσταση με τιρμπουσόν.
-Δάχτυλο-ανοιχτήρι. -Τέλειο.
Πρώτη φορά κολλάω κάτι σε κάτι άλλο.
Με επιτυχία.
Θα το βγάλω. Μπορείς απλώς να το κόψεις;
Ναι, μπορώ να το κόψω.
-Ενδιαφέρον. -Μπορώ.
Φερ' το εδώ.
Είναι το νέο μαχαίρι του Μαρκ Σάλμον. Καμαρώνει πολύ γι' αυτό.
-Ναι, δεν μ' ενδιαφέρει... -Τρομερά κοφτερό.
Ωραία. Πόσο κοφτερό είναι...
Ναι, είναι. Όντως είναι.
-Μοιάζουμε με κάτι... -Δουλεύει αυτό.
Είμαστε σαν κάτι ολλανδικούς πίνακες
με επιχειρηματίες με μεγάλα καπέλα;
-Δουλεύει. Δουλεύει. -Τι;
-Κοίτα. -Θα μπει στο τρέιλερ.
Σίγουρα θα μπει στο τρέιλερ.
-Κοίτα εκεί. -Ναι, ορίστε.
Ενήλικας ξεκόλλησε το δάχτυλό του από το τραπέζι.
Μαρκ, κόλλησα το μαχαίρι σου στο τραπέζι.
Το επόμενο πρωί, μετά από μια απαίσια και κρύα νύχτα στη σκηνή,
έδειξα με περηφάνια την τέχνη μου.
Κοίτα τι καλά που το έκανα. Τη δουλειά μου.
Νόμιζα ότι αγόρασες νέο εξάρτημα.
Πού είναι η επισκευή;
-Οι βάσεις στήριξής του... -Ναι;
...έχουν σπάσει.
Οπότε, πρέπει να βρω κάπου να αγοράσω
πρακτικά νέες βάσεις, μπουλόνια και τέτοια
για να το στερεώσω ξανά.
Αισθάνομαι ότι πρέπει να ζητήσω συγγνώμη από τους θεατές για το βαρετό αμάξι μου.
Οι άλλοι περνάνε τα βράδια τους ξαναβάζοντας εξατμίσεις
ή συναρμολογώντας προφυλακτήρες.
Εγώ απλώς καθαρίζω λίγο το δικό μου αμάξι.
Όπως και να έχει, τουλάχιστον τώρα κατηφορίζαμε.
Και σύντομα, τα πράγματα βελτιώθηκαν κι άλλο.
Ναι, για κοίτα εκεί.
Κοίτα.
Υπάρχει Θεός.
Ο Θεός μάς έδωσε άσφαλτο.
Ευτυχώς, είμαστε σε άσφαλτο. Βλέπουμε...
Γιατί άρχισαν οι υαλοκαθαριστήρες μου;
Αυτό σήμαινε ότι περάσαμε πλέον τις Ιρλανδικές Άλπεις
και φτάσαμε στην πραγματική Αφρική.
Άλλαξε εντελώς και πάλι. Το τοπίο.
Κοίτα εδώ.
Μα τον Χριστό, είναι τόσο όμορφο.
Τώρα βρεθήκαμε στο Σταρ Τρεκ.
Δείτε τα κόκκινα... Δείτε την ακακία με τα κόκκινα άνθη.
Και κατόπιν, είδαμε κάτι ακόμη πιο όμορφο.
Λατρεύω τις μάντρες.
Μπήκαμε να δούμε αν είχαν τα ανταλλακτικά που θέλαμε.
Σύντομα, όμως, μας τράβηξαν την προσοχή όλοι οι θησαυροί.
Είναι πολύ καλό τεστ των αυτοκινητιστικών μας γνώσεων.
Cresta είναι αυτό εκεί πίσω;
Νομίζω είναι Cresta Shooting-Brake.
Shooting-brake;
Έτσι τα έλεγε η μάνα μου.
Σε ποια ειδική εκπομπή οδήγησες εσύ τέτοιο;
-Στη Βολιβία. Ναι, θυμάμαι... -Θυμήθηκε κάτι.
Αυτό πραγματικά αξίζει να αναπαλαιωθεί.
-Είναι πανέμορφο. -Δείτε αυτό.
Είναι Austin Cambridge.
Πραγματικά είναι Austin Cambridge και κάτι γράφει. Τι λέει; RSR;
Σημαίνει πως είναι από τότε που η χώρα λεγόταν Ροδεσία.
-Ναι. Σημαίνει Νότια Ροδεσία, νομίζω. -Αυτό είναι;
Είναι πολύ καιρό εκτός δρόμου.
Αυτό είναι εδώ πολύ καιρό.
Με συγχωρείς, προσπαθείς να το φτιάξεις;
-Ναι; -Ναι.
Κοντεύεις.
-Καλή τύχη. -Κοντεύεις.
Ναι, κοντεύεις.
Ίσως σας φανεί αστείο.
Το αμάξι με τις μεγαλύτερες πωλήσεις στη Ζιμπάμπουε τη δεκαετία του '60 ήταν...
Ήταν γαλλικό.
Τέσσερα.
-Κατάλαβα. -Renault 4.
-Έχει ένα εκεί. -Εκεί είναι.
Ναι. Το Renault 4.
Ξέρετε ποιο ήταν στην 5η θέση των πωλήσεων;
-Η Lancia Montecarlo του '90; -Αυτή δεν ήταν;
-Κοντά είστε. -Alfa Romeo θα 'ταν.
-Alfa Romeo Giulia. -Ναι.
Ήταν επειδή τα φτιάχνουν εδώ.
-Τα έφτιαχναν στη Νότια Αφρική. -Σωστά.
Στο εργοστάσιο στη Χαράρε, ήταν διευθυντής ο πατέρας ενός φίλου μου.
Συνήθιζαν να φέρνουν λαθραία εξαρτήματα από Alfa από τη Νότια Αφρική,
έφτιαχναν Alfa Romeo στο εργοστάσιο της Ford και τις πουλούσαν.
-Ως Alfa Romeo; -Σοβαρά;
Ναι, ως Alfa Romeo.
Παλιά τις έφτιαχναν και σε γαλλικά εργοστάσια εδώ.
Κυκλοφορούσαν εδώ Alfa Romeo που η Alfa Romeo δεν γνώριζε.
Με τι αριθμούς πλαισίου;
Δεν είχαν αριθμούς πλαισίου.
Έτσι το είπα.
Δυστυχώς, η μάντρα δεν είχε βάσεις για προφυλακτήρα Lancia Montecarlo
ούτε και εξατμίσεις για Capri GXL του 1974.
Επομένως, ο Χάμοντ αποφάσισε να κάνει άλλη μια αποτυχημένη επισκευή,
ενώ εγώ έβγαλα την οροφή του Montecarlo.
Το κλιματιστικό είναι άχρηστο και βράζω.
Ειλικρινά, νιώθω σαν μέσα σε μπουντρούμι της Καλκούτας.
Μην το λες αυτό.
-Γιατί; -Νομίζω πως δεν επιτρέπεται.
Καλώς, αν διαφωνείτε να πω μπουντρούμι της Καλκούτας...
Δεν έχω αντίρρηση, απλώς
-δεν νομίζω... -Όχι εσύ.
Μιλάω στον κόσμο που μας βλέπει.
Αν θέλουν να στείλουν επιστολή διαμαρτυρίας γι' αυτό,
τότε να το κάνουν. Εγώ θα 'χω φύγει. Τελείωσα.
-Τραβάς πάλι τον μοχλό; -Τηλεφωνήστε στο...
Είναι το 0800-άντε-στα τσακίδια.
Άντε στα τσακίδια; Και μετά θα ακούν ηχογραφημένο μήνυμα που θα λέει
-"Δεν εκτιμούμε την κλήση σας". -Ναι. "Κλάνουμε την κλήση σας".
Την κλήση σας. Την...
Απλώς τράβα πάλι τον μοχλό. Έχει άλλη μια ασφάλεια εκεί.
-Εδώ; -Ναι.
-Κοίτα! Διαλύθηκε όλο. -Ναι. Ορίστε.
Πώς τα κατάφερες... Και τώρα τι γίνεται;
Νομίζω...
Γιατί αυτό το κομμάτι...
Αυτό δεν... Το μπροστά μέρος από τι;
15 ΛΕΠΤΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
Τότε γιατί απασφαλίζει αυτό το κομμάτι;
-Δεν στερεώνονται πίσω... -Κάτσε.
-Αν αυτό πάει... -Πιστεύεις πως πάει από κάτω;
Ναι.
-Έτσι; -Ναι.
Σταμάτα. Το βλέπω.
-Όχι, αλλά σχεδόν. -Όχι, αλλά ίσως.
-Ορίστε. -Νομίζεις ότι αυτό... Αυτό...
-Ναι. -Και σε μόνο 24 λεπτά
κάναμε τη Lancia Montecarlo καμπριολέ.
Τζέιμς, σ' ευχαριστώ για τη βοήθεια.
Έπειτα κουτσομπολέψαμε τον συνάδελφό μας.
Ο Καπετάν Εξάτμιση.
Προφανώς θα προσπαθήσει να βάλει εξατμίσεις χωρίς καζάνι.
-Αλήθεια; -Στα πλαϊνά τ' αμαξιού.
Ουσιαστικά, θα έχει δύο τσιμινάδες, σαν φορτηγό Kenworth.
Έχω μια πρόταση.
-Τον αφήνουμε πίσω. -Ναι, ακριβώς.
Επίσης, αντιπαθώ όσους έχουν τατουάζ.
Κοτζάμ άντρες πάνε και ζωγραφίζονται.
Παρατήρησα ότι είναι ο τίτλος μιας εκπομπής που κάνει.
Το Smallest Cock, είναι στην τηλεόραση.
Και τι θα γίνει όταν ακυρωθεί;
Φαντάζεσαι να είχα το Top Gear
-τατουάζ στο μπράτσο μου; -Ακριβώς.
Θα έπρεπε να το σβήσεις και να γράψεις
"Παίζω τον Μπάτονς στο θέατρο".
-Εκεί θα καταλήξει. -Είναι πολλή δουλειά.
-Μπάτονς. -Ναι, ίσως μόνο Μπάτονς.
-Καλύτερα να το βάλει εκεί, βασικά. -Μπάτονς!
Έπειτα, τα φαντάσματα των μελλοντικών Χριστουγέννων ξεκίνησαν.
-Τα λέμε, Χάμοντ. -Ναι. Γεια.
Καλό ταξίδι.
Ενόσω ο Χάμοντ μαστόρευε,
ο Τζέιμς κι εγώ κατευθυνθήκαμε στην πρωτεύουσα, το Χαράρε.
ΧΑΡΑΡΕ ΖΙΜΠΑΜΠΟΥΕ
ΕΘΝΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΝΙΑΝΓΚΑ
Τώρα που ήμασταν σε άσφαλτο, δεν μας πήρε πολύ να φτάσουμε εκεί.
Θα μου λείψει να οδηγώ σε πόλεις σαν αυτή.
Πολύχρωμες και διασκεδαστικές.
Δες, όμως, τον αστυνομικό, Τζέιμς. Δες αυτόν τον αστυνομικό.
Κοίτα τον. Είναι καταπληκτικός.
Έχει κανένα αποτέλεσμα στην κίνηση;
Όχι, αλλά φτιάχνει το κέφι όλων.
Κατευθυνόμενοι στο κέντρο της πόλης, πετύχαμε μια αγορά, πολύ μεγάλη.
Χριστέ μου. Είναι τεράστια.
Εντάξει.
Και σύντομα, είχα μια ιδέα.
Εντάξει, καθώς είναι η τελευταία φορά που δουλεύουμε μαζί
μήπως να βοηθούσαμε τον Ρίτσαρντ Χάμοντ
αγοράζοντάς του εξάτμιση για το αυτοκίνητό του;
Ναι, εντάξει. Γιατί όχι;
Για να επιταχύνω τα ψώνια, χρησιμοποίησα άλλη μια τροποποίηση.
Το σύστημα επικοινωνίας μου με το κοινό.
Έχει κανείς σύστημα εξάτμισης για ένα Ford Capri;
Mark One 3L GXL.
Στ' αριστερά μας. Εξατμίσεις.
Μάλιστα.
Λες να ταιριάζει καμία από αυτές σε Mark One V6 GXL;
Υποθέτω ταιριάζουν εξίσου καλά με αυτές που έχει τώρα.
Και σχετικά μ' αυτό, πολλά χιλιόμετρα πιο πίσω...
Κουτί του ήρθε.
Εξάτμιση sidewinder. Ναι.
Έτσι ακούγεται ακόμη καλύτερα.
Έρχεται ο μαχητής των δρόμων! Ναι!
Ήμασταν πλέον πεζοί αναζητώντας εξάτμιση.
Κατάστημα με αμορτισέρ, κοίτα. Αμορτισέρ και ελατήρια.
Πίσω φώτα.
Έχουν τα ονόματά σας στην εφημερίδα.
Σας γράφουν στην εφημερίδα.
-Να πάρει. -Είμαστε στην εφημερίδα.
Πρωτοσέλιδο.
ΗΡΘΑΝ ΕΔΩ ΟΙ ΘΡΥΛΟΙ ΤΟΥ TOP GEAR ΣΤΗ ΖΙΜ
Είμαστε κυριολεκτικά στην πρώτη σελίδα.
"Οι θρύλοι του Top Gear".
-Εδώ, κοίτα. -Να 'μαστε πάλι.
Βλέπεις; Το έχουν εδώ.
"Οι σούπερ σταρ που έγιναν γνωστοί από το Top Gear,
"και μετά απολύθηκαν".
"Οι πιο γνωστοί παγκοσμίως
"στον χώρο των αυτοκινητιστικών τηλεοπτικών εκπομπών".
-Περιορισμένη κατηγορία. -Ναι, λίγο.
Κοίτα, γίνεται πιο ενδιαφέρον.
Θα ήταν σωστό να πούμε
ότι αν ο συνάδελφός μας ήξερε ότι ψωνίζαμε εξατμίσεις,
θα ήταν πολύ ευγνώμων.
Εντάξει, θα είμαι ειλικρινής, μπούχτισα πια.
Είχε πέσει η νύχτα μέχρι να φτάσω στο ήρεμο μπουτίκ ξενοδοχείο μας.
Φίλοι.
-Μπράβο. -Πέρασες απαίσια μέρα;
-Ευχαριστώ. -Σου πήραμε μπύρα.
-Είναι... -Αλλά το πιο σημαντικό...
Και, ναι, είναι η σωστή. Κοίτα.
Για το GXL.
-Είναι για το GXL, όχι το GT. -Δεν θέλω να γίνω...
-Αν είναι άκαρδο αστείο... -Όχι.
-Είναι αληθινή. -Αλήθεια;
Θεέ μου.
-Κοίτα τι σημαίνει αυτό. -Νιώσε τη.
-Ησυχία. -Σημαίνει πως δεν θα κοιμηθείς απόψε.
Δεν με νοιάζει.
Χάμοντ, τα δώρα δεν τελειώνουν εδώ.
-Είμαι... Τι; -Δεν τελειώνει εδώ.
Έχω αρχίσει να ντρέπομαι πλέον, αλλά το εκτιμώ πολύ.
Θεέ μου!
-Είναι πίσω σπόιλερ. -Όχι οποιοδήποτε σπόιλερ.
Όχι, είναι Ρίτσαρντ Γκραντ... Θυμάσαι τα σπόιλερ Ρίτσαρντ Γκραντ;
-Του ηθοποιού; -Όχι, θέλω να πω...
Αυτό είναι το θέμα, είναι σπόιλερ Ρίτσαρντ Γκραντ
και ήταν σε XR2 τη δεκαετία του '70 και του '80.
Ο Ρίτσαρντ Ε. Γκραντ ήταν στο Ο Φίλος μου κι Εγώ...
-Ήταν. -Ήταν.
Μετά, ασχολήθηκε με αξεσουάρ αυτοκινήτων.
Για να μη βλάψει την καριέρα του ως ηθοποιός έβγαλε το Ε.
ΣΠΟΙΛΕΡ ΡΙΤΣΑΡΝΤ ΓΚΡΑΝΤ
Φίλοι μου, αυτά είναι πραγματικά υπέροχα νέα.
-Και είμαι πάρα πολύ χαρούμενος. -Θα την περάσεις απόψε.
Νιώθω απαίσια, εγώ δεν σας πήρα...
-Και βέβαια δεν μου πήρες τίποτα. -Δεν σας πήρα κάτι.
Και πότε μου έχετε πάρει ποτέ κάτι εσείς οι δύο;
Μου πήρες έναν χάλια πίνακα ζωγραφικής στο Βιετνάμ.
Ήταν υπέροχος.
Χάλια. Κι εσύ δεν μου έχεις αγοράσει ποτέ τίποτα.
-Δεν σου έχω πάρει τίποτα; -Ποτέ.
-Δεν σου έχω πάρει δώρο; -Αγόρασα...
Όχι, σου πήρα ένα γαλιόνι στο Βιετνάμ
να βάλεις πίσω στη μοτοσικλέτα σου. Του πήρα...
Εκείνο το βράδυ γυαλίσαμε τ' αμάξια μας,
κάναμε τις απαραίτητες επισκευές...
και βρεθήκαμε για ένα πρωινό που δεν μας έδωσε ποτέ ο κύριος Γουίλμαν.
-Ο καφές μου είναι αυτός; -Ναι.
-Μου παρήγγειλες καφέ; -Ναι.
Είναι σχεδόν δώρο.
Τι;
-Πήγα σε μπαρ χθες βράδυ. -Ναι.
Έπιασα την κουβέντα με κάποιον και μου πούλησε αυτό.
-Τι; Τι είναι αυτό; -Ασήμι.
Πραγματικό ασήμι.
-Είναι; -Σε σβόλους. Ναι.
-Εξήντα σεντ το γραμμάριο. -Δείξε μου.
Απ' ό,τι φαίνεται, οδηγούμε κατά μήκος της επιφάνειας,
όπου έχει φρούτα, σπαρτά κι όλα αυτά.
-Ναι. -Ο σιτοβολώνας της Αφρικής.
Αν σκάψεις λίγο,
χρυσός, ασήμι, μαγγάνιο, λίθιο,
διαμάντια, άνθρακας, σίδηρος.
Έστω ότι φτιάχνεις ένα χωράφι για τους ανανάδες ή το τσάι σου
ή μπανάνες ή οτιδήποτε θες
-και βρίσκεις μόνο διαμάντια και λίθιο. -Πετράδια;
Ναι, βγαίνουν πετράδια, λίθιο και κοβάλτιο.
Και σκεφτόμουν ότι ο κόσμος, όταν πάει...
Από αυτά τα ταξίδια πάντοτε γυρνάμε με ένα χαζό σουβενίρ.
Αντί να αγοράσουμε κάποια βλακεία
γιατί να μην πάρουμε λίγο ασήμι;
-Εξήντα σεντ! Το γραμμάριο; -Εξήντα σεντ το γραμμάριο.
Έπειτα, τρέξαμε στην πόλη κι αρχίσαμε τα ψώνια.
Και δεν κάναμε κράτει.
ΚΟΣΜΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΚΑΛΛΥΝΤΙΚΑ ΧΟΝΔΡΙΚΗ ΚΑΙ ΛΙΑΝΙΚΗ
Αυτά είναι 45 κιλά ασήμι.
-Το καλύτερο σουβενίρ. -Το ξέρω.
Θα γυρίζαμε με καμία κακάσχημη ζωγραφιά του τοπίου.
Θα επηρεάσει την κατανομή βάρους.
Για να είμαι ειλικρινής,
θα αυξήσει την κλίση του φτερού μου.
Απλώς προσπαθώ να καταλάβω πόσο κόστισε.
-Είπες όχι πολύ... -Είναι 60 σεντ το γραμμάριο.
Ναι.
Αλλά μας έκαναν έκπτωση χοντρικής. Και μου έδωσε αυτό για ρέστα.
Έτσι, πλήρωσα με δολάρια ΗΠΑ.
Τι είναι αυτό;
Πενήντα... Πενήντα εκατομμύρια;
50 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΔΟΛΑΡΙΑ
Πενήντα εκατομμύρια. Ξέρω πως έχουν μεγάλο πληθωρισμό,
-ένα εκατομμύριο τοις εκατό, έτσι; -Κάτι τέτοιο.
Και σε κάποια φάση, νομίζω, με τα 50 εκατομμύρια
ήταν πιο φτηνό να σκουπίσεις τον πισινό σου μ' αυτό
παρά με ένα φύλλο χαρτιού υγείας.
-Ήταν όντως πιο φτηνό. -Είχε μεγαλύτερη αξία;
Γι' αυτό, όταν παράγγελνουν καφέ,
τον πληρώνουν στο σερβίρισμα
κι όχι αφού τον πιούν επειδή θα έχει ακριβύνει.
Τέλος πάντων...
Αρκετά με τα οικονομικά θέματα.
-Έχουμε 45 κιλά ασήμι... -Ναι.
...και 50 εκατομμύρια δολάρια.
Καλά είμαστε.
Έχοντας γεμίσει με ασήμι τα πλήρως επισκευασμένα οχήματά μας,
βγήκαμε από την πόλη,
σχεδόν σίγουροι πως σε καμία άλλη πόλη δεν έχει τόσο όμορφες λεωφόρους.
Αυτά τα μωβ δέντρα είναι πανέμορφα.
-Είναι όντως ιακαράνδες; -Ναι, είναι.
Κοίτα εκεί. Είναι πανέμορφα.
Κοίτα εδώ.
Δεν νομίζω να έχω δει λεωφόρο με πιο όμορφα δέντρα.
Με τον Τζέρεμι να διαβάζει τον χάρτη,
κατευθυνθήκαμε δυτικά σε μια υπέροχη λωρίδα ασφάλτου.
Ο δρόμος είναι καλός. Το τοπίο είναι καλό. Τα πράγματα πάνε καλά.
ΠΕΡΙΟΧΗ ΠΕΡΑΣΜΑΤΟΣ
Για ώρες, το ταξίδι μας δεν είχε καθόλου προβλήματα.
Συνέχιζε να μην έχει προβλήματα, μέχρι που κοίταξα τον χάρτη.
Έπειτα δεν ήταν πλέον χωρίς προβλήματα.
-Σκατά. -Γιατί σταμάτησες;
-Καλά νέα. -Συνέχισε.
Καλά νέα. Πολύ καλά νέα.
Ξέρω ακριβώς σε ποιο δρόμο είμαστε.
Υπάρχουν και κακά νέα.
-Ναι; -Είναι λάθος δρόμος.
-Τι συνέβη; -Είμαστε σε λάθος δρόμο.
Ποιος είπε ότι ήξερε πού πήγαινε;
Εγώ... Ήμουν εγώ...
-Δεν ήσουν εσύ. Εγώ ήμουν. -Όχι, ήταν άλλη φωνή.
-Δεν ήμουν εγώ, έτσι; -Ας μη κολλάμε σ' αυτά,
-ποιος έκανε αριστερά ή δεξιά. -Εσύ ήσουν.
-Εγώ ήμουν.
Μας έβαλες σε λάθος δρόμο βγαίνοντας από το Χαράρε.
-Έπρεπε να πάμε δυτικά. -Δεν πάμε;
-Πάμε βόρεια. -Πάμε βόρεια.
-Δείξε μου. -Έχουμε μια επιλογή.
Είτε θα επιστρέψουμε στο Χαράρε.
Όχι.
Και θα στρίψουμε όπως έπρεπε.
-Εντάξει. -Ή, αν συνεχίσουμε βόρεια...
-Στον λάθος δρόμο. -Ναι.
Αν συνεχίσουμε βόρεια, θα καταλήξουμε τελικά στον Ζαμβέζη.
Που είναι τα σύνορα με τη Ζάμπια. Μεγάλο ποτάμι, θα το δούμε.
Στρίβοντας αριστερά, θα πάμε δυτικά.
Αυτό είναι γενικά σωστό, γιατί έτσι πάει το ποτάμι
κι έτσι πάει και ο δρόμος.
Έτσι έχουν τα πράγματα.
Αφού χωνέψαμε το γεγονός ότι αντί για αυτό
κάναμε αυτό...
συνεχίσαμε στωικά.
Πιστεύω ότι θα φτάσουμε στον Ζαμβέζη πριν νυχτώσει.
Μπορούμε να κατασκηνώσουμε δίπλα στον Ζαμβέζη.
Δεν θα ήταν ωραία;
Όμως, μετά...
τελείωσε η άσφαλτος.
Θεέ μου, όχι!
Κάνε να μην είναι καρόδρομος. Θεέ μου, είναι.
Παιδιά, απομένουν 65 χιλιόμετρα ως τον ποταμό τώρα. 65 χιλιόμετρα.
Έξι με πέντε χιλιόμετρα;
Όχι, Τζέιμς, 65 χιλιόμετρα.
-Εξήντα πέντε; -Ναι, πολύ φοβάμαι ότι...
Ναι, τόσα περίπου είναι.
Όχι, αποκλείεται ν' αντέξουν.
Θεέ μου, ήταν πολύ δυνατό χτύπημα.
Περιμένετε. Σταματάω. Τι...
Φίλοι μου, χάλασε τ' αμάξι.
Μια χαρά. Το δικό μου είναι καλά.
Να πάρει, μυρίζω καύσιμο.
Πρώτα θα βάλω κάτι λευκό
γιατί το μπλε και το μαύρο προσελκύει τις μύγες τσετσέ.
Γαμώτο.
Μου φεύγει όλη μου η βενζίνη.
Κακό αυτό.
Αυτό είναι το σωληνάκι καυσίμου κι αυτό το καύσιμο.
Αυτό είναι... Σ' ευχαριστώ.
-Λοιπόν... -Τι θα μπορούσα να κάνω...
Χάνει βενζίνη το καυτό αμάξι σου;
-Ναι. -Είναι καλή ιδέα αυτό;
-Ναι. -Ευχαριστώ.
Να βάλει ένας από σας το δάχτυλό του στο άκρο;
-Να μου λείπει. -Όχι.
Εξήγησε για να καταλάβω...
Βγήκε. Η παροχή καυσίμου από το ντεπόζιτο
ως τον κινητήρα πάει από εδώ
-έως εδώ. -Το σωληνάκι από...
Οπότε, απλώς έσπασε;
-Όχι, αποσυνδέθηκε. -Γιατί τον βοηθάς;
Αν δεν επιζήσει ο Χάμοντ, πώς θα τον δούμε να παίζει τον Μπάτονς
-στην παντομίμα; -Σας παρακαλώ!
Σταματήστε με τον Μπάτονς.
Δεν πρόκειται.
Πόσα χρόνια λες να περάσουν πριν αναγκαστεί να παίξει τον Μπάτονς
-στο Σουίντον Γουάιβερν; -Σ' έναν χρόνο.
Όχι, πιστεύω πως ο εγωισμός του...
Έχει αρκετό εγωισμό για ν' αντέξει δύο χρόνια.
Επομένως, αυτό θα προβληθεί το 2024...
-Ναι. -Άρα, νομίζω πως θα είναι το 2025,
πιθανώς στο Γκίλντφορντ.
Θεέ μου, έγινα μούσκεμα στη βενζίνη.
Μεγάλο θέατρο το Γκίλντφορντ.
Όντως. Στο Σουίντον Γουάιβερν
-θα είναι. -Με 200 άτομα κοινό.
Στον θίασο θα είναι, o τηλεοπτικός σεφ Έινσλι Χάριοτ,
ο Λόρενς Λιούελιν Μπόουεν, και ο Ρίτσαρντ Χάμοντ.
-Καστ αστέρων. -Η παρουσιάστρια Γκλόρια Χάνιφορντ και...
Και κάτω-κάτω θα γράφει,
-στον ρόλο του Μπάτονς ο Ρίτσαρντ Χάμοντ! -Μπάτονς!
Μετά από τη λαμπρή καριέρα του
-σ' όλον τον κόσμο... -Να πούμε "Ο τηλεοπτικός σταρ".
Τηλεοπτικός, ναι, καθώς έχει κάνει αρκετές εκπομπές
για να γίνει ο τηλεοπτικός σταρ Ρίτσαρντ Χάμοντ.
Σου λέω, Χάμοντ, θα έρθουμε να σε δούμε.
Σου το λέω...
Στην πρεμιέρα θα 'ναι δύο ηλικιωμένοι
-στην πρώτη σειρά. -Μόνο; Κάθε βράδυ.
Θέλω να πω, μισώ την παντομίμα αλλά σ' αυτή θα πάω.
Σκέψου πόσες μονάδες θα κερδίσεις στο Premier Inn;
-Θεέ μου! -Και με απογευματινές παραστάσεις,
θα τρως και στον μπουφέ κρεατικών.
Προβλέποντας ότι αυτή δεν θα είναι η τελευταία φορά που θα σταθούμε
κοντά σε ένα χαλασμένο Capri,
πήγα να βάλω προστατευτική μπλούζα για τις μύγες τσετσέ
Το κάτω σωληνάκι, εκεί.
Και τότε παρατήρησα κάτι μέσα στη βλάστηση.
Γεια σου.
Σας βρήκα διακοσμητικό για το καπό, παιδιά.
Θυμάστε στην παλιά Lancia;
-Κοιτάξτε εδώ! -Είναι υπέροχο.
Το ξέρω.
Τελικά, ο Μπάτονς κατάφερε να βγει πάλι στον δρόμο.
Κοιτάω την ένδειξη καυσίμου. Έχω χάσει αρκετό.
Έπειτα, ενώ έμεναν μόνο 50 χιλιόμετρα, ο καρόδρομος χειροτέρεψε τόσο...
που άρχισε να επηρεάζει και το άτρωτο Stag.
Ξεκίνησαν ξαφνικά οι υαλοκαθαριστήρες.
Σταματήστε, υαλοκαθαριστήρες!
Μη σκουπίζετε το παρμπρίζ, ηλίθιοι λαστιχένιοι μπάσταρδοι!
Ήταν λες και ο καρόδρομος, ο εχθρός μας εδώ και 20 χρόνια,
ήξερε ότι είχε την τελευταία ευκαιρία να μας νικήσει.
Είναι τέρμα πατημένο. Τι στο διάολο έγινε εδώ;
Δεν έχω έλεγχο του γκαζιού.
Ούτε καν πατάω το γκάζι τώρα
κι απλώς πηγαίνουμε.
Ας το βάλω κάτω από το γκάζι για να το σηκώσω.
Όλο αυτό κυριολεκτικά έχει αρχίσει να διαλύει τη Lancia μου.
Κι εμένα. Θεέ μου.
Όχι!
Ωστόσο, παρά τη μεγάλη ηλικία τους, τ' αμάξια μας άντεξαν έως ότου τελικά
φτάσαμε στις όχθες του Ζαμβέζη.
Θεέ μου.
Όπου η μητέρα Φύση μάς είχε ετοιμάσει πολύ εντυπωσιακή υποδοχή.
Δεν είναι άσχημα εδώ.
Μετά το φαγητό, είχαμε και ωραίο γλυκό.
Τσιζκέικ.
Και καθώς ήμασταν στη Ζιμπάμπουε...
Θα θέλατε και λίγο χρυσό πάνω του;
-Ναι, παρακαλώ. -Ναι, θα ήθελα.
Τον αγόρασα όταν ήμασταν στο Χαράρε.
Το πιο ωραίο είναι πως το πρωί θα κάνετε χρυσές κουράδες
-που θα είναι πολύτιμες. -Πράγματι.
Μεγάλη χλιδή. Σ' ευχαριστώ, Χάμοντ.
-Τώρα αξίζω πιο πολύ από πριν. -Μέι;
-Ναι, παρακαλώ. -Αν το καλοσκεφτείς,
είναι όλα τοπικά προϊόντα, μετά σκάβεις έναν λάκκο στο χώμα
και κάνεις την ανάγκη σου. Δηλαδή, χρυσάφι.
Αυτό μου έδωσε μια ιδέα.
Γιατί να μη λιώσουμε το ασήμι μας
για να φτιάξουμε δώρα που θα πάρουμε μαζί μας;
Το ασήμι που πήραμε για σουβενίρ;
Να φτιάξουμε ένα καλούπι.
Προτείνεις να κάνουμε χειροτεχνίες;
Τι άλλο θες να κάνουμε; Είναι 20 λεπτά μετά τις 6:00.
-Το ποτό πάει καλά. -Ναι, καλά πάει το ποτό,
αλλά κάποια στιγμή θα τα βάλεις με κανένα μπαμπουίνο.
Πάντα κάτι τέτοια κάνεις.
Γεμάτος χαρά,
ο Τζέιμς γρήγορα έφτιαξε ό,τι χρειαζόμαστε για να λιώσουμε το ασήμι μας.
Είναι από τη βικτωριανή εποχή.
-Πολύ χαρούμενος. -Τόσο χαρούμενος.
Μετά από δύο ποτάκια,
όλα πήγαιναν καλά.
Ορίστε, φίλοι μου.
-Κοιτάξτε εδώ. -Απίστευτο!
Τώρα μπορούμε να κάνουμε οτιδήποτε. Κυριολεκτικά οτιδήποτε με καλούπι.
-Ναι. Μπορείς να κάνεις τρύπα σε κάτι. -Ναι.
Να το χύσεις αυτό μέσα και να αφήσεις να στερεοποιηθεί.
Και θα έχεις αυτό το πράγμα σε ασήμι.
Εντάξει. Πάμε λοιπόν.
Κύριοι, ας πιάσουμε δουλειά.
Θα φτιάξω το γκάζι μου
και μετά θα φτιάξω κάτι ασημένιο.
Βασικά όχι, θα φτιάξω το καλούπι, θα χύσω μέσα το ασήμι να στερεοποιηθεί...
-Ακριβώς. -...κι ενώ στερεοποιείται,
φτιάχνω τη συνδεσμολογία γκαζιού.
Καλώς ήρθες στον κόσμο της δομημένης σκέψης.
Το επόμενο πρωί, στις όχθες του Ζαμβέζη υπήρχαν πολλά διαφορετικά ζώα
και ο Ρότζερ Μουρ.
-Το έκανες παραγγελία αυτό; -Ναι.
-Ποιανού τα μέτρα έστειλες; -Του Τζον Μπον Τζόβι.
Ήμουν λίγο φιλόδοξος.
Είναι όπως όταν ρωτάει ο γιατρός
"Πόσες μονάδες αλκοόλ πίνεις;" και απαντάς
"Σε τι το μετράτε;"
"Σίγουρα μέση 75 εκατοστά και 100 εκατοστά στήθος". Είπα ψέματα.
Παρατήρησες τι έκανε εδώ;
-Τι; -Πολύ φανταχτερά κουμπιά.
Κουμπιά, ναι. Ετοιμάζεται για τον ρόλο του Μπάτονς.
Ας προχωρήσουμε από την ενδυματολογική γκάφα του.
Δεν είναι υπέροχο;
Αυτό έκανες με το ασήμι σου;
-Και βέβαια. -Εντυπωσιακό, δεν είναι;
Αναρωτιέμαι γιατί δεν το έχει κάνει κανείς πριν.
Το τιμόνι σου, βασικά ένα τιμόνι από μασίφ ασήμι,
κόστος άλλες 900 χιλιάδες λίρες.
-Αυτό φυσικά... -Ωραίο δεν είναι;
Ναι. Λέγοντας για πολυτέλειες... Διακοσμητικό καπό.
-Είναι καπό αυτό; -Δεν είναι στο καπό.
Δεν είναι, αλλά βλέπετε... Αυτό είναι το καπό.
Είναι πίσω, άρα το λέμε κάλυμμα μηχανής.
Δεν το λέμε καπό.
Να το πεις διακοσμητικό καλύμματος;
-Είναι καπό. -Ωραίο διακοσμητικό.
-Είναι πανέμορφο. -Τέλειο.
-Για κοίτα. -Είναι σε λάθος άκρο.
Είναι ένα ιμπάλα πάνω σε Montecarlo. Βασικά, διαφημίζω τη Chevrolet.
Δεν είναι τρελό τι βγάζει νόημα στον κόσμο μας;
-Τι; -Αυτό δεν βγάζει νόημα.
-Μόλις το είδα. -Ναι, για κοίτα το. Έλα εδώ.
Το σπόιλερ του Ποντικομικρούλη, αγαπητοί θεατές.
Το πλάτος. Τόσο ασήμι είχα.
Είναι το σπόιλερ του Ποντικομικρούλη.
Τέλος πάντων, τώρα έχουμε ασημένια διακοσμητικά
στ' αυτοκίνητά μας. Να κάνω μια πρόταση;
Να έχετε τον ποταμό στα δεξιά σας...
Το πρόβλημα δεν είναι η πλοήγηση.
Δεν είναι πρόβλημα σήμερα.
-Για να ξέρουμε ότι πάμε δυτικά. -Ναι.
Γιατί αν συνεχίσουμε δυτικά θα φτάσουμε στο άλλο άκρο της Ζιμπάμπουε.
Και θα είμαστε κι ωραίοι.
Μεγάλο γλίστρημα.
Μεγάλο γλίστρημα στον Ζαμβέζη.
Αυτό ίσως είναι το τελευταίο τηλεοπτικό γλίστρημά μου.
Είναι περίεργο όταν το σκέφτεσαι
γιατί όλοι κάποια στιγμή στη ζωή τους
κάνουν κάτι για τελευταία φορά.
Η τελευταία φορά που κάνεις βουτιά από σκάφος ή κλοτσάς μπάλα.
Η τελευταία φορά που κάνεις σεξ,
αλλά δεν το ξέρεις όταν το κάνεις
ότι είναι η τελευταία φορά.
Επομένως, θα το θυμάμαι αυτό το γλίστρημα.
Μετά από την έντονη πρωινή οδήγησή μας,
επιστρέφουμε στην άσφαλτο
που είχε και κίτρινες γραμμές κι απ' όλα.
Αυτό είναι το Πέρασμα του Στέλβιο.
Τι δρόμος!
Το μικρό Montecarlo τον απολάμβανε.
Το έχω ξαναπεί ότι αν πρέπει οπωσδήποτε να εξερευνήσετε την Αφρική,
τότε επιβάλλεται να έχετε Lancia.
Βγήκε η ταχύτητα.
Θεέ μου, μπήκε πάλι.
Ακούγονται κάτι ωραίοι κρότοι από το πίσω μέρος, τους ακούτε;
Λατρεύω αυτόν τον ήχο.
Όλοι εσείς που μεγαλώνετε τώρα με ηλεκτρικά οχήματα
δεν θα τον ακούσετε ποτέ.
Υπάρχουν πολλοί λόγοι που θα σταματήσουμε την εκπομπή.
Για μένα, ένας από τους βασικούς
είναι ότι πολύ απλά δεν μ' ενδιαφέρουν τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα.
Είναι απλώς λευκές συσκευές. Είναι πλυντήρια,
είναι φούρνοι μικροκυμάτων. Δεν μπορείς να κάνεις κριτική σ' αυτά.
Δεν μπορείς να τ' απολαύσεις.
Είναι απλώς σκατά.
Φίλοι μου, έκανα κάτι για πρώτη φορά στη ζωή μου.
Αυνανίστηκες στην τηλεόραση;
Όχι, είναι χειρότερο, φόρεσα διχτυωτά γάντια οδήγησης.
Γιατί το έκανες αυτό;
Το ασημένιο μου φανταχτερό τιμόνι είναι τέλειο,
αλλά τώρα που το χτυπάει ο ήλιος καίει λιγάκι.
Συνεχίσαμε να οδηγούμε στον υπέροχο δρόμο
μέχρι που ο υπέροχος δρόμος ξαφνικά σταμάτησε.
Πανάθλιε παπάρα.
Είναι μια λίμνη.
-Ναι. -Είναι;
-Την είδα στο... -Πλάκα κάνεις.
Την είδα στον χάρτη.
Έλεγα ότι θα υπάρχει δρόμος για παράκαμψη και δεν υπάρχει.
-Γιατί δεν υπάρχει δρόμος γύρω της; -Θεέ μου.
Μισό λεπτό, έκανες λάθος στο Χαράρε.
Να το διευκρινίσουμε αυτό. Πήρες λάθος δρόμο.
-Ναι. -Ήταν δύο και διάλεξες τον λάθος.
-Μετά μας έβαλες να συνεχίσουμε. -Ωραίος δρόμος.
Σαν το Νίρμπουργκρινγκ ήταν στο τέλος.
Ήταν ωραίος στο τέλος, αλλά ήταν τελικά όντως το τέλος.
Δεν μπορούμε να πάμε δεξιά γιατί από εκεί είναι η Ζάμπια.
-Ναι. -Δεν μπορούμε να πάμε αριστερά.
-Δεν έχει... -Δεν έχει δρόμο.
-Ναι.
Επομένως...
-θα πλεύσουμε απέναντι. -Μη γίνεσαι γελοίος.
Ειλικρινά, έχουμε κάνει αρκετά αυτοκίνητα-βάρκες, βάρκες-αυτοκίνητα,
-σχεδίες, φουσκωτά... -Δεν θα φτιάξουμε πλοία.
-Δεν λειτουργεί ποτέ. -Δεν πιάνει.
-Όχι. -Έχω καλύτερη ιδέα. Ν' αγοράσουμε πλοίο.
Να πάρουμε τρία πλοία.
Να βάλουμε πάνω τ' αμάξια μας.
-Ναι, ακριβώς. -Ν' αγοράσουμε πλοία;
-Έχουν πλοία. Κοιτάξτε. -Ναι, αλλά είναι δικά τους.
Τότε, θα τα αγοράσουμε. Έχω φράγκα.
-10 τρισεκατομμύρια; 50 δισεκατομμύρια; -Ναι, γιατί όχι;
-Ναι, έχω άλλα 50 δις. -50 δις;
100 δισεκατομμύρια... 350 δισεκατομμύρια.
400 δισεκατομμύρια.
Δέκα τρισεκατομμύρια, 400 δισεκατομμύρια και 20.
Αυτό είναι απολύτως ηλίθιο.
Εντάξει. Θα πάρουμε πλοία.
ΠΛΟΙΑ ΓΙΑ ΠΩΛΗΣΗ
Έχοντας περάσει όλο το πρωί ψάχνοντας στις τοπικές μαρίνες
ξαναβρεθήκαμε με τις αγορές μας.
Ο Τζέιμς προτίμησε ένα παλιό αλιευτικό για σαρδέλες.
Εγώ πήρα ένα υδάτινο χάτσμπακ
και ο Τζέρεμι, φυσικά, αγόρασε ένα πλωτό μπαρ.
Αγόρασες μπαρ.
-Είναι και γέφυρα. -Το βλέπω.
Το οδηγείς από το μπαρ.
Μόλις φορτώσαμε τα αυτοκίνητά μας...
-Τζέρεμι! Τζέρεμι! -...μαζευτήκαμε στο HMS Σαρδέλα
για να δούμε τον χάρτη.
Είναι ναυτικοί χάρτες;
Όχι, είναι οδικός χάρτης.
Πάμε στη λίμνη με οδικό χάρτη.
-Εδώ είναι η λίμνη. -Ναι.
Πρόκειται να...
Τι;
-Εδώ είναι η λίμνη. -Ναι, εδώ είναι.
-Αυτό τι είναι; -Να πάρει ο διάολος.
Αυτό... Αυτή είναι η υπόλοιπη.
Ναι.
Αυτό πάει εκεί.
Εντάξει.
Είναι περίπου 290 χιλιόμετρα.
Είναι 281 χιλιόμετρα.
-Ορίστε. -Τέλεια, όλα καλά τότε.
Ναι, τι καλά που δεν έχουμε άλλα 9 χιλιόμετρα.
Είναι η μεγαλύτερη τεχνητή λίμνη στον κόσμο.
Πραγματικά λυπάμαι γι' αυτό. Δεν το είχα κοιτάξει, απλώς...
-Κοίτα, βλέπεις το πρόβλημα. -Ναι, αλλά...
Φτάσαμε εδώ... Κοίταγα μόνο αυτήν τη μεριά του χάρτη.
Όχι, όχι εσύ. Όχι. Τζέρεμι. Βλέπουμε το πρόβλημα.
-Ναι. -Φαίνεται εκεί στον χάρτη.
-Ο χάρτης είναι σωστός. -Δεν έχει πρόβλημα.
Δεν κοίταξες την άλλη πλευρά του.
Έτσι που ήταν διπλωμένος δεν το είδες.
Πόσο γρήγορα πάει το σκάφος σου;
Δεν ξέρω ακόμη, αλλά μάλλον όχι πολύ.
Μάλλον περίπου σαν γρήγορο περπάτημα.
Αν πάνε με δέκα κόμβους,
-που αμφιβάλω... -Ας πούμε 16 χιλιόμετρα την ώρα,
θα μας πάρει 18 ώρες.
Όλη τη νύχτα.
Ναι.
Μετά, έκανα και άλλη έρευνα,
και ούτε αυτή ήταν πολύ καλή κίνηση.
Γίνεται χειρότερο.
Γιατί;
Μαντέψτε πόσους κροκόδειλους έχει η λίμνη.
Δεν ξέρω.
Μεταξύ 100 και 250 χιλιάδες.
Κροκόδειλοι;
Πριν δυο βδομάδες, σκότωσαν έναν που έτρωγε ανθρώπους.
Θέλετε να τον δείτε;
-Χριστέ μου, είναι... -Κοίτα τον.
Δεν ήξερα ότι γίνονται τόσο.
Θα φάει το σκάφος.
Κατά μέσο όρο, 47 άνθρωποι ανά έτος σκοτώνονται από κροκόδειλους.
Και δεν έχει και τόσο πολλούς ανθρώπους εδώ.
ΠΡΟΣΟΧΗ ΚΡΟΚΟΔΕΙΛΟΙ
Με αυτήν την προειδοποίηση,
ξεκινήσαμε...
Το HMS Λιάρδα είναι καθ' οδόν.
...υπό το άγρυπνο βλέμμα των κατοίκων της λίμνης.
Νομίζω ότι δεν είναι νερό, αλλά μια ενιαία μάζα κροκοδείλων.
Μάλιστα. Ολοκληρώθηκαν οι έλεγχοι ασφάλειας.
Μόνο ένα πράγμα σκέφτομαι τώρα.
Πιστεύω ότι ο Τζέρεμι άρχισε ήδη να πίνει.
Ο κύριος Βραδέως οδηγεί το HMS Οικολογία.
Τι θόρυβο κάνει, το ρημάδι.
Είναι απίστευτο αν το σκεφτείτε ότι το 1955
όλο αυτό δεν υπήρχε. Ήταν απλώς κανονική Αφρική.
Έπειτα ήρθαν οι Βρετανοί και είπαν "Θα φτιάξουμε φράγμα
"κατά μήκος του Ζαμβέζη
"για να παράγουμε υδροηλεκτρική ενέργεια για τη Ζάμπια και τη Ζιμπάμπουε".
Κι αυτό ήταν το αποτέλεσμα.
Η μεγαλύτερη τεχνητή λίμνη στον κόσμο.
Έχουμε κάνει κάποια περίεργα πράγματα στη ζωή μας, αλλά αυτό το απολαμβάνω.
Πλέω σε ένα μπαρ με μια Lancia πάνω.
Και έχω πάρα πολλά ποτά να τελειώσω.
Τόσα πολλά που αποφάσισα να καλέσω τον Μπάτονς και τη Γκρέτα Τούνμπεργκ
για να με βοηθήσουν.
-Πολύ ωραίο θέαμα. -Κύριοι,
έχω ευρύ φάσμα ποτών από τη δεκαετία του '70,
μεταξύ αυτών και το Galliano που μας έχει λείψει πολύ.
-Ωραία. -Τι όμορφα. Ταξίδι πίσω στον χρόνο.
-Τζιν με τόνικ, κύριε; -Θα το ήθελα πολύ.
Έρχεται. Για εσάς, κύριε, να υποθέσω ένα Chablis;
Ευχαριστώ.
Πάγο και μια φέτα χρυσό;
Θα ήθελα λίγο πάγο και χρυσό.
Αν πέσεις στο νερό,
βασικά, θα σε φάει ένας κροκόδειλος.
-Ναι. -Ναι.
Δεν μπορώ να σκεφτώ θάνατο που θα μου άρεσε λιγότερο.
Ναι, δεν είναι μόνο η επιθανάτια αγωνία... Μάλλον όχι.
-Είναι η αγωνία. -Αυτό είναι.
-Είναι και ο εξευτελισμός. -Είναι η ατίμωση.
Έρχεται ο κροκόδειλος εκεί που εσύ έχεις τα πόδια στο νερό
και σκέφτεσαι τη ζωή σου, τις ελπίδες, τις προσδοκίες, τα όνειρά σου,
τις σκέψεις σου για το μέλλον. Ο κροκόδειλος λέει
"Θα το φάω αυτό". Και πάνε όλα.
Ξέρεις, σαν τα φιστίκια στο μπαρ.
Πίνεις με τους φίλους σου και βλέπεις κάτι φιστίκια,
παίρνεις μερικά φιστίκια κι εσύ...
-Λίγα ακόμη. -Αυτό είσαι.
Και ξέρετε τι το κάνει χειρότερο; Οι κροκόδειλοι είναι προϊστορικοί.
Ήταν φίλοι με τους τυραννόσαυρους.
Υπάρχουν εδώ και 250 εκατομμύρια χρόνια,
ενώ η ανθρωπότητα πόσο; 250-200 χιλιάδες;
Και ο πολιτισμός μας είναι μόνο 6.000 ετών.
Τα πάντα, από τις πρώτες τοιχογραφίες των σπηλαίων
έως και τη σημερινή ημέρα, στα πλαίσια της εξέλιξης,
έγιναν ενώ ο κροκόδειλος έξυνε τον πισινό του.
Μετά από περίπου μία ώρα ποτού, κουβέντας και πλεύσης,
αλλά κυρίως ποτού,
η ποιότητα της συζήτησης έπεσε κάπως.
Έχω...
τρία τέταρτα του μπουκαλιού βότκα, μισό μπουκάλι τζιν... Όχι.
Όχι, δεν είναι τζιν. Τι είναι; Δεν ξέρω, δεν βλέπω.
Είναι blended μπράντι, αλλά έχω και blended ουίσκι.
Χάμοντ, φεύγει το πλοίο σου.
Έχει το διαβατήριό μου μέσα.
Να πάω;
Θα πρέπει να φύγεις από το μπαρ μου.
Θες να έρθεις μαζί μου, Χάμοντ, ή να μείνεις εδώ;
Αυτό μανουβράρει καλύτερα, να το πάμε στο δικό μου
και θα κατέβω από αυτό στο δικό μου.
Πάμε. Διεθνής Διάσωση.
Σε παρακαλώ, πιάσε το Capri μου.
Θα κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ.
Μην πέσεις στο νερό.
Κροκόδειλοι. Βέβαιος θάνατος.
-Άφησα το τζιν. -Θέλεις άλλο ένα πριν φύγεις;
Θα ήθελα πολύ ένα, ναι.
Συνεχίσαμε το μακρύ ταξίδι μας και καθώς νύχτωσε
συνειδητοποιήσαμε ότι πεινούσαμε λίγο.
Επομένως, για να πιάσει το βραδινό μας, ο Τζέιμς έριξε τα δίχτυα για σαρδέλες.
Και...
φτάσαμε στα βαθιά.
Δεν με νοιάζει αν δεν είναι σαρδέλες, αν είναι απλώς ψάρια,
αλλά θα προτιμούσα σαρδέλες.
-Πρέπει να είναι σαρδέλες. -Αυτό είναι αλιευτικό σαρδελών.
ΜΙΣΗ ΩΡΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
Ορίστε.
Παπάρια.
-Πεινάω. -Το ξέρω. Κι εγώ πεινάω.
Όχι, λιμοκτονώ.
-Τσιπς θα φάμε; -Τσιπς.
Τσιπς, λοιπόν.
Στη συνέχεια, λες και ήδη δεν ήταν χάλια τα πράγματα...
Μου τελείωσε ο πάγος.
Επομένως, γεμίσαμε τα ποτήρια μας με ζεστά ποτά.
Παίρνοντας δύναμη από αυτό, από τσιπς και από παλιές αναμνήσεις,
συνεχίσαμε την πορεία μας.
Θα είναι μεγάλη νύχτα.
Δεν είναι η πρώτη φορά.
Κανονικά, θα έλεγα ούτε η τελευταία.
Αλλά ίσως είναι.
Πάψε να λες τέτοια, Ρίτσαρντ.
Τι δουλειά κι αυτή. Τι καριέρα.
ΔΩΔΕΚΑ ΩΡΕΣ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
Γεια.
Ήταν μεγάλη νύχτα, πολύ μεγάλη.
Κουφάθηκα.
Είχαμε, ωστόσο, ορισμένα καλά νέα.
Οι μικρές μπλε κουκίδες. Εμείς είμαστε.
Πλησιάζουμε το τέλος της λίμνης.
Και καθώς πλησιάζαμε στις όχθες,
μας είχαν περικυκλώσει οι δαγκανιάρηδες φίλοι μας.
Αυτό έκανε το ξαφνικό μήνυμα από τον σκηνοθέτη μας
στο σκάφος με τις κάμερες που μας ακολουθήσε, ακόμη πιο ανησυχητικό.
Νιλ προς Χάμοντ. Έχεις πρόβλημα στο σκάφος σου.
Το σκάφος σου βουλιάζει, Χάμοντ.
Γαμώτο, πράγματι. Βουλιάζει η πρύμνη σου, Χάμοντ.
-Πήγαινε στην ακτή. -Τι;
Πρόσθεσε ισχύ. Φουλ τη μηχανή.
Αριστερά. Αριστερά.
Επανέλαβε.
Αριστερά.
Σίγουρα βουλιάζεις, όμως. Σίγουρα βουλιάζεις.
Ναι, βουλιάζει η μηχανή μου.
Γρήγορη ταχύτητα.
Σώσατε το Capri.
Συγγνώμη, μόλις το άκουσα με τον θόρυβο της μηχανής.
Τι έγινε;
Το σκάφος του... Αν το έβλεπες... Σίγουρα βούλιαζε από πίσω.
Όλο το πίσω μέρος των πλωτήρων του ήταν μέσα στο νερό.
Μην προσπαθήσετε να έρθετε εδώ.
Πέρασα πάνω από αμμόσακους. Στην κυριολεξία σύρθηκα
στα ρηχά για να φτάσω εδώ.
Ο Τζέιμς κι εγώ φτάσαμε σε άλλο σημείο της ακτής.
Υπάρχει ράμπα.
Όταν πλέον αποβιβαστήκαμε όλοι...
Σίγουρα έφτασα.
...τους κάλεσα πάλι για να δούμε τον χάρτη,
γιατί το βράδυ είχα μια ιδέα.
-Μόλις περάσαμε την Καρίμπα. -Ναι.
Όταν φτάσουμε στα σύνορα και τα περάσουμε,
θα έχουμε διασχίσει τη Ζιμπάμπουε, που ήταν αυτό που θέλαμε να κάνουμε.
-Ναι. -Τελειώσαμε την εκπομπή.
Μπράβο σε μας, με τα τρία ασυνήθιστα αμάξια μας.
Ωστόσο, από την άλλη μεριά των συνόρων είναι η Μποτσουάνα.
Οπότε, αν γυρίσεις τον χάρτη, όπως έχω μάθει πλέον να κάνω...
-Μπράβο, καλή τεχνική. -Ναι.
Κοιτάξτε, αυτό είναι το Μαγκαντιγκάντι. Οι αλυκές.
Και εδώ είναι το νησί Κούμπου όπου ξεκινήσαμε.
Εκεί κάναμε την πρώτη μας ειδική εκπομπή πριν 17 χρόνια.
Αυτό ήταν... Πάντοτε λέγαμε
ότι ήταν ένα από τα αγαπημένα μας μέρη όπου είχαμε πάει ποτέ.
-Εκεί είναι τα μπαομπάμπ. -Ναι.
Θα ήθελα να τελειώσουμε εκεί.
Ναι, αυτό είναι καλό.
Και απέχει μόνο, τι;
-Περίπου 190 χιλιόμετρα. -Εντάξει, ναι.
Συμφωνώ σ' αυτό.
Έτσι, θα ολοκληρώσουμε αυτό το επεισόδιο εδώ.
Και θα ολοκληρώσουμε το The Grand Tour εκεί.
Το βρίσκω καταπληκτική ιδέα.
Είναι ταιριαστό.
Αφού καταλήξαμε στο νέο σχέδιό μας, κατευθυνθήκαμε στα σύνορα
και νιώθαμε πολύ καλά.
ΧΑΡΑΡΕ - ΕΘΝΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΝΙΑΝΓΚΑ ΣΥΝΟΡΑ - ΜΠΟΤΣΟΥΑΝΑ
Είναι υπέροχο, αγαπητοί θεατές. Είμαστε και πάλι σε άσφαλτο.
Ο ήλιος δεν είναι ακόμη από πάνω μου και δεν έχει κάψει το τιμόνι μου.
Λατρεύω αυτήν τη στιγμή.
Στο πορτμπαγκάζ!
Όμως, μερικά χιλιόμετρα πιο κάτω, τα γέλια κόπηκαν μαχαίρι.
Χριστέ μου.
Θεέ μου, θα πεθάνουμε στις λακκούβες.
Όχι! Δεν το πιστεύω πως επέζησαν τα λάστιχά μου.
Οι λακκούβες, σχεδόν τόσο χάλια όσο αυτές στην Αγγλία,
ήταν κακός οιωνός για το λιγότερο γερό αμάξι.
Σκατά.
Για πρώτη φορά αναρωτιέμαι σοβαρά
αν θ' αντέξει το αμάξι.
Κι αν θα φτάσει εκεί.
Να πάρει!
Κάτι δεν πάει καθόλου καλά στον πίσω άξονα.
Ακούγεται σαν σακί με μαχαιροπίρουνα.
Μάλλον πρέπει να ρίξω μια γρήγορη ματιά
για να βεβαιωθώ ότι δεν θα φύγει ο πίσω άξονας.
Τα νέα από το κάτω μέρος του αμαξιού μου δεν ήταν καλά.
Μάλιστα.
Ορίστε. Πάει ένα αμορτισέρ.
Δεν συνδέεται πια σ' αυτό το άκρο.
-Ναι, βλέπω το πρόβλημα. -Επομένως...
Όποτε έβρισκε ο άξονας...
-Ναι. -...ανέβαινε αυτό
και τρύπαγε το αμάξωμα.
-Σου έχει κάνει τρύπες; -Ναι.
Τώρα πρέπει να οδηγήσω χωρίς αυτό.
Αυτός ο νεαρός λέει ότι στη θέση σου
θα 'χε πάρει το 2.8 ιντζέκσιον
όχι το 3L GXL.
-Αυτό είπε; -Ναι.
Λέει ότι έχει πολύ πιο δυνατό άξονα.
Το εκνευριστικό ήταν ότι έπρεπε να βγει και το άλλο αμορτισέρ.
Προχωράει;
Τώρα πας μόνο με τις σούστες, έτσι;
-Ναι. -Δηλαδή, ακριβώς όπως
-οι μεσαιωνικές βοϊδάμαξες. -Ναι.
Για τον Τζέρεμι κι εμένα, όμως, αυτό ήταν πολύ πιο διασκεδαστικό
από μεσαιωνική βοϊδάμαξα.
Θα τρακάρουμε!
Αν θέλετε να μάθετε τι κάνουν τα αμορτισέρ,
εμποδίζουν τ' αμάξια να κάνουν αυτό.
Ναι, είμαι ακόμη μέσα.
Στο τραμπολίνο αμαξιών από τη Μεγάλη Βρετανία
έχουμε τον Ρίτσαρντ Χάμοντ από το Ρος ον Γουάι.
Δυστυχώς, η χοροπηδηχτή διασκέδασή μας σύντομα έφτασε στο τέλος της
γιατί η Ζιμπάμπουε άλλαξε πάλι
και δεν μπορούσαμε πλέον να δούμε.
Θεέ μου.
Αμάν.
Δεν μπορώ ν' ανασάνω.
Πλέον όλα είναι καλυμμένα με καρβουνόσκονη
καθώς βρισκόμαστε στην περιοχή των ανθρακωρυχείων.
Γι' αυτό και τα δέντρα και όλα είναι μαύρα.
Έλα τώρα.
Αν είναι έτσι μέχρι τα σύνορα, Χριστέ μου.
Έπειτα, μέσα από την αποπνικτική σκόνη,
είδα κάτι που θα μπορούσε να γίνει η σωτηρία μας.
Αυτός ο δρόμος δεν αντέχεται. Δεν συμφωνείτε;
Αρκετά κακός. Όχι ό,τι καλύτερο.
Αφότου βγήκαμε από τα σκάφη το πρωί...
-Ναι -...έχω διαλυθεί από τα τραντάγματα.
Το αμάξι μου έχει γίνει κομμάτια.
Έχει και μια ιδιαίτερα δυσάρεστη σκόνη.
Και τώρα βλέπω αυτό.
-Τι; -Αυτό δεν έχει τραντάγματα, έτσι;
Όχι, είναι γραμμές τρένου.
Γιατί να μη μετατρέψουμε τ' αμάξια μας για να πάνε σε σιδηροδρομικές γραμμές;
Το έχουμε ξανακάνει.
-Ναι, πράγματι. -Το 'χουμε ξανακάνει.
Ποιοι άλλοι τύποι μπορούν να πουν βάσει εμπειρίας
-ότι γίνεται; Το 'χουμε κάνει. -Ναι.
Πρέπει να ελέγξουμε τα δρομολόγια των τρένων.
Κάτι τέτοιο είναι πολύ σημαντικό.
Πρέπει επίσης να βρούμε συνεργείο για να κάνουμε τις τροποποιήσεις
-που χρειάζονται τ' αμάξια μας. -Θέλουμε μια πόλη
και πολλά μηχανήματα.
Η Βικτόρια Φολς δεν απέχει πολύ.
Αυτό δεν είναι δικό μας.
Τέλεια!
Συνεχίστε, μάλλον χάρηκαν.
Τέλεια, αποκάλεσες μαλάκες κάτι ντόπιους.
-Τον είπα μαλάκα. -Ναι.
Θα βγουν να σε σπάσουν στο ξύλο.
Ναι. Όχι, δεν πρόκειται.
-Γεια σας. Τι κάνετε; -Γεια σε όλους.
-Γεια σας. -Συγγνώμη που διακόψαμε.
Παιδιά, είμαι... Έτσι χαιρετάμε στην Αγγλία.
Όλα καλά. Σαν στο σπίτι σας.
-Φίλε, τι κάνεις; -Χαίρομαι που σε βλέπω.
-Χάρηκα για τη γνωριμία. -Γεια.
Αφού ο Κόφι Κλάρκσον επανόρθωσε τις διπλωματικές σχέσεις,
ξεκινήσαμε για την παράκαμψή μας στη Βικτόρια Φολς.
ΒΙΚΤΟΡΙΑ ΦΟΛΣ
Και τώρα...
όλα έχουν πιάσει φωτιά.
Στην κυριολεξία έχουν πιάσει φωτιά.
Μα την πίστη μου.
Έχουμε αρκετά εμπόδια σήμερα, έτσι;
ΒΙΚΤΟΡΙΑ ΦΟΛΣ ΚΑΖΟΥΝΓΚΟΥΛΑ
Όταν φτάσαμε στη Βικτόρια Φολς,
σκεφτήκαμε το θέμα της διαμονής μας.
Και καθώς ο τσιγγούνης κύριος Γουίλμαν δεν ήταν μαζί μας...
ΚΑΛΩΣ ΟΡΙΣΑΤΕ ΣΤΟ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΒΙΚΤΟΡΙΑ ΦΟΛΣ
ΕΓΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ
ΑΠΟ ΤΑ ΚΟΡΥΦΑΙΑ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ
-Καλό απόγευμα. -Ευχαριστώ.
Θα μπορούσαμε να έχουμε τρεις σουίτες;
Παρακαλώ, στείλτε πάνω και τον ράφτη μου.
Έτσι λέει πάντα ο Μποντ.
Έπειτα, αφού καθαρίσαμε την καρβουνόσκονη από τ' αυτιά μας,
βρήκαμε ένα συνεργείο και την κατάλληλη μουσική.
Μερικές μέρες μετά, η δουλειά μας είχε τελειώσει
και συναντηθήκαμε στην τοπική σιδηροδρομική αποθήκη για σύγκριση.
Εντυπωσιακά απλή δουλειά.
Έβαλα τους μπροστινούς τροχούς σε κάτι σαν ταΐστρα ζώων
με μικρούς σιδηροδρομικούς τροχούς στο κάτω μέρος. Εντάξει;
Στο πίσω μέρος, οι πίσω τροχοί κινούν αυτό το σύστημα με ιμάντα
που με τη σειρά του κινεί τους σιδηροδρομικούς τροχούς.
Είναι απλό και κομψό.
Σε αντίθεση με αυτό.
Ναι, το δικό μου είναι αρκετά πολύπλοκο
και μάλλον δεν σας ενδιαφέρει,
αλλά το βάσισα στις δηζελοϋδραυλικές μηχανές έλξης της Δυτικής Αγγλίας.
Έχει υδραυλική κίνηση. Η μηχανή απλώς κινεί μια αντλία
που φορτίζει το υδραυλικό ντεπόζιτο κι αυτό κινεί τους τροχούς
παρέχοντας τεράστια ροπή σε στάση από μηδενικές στροφές.
-Πώς λειτουργεί; -Ναι, μισό λεπτό.
-Έτσι λειτουργεί. -Δεν κατάλαβα.
Τζέιμς, τι στον διάολο είναι αυτό;
Εγώ σας προειδοποίησα.
Θεέ μου, έχει ένα ολόκληρο... Τι είναι όλα αυτά;
Είναι μια υδραυλική αντλία.
Αυτό είναι το υδραυλικό ντεπόζιτο. Αυτοί οι σωλήνες.
Μετρητές που ειδοποιούν για τις πιέσεις.
Ειδοποιούν για πίεση;
Πώς θα τους βλέπεις όταν οδηγείς;
-Αρκεί να είναι σωστοί όταν ξεκινήσω. -Εκτός...
Αν έχεις συνοδηγό καμηλοπάρδαλη.
Ο σκοπός του υδραυλικού συστήματος είναι η μετάδοση κίνησης.
Έτσι φτιάχνουν τις μηχανές έλξης. Είναι δοκιμασμένη τεχνολογία.
Δεν μοιάζει με μηχανή έλξης.
-Μοιάζει με Triumph Stag. -Κι όμως μοιάζει, δείτε...
Μοιάζει με ένα Triumph Stag πάνω σε παλιοσίδερα.
Σκέφτομαι το Flying Scotsman ή το Mallard.
-Αυτά σκέφτεσαι; -Δεν είναι υδραυλικές,
-είναι ατμομηχανές. -Τα βλέπεις;
-Όχι. -Όχι.
Φαίνεται πιο απλό κι απ' το δικό μου.
Μην έρθεις καν. Είναι πάνω σε κυλίνδρους.
Οι πίσω ρόδες γυρνάνε τους κυλίνδρους κι αυτοί τους τροχούς.
-Αυτό είναι όλο. -Είναι σαν κυλιόμενος δρόμος.
Ναι, μοιάζει με ηλεκτρικό διάδρομο. Αυτό είναι.
Τζέιμς, ο Χάμοντ κι εγώ αποδείξαμε ότι υπάρχει εύκολος τρόπος να γίνει αυτό.
Όμως, χρειάζεστε τον συμπλέκτη, το γκάζι και το φρένο.
-Το μόνο που κάνω εγώ... -Σαν να οδηγούμε αμάξι.
Αλλά δεν είναι αμάξι. Είναι μηχανή έλξης.
Εγώ απλώς ρυθμίζω τις στροφές της μηχανής
και μετακινώ τον λεβιέ μπροστά και πίσω.
Αυτό έκανε τις πρώτες μηχανές έλξης τόσο αγαπητές στον κόσμο
που είχε μεγαλώσει με ατμομηχανές.
-Θα το κάνουμε αυτό; -Θα τους λείπω όταν φύγω,
-δηλαδή σε μερικές μέρες. -Άκου εδώ...
Επιβιβαστήκαμε στα τρένα μας,
έτοιμοι να ξεκινήσουμε.
Η υδραυλική πίεση αυξάνεται.
Το τρένο που αναχωρεί από την αποβάθρα 1 είναι το Montecarlo Express
με προορισμό την Μποτσουάνα χωρίς ενδιάμεσες στάσεις.
Πάμε.
Προχωράω.
Και λειτουργεί.
Εντάξει. Ξεκινάμε.
Τι;
Όχι, μα είμαι...
Κάνει πολύ αυθεντικούς ήχους τρένου. Ακούτε αυτό το ντάκα-ντούκα;
Θεέ μου.
-Εκτροχιάστηκα. -Να πάρει.
Πρέπει να κάνω όπισθεν για να βρω το πρόβλημα.
Ναι, το Montecarlo Express κινείται μπροστά και πίσω. Δείτε το.
Τι μηχάνημα έφτιαξα.
Αυτό σήμαινε ότι κι εγώ κι ο Τζέιμς είχαμε εκτροχιαστεί,
αλλά υπάρχουν και χειρότερα.
Να πάρει.
Αυτός ο τροχός γυρνάει έτσι και γυρνάει και τους άλλους
από την άλλη,
δηλαδή, αυτό πάει αντίθετα απ' ό,τι γυρνούν αυτοί οι τροχοί.
Μάλιστα.
Ευτυχώς, καθώς ακόμη δεν είχαμε φύγει από τον σταθμό
υπήρχε εύκαιρος ένα τηλεσκοπικός φορτωτής για να μας βοηθήσει.
Θα το ανεβάσω και θα το γυρίσω από την άλλη πλευρά
έτσι ώστε όταν πάει πίσω να πηγαίνει μπροστά.
Αυτό σημαίνει ότι θα έχω πλέον
τέσσερις ταχύτητες όπισθεν με τις οποίες θα πηγαίνω μπροστά.
Μάλιστα, τώρα απλώς...
το βάζουμε πάλι στις ράγες.
Κανένα πρόβλημα. Όλα υπό έλεγχο.
Όταν κι οι τρεις μας βρεθήκαμε πάλι στις ράγες,
ξεκινήσαμε για άλλη μια φορά.
Πλάκα δεν έχει; Κάνεις ένα μικρό λάθος ή κακό υπολογισμό
και αυτή γίνεται η ζωή σου.
Παρότι η κατάσταση του Χάμοντ υποβίβαζε τη βαρύτητα της στιγμής,
παρέμενε πολύ σπουδαία στιγμή.
Κάναμε πλέον Grand Tour
σε μια από τις πιο εμβληματικές σιδηροδρομικές γραμμές στον κόσμο.
Αν σκεφτεί κανείς ότι τώρα δεν μπορούμε να φτιάξουμε σιδηρόδρομο στην Αγγλία
από το Λονδίνο ως το Μάντσεστερ
ενώ πριν από 150 χρόνια κάποιος είπε
"Ας φτιάξουμε μια σιδηροδρομική γραμμή από το Κέιπ Τάουν ως το Κάιρο,
"πάνω από 11 χιλιάδες χιλιόμετρα κατά μήκος της ραχοκοκαλιάς της Αφρικής".
Κι οι άλλοι είπαν "Ναι, να το κάνουμε αυτό".
Και μετά κάποιος είπε
"Μα είναι κι ένα τεράστιο φαράγγι στη διαδρομή."
"Δεν πειράζει, άκου τι θα κάνουμε.
"Θα φτιάξουμε μια γέφυρα στο Ντάρλινγκτον
"θα τη στείλουμε, θα τη συναρμολογήσουμε στο σημείο και θα χωράει". Και έτσι έγινε.
Αυτή είναι.
Θεέ μου.
Οδηγώ μια Lancia Montecarlo
πάνω στη Γέφυρα των Καταρρακτών της Βικτωρίας.
Βρισκόμαστε περίπου 130 μέτρα πάνω από το φαράγγι.
Ας πούμε κάτι για αυτήν τη στιγμή.
Σίγουρα θα μου λείψει να τα κάνω αυτά.
Έχοντας ζήσει κι αυτήν την εμπειρία ζωής,
συνεχίσαμε με τον νου μας προσηλωμένο στον στόχο.
Εφόσον μπορούμε να χρησιμοποιούμε τη γραμμή
για να περάσουμε εκείνη την περιοχή των ανθρακωρυχείων,
ναι,
είναι πλέον εύκολη υπόθεση.
Είχα πάρει το Όριεντ Εξπρές με τη γυναίκα μου.
Περάσαμε τέλεια.
Πολύ παρόμοια φάση.
Δεν είναι πιο άνετα από τους δρόμους έτσι;
Και επίσης, για πρώτη φορά,
μπορώ να απολαμβάνω τη θέα
αντί να κοιτάω τον δρόμο.
Ναι, βλέπω τη θέα καθώς φεύγει προς τα πίσω.
Να σε λέμε το Εξπρές του Μετόπισθεν;
Καθώς κουβεντιάζαμε, είχα μια μικρή ανησυχία.
Με διαβεβαίωσαν ότι δεν θα έρθει τρένο από την άλλη κατεύθυνση.
Κι αν έρθει κάποιο;
Είναι ένα από τα πράγματα που δεν βγαίνουν από το μυαλό σου
όταν είσαι σε μονή σιδηροδρομική γραμμή.
Έπειτα, αυτήν την ανησυχία ήρθε να τη βρει μια άλλη.
Άναψε η ενδειξη υψηλής θερμοκρασίας.
Δεν νομίζω ότι η μηχανή μου ψύχεται όσο θα έπρεπε, για κάποιον λόγο.
Μήπως επειδή μετέτρεψα τ' αμάξι μου σε τρένο;
Η λύση μου ήταν ν' ανοίξω το καπό και να επιστρατεύσω τους φίλους μου,
την ταχύτητα και την ισχύ.
Η ένδειξη λέει 65 χιλιόμετρα ανά ώρα.
Δεν είναι 65 χιλιόμετρα ανά ώρα, αλλά αυτό λέει.
Η ροή του αέρα είναι καλή σε αυτήν την ταχύτητα. Πολύ καλή.
Εντάξει, μούδιασε το δεξί μου πόδι.
Έως το απόγευμα,
ήμασταν βέβαιοι ότι κάτι είχαμε πετύχει.
Νομίζω πως έχουμε περάσει τον χωματόδρομο
-με την ανώμαλη επιφάνεια. -Ναι, έτσι νομίζω.
Σίγουρα περάσαμε το ανθρακωρυχείο.
Επομένως, σταματήσαμε σε μια ισόπεδη σιδηροδρομική διάβαση
για να κάνουμε κάτι που δεν θέλαμε να σκεφτούμε πριν.
Πώς θα τα βγάλουμε;
Μάλλον θα το κάνει για μας το εμπορικό τρένο από την άλλη πλευρά.
Όμως, αυτό που κάνουμε πρώτα
-με το ρυθμιζόμενο κλειδί... -Με γαλλικό κλειδί θα γίνει.
Δεν υποστηρίζω τη χρήση ρυθμιζόμενου κλειδιού.
-Να χαλαρώσουμε τα παξιμάδια. -Γιατί δεν το θέλεις;
Γιατί είναι εργαλείο για τσαρλατάνους.
-Τι; Δεν το εννοείς αυτό; Τσαρλατάνους; -Το εννοώ.
Ήθελες να πεις, για όσους έχουν ένα εργαλείο αντί για 300;
-Χαλάρωσε πρώτα τα κόντρα παξιμάδια. -Τι πράγμα;
Όταν λες κόντρα παξιμάδια;
Αυτό είναι ένα κόντρα παξιμάδι.
Αυτό το κλειδί είναι πολύ μεγάλο.
-Δεν πάει εκεί. -Δεν θα πάμε αναγκαστικά
στο ίδιο γηροκομείο, έτσι;
Όχι.
Φτάνει να μην είναι υποχρεωτικό την επόμενη ημέρα όλοι μας...
Αυτός είπε ότι θα σβήσει τα τηλέφωνά μας μόλις τελειώσουμε.
"Ωραία, τελειώσαμε, διαγραφή". Πάνε πια.
Θεέ μου.
Εύκολο είναι. Είναι το ένα μετά το άλλο.
-Καθυστερούμε. -Αρχ... κοντό.
-Αρχ... ψηλό. -Καθυστερούμε.
Αλήθεια είναι αυτό.
-Είναι αλήθεια. -Δεν λέει ψέματα.
-Μου ήρθε μια ιδέα. -Θεέ μου.
Ας βγάλουμε τώρα μια οθόνη που λέει "15 λεπτά αργότερα".
Ναι.
Λέμε στο συνεργείο παραγωγής να τα βγάλει
-και... -Θα 'ναι σαν να το κάναμε εμείς.
Θα 'ναι σαν να το κάναμε εμείς.
Έπειτα, θα πούμε απλώς σε αφήγηση
"Σύντομα, όλα είχαν βγει από τις γραμμές".
15 ΛΕΠΤΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
Σύντομα, όλα τα αμάξια είχαν βγει από τις γραμμές.
Και καθώς τα σύνορα με την Μποτσουάνα απείχαν μόλις 64 χιλιόμετρα,
είχαμε σχεδόν ολοκληρώσει την αποστολή μας.
Γι' αυτό έπρεπε να ευχαριστήσουμε τρεις μικρούς ήρωες.
Δεν το πιστεύω ότι το Ford Capri πηγαίνει ακόμα. Πραγματικά.
Αλλά ακόμη περισσότερο με εξέπληξαν το Stag και το Montecarlo,
καθώς όλοι όσοι ξέρουν από αυτοκίνητα θα έλεγαν
"Αυτά τα δύο είναι τα πιο αναξιόπιστα αυτοκίνητα που έχουν κατασκευαστεί ποτέ".
Κι όμως, εδώ είναι και συνεχίζουν.
Και πραγματικά κρατήσαμε το καλύτερο για το τέλος.
ΜΕΡΗ ΟΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΠΑΕΙ
Καθώς η Ζιμπάμπουε αποτέλεσε το τέλειο φόντο
της ύστατης αυτοκινητιστικής περιπέτειάς μας.
Υπέροχα αυτοκίνητα. Πραγματικά υπέροχα αυτοκίνητα
που επέζησαν σε αυτήν την άκρως υπέροχη χώρα.
Αυτό είναι όλο.
Triumph Stag.
Σιγά που θα υπερθερμαινόταν!
Μπράβο, Lancia.
Βλέπω το τελωνείο.
Τι φανταστικό αμαξάκι που είσαι. Τα κατάφερες.
Πριν πάμε στα σύνορα, σταματήσαμε λίγο για περισυλλογή.
Διασχίσαμε τη Ζιμπάμπουε,
-αλλά δεν θα έπαιρνες είδηση. -Ναι, δεν φαίνεται.
Με αυτά τα αμάξια το κάνατε;
Ναι, βέβαια.
-Θα ήθελα να το κρατήσω αυτό. -Ναι.
Μάλλον θα ήθελα πολύ να το κρατήσω.
Με τρεις σάκους τα παίρνουμε μαζί.
Νομίζω πως αυτό μπορεί να επισκευαστεί.
Το δικό μου μάλλον μπορεί. Αν το αποσυναρμολογήσω τελείως.
Ακούστε, πρέπει να συνεχίσουμε καθώς, προφανώς, τελειώσαμε το επεισόδιο.
-Τώρα πρέπει να τελειώσουμε την εκπομπή. -Ολόκληρη.
Οπότε...
Τι;
-Τι; -Έχουμε ένα μικρό πρόβλημα.
-Τι; -Το ασήμι.
-Ναι. -Πρέπει να το περάσουμε από τα σύνορα.
-Το ασήμι. -Θα μπορούσαμε... Τόσο ασήμι έχουμε.
Αν περάσουμε με αυτά, θα είναι λαθραία.
Πράγματι, ναι.
-Να τα αφαιρέσουμε; -Όχι.
-Όχι, δεν κάνει. -Είναι δικό μας.
-Εσύ δεν μπορείς. -Πώς θα οδηγώ;
-Εσύ θα 'χες πλέον κάθετη δύναμη. -Ναι.
Οπότε, τι να κάνουμε;
-Να το ρισκάρουμε; -Να το ρισκάρουμε.
-Χαλαρά. -Το βασικό είναι να είμαστε χαλαροί.
Καλά θα πάει.
ΤΕΛΩΝΕΙΟ
Γεια σας.
Τι κάνετε;
Πολύ καλά. Εσείς;
Έχετε κάτι να δηλώσετε;
Όχι.
ΤΕΛΩΝΕΙΟ
Βγαίνετε έξω, παρακαλώ;
Ναι.
Προσπαθεί να φερθεί φυσιολογικά.
Θα μας ανοίξετε το καπό;
Μην πάτε στο πίσω μέρος τ' αμαξιού.
Εντάξει.
Ευχαριστούμε για τη συνεργασία σας.
Μπορείτε να περάσετε.
Ευχαριστώ πολύ.
Σας ευχαριστώ, κύριε.
Ευχαριστώ.
ΚΑΛΩΣ ΟΡΙΣΑΤΕ ΣΤΗΝ ΜΠΟΤΣΟΥΑΝΑ
Ναι!
Θα είμαι απλώς χαμηλών τόνων,
γλυκομίλητος,
μάλλον κακομοίρης. Δεν θα είμαι
χαρούμενος όπως συνήθως μην το παρακάνω.
-Καλημέρα σας, κύριε. -Καλημέρα.
-Πώς είστε; -Καλά, ευχαριστώ.
Είστε στο Πανταματένγκα,
στα σύνορα με την Μποτσουάνα.
Τι;
Είστε στο Πανταματένγκα...
Ναι.
στα σύνορα με την Μποτσουάνα.
Ναι.
Έχετε κάτι να δηλώσετε;
Όχι.
Μπορείτε να ανοίξετε το πορτμπαγκάζ;
-Έρχεστε μαζί μας, παρακαλώ; -Ναι.
Δεν φαίνεται να πηγαίνει καλά αυτό.
-Σας ευχαριστούμε πολύ. -Παρακαλώ.
Καλή παραμονή στην Μποτσουάνα.
Να περάσετε καλά.
-Το σκοπεύω. -Σας ευχαριστώ.
Έσκισα!
Έρχεστε να ανοίξετε το καπό;
Θα δείτε όταν το ανοίξω ότι έχει αυθεντική μηχανή Stag
κι όχι του Rover που μεταμοσχεύουν σε άλλα. Ναι.
Ανοίξτε την πόρτα, παρακαλώ.
Έχει αρκετά άδεια κουτάκια αναψυκτικών.
Εντάξει, κύριε.
Μπορείτε να κλείσετε την πόρτα.
Ευχαριστώ.
Γαμώτο, καίει το τιμόνι.
Το τιμόνι καίει. Μην τους τραβάς την προσοχή σ' αυτό.
Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε.
Οδήγηση με το γόνατο.
Οδήγηση με το γόνατο
Εμείς οι τρεις λαθρέμποροι οδηγούσαμε πλέον για τελευταία φορά μαζί.
Κατευθυνόμασταν στο πιο αγαπητό μας μέρος
σε ολόκληρο τον κόσμο.
ΝΗΣΙ ΚΟΥΜΠΟΥ
Έχουμε ταξιδέψει χιλιάδες χιλιάδων χιλιόμετρα
και περάσαμε χιλιάδες χιλιάδων περιπέτειες.
Τώρα θα καταλήξουμε εκεί όπου ξεκινήσαμε.
Ποτέ δεν περίμενα,
ότι αυτό που κάναμε μαζί
θα συνέχιζε όπως έγινε.
Ενθουσιάστηκα που με διάλεξαν γι' αυτήν τη δουλειά παλιά.
Ενθουσιάστηκα πολύ.
Όμως, ποτέ δεν ονειρευόμουν πως θα εξελισσόταν
σε μια περιπέτεια που θα καθόριζε την καριέρα και τη ζωή μου και ενίοτε
παραλίγο να τερματίσει και την καριέρα και τη ζωή μου.
Δεν μπορώ να παραστήσω ότι δεν θα λυπηθώ
που τελειώνει αυτό.
Γιατί έτσι είναι.
Είκοσι δύο χρόνια.
Πάνω από το ένα τρίτο της ζωής μου.
Θα με κατακλύσει θλίψη με πολλούς υπόγειους τρόπους,
αλλά έχω έναν πράσινο σάκο.
Έναν πράσινο σάκο που χρησιμοποιώ από το πρώτο επεισόδιο στην Μποτσουάνα.
Μόνο στα ειδικά επεισόδια,
δεν τον έχω πάρει πουθενά αλλού.
Τι θα κάνω τώρα με τον πράσινο σάκο;
Μια μέρα θα τον δω στην ντουλάπα που βάζουμε τους σάκους
και θα σκεφτώ "Α, ναι".
Και θα τα θυμηθώ όλα.
Όπως και να έχει, ελπίζω
να σας δώσαμε λίγη χαρά.
Μετά από αρκετά χιλιόμετρα, τ' αμάξι του Χάμοντ τον άφησε πάλι.
Το αμάξι μου δεν ξεκινά.
Και παρά το γεγονός ότι ήταν η τελευταία μας διαδρομή,
θεωρήσαμε επιβεβλημένο καθήκον μας να αντιδράσουμε με τον κλασικό τρόπο.
Θα σ' αφήσουμε να σε φάνε οι λύκοι.
Και καθώς η άσφαλτος σύντομα θα τελείωνε,
είπα να δώσω στον κινητήρα διπλού εκκεντροφόρου μου μια τελευταία γκαζιά.
Εντάξει, τώρα επιτέλους κατευθυνόμαστε στο Μαγκαντιγκάντι.
Αμμόδρομοι, τους θυμάμαι. Ήταν τέλειοι.
Τόσο άνετοι.
Τι στον διάολο;
Αποκλείεται.
Αν είναι δυνατόν!
Είναι το αμάξι μου
από το πρώτο μας ειδικό επεισόδιο.
Είναι... Δεν μπορεί να είναι η Mercedes του Τζέιμς;
Δεν το πιστεύω.
ΜΙ ΚΑΦΕ
Το Μικρό Καφέ.
Είναι απίστευτο, είμαι κάπως...
συγκινημένος.
Μισό λεπτό. Οι πόρτες είχαν βγει. Δεν είχαν βγει; Ναι.
Κάποιος βρήκε τις πόρτες
που βγάλαμε για να διασχίσουμε το Μαγκαντιγκάντι.
Τι συμβαίνει;
Δεν θα το πιστέψεις.
Δεν πρόκειται να το πιστέψεις.
Χριστέ μου, αυτό είναι;
Το αυτοκίνητό μου!
Η παλιά μου Lancia.
-Η Mercedes μου είναι αυτή; -Νομίζω πως αυτή είναι.
Θα ξέρω αν είναι η δικιά μου
γιατί είχα λεβιέ πέντε ταχυτήτων σε κιβώτιο τεσσάρων.
Χριστέ μου! Αυτή είναι!
Είμαι απολύτως... Η καρδιά μου πάει να σπάσει.
Κοίτα, λείπει το σήμα που το πήρα για σουβενίρ.
-Σουβενίρ; -Ναι.
Ξέρεις τι σουβενίρ είχα σε κάθε μας ειδικό επεισόδιο;
Το έφερνα στο καθένα από αυτά. Το είχα μαζί μου.
-Ναι, ναι. -Το έχω μαζί μου και τώρα. Περιμένετε.
Πού είναι;
Είναι στη βαλίτσα μου. Το έχω πάντα στη βαλίτσα μου.
Με συγχωρείτε.
Αυτό ήταν το δικό μου σουβενίρ.
Να το βάλουμε.
Είμαι σίγουρος ότι από εδώ το έβγαλα.
Ορίστε.
Έχει πάλι το μάτι του.
Αλλά κάποιος βρήκε... Πρέπει να είναι οι ίδιες πόρτες.
Κάποιος τις βρήκε και τις ξαναέβαλε.
Όταν τα αφήσαμε, έπρεπε να τα ελαφρύνουμε.
Νομίζω πως αφήσαμε τις πόρτες σ' εκείνον τον τύπο.
-Με τον Νόα. Τον μηχανικό της φύσης. -Σωστά.
Αναρωτιέμαι αν ο Νόα πήγε και βρήκε τα αμάξια
-και έβαλε πάλι τις πόρτες. -Μάλλον το έκανε.
Εντάξει.
Απίστευτο.
Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΕΡΑ
Έχοντας περάσει τη νύχτα στην πολυτελή κατασκήνωσή μας,
συναντηθήκαμε για πρωινό έχοντας όλοι στο μυαλό μας
το ίδιο πράγμα.
-Καμιά ενημέρωση από την Amazon; -Ναι, μου έστειλαν μέιλ.
Αλήθεια;
Θέλουν πίσω τα λάπτοπ τους.
Οπότε, καμία παχυλή επιταγή, συμβόλαιο ή παρακάλια να συνεχίσουμε.
Όχι, δεν είδα κάτι.
Άρα, αυτό είναι όντως το τελευταίο μας πρωινό.
Ναι.
Αυτό ήταν.
Το είδες αυτό, Χάμοντ;
Χάλασε τ' αμάξι σου χθες
κι εμείς συνεχίσαμε.
Μισό λεπτό, αυτά είναι...
Είναι τα αυτοκίνητά σας από όταν ήμασταν εδώ;
Ναι. Ήταν στην άκρη του δρόμου.
-Είναι σίγουρα αυτό. -Είναι εδώ
από τότε που τα φέραμε.
Η Mercedes μύριζε ακόμη ίδια.
Μιλώντας γι' αυτά,
σήμερα έχουμε την τελική διαδρομή.
Ένα σύντομο ταξίδι ως το νησί Κούμπου
μέσα από τις αλυκές;
Γιατί να μην το κάνουμε
σε στιλ Μακένεντι Κάντι;
Αυτό είναι.
Έτσι το κάναμε την τελευταία φορά.
Χωρίς πόρτες.
Τι τέλος για το The Grand Tour! Τι μέρος!
Εδώ είναι.
Το νησί Κούμπου.
Θεέ μου, νομίζω ότι αυτό είναι.
Αυτό είναι.
Να το δέντρο μας.
Το μόνο που απομένει για μένα να πω,
σας ευχαριστώ πάρα πολύ που μας παρακολουθήσατε.
Σας ευχαριστώ.
Σημαίνει πολλά.
Και...
Αυτό ήταν.
Είμαστε έτοιμοι, κύριοι;
Ειλικρινά, δεν ξέρω.
-Είναι πάνω. -Είμαι στη μηχανάμαξα ελιγμών.
Πέρασε ο γέρος με τρία ποδάρια.
Ίσως μια μικρή διαρροή.
Τι βλάκας.
Πρέπει να ήταν 30-40 άτομα στην αίθουσα όταν έφτασε η αστυνομία.
Έπαιρνα...
Κλάρκσον!
Πλαγιολίσθηση με λινά!
Παπάρια.
Φύγετε από μπροστά μου. Φύγετε. Κάνω αγώνα.
-Ας τραγουδήσουμε. -Όχι.
-Δεν υπάρχει αξιοπρέπεια σε αυτό, έτσι; -Όχι.
Εντάξει, τώρα ήρθε η ώρα,
δεν έχει ξαναειπωθεί σε εκπομπή αυτοκινήτου,
να σώσουμε τον κόσμο.
Δεν θα πάμε αναγκαστικά στο ίδιο γηροκομείο, έτσι;
Όχι.
Υποτιτλισμός: Ιωάννα Παναγιωτοπούλου
Επιμέλεια Έρρικα Πετρωτού