We zitten op een veerboot op de Baltische Zee,
net voor de kust van Polen.
En de reden dat we hier zijn, is dat we een reis gaan maken
waar nog niemand aan gedacht heeft.
En de reden dat we iets doen
waar nog niemand aan gedacht heeft, is
dat het momenteel lastig is
om een reis te maken waar iemand al aan gedacht heeft.
Als je denkt aan waar we al geweest zijn,
plekken die destijds stabiel waren
en nu niet meer.
Mozambique, Syrië, Irak,
Myanmar, Oekraïne, Rusland.
Daar kunnen we niet meer heen.
Of om andere redenen, Argentinië.
-Nee. -Of Turkije.
Waarom niet Turkije?
Dat is verboden.
-Wat? -Ja.
Maar niet alleen waar we geweest zijn,
zijn er problemen.
Nee, zeker weten.
Voor dit programma wilden we door de Sahara rijden.
Kan niet. Te veel terrorisme.
Toen zeiden we:
'We volgen het spoor
'van Lawrence of Arabia door de Sinaï.'
Kan niet, te veel terrorisme.
We wilden van Bangladesh naar Mount Everest.
Kan niet.
Waarom niet?
-Je moet door India. -Is dat een probleem?
-Daar mag ik niet in. -Dat klopt.
Maar door al die problemen
zitten we op een veerboot op de Baltische Zee.
Omdat we een autoreis van 2300 kilometer maken
van... Ik haal de kaart erbij.
Van Gdańsk, hier aan de Baltische Zee.
En dan helemaal naar onder, naar Bled in Slovenië.
Dat is uniek.
Gdańsk naar Bled.
En omdat we iets doen wat nog niemand gedaan heeft,
had Mr Wilman een idee:
We moeten het in auto's doen
waar nog niemand een autoreis mee gemaakt heeft.
En wat dat betreft ben ik de winnaar.
Echt niet.
THE GRAND TOUR PRESENTEERT
Ik vertrok als eerste van de veerboot
in dit.
Een pick-up met een vouwdak.
Ja, ik weet het.
Een pick-upcabriolet klinkt een beetje als een kogelvrije badhanddoek.
Waarom combineer je zoiets?
Maar daar gaat het om.
Uniek.
Nog nooit gedaan.
Toen kwam Cruella de Vil.
Wat?
Dit is de meest ongeschikte auto voor een autoreis ooit.
Ik stel u de Mitsuoka Le-Seyde voor.
Het ongeschiktste ooit gemaakt.
Dat vind jij.
Hij is juist geniaal.
Wat meneer Mitsuoka gedaan heeft, was
de motor nemen van een Nissan Silvia uit de jaren 90,
een doodgewone Japanse sedan,
evenals de versnellingsbak en het interieur.
Liet alles op zijn plek en maakte er een flamboyante carrosserie omheen.
Meneer Mitsuoka heeft lsd geslikt en dit is het resultaat.
Om te beginnen...
-Ja. -Wielen.
Ja.
Achter verbergen ze zich en voor...
Je stuurt een auto voor je.
-Ja. -Kijk dan.
Dat is inderdaad een aanpassing.
Die wielen zitten een meter van waar ze moeten zijn.
Ja.
En andere dingen. Die toeters daar.
-Moet je zien. Wil je ze horen? -Werken ze?
Zeer zeker.
-Liever niet. -Klaar?
Dat lijkt op een trein.
-Klaar? -Ja.
Was dat het?
Hoeveel heeft hij er gemaakt?
-Honderden. -Veel te veel.
Ik denk zo'n 500.
Dit moest op een Mercedes SSK lijken.
Dat is helemaal niet zo.
Deze lijkt daar nog meer op.
-Vind ik niet. -Dat schip lijkt er nog meer op.
-Deze zijn gewoon geweldig. -Niet.
Kunnen we naar jouw auto?
Echt helemaal geweldig.
-Ik hou van... -Het is een SSR.
Inderdaad.
Daar heb ik nog nooit in gereden. Niemand nog.
Nee, niemand.
Het idee was een cabriolet, tweezits pick-up.
-Ja. -Elektrisch dak.
-Het dak gaat... -Daarin. Ja.
Dus het is geen goede pick-up.
Niet goed als pick-up,
maar heel slecht als sportieve cabriolet.
Ja. Zwaar?
Zeker, zo'n twee ton.
-Hij is... -Ja.
Echt heel lelijk, toch.
Prachtig. Ik ben er dol op.
Toen speculeerden we over wat James zou hebben.
Hij wil niet langzaam genoemd worden.
Ik denk dat hij iets snels neemt.
Zoiets als...
Lamborghini LP 550 Balboni Special, tweewielaandrijving,
-maar racegeschikt. -Ja.
Precies.
HAVEN GDAŃSK
We hadden het helemaal mis.
Ik heb geen idee wat dat is.
-Hoe ver weg is hij? -Goede vraag.
Wat is het?
-Ik weet het echt niet. -Geen idee.
Kom je net uit het circus?
Wat is dat?
-Er staat 'Crosley' op... -Aanschouw...
Sorry hiervoor,
maar het gaat regenen.
Ik doe het dak erop zoals bij een MX-5, momentje.
Dat kun je rijdend doen.
Het is een Crosley CC-cabriolet uit 1947.
Ik vertel de geschiedenis.
-Echt fascinerend. -Moest wel.
In de jaren 30
was er een Amerikaan, Powel Crosley, Jr.
Hij had zijn fortuin met witgoed verdiend.
Hij was de eerste met een koelkast met planken in de deur.
Dat nemen we nu voor lief.
Hij keek rond, zag dat
iedereen in Amerika in enorme auto's reed
en vond dat belachelijk.
Hij besloot kleine auto's te gaan maken.
Hij zei:
'Voor een rivier heb je geen slagschip nodig.'
CROSLEY - EEN MOOIE AUTO
Hij wilde zijn auto's verkopen
in zijn winkels met witgoed
en daarom is hij maar 1,2 m breed.
Hij moet door een winkeldeur passen.
Dat is goed bedacht door Mr Crosley.
Hij was een genie.
Maar ik heb zelf
langere, mooiere snotballetjes gemaakt.
Wat heeft hij voor motor?
Een vier cilinder, 724cc motor
met...
26,5 paardenkracht.
-Zesentwintig... -Momentje.
-Hoe oud is hij? -1947.
Dus in de zeventig.
We moeten aannemen dat de meeste... Twaalf?
-Veertien, maximaal. -Veertien?
Veel van die paarden zijn dood.
Heb je
gehoord 'autoreis van 2300 km'?
En met geluk heb jij 14 pk.
Wat heb je betaald?
Daar zit een verhaal achter.
Het was op een bekende autoveilingsite.
Hij zou die avond eindigen
met een bod van £400.
Ik heb £450 geboden.
Toen heb ik wijn gehaald.
En toen ik terug was, was het iets hoger geworden.
En het was...
-Wat heb je betaald? -£11.000.
Elfduizend daarvoor?
Ik was dronken.
Als je...
Eigenlijk een goed punt.
Wacht eens, mijn hele Mitsuoka Le-Seyde
kostte maar £11.500.
-Dat is een echte auto. -Nee.
Jij hebt 11,5 mille betaald voor een Nissan.
-En hoe duur was deze? -Inderdaad.
Precies wat ik bedoel.
Hoeveel?
Hij kostte £18.500.
Wat?
Ik heb er altijd een gewild.
-Het is een cabriolet-pick-up. -Weet ik.
Verkeersdrempel op de catwalk.
Helemaal nutteloos.
-Dat is... -Kom, laten we...
Denk je dat...
Dat denk ik, ja.
Mr Wilman is grappig.
Dat is een back-upauto.
Eerlijk gezegd, is die nog ongeschikter dan onze.
Die is ontworpen voor de kwart mijl.
Dat is toch een hotrod?
TIETEN EN BIER
-Kijk wat er staat. -Nee, kijk.
Dat...
Dat is toch een voorteken? Dat is het einde.
Wil je in een auto rijden met 'tieten en bier' erop?
Ik zeker niet.
We bidden tot God dat onze auto's ons niet in de steek laten
en rijden de haven uit om onze enorme reis te beginnen.
Goed.
De 2300 kilometer lange reis van Gdańsk naar Bled begint nu.
Ik heb een crash gehad.
We zijn pas zes meter onderweg.
In Scandinavië
-had je pas na een dag een ongeluk. -Klopt.
Wacht eens.
Is dat een stuk van je auto?
Dat is niet van de auto.
Ja.
Wat is dit?
Je hebt zijn barrière gebroken.
Gebroken.
Hij heeft de politie gebeld.
Natuurlijk wilden we weg voor de popo kwam.
Hij is heet.
Maar eerst
moest James zo nodig zijn ruitenwissers aanzetten.
Klaar?
En die?
Een bas- en een snaredrum.
Nu James kon zien waar hij reed, verlieten we
de op een na grootste haven van de Baltische Zee
op weg naar Gdańsk zelf.
Dat staat wereldwijd bekend als
de geboorteplaats van Lech Wałęsa's Solidariteit.
Een beweging die hielp het communisme omver te werpen
en de Koude Oorlog beëindigen.
Hier gebeurden dingen die doorklonken in de hele communistische wereld
en vooral Oost-Europa.
Na de beelden uit die periode gezien te hebben,
namen we aan dat het stadscentrum in zwart-wit was,
een beetje zoals Hull.
Maar toen we aankwamen, scheen het zonnetje.
Het was helemaal niet zo.
Dit is geweldig.
Dit is een heel mooie stad.
Goedemorgen.
Moet je zien.
Als ik een Nissan Silvia had, zou niemand me opmerken.
Maar omdat er stukken van Liberaces badkamer op zitten,
neemt iedereen foto's en is blij.
Mensen lachen en kijken.
We brengen duidelijk vreugde.
Dat is zo.
Maar als de kermis in de stad komt, zeur je toch niet?
Ze stelen fietsen,
maar verder is het goed nieuws, vrolijk.
Na onze collega door een heel nauw gat geholpen te hebben...
Het gaat wel.
Het gaat. Overdrijf niet.
Heel grappig. Ga zo door.
-Ja. -Kom op. Je redt het.
Het is gelukt. Goed gedaan.
...reden we de stad uit,
de snelweg op.
Dat is het vastberaden geluid van een 4-cilinder Nissan.
En het nog vastberadener geluid
van een 75-jarige Crosley.
Jezusmina, dat is verschrikkelijk.
James May, ga je voluit?
Ja, 61 kilometer per uur.
O, god.
63.
Ik heb een enorme vrachtwagen achter me.
Nee.
Jezusmina.
Hij viel zowat om.
Omdat onze collega duidelijk in gevaar was,
besloten we hem achter te laten.
Dag, James.
Goed, 2300 km te gaan door vier landen.
POLEN - SLOWAKIJE - HONGARIJE - SLOVENIË
We gaan achter wat het IJzeren Gordijn was.
En wat weer het IJzeren Gordijn kan zijn als we klaar zijn.
Onze eerste stop was een racebaan
enkele honderden kilometers verderop, bij de stad Poznań.
Dus hadden we genoeg tijd om over onze auto's te discussiëren.
Vraag tijdens het kruisen.
Dat ding moet toch op de Mercedes SSK lijken?
Ja.
Was ene Herr A. Hitler geen fan van de Mercedes SSK?
Nee, want de SSK was uit vroeg jaren 30 toen Hitler korporaal was.
Korporaals konden geen SSK veroorloven.
Daarom kon hij wel fan zijn.
Je rijdt in een plastic, weinig overtuigende
replica van een auto die Hitler leuk vond.
Nee.
Dat is niet zo.
Kun je je voorstellen hoe het in de Crosley is?
Eigenlijk niet.
Schrap zetten voor slipstream.
Dit is waanzin.
724 cc.
Hoe is hij op dat idee gekomen?
Wat was er mis met, geen idee, één liter?
Jeetje.
Kilometers verderop waren wij van de snelweg af
en reden door wat de reisgidsen beschrijven
als Polens op een na grootste bos.
Moet je denken, Hammond, in één dag hebben we Gdańsk gezien,
de op een na drukste haven aan de Baltische Zee.
En nu rijden we door Polens op een na grootste bos.
Geweldig. En ik ben dol op een na grootste of beste.
Beste is makkelijk, je maakt het gewoon groter of beter,
maar bij op een na, moet je tussen twee blijven.
Dat vereist precisie.
Na eindelijk uit de bomen te zijn,
kwamen we bij de racebaan van Poznań.
Mr Wilman heeft ons aangemeld voor een lokale racewedstrijd.
Dat is geweldig, want wij zijn eigenlijk ambassadeurs.
Een culturele uitwisseling.
Zonder cultuur of iets om uit te wisselen.
Het was een indrukwekkende racebaan met alle moderne snufjes.
FILTERS - VUILNIS
Maar de mooiste verrassing wachtte in de pits.
Ik weet wat dit zijn.
-Het zijn raceauto's. -Dat is Formule Easter.
-Alleen achter het IJzeren Gordijn. -Weet je nog... Precies.
Dit is het Sovjetantwoord op de Formule 1.
In de jaren 70 en 80,
toen het IJzeren Gordijn stevig hing,
raceten Formule Easter-teams uit Sovjetbloklanden
tegen elkaar
met veel passie en moed, maar weinig middelen.
De kracht kwam uit opgevoerde 1,3-liter Ladamotoren.
De ophanging uit Oost-Duitse minibusjes.
De stuurophanging kwam uit Trabants
en de banden moesten een heel seizoen mee.
Een Pools team zat zo krap dat autosportfan en mede-Pool
paus Johannes Paulus II hun helmen moest kopen.
Maar ondanks deze doe-het-zelfhandicap
was Formule Easter een spannende afleiding
voor mensen die de hele week voor brood in de rij stonden.
Ik heb die auto's altijd willen zien.
-Ik heb over ze gehoord en gelezen. -Ja.
Ze hadden alleen een wazige foto uit 1968.
Een Europese racebaan en een Europese raceauto.
Een beetje zoals dit.
-'Zo een wil ik er.' -'Wil je er een?
'Ik heb alleen een Lada.'
Geweldig wat menselijk vernuft kan.
Doorzettingsvermogen.
Ik weet wat ze met de schoenen deden.
-Ken je boksschoenen? -Ja.
Die droegen ze.
-Ze lijken op raceschoenen. -Ja.
-Het zijn mooie autootjes. -Heel mooi.
-Dat. Dit... -Dat is geweldig.
-En veilig. -En...
Kijk hoe deze voorruit vastzit.
-Stevig vastgetaped. -Dit is authentiek.
Dat komt niet los.
Tenzij het regent, dan komt het los.
Ondertussen,
kilometers terug,
reed ik ook in Polens op een na grootste bos
na de verschrikkelijke snelweg achter me gelaten te hebben.
Dit is veel beter.
Ik geef toe dat er momenten waren
dat ik de Tieten en Bier in de spiegel zag en dacht: hmm...
Maar nu rijden we hier.
Een prettige weg.
Ik vergeet Tieten en Bier. Concentreer me op
de lelijke puppy, het scharminkeltje dat je mee naar huis moet nemen.
Maar anderhalve kilometer verderop...
Een man in een BMW wil me inhalen.
Ik probeer ruimte te maken.
Jezus.
Rij gewoon.
Ga dan.
Rij erlangs.
Nu valt de motor uit.
Hij is dood.
Goed.
Op het circuit
hadden Hammond en ik uitgekozen in welke auto's we gingen racen.
O, ja.
Dat is het wel.
Ik hang zover boven de stoel.
Jeetje.
-Is er een grotere? -Nee.
Echt? Is dit de...
Is dit de grootste?
Ik kan het niet doen.
Je mist een uitje.
-Wat moet ik dan doen? -Minder vet zijn.
Dat is makkelijk.
Overgewicht is een ziekte.
Maar wel een vette ziekte.
Een zware ziekte.
Frustrerend omdat je dingen wilt doen.
Je bent er klaar voor en kan het niet omdat je vet bent.
Wat erg. Ben je teleurgesteld?
-Ja. -Omdat je niet meedoet.
Het is heel grappig...
Ik kom er niet uit.
Verdorie.
We moeten de carrosserie weghalen.
Kunnen jullie me helpen?
Ze moeten de auto afbreken.
Ze breken de auto om je heen af
om je eruit te krijgen.
We pellen het van hem af als een duikpak.
Je had beter een raceauto op hem kunnen verven en afvegen.
Dank je.
Je waardigheid ligt in de garage.
Je mag hem ophalen.
Terwijl Hammond en zijn tegenstanders gingen kwalificeren,
realiseerde ik me dat ik iets nuttigs kon doen.
Ik heb mezelf tot teammanager benoemd.
-Is dat zo? -Ik ben Toto Wolff.
-Oké. -Maar één ding.
-Iets zit me dwars. -Wat?
James May. Kwalificatie is over 2 minuten?
-Twee minuten toch? -Ja, twee minuten.
James May is er nog niet.
Hij zal de kwalificatie missen.
Zo zijn de regels.
Kom op tijd en wees niet te vet.
De Crosley reed weer.
Ik was niet ver van het circuit.
Perfect geschakeld.
O, nee. Niet doen.
Aan, uit.
Op de racebaan was de kwalificatie begonnen.
Hé.
Ik kom via de buitenkant.
Als teammanager moest ik de tijden van mijn coureur vastleggen.
Daar komt hij.
2:22. O, shit.
Wacht. Hoe moet ik...
Hoe zorg ik dat de stopwatch...
Hoe... Als je hem stopt,
hoe moet je dan... Ik heb een andere nodig.
Voor ik Hammond kon vertellen
dat ik geen rondetijden had, kwam James aan.
Te laat voor kwalificatie, maar toch bereid om iets te doen.
Als teambaas gaf ik hem een rol.
Ze hebben geen medische wagen.
Als jij je auto in een ambulance verandert...
Kunnen we niet beter de jouwe nemen?
Ik heb maar twee zitplaatsen.
Er past geen stretcher in. Bij jou via de achterkant.
-Dat klopt. -Het zou geweldig zijn als je dat doet.
Gelukkig had iemand die geen aap was de rondetijden vastgelegd.
Ik was als zesde gekwalificeerd.
Goed.
Dit is een geweldige traktatie op onze autoreis die niemand bedacht had.
Kijk wie er is.
Hallo, maat.
Heb je de wagen aangepast?
Je hebt de kwalificatie gemist.
-Het is heel leuk. -Ik keek naar een race uit.
Veel plezier.
-Ja. -Dat had ik kunnen zijn.
Ja, je mist het omdat je te vet bent.
Hij zei te lang.
Terwijl de coureurs op de start wachtten,
gaf ik Hammond nog wat strategieadvies.
NIET CRASHEN
Heel erg bedankt.
Hij heeft iemand ingehaald.
Concentreer je.
Niet crashen.
Volg je eigen race.
Ik kijk of ik de vierde plaats vasthoud.
O, nee.
4E
Wat als hij de volgende ronde 3e of 5e is?
Dat is een goed punt.
Vraagteken erachter?
Ik kan hem pakken.
Ik ben een echte coureur.
BELANGRIJK ONDERDEEL
HEEFT GEEN IDEE
Dit is de snelle.
-Daar komt hij. -Is hij dat?
O, shit.
Ik denk dat ik...
Die kan wel in de vierde.
Hammond ging vrolijk verder
zonder te weten dat zijn lekkende auto de baan in een ijsbaan veranderd had.
Iemand is eraf.
Een ander is eraf.
Helaas waarschuwde zijn teambaas hem niet echt goed.
Waarom zeg je: 'Iets van...'
Geen idee wat het is.
Gewoon 'vloeistof'.
Krijg wat.
ER KOMT IETS VAN VLOEISTOF UIT JE AUTO
-Is hij dat? Nee. -Nee.
Een rood licht.
Hammond is eraf.
Wat?
-Hammond is eraf. -Shit.
O, god.
Ik heb mijn been bezeerd.
Iemand moet me komen halen.
James is onderweg.
Wie?
James is onderweg.
Kom op nou.
Hou vol.
Een warme start lukt niet.
Daar komen ze.
Hou vol, Hammond.
Ja. Ik hou vol.
Je bent niet dood.
Ik ben zelfs beter geworden.
Helaas had Hammonds lek zoveel schade veroorzaakt
dat de rest van de race werd afgelast.
Dus moesten we voor de tweede keer in Polen vluchten.
Maar niet voor ik mijn auto lichtjes had aangepast.
Ik heb mijn wielen groen geverfd.
Iets raceachtiger, iets flamboyanter.
Moest je auto flamboyanter worden?
Ik geniet van mijn reflectie in je verchroomde wielen.
Kijk je daar graag naar?
Het lijkt op een ramp met een LEGO-set.
Iets wat ik op het tapijt maakte toen ik acht was.
Het was nu laat in de dag en
we wilden een stop maken om Jezus te zien voor we naar het hotel gingen
zo'n 145 kilometer verderop.
Dat was geen probleem voor Richard met zijn zes liter V-8
of voor mij.
Maar James...
Het is 21 juni, de langste dag,
en voor James May zal hij zo voelen.
Situatierapport.
De koelvloeistof warmt op.
Nog niet in de gevarenzone, maar bijna.
Weer vrachtwagens.
Nee.
Jezusmina.
Niet gehinderd door problemen
kwamen wij in Jezus' tuin aan.
Het is enorm.
Jezus.
Als je er een muntje in doet, doet hij dan wat?
Ik vertel je wat grappigs. Ik heb gegoogeld.
Het is de op een na grootste Jezus ter wereld.
-Briljant. -In Indonesië staat een grotere.
Deprimerend. Is deze eerst gebouwd?
Je bouwt niet de op en na grootste.
Ik weet het niet. Dit is Polen.
Het bos en de haven waren ook op een na de grootste.
-Ja. -Ik heb nog wat ontdekt.
Tot heel recent had hij een telefoonmast op zijn kop.
-Toen is er geklaagd... -Waarom?
Omdat mensen harde porno keken
naar hun telefoon gestraald van Jezus' hoofd.
-Ja. -Dat was toch een fout?
Het internet op Jezus' hoofd zetten.
Dat is niet waardig.
Er is ook een deur in Jezus. Wie had dat gedacht?
-Kijk. -Is dat Jezus' achterdeur?
Als iemand me weer verrast, zeg ik 'Jezus' achterdeur'.
-Dat bedoel... -Dat bedoel ik nou.
Dit is echt iets wat je doet op een autoreis.
Precies wat je doet op een autoreis.
Tenzij je rijdt in
een 75 jaar oude Crosley met een oververhitte motor.
Richard Hammond weet dit.
Hij houdt van oude dingen van voor en net na de oorlog
en zegt: 'Het kunnen drie dingen zijn.'
Het verbaast me niks.
Volgens mij is de radiator geblokkeerd.
Er komt veel bruin spul uit.
Kijk maar eronder.
Ik had die grote Jezus willen zien.
Maar ik moest naar het hotel
voor ik mijn antieke koplampen zou moeten gebruiken.
Nog 100 kilometer te gaan.
Ik krijg een enorme kramp in dit been.
Mijn kont is gevoelloos.
Laat het ten einde zijn.
Toen ik eindelijk bij onze slaapplek was,
was ik zo kapot dat ik gelijk naar bed ging.
-Hij is naar bed. -Ja.
Maar wij twee
hadden minder stress gehad in de middag
en hadden genoeg energie om mensen te vragen
mee te doen aan een dronken geintje.
Zoek een aangrijppunt en til zo goed je kunt.
Drie, twee... Krijg nou wat.
Dat was niet lastig.
Andere kant op.
Mijn rug.
Mijn vingers.
Dit klinkt haast als een pornofilm.
De volgende morgen
was James verbolgen dat zijn auto tegen de muur stond
in het restaurant van het hotel.
Heel grappig, lummels.
Jezus.
Door deze vertraging lag hij kilometers achter Richard en mij.
Dit is het plan vandaag.
Stoppen bij Stalag Luft III, waar de Great Escape gebeurd is.
Wat lunchen en dan de lange rit naar Krakau.
Sinds we maanden geleden deze reis gepland hebben,
is James erover verheugd om Stalag Luft III te bezoeken.
Hij draagt zelfs een Great Escape-T-shirt.
Maar nu was hij tenminste onderweg.
Pardon.
Verdorie.
En voelde zich klote.
Het was toch geen slechte droom.
Ik rij echt met een Crosley door Oost-Europa.
Ik zit in de hoogste versnelling.
Zo blijft het een uur.
Gelukkig zat ik niet op de enge snelweg.
CROSLEY - EEN MOOIE AUTO
Maar iedereen wenste wel dat ik daar reed.
Ik doe mijn best.
Nee, hij gaat ervoor.
Je moet gestoord zijn.
Nee.
Hij gaat.
Daar gaat hij.
Er komt er nog een.
Ze gaan allebei.
O, mijn god.
Jeetje.
Ik ben verantwoordelijk nu.
Ver ervoor maakte ik ook een drama mee.
Dat is geen wesp. Wat is dat?
Hij is enorm.
Ga eruit.
Van hieraf is hij al enorm.
Hij is heel groot.
Ga eruit.
Na de giftige hangglider gedumpt te hebben,
merkte ik dat mijn auto comfort had
dat ik gemist had.
OVERDRIVE - AAN - UIT
Ik heb een overdriveknop.
Ongelooflijk nieuws van de Le-Seyde.
Ik heb overdrive.
Geweldig.
Welkom bij overdrive.
Overdrive.
En als je het je afvraagt: overdrive vermindert het lawaai
op de snelweg. Het is een extra versnelling.
Dus ik rijd nu 100 kilometer per uur,
met iets meer dan 3000 tpm.
Overdrive aan en we dalen naar 2400 tpm.
Dat is zuiniger en stiller.
Dat is Stalag Luft III.
Eén kilometer.
Hartverscheurend voor James als hij dat mist.
O, god, jij...
Hij is helemaal dood.
Wat een baggerwagen.
Om iedereen uit de weg te gaan,
moest ik de Crosley naar de wegwerkzaamheden duwen.
En hoewel ik ze vreemd genoeg in het Italiaans aansprak,
leenden ze me een multimeter om de accu te testen.
De accu is duidelijk leeg.
Geen idee over de dynamo.
Wat een hoop roest.
Terwijl James worstelde met zijn dronkenmansaankoop,
wandelden wij door de daadwerkelijk plek waar in de Tweede Wereldoorlog
80 gevangenen een ontsnappingstunnel van 110 meter gegraven hebben
vanaf de kachel in een van de hutten.
Het is een verhaal dat vereeuwigd is in een van de beste films ooit,
The Great Escape.
Tot in Piccadilly.
Scotts bar.
Klopt.
Dat is hem toch niet?
-Die kachel daar? -Waarschijnlijk wel.
Ja. Kijk.
-Daar ging de tunnel omlaag. -Ja.
En dan naar de bomen.
En echte mensen hebben een tunnel gegraven.
Charles Bronson...
Nee.
-Gordon Jackson. -Echte... Dat zijn acteurs.
Moet je dit zien.
Dit zijn de karretjes om spul te vervoeren.
Dat is waar Charles Bronson aan vast kwam te zitten.
Dat was niet... Dat was... Oké.
Kijk eens aan.
Foto's van de echte mensen.
James Garner, Steve McQueen, Donald Pleasance.
Nee, dit is weer uit...
Kijk, dat is de echte foto
van de tunnel met Dickie Attenborough.
Om even feit van fictie te scheiden:
veel van de film is wel gebeurd...
-Daar heb je ze. -...maar was film.
-Gordon Jackson en Dickie Attenborough. -Het is niet gelijk gefilmd.
Ik nam Jeremy maar mee naar buiten,
waar we het monument vonden dat de route van Harry markeert,
de codenaam voor de ontsnappingstunnel.
-Dat gaat kilometers door. -Ja.
Hieronder kropen ze in een zelfgemaakte tunnel. En dit is zand.
Dus ieder moment...
-De dood in een of andere vorm. -Ongelooflijk.
Er kwam een gids bij.
Hoe diep was Harry?
Hij was tussen acht en negen meter...
-Meter? -Negen meter.
Ongeveer zo diep als die boom lang is.
-Dat is 30 voet. -Inderdaad.
-Waarom zo diep? -Daar is een reden voor.
Dit kamp was ontsnappingsveilig. De Duitsers hadden
ondergrondse microfoons rond het kamp
-om tunnels te ontdekken. -Ze moesten dieper.
-Dieper dan de microfoon. -Ja.
Ik sta paf. Ongelooflijk hoe lang het is
en hoe diep hij was.
Toen vroegen we ons af waarom ze hem groeven,
want het kamp leek meer op een vakantiekamp.
Is dit het zwembad?
Ja, dat is het.
-Ik zou niet ontsnappen. -Ik ook niet.
Er was een ijshockeybaan.
-Wat? -Wat?
Er was een enorm sportveld achter die bomen.
En in de winter was er een enorme ijshockeybaan.
-Ze hadden een sportveld, zwem... -Bibliotheek...
-Bibliotheek. -Theater.
-Wat? -Een theater.
Was het geen tunnel om binnen te komen?
Nee.
De gids liet zien wat hij bedoelde met een theater.
-O, mijn god. -Nee.
350 zitplaatsen.
Orkestbak, toneel, coulissen.
-Is het gebouwd als theater? -Ja.
Ik dacht dat je een omgebouwde hut bedoelde.
Net als It Ain't Half Hot Mum. Krijg nou toch wat.
Als ik in de oorlog moest vechten,
liet ik me pakken.
Maar je weet wat ze zeggen.
'Hoe comfortabel het kamp ook is,
'we ontsnappen.'
Dat was hun plicht.
-Ja. -Dat zijn ze.
Na ons afscheid...
Bedankt dat je de gaten ingevuld hebt.
-Graag gedaan. -Heel interessant.
...gingen we weer onderweg.
Dat was ongelooflijk.
Zeker in de top tien van interessantste dingen die ik gezien heb,
plekken waar ik geweest ben.
Autoreisjes waar niemand aan gedacht heeft,
zijn het proberen waard.
Als je ze bedacht hebt. Met de juiste wagen, zoals ik.
Ik had het kamp gemist,
maar de Crosley reed tenminste weer.
En ik vroeg me af waarom ik mijn best deed.
Ik heb gisteren 500 kilometer gereden.
Vandaag moeten we weer 500 kilometer.
We hebben nog 1800 kilometer te gaan.
Bijna vier keer zo ver als ik al gereden heb in deze herrie.
Ik denk niet dat ik dat kan.
O, god.
Verderop, bij een eenvoudige, Poolse lunch,
bespraken Jeremy en ik hoezeer James de reis verpestte.
Hij heeft de Jezus gemist.
Hij heeft het kamp gemist.
-Hij heeft ontbijt en lunch gemist. -Hij mist alle goede dingen.
ALCOHOLVRIJ BIER. HELAAS.
We kunnen er niet met hem over praten.
Hij kan niet meepraten. Dat is toch niet leuk?
Omdat Krakau nog meer dan 300 km rijden was,
konden we niet op James wachten en reden door.
En vervolgden ons nieuwe favoriete gespreksonderwerp.
Welke Jaguar had een overdrive?
Ik denk dat een Mark 2 er een ingebouwd kon krijgen.
Triumph had er een in de Dolly Sprint.
Goedemiddag.
Wat?
Dat is valsspelen.
Je mag je eigen auto niet slepen in de back-upauto.
Als je een renpaard hebt, rij je daar niet op naar Aintree.
Je hebt een trailer.
En een kostbare, klassieke raceauto
neem je op een trailer mee.
Dat doe ik nu.
Ik neem mijn waardevolle auto mee.
Ik wil niet onbeschoft zijn, ouwe.
Maar je maakt er maar wat van.
Wat mij het meest interesseert,
is hoe slecht de Crosley is dat je in een auto stapt
met 'tieten en bier' op de zijkant.
Dat is een goed punt en ik heb lang nagedacht,
maar besloten
dat ik het aan kan.
Na een lange rit kwamen we uiteindelijk in Krakau aan,
wat echt een pareltje in Europa is.
Waarschijnlijk een van de cultureelste plekken ter wereld.
Ja.
Ik zou niet willen binnenrijden
in een auto met 'tieten en bier'.
Kunst, muziek, architectuur, 'tieten en bier'.
Ik weet het. Dank je.
Laat die vrouw niet kijken.
Ik doe alsof ik aan mijn hoofd krab, omdat ik diep nadenk.
We hebben altijd veel fans gehad in Polen,
maar ik hoopte dat de populariteit was afgenomen.
Maar helaas...
-Hé, Mr James. -Hallo.
Gelukkig mochten we onze auto's uit,
want Jeremy wilde graag
naar wat hij het beste ter wereld noemt.
-Mogen we 3 kaartjes? -Natuurlijk.
WASSENBEELDENMUSEUM KRAKAU
-Kijk eens aan. -Bedankt.
Ik ben nooit in een wassenbeeldenmuseum geweest.
En wat een manier om Hammond met was te ontmaagden.
Er is een...
Dat is echt... Hou op.
Wie de eigenaar ook is, zal er kapot van zijn.
-Het is niet grappig. -Nee.
Hij poept er een grote uit.
Er komt echt een stevig, gezond ontbijtje uit.
Hemel.
Ik wist niet dat je zo schuin...
'Ein Reich, ein Volk...' Ik ben achterover gevallen.
Waarom helt hij over?
Ik heb zijn das nooit zo gezien.
Hij was normaal netjes aangekleed.
Hij wordt met opzet slecht behandeld.
Ja.
Ik zie geweldige dingen in Polen.
Wat is dat nu weer?
Goeie hemel.
We weten wat het is door het behulpzame symbool op de muur.
Na de popiconen gezien te hebben,
gingen we door naar de vermoedelijke autoafdeling.
Ben jij dat?
Nee hoor.
Dat ben jij.
-Het is Sylvester Stallone. -Niet jij?
Raad eens.
George Lazenby? Geen idee.
WASSENBEELDENMUSEUM - ROBERT DE NIRO
Is het... Wat?
Wie is dat?
-Is dat Keira Knightley? -Ik denk het.
Dat lijkt helemaal nergens op.
Ik zou Keira Knightley willen zien staan
naast dat.
Ik zou de echte in Krakau willen zien.
Dan zeggen ze: 'Dat is Keira niet.
'Ze lijkt er niet op.'
Dan na wat wellicht de Doctor Who-zone was,
kwamen we in een groot mysterie.
Eng bos.
Sommige decoraties zijn uitmuntend.
Alles is goed, behalve de wassen beelden.
James May.
Ryan Reynolds.
Dat is Paul Walker.
Toen in een ruimte met vermoedelijk Elvis Presley...
-Dat meen je niet. -Ja.
Nigel Mansell.
Dat is hem, toch?
Zijn snor past bij zijn wenkbrauwen.
Klopt.
-Waarom heeft hij... -Maar waarom Nigel Mansell?
Waarom niet Lewis Hamilton?
Dit is een beetje oud.
-Nee. -Alle respect, maar...
Lando Norris.
-Nee. -George... Dinges. Russell.
Dit irriteert me.
Niet dat het niet erg goed is.
Het is de verkeerde.
Toen had ik een idee.
Ik ga hem stelen.
Als we hem meenemen, moeten ze toch een andere maken?
Zoals Lewis Hamilton.
Laat ik het zo zeggen.
We moeten nog vele kilometers
en jij rijdt in een slechte wagen.
-Als we dit hadden, zou dat... -Ja?
...ons opbeuren.
Dat zou het.
Als je een dipje hebt,
als 'Tieten en Bier' zich niet gedroeg,
keek je in je achteruitkijkspiegel
en zat op de achterbank
iemand die op Nigel Mansell lijkt.
Gaat het...
Goed.
-We gaan maar. -Nee, wacht.
-Hij gaat mee op reis. -Doe het Birminghams accent.
Daar kom je vandaan.
'Heel leuk. Genoeg hiervan. Laten we buiten gaan rijden.'
-We nemen je mee. -'Dank jullie wel.
'Ik heb genoten van het museum.'
-Maar ik... -'Dat wilde ik zien.
'Ik ben in Londen geweest, dat is minder goed.
'Ik ga racen vanmiddag.
'Ik ben erop gekleed.
'Uitkijken voor de balk.
'Verdorie, kop gestoten.
'Tot later, Paul Walker, maat.'
Blijf lopen.
'Ik haat Harry Potter.
'Echt niks.
'Momentje. Wacht op mij. Ik kom.'
We kunnen er hier uit.
Deze kant op.
'Dat was een geweldig bezoek.
'Bedankt daarvoor.'
-Hier woont iemand. -Mogelijk.
Misschien worden ze verrast als ze Nigel Mansell zien.
We overnachtten in Krakau,
dus had ik tijd om wraak te nemen op mijn collega's
voor mijn auto in het restaurant.
Klaar? Oké.
-Wat gaan we doen? -Mooi. Daarheen.
-Deze kant op. -De weg over.
De weg over. Goed gedaan. Bedankt.
Perfect.
Door de tuin.
Ik pak hem zelf wel.
De volgende morgen haalde ik de Crosley
waar Hammond en Clarkson hem nu gelaten hadden.
En toen wachtte ik op hun reactie op wat ik gedaan had.
Hoe moet ik zo rijden?
Wat is...
Heb jij problemen?
Goedemorgen. Ja, ik weet het.
Komt dat van jouw wagen?
Volgens mij als ik rem.
Dat is de rembel, een goede beveiliging.
James May.
Mijn toeter is verbonden aan mijn richtingaanwijzer, klojo.
Echt briljant.
Als ik gasgeef, hoor ik doedelzakken.
Zijn de kandelaars mooi?
'Ik heb een stel van die in mijn badkamer. Echt waar.'
We reden in korte tijd op de snelweg op weg naar het volgende land, Slowakije.
En ik merkte al snel twee dingen.
Ten eerste begon Nigel Mansells gezicht te smelten.
O, jeetje.
En twee...
Je bent je Crosley vergeten.
Hij hangt niet achter je 'Tieten en Bier'-auto.
Precies.
De trailer hangt achter het crewbusje.
Wat?
De combinatie van hotrod en die lange trailer
met het springerige autootje is dodelijk.
Ik rij in de back-upauto.
Daar is de back-upauto voor.
De back-upauto is voor als je auto explodeert,
niet voor als je hem niks vindt.
Je kunt niet gewoon even de regels veranderen.
Maar dat heb ik wel.
Eerlijk gezegd, werd zonder de trailer
mijn hotrodervaring niet echt beter.
Waar zal ik beginnen?
Het gaspedaal zit in de deur,
dus moet ik rijden zonder rechterschoen.
Maar het pedaal is vlijmscherp
en snijdt in mijn voet, die gevoelloos wordt.
En het stuur is een knoop.
Hij trekt naar rechts bij het remmen, hij is gloeiend heet,
maakt lawaai en het is geen echte hotrod.
Hij heeft een oude Jaguarmotor.
Er zou een grote V8 in moeten zitten.
Maar in tegenstelling tot de Crosley
bleef hij wel rijden.
Verdorie.
We moeten stoppen.
Wat?
Ik zie stoom.
Hij is heet.
Hij ruikt heet.
Kijk eens aan.
-Jij kent deze motor. -Ik ken hem goed.
Ze raken snel oververhit.
-James? -Ja?
Je hebt het echt verpest.
Het is nog niet voorbij. Laten we nadenken.
-Ik heb nagedacht. -Ja.
We hebben een goed restaurant geboekt voor de lunch.
Ja.
Daar komen we niet door hier
-dit te zien afkoelen. -Nee.
En dus...
-Veel succes en zo. -Succes.
...gingen Hammond en ik weer de weg op.
Ik weet niet wat er nu gebeurt.
Niemand heeft de back-upauto kapotgemaakt.
Laat Nigel Mansell erin rijden.
Wat vind jij ervan?
'Goed idee. Echt grappig
'"tieten en bier" op de zijkant te hebben van een Ford met een Jaguarmotor.'
Overdrive uitzetten.
O, god.
Richard, Nigel en ik zwaaiden vaarwel naar Polen
en gingen de grens over, Slowakije in.
Schrap zetten voor het zwenken.
Dit is echt een autowrak.
Hallo.
Nog een vrouw ook.
Heel erg bedankt. Sorry voor de auto.
Of ik rijd in een schokkerende hotrod met 'tieten en bier'op de zijkant
of ik hou iedereen op in de Crosley.
Ik heb nog nooit zo een opname verpest.
Een half land verderop
kregen Richard en ik medelijden met James.
Dus als goede vrienden verzonnen we een plan om hem op te monteren.
Daar komt hij.
Hij heeft geen motorkap.
Zo koelt hij af.
-Heeft hij niet geleden? -Ik denk het.
-May. -Hallo.
We zien dat je
verhit en belast bent,
-en weer de lunch gemist hebt. -Ja.
Maar geen zorgen,
-want we hebben een verrassing voor je. -Ja.
Oude vliegtuigen te zien.
-Ja, je kunt de MiGs bekijken. -Ja.
SU's, Hind-helikopters.
Maar dat is het niet.
-Het is beter. -Goed.
-Veel beter. -Beter dan dit alles.
We hebben een dragrace georganiseerd voor je Crosley.
-Is dat een grap? -Nee.
Dat zie je als je de deelnemers ontmoet.
-Volg ons. -Kijk maar.
Als eerste, dragracerivaal nummer één.
Een Tatra kiepwagen.
Goede vrachtwagen, maar zwaar.
18,5 ton.
Rivaal nummer twee, een JCB traktor.
Deze weegt 12,5 ton.
-Precies. Kracht... -Ja.
Irrelevant. Het gewicht en niet ingesteld op versnellen.
Niet echt irrelevant.
Dan een Velorex driewieler.
Gebouwd begin jaren 60
in de Sovjet-Unie voor gehandicapten.
-Vierhonderd pk. -Nee, 12.
En je laatste rivaal in de dragrace, een man.
Hij heet Martin.
Kun je wat vrolijker kijken?
Dit zal je opvrolijken.
Dit is een dragrace die je kunt winnen in je Crosley.
Ik ben gespannen.
Hij heeft geluk met zulke vrienden.
-En ze gaan. -Ze gaan.
Waarom doe ik dit?
Het voertuig voor gehandicapten
in de jaren 60 neemt de leiding.
Kom op.
De JCB gaat goed onderweg.
Moet je die man zien.
Kom op, auto. Je kunt het.
Daar komt de driewieler.
Kan James de man verslaan?
Kom op.
Eikel.
-Nee. Dat kan hij niet. -Nee.
Dat zal hem niet veel zelfvertrouwen geven.
Trek je gezicht bij.
Maat...
Dat is onbeschoft.
Hij keek niet zo blij als we gehoopt hadden.
-Hij is niet opgevrolijkt. -Nee.
-Dat wilde ik. -Nee.
Die nacht, als bedankje voor de dragrace,
werkte ik aan hun auto's
wat de volgende morgen duidelijk werd.
Wat was...
Komt dat van mij?
Moet je hem zien.
-James? -Is dat... Wat zegt hij?
Dat mag je uitzoeken.
Momentje, Hammond.
-Spreek jij Slowaaks? -Ja.
-Kun je ons helpen? -Goed.
Hij is Slowaaks.
-Hallo. -Wat zegt hij?
'Ik ben impotent.'
'Belangrijk'?
'Impotent.'
Ik zal het vertalen.
-'Impotent'? -Ja.
Wat? 'Ik ben impotent.'
Jij bent ziek.
Het kon erger.
Eerlijk gezegd,
vertel ik James niks, maar goed werk.
Echt een Cruella-gevoel.
We konden gelijk verder zuidelijk gaan,
maar we besloten iets langer in Slowakije te blijven
met een goede reden.
De Audi Q7 wordt nu in Slowakije gemaakt.
Net als de Q8.
En de Volkswagen Touareg,
de Porsche Cayenne, de Porsche Cayenne Coupé,
de Land Rover Defender, de Land Rover Discovery,
de Peugeot 208 en de Volkswagen Up.
Ze maken zelfs meer auto's per hoofd van de bevolking
dan welk ander land ter wereld.
Auto's maken, heeft altijd in het bloed gezeten in dit deel van Europa.
Voor Sovjettijden had Tatra ontwerpgoden
en waren ze nog beter in aerodynamica.
Zelfs onder het wurgbewind van communisme
maakte Škoda mooie sportauto's
en rallywonders die hun goed gefinancierde rivalen uit het Westen konden verslaan.
En dat is alleen wat we weten.
In 1957,
toen het communisme in Tsjecho-Slowakije op zijn
grauwst en monochromatisch was,
heeft een groepje ontwerpers van Škoda, iets van zes of zo,
een auto gebouwd die op Le Mans kon racen.
Dit is hem.
Hoewel hij als racemachine ontworpen is,
zo strak ingepakt
dat de motorkap een heuveltje had voor de verschoven cilinderkop,
is hij echt heel erg mooi.
Hij heeft maar 1100 cc
en produceert maar 91 pk,
maar de hele auto weegt niet meer dan 580 kilo.
Ik rij op de topsnelheid van 200 kilometer per uur.
De auto lijkt zo groot als mijn bad.
Hij raast met 8500 tpm.
Hij stuurt zelfs goed.
De motor zit voor, maar de versnellingsbak achter.
Perfecte gewichtsverdeling.
Voordat ik erin ging zitten.
Dat heeft het iets veranderd.
Ik blijf denken dat het stuur zal breken. Kijk.
Moet je zien.
Dat geeft me niet veel vertrouwen.
Dat vergeten we maar.
Dit is de definitie van een sportwagen.
Dit zou Ferrari nu moeten maken.
En Maserati en Alfa Romeo.
Heel klein, heel licht,
heel snel, wendbaar, een pittig wagentje.
Ik ben er echt dol op.
Helaas was toen de auto af was
de Koude Oorlog zo koud dat hij nooit naar Le Mans geweest is.
Er zijn er maar twee gebouwd.
Ik wilde kapitein Misère erin laten rijden.
Maar toen zag ik in dat hij eigenlijk
meer geschikt voor dit was.
Gebouwd door een andere Tsjechische autofabriek, Praga, genaamd de Bohema.
Hij weegt minder dan een ton.
Licht genoeg om te racen
en aangedreven door een Nissan GT-R-motor,
opgewaardeerd tot 720 pk.
Dus haalt hij 300 kilometer per uur
en gaat van nul tot 100 binnen drie seconden.
Hier staat echt James Mays naam op.
Mijn hemel.
O, god.
Hij stuurt ongelooflijk. Hij heeft een juk.
Maar zelfs op een krap circuit als dit,
hoef ik mijn handen niet te verplaatsen.
Hij accelereert enorm.
Ze zijn niet voor topsnelheid gegaan, maar voor laag gewicht en wendbaarheid.
Dat heeft hij zeker.
Hij is prachtig.
Echt prachtig.
Miljoen pond.
Een miljoen van jouw ponden.
Maar hij ziet er goed uit.
Hij zou kinderachtig en stom moeten zijn.
-Inderdaad. -Dat is zo.
-Ja. -Maar hij ziet er gelikt en af uit.
Daar waren de Tsjechen altijd goed in.
Ze werden alleen kort onderbroken.
Tweede Wereldoorlog, gebombardeerd en toen onder de Sovjets leven.
Is dat de deur?
-Ja. -Dat is een luik.
-Je hebt gelijk. -Ja.
Dit is echt een indrukwekkend stuk techniek van de Tsjechen.
Maar de Slowaken hebben het verbeterd.
Hij vliegt.
Zeker weten.
Ik...
Ik heb zoiets nog nooit gezien.
Dit is de AirCar,
de eerste vliegende auto die van vliegveld naar vliegveld vliegt
en niet landt waar hij begonnen is.
Hij kan 2400 meter de lucht in met 200 kilometer per uur.
En de maker, Stefan Klein,
denk dat hij over een jaar in de verkoop kan.
STEM VAN ERVAREN CAMERAMAN
Ja.
Die auto is geland.
Ik zit niet vaak verlegen om woorden,
-maar ik sprakeloos. -Ja.
Als sinds we kinderen waren, zeiden ze:
'Er komen ooit vliegende auto's.'
Wat je ook moet bedenken,
is dat hij hierheen gereden is.
-Inderdaad. -Over de weg.
-Hij is over de snelweg gereden. -En werd toen een vliegtuig.
'Ik was niet onder de indruk.'
'Vliegende auto's zijn niks.'
-'Ik vind er niks aan'. -'Een auto of vliegtuig,
-'niet beide.' -Zijn gezicht.
Vertel hem dat niet.
Toen vervolgden we de reis
die nooit iemand bedacht had
richting het zuiden, naar Hongarije.
BRATISLAVA - HONGARIJE
Met James aan het klagen zoals Nigel Mansell destijds deed.
Het stuur is te klein.
Het gaspedaal zit nog in de deur
en te hoog.
De remmen trekken nog naar rechts.
Hammond zegt: 'Ben ik verbrand?'
En Jeremy zegt: 'Ik weet niet
'of mijn airco wel goed werkt.'
Je moest eens weten.
Eenmaal in Hongarije
liet Mr Wilman weten dat we ons moesten melden.
Dat lijkt op racen op gras.
Het is echt kleverig.
Dit is een jaarmarkt. We moeten gaan Morrisdansen.
Kijk, een bericht van Mr Wilman.
Wat zegt hij?
Ik heb mijn bril nodig. Momentje.
We jureren het terrierrennen.
'Jullie gaan een voor een de baan af die ik opgezet heb.'
-Dat zal hem zijn. -Ja. Dat.
'De winnaar is degene die het minst geraakt wordt.'
-Wat? -Geraakt?
Geraakt met wat?
Hongarije staat bekend om de Rubiks kubus en goulash.
Dat weet iedereen.
Wat niet iedereen weet, is dat
dit land ook de beste boogschieters heeft.
En we zijn op de boogschietacademie van deze man.
Hij voelt niet zo scherp.
Gaat hij een auto in?
Misschien wel.
Dat was maar op één manier te ontdekken.
Met een vrijwilliger een test doen.
'Goed, jongens, hebben jullie een klusje?
'Ik ben bereid voor de dienst.'
-Goed. -Haal je arm weg.
'Goed zo. Ik doe hem op mijn schoot.'
Daar gaan we.
Schiet je er gewoon een pijl op af?
Want ik denk niet dat een pijl daar doorheen gaat.
-Dat is het punt. -Maar als ze missen...
Precies.
-Zitten wij daar. -Weet ik.
Oké.
Wat als hij afketst en in mijn oog komt?
O, hemel.
En dat was jij.
Dat was toch verontrustend?
O, shit.
'Jongens, ik heb een pijl in mijn hoofd.'
Maar zij zijn goed.
Wat ik wil zeggen, is dat James May op zes meter
het doel heeft gemist.
Dat stond stil.
Maar ik ben...
Wij rijden rond.
Om het erger te maken, kwam er nog een bericht van Mr Wilman.
'De schutters schieten op jullie
'vanaf een paard.'
-Wij bewegen als het doel. -Ja.
-Zij bewegen op paarden. -Ja.
Ja.
Op een dier dat bang is voor
papieren zakken, wind, regen, zonneschijn, steentjes, deurknoppen...
Chipszakken.
Ze rijden langs het doel
en dan niest het paard, steigert of doet iets.
Pijl in je kop.
-Kijk dan. -Dat wil ik niet.
Ik ben het me bewust.
Op de baan van Mr Wilman
werd het een beetje Game of Thrones-achtig.
Dus na een lange discussie hadden Hammond en ik
besloten dat James als eerste ging.
In drie, twee, één, beginnen.
James' tactiek was langzaam rijden,
omdat hij wel moest.
Daar komt een ruiter.
Dat heb ik gehoord.
En dat.
Dat is echt...
James May is een egel geworden.
Laat me de finish halen.
Jeetje.
Eén, twee, drie, vier, vijf,
-zes, zeven, acht, negen... -Zes, zeven, acht, negen.
...tien, 11, 12,
-13, 14. -Dertien, 14.
-Je score is 14... -Oké.
En je leeft nog.
Hammond ging als volgende...
Drie, twee, één, tot ziens.
...en in tegenstelling tot James kon hij snel gaan.
Hij werpt stof op.
Hij hoopt dat hij onzichtbaar wordt in zijn stofwolk.
Ze schieten recht op me.
Lieve heer. Dat...
Niet leuk.
Hoewel sommigen pijlen het doel vonden,
leek Hammonds gebruik van snelheid en kracht te werken.
Maar één aan deze kant. Teleurstellend.
Maar hij is gebroken.
Hij hier maar zeven.
-Vijf, zes, zeven. -Maar toen...
Wacht eens.
Een doel is eraf gevallen.
-Nou... -Valsspeler.
Wat was het zeven?
Ja, plus die drie, tien.
Hij krijgt vier strafpunten en komt op 14.
Het is nek aan nek.
Zijn dit de internationale regels?
Je kunt me niet zomaar...
'Ja. En dat vind ik dus ook.'
-3 tegen 1. -Haal Nigel er niet bij.
Dat doet hij net.
Dus 14 te verslaan.
Ben je er klaar voor?
Ja, niet blij, maar klaar.
Drie, twee, een, rijden.
Misschien omdat ze afgeleid waren door de pracht van mijn auto...
Jezus.
...schoten de boogschutters meer pijlen op de carrosserie dan het doel.
In de voorruit.
Laat het stoppen.
Hoewel dit de winnende score zou zijn,
betaalde team Le-Seyde een hoge prijs.
Nigel Mansells hoofd is eraf.
'Kijk wat je gedaan hebt.'
'Ik ben in mijn wang geraakt.
'Mijn hoofd ligt eraf.'
Kunnen we je treffers tellen?
Eén, twee, drie, zes. Je hebt gewonnen.
Ik leef nog, Nigel Mansell is onthoofd
-en mijn kandelaar ligt in duigen. -Vernield.
Die zin had nog nooit iemand gezegd.
De volgende morgen zetten we de telefoons uit,
zodat Mr Wilman ons niet kon appen,
en gingen naar het laatste land, Slovenië.
SLOVENIË
Ik heb mijn kandelaars gerepareerd.
Maar ik heb ook chirurgisch Nigels hoofd weer aangebracht.
'Jullie hebben een mooi leven.
'Dat zal ik jullie zeggen.'
Ondertussen kreunde James weer in de hotrod.
Ik haat hem.
Hij maakt lawaai, is lelijk en stinkt.
Ik heb overal vrouwen beledigd.
Ik zal zeggen, en de concurrentie is groot,
dat dit de slechtste auto is waar ik ooit in gereden heb op tv.
In mijn leven zelfs.
Hij is niet eens snel.
Het hoogste wat ik gezien heb, is 110.
Maar dat is eigenlijk 100. Meer niet.
We reden al snel Slovenië binnen,
waar we gelijk afgeleid werden door de omgeving.
Dat is echt spectaculair.
Jezusmina.
We begrepen al snel dat deze bergen niet alleen mooi waren,
ze konden ook nuttig zijn.
Nuttig om te zien of James' hotrod
zo langzaam was als hij zei.
Hoe snel heb je in de hotrod gereden?
Misschien 105 kilometer per uur.
Honderdvijf. Goed.
Nu eens kijken wat hij kan in de handen van een meester.
Daar komt hij al.
'Laat de hond het konijn zien. Wat doen we hier?
'Er is maar één man voor deze klus en dat ben ik met de pijl.
'Ik ben er klaar voor.'
'Je hebt hier een wereldkampioen.
'Een prof achter het stuur.'
Je hebt natuurlijk een zescilinder.
Maar voor wat meer pit, voegen we extra zwaartekracht toe.
Honderdvijf kilometer per uur te verslaan.
We weten hoe snel je gaat,
want daar is een snelheidsmeter.
'Geen zorgen. Die meter blaas ik weg.'
'Kijk hoe ik deze wagen beheers.'
Klaar, Nigel.
'Jeppo. Klaar.'
Drie, twee, een, gaan.
-Hij is onderweg. -Tot ziens, jongens.
Nigel. Naar rechts.
Hoewel de klap alle haar van Nigel weggeslagen had,
hervond hij de controle
en verpletterde James' snelheidsrecord.
Maar helaas was de hotrod afgeschreven.
Ik heb geen auto zo beschadigd gezien sinds James door een tunnel gereden is.
-Nou, dat is, jeetje... -Behoorlijk verbogen.
Ja, Nigel.
Je hebt 143,46 kilometer per uur gehaald.
Veertig kilometer sneller dan ik.
-Goed gedaan. -'Zal wel. Ik stop ermee.
'Ik haat dit gedoe.
'Moet je zien. Een man onwaardig.
'O, man.'
Hij werkt pas drie dagen met ons.
Mensen zullen zeggen:
'Herinner je je
'dat Mansell erbij was?'
We moeten excuses maken bij het skiresort.
-Sorry daarvoor. -Sorry.
-Pardon. -Sorry.
Sorry.
PLANICA KRANJSKA GORA DE VALLEI VAN WERELDKAMPIOENSCHAPPEN
We gingen weer de weg op, verdrietig over Nigels vertrek.
Maar het positieve was
dat we nog 100 kilometer van de finish bij het Meer van Bled waren.
En onze collega lachte weer.
Hallo, maatje.
Gelukkig ben ik terug.
Hopelijk heb ik niks slechts gezegd.
En anders meende ik het niet.
Hou vol.
Niet stoppen.
Omdat we voelden dat de oude rakker weer bezig was,
gingen Jeremy en ik verder.
Crosley inhalen. Daar gaan we.
Dag.
Ik wil graag bij het Meer van Bled zijn voor het donker wordt.
Ik heb gehoord dat het ongelooflijk mooi is.
En na wat we vandaag gezien hebben,
ligt de lat al hoog.
We zoefden over de kilometers zijdezachte wegen
en genoten van het Sound of Music-decor.
Toen de zon onderging, bereikten we eindelijk ons doel.
O, hemel.
Dat stelt niet teleur.
-Zeker niet. -Nee.
Als je dat zou schilderen en aan iemand zou laten zien,
zeggen ze: 'Beetje overdreven.'
Twee kerken kan niet.
Een op een eiland en een daar.
En dan een kasteel.
Nergens heb je dat.
Maar hier wel.
Dat is fantastisch.
En ik hou van die kleur van gesmolten gletsjerwater.
Dat is een prachtig uitzicht.
We kunnen op James wachten.
Of op zoek gaan naar een bar of een restaurant.
-Met uitzicht op... -Die kant op
-met een lekker biertje. -Ja.
Dat vind ik de beste teamoptie, want dan
geniet 66,6 procent van ons van een biertje met dat als uitzicht.
Helaas kwam kapitein Langzaam pas in het donker aan.
Er komt een halve poot bij, maar hij had er maar drie.
-Dat was om... -May.
-Goedenavond. -We zijn er.
Welkom.
Leuk je te zien.
-Je bent er. -Ja.
We hebben iets bereikt.
We hebben het overwonnen.
Het enige wat jammer is,
is dat het uitzicht van het Meer van Bled echt... Toch, Hammond?
Het is ongelooflijk.
Uitzicht beschrijft het niet. Het is een feest...
Zijn ogen trokken het niet meer.
Ze konden niet meer aan.
Ik hou van meren, maar niks komt in de buurt.
Dat je het gemist hebt.
Ik zie het in de morgen.
Dat is een probleem.
-We zijn geappt. -Mr Wilman?
Ja. Het vliegtuig vertrekt morgenochtend om acht uur.
Maar het is, in jouw auto,
-2,5 uur rijden. -Precies.
En je moet een uur rekenen voor inchecken.
Dus wij weten het al.
-Ja. -Is dat zo?
Er is niks meer te zien.
-Je moet om 4.30 uur vertrekken. -Echt?
En dit is wat zo jammer is.
-Jij hebt het vanavond gemist. -Ja.
-Omdat het donker is. -Echt?
Maar in de morgen is het nog donkerder.
-Ja. -Dus ik ga naar bed.
En dat is jammer, want we hebben een heerlijke spaghetti bolognese gegeten.
Geeft niet. Ik zie jullie in de morgen.
Tot op het vliegveld.
-Jij ziet niks. -Wij hoeven niet op.
Ik herinner mezelf er even aan.
De volgende morgen was ik voor zonsopgang onderweg.
Kom op, metalen loeder.
Ik heb zelfs mijn Crosley-T-shirt aan. Kom op.
Ik was zelfs te vroeg opgestaan,
want ik wilde een cadeautje achterlaten voor de zelfvoldane broeders
die alles gezien hadden, terwijl ik niks gezien had.
Dat is Mays werk.
Dat is buitengewoon.
Dat is echt...
Hij heeft me.
-Wat? -Hij heeft mij ook.
Hij is duivels.
Maar ook een domkop, want ik heb twee extra banden voorop.
Dit is een pick-up.
Daar moet er een zijn.
Verdomme.
Deze zijn nep.
-Wat? -Ze zijn nep.
Er zit geen band in.
Wat, je wieldingen?
Ik kijk naar binnen.
Ik zie je verdeler, maar geen band.
Waar is jouw reserve?
Die heb ik niet.
Waar heeft hij ze gelaten?
We hebben hier geen tijd voor.
Toen vonden we ze.
O, god.
Het ergste was dat motorboten niet zijn toegestaan.
Om de banden terug te krijgen,
moesten we iets wat een roeiboot heet, besturen.
Verdomme nog aan toe.
Net Swallows and Amazons, maar slecht.
Goed.
Ik kijk de verkeerde kant op.
-Ik moet aanwijzingen hebben. -Ja.
Rechts en vooruit. Geen idee, ik zit verkeerd.
-Links en iets verder. -Wat?
Welkom terug, kijkers.
Ik red het wel, als deze mooie wagen blijft werken.
En ik herinner u eraan dat ik de leiding heb.
724 cc,
75 jaar oud en ik win.
O, shit.
Ik ben in het zwemgedeelte.
Na Hammond in de andere boot gezet te hebben,
kwamen we eindelijk bij de kade met onze banden.
We hebben 45 minuten verspild.
Dat weet ik.
Niet doen. Zo kan ik hem niet vasthouden.
Remmen, zwoegen, zigzaggen.
Wat is dit een fijne auto.
Gelukkig drijven banden.
Dus na wat extra poeha...
Schiet op.
...gingen we eindelijk onderweg.
Doedelzak. Dit vraagt om snelheid.
Zes liters V8, daarmee red ik het wel.
Ten eerste James May inhalen en van de weg rijden.
Dan het vliegtuig halen.
Temperatuur constant. Oliedruk goed.
Deze auto heeft nog één taak
na vele jaren en dat is me naar het vliegveld brengen.
Dat is alles.
Moet je horen.
Pure kracht.
Ja.
Goed.
Ik ben op jacht.
Voor me lag de grootste vijand van de Crosley,
een heuvel.
O, god.
Ik zit op 25 kilometer per uur.
Kom op.
Erin rollen.
Ik trek hem door de bochten.
Kijk wat ik zie.
Kom op.
Sorry, ik moet wel.
James heeft de grote Jezus gemist.
Hij heeft het gevangenenkamp gemist,
hij heeft iedere lunch en diner op de hele reis gemist.
En nu mist hij het vliegtuig.
En toen, anderhalve kilometer verderop...
Jeetje.
Het olielampje brandt.
Het temperatuurlampje brandt.
Ieder lampje brandt.
Ik...
Ik ben oververhit.
Pardon?
Er gaan allemaal lichtjes branden.
Ik moet stoppen.
Jeetje.
En toen was er één.
Heb je een probleempje?
Ik mag niet lachen...
O, god.
Het probleem is...
Ik weet precies wat het probleem is.
De radiator werkt niet.
Het bleek dat het vliegveld maar kilometers verwijderd was
van waar Hammond panne had.
Hier is het.
Aerodrome.
Lunchen, drinken
en dan lekker zitten.
Maar Mr Wilmans vliegtuig was niet wat ik verwacht had.
Dat is... Jezus.
En het was al aan het taxiën.
O, shit.
Nee, kijk, de klep is omlaag.
De klep is omlaag.
Een hoop turbulentie.
Ik zit erop.
Ik ben er weer af.
Tweede poging.
Kom op.
Achterwielen.
Jezus.
Jeminee.
Meen je dat nou?
Kom op, auto.
Ja.
God.
Hij gaat ervandoor.
Ik kom er langs.
Eikel.
Dat was laat.
Deze keer lukt het.
Nee, ruitenwissers, krijg wat.
Daar komt hij.
Het lukt me niet.
Schiet me maar lek.
Kom op.
Hier kom ik.
Ja.
Shit.
Hij start niet.
Kom erin, James.
Hij wil niet.
-Zo kan hij zeker niet opstijgen? -Nee.
O, jezus.
Kom op, auto. Je kunt het.
Kom op, James.
Maar goed dat deze landingsbaan
-41 kilometer lang is. -Gelukkig wel.
Nog langer dan in Fast and Furious.
Veel langer.
Ploeteren.
Kom op.
Ja.
O, hemel.
James May haalt het vliegtuig.
Welkom aan boord.
-Dank je. -Het is gelukt.
Het is ons allemaal gelukt.
-We hebben iets bereikt. -Ongelooflijk.
Ik weet wat...
We zijn een vliegtuig ingereden dat net geland is.
-Ik heb een bericht. -Wat?
Van Mr Wilman.
Willen jullie koffie? Ik zit bij de check-in.
Goed.
-Dat is toch daar? -Daar.
Dus wat we gedaan hebben, heeft niks te maken met
-deze reis. -Nee.
En met die teleurstelling moeten we eindigen.
Bedankt voor het kijken.
Tot de volgende keer.
-Er zal iemand boos zijn. -Ja.
Ondertiteld door: Robert de Ridder
Creatief Supervisor Xander Purcell