THE GRAND TOUR PRESENTEERT
ZANDWERK
Hallo en welkom bij The Grand Tour
en dit, de Lamborghini Huracán Sterrato.
In tegenstelling tot de normale Huracán, die ontworpen is
om 's avonds laat langzaam door het centrum te rijden,
is deze ontworpen om met 250 km per uur door de woestijn te razen.
Hij heeft een imperiaal, brede wielkasten,
een stevige onderkant en hoge ophanging.
Dit is de held van Lamborghini.
En niet alleen Lamborghini wil de woestijn veroveren.
Dit is de Porsche 911 Dakar.
Hij heeft vierwielaandrijving, bodemplaten
en staat 50 mm hoger dan een gewone 911.
Zelfs Morgan waagt een poging.
Ja, dit is de CX-T en hij staat ook op stelten.
Hij heeft aanpasbare rallyophanging en een externe veiligheidskooi.
Mooi.
Deze auto's zijn natuurlijk geweldig,
maar ook niet goedkoop.
De Porsche kost £173.000.
De Morgan £204.000
en deze £250.000.
Dus gingen wij denken.
Kunnen we een rallyauto voor minder bouwen?
Veel minder.
Eens kijken wat we gekocht hebben.
En heb deze, een Maserati GranCabrio
waar ik nog geen £26.000 voor betaald heb.
Richard Hammond heeft deze,
een Aston Martin DB9 V12 Volante,
die hem £22.000 gekost heeft.
En Jeremy Clarkson deze,
de Jaguar F-Type V6 S, £25.000.
En natuurlijk hebben we een bericht van Mr Wilman.
Zeg het maar.
Er staat: 'Tover jullie aankopen om in woestijnwagens.
'Als jullie klaar zijn,
'gaan jullie naar het station in Choum,
'wat in Mauritanië ligt.'
- Waar is Mauritanië? - Bedoelt hij Mauritius?
Dat is nergens. Dat bestaat niet.
- Nou, Mauritanië. - Hoe bedoel je?
Kom op.
De leeuw, de heks en de spiegel,
Alice in de kleerkast en zo.
Je gaat door de kleerkast,
groet opgewekt de pratende leeuw onderweg
en je ziet mensen rondrennen met speelkaarten als mantel.
Ik hoor hier iets van C.S. Lewis.
- Ja. - Lewis Carroll.
Dat waren geen reisboeken.
Denk je dat dit niet bestaat?
Er bestaat geen Mauritanië.
Maar blijkbaar is er toch wel een Mauritanië.
ATLANTISCHE OCEAAN - AFRIKA INDISCHE OCEAAN
Het is een voormalige Franse kolonie in West-Afrika.
En zo ziet het eruit.
MAURITANIË
Twee derde van dit enorme land, het is vier keer zo groot als het VK,
is bedolven door de Sahara.
Dus is het grotendeels kilometers ver
aan niks en niemand.
Maar hier, midden in deze gigantische zee
van superhete leegheid,
loopt een spoorlijn
en die gaat door het stadje
waar we heen moesten.
Choum.
CHOUM - 2735 INWONERS
TEMPERATUUR 46° C
Je zou veel voor je geld krijgen in Mauritanië.
Ik had het me kleurrijker voorgesteld, met pratende dieren.
Het is wel lekker rustig.
- Toch? - Ja.
Het is te heet voor lawaai.
Het is echt heet. 46 graden.
Maar een droge hitte.
Dat haat ik.
- Ik haat droge hitte. - Heet.
- Er is een restaurant. - Waar?
We krijgen geen bier.
- Wat? - Drooggelegd.
Mauritanië is drooggelegd.
- Echt? - Islamitisch.
Wat voor sprookjesland serveert geen jenever?
Ik heb licht alcoholische handcrème,
- als dat helpt. - Bewaar dat.
Het is echt leuk om weer The Grand Tour te doen.
Echte Grand Tour.
- Snap je? - Ja.
Iets stoffigs en in dit geval denkbeeldig.
Gaat die man dat busje uitdeuken?
Ik weet wat dat is.
Dat is een heel oud, kapot busje.
Mr Wilman heeft gezegd:
'Er is een back-up als een van de auto's ermee kapt.'
Waarom een busje?
Hij zegt dat alles wat we nodig hebben voor deze reis
achterin het busje ligt. Het is open.
Pik je niet iemands onderhoud?
Dat heeft hij gezegd. Maar dan is de vraag:
hoe krijgen we onze auto's...
Hij zou ze hier afleveren.
Het busje was duidelijk lokaal gekocht
en wij kwamen met het vliegtuig,
dus was er volgens Hammond maar één mogelijk antwoord.
Komt er een trein met onze auto's erop?
Dit is een goede plek voor een trein, niet?
- Dat geef ik toe. - En, ja.
Je kunt er alleen in en uit per trein.
Hoe komen ze hier anders?
Omdat er geen geautomatiseerde borden zijn
met aankomsttijden,
gingen we maar wachten.
Heb je gezien hoeveel lege plastic flesjes
water hier liggen?
Veel.
Kijk dan. Eén, twee, drie, vier, vijf, zes,
- zeven, acht, alleen daar. Negen, tien. - Ja.
Ik zou de producenten opzoeken en vermoorden.
Het is een zootje en ze liggen hier een lange tijd.
Het is afval.
Je wacht niet vaak op een trein
gewoon langs het spoor.
- Dit kan niet op Paddington. - Nee.
Wat als hij niet komt?
Staan onze auto's er wel op?
- Daar. - Waar?
Daar. Dat moet hem zijn.
Je hebt gelijk.
Hij is enorm.
Groter heb ik nooit gezien.
- Zie jij auto's? - Nee.
- Ik kan ijzererts zien. - Ik zie ijzererts
en nog meer ijzererts.
- Wat is dat? - Mensen.
Daar zitten de bewakers.
- Dat is het einde. - Maar kijk wat ervoor staat...
- Voor de wachterswagon? - Ja, kijk.
Dat is een dieplader, een ander soort wagon.
- Dat is een dieplader. - Er staan drie dingen op.
- Zie je wel? - Ja.
Dat zijn de auto's.
De trein kwam tot stilstand
en we namen aan dat hij snel weer op weg zou gaan,
dus moesten onze auto's er snel af.
Wat doen we? Ik heb geen idee.
Wat normaal gebeurt met auto's op een dieplader
op een modelbaan is een afrit
waar je ze ermee vanaf rijdt.
- Maar de bewakerswagon zit erachter. - Ja.
Hij gaat niet weg zonder die.
Nee, dat moet terug. Er moet een bocht zijn.
- Moeten we duwen? - Een rangeerlocomotief.
Dit is gewoon een grote treinset.
Er staat ergens een rangeerlocomotief.
Bij de rangeerlocomotief
sprak James met de machinist in zijn beste Frans.
Dat klinkt...
Dat is James, opgewonden op de rangeerlocomotief.
Als hij rijdt, zuigt hij aan de motor.
Zelfs als hij meerijdt, zal hij al opgewonden zijn.
Rangeerlocomotief.
- Hij zit erop. - Ik zit op de locomotief.
Hij had echt drie benen daar.
Zeker.
Is dit ineens de beste dag in James Mays leven?
- Hij heeft een heel treintraject. - Een grote treinset.
Als je een modelbaan hebt gehad,
weet je hoe dit werkt. Daar gaan we.
Daar komt hij.
Omdat er een spoorwegmedewerker aankwam, moest ik Frans gaan praten.
Jij ook...
Ontkoppelen.
En daar komt James.
Ik kwam kijken welk stuk je hier hebt.
- Je bent zo vrolijk. - Geweldig.
Nee, hij trekt hem mee.
- Wegwezen. - Verschrikkelijk.
- Eén. En dan? Daar gaan we. - Eén.
Aan het stuur van de blauwe rangeerlocomotief
duwde James onze auto's en de bewakerswagon op een zijspoor,
ontkoppelde de autowagon...
Nu voorwaarts. Van de rem af.
...en bevestigde de bewakerswagon weer aan de trein,
die met extra passagiers weer op weg ging.
Nu de zon onderging, moesten we onze auto's van de wagon halen.
Daarvoor moesten we de heel oude, kapotte verreiker in gang zetten
en mijn boerderijvaardigheden inzetten.
Nog iets verder. Stop.
Is dit de eerste keer dat we iets doen,
- iets op de goede manier proberen te doen? - Nog niet.
Iets verder. Goed zo.
Toen ging ik de andere twee halen.
Volgens mij is jouw auto zwaarder.
- Kom omlaag. - Vrij.
Zeg als het vrij is.
- Het is goed zo. - Dat kan wel.
Het is gelukt.
Alle drie de auto's in Mauritanië.
De volgende morgen, na een korte, hete en drankvrije slaap,
bekeken we onze aanpassingen.
Te beginnen met mijn Jaguar F-Type.
Ergens ben ik teleurgesteld.
Het is niet geworden hoe ik me het had voorgesteld.
Wat was dat?
In de jaren 70 en 80 wilden jongeren...
- Met jongeren bedoel ik ons... - Ons. Ja.
Je kocht grote wielkasten voor je escort,
maar je kon geen grote banden betalen.
Dat zag er belachelijk uit.
En als je achter kijkt.
Hij is ruim vijf meter breed.
Zonder de wiel...
Waarom zet je de wielkasten erop
als je de banden niet hebt?
Maar het blijft een 'Jaaaag'.
Dat is best mooi.
- Er staat ook 'Jaaaag'. - Nieuwe badge.
- Nee, nieuwe 'baaaadge'. - Ook goed.
Dan de snavel voorop,
- door de hoge luchtfilters. - Ja.
Ik heb de Stratos-koplampen.
Veel uit te leggen over je lelijke eendje.
Dat is esthetisch.
En wat het esthetische betreft,
begeef jij je op heel glad ijs.
- Dat klopt. - Momentje.
Geen momentje, jij bent met een Londense taxi gekomen.
- Weet je wat dit is? - Een verpeste Aston Martin DB9.
Noem hem 'de Verpeste'.
Mijn is aangetast, die van jou compleet verpest.
Bla, bla. In essentie
is het een Aston Martin om in te wonen.
Dit is een tent die je uitvouwt tot huis.
Ik woon op Aston Martin Street 1.
- Is dat een tent? - Ja.
Dit is prachtig. Het lijkt op een haai, verborgen.
- Sorry, dat was niet... - Alsof Aston...
Hij zit vol potentie. De mogelijkheid om erin te wonen.
En waarom heeft hij koolstofvezelborsten?
Omdat ik de luchtinlaat verhoogd heb.
- Net als bij mijn snavel. - Ja.
En ik heb de ophanging verhoogd.
- Dan de verlichting. - Genoeg zo.
We gaan naar mijn auto.
Jouw auto wil ik niet zien.
- Toch wel. Hierheen. - Toch niet.
Goed gedaan, James. Dat is zonder twijfel een mooie auto.
Hij is mooier geworden.
- Er zitten zelfs mooie strepen op. - Klopt.
Ik vond deze auto nooit mooi.
Maar nu wel.
Het is een verbetering.
Is jouw luchtinlaat ook verhoogd?
De motorkap is anders.
Dit is een kopie van de MC-motorkap,
die enorme superauto met middenmotor,
met extra inlaat en een gleuf hier.
Dit is kerstmorgen en jouw cadeau is mooier.
- Ik voel me rot. - Dat klopt precies.
Ik ben boos dat jouw auto mooier is.
Natuurlijk is hij dat.
Hij is bijna zo mooi als de mijne.
En de veiligheidskooi?
Voor als hij omvalt.
Momentje.
Daar komt het.
- Bericht? - Bericht van Mr Wilman.
'Jullie hebben door woestijnen gereden,
'maar dit is de grote.
'Dit is de Sahara, de grootste woestijn ter wereld.
'Jullie rijden daardoorheen
'1600 kilometer naar het strand in Senegal
'waar de Parijs-Dakar vroeger eindigde.'
Doen we de Parijs-Dakar?
Dit is een jongensdroom.
Nog beter,
want we doen het saaie deel niet,
- alleen de woestijn. - Je wilt de spanning.
- Dat is episch. - Het beste stuk van de Parijs-Dakar.
Heren.
Dit is misschien waarom er geen Parijs-Dakar meer is.
Er staat namelijk meer.
'Jullie zijn in een rode zone van BuZa.
'De overheid sluit terrorisme niet uit
'en over de grens in de Westelijke Sahara
'woedt er een oorlogje tussen separatisten en Marokkanen.
'We moesten de Marokkaanse Defensie inlichten
'over onze aanwezigheid, zodat onze voertuigen
'niet aangevallen worden.
'Dus gedraag je.'
Met die waarschuwing in ons hoofd startten we de motoren.
We wisten alleen dat Dakar
in het zuidwesten lag
CHOUM - MAURITANIË DAKAR - SENEGAL
en reden de Sahara in.
Vierhonderdvijftig pk, de Dakar in een Aston.
Ondanks Hammonds enthousiasme
stond er een enorme uitdaging te wachten voor onze auto's.
Ze waren niet ontworpen voor zoiets.
We hadden licht aangepaste supermodellen naar een kickbokskampioenschap gebracht.
Mijn auto is tot leven gekomen
toen Maserati nog bij Ferrari hoorde,
maar tijdens de ontwikkeling
besloot Fiat, de eigenaar,
dat Maserati naar Alfa Romeo moest.
Dus begon Maserati opnieuw en bouwde een Quattroporte in dit om.
De F-Type was een rommeltje.
Hij begon als een XJ-sedan,
werd ingekort tot de XK
en verder ingekort tot de F-Type.
Er is dus behoorlijk in gesneden.
De motor is ook een rommeltje.
Ze wilden een V6, maar hadden geen geld ervoor,
dus sneden ze twee cilinders van hun V8 af.
En kijk: een V6.
Hij werkt. Ik moet eerlijk zijn, echt.
Zeker met die hoorbare compressor.
Mijn auto is ontworpen in Jaguars ontwerpcentrum
in een hoekje, achter de gordijnen.
Hij is in elkaar gezet met veel onderdelen die op die van Ford lijken.
Maar het is een Aston Martin
en volgens velen de eerste echte Aston Martin
sinds de oude DB-tijd.
De gps is ontwaakt.
We rijden net onder Manchester.
Moet je dit zien. Duinen.
Echte Sahara.
Duinen zijn notoir gevaarlijk.
Dus gingen we klooien.
Wij zijn geen eenzame helden. Wij zijn de drie koningen.
En dankzij mijn USB-aansluiting
hebben we een soundtrack.
Geen bochten afsnijden.
Dat is een goede tip.
Mijn airconditioning geeft de geest.
Volgens mij wel.
Dat is ongelooflijke pech.
De mijne werkt.
Hoe heet is het?
Achtenveertig graden. Je meent het.
HOGE MOTORTEMPERATUUR KIJK IN DE HANDLEIDING
Hoge motortemperatuur. Stop.
Ik moet stoppen van de mijne.
Wat is het probleem, meneer?
- Dat verklaart een hoop. - Kinkje in de kabel?
- Wat heb jij? - Ventilator.
- Oké. - Van Peter Jones.
Hij werkt echt niet meer.
Ik vraag me af of de aandrijfriem weg is.
- Wat is dat? - Koelvloeistof, denk ik.
Komt waarschijnlijk daar uit.
Vreemd, want er staat handwerk.
Dus heel secuur gedaan.
'Handwerk uit Engeland.'
- 'Handwerk uit Engeland.' - Dat is het probleem.
Dat is het.
- Nog steeds te hoog. - Je kunt daar niet gewoon zitten.
Hij moet afkoelen. Ik kan niks aanraken.
- Maak hem. - Hoezo niks aanraken?
Omdat hij heet is.
Laat hem afkoelen en haal de motor eruit.
Hij koelt nooit af. Het is 49° C.
Superheet.
De buitentemperatuur.
Drieënzestig.
- Fahrenheit? Het is geen 60. - Fahrenheit, ja. Koud.
Hij is in Nottingham.
Echt, kijk maar.
Het is 63° F en hij is in Nottingham.
Dat denkt hij.
Wat gaan we doen?
Aangezien Hammond een huis en auto had
die in de lente in de East Midlands stond,
kreeg hij mijn ventilator niet.
En toen gingen wij.
Dit is de situatie. Na 15 minuten rijden,
bewegen twee van ons nog.
Gelukkig vond ik snel het probleem.
De schijnbare koelvloeistof
die kokend uit de motor kwam,
is dat niet.
Het is stuurbekrachtigingsvloeistof van hier.
Die ging koken omdat de motor zo heet was.
Er moet hitte weg.
Het busje van Mr Wilman.
Daar zit vast gereedschap in.
Echt? Hopelijk heb ik dat niet nodig.
Gereedschap?
Goed.
Dit doet mij meer pijn dan jou.
Zo.
Start alsjeblieft.
Ja. Ik heb je lucht gegeven.
Ik kon nog iets doen om de motor af te koelen,
maar het was ondenkbaar.
Ik wil het niet doen, maar het moet wel.
De verwarming aan,
omdat die hete lucht onder de motor wegtrekt
en aan mij geeft.
Nu is het echt heet.
Verder naar voren
voelde ik me net zo eenzaam als toen James en ik naar de Noordpool reden.
Mauritanië is leeg.
Helemaal leeg. Moet je zien.
Hier komt niemand.
Onze filmvergunning heeft nummer 58.
De 58e filmvergunning
in dit land sinds 1960.
Dat is 63 jaar.
Ze hebben maar 58 filmvergunningen uitgegeven.
Je bent terug.
Gaten in de motorkap en de verwarming aan.
Ik heb niet lang te leven.
Dat lijkt me niks.
We gingen verder met onze kokende collega
tot onze dorstige motoren naar benzine snakten.
En omdat er niet veel benzinepompen in de Sahara staan,
moesten we stoppen bij een brandstoftanker van Mr Wilman.
Waarom zien jullie er al zo uit?
Door het zweten, hebben we strepen van de riemen.
Ik zit letterlijk in een kooktoestel.
Kan ik jullie even spreken?
- Wat? - Kom hier.
Voor we verder gaan,
wil Mr Wilman graag
dat we een ongeluk fingeren.
Waarbij de tankwagen ontploft.
De wat?
Hij wil de 'We zitten vast in de woestijn zonder benzine'-paniek.
- Ja. Tv-spanning. - Oké.
Hij wil een explosie in de trailer van de aflevering.
- Oké. - Ik stem tegen.
- Ik ook. - Ik zeg nee.
- Onzin. - Ik wil hem niet opblazen.
- En hij wil dat. - Klopt.
We beschermen hem met ons leven.
Dit is ons kostbaarste bezit.
Ik ben vol. May?
- Ja. - Jij mag.
Wat doe je?
Ik trek de slang wat verder eromheen.
Kun jij op de knop drukken?
- Hij zit daar. Een klein... - Ik zie hem.
- Ja, daar. - Er staat een benzinepomp op.
Kun je erop drukken?
- Nog iets? - Kun je erop drukken?
- Ja en dan... - Druk erop, graag.
- Heb ik gedaan. - Heeft hij.
- Niet waar. - Wel.
Hou op. Heb ik.
- Niet waar. - Net weer.
Start hem en druk erop.
Dat zijn twee dingen.
Kijk eens aan.
Dat zijn goede instructies.
Ik heb je gewaarschuwd. Het is het heetste in de...
Na te zijn bijgevuld door de behoorlijk warme tankwagen gingen we verder.
En we kwamen al snel bij ons eerste geologische probleem.
Ik maak me wat zorgen
om die enorme bergwand voor ons.
Die is eindeloos.
Die bergen gaan oneindig door.
Verdorie.
Als iemand hier een pad aanlegt,
stopt dat toch niet onderaan een berg?
Al snel zagen we waarom er een pad was.
Waarom bouwt iemand een tunnel
midden in de Sahara?
Vast een mijn voor iets engs.
- Wat voor mijn? Stof? - Er zit niks engs in.
We kunnen hier een race houden.
Goed idee en ik doe niet mee.
Vind je het geen goed idee?
We gaan zo snel mogelijk en trappen op de rem voor we...
Nee, zoiets kun jij niet.
Jongens, blijf staan.
Waarom?
Er zijn vleermuizen.
- Veel. Allemaal naar buiten. - Daar ben ik bang voor.
Ze zijn niet gevaarlijk.
Jij denkt aan Scooby-Doo.
Heb je van ebola gehoord?
Dan bloed je uit je ogen, je neus
- en al je gaten. - Ja.
- Je sterft snel. - Ja.
Maar genoeg tijd voor je familie om aan je bed te staan
als je explodeert en ze met geïnfecteerd bloed onderspuit.
Volgens de meeste deskundigen zit het in vleermuizen in West-Afrika.
Dit is West-Afrika.
Nu hebben we een probleem.
Niet echt. We gaan de tunnel niet in.
We moeten de tunnel in.
We moeten de tunnel in en ongelooflijk snel rijden.
- Niet snel. - Jawel.
- Dan stuif je wat op. - Het kan in vleermuisguano zitten.
- Mogelijk. - Dat is vleermuispoep.
- Ja. - Wat op de grond ligt.
Dat stuif je op met de wielen
- en ademen we in. - Ongelooflijk snel.
Goed, ramen dicht.
Lucht op circuleren, zodat de lucht
in de auto blijft.
Ik wil geen ebola.
Daar ga ik.
Goed zo. Doucement. Nee.
- En daar is de ebola. - Vlucht.
Er vloog een vleermuis lang het raam.
Ik heb ebola.
Hoelang is dit ding?
Daar is het einde. Ontspan je.
Jezus.
Wat is dat nu weer?
- Ik ga op redelijke... - Niet veel stof opstuiven.
Ik stuif niks op.
ATTENTIE - GEVAAR - MIJNENVELD
Dat is de grens met Westelijke Sahara.
GEVAAR!! MIJNEN!!
Kun je me horen?
Daar is licht.
- Hé, stop. - Verdorie.
Rij terug precies over je spoor.
Er staat 'mijnen'.
Ja, je zit in een mijnenveld.
Rij precies over je spoor terug, want daar zijn geen mijnen.
Je rijdt over het prikkeldraad,
waardoor je een lekke band krijgt,
maar denk daar niet aan.
Goed. Je bent veilig.
- Mijnenveld. - Ja. Dat is Westelijke Sahara.
Is het echt een mijnenveld?
Bij zoiets geloof je het bord meestal.
Als er staat 'Voorzichtig, rupsen',
zou ik gaan kijken.
Maar een bord is genoeg toch?
Maar je kunt ook mijnen leggen.
Maar als ik hen was, zette ik alleen het bord neer.
- Jij bent lui en je hebt geen mijnen. - Ja.
Maar ik denk dat er geen mijnen zijn.
- Zullen we gaan joggen? - Nee.
Wat is...
- Wat is dat? - Een mijnenveld.
- Ja. - Hammond is er geweest.
- Echt? - Hij reed door het hek.
Nu hadden we een probleem.
Voor ons lag vermoedelijk een echt mijnenveld.
En achter ons een tunnel vol geïnfecteerde vleermuisschijt.
Ik wil niet terug door de ebolatunnel.
En zelfs als we zo teruggaan,
is er die enorme bergwand.
Maar dat is een overkombaar probleem.
Dat kunnen we oplossen.
Dit kunnen we niet oplossen.
Dan hebben we geen keuze.
- Dat is navigatie. - Je hebt helemaal gelijk.
We hebben geen... We kunnen niet...
Toch nog de trailer.
Blijf je daar hier naar staan kijken?
Nee, ik ga achteruit.
De tankwagen verdween zonder ontploffing.
Maar wij bleven standvastig.
GEVAAR!! MIJNEN!!
Dus keerden we om en
gingen we terug door de tunnel.
Hoe komen we daaroverheen?
Ik weet het niet.
Na uren zoeken vonden we een oneffen pad
dat naar de top leek te leiden.
Dit is behoorlijk hobbelig.
Kom op, Jag. Je kunt het.
Deze auto verbaast me.
Waarschijnlijk omdat de Jag zo licht is.
Dat is een groot verschil.
De mijne weegt nu meer dan twee ton.
Kom op.
Verdorie.
Kom op.
Krijg wat.
Daar komt hij, in de Jaguar.
Je rijdt tegen die rots aan.
Aanschouw de...
Als je me een duwtje kunt geven, zou dat geweldig zijn.
De gazelle heeft de walrus verplaatst.
Heel erg bedankt.
Rustig aan. Ja.
Ik begin te houden van mijn Jag.
Het spijt me dat hij me tegenviel,
want hij is briljant.
Uiteindelijk bereikten we ons doel.
Dit is zeker de top.
Denk ik wel.
En dat is een bouwplaats.
Is dat onze tankwagen?
Die is blijkbaar door het mijnenveld gekomen.
Mr Wilman zal boos zijn dat hij niet ontploft is.
Hij heeft niks voor zijn trailer.
Ik ben geneigd om hier te stoppen.
Waarom?
Dat zul je zien.
Kijk. Daar is een weg.
- Ja. - En nog een mooie weg ook.
- Precies. - Daar is hij.
- Maar er is hier toch geen afslag? - Nee. Er is geen verbinding.
- We rijden hieraf. - Wat?
- We rijden hieraf. - Ja, van dat pad af.
Dat is een klif.
Er is te veel zwaartekracht beschikbaar
tussen waar wij staan en die weg.
En zwaartekracht is voorspelbaar.
Heel voorspelbaar.
Als ik eerst ga,
- wat ik best wil doen... - Echt?
Ja, ik ga eerst.
- We hebben het busje toch? - Ja.
Daar zitten vast kabels in.
We kunnen mijn auto aan zo'n graafmachine vastmaken.
We kunnen de andere als katrol gebruiken.
Dan rijd ik omlaag,
maar veilig aan een kabel.
Jaren geleden heb jij ingenieurs met striptekenaars verwart.
Dit is een heel, heel, heel
lovenswaardig ingewikkelde zelfmoord.
Maar er was geen andere keuze,
dus gingen we zoeken in het busje.
Dat is pas een kabel.
Is hij berekend op vier of vijf ton?
Blijkbaar wel.
Die zal enorm zwaar zijn.
Zijn we er klaar voor?
Daar gaan we.
Toen ik de kabels had bevestigd zonder hulp van de graafmachinechauffeurs
en hun baas betaald had...
'Tienduizend MRU.
'Lord Clarkson.'
Helaas heb ik geen bankpasje,
maar het zit goed, want ik heb een Jag.
Toen legde ik de opstelling uit aan mijn collega's.
- Ik rijd daarheen. - Ja.
Dan rijdt de man in die graafmachine vooruit
op dezelfde snelheid als ik omlaag rijd.
- En die katrollen... - Ja.
Hij kan die arm bewegen.
Als ik van richting moet veranderen op de helling,
als ik een route kies, moet je hem zeggen
of hij links of rechts moet.
- Spreekt hij Engels? - Wat?
- Spreekt... - Nee.
Ze zijn Mauritaans en spreken Arabisch en Frans.
- Oké. - Arabisch? Nee.
- Frans? - Frans kan ik.
Met de ondersteuning geregeld, klom ik aan boord.
Ga je in de versnelling of vrij?
Ik moet wel in de eerste versnelling, toch?
Zijn we bereid?
Vertrouw op ons. Je hebt onze steun.
- Naar links. - Beetje links.
Beetje links.
Je bent te dicht bij... Je rijdt een klif af.
Gelukkig kan ik
door mijn Stratoslichten dat niet zien.
Nu kan ik voor het eerst zien wat ik moet doen. Dat is niet leuk.
Dit is echt niet leuk.
Ik moet naar links.
Vraag hem zijn arm naar links te draaien.
Zijn arm naar links. Doe ik.
Ik wil niet door die geul.
...links.
Je mimespel was niet slecht.
Draai toch, rotding.
Naar links.
Kom naar links, berggeit van een auto.
- Dat is beter. - Helemaal recht.
Wat doe ik?
Ik was nu op het punt waar ik dacht de rest
zelf te rijden.
Dit is geen praktische oplossing.
- Het is niet snel. - Nee.
- En je hebt graafmachines nodig. - Ja.
Daar ga ik.
Dat meen je niet.
Ik ga zijwaarts.
Trek recht.
Snelheid en kracht.
Ik sta op een weg.
Nu mogen jullie.
Het is makkelijk. Helemaal niet eng.
Voor wij naar Jeremy konden,
moesten we zekerstellen dat onze tankwagen van negen ton veilig beneden kwam.
Als je een tankwagen van een klif afrijdt,
welke twee mensen zou je dan niet de leiding geven?
Weten we echt heel zeker
- dat dit veilig is? - Eigenlijk niet heel zeker.
Deze is zwaarder dan de Jag, zelfs met hem erin.
Hij mag naar beneden.
- Dat is te veel. - Te veel. Iets terug.
Verdorie.
Wat een rotgeluid.
Halverwege vraagt de chauffeur de kabels los te maken,
zodat hij de rest zelf kan rijden.
Ik weet hoe het voelt voor de man in die tankwagen.
Je kont gaat open.
Hij moet ver naar links om het probleem te ontwijken
dat Jeremy had. Hij mag niet te ver.
Hij moet zo snel mogelijk naar links.
Nu we we iets verder omlaag staan,
- voor het eerst... - Ja?
Zie jij wat ik daar zie?
Heren, de tankwagen is beneden.
Hij zit vast, maar hij is beneden.
Jongens, goed nieuws.
Hij is beneden. Hij ontploft niet, wat goed is.
En de voorbumper ligt eraf,
wat het goed zal doen in de trailer.
Dat is ongelooflijk.
Dat was heel indrukwekkend.
Heel wat. Maar geen explosie of zo.
- Hoe ben jij beneden gekomen? - Over de weg.
- Zeg je dat er... - Ja.
Heel verrassend, achter de bouwplaats.
Daarom zijn ze met de graafmachines bezig.
- Ze bouwen een weg. - Maar ze zijn net op de top.
Het is een mooie weg.
- We zijn veilig. Iedereen blij. - Ik niet.
Alle auto's beneden.
Ik ben in dat ding beneden gekomen.
Makkie. Het is een nieuwe weg.
Prachtig. Vers asfalt. Wat zand aan de zijkant.
Met de ondergaande zon en asfalt onder onze wielen
wilden we zoveel mogelijk kilometers maken voor het donker.
Ik geef toe dat het overdag snikheet is, maar nu...
Het is net zeven uur.
De zon is achter die heuvel verdwenen.
Dit is heerlijk. Slechts 38 graden.
Toen het nacht werd, gingen we een kamp opzetten.
James en ik namen aan dat Mr Wilman luxe tenten in het busje had.
Ik probeer me te herinneren of ik ooit zo geïrriteerd ben geweest.
Het is minnetjes.
Een scout zou daar nee tegen zeggen.
Hoe komt hij daaraan?
Heeft hij die van Glastonbury gepikt?
Ik kan niet... Ik ben nu 63.
Ik kan nauwelijks mijn knieën aanraken.
Hoe moet ik me 's ochtends aankleden?
Weet je wat nog irritanter is?
Nee, zeg het maar.
- Hammonds tent is toch beter? - Veel beter.
Ik kan niet slapen
als ik weet dat Hammond veel beter ligt vijf meter verderop.
Ik hoef niet zo'n tent.
Hij is ook nog doorzichtig.
Heeft hij naar de goedkoopste tent gevraagd?
'Wat is de goedkoopste tent?'
Supermarkten beweren hun tasjes te recyclen...
Na een rotnacht reden we verder zuidwestelijk
de enorme hitte van Afrika in.
Maar positief is
dat het begin van deze etappe begon als de hemel voor autoliefhebbers.
Eerst een kiezel-rallyetappe.
Dan iets wat op een alpenpas leek.
O, asfalt.
Wat een weg.
En toen
kwamen we op een ondergrond die we allemaal haten.
Een wasbord.
Slecht stuk.
Laat het alsjeblieft ophouden.
Misschien geloof je het niet, maar kijk.
Een van mijn luchtinlaten is van de auto getrild.
Maar dat was niet zijn grootste probleem.
Je Maserati wiebelt nogal.
Zoals een clownsauto uit elkaar valt.
De wielkasten bewegen, alles.
Ik zie wat je bedoelt.
De hele carrosserie vibreert.
Ik tril kapot hier.
Heeft Mr Wilman gedacht
aan extra bekken in het busje?
We rijden al 42 kilometer zo.
Ik ben deze wasbordweg zat.
Gelukkig kwam er een stad met gladde wegen in zicht.
CHINGUETTI - 4711 INWONERS
TEMPERATUUR 50° C
Deze stad, Chinguetti, was duizend jaar geleden,
en ik bedoel duizend jaar geleden,
een tussenstop tussen Timboektoe en de kust
en ze bewaarden al hun boeken hier.
Ieder gebouw was een bibliotheek. Alle kennis lag in deze stad.
Nu wordt de stad opgesplitst door een droge rivier vol zand.
Het vergt veel snelheid en kracht om die te overbruggen.
Jeremy is er.
Leuk pleintje, niet?
Mijn auto ziet er wat gehavend uit.
Wat is dit allemaal?
Geen idee.
Dat is niet goed.
Dat moet ergens in zitten.
Is het olie of water? Of oliewater? Zanderig oliewater?
Niks daarvan.
Het is stuurbekrachtigingsvloeistof.
De stuurbekrachtigingsvloeistof wordt
te heet door al het werk.
Zie je de...
De motorkap is open.
Het ligt aan de temperatuur.
Het is te heet hier en daar.
Hij heeft gehuild.
Ja, er zijn wat traantjes.
Het is bekend dat DB9's dat in de woestijn doen.
- Een feit. - Luister.
Ik wil rondkijken in de stad.
Ik wil iets zien.
Wat dan? Echt, wat?
Een bibliotheek.
Er zijn veel bibliotheken. Daar staat 'Bibliotheque'.
Er zijn er drie. Er waren er 700.
Alle kennis,
- dat klopt toch... - Ja.
- ...was hier. - Alle Arabische kennis.
We zien je straks weer.
De reden dat ik wilde rondkijken op deze historische plek
was dat hij er binnenkort niet meer zal zijn.
De woestijn verorbert
- de stad. - Wat?
Hij verorbert hem.
Moet je dit zien.
Die hoeft niet meer te maaien.
Het is een meter, niet meters diep.
Waarom verorbert de woestijn een stad?
Je hebt zoiets als klimaatverandering.
Heb ik gehoord.
Daardoor beweegt de Sahara zich zuidelijk
met een snelheid van vier meter per jaar.
Verplaatst de wind het zand?
De vegetatie sterft af en wordt woestijn.
- Over 100 jaar is dat woestijn. - Weg.
Dat is de bovenkant van een huis.
Dit overdondert me.
- Maar ik zal je wat zeggen. - Wat?
Ik krijg een idee.
Dit zul je leuk vinden.
Ondertussen, in een van de bibliotheken,
kreeg ik verschrikkelijk oude teksten te zien.
Hier is echt goud gebruikt.
Is dit goud?
Die daar is verguld.
- Ja, deze. - Deze is prachtig.
Er is een Amerikaan op bezoek geweest.
Hij kwam in de bibliotheek
en vroeg hem het boek te verkopen.
Als hij het verkocht, zou hij een huis in Florida krijgen.
Hij heeft nee gezegd. Het is de nalatenschap van zijn overgrootouders.
Je hebt het juiste gedaan.
Je wilt geen huis in Florida.
Het is heet, klam en vol gewapende mensen.
Mag ik het 500 jaar oude astronomieboek aanraken?
Dit is de relatieve beweging van de maan,
de aarde en de zon.
Dat is van voor Copernicus,
neem ik aan, ongeveer dezelfde tijd
en in de Arabische wereld hadden ze niet bedacht
dat de zon in het midden hoort.
Bedenk ook dat de...
We hebben het over de 11e eeuw.
Wat wij zien als de 11e eeuw.
Na de bibliothecarissen in slaap gewiegd te hebben,
kwam James eindelijk weer in het zonlicht.
Hoe gaat het? Wat het leuk?
Ja, het was geweldig.
Veel boeken, maar één antiek boek
met diagrammen over de profeten
en allemaal in illustraties,
- als een plaatje. - Zijn humeur valt.
Wat heb je gedaan?
- Wat heb je gedaan? - Rondgehangen.
Rondgelopen en de stad bekeken.
- O, dat. - Heb je het gezien?
- Dat waren wij niet. - Nee.
- Dat is... - We kwamen terug van
- door de stad lopen en zagen dit. - Ja.
Je kent stofhozen,
- van die draaiwinden. - Ja.
Toen je op deze kruising stond...
- Ja. - ...heeft dat het effect versterkt
van de wind, het zand opgepakt en hier laten vallen.
Heb je dit gezien?
Nee, want we liepen door de stad.
De enig andere mogelijkheid
die we bedacht hebben,
is dat ze geen boetes hebben
voor als je midden op straat parkeert.
Ze vullen je auto gewoon met zand.
Dat is een goeie.
En als mijn auto niet werkt?
- Hij werkt. - Hoe krijg ik 'm eruit?
- Waar is de sleutel? - Waar was hij?
Achter het stuur.
- Doe gewoon de deuren op. - Hij zit op slot.
Ik sluit mijn auto nooit af.
Precies voor zo'n geval.
Geef me dan een schep. Ik doe het wel.
Rot maar op.
Na James achtergelaten te hebben bij zijn zandstormprobleem
liepen we naar het busje,
want we wilden het probleem oplossen
veroorzaakt door de wasbordwegen.
Hij is...
Kokend heet.
Dank je.
Als je wilt lassen
- of zagen. - Of een rollenspel.
Momentje.
Hier kan ik wat mee.
Jazeker.
Terwijl James ploeterde met het zand in zijn auto...
Stom.
...gingen wij aan de gang met de spullen uit het busje
en waren onze modificaties al snel klaar.
Ik heb dit in het busje gevonden.
- Het is een cultivator. - Ja.
Misschien werkt het, maar normaal
trek je cultivators met een tractor.
Maar dan moet ik over de weg
rijden voor ik hem gladstrijk.
Dat werkt niet.
Het is wel socialer.
Zo ben ik niet.
- Ben je niet sociaal? - Sociaal.
Ik wil dat dit mijn leven beter maakt.
Maar mijn oplossing
overtreft die echt enorm.
Ik heb geen idee waarom Mr Wilman twee skimotors in het busje had,
aangezien we naar de woestijn gingen, maar ik ben blij.
Ik zal het uitleggen.
In plaats van de ski's
heb ik wielen voorop, maar dat is niet interessant.
De rupsbanden zijn interessant.
Ze zullen hard draaien voor mijn wielen
en de heuveltjes wegslijpen
op de wasbordweg.
Als ik erover rijd,
is het zo glad als een biljarttafel.
Dat worden twee grote bandschuurmachines.
Precies. Het zijn bandschuurmachines
vastgemaakt voor een Jaguar F-Type.
- Ja. - Een F***-terreinwagen.
Ongelooflijk, toch? Anders dan opgesloten in een witte cel
in een jasje dat vanachter sluit,
heb je veel kansen om je waanzin echt te maken.
Daar heb je het.
Na de technische uitleg
gingen we de theorie in praktijk brengen.
Installatie omhoog.
Op naar de toekomst.
Ik denk dat de meesten in deze stad
nog nooit een skimotor hebben gezien.
Ze zullen verrast zijn over de functie.
Natuurlijk staat hij nu omhoog.
Hij kan hydraulisch omlaag.
Hij lijkt op de Lotus van James Bond.
In automodus is het een normale auto.
Toen we op het wasbordgedeelte van de weg kwamen,
bereidden we ons voor op de eerste rit.
De skimotors draaien.
Ik ga het doen.
Ze gaan omlaag.
En daar gaan we.
Ik denk dat het werkt.
Ik merk niet...
Ik maak de weg glad.
Ik schaaf de weg glad.
Ongelooflijk dat dit lukt.
Ik zit hier nu ontspannen.
En niet alleen ik heb er profijt van.
Heel Afrika heeft er profijt van.
Er komen stenen. Hij haalt stenen omhoog.
Dat kan gebeuren.
Dat zijn grote stenen.
Maar ondanks deze aanloopproblemen
zagen we enkele kilometers later toen we ons werk inspecteerden
onmiskenbaar resultaat.
De linkerkant van de weg,
die we gladgestreken hebben, die kant,
vergelijkt met de rechterkant, die we niet gedaan hebben,
- dan... Bewijs. - Het werkt.
Daar kun je een F1 race op houden.
Toen besloten we voor het algemeen goed te werken
en zij aan zij te rijden om de hele weg glad te strijken.
Kom op.
We kunnen een tweebaansweg maken.
Ik denk dat ik wat dieper kan hier.
Ik leer het systeem beheersen.
Zoiets heb ik nog nooit gezien.
Ik zag een rookpluim en dat ding sprong.
Gelukkig zijn er geen getuigen, behalve die mensen in de vrachtwagen.
- Ik rij rustig verder. - Ja.
Goed.
Als ik ernaast rij, zien ze niet dat er één weg is.
Goed bedacht, Hammond.
Dat was zeldzaam. Ik ben vrij zelfverzekerd.
Ik denk dat hij kapot is.
Na dit tweede incident vergaten we
de wegreparaties voorlopig maar.
Ons experiment begon briljant
en liep toen verschrikkelijk fout.
Heel snel.
Had jij een speech? Ik wel.
Ik wist niet wat voor lintje het zou worden.
Ik zou een beeld en een TED-talk krijgen.
Waarschijnlijk nu niet.
Zeker niet als mijn skimotor een dorp geraakt heeft.
Ervan uitgaand dat May ons zou inhalen,
reden we door.
Maar toen de duisternis inviel, kreeg mijn Aston weer kuren.
Ik raak weer oververhit.
De auto wil dat ik stop.
Ik kan niet hoger dan de derde. Hij maakt te veel toeren.
Daar kan ik letterlijk niks aan doen.
Nee. Dat was een zucht, maar je hebt gelijk.
Terwijl de achterlichten van mijn collega verdwenen in de nacht
moest ik alleen verder ploeteren.
Het is laat en ik kan niet harder dan 30 kilometer per uur.
De versnelling wil niet omhoog.
Ik zit vast in de tweede.
En als ik harder ga dan 1500 tpm
raakt de motor oververhit.
Ik krijg ook waarschuwingen:
controleer accu, schakel uit, remprobleem, stop voorzichtig.
En het licht van mijn dashboard is uit. Het is weer aan.
'SRS airbag heeft reparatie nodig.
'Omvalbeschermingsfout. DSC heeft reparatie nodig.'
Kom op.
Ik red het tot het kamp. Dat vergt wat werk.
De volgende morgen waren James en ik herenigd.
Ik ben leeg.
- Goedemorgen, May. - Goedemorgen.
Zie je wat er hier ontbreekt?
Ik ben achter de andere twee.
Ik zal ze wel vinden.
Ik kan niet verder tot ik deze auto gerepareerd heb.
Ik heb hier geslapen, omdat het kan.
Ik heb een Aston Martinhotel.
Het Aston Martindeel werkt niet.
Ik heb deze auto onthuld.
Ik herinner me dat nog.
Toen werden auto's slimmer.
Maar niet slim genoeg.
Ervoor ging alle elektronica
door een aparte draad.
Dat is goed voor alleen een toeter.
Maar nu ging alles met elektronica.
Ze combineerden alles in één enorme, heel slimme draad
die de auto rondging en onderweg aftakte.
De auto voelt alles. De remmen, de ophanging.
Dat is leuk, tot hij niks meer voelt.
Als hij de koppeling niet voelt, gebruikt hij hem niet meer.
Er is ergens kortsluiting
en dat legt het hele systeem plat.
Het kan overal in zitten.
De woestijn maakt het erger.
Die is heet. Vol stenen en zand.
Hij moet afkoelen.
En zit maar een kleine radiator voorop.
Die koelt de olie voor de koppeling, achterin.
Een van de stenen is door de radiator gegaan.
Daardoor is de olie gaan lekken over de radiator,
gaan mengen met zand en heeft nu
een muur ervoor opgebouwd.
Dus de koppeling raakt oververhit.
Daar kan ik nog wel wat aan doen, maar wat elektronica betreft,
moet ik zoeken
tot ik een fysiek probleem vind om op te lossen.
Na een uur schoonkrabben, ging ik de weg weer op,
maar de Aston was zeker niet gerepareerd.
Ik beweeg, wat goed is, maar ik heb één versnelling
en geen idee wat er met de motor gebeurt,
omdat mijn metertjes niet werken.
Daarom werken de versnellingen niet.
Ik krijg geen informatie omdat hij geen informatie heeft.
Hallo, daar. De tankwagen.
Ik weet niet of ik benzine heb, maar ik tank maar.
Mijn meter werkt niet.
- Kijk. - Daar is hij.
Hij werkt.
Min of meer.
Ik laat hem rusten.
- Hoeveel versnellingen? - Eén.
- Welke? - Geen idee.
Een catastrofe. Goed, brandstof.
Geen idee of ik het nodig heb.
- Geen meter. - Ik heb niks.
Dat doet hij ook. Geen idee wat.
Bonds Aston klonk niet zo.
Klinkt geweldig.
Hoe snel ging je, Bond?
'Geen idee. Snelheid stuk.
'Ik had 1 versnelling.'
- Weet je wat? - Wat?
- We zijn hier drie dagen... - Ja.
- ...en ik heb 60 liter water gedronken. - Minstens.
Ik heb nog niet geplast en nu
voel ik het hierdoor komen.
Ik ga aftappen.
Dat hoeft niet. De zon heeft het uit ons gekookt. Maar...
- Het is... - Daar.
- Nee, ik heb niet geplast... - Ja.
...de hele tijd.
- Ik ga eens. - Ik probeer het.
- Het is een tijd geleden. - Ik wil nog niet.
Na een paar minuten staan,
hadden we iets van succes.
Je hebt schema's met de kleur van je plas.
- Dan zie je hoe gezond je bent. - Echt?
Deze kleur staat er niet op.
Dit is een stroompje heet zand door een melkrietje.
De mijne lijkt op een trapleuning.
Ik kan er toffee van maken.
Misschien moet ik over een week weer.
Mijn stoel is zo heet.
Contact aan. Dashboard uit.
Die werkt. Wil hij rijden?
Nee. Toch wel.
- Wat was dat? - Wat nu weer?
Wat was dat?
Waarom valt hij...
Waarom heb je hem vastgebonden?
Jij en ik waren...
May.
Heb jij dit gedaan?
Iemand heeft hem eraan gebonden.
Wat als de tankwagen ontploft was?
Ik weet hoe dat komt.
Door bijzondere meteorologische omstandigheden
kunnen kabels rondvliegen en zich vasthechten.
Dat is mijn huis.
Het kan er niet meer op.
- Het is kapot. - Pech. Laten we gaan.
Dan moeten we kijken naar een Aston Martin DB9
die door de woestijn rijdt en niet
- een Londense taxi. - Dit is pesten.
Ik was het niet. Ik was piesen. Nou, niet dat.
Ik was Rolo's aan het verliezen.
Je hebt een mooie auto zo.
Hou je kop.
We wilden vandaag de hoofdstad Nouakchott bereiken.
CHOUM - NOUAKCHOTT MAURITANIË
En omdat dat niet lang zou duren,
stelde ik een culturele omweg voor.
Ik heb gisteren gesproken
met een oude vrouw voor de bibliotheek
en volgens haar, als we deze weg volgen,
komen we bij een enorm oog in de woestijn.
Dat is het Oog van Afrika.
Dat zou het mooiste op aarde zijn.
Echt?
Het is een vreemd geologisch iets.
Volgens sommigen is het Atlantis.
Niemand wist ervan
tot Apolloastronauten het vanuit de ruimte zagen.
Echt?
Het klinkt onwaarschijnlijk, maar dat zei ze.
Wilde ze je ook magische bonen verkopen?
Als we iets sneller gaan,
hebben we tijd om het te zoeken.
Ik kan niet sneller.
May en ik kunnen sneller vooruit gaan
en het zeggen als we het vinden.
Als je een extra tent vindt, graag.
Ik ga op weg naar het Oog van Afrika.
Die compressor. Vreet brandstof.
Wat is er nog meer, behalve het gigantische oog?
Een enorme neus.
Er zal vast een paar grote borsten zijn.
Na goede voortgang op het gladde asfalt
kwamen James en ik in de buurt van het mysterieuze oog.
Als we de oude vrouw mogen geloven,
is het gigantische oog hier ergens.
Er is geen oog.
Dat zeg je niet als je die heuvel opgaat
en er een enorm oog is. Wacht maar af.
Een flink aantal kilometers terug
werden mijn kansen om de anderen in te halen steeds kleiner.
De meters zijn even aangegaan en het is slecht nieuws.
Een hoge temperatuur.
Ik moet gewoon verder in wat ik begrijp,
is 2000 tpm in mijn ene versnelling
en ik zou mijn dak erop kunnen doen.
Ik stop op dit geweldige stadsplein,
omdat ik levend kook.
Ik geef op.
Zij kunnen zonder dak rijden. Ik durf dat niet.
Ga niet vastzitten.
Dat is niet acceptabel.
Jezus, ik heb net...
Dat is de beugel die omhoog komt bij een crash.
Dat is goed.
Mooi.
Maar dat kan niet weer gebeuren.
Eens kijken.
Ik probeerde te starten en het is...
Het is snel nog erger geworden.
Ondertussen, diep in de woestijn,
hadden we nog niet gevonden wat we zochten.
Geen oog.
Kamelenogen, maar geen oog.
Wat een kabaal.
Wat is het nut hiervan? Er is geen enorme oogbal.
- We vernielen onze auto's. - Het is...
Als we iets verdergaan, die kam over,
kan het er zijn.
Verdorie.
Nee toch.
Ik zit vast door jou.
Al dat gedoe over uit de ruimte zien.
Net als de Chinese Muur.
'Je ziet 't vanuit de ruimte.'
Die zie je als je ernaast staat.
Hij is er. Je laat me hem gewoon niet zoeken.
Of die waarzegster heeft je een verhaaltje verteld,
omdat je haar £1,50 gegeven hebt.
Goed. We geven het op.
Ik geef met tegenzin op.
Je geeft op met het zoeken naar een oog in het midden van Afrika.
- Het is een enorm oog. Ze... - Maar hoe groot?
Zoals zij het beschreef, echt enorm.
- Waar is Hammond trouwens? - Goede vraag.
Ik neem aan dat hij het oog niet zoekt,
omdat hij denkt dat het...
Dit is vast nutteloos, maar...
Helemaal geen signaal.
Dat helpt niet.
Er komt niet veel vloeistof uit,
maar zelfs dat zou niet verklaren
dat hij niet aangaat.
Het is de elektronica.
Als het zwakke brein uit 2005 het heeft opgegeven,
kap ik ermee.
Het kan nog de accu zijn.
Die is toch niet leeg.
Maar hij zit
achter deze stoel.
Goede hemel. Redding.
Laat me eens kijken.
De accuaansluiting is losgetrild.
Hij is letterlijk losgetrild. Hij zat zo.
Ik ging op weg en er was meer goed nieuws.
De koppeling wilde weer werken.
Ik heb versnellingen en zo.
Ondertussen, terug op de hoofdweg,
werden May en ik nogal afgeleid door iets wat we gevonden hadden.
Dit.
Moet je dit eens zien.
Kijk eens.
Krijg nou wat.
Is dat een oase?
Geen bewijs dat ik Engels ben.
Wacht.
Kom zitten. Ik heb iets om naar te luisteren.
Ik heb niks ter herdenking aan de
ondergang van Richard Hammond.
Gordon Lightfoot is ook vandaag gestorven, dus...
- Echt? - Ja.
Dit geeft een idee van hoe leeg Mauritanië is.
Ik heb nu 160 kilometer gereden op de hoofdweg
door het hele land
zonder een auto te zien. Helemaal niks.
Het pijnigt je hersens.
Hoe groot en leeg het hier is.
Volgens mij is dat een verminkte Aston Martin...
Inderdaad.
Mijn collega's hadden me ingehaald
net toen mijn geplaagde auto weer kuren kreeg.
De koppeling is weer weg.
Nu piept hij.
Waarom zijn de ramen open?
Ik wilde niet...
Waarom zijn mijn ramen open?
Hij negeert en kwelt me nu bewust.
Hij opent de ramen en neemt me mijn koppeling af.
Begeleid door een gekmakende piep.
Ik dacht dat het piepen kwam
omdat de auto dacht dat mijn dak niet stevig dicht zat.
Dus ging ik mijn theorie testen.
Rotding.
Hij piept nog.
Hij heeft een handig dak. Het sluit met een knop
en dan stap je uit en springt erop.
Ze zeggen dat mensen gek worden in de woestijn.
En dit ding in het midden?
Wat een agresso.
Hou op met piepen. Het is goed.
Dacht je dat je in de tweede versnelling zat?
Ik weet niet welke, maar ik denk de tweede.
Maar als ik sneller ga, raakt hij oververhit.
We staan weer voor een dilemma.
We rijden helemaal naar de kust met 61 kilometer per uur
of niet.
Laat me even denken.
Ik trek dezelfde conclusie.
Klootzakken.
We moesten nog 320 kilometer naar de hoofdstad.
Dus stopten James en ik in een stadje
voor een rendez-vous met de tankwagen.
En we kregen een onverwachte bonus.
- Dit is een landingsbaan. - Ja.
Ik denk eraan om...
Terwijl we op Hammond wachten,
kunnen we autodingen doen voor ons autoprogramma.
Waar denk je aan?
Ik denk nu aan een dragrace.
Wat een goed idee.
Dat zal best interessant worden.
Ik wil dit al de hele tijd weten.
Jij hebt meer vermogen dan ik.
Ik heb meer vermogen, 434, maar ook meer gewicht.
- Jij hebt 434 pk... - Ja.
...ik 375. Hoeveel weegt deze?
Twee ton.
Want de mijne 1,6.
Ja. Interessant.
Een leuk experiment voor de dames en heren.
Na dat besloten te hebben, reden we naar het einde van de startbaan,
zetten wat dragracedingen neer
en bereidden ons voor.
Wat moet ik doen? Sportmodus, ja.
Tractiecontrole maar uit.
Ik sta op handschakeling, maar door mijn unieke modificaties
kan ik geen ander programma kiezen.
Door de unieke vulling van mijn auto met zand
heb ik moeite met de knoppen, maar het gaat.
Momentje. Kijk wie er is.
Terminator 3: Rise of the Machines.
- Net op tijd. - Wat?
- Net op tijd. - Waarvoor?
Dragrace.
Ik kan nu geen dragrace doen.
Zet hem uit.
Nee. Dat is een slechte zet.
Waarom kan hij niet uit?
Omdat hij dan niet meer start.
We stonden net voor de start van een intense dragrace.
Heb je Terminator 3 gezien?
Mensen vragen zich af
wanneer Skynet zelfbewust wordt.
In jouw Aston Martin in Mauritanië.
Zo onverwachts.
Wat als die idioot leert communiceren met andere machines?
- Hij is toch idioot? - Hij is een idioot.
Wat is dat?
Wat doet dat ding hier?
Hoort die bij jou?
- Hoe bedoel je? - Bij wie anders?
Hoelang rijdt hij al?
Sinds hij los is.
Dat was 240 kilometer geleden.
Je hebt hem in de woestijn gelaten.
- Denk je... - Wat gebeurt er?
- Dat was jouw schuld. - Wat?
- Het was jouw skimotor. - Klopt.
- Er zijn geen andere. - Ik kon niet weten
dat hij de tankwagen zou raken 240 km verderop.
- Jij hebt hem losgelaten. - Hij is ontsnapt.
- We moesten ons gedragen. - Ja.
We moeten maar gaan.
- Ja, moeten we. - Ja.
- Behoorlijk snel? - Ja.
Versnelling, werk.
Versnelling, werk nu.
Dit is het moment.
Geen praatjes. Dit is het moment voor schakelen.
James en ik reden stevig door,
en vergrootten de afstand tussen de explosie en ons zo veel mogelijk.
Al snel werden we gebiologeerd
door de pracht van onze omgeving.
Het uitzicht aan beide kanten, vooral die kant,
is spectaculair.
Het lijken sneeuwduinen,
zo wit is het zand.
Het is fantastisch.
Mijn temperatuur is gedaald tot 37.
Ja, ik zit op 38.
Dat is behoorlijk fris.
Uiteindelijk kwamen Jeremy en ik aan in de hoofdstad
waar duidelijk werd dat we er niet zo bekend zijn
als in andere delen van de wereld.
Richard.
Iemand noemde me Richard.
Als die jongeman de echte Richard wilde zien,
moest hij lang wachten,
gezien hoe Hammond en de Terminator samenwerkten.
Kom terug. Werk, eikel.
Kunnen we niet... Het is jouw koppeling.
Mag het onze koppeling zijn?
We delen een koppeling.
De centrale vergrendeling is aan.
Onze deuren zijn op slot.
Vele uren later
bracht Skynet mijn éénversnellingsauto Nouakchott binnen
waar de wifi sterk genoeg was
om het kapotte brein van mijn auto
te verbinden met een laptop.
Goed, 320 kilometer in één versnelling.
DIAGNOSTISCH SYSTEEM ASTON MARTIN
Een laptop. We communiceren in 0 en 1.
De taal die hij begrijpt.
Nu kijk ik waarom hij in paniek is.
Hij maakt zich over veel zorgen.
Passagiersdeurmodule.
Maak je zorgen om de koppeling.
Gps-module. Daarom was ik in Nottingham.
Dit zijn geen mechanische fouten.
Er is niks mis. Hij is gewoon van streek.
Als ik hierop klik...
Dit is de 'geen zorgen'-knop.
Ik ga het doen.
Vergeet dat. Hij wist ze.
Geef me de controle over de auto.
En laat me rijden.
Hopelijk... Ik durf niet te kijken.
Ja. Kijk eens aan.
Dat is heel wat.
Ik denk dat ik versnellingen heb.
NOUAKCHOTT - 1,5 MILJOEN INWONERS
De volgende morgen, toen we door de stad wilden rijden,
kwam het moment van de waarheid.
De versnelling werkt.
Ik heb versnellingen. Hij werkt.
Dus je vecht terug, John Connor.
Jazeker.
We wilden bezienswaardigheden bekijken, maar vrijwel gelijk
werden we afgeleid door de heroïsche genialiteit van de auto's in Mauritanië.
Ja. De ophanging is kapot.
Hij is gecrasht.
Was dat dat geluid?
Een verklaring voor de problemen met deze auto
is dat je niks kunt zien.
Hoelang blijft het een auto?
Zolang hij beweegt, is het een auto.
Op een dag verdwijnt hij gewoon.
Dat was niet goed.
Geen airco.
- Hij blijft rijden. - Moet je zien.
Fantastisch. Hij kan niet stoppen.
- Hij moet de deur dichthouden. - Daar is er nog een.
De voetgangersveiligheidsfunctie is mooi.
Maar hij werkt.
Jij maakt je zorgen om je Aston.
Daarom kan ik toch niet klagen.
- Ik ben net begonnen. - Je moet...
Na deze Mauritanische oorlogspaarden opgenomen te hebben,
wilden we wat gaan drinken in een café.
Meer iets van bruin water.
Hoe zou een keuring er hier uitzien?
Bestaat niet. Mercedes. Moet je zien.
- Ieder paneel meer dan één keer. - Niet maar één keer.
Dat is een levenswerk.
Hoe is jouw auto, John? Wint Skynet nog?
Ik vecht en hij vecht terug.
Vraagt hij al: 'Ben jij Sarah Connor'?
Ik vraag me af of ik bij de Borg kan en hem direct kan bevechten.
Dat is een mooie.
- Moet je zien. - Leuk.
Moet je die zien.
- Heel leuk. - Hij rijdt rustig rond.
Het is geen thee, maar wel lekker.
Zelfs jij vindt dat lekker.
Misschien zit er wat thee in.
- Ik heb liever bier. - Wat?
Ik heb liever bier.
Wat dat betreft, ik ken
een keten van slijterijen in iedere hoofdstad ter wereld.
Zelfs in een drooggelegd land, een islamitisch land zoals dit,
heel drooggelegd, kun je een gin en tonic krijgen
of een lekker glas bier.
- Hoe heet die slijterij? - Je hebt ze overal.
Dat is de Britse ambassade.
Echt?
- Dat is vreemd. - Dat is Brits grondgebied.
Dus kunnen we...
Ze verwelkomen ons vast, jou iets minder,
en dan kunnen we lekker iets drinken.
- Waar is hij? - Drink eerst je thee.
Die wil ik niet.
Op Hammonds aandringen vond ik het nummer van de ambassade,
regelde een afspraak en gingen we gelijk op weg.
Dit is het leukste aan deze baan.
Een stad zoals deze leren kennen.
De spanning van zo'n stad ervaren.
Gordon Bennett.
Hammond heeft een ongeluk.
Hij ramt tegen mijn Aston op.
Iemand is tegen zijn ongerepte DB9 aangereden.
Je moet voorzichtiger rijden.
Het is niet mijn schuld. Hij reed door.
We hebben een winnaar, dames en heren.
Geen idee wat het is of was.
Ik weet echt niet wat het was.
Geen idee. Iets van een stationwagon.
Dat is het einde van auto's spotten.
Dat is niet te overtreffen.
Na een aantal botsvrije kilometers kwamen we bij de Britse ambassade.
Hier is het, jongens. Hier is onze club.
Spreek je ze aan als 'Uwe Ambassadeurschap' of zo?
Ja 'Uwe Hooggeplaatst-wezen-heid'.
Of 'huurbaas'?
Jenever.
Luister.
Het is beleefd als iemand te drinken aanbiedt
om nee te zeggen. Dan vragen ze: 'Zeker weten?'
Dan zeg je: 'Nou, nee', kijkt naar je horloge
en 'Goed, eentje dan.'
Je zegt niet gelijk 'ja'.
'Wil je een gin en tonic?' 'Ja.' Niet doen.
- Dat is beleefd. - Precies.
Ik kan alleen aan jenever denken.
GASTENBOEK
Is dat niet leuk?
Dat doen alleen Britten.
Er is een grasveld.
Waar is de bar? Daar is er een. Kijk er niet naar.
- Hé. - Goedemorgen.
Goedemorgen. Hoe gaat het? Colin Wells.
Aangenaam.
U bent mooi aangekleed.
Hij heeft met de Terminator gevochten.
Maar met succes.
- Kom binnen. - Dank je.
- Hoe gaat het? - Best wel goed.
Voor ons beiden...
Het verbaasde ons dat we naar Mauritanië moesten.
We zijn goed bereisd,
maar wij allen... Hij dacht dat het niet bestond.
Hij dacht dat C.S. Lewis het had uitgevonden.
Hoe reageerde u op deze plaatsing?
Ik was blij.
- Ik wilde hierheen. - Echt?
Ik wilde hier echt heen.
Wist u waar het was?
Ja. Veel mensen dachten dat ik naar Mauritius ging
- toen ik Mauritanië zie. - Precies.
'Ja, ik mag naar Mauritius. Mauritanië?'
Ik moet jullie wat te drinken aanbieden.
- Mijn excuses. - Ja, graag.
Willen jullie wat drinken? We hebben een mooie selectie thee,
als dat... Klinkt dat goed?
Ik heb English Breakfast, Ceylon.
- Thee, ja. - Ja, lekker.
Dan zal ik die bestellen.
- Excuseer me even. - Dank je. Heel vriendelijk.
- Kijk wat er gebeurd is. - Jouw schuld.
- Hoezo? - Je hebt het verkeerd aangepakt.
Dit is Brits grondgebied.
Heb je gekeken of hij drinkt?
Een ambassadeur drinkt natuurlijk.
Heb je hem gezien?
Dat is niet iemand die tonic drinkt.
- Hadden we gezegd... - Mogen we wat drinken?
'Lekker, maar mag ik een echt drankje?'
Onze manieren hebben ons in de problemen gebracht.
Mag ik vragen, nu we alleen zijn,
omdat jij een Jag rijdt: welk schilderij neem je mee?
Dit zijn mooie.
- Waar ga je heen? - Jongens.
Ik heb dit verpest.
Dat is zijn Ferrero Rocher.
- Stommeling. - Dat is...
Dat is niet echt...
Deze mensen zijn goed opgeleid.
Ze zijn netjes en cool, en jij gooit
- zijn Ferrero Rocher om. - Snel, voor hij terug is.
Leg ze op de juiste volgorde.
- Niet lachen. - Daar heb je op getrapt.
Dat heb ik niet.
- Ze zijn lekker. - Iemand wel.
Goed. Ga snel zitten.
Het duurde even.
Dat is een mooie pot.
Ja, dit is ons officiële servies.
Dat wilde ik net, een kopje thee.
- Verfrissend, toch? - Ja.
Heel erg bedankt.
Na een beleefde pot of twee
excuseerden we ons en gingen verder met onze rondrit door de stad.
Een andere versnelling. Kom op, nou.
Kom op, nou.
Nog een versnelling.
Al snel zagen we iets intrigerends.
Wat gebeurt er hier?
Dat is een brede weg.
Ik weet wat dit is.
Ze hadden een vliegveld naast de stad gebouwd
en toen de stad groeide, werd het vliegveld opgeslokt.
Zo hielden ze een landingsbaan over midden door de hoofdstad.
- Ja, daar is meer stad. - Ja.
- Dit is niet de rand. Hij ligt erin. - Nee.
Is dit geen geweldige kans
om eindelijk die dragrace te houden?
- Ja. - Landingsbanen zijn voor dragraces.
- En hij... - Hij is gemaakt.
Je kunt meedoen.
Ik heb de duivelse macht nog niet helemaal verslagen,
maar ik doe mee.
Omdat de landingsbaan zo leeg was als de meeste verlaten landingsbanen,
besloten we dat het kon.
Goed, sportmodus, tractiecontrole uit,
versnelling gebruiken, zonnebril op, ramen omhoog. Bereid.
Hij neemt de sportmodus weg.
Mijn sportknop? Die mag ik niet gebruiken.
Toch weer. Dank u, meester.
V6, V8, V12.
Welke zou het snelst zijn?
Goede start van de Jag.
Mijn auto is snel.
Eén versnelling, twee versnellingen. Hij werkt.
Momentje.
Dat is verkeer.
Er is verkeer op de landingsbaan. Ik moet...
Maniak.
Wat in...
Lieve god.
Ik had die bijna geraakt.
Jezusmina.
Dat was mijn vreemdste dragrace ooit.
Dit is toch geen lege landingsbaan?
Het is geen landingsbaan meer. Het is nu een weg.
Dat doen we niet meer.
Bedankt dat ik de remmen mocht gebruiken.
Ik ben heel dankbaar en ik waardeer het.
De volgende morgen stonden we vroeg op,
omdat we uit Nouakchott weg moesten.
Die vrachtwagens vol zand. Aan wie verkopen ze dat?
Ze hebben mooi zand te koop hier.
Ze hebben er hopen van.
Als je het andere zand niks vond, heb je hier wat.
Een markt met veel concurrentie, zand.
Waarom verkopen ze zand?
Loop letterlijk tien meter.
We verlieten de hoofdstad op weg naar Senegal.
NOUAKCHOTT - MAURITANIË DAKAR - SENEGAL
En na enkele uren merkten we
een verandering in de omgeving op.
Ik zeg niet weelderig,
maar minder kaal dan we tot nu toe gezien hebben, dat zeker.
We komen aan de rand van de Sahara.
Wat zijn dat rechts? Koeien?
Veel koeien. Een kudde. Hier wordt geboerd.
Moet je zien.
Daarin zie ik dat we door de Sahara heen zijn.
Hallo, koeien. Moet je jullie zien.
Gras. Ik rij voor het eerst over gras
in wat 500 jaar lijkt.
We zoeken een grensovergang naar Senegal.
Er moet een controlepost zijn. Dan kunnen we naar binnen.
We bleven maar rijden over de eindeloze paden,
maar zelfs na een uur
hadden we niks gezien wat officieel leek.
Waar is die rotgrens?
Ik had een hek en een controlepost verwacht.
Paspoort en zo. Zeker.
Eindelijk had onze zoektocht succes.
Die moet een grensstadje zijn.
Ik heb een slecht gevoel.
Houston,
we hebben een probleem.
Ik vermoed dat dat de grens is.
Er ligt een enorme rivier in de weg.
De grens is rivierachtiger dan ik gedacht had.
- Ik dacht aan een hek. - Ik ook.
Dat geeft niet.
- Er is een brug. - Ik pak de telefoon.
'Bruggen in de buurt?'
Er is een weg.
Wij zijn geweldig.
Een oud stadje hier.
- Geen brug. - Geen brug.
Hoe kom je dan...
Gaat niemand ooit per auto?
Ik volg de rivier al 160 kilometer
en nog steeds geen brug.
Daarom gebruiken ze rivieren als grens.
Kunnen onze auto's op... Nee.
- Daarop? - Dat...
Ik dacht aan twee van die boten.
Maar boten die... Momentje.
Wat als we een boot bouwen?
- Van stof of zand? - Ik bedoel geen ark.
Gewoon iets als...
Wat hebben we hier? Twee, vier, zes, bijna zes ton aan auto's.
Het hoeft geen boot te zijn, een vlot.
Wat zie je hier veel?
Overal waar je staat?
Wat heb ik de hele tijd gezien?
- Stof. - Zand.
- Geiten. - Kamelen.
Dat is alles.
- Nog één ding. - Zand en kamelen.
In grote aantallen.
- Plastic flessen. - Ja.
- Platte, plastic flessen. - Ja, maar veel.
We hebben toevallig over deze heen gereden.
Verzamel alle plastic flessen.
Ja, een, twee, drie, vier.
Daar liggen ze. Overal.
Dat is een goed punt.
We bouwen... Wat ze doen met... Kijk, netten.
- Jij denkt aan een visnet. - Ja.
Vullen met plastic flessen.
- Dat kan drijven. - Ja.
- Dan een auto erop. - Ja.
Ik denk niet dat het drijft.
- Wel met genoeg flessen. - Precies.
- Drijfvermogen, dat is natuurkunde. - Heel voorspelbaar.
Zoals de zwaartekracht.
- Drijfvermogen. - Ja.
- Volgens Archimedes... - Wiskunde.
Waarom verdrinken mensen dan?
- Dan weten we al lang. - Ja.
Dat geldt nog steeds.
En we ruimen op.
- Dat vind ik ook. - Dat klopt.
We laten het beter achter.
Zullen we dan de muziek inzetten?
Zet de muziek in.
Dat kan handig zijn.
Perfect.
Ik moet gaan liggen.
Nee, goed? Ik heb geen interesse.
Na duizenden pond aan licentierechten voor de A-teammuziek
was ons vlot eindelijk klaar.
Om te kijken of het werkte, besloten we
het busje eerst te sturen.
- Er is een menigte. - Ja.
Ze verwachten dat we verdrinken.
- Dan stellen we ze teleur. - Ja.
- Clarkson. - Wat?
- Recht achteruit. Kan dat? - Ja, recht achteruit.
- Goed. - Dit is toch mijn idee?
- Ja. - Ik ben de kapitein.
- Taken. - Ja.
Er zijn er drie. Ik het busje.
Ik rijd het er aan de andere kant af. James staat daar.
Als we er zijn,
- leid je ons de oever op. - Goed.
Jij bestuurt de motor.
Maar ik wil duidelijk maken
- dat ik denk dat dit niet werkt. - Wel.
Nee, luister. Echt.
Ik wil geen gerotzooi,
want er is een ziekte. Een parasiet eigenlijk.
Schistosomiasis.
We zetten dat op het scherm, zodat je kunt googelen.
Want ik verzin het niet.
In de Senegal, dat is dit toch? Een parasiet.
Als je in het water gaat, hecht hij zich aan je huid,
vreet zich door je vlees, komt in je bloed,
gaat naar je lever en ingewanden
en legt daar eieren.
Wat er ook gebeurt, spring er niet in.
We varen erover.
Het is niet ver.
De motor gaat aan.
HMS Shit vaart.
Omdat ze wat wilden zien kapseizen,
duwden de bewoners ons op weg.
- O, ja. - Ja. We gaan.
Kun je ons daar omdraaien?
Oké, kapitein.
Vreemd om Richard Hammond 'kapitein' te noemen.
Ik doe wat hij zegt, want dan is het mijn schuld niet.
Hij gaat langzaam.
Langzaam en zeker is goed.
- Rustig aan. - Draai hem, dat is beter.
Ik mis een stoel.
De voorkant draait.
- De voorkant is... - O, shit.
- Wil je dat ik... - Start hem.
Ik probeer de motor, jongens.
- We missen... - Wat?
Niks. Geen paniek.
Wat missen we?
Sommige flessen zijn los.
Het drijfvermogen is... We zinken al.
- Toch wel. - Iedereen aan deze kant,
- zo ver mogelijk. - Jezus.
Wiens werk is dat?
Hij zinkt echt.
- De motor start. - Mooi. Ga naar de kant.
Ik probeer terug te gaan.
Je hebt gelijk. Hier leren we van.
- Hoe ziet de andere kant eruit? - Zinkend.
Het komt goed, denk ik.
- Hij stopt weer. - O, Jezus.
- Zinkt dat... - Hij zinkt nog sneller.
Verlaat het schip maar.
Kun je me een waterfles geven.
- James. - Geef me een waterfles.
Dat werkte niet.
- Volgens mij niet. - Ik ben de kapitein. Vergeet het.
- Jij bent de kapitein. - Sorry.
Dank je. Ik zit er nog op.
Hij valt helemaal om. Je moet eraf.
Vreten.
Ze vreten naar binnen.
Ik ben John Hurt.
Hij is gezonken.
- Is hij weg? - Ja.
- Weg. - Je meent het.
Ik ben in orde.
- Vanaf hier kun je lopen. - Je kunt lopen vanaf hier.
Dat zeg je...
Blijf bewegen of je zinkt in de modder weg.
- Is er zoveel poep? - Ja, allemaal poep.
En ik heb veel...
- Ingeslikt? - ...ingeslikt.
- Oké. - Mag jij doen.
Je moet antibiotica krijgen.
Een dikke naald vol.
Mag ik nog wat zeggen?
We zijn ons busje kwijt.
Dat is slecht,
maar we hebben genoeg materiaal voor de auto's.
Het is nog niet verloren.
- Wat bedoelt hij? - Er zaten fouten
in die poging.
- Ja. - Nu kunnen we het beter doen.
Als je opgedroogd bent,
zit er maar één ding op.
De muziek inzetten.
- Wat? - Ik bedoel...
- We zijn er nog niet. - We moeten oversteken.
Je voelt je rot.
- Ik ook. - En ik.
- Je bent 63 en zit vol kevers. - Ja, in mijn organen.
En je zult een week diarree hebben.
- Maar daar is een bar. - Ja.
- Hier niet. - Ja.
- Daar zitten we in een bar. - Ja.
- Dus zet de muziek in. - Ja.
Zet de muziek in.
SCHIJTDOOS
De volgende dag waren we klaar voor grensovergang 2.0.
We hadden wat probleempjes.
De voorkant van de auto moet uit het water blijven.
Maar de achterwielen moeten in het water,
want daar zitten schoepen aan
die ons voor- of achteruit bewegen.
Sturen?
Er is een roer,
aan een soort van hendel
bij de zijspiegel.
Dat werkt niet.
James en Richard denken van wel, ik niet.
Dit is briljant.
Denk je dat dit zal werken?
Jeremy vraagt of je denkt dat het werkt.
- James May. - Wat?
Denk je dat dit werkt?
Hij is zo oud.
Denk je dat dit werkt?
Ik probeer het. Ik ga in de versnelling.
Omdat ze een herhaling van gisteren wilden zien,
wilden de inwoners ons nog liever op weg helpen.
Roer inzetten.
Raak het stuur niet aan. Dat doet niks.
Wat ik zie, zijn jij en de DB9 op een...
Doe dat niet, egoïst.
Onze aankomstplek aan de Senegalese kant
was een smal strand 400 meter verderop.
MAURITANIË - 400M - SENEGAL
Ik maak een perfecte bocht
richting het strand, rijd erop, toon mijn paspoort, Senegal, bier.
Maar we ontdekten dat Jeremy eens gelijk had.
Het sturen werkte niet.
Ik kan niet naar links, alleen rechts.
Zelfs vol naar rechts, ga ik links.
De mijne wil niet rechts.
Alleen naar links.
Ik wil graag zeggen, dames en heren,
dat ik aan de andere kant kom, maar nee.
Ik ben terug bij het begin.
Kom op, rotding.
Help. Ik zit in het riet.
Mayday. Verdorie.
Vol achteruit.
Nee, jij...
Hebben we trapbootjes gebouwd?
Ja, maar met grote merknamen achterop.
Het daarop volgende uur voeren we rond en kwamen overal,
behalve op het strand dat we wilden.
Ik drijf zijwaarts weg in de verkeerde richting.
Ik heb twee enorme U-bochten gemaakt.
De inwoners denken dat we gestoord zijn.
Hij brengt me terug.
Ik wil niet terug.
Weet iemand wat daar is, want daar ga ik heen?
De zee.
Ik zit in een hoek tussen twee muren.
Draai, rotding.
Leuk zoals ze de was blijft doen. Alsof dit normaal is.
Bots niet steeds tegen me aan.
Ik zit weer in het riet.
Is iemand al de goede kant opgegaan?
Weer uit het riet bevrijd,
ontdekte ik iets belangrijks over het sturen.
Als je heel langzaam gaat, echt heel langzaam,
kun je naar rechts, als je sneller gaat, naar links.
Met de inzet van mijn ontdekking
gingen we al snel de goede kant op.
Ik doe het. Ik ga naar de oever.
Rijden.
Ik ruik bier.
Zo intelligent als ik ben, wist ik dat ik met een krachtexplosie op de kant kwam.
Dus deed ik het dak omhoog als bescherming tegen de parasieten.
Goed gedaan.
Ik ben er echt bijna.
Ga alsjeblieft eens naar links.
Ik ben op de oever.
Onze voorwielen zijn in Senegal. Telt dat?
We zijn zeker in Senegal. Ja, we zijn er.
Er wacht nog wat werk
om dit weer landmachines te maken,
maar eerst moeten we iets belangrijkers doen.
Jullie zijn anders dan ik.
Als ik dat zie, denk ik:
wat een uitvinding.
Ernaar kijken en ervan genieten,
is net zo plezierig als het drinken.
Moet je de condens op het glas zien, de bubbels.
Geniet van de verwachting.
In mijn gedachten is dat net zo lekker.
Visueel is dit een goede ervaring. Door de mond, vervelend.
Is het vervelend?
Schoonheid zien, onzin horen.
Natuurlijk wilden we er meer dan een.
Dus toen Hammond aan ronde twee begon,
sloop ik naar zijn auto voor wat Terminatorongein.
Als ik mijn telefoon met deze luidspreker verbind
en die in Hammonds auto verberg,
kan ik boodschappen afspelen
en denkt hij dat zijn auto tegen hem praat.
De volgende morgen kwamen we bij elkaar om verder te reizen.
Goed.
Stap uit.
Wat was dat?
Mijn auto zegt dat ik uit moet stappen.
- Nee. - Ik moest uitstappen.
Ik zou je uit laten stappen, maar...
Stap uit.
- Hoor je dat? - Dat heb ik gehoord.
Is dat niet vreemd?
- Heb je in de computer gezeten? - Ja.
- Dat is er mis. - Ik was heel intiem ermee.
Maar goed, rijden.
Ik wist het.
Kleuter.
Senegal. Wat een welkom.
We waren nog 160 eenvoudige kilometers verwijderd van de finish in Dakar.
En nu onze epische reis bijna ten einde was,
leek het een goed moment om terug te kijken op de machines
die ons hier gebracht hadden.
We vroegen aan het begin
of het mogelijk was om
een rally-Dakar-woestijnauto te bouwen
voor minder geld dan een Lamborghini Huracán Sterrato.
Het antwoord is ja.
Gewoon ja.
Ik ben echt verbluft door deze auto.
Hij maaide zich door de rotsen,
overbrugde rivieren en stoof door duinen.
En in tegenstelling tot de door de duivel bezeten Aston
en de Maserati, die onderhuids op instorten staat,
is bij deze niks misgegaan.
Ik was dol op de auto's waar ik eerder in heb gereden,
maar niet zo dol als op deze.
Ik zal hem erg missen als ik in Dakar aankom.
Echt missen.
Als ik aan het begin gezegd had dat ik een exotische wagen
van een kleine, Italiaanse fabrikant, zou aanpassen
en ermee door de woestijn zou rijden,
zou jij zeggen: 'Echt niet.'
Maar we zijn er.
Op weg naar Dakar,
de finish van de meest dramatische en zware race ter wereld.
En vergeet niet dat de mijne de mooiste van de drie auto's is.
En de mijne is de enige die er mooier uitziet dan standaard.
Ik heb het origineel verbeterd.
Winnaar.
Je verwacht vast dat ik moeite heb een overtuigend argument te geven
dat ik mijn Aston Martin DB9 Volante heb verbeterd
door er een rallyauto van te maken, maar wacht even.
Had ik het niet gedaan, dan was deze auto, onveranderd,
gewoon in Peterborough gebleven
om te forensen tussen de buitenstad
en een middelgroot bedrijventerrein.
En soms in het weekend een golfclub.
Hij zou blijven glimmen, maar verworden tot
een licht gedateerd,
wegkwijnend voorbeeld van een eens geweldige grand tourer.
Door te doen wat ik gedaan heb,
heb ik hem hier iets ongelooflijks laten doen.
Die ervaringen staan nu geschreven
in de deuken, krassen en scheuren.
Het zijn zijn levenslijntjes, de lachrimpels.
Dat vind ik mooi.
Ik heb hem speciaal gemaakt. Dat was hij niet.
We kwamen aan de kust in het mooie stadje Saint-Louis
en reden naar het zuiden, parallel aan de Atlantische Oceaan.
Wat me een idee gaf.
Waarom gaan we niet naar Dakar over het strand zoals vroeger?
De rally eindigde op het strand.
Natuurlijk hadden mijn collega's geen bezwaar.
Dus gingen we het strand op voor de laatste 110 kilometer,
net zoals de racers voor ons gedaan hebben.
Compressor aan.
Moet je zien.
Parijs-Dakar. Dit is de finish.
Dit is waarom
mensen het lijden hebben verdragen van de Parijs-Dakar.
Hier hebben ze het voor gedaan.
Ik trek op naast Richard 'de Hamster' Hammond.
Moet je zien. Dit is een poster.
Dank je.
Ik heb nog nooit zoveel lol gehad.
Wat een prachtige dag.
Tekstbericht van Mr Wilman.
'Voor je Dakar inrijdt, moet je het nieuws zien.'
Echt?
BBC News.
Klimaatverandering, klimaatverandering,
klimaatverandering.
Overstroming, klimaatverandering.
Probeer Twitter.
Wacht eens. Waarom ben je gestopt?
Waarom stop je?
Wilman zei kijk naar het nieuws.
Dat is Dakar.
Er zijn grote opstanden.
Het is beginnen.
Wat is dat nu weer?
Geen idee. Iets politieks...
- Er is veel... - Ja, best veel.
- Brandende bussen. - O, god.
- Heb je dit gezien? - Nee.
Dakar.
Het is begonnen. Er zijn vuurgevechten.
- En er staat een bus in brand. - Ja.
Goed.
Daar kun je niet zo heen.
Dat weet ik. Niemand kan erheen.
- We moeten... - Ik wist dat ze wilden protesteren,
maar over drie of vier dagen,
over de oppositie, maar ze zijn eerder begonnen.
- Dat is nu. - Of dit is iets anders.
Of ze beginnen net, dan wordt het nog erger.
Wacht eens. Onze terugvlucht is vanuit Dakar.
Klopt.
Dat is geen optie.
- Saint-Louis is gesloten. - Wat?
- Het vliegveld is dicht? - Dicht?
Gesloten. Renovatie. Heb ik gecontroleerd.
Dan moeten we terugrijden naar Nouakchott.
- Is dat de enige optie? - Ik ga niet naar Dakar.
Kom op, dat wordt leuk.
Het is een heen-en-terugrally. Goed dan.
Dat betekent één ding.
Het traditionele einde.
En met die grote teleurstelling,
moeten we stoppen.
Bedankt voor het kijken.
Ondertiteld door: Robert de Ridder
Creatief Supervisor Xander Purcell