Γεια σας, θεατές, μας βρίσκετε σε ένα φέρι μποτ στη Βαλτική,
ανοιχτά της Πολωνίας.
Βρισκόμαστε εδώ για να ξεκινήσουμε ένα ταξίδι με αυτοκίνητα
που κανείς δεν έχει σκεφτεί ποτέ να κάνει.
Κι ο λόγος που κάνουμε ένα οδικό ταξίδι
που κανείς δεν έχει σκεφτεί να κάνει πριν, είναι
πως αυτόν τον καιρό είναι πολύ δύσκολο
να κάνεις οδικό ταξίδι που έχει σκεφτεί να κάνει κάποιος πριν.
Ναι, αν σκεφτείτε όλα τα μέρη όπου έχουμε πάει τα τελευταία χρόνια,
τα οποία ήταν σταθερά τότε που πήγαμε
και πλέον δεν είναι.
Η Μοζαμβίκη, η Συρία, το Ιράκ,
η Βιρμανία, η Ουκρανία, η Ρωσία.
Δεν μπορούμε να επιστρέψουμε εκεί.
Ή, για άλλους λόγους, στην Αργεντινή.
-Όχι. -Ή στην Τουρκία.
Γιατί όχι στην Τουρκία;
Είμαστε ανεπιθύμητοι.
-Τι; -Ναι.
Και δεν είναι μόνο τα μέρη όπου έχουμε ήδη πάει
που έχουν προβλήματα.
Όχι, έχεις απόλυτο δίκιο.
Γι' αυτήν την εκπομπή, είπαμε "Το βρήκαμε, θα διασχίσουμε τη Σαχάρα".
Αδύνατον, πολλή τρομοκρατία.
Έπειτα, είπαμε
"Ας ακολουθήσουμε τα βήματα
"του Λόρενς της Αραβίας στη χερσόνησο του Σινά".
Αδύνατον, πολλή τρομοκρατία.
Θελήσαμε να πάμε από το Μπαγκλαντές στο Όρος Έβερεστ.
Αδύνατον.
Γιατί δεν μπορούμε;
-Πρέπει να διασχίσουμε την Ινδία. -Είναι πρόβλημα;
-Δεν μου επιτρέπουν την είσοδο στην Ινδία. -Ναι.
Και, τέλος πάντων, εξαιτίας όλων αυτών,
βρισκόμαστε εδώ σ' ένα φέρι μποτ στη Βαλτική.
Ακριβώς, επειδή θα ξεκινήσουμε ένα οδικό ταξίδι 2.250 χιλιομέτρων
από... Το έχουμε εδώ στον χάρτη, να τον βγάλω μια στιγμή.
Από το Γκντανσκ, που είναι εδώ στη Βαλτική.
Και μετά θα φτάσουμε ως εδώ κάτω στο Μπλεντ της Σλοβενίας.
Δεν το 'χει ξανακάνει κανείς.
Από το Γκντανσκ στο Μπλεντ.
Οπότε, καθώς αποφασίσαμε να κάνουμε ένα οδικό ταξίδι που δεν έχει ξαναγίνει,
ο κύριος Γουίλμαν είπε
"Εντάξει, αλλά θα το κάνετε με αμάξια
"που κανείς δεν έχει χρησιμοποιήσει πριν για οδικό ταξίδι".
Κι από αυτήν την άποψη, εγώ είμαι ο νικητής.
Δεν είσαι καθόλου.
ΤΟ THE GRAND TOUR ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ
Εγώ κατέβηκα πρώτος από το φέρι μποτ...
με αυτό.
Ένα αγροτικό με αναδιπλούμενη οροφή.
Ναι, ξέρω.
Ένα κάμπριο αγροτικό ακούγεται κάπως σαν αλεξίσφαιρη πετσέτα.
Γιατί να τα συνδυάσεις αυτά τα δυο;
Αυτός είναι ο σκοπός του παιχνιδιού.
Κάτι μοναδικό.
Δεν έχει ξαναγίνει.
Σε αυτήν τη φάση, έφτασε κι η Κρουέλα ντε Βιλ.
Τι;
Είναι το πιο ακατάλληλο αυτοκίνητο για ταξίδια που έχει φτιαχτεί ποτέ.
Σας παρουσιάζω το Mitsuoka Le-Seyde.
Το πλέον ακατάλληλο που έχει φτιαχτεί ποτέ.
Όχι, εσύ το λες αυτό.
Όμως, είναι όντως ιδιοφυές,
γιατί αυτό που έκανε ο κύριος Μιτσουόκα
ήταν να πάρει τη μηχανή από ένα Nissan Silvia δεκαετίας του '90,
ένα απλό δίπορτο ιαπωνικό αυτοκίνητο,
καθώς και κιβώτιο ταχυτήτων, εσωτερικά και ηλεκτρολογικά.
Τα διατήρησε όπως ήταν και μετά έβαλε αυτό το φανταχτερό αμάξωμα.
Ναι, ο κύριος Μιτσουόκα πήρε LSD και βγήκε αυτό το πράγμα.
Φίλε, καταρχήν...
-Ναι. -Οι ρόδες.
Ναι.
Οι πίσω είναι κρυμμένες, ενώ αυτές...
Οδηγείς το αμάξι που είναι μπροστά σου.
-Ναι. -Κοίτα το.
Ομολογώ πως αυτό είναι μηχανική αλλαγή.
Οι ρόδες είναι ένα μέτρο πιο μπροστά από εκεί που έπρεπε να είναι.
Ναι.
Υπάρχουν κι άλλα πράγματα. Κοίτα τις κόρνες.
-Για κοίτα τες. Θες να τις ακούσεις; -Λειτουργούν;
Ω, ναι.
-Δεν νομίζω πως θέλω. -Έτοιμος;
Μοιάζει με κάτι πάνω σε τρένο.
-Έτοιμος; -Ναι.
Αυτό είναι όλο;
Πόσα τέτοια έχει φτιάξει;
-Αρκετές εκατοντάδες. -Παραείναι πολλά.
Νομίζω πως έχει φτιάξει κάπου 500.
Υποτίθεται ότι θα έμοιαζε με Mercedes SSK.
Αν και πραγματικά δεν ισχύει αυτό,
πιο πολύ φέρνει δαύτο σε Mercedes SSK από τούτο.
-Διαφωνώ μαζί σου. -Το πλοίο είναι πιο πολύ σαν Mercedes SSK.
-Κοίτα. Πόσο ωραία είναι αυτά. -Κάνεις λάθος.
Να πιάσουμε τώρα το δικό σου αμάξι;
Είναι απολύτως ιδιοφυές.
-Λατρεύω... -Είναι SSR. Ξέρω τι είναι.
Όντως, είναι.
Δεν έχω οδηγήσει ποτέ τέτοιο, να πω την αλήθεια. Κανείς μάλλον.
Όχι, κανένας.
Η ιδέα ήταν να κάνουν ένα κάμπριο διθέσιο αγροτικό.
-Μάλιστα. -Με ηλεκτρική οροφή.
-Η οροφή μπαίνει... -Εκεί μέσα. Ναι.
Οπότε δεν είναι και πολύ καλό αγροτικό.
Όχι, δεν πολυκάνει για αγροτικό,
αλλά είναι και άθλιο σπορ καμπριολέ.
Ναι. Βαρύ;
Ναι. Κοντά δύο τόνοι.
-Είναι... -Ναι.
Είναι απολύτως φρικτό, δεν είναι;
Όχι, είναι θρυλικό, το λατρεύω.
Κατόπιν, αρχίσαμε τις εικασίες με τι μπορεί να μας ερχόταν ο Τζέιμς.
-Θυμώνει όταν τον λέμε αργό, έτσι; -Πράγματι.
Νομίζω πως θα σκάσει μύτη με κανένα βρωμόγκαζο.
Και... Κάτι σαν...
μια Lamborghini LP 550 Balboni Special, σε δικίνητη έκδοση,
-πανέτοιμη για αγώνες. -Ναι, ξέρω.
Ακριβώς.
ΛΙΜΑΝΙ ΓΚΝΤΑΝΣΚ
Τελικά, αποδείχθηκε ότι πέσαμε τελείως έξω.
Δεν έχω ιδέα τι είναι αυτό.
-Πόσο μακριά βρίσκεται; -Καλή ερώτηση.
Τι είναι;
-Ειλικρινά, δεν ξέρω τι είναι. -Δεν έχω ιδέα.
Έρχεσαι από το τσίρκο;
Τι είναι αυτό, Τζέιμς;
-Βλέπω ότι γράφει "Crosley", αλλά... -Ιδού!
Με συγχωρείτε γι' αυτό,
είναι πολύτιμο αμάξι και μόλις άρχισε να βρέχει.
Θα βάλω την οροφή, μπαίνει όπως στο MX-5, μια στιγμή.
Μπορείς να το κάνεις εν κινήσει.
Είναι ένα Crosley CC Καμπριολέ του 1947.
Θα σας πω την ιστορία του αμαξιού.
-Είναι συναρπαστική. -Φαντάζομαι.
Τη δεκαετία του '30,
στην Αμερική ζούσε ο Πάουελ Κρόσλεϊ Τζούνιορ.
Έγινε πάμπλουτος κατασκευάζοντας οικιακές συσκευές.
Ο πρώτος που έφτιαξε ψυγείο με ράφια στην πόρτα.
Κάτι που όλοι θεωρούμε δεδομένο σήμερα.
Παρατήρησε, λοιπόν,
πως όλοι στην Αμερική είχαν τεράστια αυτοκίνητα,
πράγμα το οποίο του φάνηκε γελοίο,
κι έτσι αποφάσισε να κατασκευάσει μικρά αυτοκίνητα.
Φημίζεται για τη ρήση
"Για να διαβείς ένα ποτάμι, δεν χρειάζεσαι θωρηκτό".
CROSLEY ΕΝΑ ΚΑΛΟ ΑΜΑΞΙ
Αποφάσισε να πουλά τα αυτοκίνητά του
στα καταστήματά του μαζί με τις οικιακές συσκευές του,
κι έτσι εξηγείται γιατί αυτό το αμάξι έχει πλάτος μόλις 1,25 μέτρα.
Επειδή έπρεπε να χωράει να περνά από πόρτα μαγαζιού.
Πολύ καλή σκέψη, πραγματικά, από πλευράς κυρίου Κρόσλεϊ.
Ήταν ιδιοφυΐα.
Ωστόσο, έχω παραγάγει
πιο μεγάλες και ελκυστικές χλαπάτσες από αυτό το πράγμα.
Τι κινητήρα έχει;
Τετρακύλινδρο κινητήρα 724 κυβικών εκατοστών
που αποδίδει...
26,5 ίππους.
-Είκοσι έξι... -Όχι, όχι, στάσου.
-Πόσο παλιό είναι; -Μοντέλο 1947.
Οπότε, κάπου 70 χρονών.
Πρέπει να υποθέσουμε ότι απομένουν το πολύ... 12;
-Δεκατέσσερις. Μάξιμουμ. -Δεκατέσσερις;
Οι υπόλοιποι ίπποι θα έχουν ψοφήσει.
-Αρκούν. -Ξέρεις πως πρόκειται
για "οδικό ταξίδι 2.250 χιλιομέτρων";
Και έχεις... Αν είσαι τυχερός, 14 ίππους;
Πόσο το αγόρασες;
Έχει ιστορία αυτό.
Το βρήκα σε έναν γνωστό ιστότοπο δημοπρασιών αυτοκινήτων.
Το είδα και έληγε εκείνο το απόγευμα,
με πλειοδότη στις 400 λίρες.
Οπότε, έκανα προσφορά 450 λίρες.
Μετά, βγήκα και ήπια λίγο κρασί.
Όταν επέστρεψα, είχε ανέβει λίγο.
Ήταν πλέον...
-Πόσα πλήρωσες; -11.000 λίρες.
Έδωσες 11.000 λίρες γι' αυτό;
Το αγόρασα μεθυσμένος.
Αν είχες πάει...
Εντάξει, σ' το αναγνωρίζω. Ισχυρό επιχείρημα.
Οπότε, μισό λεπτό. Εγώ πήρα ολόκληρο το Mitsuoko Le-Seyde μου
με μόλις 11.500 λίρες.
-Κι είναι κανονικό αμάξι. -Όχι.
Πλήρωσες 11.500 για ένα παλιό Nissan με φρικτό αμάξωμα.
-Πόσο κόστισε αυτό τότε; -Ναι, ακριβώς.
Αυτό ακριβώς λέω.
Πόσο;
Κόστισε 18.500 λίρες.
Τι;
Δεκαοκτώ... Πάντα ήθελα ένα τέτοιο.
-Είναι καμπριολέ αγροτικό. -Το ξέρω.
Σαν σαμαράκι σε διάδρομο απογείωσης.
Απολύτως άχρηστο.
-Αυτό... -Ελάτε, πάμε...
Δεν νομίζεις...
Νομίζω, ναι.
Ο κύριος Γουίλμαν κάνει τα δικά του.
Ναι, είναι εφεδρικό αμάξι.
Ειλικρινά, ακόμη πιο ακατάλληλο από τα δικά μας αμάξια.
Έχει σχεδιαστεί να κάνει μισό χιλιόμετρο.
Είναι πειραγμένο, σωστά;
ΒΥΖΑΚΙΑ ΚΑΙ ΜΠΥΡΑ
-Κοιτάξτε τι γράφει. -Κοιτάξτε εκεί.
Αυτό...
Αυτό είναι... Είναι η καταστροφή, έτσι; Αυτό είναι το τέλος.
Θα ήθελες να οδηγείς ένα αμάξι που γράφει "Βυζάκια και Μπύρα";
Εγώ, ειλικρινά, όχι.
Προσευχόμενοι στον Ύψιστο να μη μας "αφήσουν" τα αμάξια μας,
κατευθυνθήκαμε στην έξοδο του λιμανιού και αφετηρία του μακρού οδοιπορικού μας.
Μάλιστα.
Το ταξίδι 2.250 χιλιομέτρων από το Γκντανσκ στο Μπλεντ ξεκινά τώρα.
Τράκαρα.
Τζέιμς, έχουμε κάνει μόνο έξι μέτρα.
Όταν ήμασταν στη Σκανδιναβία,
-άντεξες μια μέρα πριν τρακάρεις. -Όντως.
Μια στιγμή.
Κομμάτι από το αμάξι σου είναι αυτό;
Όχι, δεν είναι από το αμάξι αυτό.
Ναι.
Τι είναι αυτό;
-Του έσπασες το εμπόδιό του. -Πήρες παραμάζωμα το εμπόδιο.
Του το διέλυσες.
-Κάλεσε την αστυνομία. -Κάλεσε την αστυνομία.
Φυσικά, προτιμήσαμε να το σκάσουμε πριν εμφανιστούν τα όργανα.
Καίει.
Όμως, πριν το κάνουμε αυτό,
ο Τζέιμς επέμενε να βάλει μπρος τους υαλοκαθαριστήρες του.
Είσαι έτοιμος;
Κι αυτός εδώ;
Είναι σαν μπότα ντραμ και ταμπούρο.
Καθώς ο Τζέιμς μπορούσε πλέον να δει πού πήγαινε,
φύγαμε από το δεύτερο μεγαλύτερο λιμάνι της Βαλτικής
και κατευθυνθήκαμε προς το ίδιο το Γκντανσκ.
Το οποίο είναι διάσημο παγκοσμίως
ως γενέτειρα του κινήματος Αλληλεγγύης του Λεχ Βαλέσα,
ένα κίνημα που συνέβαλε στην πτώση του κομμουνισμού
και το τέλος του Ψυχρού Πολέμου.
Εδώ, τα γεγονότα είχαν απήχηση στο σύνολο του κομμουνιστικού κόσμου,
και ειδικότερα στην Ανατολική Ευρώπη.
Καθώς είχαμε δει στιγμιότυπα από τις ειδήσεις της εποχής,
περιμέναμε το κέντρο της πόλης να είναι ασπρόμαυρο
και να μοιάζει λίγο με το Χαλ.
Ωστόσο, μέχρι να φτάσουμε είχε βγει ο ήλιος.
Και δεν ήταν καθόλου έτσι.
Είναι υπέροχο.
Πρόκειται για πανέμορφη πόλη.
Καλημέρα σε όλους.
Κοιτάξτε.
Αν είχα ένα Nissan Silvia, κανείς δεν θα μου έδινε σημασία.
Όμως, καθώς αυτό το πράγμα έχει κολλημένο πάνω του το μισό μπάνιο του Λιμπεράτσε,
όλοι το βγάζουν φωτογραφία και χαίρονται.
Κοιτάξτε, όλοι χαμογελούν, μας κοιτούν.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι φέρνουμε χαρά.
Είναι...
Εξάλλου, όταν έρχεται το τσίρκο στην πόλη, δεν γκρινιάζεις, σωστά;
Ίσως να αυξηθούν οι κλοπές,
αλλά, πέρα από αυτό, είναι χαρά, λάμψη, διασκέδαση.
Αφού βοηθήσαμε τον συνάδελφο να διαβεί ένα εξαιρετικά στενό σημείο...
Καλά πας, μια χαρά.
Είσαι εντάξει. Με το μαλακό.
Πολύ αστείο. Συνεχίστε έτσι.
-Ναι. -Έλα. Θα τα καταφέρεις.
Τα κατάφερε! Μπράβο!
...βγήκαμε από την πόλη...
και πήραμε τον αυτοκινητόδρομο.
Αυτός είναι ο αποφασισμένος ήχος ενός τετραπίστονου Nissan.
Κι αυτός ήταν ο ακόμη πιο αποφασισμένος ήχος
ενός 75χρονου Crosley.
Που να πάρει ο διάολος, είναι αίσχος.
Τζέιμς Μέι, πας με τσίτα τα γκάζια;
Ναι, με 61 χιλιόμετρα την ώρα.
Θεέ μου.
Εξήντα τρία.
Θεέ μου, μια τεράστια νταλίκα κολλημένη πίσω μου.
Όχι!
Σκατά!
Μα την αλήθεια, παραλίγο να τουμπάρει.
Βλέποντας πως ο συνάδελφός μας ξεκάθαρα κινδυνεύει,
αποφασίσαμε να τον αφήσουμε πίσω.
Αντίο, Τζέιμς.
Μάλιστα. 2.250 χιλιόμετρα διασχίζοντας τέσσερις χώρες.
ΠΟΛΩΝΙΑ-ΣΛΟΒΑΚΙΑ-ΟΥΓΓΑΡΙΑ-ΣΛΟΒΕΝΙΑ
Θα είμαστε πίσω από το πάλαι ποτέ Σιδηρούν Παραπέτασμα.
Και που ίσως έχει ξαναγίνει Σιδηρούν Παραπέτασμα μέχρι να τερματίσουμε.
ΓΚΝΤΑΝΣΚ - ΠΟΖΝΑΝ
Η πρώτη μας στάση ήταν σε μια πίστα αγώνων
μερικές εκατοντάδες χιλιόμετρα μακρύτερα, κοντά στην πόλη Πόζναν.
Που σήμαινε πως είχαμε άπλετο χρόνο να συζητήσουμε για τα αμάξια μας.
Τζέρεμι, μια ερώτηση τώρα που οδηγούμε.
Αυτό το πράγμα παριστάνει τη Mercedes SSK, σωστά;
Ναι.
Δεν ήταν ένας κύριος Α. Χίτλερ φανατικός των Mercedes SSK;
Όχι, επειδή η SSK βγήκε αρχές '30, τότε που ο Χίτλερ ήταν δεκανέας.
Και ένας δεκανέας δεν μπορούσε να αγοράσει SSK.
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν του άρεσε.
Επομένως, οδηγείς ένα πλαστικό,
ιμιτασιόν αντίγραφο ενός αυτοκινήτου που λάτρευε ο Χίτλερ.
Όχι.
Όχι, δεν το κάνω αυτό.
Φαντάζεσαι πώς θα είναι να είσαι στο Crosley;
Δεν νομίζω πως μπορώ.
Προσοχή στο ωστικό κύμα.
Είναι τρελό αυτό το πράγμα.
724 κυβικά.
Πώς του ήρθε αυτή η ιδέα;
Γιατί όχι ένα λίτρο;
Χριστέ μου.
Πολλά χιλιόμετρα μπροστά, εμείς είχαμε βγει από τον αυτοκινητόδρομο
και διασχίζαμε αυτό που οι τουριστικοί οδηγοί περιγράφουν
ως το δεύτερο μεγαλύτερο δάσος της Πολωνίας.
Σκέψου, Χάμοντ, σε μια μόνο μέρα είδαμε το Γκντανσκ,
το δεύτερο σε κίνηση λιμάνι της Βαλτικής.
Και τώρα βρισκόμαστε στο δεύτερο μεγαλύτερο δάσος της Πολωνίας.
Ξέρω, εκπληκτικό. Λατρεύω το δεύτερο μεγαλύτερο ή καλύτερο.
Εύκολη η πρωτιά, μεγαλώνεις ή βελτιώνεις κάτι. Αλλά ο δεύτερος
πρέπει να μην περνά τον πρώτο, αλλά να ξεπερνά τον τρίτο.
Απαιτεί ακρίβεια, το καλύτερο.
Αφού τελικά ξεπροβάλλαμε από τα δέντρα,
φτάσαμε στην πίστα αγώνων του Πόζναν.
Ο κύριος Γουίλμαν μάς είχε κλείσει να συμμετάσχουμε σε τοπικούς αγώνες.
Το οποίο είναι εξαιρετικό, γιατί είμαστε κάτι σαν πρεσβευτές.
Αυτή είναι μια πολιτιστική ανταλλαγή.
Χωρίς πολιτισμό ή κάτι άλλο για να ανταλλάξουμε.
Ήταν ένα εντυπωσιακό σιρκουί με όλες τις μοντέρνες ανέσεις.
ΦΙΛΤΡΑ - ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ
Όμως, η πραγματική έκπληξη μάς περίμενε στα πιτ.
Ξέρω τι είναι αυτά.
-Αγωνιστικά αυτοκίνητα. -Γνωστά ως Ανατολική Φόρμουλα.
-Δηλαδή, μόνο στο ανατολικό μπλοκ. -Θυμάσαι... Ακριβώς.
Ήταν η απάντηση της Σοβιετικής Ένωσης στη Φόρμουλα 1.
Στις δεκαετίες του '70 και του '80,
τότε που το Σιδηρούν Παραπέτασμα ήταν στις δόξες του,
η Ανατολική Φόρμουλα συγκέντρωνε ομάδες από χώρες του σοβιετικού μπλοκ,
οι οποίες συναγωνίζονταν...
με μεγάλο πάθος και γενναιότητα, αλλά ελάχιστους πόρους.
Ισχύ παρείχαν πειραγμένοι κινητήρες Lada 1.300 κυβικών.
Οι αναρτήσεις προέρχονταν από ανατολικογερμανικά μίνι βαν.
Οι κρεμαγιέρες είχαν αρχίσει τον βίο τους σε Trabant...
και με ένα σετ λάστιχα έπρεπε να βγάλουν όλη τη σεζόν.
Η πολωνική ομάδα είχε τόσες δυσκολίες, ώστε ο συμπατριώτης τους και οπαδός
Πάπας Ιωάννης Παύλος Β' αναγκάστηκε να αγοράσει τα κράνη τους.
Όμως, παρά τις δυσκολίες και τους περιορισμούς της,
η Ανατολική Φόρμουλα αποτελούσε μια συναρπαστική απόδραση
για άτομα που στήνονταν μια βδομάδα στην ουρά για ψωμί.
Πάντοτε ήθελα να δω αυτά τα αυτοκίνητα.
-Τα είχα ακουστά. Διαβάζαμε γι' αυτά. -Ναι.
Το μόνο που είχαν ήταν μια θολή φωτογραφία από το 1968.
Μια ευρωπαϊκή πίστα αγώνων με ένα ευρωπαϊκό αγωνιστικό.
Πρέπει να μοιάζει κάπως έτσι.
-"Θέλω ένα τέτοιο". -Ναι. "Θες ένα τέτοιο;
"Μα έχω μόνο κινητήρα από Lada".
Λαμπρό επίτευγμα ανθρώπινης επινοητικότητας.
Αποφασιστικότητας.
Ξέρω τι έκαναν με... Ξέρω τι έκαναν για παπούτσια.
-Ξέρεις τα παπούτσια πυγμαχίας; -Ναι.
Αυτά φορούσαν.
-Μοιάζουν λίγο με αγωνιστικά παπούτσια. -Ναι.
-Είναι πολύ όμορφα αμαξάκια. -Είναι τόσο όμορφα.
-Αυτό... -Αυτό είναι υπέροχο.
-Και ασφαλή. -Και...
Ναι, κοίτα πως είναι στερεωμένο το παρμπρίζ εδώ.
-Κολλημένο με ταινία για μεγάλη ασφάλεια. -Είναι αυθεντικό.
Δεν πρόκειται να βγει αυτό.
Εκτός αν βρέξει, τότε... Τότε θα βγει.
Εν τω μεταξύ...
πολλά χιλιόμετρα πίσω,
ήμουν κι εγώ στο δεύτερο μεγαλύτερο δάσος της Πολωνίας,
έχοντας αφήσει πίσω μου τον τρόμο του αυτοκινητόδρομου.
Είναι πολύ καλύτερα εδώ.
Ομολογώ πως ορισμένες φορές στον αυτοκινητόδρομο
κοίταζα τα "Βυζάκια και Μπύρα" πίσω στον καθρέφτη και έλεγα...
Αλλά τώρα είμαστε σ' αυτόν τον δρόμο.
Ευχάριστος δρόμος.
Θα ξεχάσω τα "Βυζάκια και Μπύρα". Θα συγκεντρωθώ στο Crosley,
το πιο μικρό και αδύναμο κουτάβι που τελικά αυτό συμπαθείς και υιοθετείς.
Ωστόσο, μόλις μετά από δύο χιλιόμετρα...
Μια BMW προσπαθεί να με περάσει.
Θα προσπαθήσω να κάνω χώρο.
Χριστέ μου!
Προχώρα!
Προχώρα.
Πέρασέ με.
Όχι, τώρα θα σβήσει. Έσβησε.
Χριστέ μου, έμεινε.
Μάλιστα.
Πίσω στην πίστα,
ο Χάμοντ κι εγώ είχαμε επιλέξει πλέον τα αυτοκίνητά μας για τον αγώνα.
Ναι.
Αυτό ήταν.
Ο κώλος μου απέχει τόσο από το κάθισμα.
Να πάρει.
-Υπάρχει μεγαλύτερο; -Όχι.
Αλήθεια; Αυτό είναι το...
Αυτό είναι το μεγαλύτερο;
Δεν θα μπορέσω να το κάνω.
Έλα, θα χάσεις τη δραστηριότητά μας.
-Και τι θες να κάνω; -Να είσαι λιγότερο χοντρός.
Είναι αρκετά εύκολο.
Η παχυσαρκία είναι νόσος.
Είναι μια μεγάλη, χοντρή νόσος, έτσι;
Μεγάλη, χοντρή, βαριά νόσος.
Πολύ εκνευριστικό, είσαι πανέτοιμος να κάνεις πράγματα.
Τελείως έτοιμος, αλλά δεν μπορείς να τα κάνεις επειδή είσαι χοντρός.
Λυπάμαι. Στεναχωρέθηκες αρκετά, έτσι;
-Όντως. -Γιατί δεν θα συμμετάσχεις.
Πλάκα έχεις αλλά... Θεέ μου!
Στην κυριολεξία δεν μπορώ να βγω.
Θεέ μου.
Μπορούμε να βγάλουμε το αμάξωμα από σένα.
Μπορείτε να με βοηθήσετε να βγω;
Πρέπει να αποσυναρμολογήσουν το αμάξι γύρω του.
Θα αποσυναρμολογήσουν το αμάξι γύρω σου
για να σε βγάλουν.
Του το βγάζουμε σαν στολή κατάδυσης.
Πιο εύκολο θα ήταν να ζωγραφίσουν ένα αγωνιστικό πάνω του και να το σβήσουν.
Ευχαριστώ.
Έχουν πάει την αξιοπρέπειά σου στο συνεργείο.
Να πας να την πάρεις πίσω.
Καθώς ο Χάμοντ και οι αντίπαλοί του ετοιμάζονταν για τα προκριματικά,
σκέφτηκα ότι υπήρχε κάτι χρήσιμο που μπορούσα να κάνω.
Αποφάσισα να αυτοδιοριστώ μάνατζερ της ομάδας.
-Αλήθεια; -Ναι. Βασικά έγινα ο Τότο Γουλφ.
-Εντάξει. -Το μόνο θέμα είναι,
-θα σου πω τι μ' απασχολεί. -Τι;
Ο Τζέιμς Μέι. Ο προκριματικός αρχίζει σε δύο λεπτά;
-Σε δυο λεπτά είναι; Δυο λεπτά. -Δυο λεπτά, ναι.
Ο Τζέιμς Μέι ακόμη δεν είναι εδώ.
Πρέπει να βιαστεί για να μη χάσει τον προκριματικό.
Αυτοί είναι οι κανόνες, φίλε.
Να είσαι στην ώρα σου κι όχι πολύ χοντρός.
Τελικά, το Crosley πήρε πάλι μπροστά
και δεν απείχα πολύ από την πίστα.
Τέλεια αλλαγή ταχύτητας.
Όχι, όχι, μην το κάνεις.
Άναμμα. Σβήσιμο.
Πίσω στην πίστα, ο προκριματικός είχε πλέον αρχίσει.
Προσπερνάς από την εξωτερική.
Ως μάνατζερ της ομάδας, δουλειά μου ήταν να καταγράφω τους χρόνους γύρου.
Έρχεται.
2:22. Να πάρει.
Περίμενε. Πώς...
Πώς κάνω το χρονόμετρο...
Αυτό... Πώς... Αν το σταματήσεις,
πώς το... Χρειαζόμουν κι άλλο χρονόμετρο.
Πριν προλάβω να πω στον Χάμοντ
ότι δεν είχα κρατήσει σωστά χρόνους γύρου, έφτασε ο Τζέιμς.
Πολύ αργά για τον προκριματικό, αλλά θέλοντας να πάρει κάποιο ρόλο.
Επομένως, ως αρχηγός της ομάδας, του έδωσα έναν.
Δεν έχουν ιατρικό όχημα.
Οπότε, έλεγα μήπως να έκανες το αμάξι σου ασθενοφόρο...
Δεν θα ήταν πιο λογικό να κάνουμε το δικό σου ιατρικό όχημα;
Το σκέφτηκα, το δικό μου είναι διθέσιο.
Δεν χωράει φορείο μέσα. Ενώ από πίσω στο αμάξι σου χωράει.
-Εντάξει. Ναι. Σωστά. -Πήγαινε κάν' το, θα 'ναι τέλειο.
Ευτυχώς, κάποιος που δεν ήταν χιμπαντζής μας χρονομετρούσε.
Και όπως αποδείχθηκε, προκρίθηκα στην έκτη θέση.
Μάλιστα.
Τρομερά τυχερό αυτό σε ένα ταξίδι που κανείς δεν έχει σκεφτεί να κάνει.
Κοίτα ποιος είναι εδώ.
Γεια σου, φίλε.
Εντάξει. Έφτιαξες το αμάξι;
-Έχασες τον προκριματικό. -Το ξέρω.
-Κρίμα, είχε φοβερή πλάκα. -Ανυπομονούσα για έναν αγώνα.
Καλή διασκέδαση.
-Το σκοπεύω. -Μπορούσα να είμαι εγώ.
Ναι, το ξέρω. Το έχασες γιατί είσαι πολύ... χοντρός.
Είπε πως ήταν επειδή είναι πολύ ψηλός.
Καθώς οι οδηγοί ετοιμάζονταν για την εκκίνηση,
έδωσα στον Χάμοντ ορισμένες τελικές συμβουλές στρατηγικής.
ΜΗΝ ΤΡΑΚΑΡΕΙΣ
Σ' ευχαριστώ πολύ.
Προσπέρασε κάποιον.
Συγκεντρώσου, Χάμοντ.
Μην τρακάρεις.
Κάνε τον δικό σου αγώνα.
Θα δω αν μπορώ να κρατήσω την τέταρτη θέση.
Ωχ, όχι. Όχι.
4ος
Κι αν είναι τρίτος ή πέμπτος όταν ξαναπεράσει;
Πολύ καλή παρατήρηση.
Να βάλω ερωτηματικό, τότε;
Έλα, προχώρα. Τον έχω.
Είμαι κανονικός οδηγός αγώνων.
ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΕΞΑΡΤΗΜΑ
ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΝΥΠΟΨΙΑΣΤΟΣ
Αυτή είναι η γρήγορη.
-Έρχεται. -Αυτό είναι;
Να πάρει!
Νομίζω πως μπορώ...
Μπορώ να βγω τέταρτος, νομίζω.
Ο Χάμοντ συνέχιζε άνετος,
αγνοώντας πως η διαρροή του αμαξιού του είχε μετατρέψει την πίστα σε τσουλήθρα.
Σημαίνει πως κάποιος βγήκε.
Και κάποιος άλλος βγήκε.
Δυστυχώς, το αφεντικό της ομάδας του δεν κατάφερνε να τον προειδοποιήσει.
-Γιατί γράφεις "Υπάρχει κάποιο..."
Δεν ξέρουμε τι είναι.
Βάλε απλώς "υγρό".
Διάβολε!
ΒΓΑΙΝΕΙ ΚΑΠΟΙΟ ΥΓΡΟ ΑΠΟ ΤΟ ΑΜΑΞΙ ΣΟΥ
-Αυτό είναι; Όχι; -Όχι.
Είναι κόκκινο φανάρι.
Ο Χάμοντ βγήκε εκτός πίστας.
Τι;
-Ο Χάμοντ βγήκε. -Να πάρει.
Θεέ μου.
Είμαι καλά. Χτύπησα το πόδι μου.
Χρειάζομαι κάποιον να έρθει να με πάρει.
Ο Τζέιμς έρχεται.
Ποιος;
Ο Τζέιμς. Ο Τζέιμς έρχεται.
Έλα τώρα.
Περίμενε.
Όταν παραζεσταθεί, μπουκώνει.
Πάμε.
Βάστα γερά, Χάμοντ.
Ναι. Βαστάω.
Δεν είσαι νεκρός.
Όχι. Βασικά, έγινα καλύτερα.
Δυστυχώς, η διαρροή του Χάμοντ προκάλεσε τέτοιο μακελειό
που ο υπόλοιπος αγώνας ακυρώθηκε.
Οπότε, για δεύτερη φορά από την άφιξή μας στην Πολωνία, φύγαμε τρέχοντας.
Αλλά όχι πριν κάνω μια μικρή μετατροπή στο αυτοκίνητό μου.
Είπα να βάψω τις ζάντες μου πράσινες.
Είναι λίγο πιο αγωνιστικό, πιο φανταχτερό.
Χρειαζόταν να γίνει πιο φανταχτερό το αμάξι σου;
Απλώς χαζεύω την αντανάκλασή μου στο χρώμιο που έχουν οι ζάντες σου.
Σ' αρέσει να το βλέπεις αυτό;
Είναι σαν αποτυχημένο πείραμα με LEGO.
Κάτι που θα άφηνα στο χαλί του καθιστικού στα οκτώ μου.
Είχε πάει αργά το απόγευμα
και θέλαμε να πάμε να δούμε τον Χριστό πριν φτάσουμε στο ξενοδοχείο μας,
που απείχε 140 χιλιόμετρα.
Αυτό δεν ήταν πρόβλημα για τον Ρίτσαρντ με τον εξάλιτρο, οκτακύλινδρο...
ή για μένα.
Ο Τζέιμς, όμως...
Είναι 21η Ιουνίου, η μεγαλύτερη ημέρα του έτους,
και ο Τζέιμς Μέι πραγματικά θα το νιώσει αυτό.
Αναφορά κατάστασης.
Η θερμοκρασία του ψυκτικού υγρού ανεβαίνει.
Δεν είναι ακόμη σε ζώνη κινδύνου, αλλά πλησιάζει.
Θεέ μου, η ώρα της νταλίκας.
Όχι!
Να πάρει ο διάολος!
Χωρίς να μας απασχολεί κανένα πρόβλημα,
φτάναμε τώρα στον κήπο του Χριστού.
Θεέ μου, είναι τεράστιο.
Χριστέ μου!
Κάνει... Αν του βάλεις μισή λίρα, κάνει τίποτα;
Να σου πω κάτι αστείο. Μόλις το έψαχνα στο Google.
Είναι ο δεύτερος ψηλότερος Χριστός στον κόσμο.
-Υπέροχα. -Είναι ένας πιο ψηλός στην Ινδονησία.
Μεγάλη πίκρα. Αυτός έγινε πρώτος;
Μάλλον, επειδή κανείς δεν θα έφτιαχνε τον δεύτερο.
Όχι, δεν... Τι να πω; Στην Πολωνία είμαστε.
Πήγαμε στο δεύτερο μεγαλύτερο δάσος, στο δεύτερο σε κίνηση λιμάνι.
-Ναι. -Να σου πω και τι άλλο έμαθα.
Μέχρι πολύ πρόσφατα, είχε μια κεραία κινητής τηλεφωνίας στο κεφάλι του.
-Και υπήρξαν ορισμένα παράπονα... -Γιατί;
Επειδή όταν έβλεπαν πολύ σκληρό πορνό,
εκπεμπόταν στα κινητά τους από το κεφάλι του Χριστού.
-Ναι. -Αυτό ήταν λάθος, δεν ήταν;
Να βάζεις το Internet στο κεφάλι του Χριστού.
Δεν είναι αξιοπρεπές.
Υπάρχει επίσης μια πόρτα στον Χριστό. Ποιος θα το περίμενε;
-Κοίτα. -Είναι η πίσω πόρτα του Χριστού;
Την επόμενη φορά που θα με τρομάξουν θα πω "Μα την πίσω πόρτα του Χριστού".
-Τώρα μιλάς... -Τώρα μιλάω.
Αυτά είναι για να κάνεις στα ταξίδια με αυτοκίνητο.
Αυτά ακριβώς κάνεις στα ταξίδια με αυτοκίνητο.
Εκτός, φυσικά, εάν είσαι μέσα
σε ένα 75χρονο Crosley που υπερθερμαίνεται η μηχανή του.
Σ' αυτά είναι καλός ο Ρίτσαρντ Χάμοντ.
Του αρέσουν αυτά τα προπολεμικά πράγματα ή από λίγο μετά τον πόλεμο
και λέει "Ναι, είναι ένα από τρία που έχουν μείνει".
Λοιπόν, δεν μου κάνει εντύπωση.
Υποψιάζομαι ότι το ψυγείο έχει βουλώσει.
Βγαίνει υπερβολικά πολύ καφέ υγρό.
Αν το δείτε από κάτω.
Ανυπομονούσα να δω εκείνον τον τεράστιο Χριστό.
Πλέον, όμως, μοναδικό στόχο είχα να φτάσω στο ξενοδοχείο
πριν χρειαστεί να ανάψω τα πανάρχαια φώτα μου.
Απομένουν άλλα 100 χιλιόμετρα.
Μ' έχει πιάσει μια φρικτή κράμπα στο πόδι μέχρι πάνω στο ισχίο.
Κι ο πισινός μου είναι τελείως μουδιασμένος.
Θεέ μου, κάνε να τελειώσει.
Όταν επιτέλους έφτασα στη στάση της διανυκτέρευσης,
ήμουν τόσο ψόφιος που έπεσα κατευθείαν για ύπνο.
-Πήγε για ύπνο. -Ναι.
Εμείς οι δύο, όμως,
καθώς περάσαμε ένα απόγευμα με πολύ λιγότερο άγχος,
είχαμε ακόμη τις αντοχές να επιστρατεύσουμε κάτι ντόπιους
για να επιδοθούμε σε μερικές μεθυσμένες πλάκες.
Όλοι σας, πιάστε τι μπορείτε να σηκώσετε και σηκώστε ό,τι μπορείτε.
Σηκώστε. Τρία, δύο... Να πάρει ο διάολος.
Δεν ήταν δύσκολο.
Από την άλλη!
Η μέση μου. Χριστέ μου, η μέση μου.
Τα δάχτυλά μου.
Σαν πορνοταινία θα ακούγεται αυτό αν δεν δίνετε προσοχή.
Το επόμενο πρωί,
ο Τζέιμς δεν χάρηκε που βρήκε το αυτοκίνητό του κολλημένο στον τοίχο
μέσα στο εστιατόριο του ξενοδοχείου.
Πολύ αστείο, παπάρες.
Χριστέ μου!
Αυτή η καθυστέρηση τον άφησε χιλιόμετρα πίσω από μένα και τον Ρίτσαρντ.
Αυτό είναι το πλάνο για σήμερα.
Στάση στο στρατόπεδο Στάλαγκ Λουφτ Γ', όπου έγινε η Μεγάλη Απόδραση.
Μεσημεριανό, και μετά η μεγάλη διαδρομή ως την Κρακοβία.
Από τότε που αποφασίσαμε να κάνουμε αυτό το ταξίδι πριν μήνες,
ο Τζέιμς Μέι έχει τρελό ενθουσιασμό για την επίσκεψη στο Στάλαγκ Λουφτ Γ΄.
Φοράει ακόμη και μπλουζάκι με τη Μεγάλη Απόδραση.
Αλλά, επιτέλους, ήταν πλέον καθ' οδόν.
Με συγχωρείτε.
Παπάρια.
Και αισθανόταν πολύ δυστυχισμένος.
Τελικά, δεν ήταν ένας φρικτός εφιάλτης.
Πραγματικά διασχίζω την Ανατολική Ευρώπη με ένα Crosley.
Έχω ήδη βάλει τελευταία ταχύτητα.
Έτσι θα πάει τώρα για μια ώρα.
Το θετικό της υπόθεσης, δεν ήμουν πια στον τρομακτικό αυτοκινητόδρομο.
CROSLEY ΕΝΑ ΚΑΛΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ
Το αρνητικό, όλοι οι άλλοι εύχονταν να ήμουν.
Κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ.
Χριστέ μου, θα το κάνει.
Όχι, τρελός είσαι;
Όχι.
Πάει.
Πέρασε.
Έρχεται κι άλλος.
Κι οι δυο περνάνε.
Θεέ μου.
Χριστέ μου.
Εγώ είμαι υπεύθυνος τώρα.
Πολύ πιο μπροστά, κι εγώ αντιμετώπιζα ένα δράμα.
Χριστέ μου, τι διάολο, δεν είναι σφήκα. Τι είναι αυτό;
Είναι απολύτως τεράστιο.
Βγες έξω! Έξω!
Έξω από εδώ. Είναι τεράστιο.
Είναι απίστευτα μεγάλο.
Βγες έξω.
Αφού έβγαλα το δηλητηριώδες ανεμόπτερο,
παρατήρησα ότι το αμάξι μου είχε ένα χαρακτηριστικό
που κάπως δεν είχα προσέξει.
Έχω κουμπί overdrive.
Εξαιρετικά νέα από το Le-Seyde, Χάμοντ.
Διαθέτω overdrive.
Ωραία.
Καλωσόρισα στο overdrive.
Overdrive.
Σε περίπτωση που αναρωτιέστε, το overdrive ουσιαστικά μειώνει τον θόρυβο
όταν είστε σε αυτοκινητόδρομο. Είναι σαν άλλη μια σχέση.
Επομένως, πηγαίνω τώρα με 95 χιλιόμετρα την ώρα,
στις 3.000 και κάτι στροφές.
Ενεργοποιώ το overdrive και πέφτουμε στις 2.400 στροφές.
Το κάνει πιο οικονομικό και πιο ήσυχο.
ΣΤΑΛΑΓΚ ΛΟΥΦΤ 3 - ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΟΔΡΑΣΗ - ΧΑΡΙ 1 ΧΛΜ (0,6 ΜΙΛΙΑ)
Αυτό είναι το Στάλαγκ Λουφτ Γ'.
Σε ένα χιλιόμετρο.
Ο Τζέιμς κυριολεκτικά θα σκάσει από στεναχώρια αν το χάσει.
Θεέ μου, εσύ...
Ψόφησε τελείως.
Τι παλιοσαράβαλο.
Για να μην κλείνω τον δρόμο,
αναγκάστηκα να σπρώξω το Crosley μέχρι τα έργα που γινόντουσαν πιο κάτω.
Και παρόλο που για κάποιο λόγο τους μίλησα στα Ιταλικά...
μου δάνεισαν ένα πολύμετρο για να πάρω μέτρηση της μπαταρίας.
Μάλιστα, η μπαταρία είναι σαφέστατα εντελώς νεκρή.
Δεν ξέρω αν λειτουργεί το δυναμό.
Τι σακαράκα.
Ενώ ο Τζέιμς πάλευε με την αγορά που έκανε νύχτα και τύφλα...
εμείς περιδιαβαίναμε το πραγματικό μέρος όπου κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο,
80 κρατούμενοι έσκαψαν ένα τούνελ 110 μέτρων για να αποδράσουν
κάτω από τη σόμπα ενός από τα καταλύματα.
Αυτή η ιστορία απαθανατίστηκε σε μία από τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών.
Την ταινία Η Μεγάλη Απόδραση.
ΤΖΟΝ ΣΤΕΡΤΖΙΣ Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΟΔΡΑΣΗ
Θα σε δω στο Πικαντίλι.
Στο Scott's Bar.
Εντάξει.
Δεν είναι αυτή, έτσι;
-Αυτή η σόμπα; -Μάλλον είναι.
Ναι. Κοίτα, κοίτα.
-Εκεί κατέβαινε το τούνελ... -Ναι.
Και μετά έφτανε στα δέντρα.
Πραγματικοί άνθρωποι έσκαψαν όντως ένα τούνελ.
Ο Τσαρλς Μπρόνσον...
Όχι.
-Ο Γκόρντον Τζάκσον. -Αληθινοί... Αυτοί είναι ηθοποιοί.
Κοίτα αυτό.
Είναι τα βαγονέτα για τη μεταφορά.
Σε αυτό κόλλησε ο Τσαρλς Μπρόνσον.
Δεν ήταν... Αυτός ήταν... Εντάξει.
Εδώ είμαστε, κοίτα.
Έχει φωτογραφίες των πραγματικών ανθρώπων,
ο Τζέιμς Γκάρνερ, ο Στιβ ΜακΚουίν, ο Ντόναλντ Πλέζανς.
Όχι, και πάλι, αυτές είναι από...
Κοίτα, μια πραγματική φωτογραφία
μέσα από το τούνελ με τον Ντίκι Ατένμπορο.
Τζέρεμι. Πρόκειται να... Για να ξεκαθαρίσω αυτήν τη μείξη αλήθειας και μυθοπλασίας,
πολλά από όσα εξιστορήθηκαν στην ταινία συνέβησαν...
-Εκεί είναι. -Αλλά δεν ήταν τότε.
-Ο Γκόρντον Τζάκσον κι ο Ντίκι Ατένμπορο. -Δεν γυρίστηκε τότε.
Θεώρησα καλό να βγάλω τον Τζέρεμι έξω,
όπου βρήκαμε το μνημείο που έδειχνε την έξοδο του Χάρι,
όπως έλεγαν συνθηματικά το τούνελ της απόδρασης.
-Διάβολε, είναι χιλιόμετρα. -Ναι.
Σέρνονταν εκεί κάτω σε αυτοσχέδιο τούνελ. Κι αυτό είναι άμμος.
Επομένως, ανά πάσα στιγμή...
-Θάνατος, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. -Ναι. Απίστευτο.
Έπειτα, μας συνάντησε ένας ξεναγός.
Πόσο βαθιά ήταν ο Χάρι;
Γύρω στα οκτώ-εννέα μέτρα, δηλαδή 30 πόδια...
-Μέτρα. -Εννέα μέτρα,
δηλαδή, πάνω-κάτω, το ύψος αυτών των δέντρων.
Ναι.
-Αυτά είναι 30 πόδια. -Σωστά.
-Γιατί πήγαν τόσο βαθιά; -Υπήρχε λόγος.
Το στρατόπεδο αποκαλούνταν υψίστης ασφαλείας, καθώς οι Γερμανοί
είχαν βάλει υπόγεια μικρόφωνα γύρω-γύρω από το στρατόπεδο
-για να εντοπίζουν κάθε σήραγγα. -Έπρεπε να πάνε πιο βαθιά.
-Να πάνε πιο βαθιά από τα μικρόφωνα. -Ναι.
Έχω συγκλονιστεί. Δεν το πιστεύω το μήκος που έχει
και τώρα δεν πιστεύω και πόσο βάθος είχε.
Έπειτα αρχίσαμε να αναρωτιόμαστε γιατί το σκάψανε,
γιατί τελικά αυτό το στρατόπεδο αιχμαλώτων θύμιζε πάρα πολύ κατασκήνωση.
Αυτή είναι η πισίνα;
Ναι, εδώ ήταν.
-Δεν υπήρχε περίπτωση να δραπετεύσω. -Όχι, ούτε κι εγώ.
Είχαν γήπεδο χόκεϊ εδώ.
-Τι; -Τι;
Ναι, είχε έναν τεράστιο αθλητικό στίβο πίσω από αυτά τα δέντρα.
Και τον χειμώνα, είχαν ένα τεράστιο γήπεδο χόκεϊ.
-Έτσι, είχαν γήπεδα, πισίνα... -Βιβλιοθήκη...
-Βιβλιοθήκη. -Θέατρο.
-Τι; -Θέατρο.
Σίγουρα δεν υπήρχαν άνθρωποι που έσκαβαν για να μπουν μέσα;
Ναι.
Έπειτα, ο ξεναγός μάς έδειξε τι εννοούσε λέγοντας θέατρο.
-Θεέ μου. -Όχι.
Είχε 350 θέσεις.
-Χώρο ορχήστρας, σκηνή, παρασκήνια. -Χτίστηκε...
-Χτίστηκε ως θέατρο; -Χτίστηκε ως θέατρο.
Νόμιζα πως θα ήταν κανένα υπόστεγο που χρησιμοποιούσαν ώστε...
Ναι, κάτι αυτοσχέδιο. Για όνομα του Μεγαλοδύναμου!
Αν με είχαν στείλει στον πόλεμο,
θα φρόντιζα να πιαστώ αιχμάλωτος.
Όμως, ξέρετε τι λένε.
"Δεν μας νοιάζει πόσο άνετο είναι το στρατόπεδο.
"Θα αποδράσουμε".
Είχαν καθήκον. Έπρεπε να το κάνουν.
-Ναι. -Και το έκαναν.
Αφού είπαμε αντίο...
Φοβερά ενδιαφέρον. Σ' ευχαριστώ που κάλυψες τα κενά μας.
-Ήταν χαρά μου. -Ήταν πάρα πολύ καλό.
Βγήκαμε πάλι στον δρόμο.
Αυτό ήταν απίστευτο.
Ειλικρινά, ένα από τα δέκα πιο ενδιαφέροντα πράγματα που έχω δει,
μέρη όπου έχω πάει.
Τα οδικά ταξίδια που κανείς δεν είχε ξανασκεφτεί
αξίζουν μια προσπάθεια.
Αφού τα σκεφτείς και διαλέξεις το κατάλληλο αυτοκίνητο, όπως εγώ.
Έχοντας χάσει την επίσκεψη στο στρατόπεδο,
τουλάχιστον κατάφερα να βάλω πάλι μπροστά το Crosley.
Κι είχα αρχίσει να αναρωτιέμαι γιατί έκανα τον κόπο.
Έκανα 480 χιλιόμετρα χθες.
Σήμερα το πρόγραμμα έχει άλλα 480 χιλιόμετρα.
Απομένουν ακόμη 1.800 χιλιόμετρα.
Σχεδόν τα τετραπλάσια ακόμη από όσα έχω κάνει ήδη μ' αυτόν τον θόρυβο.
Βασικά όχι... Δεν νομίζω πως μπορώ να το κάνω.
Θεέ μου!
Πιο μπροστά, παίρνοντας ένα απλό πολωνικό μεσημεριανό,
ο Τζέρεμι κι εγώ συζητούσαμε πόσο μας χαλούσε το ταξίδι ο Τζέιμς.
Έχασε τον Χριστό.
Έχασε το στρατόπεδο αιχμαλώτων.
-Έχασε το πρωινό, το μεσημεριανό. -Θα χάσει όλα τα καλά μέρη.
ΧΩΡΙΣ ΑΛΚΟΟΛ ΔΥΣΤΥΧΩΣ
Δεν μπορούμε να του μιλήσουμε γι' αυτό, δεν ήταν εκεί.
Δεν είναι μαζί στις συζητήσεις μας. Δεν έχει πλάκα αυτό, έτσι;
Με την Κρακοβία να απέχει πάνω από 320 χιλιόμετρα,
δεν γινόταν να περιμένουμε τον Τζέιμς, οπότε, συνεχίσαμε.
Πιάσαμε για άλλη μια φορά το νέο αγαπημένο θέμα συζήτησής μας.
Ποια Jaguar είχε overdrive;
Θα έλεγα μάλλον η Mark 2.
Ξέρω ότι η Triumph είχε, επειδή το Dolly Sprint είχε overdrive.
Καλησπέρα σας.
Τι;
Τζέιμς Μέι, κλέβεις.
Δεν μπορείς να πάρεις το εφεδρικό αμάξι για να ρυμουλκείς το δικό σου από πίσω.
Πες ότι έχεις ένα άλογο κούρσας. Δεν το πας καβάλα μέχρι τον ιππόδρομο.
Το βάζεις σε τρέιλερ.
Παρόμοια, το πολύτιμο κλασικό αγωνιστικό,
το πας στην πίστα με τρέιλερ.
Αυτό κάνω.
Πάω το πολύτιμο αμάξι μου στο επόμενο ιβέντ.
Δεν θέλω να φανώ αγενής, παλιόφιλε.
Όμως, τα έχεις κάνει εντελώς μούσκεμα, έτσι;
Το μόνο που με ενδιαφέρει είναι
πόσο χάλια ήταν το Crosley για να μπεις σε ένα αμάξι
που γράφει στο πλάι "Βυζάκια και Μπύρα";
Σωστό αυτό που λες και το σκέφτηκα πολύ,
αλλά αποφάσισα...
ότι θα το αντέξω.
Μετά από μεγάλη διαδρομή, τελικά φτάσαμε στην Κρακοβία,
που αποδείχθηκε ένα από τα απόλυτα διαμάντια της Ευρώπης.
Ένα από τα πλέον πολιτιστικά καλλιεργημένα μέρη παγκοσμίως.
Ναι.
Δεν θα ήθελα να σκάσω μύτη με ένα αμάξι
που γράφει πάνω "Βυζάκια και Μπύρα", το μόνο βέβαιο.
Τέχνη, μουσική, αρχιτεκτονική, "Βυζάκια και Μπύρα".
Είμαι γνώστης όλων αυτών. Ευχαριστώ.
Ας μη κοιτάξει προς τα δω αυτή η γυναίκα.
Θα κάνω ότι ξύνω το πρόσωπό μου σε βαθιά περισυλλογή.
Ανέκαθεν είχαμε πάμπολλους θαυμαστές στην Πολωνία,
αλλά ήλπιζα να είχε μειωθεί η δημοτικότητά μας.
Δυστυχώς, όμως...
-Γεια σας, κύριε Τζέιμς. -Γεια.
Ευτυχώς, σύντομα μπορέσαμε να αφήσουμε τα αυτοκίνητα,
επειδή ο Τζέρεμι επέμενε να πάμε
σε κάτι που περιέγραψε ως το καλύτερο πράγμα στον κόσμο.
-Γεια. Μας δίνετε τρία εισιτήρια; -Ναι.
ΜΟΥΣΕΙΟ ΚΕΡΙΝΩΝ ΟΜΟΙΩΜΑΤΩΝ ΚΡΑΚΟΒΙΑ
-Εντάξει. Τέλεια. -Ευχαριστώ.
Πρώτη φορά μπαίνω σε μουσείο κέρινων ομοιωμάτων.
Τι τρόπος κι αυτός να χάσει ο Χάμοντ την παρθενιά κέρινων ομοιωμάτων του.
Είναι ένα...
Τζέιμς, αυτό στ' αλήθεια... Σταμάτα.
Θα έρθουν αυτοί που έχουν το μέρος και θα τους πληγώσουμε.
-Εντάξει, δεν είναι αστείο. -Όχι, δεν είναι.
Σαν να ζορίζεται να αμολήσει μια βαρβάτη, σωστά;
Σίγουρα έχει στουπώσει από το γερό, πλούσιο πρωινό.
Θεούλη μου!
Δεν ήξερα πως μπορείς να σταθείς...
"Ein Reich, ein Volk... Συγγνώμη, έγειρα πίσω".
Γιατί γέρνει; Τι;
Ποτέ δεν τον έχω δει με γραβάτα έτσι.
Γενικά ήταν καλοντυμένος, θα έλεγα.
Νομίζω ότι επίτηδες τον έχουν έτσι μόνο του.
Ναι.
Βλέπω υπέροχα πράγματα στην Πολωνία.
Τι διάολο είναι αυτό;
Για όνομα του Θεού.
Ξέρουμε ποιος είναι, μας βοηθάει το σύμβολο στον τοίχο.
Αφού είδαμε όλα τα είδωλα της ποπ κουλτούρας,
προχωρήσαμε εκεί που υποθέσαμε πως είναι για τον μηχανοκίνητο αθλητισμό.
Εσύ είσαι αυτός;
Όχι, δεν είμαι.
Όντως εσύ είσαι.
-Είναι ο Σιλβέστερ Σταλόνε. -Νόμιζα ότι ήσουν εσύ.
Μάντεψε ποιος είναι.
Ο Τζορτζ Λάζενμπι; Δεν ξέρω.
ΡΟΜΠΕΡΤ ΝΤΕ ΝΙΡΟ
Είναι... Τι;
Ποια στην ευχή είναι αυτή;
-Η Κίρα Νάιτλι; -Ναι, έτσι νομίζω.
Δεν μοιάζει ούτε κατά προσέγγιση.
Πολύ θα ήθελα να δω την Κίρα Νάιτλι να στέκεται εδώ
δίπλα σε αυτό.
Θα ήθελα να δω την αληθινή Κίρα Νάιτλι στην Κρακοβία.
Δεν θα της ζήταγε κανείς αυτόγραφο. Θα έλεγαν "Δεν είναι η Κίρα.
"Δεν της μοιάζει καθόλου".
Μετά, ύστερα από μια βόλτα σε κάτι που ίσως ήταν βγαλμένο από το Doctor Who,
μπήκαμε σε ένα πολύ μυστηριώδες μέρος.
Στοιχειωμένο δάσος.
Μερικά ντεκόρ είναι υπέροχα.
Όλα είναι καλά, εκτός από τα κέρινα ομοιώματα.
Τζέιμς Μέι.
Ο Ράιαν Ρέινολντς.
Αυτός είναι ο Πολ Γουόκερ.
Έπειτα, σε μια αίθουσα που στέγαζε μάλλον τον Έλβις Πρίσλεϊ...
-Για όνομα του Θεού. -Ναι.
Ο Νάιτζελ Μάνσελ.
Δεν είναι. Είναι;
Το μουστάκι του ταιριάζει με τα φρύδια του.
Αυτός είναι.
-Γιατί να βάλουν... -Γιατί να έχουν τον Νάιτζελ Μάνσελ;
Γιατί όχι τον Λούις Χάμιλτον;
Οι αναφορές τους είναι λίγο παρωχημένες.
-Όχι. -Καλά να είναι, αλλά...
Τον Λάντο Νόρις.
-Όχι. -Τον Τζορτζ πώς τον λένε... τον Ράσελ.
Πραγματικά με σύγχυσε αυτό.
Τζέιμς, όχι μόνο δεν είναι καλό.
Είναι και λάθος θέμα.
Έπειτα, είχα μια επιφοίτηση.
Θα το κλέψω.
Αν τον πάρουμε, θ' αναγκαστούν να τον αντικαταστήσουν, σωστά;
Με τον Λούις Χάμιλτον.
Σωστά. Θα σας το θέσω ως εξής.
Απομένουν πολλά χιλιόμετρα μέχρι τη Σλοβενία
-και οδηγείς ένα άθλιο αυτοκίνητο. -Ναι.
-Αν είχαμε αυτό μαζί μας... -Ναι;
...θα μας έφτιαχνε το κέφι.
Θα μας έφτιαχνε το κέφι.
Κάθε φορά που θα ένιωθες λίγο πεσμένος,
ίσως επειδή το "Βυζάκια και Μπύρα" κάνει νάζια,
θα κοίταζες απλώς στον καθρέφτη σου
και στη θέση του συνοδηγού μου
θα έβλεπες κάποιον σαν τον Νάιτζελ Μάνσελ.
Είναι...
Εντάξει.
-Ωραία, πάμε... -Όχι, σταθείτε.
-Θα είναι μαζί μας στην ξενάγηση. -Κάνε προφορά του Μπέρμιγχαμ.
Είσαι από το Μπέρμιγχαμ.
"Μ' αρέσει αυτό. Εντάξει, χόρτασα. Πάμε έξω βόλτα με το αμάξι".
-Θα σε πάρουμε έξω. -"Ευχαριστώ που με πήρατε μαζί σας.
"Μου άρεσε πολύ το μουσείο".
-Απλώς... -"Ακριβώς ό,τι ήθελα να δω.
"Είδα το άλλο στο Λονδίνο, όχι τόσο καλό όσο αυτό.
"Θα πάω να ρίξω γκάζια το απόγευμα.
"Είμαι ντυμένος κι έτοιμος.
"Πρόσεχε το κεφάλι μου στο δοκάρι.
"Να πάρει, το βάρεσα.
"Τα λέμε μετά, Πολ Γουόκερ, φίλε μου".
Προχώρα.
"Μισώ τον Χάρι Πότερ.
"Σκέτη μπούρδα.
"Σταθείτε, παλικάρια. Περιμένετε κι εμένα, έρχομαι".
Παιδιά, μπορούμε να βγούμε από εδώ.
Ελάτε από εδώ.
"Παιδιά, αυτή η επίσκεψη ήταν τέλεια.
"Ευχαριστώ που με πήρατε μαζί σας".
-Αυτό είναι το σπίτι κάποιου. -Πιθανόν.
Ναι, και θα ξαφνιαστούν αν δουν τους τρεις μας με τον Νάιτζελ Μάνσελ.
Εκείνο το βράδυ, μείναμε στην Κρακοβία,
που σήμαινε ότι είχα χρόνο για να εκδικηθώ τους συναδέλφους μου
που μου έβαλαν το αμάξι στο εστιατόριο.
Έτοιμοι; Εντάξει.
-Εντάξει. Πού πάμε; -Ωραία. Εκεί.
-Προς τα εδώ; -Απέναντι.
Απέναντι. Πολύ ωραία. Εξαιρετικά. Ευχαριστώ.
Τέλεια.
Μέσα από την πρασιά.
Θα το πάω μόνος μου.
Το επόμενο πρωί, μάζεψα το Crosley
από εκεί όπου ο Χάμοντ κι ο Κλάρκσον το άφησαν αυτήν τη φορά.
Και κατόπιν περίμενα την αντίδρασή τους σε αυτό που είχα κάνει.
Πώς θα οδηγήσω έτσι;
Τι...
Νομίζεις ότι εσύ έχεις προβλήματα;
Καλημέρα. Ναι, ξέρω. Ναι. Καλημέρα.
Από το αμάξι σου ακούγεται αυτό;
Μάλλον όποτε πατάω φρένο.
Ναι, είναι το καμπανάκι φρένου, καλό χαρακτηριστικό ασφαλείας.
Ο Τζέιμς Μέι!
Θεέ μου, συνέδεσες την κόρνα μου με το φλας, κάθαρμα!
Υπέροχα.
Για στάσου, όταν πατάω γκάζι, ακούω γκάιντες.
Ωραία τα κηροπήγιά μου, Νάιτζελ;
"Έχω κι εγώ κάτι τέτοια στον καμπινέ μου στον πάνω όροφο".
Σύντομα μπήκαμε στον αυτοκινητόδρομο προς την επόμενη χώρα, τη Σλοβακία.
Και αμέσως, παρατήρησα δύο πράγματα.
Πρώτον, το πρόσωπο του Νάιτζελ Μάνσελ είχε αρχίσει να λιώνει.
Να πάρει.
Και δεύτερο...
Τζέιμς, ξέχασες το Crosley σου.
Δεν είναι πίσω από το αμάξι "Βυζάκια και Μπύρα".
Ακριβώς.
Συνέδεσα το τρέιλερ στο βαν του συνεργείου.
Τι;
Ο συνδυασμός του αμαξιού μου με αυτό το μεγάλο τρέιλερ
με αυτό το χοροπηδηχτό αμαξάκι πάνω του ήταν απολύτως θανατηφόρος.
Οδηγώ το εφεδρικό αυτοκίνητο.
Γι' αυτόν τον λόγο υπάρχει το εφεδρικό.
Το εφεδρικό αμάξι υπάρχει αν τυχόν το αρχικό σου αμάξι εκραγεί.
Όχι επειδή δεν σου αρέσει.
Δεν μπορείς να ξαναγράφεις τους κανόνες όπως σε συμφέρει.
Αυτό ακριβώς έκανα.
Για να είμαι ειλικρινής, ακόμη και χωρίς το τρέιλερ,
η εμπειρία μου με το κλασικό αμάξι δεν βελτιωνόταν.
Από πού ν' αρχίσω;
Το πεντάλ του γκαζιού είναι θαμμένο κάτω από την πόρτα,
οπότε πρέπει να οδηγώ χωρίς το δεξιό μου παπούτσι.
Όμως, το πεντάλ είναι κοφτερό σαν ξυράφι
και μου χώνεται στο πόδι που έχει αρχίσει να μουδιάζει.
Το τιμόνι έχει μέγεθος κουμπιού πουκαμίσου.
Όταν φρενάρω κόβει απότομα δεξιά, είναι απίστευτα ζεστό
και θορυβώδες, κι ούτε καν πραγματικά "φτιαγμένο" αμάξι.
Έχει έναν άθλιο, παλιό κινητήρα Jaguar, εξακύλινδρο σε σειρά.
Υποτίθεται θα είχε μεγάλο κινητήρα V-8.
Και πάλι, όμως, αντίθετα με το Crosley,
τουλάχιστον δεν χάλαγε συνέχεια.
Παπάρια.
Πρέπει να σταματήσουμε.
Τι;
Βγαίνει ατμός.
Είναι καυτό.
Μυρίζει και καυτό.
Ορίστε.
-Ξέρεις αυτόν τον κινητήρα. -Τον ξέρω πολύ καλά.
Υπερθερμαίνονται. Καίνε την κυλινδροκεφαλή.
-Τζέιμς; -Ναι;
Τα έχεις κάνει εντελώς σκατά.
Δεν τελείωσε ακόμη. Ας το σκεφτούμε λίγο.
-Το σκέφτηκα λίγο. -Ναι.
Σκέφτηκα πως έχουμε κλείσει ένα πολύ καλό εστιατόριο για μεσημεριανό.
Ναι.
Δεν θα φτάσουμε εκεί αν στεκόμαστε
-και χαζεύουμε αυτό να κρυώνει. -Όχι.
Αφού πάρθηκε η απόφαση...
-Καλή τύχη σε όλα. -Καλή τύχη.
...ο Χάμοντ κι εγώ επιστρέψαμε στον δρόμο.
Ειλικρινά, δεν ξέρω τι γίνεται τώρα.
Κανείς δεν έχει χαλάσει ποτέ το εφεδρικό αυτοκίνητο.
Λέω πως πρέπει να βάλουμε τον Νάιτζελ Μάνσελ να το οδηγήσει.
Πώς σου φαίνεται, Νάιτζελ;
"Πραγματικά μου αρέσει, το βρίσκω αστείο
"που γράφει 'Βυζάκια και Μπύρα' στο πλάι ενός Ford με κινητήρα Jaguar".
Απενεργοποίηση του overdrive.
Θεέ μου.
Ο Ρίτσαρντ, ο Νάιτζελ κι εγώ αποχαιρετίσαμε τρυφερά την Πολωνία
και περάσαμε τα σύνορα της Σλοβακίας.
Και θα αρχίσει να λοξοδρομεί τώρα, να το.
Χριστέ μου, είναι για πέταμα.
Γεια.
Θεέ μου, είναι γυναίκα.
Ευχαριστώ πολύ. Λυπάμαι για το αυτοκίνητο.
Ή θα οδηγώ ένα προκλητικό αμάξι που γράφει "Βυζάκια και Μπύρα"
ή θα τους καθυστερώ όλους με το Crosley.
Πρώτη φορά τα κάνω τόσο πολύ μαντάρα σε γύρισμα.
Μισή χώρα μακριά,
ο Ρίτσαρντ κι εγώ αρχίσαμε να λυπούμαστε τον Τζέιμς.
Έτσι, σαν καλοί φίλοι που είμαστε, σχεδιάσαμε να του φτιάξουμε το κέφι.
ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ ΠΙΕΣΤΑΝΙ
Έρχεται.
Δεν έχει καπό.
Είναι η λύση ψύξης του.
-Έχει υποφέρει, έτσι; -Νομίζω πως ναι.
-Μέι. -Γεια.
Άκουσέ μας. Βλέπουμε πως είσαι...
Έχεις σκάσει, είσαι τσατισμένος,
-και έχασες άλλο ένα μεσημεριανό. -Ναι.
Αλλά μην ανησυχείς,
-σου κανονίσαμε μια έκπληξη. -Ναι.
Κάτι παλιά αεροπλάνα να κοιτάω.
-Ναι, εντάξει, κοίτα και τα MiG. -Ναι.
SU, ελικόπτερα Hind.
Η έκπληξη είναι άλλη, όμως.
-Κάτι καλύτερο. -Εντάξει.
-Πολύ καλύτερο. Ναι. -Καλύτερο από αυτά.
Κανονίσαμε αγώνα dragster για το Crosley σου.
-Συγγνώμη, κάνετε πλάκα; -Όχι.
Θα ξεκαθαρίσουν όλα όταν δεις τους ανταγωνιστές σου.
-Ακολούθα. -Δες τι θα αντιμετωπίσεις.
Τζέιμς, o πρώτος αντίπαλός σου στον αγώνα.
Ένα ανατρεπόμενο φορτηγό Tatra.
-Καλό φορτηγό, αλλά βαρύ. -Ναι.
Δεκαοκτώμισι τόνοι.
Δεύτερος αντίπαλος, ένα τρακτέρ JCB.
Αυτό ζυγίζει δωδεκάμισι τόνους.
-Μάλιστα. Ιπποδύναμη... -Ναι.
Δεν έχει σημασία. Είναι βαρύ και δεν επιταχύνει γρήγορα.
-Είναι τρακτέρ. -Έχει σημασία.
Έχουμε κι αυτό, ένα τρίτροχο Velorex.
Κατασκευασμένο αρχές δεκαετίας του '60
στην τότε Σοβιετική Ένωση για τα άτομα με αναπηρία.
-Τετρακόσιοι ίπποι. -Όχι, 12.
Και τελευταίος αντίπαλός σου σε αυτόν τον αγώνα, ένας άνθρωπος.
Τον λένε Μάρτιν.
Γιατί δεν πηδάς από χαρά για όσα κάναμε;
Αυτό θα ελαφρύνει τη διάθεσή σου.
Είναι αγώνας dragster που μπορείς να κερδίσεις με το Crosley σου.
Είμαι ενθουσιασμένος.
Είναι τυχερός που έχει φίλους σαν εμάς.
-Έφυγαν. -Έφυγαν.
Γιατί; Γιατί το κάνω αυτό;
Το αναπηρικό όχημα που φτιάχτηκε στη Σοβιετική Ένωση
στις αρχές του '60 νομίζω πως προηγείται.
Έλα.
Το JCB έχει ξεφύγει.
Κοιτάξτε και τον άνθρωπο!
Χριστέ μου. Έλα, αυτοκίνητο. Θα τα καταφέρεις.
Έρχεται το τρίτροχο.
Θα νικήσει ο Τζέιμς τον άνθρωπο;
Έλα!
Μπάσταρδε!
-Όχι, δεν τα κατάφερε. -Όχι, απέτυχε.
Δεν του ανεβάσαμε την αυτοπεποίθηση όπως υπολογίζαμε, έτσι;
Πάρε σωστή έκφραση.
Φίλε...
Κάπως αγενές αυτό.
Δεν φαινόταν τόσο ευδιάθετος όσο ελπίζαμε.
-Δεν του έφτιαξε το κέφι. -Όχι.
-Όχι όσο θα ήθελα. -Όχι.
Εκείνο το βράδυ, ως ευχαριστώ για τον αγώνα dragster,
έκανα μερικά ακόμη πράγματα στα αμάξια τους,
τα οποία έγιναν φανερά το επόμενο πρωί.
Τι ήταν...
Από μένα ακούγεται;
Κοίτα τα μούτρα του.
-Τζέιμς; -Είναι... Τι λέει;
Αυτό θα το ανακαλύψετε.
Για στάσου, Χάμοντ.
-Ξέρεις Σλοβάκικα; -Ναι.
-Να σε δανειστούμε λίγο; -Ναι, φυσικά.
Αυτός ο τύπος είναι Σλοβάκος.
-Γεια σας. -Γεια. Τι λέει;
"Είμαι ανίκανος".
"Ανίκητος;"
"Ανίκανος".
Μισό λεπτό. Να το μεταφράσω.
-"Ανίκανος"; -Ναι.
Σοβαρά; "Είμαι ανίκανος".
Τζέιμς Μέι, είσαι διεστραμμένος.
Φυσικά, θα μπορούσε να είναι χειρότερο.
Για να είμαι ειλικρινής,
δεν θα το πω στον Τζέιμς Μέι, αλλά μου αρέσει η δουλειά του.
Δίνει καλή αίσθηση Κρουέλας.
Θα μπορούσαμε να προχωρήσουμε νότια σε αυτήν τη φάση,
αλλά αποφασίσαμε να μείνουμε για λίγο ακόμη στη Σλοβακία,
για έναν πολύ καλό λόγο.
Στις μέρες μας, το Audi Q7 κατασκευάζεται στη Σλοβακία.
Το ίδιο και το Q8.
Το ίδιο και το Volkswagen Touareg,
η Porsche Cayenne, η Porsche Cayenne Coupé,
το Land Rover Defender, το Land Rover Discovery,
το Peugeot 208 και το Volkswagen Up.
Στη Σλοβακία φτιάχνουν περισσότερα αυτοκίνητα κατά κεφαλήν
από οποιαδήποτε άλλη χώρα του κόσμου.
Σ' αυτά τα μέρη της Ευρώπης, πάντα είχαν την κατασκευή αυτοκινήτων στο αίμα τους.
Στην προ-σοβιετική εποχή, τα όρη Τάτρα έβγαζαν ημίθεους μηχανικούς,
και ακόμη καλύτερους αεροναυπηγούς.
Ακόμη και υπό το κομμουνιστικό καθεστώς,
η Škoda δημιουργούσε όμορφα αγωνιστικά αυτοκίνητα
που σε ράλι αντιμετώπιζαν ισότιμα και νικούσαν τα πλούσια δυτικά αγωνιστικά.
Κι αυτά είναι μόνο όσα ξέραμε.
Το 1957,
όταν ο κομμουνισμός στην Τσεχοσλοβακία ήταν στα...
πιο σκοτεινά και μονολιθικά χρόνια του,
μια μικρή ομάδα μηχανικών στη Škoda, μισή ντουζίνα περίπου,
αποφάσισαν να φτιάξουν ένα αμάξι ικανό να αγωνιστεί στο Λε Μαν.
Αυτό εδώ το αμάξι.
Παρότι σχεδιάστηκε ως αγωνιστικό όχημα,
ήταν τόσο μικρών διαστάσεων
που το καπό είχε μια μικρή κούρμπα για να χωρά η προεξέχουσα κυλινδροκεφαλή,
παραμένει ωστόσο απίστευτα όμορφο.
Μπορεί να είναι μόνο 1.100 κυβικά,
και να βγάζει μόνο 91 ίππους,
όμως, συνολικά το αυτοκίνητο ζυγίζει μόνο 580 κιλά.
Πάω με τη μέγιστη ταχύτητα των 200 χιλιομέτρων την ώρα.
Και το αμάξι δεν ξεπερνά σε μέγεθος την μπανιέρα μου.
Και φτάνει τις 8.500 στροφές.
Ακόμη και τα κρατήματά του είναι σωστά.
Ο κινητήρας είναι μπροστά, αλλά το κιβώτιο ταχυτήτων πίσω.
Άριστη κατανομή βάρους.
Βασικά, είχε πριν μπω εγώ μέσα.
Αυτό τα άλλαξε όλα κάπως.
Συνέχεια νομίζω πως το τιμόνι θα σπάσει.
Κοιτάξτε.
Δεν μου εμπνέει μεγάλη εμπιστοσύνη αυτό.
Αλλά θα το αγνοήσουμε.
Μιλάμε για τον ορισμό του αγωνιστικού αυτοκινήτου.
Αυτό θα έπρεπε να φτιάχνει η Ferrari σήμερα.
Και η Maserati και η Alfa Romeo.
Ένα πολύ μικρό, πολύ ελαφρύ,
πολύ γρήγορο, ευέλικτο, ξέφρενο αυτοκινητάκι.
Το λατρεύω. Πραγματικά το λατρεύω.
Δυστυχώς, μέχρι να κατασκευαστεί το αμάξι,
ο Ψυχρός Πόλεμος είχε ψυχρανθεί τόσο που δεν κατάφερε να πάει ποτέ στο Λε Μαν.
Κατασκευάστηκαν μόνο δύο.
Σε εκείνη τη φάση, σκεφτόμουν να αφήσω τον Κάπτεν Μίζερο να το δοκιμάσει.
Όμως, μετά σκέφτηκα πως τελικά...
του ταίριαζε καλύτερα αυτό.
Κατασκευασμένο από την επίσης τσεχική Praga, αποκαλείται Bohema.
Ζυγίζει λιγότερο από έναν τόνο.
Αρκετά ελαφρύ για αγώνες.
Και έχει τον κινητήρα του Nissan GT-R,
μπουσταρισμένο για να αποδίδει 720 ίππους.
Αυτό σημαίνει πως φτάνει τα 305 χιλιόμετρα τελική,
και πάει από μηδέν σε 100 χλμ/ώρα σε λιγότερα από τρία δεύτερα.
Αυτό το πράγμα γράφει πάνω του Τζέιμς Μέι.
Να πάρει!
Θεούλη μου!
Απίστευτη οδήγηση. Δεν έχει τιμόνι, αλλά πηδάλιο.
Όμως, ακόμη και σε απότομη πίστα όπως αυτή,
ποτέ δεν χρειάζεται να κινήσω τα χέρια από τη θέση τρεις παρά τέταρτο.
Προφανώς, έχει απίστευτη επιτάχυνση.
Δεν επιδίωξαν κορυφαία ταχύτητα, αλλά χαμηλό βάρος και ευελιξία.
Και, αναμφίβολα, τα έχει αυτά.
Είναι υπέροχο.
Απλώς υπέροχο.
Ένα εκατομμύριο λίρες.
Ένα εκατομμύριο από τις λίρες σου.
Είναι όμορφο, όμως.
Πολύ λεπτή ισορροπία, δείχνει κάπως παιδιάστικο και χαζό.
-Ναι, έτσι είναι. -Όντως.
-Ναι. -Αλλά δείχνει επιτυχημένο και άρτιο.
Βλέπετε, οι Τσέχοι ήταν πάντα καλοί σε αυτά.
Απλώς αναγκάστηκαν να υπομείνουν μερικές δυσχέρειες.
Τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, τους βομβαρδισμούς, τον Σοβιετικό ζυγό.
Αυτό... Αυτή είναι η πόρτα;
-Αυτή είναι. -Είναι καταπακτή.
-Ναι, έχεις δίκιο. -Είναι.
Ομολογώ πως είναι πολύ εντυπωσιακό επίτευγμα μηχανικής από τους Τσέχους.
Ωστόσο, οι Σλοβάκοι το έχουν ξεπεράσει κατά πολύ.
Πετάει.
Πράγματι.
Δεν...
Δεν το έχω ξαναδεί αυτό.
Αυτό είναι το AirCar,
το πρώτο ιπτάμενο αυτοκίνητο που πέταξε μεταξύ αεροδρομίων
αντί να προσγειωθεί αμέσως πάλι εκεί από όπου ξεκίνησε.
Πετάει σε ύψος 8.000 ποδιών με ταχύτητα 190 χιλιομέτρων την ώρα.
Και ο κατασκευαστής του, ο Στέφαν Κλάιν,
πιστεύει πως θα μπορέσει να το διαθέσει στην αγορά σε έναν χρόνο.
ΦΩΝΗ ΕΜΠΕΙΡΟΥ ΚΑΜΕΡΑΜΑΝ
Ναι!
Το αυτοκίνητο προσγειώθηκε.
Πολύ σπάνια χάνω τα λόγια μου.
-Αλλά έχω χάσει τα λόγια μου. -Ναι.
Ειλικρινά, από μικρά παιδιά, συνεχώς μας έλεγαν
"Κάποτε θα έχουμε ιπτάμενα αμάξια". Δεν το πιστεύαμε.
Το άλλο σημαντικό που πρέπει να τονίσουμε,
δεν είναι μόνο ιπτάμενο, ήρθε οδηγώντας ως εδώ.
-Ναι, όντως. -Έφτασε οδικώς.
-Κινούνταν στον αυτοκινητόδρομο. -Ναι, και μετά έγινε αεροπλάνο.
"Δεν ήταν εντυπωσιακό. Δεν μ' άρεσε".
"Όχι στα ιπτάμενα αυτοκίνητα".
-"Δεν τα πάω καθόλου". -"Θέλω ή αμάξι ή αεροπλάνο.
-"Όχι και τα δυο". -Κοίτα μούτρα σήμερα.
Πω πω. Μην του το πεις.
Κατόπιν, συνεχίσαμε το οδικό ταξίδι μας
που κανείς δεν είχε σκεφτεί να κάνει πριν...
κατευθυνόμενοι νότια προς την Ουγγαρία.
ΜΠΡΑΤΙΣΛΑΒΑ ΟΥΓΓΑΡΙΑ
Με τον Τζέιμς να γκρινιάζει σαν τον Νάιτζελ Μάνσελ στον καιρό του.
Είναι ακόμη πολύ μικρό το τιμόνι.
Το γκάζι είναι ακόμη θαμμένο στην πόρτα
και πολύ ψηλά.
Τα φρένα ακόμη τραβούν άγρια προς τα δεξιά.
Ο Χάμοντ λέει "Κάηκα λίγο από τον ήλιο".
Κι ο Τζέρεμι λέει "Δεν είμαι σίγουρος
"ότι ο κλιματισμός μου δουλεύει σωστά".
Δεν έχετε ιδέα.
Μόλις μπήκαμε στην Ουγγαρία,
ο κύριος Γουίλμαν μάς ειδοποίησε να παρουσιαστούμε εδώ.
Αυτό μου μοιάζει με αγωνιστική πίστα με γρασίδι.
Θεέ μου, κολλάει.
Είναι επαρχιακό πανηγύρι. Θα μας βάλουν να χορέψουμε.
Ορίστε, μήνυμα από τον κύριο Γουίλμαν.
Τι λέει;
Θα χρειαστώ τα γυαλιά μου. Μια στιγμή.
Θα είμαστε κριτές σε κυνοδρομίες.
"Θα αγωνιστείτε με τη σειρά στην πίστα που σας έχω φτιάξει".
-Μάλλον αυτό είναι. -Ναι. Αυτό.
"Ο νικητής θα είναι αυτός που θα χτυπηθεί λιγότερες φορές".
-Τι; -Θα χτυπηθεί;
Θα χτυπηθεί με τι;
Η Ουγγαρία είναι γνωστή για τον κύβο του Ρούμπικ και το γκούλας.
Όλοι το ξέρουν αυτό.
Αυτό που δεν ξέρουν όλοι είναι
ότι αυτή η χώρα βγάζει επίσης τους καλύτερους τοξότες στον κόσμο.
Είχαμε φτάσει στη σχολή τοξοβολίας αυτού του τύπου.
Δεν φαίνεται τόσο μυτερό.
Λες να μπει μέσα στο αμάξι;
Θα μπορούσε.
Μόνο ένας τρόπος υπήρχε να το μάθουμε.
Να βρούμε έναν εθελοντή για να κάνουμε τη δοκιμή μας.
"Τι χαμπάρια, παλικάρια, έχετε δουλειά για μένα;
"Εδώ είμαι, έτοιμος για υπηρεσία.
-Μάλιστα. -Πάρε το χέρι σου, Νάιτζελ.
"Καλά, τ' ακουμπώ στη λεκάνη μου. Δεν πειράζω τίποτα".
Εντάξει. Πάμε.
Δηλαδή, θα του ρίξεις ένα βέλος;
Όχι. Λέω ότι δεν νομίζω πως θα το διαπεράσει βέλος.
-Όχι. Αυτό είναι το θέμα. -Ναι, αλλά αν αστοχήσουν...
Ακριβώς.
-Εμείς θα είμαστε εκεί. -Το ξέρω.
Εντάξει.
Κι αν αναπηδήσει και με πετύχει στο μάτι;
Θεέ μου.
Κι αυτό το έριξες εσύ.
Κάπως ανησυχητικό, σωστά;
Σκατά.
"Παλικάρια, έχω ένα βέλος στη μάπα".
Μα είναι πολύ καλοί.
Αυτό που προσπαθώ να πω είναι ότι ο Τζέιμς Μέι από τα έξι μέτρα
αστόχησε, σωστά;
Και μιλάμε για ακίνητο στόχο.
Ναι, αλλά...
Θα είναι... Εμείς θα οδηγούμε.
Τα πράγματα χειροτέρεψαν μετά το νέο μήνυμα του κυρίου Γουίλμαν.
"Οι τοξότες θα σας ρίχνουν βέλη
"καβάλα πάνω σε άλογα".
-Άρα, εμείς θα είμαστε κινούμενοι στόχοι. -Ναι.
-Κι εκείνοι θα κινούνται πάνω σε άλογα; -Ναι.
Ναι.
Πάνω σε ένα ζώο που τρομάζει
από χάρτινες σακούλες, τον αέρα, τη βροχή, τη λιακάδα, χαλίκια, πόμολα...
Σακουλάκια από πατατάκια.
Εκεί που πάνε καβάλα λένε "Έχω ευθυγραμμιστεί με τον στόχο",
και τ' άλογο φτερνίζεται, τινάζεται ή κάτι κάνει.
Βέλος κατακούτελα.
-Κοίτα εκεί. -Το ξέρω. Δεν το θέλω.
Ναι, το καταλαβαίνω καλά.
Στην πίστα του κυρίου Γουίλμαν,
όλα είχαν αρχίσει να μοιάζουν με το Παιχνίδι του Στέμματος.
Επομένως, μετά από μακρά συζήτηση μεταξύ Χάμοντ και εμού,
αποφασίστηκε να πάει πρώτος ο Τζέιμς.
Σε τρία, δύο, ένα, πάμε!
Η τακτική του Τζέιμς ήταν να πάει αργά,
επειδή δεν είχε άλλη επιλογή.
Έρχεται ένας καβαλάρης.
Το άκουσα αυτό.
Και αυτό.
Θεέ μου, έχει γίνει...
Ο Τζέιμς Μέι έχει γίνει σκαντζόχοιρος.
Αφήστε με να περάσω τη γραμμή.
Να πάρει.
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε,
-έξι, επτά, οκτώ, εννέα... -Έξι, επτά, οκτώ, εννέα.
...δέκα, έντεκα, δώδεκα,
-13, 14. -13, 14.
-Το σκορ σου, Τζέιμς, είναι 14... -Εντάξει.
...και ζεις.
Έπειτα ήταν η σειρά του Χάμοντ...
Τρία, δύο, ένα, αντίο!
...που, αντίθετα με τον Τζέιμς, μπορούσε να επιλέξει ταχύτητα.
Κοίτα, σηκώνει σκόνη.
Ελπίζει να γίνει αόρατος στο σύννεφο σκόνης του.
Θεέ μου, τα ρίχνουν κατευθείαν πάνω μου.
Χριστέ μου!
Δεν μου άρεσε αυτό.
Αν και μερικά βέλη βρήκαν τον στόχο τους,
η χρήση ταχύτητας και ισχύος από τον Χάμοντ φάνηκε να έχει αποτέλεσμα.
Μόνο ένα από αυτήν την πλευρά. Απογοήτευση.
-Έσπασε, όμως. -Και έσπασε.
-Έχει μόνο επτά. -Τέσσερα...
-Πέντε, έξι, επτά. -Αλλά τότε...
Μισό λεπτό.
Έπεσε ένας από τους στόχους σου.
-Λοιπόν... -Ζαβολιάρη.
Πόσα είχε; Επτά;
Ναι, κι αυτά τα τρία εδώ, δέκα.
Και έριξε τον στόχο του πριν τη λήξη, τιμωρείται με τέσσερα, σύνολο 14.
Είμαστε στήθος με στήθος.
Αυτοί είναι οι διεθνείς κανονισμοί γι' αυτό;
Δεν μπορείς έτσι αυθαίρετα να μου δώσεις...
"Για να ξέρεις, συμφωνώ κι εγώ".
-Τρεις εναντίον ενός. -Άσε εκτός τον Νάιτζελ.
Συμμετέχει κι αυτός.
Άρα είναι 14. Πρέπει να νικήσεις τα 14.
Τζ. Κλάρκσον, είσαι έτοιμος;
Ναι, όχι χαρούμενος, αλλά έτοιμος.
Τρία, δύο, ένα, πάμε.
Ίσως επειδή τους θάμπωσε η απόλυτη ομορφιά του αμαξιού μου...
Χριστέ μου.
...οι τοξότες κάρφωσαν πιο πολλά βέλη στο αμάξωμα παρά στους στόχους.
Είναι στο παρμπρίζ.
Κάντε το να τελειώσει!
Αν και έτσι εξασφάλισα το νικητήριο σκορ,
η ομάδα του Le-Seyde πλήρωσε βαρύ τίμημα.
Έφυγε το κεφάλι του Νάιτζελ Μάνσελ!
"Δείτε τι κάνατε τώρα".
"Πρώτα έφαγα βέλος στο μάγουλο,
"τώρα έμεινα ακέφαλος".
Να μετρήσουμε τα βέλη σου;
Εντάξει. Ένα, δύο, τρία, έξι. Νίκησες.
Εγώ επέζησα, ο Νάιτζελ Μάνσελ αποκεφαλίστηκε,
-και το κηροπήγιό μου διαλύθηκε. -Καταστράφηκε.
Και αυτή είναι μια πρόταση που κανείς δεν έχει ξαναπεί.
Το επόμενο πρωινό, κλείσαμε όλοι τα κινητά μας
ώστε να μη λαμβάνουμε μηνύματα του κυρίου Γουίλμαν
και κατευθυνθήκαμε προς την τελευταία χώρα, τη Σλοβενία.
ΣΛΟΒΕΝΙΑ
Εντάξει, επιδιόρθωσα τα κηροπήγιά μου.
Αλλά, το κυριότερο, συγκόλλησα χειρουργικά το κεφάλι του Νάιτζελ.
"Παιδιά, μια χαρά ζωούλα κάνετε.
"Έτσι είναι, το λέω και το υπογράφω".
Παράλληλα, ο Τζέιμς πίσω στο φτιαγμένο κλασικό αμάξι, άρχισε πάλι την γκρίνια.
Θεέ μου, το μισώ.
Είναι θορυβώδες, άσχημο και βρωμάει.
Όπου πάω προσβάλλω τις γυναίκες.
Θα το πω, κι ας έχει πολλούς ανταγωνιστές,
είναι το χειρότερο αυτοκίνητο που έχω οδηγήσει ποτέ στην τηλεόραση.
Βασικά, σε όλη μου τη ζωή.
Δεν είναι καν γρήγορο.
Δεν έχω δει το ταχύμετρο να πηγαίνει πάνω από 110,
και ξέρω ότι πραγματικά είναι περίπου 103, ως εκεί.
Σύντομα, ωστόσο, μπήκαμε στη Σλοβενία,
όπου μας απέσπασε αμέσως την προσοχή το τοπίο.
Αυτό... Χριστέ μου, είναι φαντασμαγορικό.
Δεν το πιστεύω.
Σύντομα καταλάβαμε πως αυτά τα βουνά δεν ήταν απλώς ωραία,
αλλά μπορούσαν να μας φανούν και χρήσιμα.
Χρήσιμα για να ανακαλύψουμε αν το φτιαγμένο αμάξι του Τζέιμς
ήταν τόσο αργό όσο έλεγε.
Πόσο γρήγορα έχεις καταφέρει να το κάνεις να πάει;
Κάπου 105 χιλιόμετρα την ώρα.
Στα 105. Εντάξει.
Ας δούμε τότε πόσα θα φτάσει στα χέρια ενός δεξιοτέχνη.
Έρχεται τώρα.
"Αφήστε τα σκυλιά να δουν το κουνέλι. Τι γίνεται εδώ;
"Ο μόνος άξιος γι' αυτήν τη δουλειά είμαι εγώ με το βέλος στη μούρη.
"Έτοιμος για την αποστολή.
"Έχετε εδώ έναν πραγματικό παγκόσμιο πρωταθλητή.
"Πραγματικό επαγγελματία στο βολάν".
Κοίτα, Νάιτζελ, έχεις τον εξακύλινδρο σε σειρά,
αλλά για λίγη επιπλέον ταχύτητα, προσθέσαμε τον παράγοντα βαρύτητα.
Πρέπει να σπάσεις με τη μία το ρεκόρ των 105 χλμ. την ώρα.
Θα ξέρουμε πόσο γρήγορα πήγες
γιατί έχει ένδειξη ταχύτητας εκεί, συνδεδεμένη με αισθητήρα.
"Μην ανησυχείτε, θα σπάσω τα κοντέρ".
"Θα σας δείξω τι θα πει οδήγηση".
Έτοιμος, Νάιτζ;
"Αμέ. Έτοιμος".
Τρία, δύο, ένα, πάμε.
-Κατεβαίνει. Κατεβαίνει. -"Τα λέμε, παιδιά".
-Νάιτζελ! -Πήγαινε δεξιά.
Αν και η σύγκρουση καράφλιασε τελείως τον Νάιτζελ,
κατάφερε να ανακτήσει τον έλεγχο...
και διέλυσε το ρεκόρ ταχύτητας του Τζέιμς.
Δυστυχώς, όμως, το αμάξι ήταν για πέταμα.
Έχω να δω τόσο διαλυμένο αμάξι από τότε που ο Τζέιμς στούκαρε στη σήραγγα.
-Ναι, είναι... -Γερά τσαλακωμένο.
Ναι, Νάιτζελ.
Έφτασες τα 143,45 χιλιόμετρα ανά ώρα.
Σαράντα χιλιόμετρα παραπάνω από όσα έχω πιάσει.
-Συγχαρητήρια. -"Δεν με νοιάζει. Παραιτούμαι.
"Απαίσια δουλειά. Πολύ άβολη.
"Κοιτάξτε με, καμία αξιοπρέπεια".
"Αμάν, ρε παιδιά!"
Μόνο τρεις μέρες δούλεψε μαζί μας.
Τον χάσαμε νωρίς, θα λένε
"Θυμάστε που είχαν τον Μάνσελ;
"Δεν άντεξε πολύ".
Μάλλον οφείλουμε συγγνώμη στους ιδιοκτήτες του χιονοδρομικού.
-Συγγνώμη γι' αυτό. -Λυπάμαι.
-Συγγνώμη. Λυπούμαστε. -Συγγνώμη.
Συγγνώμη.
ΚΡΑΝΣΚΑ ΓΚΟΡΑ Η ΚΟΙΛΑΔΑ ΤΩΝ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΩΝ
Συνεχίσαμε το ταξίδι, λίγο λυπημένοι που παραιτήθηκε ο Νάιτζελ.
Το θετικό, όμως, ήταν
πως απείχαμε μόλις 100 χιλιόμετρα από τον τερματισμό στη Λίμνη Μπλεντ.
Κι ο συνάδελφός μας χαμογελούσε και πάλι.
Γεια σου και πάλι, παλιόφιλε.
Χαίρομαι που σε ξαναβρίσκω.
Ελπίζω να μη σε κακολόγησα ποτέ.
Αν το έκανα, δεν το εννοούσα.
Περίμενε.
Μη σταματάς.
Διαισθανόμενοι ότι το μικρό θ' άρχιζε πάλι τα δικά του,
ο Τζέρεμι κι εγώ αποχωρήσαμε.
Περνάμε αστραπή το Crosley τώρα. Να το.
Γεια.
Θέλω πολύ να φτάσω στη λίμνη Μπλεντ πριν νυχτώσει.
Επειδή έχω ακούσει ότι είναι απίστευτα όμορφη.
Και δεδομένων όσων έχω ήδη δει σήμερα,
έχω ήδη υψηλές προσδοκίες.
Καταπίναμε τα χιλιόμετρα στους βελούδινα ομαλούς δρόμους,
απολαμβάνοντας το τοπίο από τη Μελωδία της Ευτυχίας.
ΜΠΛΕΝΤ
Καθώς έδυε ο ήλιος, φτάσαμε επιτέλους στον προορισμό μας.
Θεέ μου.
Πραγματικά σε ανταμείβει.
-Και με το παραπάνω. -Ναι.
Αν το είχες ζωγραφίσει και το έδειχνες σε κάποιον
θα σου έλεγε "Εντάξει, το παράκανες".
Δεν μπορείς να έχεις δυο εκκλησίες.
Μία στο νησί και μία εκεί.
Έπειτα ένα κάστρο.
Δεν υπάρχει αλλού τέτοιο τοπίο.
Αλλά κοίτα το, εδώ είναι.
Είναι εκπληκτικό.
Και λατρεύω το χρώμα του λιωμένου νερού του παγετώνα.
Είναι πανέμορφο τοπίο.
Θα μπορούσαμε να περιμένουμε εδώ τον Τζέιμς.
Ή να πάμε να βρούμε, δεν ξέρω, κανένα μπαρ ή ξενοδοχείο.
-Με θέα... -Με θέα εδώ.
-και να πιούμε μια μπυρίτσα. -Ναι.
Είμαι υπέρ αυτής της επιλογής, επειδή ως ομάδα θα...
Το 66,6% από εμάς θα 'χει απολαύσει μια μπύρα με αυτήν τη θέα.
Ναι.
Δυστυχώς, είχε πια νυχτώσει όταν έφτασε ο Κάπτεν Αργός.
Έτσι, πρόσθεσε μισό στασίδι, αλλά είχε μόνο τρία πόδια.
-Άρα, το έκανε για... -Μέι!
-Καλησπέρα. -Τα καταφέραμε όλοι μας.
Καλωσόρισες.
-Χαιρόμαστε. -Ευχαριστώ.
-Ήρθες. -Ήρθα.
Κάναμε καλή δουλειά. Κάτι καταφέραμε.
Τα πήγαμε καλά. Το κατακτήσαμε.
Το μόνο αρνητικό είναι, λυπάμαι που πρέπει να σ' το πω,
αλλά η θέα της Λίμνης Μπλεντ είναι... Καλά δεν λέω, Χάμοντ;
Είναι απίστευτη.
Η λέξη "θέα" δεν αρκεί, είναι σαν πανηγύρι...
Είπε ότι τα μάτια του έπαθαν δυσπεψία.
Δεν άντεχαν να αφομοιώσουν άλλο.
Μ' αρέσουν οι λίμνες, αλλά αυτή δεν συγκρίνεται με τίποτα.
Κρίμα που την έχασες.
Θα τη δω το πρωί.
Ένα προβληματάκι.
-Λάβαμε μήνυμα. -Ο κύριος Γουίλμαν;
Ναι, το αεροπλάνο φεύγει αύριο πρωί στις οκτώ.
Ναι.
Όμως, με το δικό σου αμάξι,
-απέχει περίπου δυόμιση ώρες. -Μάλιστα.
Και πρέπει να είσαι εκεί μια ώρα πριν για το τσεκ ιν.
Οπότε, λύθηκε κι αυτό.
-Ναι. -Αλήθεια;
Δεν υπάρχει τίποτε να δεις. Πάει η θέα.
-Θα πρέπει να φύγεις στις 4:30. -Σοβαρά;
Αυτό είναι πραγματική ατυχία.
-Την έχασες απόψε. -Ναι.
-Γιατί είναι σκοτεινά. -Ναι, και;
Θα χάσεις τη θέα και τα χαράματα που είναι πιο σκοτεινά.
-Ναι. -Άρα, να πάω για ύπνο.
Και πάλι πολύ κρίμα, μόλις φάγαμε μια τέλεια μπολονέζ.
Πολύ καλά. Τα λέμε το πρωί.
Τα λέμε στο αεροδρόμιο.
-Θα χάσεις τη θέα. -Εμείς δεν ξυπνάμε νωρίς.
Θέλω απλώς να την ξαναδώ πριν φύγουμε.
Το επόμενο πρωί, έφυγα πριν ξημερώσει.
Εντάξει, προχώρα, μεταλλικέ μπάσταρδε.
Φοράω ακόμη και μπλουζάκι Crosley. Πάμε!
Η αλήθεια είναι πως ξύπνησα νωρίτερα απ' ό,τι έπρεπε,
επειδή ήθελα να αφήσω ένα δωράκι στους Αδερφούς Ξιπασμένους
που είχαν δει τα πάντα στο ταξίδι κι εγώ τίποτα.
Ο Μέι πρέπει να το έκανε.
Το πήγε σε νέο επίπεδο.
Αυτό είναι πραγματικά...
Το έκανε και σ' εμένα.
-Τι; -Το έκανε και σε μένα.
Είναι σατανικός.
Είναι και βλάκας. Έχω δυο ρεζέρβες στα μπροστινά φτερά μου.
Κι εγώ θα έχω ρεζέρβα, αγροτικό είναι.
Λογικά θα έχει.
Να πάρει!
Αυτές είναι ψεύτικες.
-Τι; -Είναι ψεύτικες.
Δεν έχει ρόδες μέσα.
Τι, αυτά με τις ρόδες;
Βλέπω μέσα.
Είναι ψεύτικα σαν την εξάτμισή σου.
Εσένα... Πού είναι η ρεζέρβα σου;
Δεν έχω.
Μα πού στον διάολο τις έβαλε;
Δεν έχουμε χρόνο γι' αυτό.
Έπειτα, τις βρήκαμε.
Θεέ μου.
Δυστυχώς, τα μηχανοκίνητα σκάφη απαγορεύονται στη λίμνη Μπλεντ.
Για να πάρουμε πίσω τις ρόδες,
αναγκαστήκαμε να καταφύγουμε σε κάτι γνωστό ως "βάρκα με κουπιά".
Διάβολε!
Σαν παιδικό βιβλίο περιπέτειας, αλλά χάλια.
Ναι.
Είμαι καθισμένος ανάποδα.
-Χρειάζομαι καθοδήγηση, Χάμοντ. -Ναι.
Δεξιά και κάτω. Δεν ξέρω. Κι εγώ είμαι καθισμένος ανάποδα.
-Λίγο αριστερά και κάτω. -Τι;
Καλωσορίσατε και πάλι, θεατές.
Πιστεύω πως θα προλάβω, αν δεν πάθει κάτι αυτό το καλό αμάξι.
Και θα ήθελα να σας υπενθυμίσω, ότι προηγούμαι.
Με 724 κυβικά,
75 χρονών, και δείτε με, κερδίζω.
Διάβολε!
Μπήκα στην περιοχή κολύμβησης.
Αφού ξεφόρτωσα τον Χάμοντ στην άλλη βάρκα,
στο τέλος καταφέραμε να φτάσουμε στην προβλήτα με τις ρόδες μας.
Χάσαμε 45 λεπτά.
Το γνωρίζω καλά αυτό.
Μη! Όχι, μη, δεν μπορώ να το κρατήσω σ' αυτήν τη γωνία.
Φρενάρετε, περνάτε δίπλα, αλλάξτε λωρίδα. Ευχαριστώ.
Τι καλό αμάξι που είναι αυτό το καλό αμάξι.
Ευτυχώς για μας, τα λάστιχα επιπλέουν.
Έτσι, μετά από μερικές ακόμα βλακείες...
Φύγε!
...ήμασταν, επιτέλους, καθ' οδόν.
Γκάιντες, χρειάζομαι μεγάλη ταχύτητα τώρα.
Έξι λίτρα και V-8 θα με πάνε ως εκεί.
Πρώτος στόχος, φτάνω τον Τζέιμς Μέι και τρώει τη σκόνη μου.
Δεύτερος στόχος, προλαβαίνω το αεροπλάνο.
Θερμοκρασία σταθερή. Πίεση λαδιού καλή.
Μόνο μια δουλειά έχει απομείνει σε αυτό το αυτοκίνητο,
μετά από τα πολλά χρόνια ύπαρξής του. Να με πάει ως το αεροδρόμιο.
Αυτό μόνο.
Ακούστε το αυτό.
Ωμή δύναμη.
Ναι.
Μάλιστα.
Έχω βγει για κυνήγι.
Πιο μπροστά, τώρα αντιμετώπιζα τον χειρότερο εχθρό του Crosley...
έναν λόφο.
Θεέ μου!
Έχω πέσει στα 24 χιλιόμετρα την ώρα.
Έλα!
Προς τα μέσα.
Καροτσάκι τον πάω στις στροφές.
Κοίτα τι βρήκα.
Έλα τώρα!
Συγγνώμη, φίλε, έτσι πρέπει.
Άρα, ο Τζέιμς Μέι δεν είδε τον μεγάλο Χριστό.
Δεν είδε το στρατόπεδο αιχμαλώτων πολέμου,
έχασε κάθε μεσημεριανό και βραδινό σε όλη τη διάρκεια του ταξιδιού.
Και τώρα θα χάσει και την πτήση του.
Έπειτα, μετά από περίπου δυο χιλιόμετρα...
Να πάρει!
Έχει ανάψει το λαμπάκι λαδιού.
Η ένδειξη θερμοκρασίας.
Έχουν ανάψει τα πάντα.
Έχω...
Έχω υπερθερμανθεί.
Πώς είπες;
Ανάβουν κάθε λογής λαμπάκια τώρα.
Πρέπει να σταματήσω.
Να πάρει.
Και μετά, απέμεινε μόνο ένας.
Έχεις προβληματάκι, μεγάλε;
Κακώς χαίρομαι, αλλά...
Θεέ μου.
Νομίζω πως το πρόβλημα...
Δεν νομίζω. Ξέρω ποιο είναι το πρόβλημα.
Δεν δούλευε το ηλεκτρικό βεντιλατέρ.
Τελικά, το αεροδρόμιο ήταν δυο-τρία χιλιόμετρα παραπέρα
από το σημείο όπου έμεινε ο Χάμοντ.
Εδώ είναι.
Το αεροδρόμιο.
ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ ΜΑΡΙΜΠΟΡ
Θα φάω το μεσημεριανό τους, θα πιω τα ποτά τους,
και θα απλωθώ στα καθίσματά τους.
Ωστόσο, το αεροπλάνο του κυρίου Γουίλμαν δεν ήταν αυτό που περίμενα.
Αυτό είναι... Χριστέ μου.
Και, ξεκάθαρα, τροχοδρομούσε ήδη.
Διάβολε.
Όχι, δείτε. Η ράμπα είναι κάτω.
Η ράμπα είναι κάτω.
Δυνατός στρόβιλος.
Ανέβηκα.
Κατέβηκα πάλι.
Πάω για δεύτερη φορά.
Έλα.
Πίσω ρόδες.
Χριστέ μου!
Αμάν.
Διάβολε, πλάκα μου κάνετε;
Έλα, αμαξάκι.
Ναι, ναι.
Θεέ μου!
Απομακρύνεται.
Περνάω.
Μπάσταρδε!
Ήρθα λίγο αργά.
Πρέπει να τα καταφέρω τώρα.
Όχι υαλοκαθαριστήρες, για όνομα του Θεού.
Έρχεται.
Δεν μπορώ να το κάνω.
Πυροβόλησέ με.
Πυροβόλησέ με, Άλαν.
Έλα.
Έρχομαι.
Ναι!
Σκατά!
Δεν ξεκινά.
Έλα μέσα, Τζέιμς.
Δεν προχωράει.
-Δεν μπορεί να απογειωθεί έτσι, σωστά; -Όχι.
Χριστέ μου!
Έλα, αμάξι. Μπορείς να το κάνεις.
Έλα, Τζέιμς.
Ευτυχώς, αυτός ο διάδρομος απογείωσης
-έχει μήκος 40 χιλιόμετρα. -Πολύ χαίρομαι γι' αυτό.
Μακρύτερος από αυτόν στο Μαχητές των Δρόμων.
Πολύ μακρύτερος.
Το σανιδώνω!
Έλα!
Ναι, ναι.
Θεέ μου!
Ο Τζέιμς Μέι πρόλαβε το αεροπλάνο!
Καλωσόρισες στην πτήση!
-Σας ευχαριστώ. -Τα καταφέραμε!
Τα καταφέραμε. Όλοι τα καταφέραμε.
-Κατορθώσαμε κάτι. -Ήταν εκπληκτικό.
Θεέ μου, ξέρω τι...
Ανεβάσαμε τ' αμάξια σ' ένα αεροπλάνο που μόλις προσγειώθηκε.
-Έχω μήνυμα. -Τι;
Από τον κύριο Γουίλμαν.
Λέει "Θέλετε καφέ; Είμαι στο τσεκ ιν της ΒΑ".
Μάλιστα.
-Εκεί μέσα δεν είναι; -Εκεί.
Άρα, τα όσα μόλις κάναμε δεν είχαν καμία σχέση με...
-αυτό το ταξίδι. -Όχι, δεν είχαν.
Και με αυτήν την τρομερή απογοήτευση, έφτασε το τέλος.
Ευχαριστούμε που μας παρακολουθήσατε.
Θα σας δούμε την επόμενη φορά.
-Κάποιος θα θυμώσει. -Ναι.
Υποτιτλισμός: Ιωάννα Παναγιωτοπούλου
Επιμέλεια: Έρρικα Πετρωτού