Zamknąć ich i odesłać. Zamknąć ich i odesłać.
NIE KRADNIJCIE NASZYCH UMYSŁÓW
Starszy mężczyzna. Jest bezdomny.
Brązowa czapka.
Jest tutaj tylko z powodu chłopaka.
Zielony kombinezon. Jest zły, ale internalizowany.
Kobieta z pomalowaną twarzą. Jest zaangażowana. Obserwujcie ją.
Wyczuwam ogólne podekscytowanie.
Oczekiwanie.
Konsternację.
Wiedzą, że są obserwowani.
Zielona czapka. Wie, że go odczytałam.
Zatrzymujesz się na nich zbyt długo. Wyczuwają to. Nie zagłębiaj się.
Nie ucieszą się, że czyta ich Tep.
Za późno, ruszają na nas.
W tamtą stronę.
Uwielbiają, kiedy ich się czyta.
WOLNOŚĆ MYŚLENIA
NIE KRADNIJCIE NASZYCH UMYSŁÓW
Co ten błazen ma na sobie?
Uważaj!
Na ziemię. Już!
Cofnąć się.
Z drogi.
Ruchy!
Szybko!
Z drogi.
Widzisz, co zrobiłeś?
Zgubiłem kapelusz.
To jeden z twoich kostiumów?
Chodźmy.
W czym mogę pomóc?
Sprawdzę pocztę pantoflową Tepów. Może były znaki.
Tep numer osiem.
Dajcie Tepa numer osiem.
- ...żeby zobaczyć, czy było... - Hej, zatrzymaj się!
- Tak, wiem. - Jeśli to chodzi o Tepów,
ustawić się przy tylnej ścianie.
Tu załatwimy wszystko.
MIEJ OTWARTY UMYSŁ TELEPATIA
ODDZIAŁ POLICJI
Ross, Wolna Unia zabroniła protestów ulicznych. Boją się wojny.
Kapelusz mi się zniszczył. Spójrz na ten brzeg. Jezus.
Agencie Ross, słyszałeś mnie? A może trafiło cię coś w głowę?
A co myślałaś, że co będzie?
Używamy Tepów do czytania ludzkich umysłów bez ich zgody.
Ustawa przeciw nietykalności ułatwi ci życie.
Bomby? Zniszczone kapelusze? Nie sądzę.
Ludzie potrzebują trochę czasu, żeby mieć perspektywę.
Odczytywanie ludzi na ulicy może być jak...
przetrzepywanie ich kieszeni.
Ludzie nie lubią, co z nich wypada.
Co to, do cholery?
Jest szorstkie.
Jak uszy borsuka.
Zatrzymaj się.
Zaproszono mnie.
Królik doświadczalny.
Do mojego biura.
- Ona jest jakaś inna. - Co tu robi Tep?
Zaprosił mnie starszy agent Okhile.
Usiądź.
Poczekaj.
Nowa ustawa pozwala wykorzystywać telepatię...
w dochodzeniach śledczych.
Jak ci się podoba twoja nowa partnerka?
Więc naprawdę to robimy?
Wywołała zamieszki.
To ryzykowne.
Nie dla ciebie.
"Całkowity dostęp do myśli cywilów przez cały czas,
wedle uznania dowodzącego agenta".
Daj spokój, to cholerny prezent.
Znajdowanie zaginionych kotów i wskazywanie drogi do toalet to jedno.
Ale zmieniać Tepa w glinę?
Staję się nerwowy.
Nie tak nerwowy, jak to coś, co tam siedzi.
Ona.
- To ona. - Tak, możesz sobie mówić.
Nie gap się na mnie, Tepie.
Nie mogę czytać agentów w każdej okoliczności.
Zadowolony?
Zabierzmy się do roboty.
Partnerko.
Jesteś częścią anarchistycznej komórki walczącej z Tepami, Rathbone.
- Podaj imiona wspólników. - Jestem wolnym człowiekiem.
Nie z mojego punktu widzenia.
Z mojego punktu widzenia, to nie jest wolna unia.
Wszyscy będziemy niewolnikami Tepów.
Tepy walczą dla Normalnych.
I to nie Tepy podkładają bomby.
Dlaczego to miałeś na sobie?
Nie bądź nieśmiały. Załóż to.
A się dowiesz.
O nie, do cholery.
Ustawa przeciw nietykalności mówi "tak, do cholery", przyjacielu.
John Rathbone.
John Rathbone. John Rathbone.
Tak dużo...
w tobie złości i dumy. Chciałbyś...
John?
Chciałbyś, żeby twój starszy brat tu był,
żeby zobaczył, że wreszcie robisz coś pożytecznego.
Chcesz, żeby był wreszcie dumny.
Mały chłopiec zły na cały świat.
"Zjedz ten ryż, chudzielcu!"
"Nie, nie mów mi, co mam robić!"
Twoja matka.
Kochasz swoją matkę.
Uważasz, że jest seksualnie atrakcyjna.
Patrzyłeś na nią przy basenie i masturbowałeś się.
- Bałeś się. - Proszę.
- Bałeś się świata. - Proszę, przestań.
Bałeś się swoich odczuć wobec matki.
Nie możesz tego ukryć.
Widzę wszystko.
Hasał huczek z tłuczkiem wnuczka.
Z tyłu.
- W tylnym pokoju. - Hasał huczek...
z tłuczkiem wnuczka.
Hasał huczek z tłuczkiem wnuczka.
- Hasał huczek z tłuczkiem... - I niechcący...
huknął żuczka.
- I niechcący huknął żuczka. - Hasał huczek z...
- i niechcący... - huknął żuczka.
- I niechcący... - Hasał huczek z...
- ...huknął żuczka. - ...tłuczkiem wnuczka.
- I niechcący... - Hasał huczek z...
no i niechcący...
I niechcący huknął żuczka.
- I niechcący huknął... - I niechcący...
- ...żuczka. I niechcący... - ...żuczka. I niechcący...
- ...huknął żuczka. - ...huknął żuczka.
I niechcący huknął żuczka.
W małym pokoju, z tyłu meliny. Ściany są poplamione nikotyną.
Spiskujecie... Spiskujecie razem.
Gerry Hapster zwany "Gezza".
Michael Smith. Colin Barber. Damien Gibbs zwany "Gibbon".
"Załóż kaptur".
Przepraszam.
- Nieźle go załatwiłaś. - Opierał się, więc musiałam być twarda.
- Przesadziłam? - Z bliska to nie było miłe.
Przykro mi, jeśli moja obecność nie jest łatwa, agencie Ross.
Też byłam zdziwiona, kiedy zapytali o mnie.
Nigdy bym nie odczytywała agenta.
Jesteśmy teraz partnerami, więc muszę ci zaufać.
Tak jest, Ebony i Ivory. Ruszamy.
- Na ziemię. - Do ściany.
Dalej.
- Oni coś ukrywają. - Przeszukać to miejsce.
- Jest tam. - Otworzyć to.
Znowu to samo.
"Ten kaptur został wysłany przez Kapturnika.
Ma nadzieję, że się przyda". Skuć ich.
No i co chodzi?
To nie nasze, naprawdę. To Kapturnika.
- Mówcie głośniej. - Nie wiemy.
Zdejmij to!
Masz broń?
Honor, czy on ma broń? Honor?
Masz broń?
Honor, odczytaj go.
Do cholery.
- Spokojnie. - Kaptur. Nie mogłam...
Nie mogłam go odczytać przez kaptur.
Skuć go! Na ziemię!
Myślisz o mnie...
całując inną dziewczynę.
Jest związana w kącie...
naga... ponieważ,
rozciąłeś jej ubrania.
Jesteś we mnie od tyłu.
Trzymasz moją głowę, żebym ją widziała.
Ty...
Pieprzysz mnie godzinami.
I to boli.
Boli mnie.
Bardzo mnie boli.
Ona nie może mi pomóc. Nie może mi pomóc.
To było takie prawdziwe, skarbie.
Zabierzcie mnie z powrotem.
Proszę pana.
Co to?
Nie wiem, proszę pana.
"Z wyrazami szacunku od Kapturnika".
Stop.
Trzymaj głowę do tyłu.
To boli, a ona nie może pomóc. Nie może pomóc.
- Przestań proszę. - To boli.
Nie rób mi krzywdy!
- Proszę, przestań. - Nie rób mi krzywdy.
- Nie rób mi krzywdy, stop.
- Proszę, przestań. Nie rób mi krzywdy. - Proszę, przestań. Nie rób mi krzywdy.
- Nie rób mi krzywdy. - Przestań. Nie rób mi krzywdy.
- Proszę, przestań. Nie rób mi krzywdy. - Nie rób mi krzywdy.
Proszę, przestań.
Mary.
Już dobrze. Już dobrze.
Chodź tutaj.
- Już dobrze. - Honor. Nie.
Nie dotykaj mnie.
Jesteś teraz jedną z nich?
Co on tu robi?
- Przywiozłem ci śniadanie. - Nie powinieneś tu być.
To się nazywa partnerstwo. Odbieram cię i przynoszę kawę.
W drodze do pracy narzekamy na nasze drugie połowy.
Myślisz, że mieszkając w tym miejscu mogłabym mieć...?
- Nie mam drugiej połowy. - To mamy coś wspólnego.
Założę się, że lubisz kanapki z jajkiem.
Świetnie.
To ty? Cześć.
To tylko samochód.
To moja wina. Nie podoba im się, że pracuję dla glin.
Powiem im, że nie mam wyboru. Jestem oprogramowaniem.
A oprogramowanie nie ma wyboru, prawda?
Jasne. W takich miejscach...
z mojego doświadczenia, w gettach rodzi się bunt. Jeśli będą kłopoty,
- to zaczną się tutaj. - Nie chcemy kłopotów, agencie Ross.
Chcemy żyć normalnie. A tu się tak nie da.
Może sobie darujesz "agenta"? Wystarczy Ross.
Twój partner Ross, który przywozi ci kanapki z jajkiem.
Tylko nie ubrudź się żółtkiem...
Świetnie.
Kaptur jest zrobiony z 86 procentowego niebielonego materiału woskowanego.
Podczas tworzenia zanurzono go w... chwileczkę, "jonowym, ciekłym metalu".
To substancja chemiczna, która blokuje fale elektryczne czytywane przez Tepów.
Wygląda na to, że nasz "Kapturnik" miał dostęp do Wydziału Naukowego.
Chcę listę wszystkich Unijnych Wydziałów Naukowych.
Chcę wiedzieć, co oni robią, jak to robią i dla kogo.
Nie patrzcie tak na mnie. Do pracy, detektywi.
Może ich być więcej na ulicach. Są silni i działają.
Może to dobrze.
Kto to powiedział?
Byliście tam?
Jest niebezpiecznie.
Możemy stracić kontrolę nad miastem.
Normalni chcą obalić ustawę przeciw nietykalności.
Będzie tylko gorzej.
W jaki sposób mogę pomóc w śledztwie, agencie Ross?
Informacja...
o niebielonym, woskowanym lnie.
Woskowany len.
Krwawa Mary...
Dobrze, oto ona.
Woskowane nici lniane są włóknem celulozowym.
Nici są lekkie, wytrzymałe i przepuszczają powietrze.
Dziś używane są przede wszystkim w przemyśle odzieżowym dobrej jakości.
Ale także tradycyjnie w introligatorstwie.
Znalazłam osiem punktów sprzedaży w mieście.
- Zapiszę je wam. - Uwielbiam, jak partner wykonuje robotę.
A wy nie? Macie odwiedzić te punkty.
Sprawdźmy, kto zacz ten Kapturnik, póki jeszcze się da.
Podziel się z przyjaciółmi. Z wyrazami szacunku, Kapturnik.
Hej, zobaczcie.
Załóż to, załóż.
Nie mamy tu przyjaciół.
Nie. Ale wpływamy na ludzi.
Co im powiedziałaś?
Nic, to tylko dzieciaki, popisują się.
Jest tam hałas w środku?
Tak, czasem.
Uczysz się filtrować.
Ciężej w mieście.
Kiedyś chciałabym wyjechać.
Gdzie?
Co?
To zabawne.
Przebywanie z tobą jest inne.
"Inne?" W jaki sposób?
Idź do domu, Tepie.
Maniery. Wracaj tu i przeproś panią.
Hej, ty? Wracaj tu.
Pomocy.
Pomóż mi. Pomóż mi.
Pomóż mi.
Honor?
Pomocy.
Z drogi!
- Pomocy. - Gdzie jesteśmy?
Policja. Rzuć broń.
Pomyślę o karcie...
- Pomóż mi. - ...a ona ma ją zgadnąć.
- Założę się, że wygram. - Puść ją.
- Wszystko będzie dobrze, Mary. - Kazał mi go odczytać, to bolało.
Bardzo się starała.
- Ale się nie udało. - Rzuć broń. Natychmiast.
Więc uderzyła mnie.
Uderzyła mnie. Nie jestem tylko Normalny.
Należę do Wolnej Unii. Jestem ważny, ty Tepowa suko.
Jestem dyrektorem ds. zasobów. Nie możecie mnie trzymać.
Tak, jesteś ważną osobistością.
Wiedziałeś, że to nielegalne odwiedzać takie miejsca? Zaufaj mi,
możemy cię trzymać dość długo.
Tych dziewczyn nie obchodzi polityka.
Opowiedzą twoje sny za niewiele kasy. Ale najlepsze jest to,
że nie umieją udawać.
Ale tam...
musimy się chronić. Dlatego nosimy kaptury.
- Jest słodka. - Przestań.
Rany.
Nie kapturów powinniście się obawiać.
Ale Tepów.
Istnieje podziemie. Są gotowi do buntu. Nie można ufać żadnemu z nich.
Szczególnie tym, które lubisz.
To jest oficer na służbie. Nie znasz jej.
Też się zajmuję sprawami policji, agencie Ross.
I mam na biurku wiele próśb dotyczących badań naukowych.
- Jedno dotyczyło fabryki lnu. - Na czyje polecenie?
Honor, wychodzimy.
Prośba o zbadanie lnu przyszła z działu, który się zajmuje
prewencją wobec Tepów.
W jednym laboratorium wykorzystywali Tepy.
A w drugim zastanawiali się, jak je powstrzymać.
Kto to?
Dr Thaddeus Cutter.
Zrezygnował z wydziału z powodów zdrowotnych 13 lat temu.
Podobno miał załamanie nerwowe.
Coś mu chodziło po głowie.
Może Tep mógł go odczytać. To by pomogło.
Musisz kiedyś tego spróbować ze mną.
W porządku, wiem, że nie możesz odczytywać agentów.
Ty jesteś inny.
Już to powiedziałaś. W jaki sposób inny?
Pytałeś się, czy robi się czasem hałas.
Tak. Miasto jest pełne zabłąkanych myśli.
Czasem czuję się, jakbym była zepsutą anteną, odbierającą paplaninę.
Nie przestają plotkować.
Kiedy jestem z tobą jest...
cicho.
Londyn się pali Londyn się pali
Wezwij straż Wezwij...
Chodź, Mary. Przepraszam. Nie zostawiaj mnie.
Jesteś taka okrutna, Mary.
Schowaj się przed deszczem.
Dobra dziewczyna.
Gdzie pojedziemy?
Londyn się pali Londyn się pali
Wezwij straż Wezwij straż
Pożar, pożar Pożar, pożar
Nikt nie wychodzi.
Nikogo nie wypuszczać.
Są zamieszki. On to zrobi.
Jakieś Tepy napadły Franklyna.
Jakiś masowy atak na jego umysł. Mówi jak mój czteroletni siostrzeniec.
- Twoja mała Mary jest zamieszana. - Honor, zaczęło się. Powiedz im.
Honor, słyszałaś? Możesz ją jakoś znaleźć?
Nie wiem, gdzie jest.
Aresztują wszystkich. Dotrą do ciebie, nie mogę ich powstrzymać.
Zaczęło się. Musimy być silni.
Słyszysz?
Powstańcie. Brońcie się.
Honor.
Czas na nasz atak.
Honor.
Nie mam gdzie pójść.
Miasto wybuchnie.
Normalni tego chcą.
- Chcą wymówki, żeby nas zniszczyć. - Może twoja przyjaciółka Mary tak myśli.
Ale ty jesteś z policją. Ze mną, racja?
Chcesz się napić?
Ja się napiję.
Nie zrównuj nas wszystkich ze sobą.
Możesz mi przynajmniej w tym zaufać?
Jak mam ufać człowiekowi, który puszcza jazz i daje mi potrójną szkocką.
My, agenci, nie możemy się umawiać.
Jesteśmy zbyt zajęci...
wyszukujemy słabe punkty. Kolacja staje się przesłuchaniem.
Tepy nienawidzą randek.
Nie ma żadnych niespodzianek. Kończymy nawzajem swoje zdania.
To nas łączy.
I powiedziałabyś mi, prawda? Gdybyś słyszała o podziemiu Tepów.
W dobrej wierze. To nie musi pochodzić od ciebie.
A ty powiedziałbyś mi, co Normalni planują z nami zrobić?
Jeśli byłoby powstanie, co się stanie z resztą z nas?
Jeśli mi nie ufasz, odczytaj mnie.
- Nie chcę. - Daję ci przyzwolenie.
Mogłam odczytać myśli mojej mamy w łonie.
Nie słowa, tylko uczucia.
Umiałam odczytywać ludzi, zanim czytałam książki.
Moi rodzice mnie za to nienawidzili.
Ich strach był cały czas w mojej głowie.
Sprawiamy, że ludzie się nas boją. Odpychamy ich.
A ja nie chcę odepchnąć...
To mój ojciec.
Był otwartą książką. Miał serce na dłoni.
Czuł się dobrze wśród Tepów, bo wszystko uzewnętrzniał.
Każdy mógł go odczytać, bo nie miał nic do ukrycia.
Kochałem go za to.
Wyglądasz na szczęśliwego.
Byłem wtedy najszczęśliwszy.
Dźwięk wody...
i świst muchy, gdy rzucasz ją pstrągowi.
Musi wylądować idealnie. W przeciwnym razie będą wiedzieć.
Mogą się wystraszyć.
To Zen, wiesz?
Oczyszcza umysł.
Mój umysł jest taki, kiedy jestem z tobą.
To proste do odczytania, prawda?
- Co ty robisz? - Szukam dla ciebie nowej pracy.
Przespałeś się z Tepem. Zostałeś naznaczony.
Powinniśmy uciec.
Gdzieś daleko.
Do twojej rzeki.
Cutter opuścił Wydział Naukowy, bo chciał robić kaptury.
Potrzebował dostawcy lnu.
Nie znaleźliśmy nic w punktach sprzedaży tkanin.
Woskowany len nie tylko jest używany do ubrań, ale i do oprawy książek.
To miejsce zamknięto 13 lat temu.
Składnica Książkowa Unii
Składnica Książkowa Unii.
Nie możesz jechać ze mną. Tam jest zbyt niebezpiecznie dla...
Dla telepatów.
Tu będziesz bezpieczna.
To i tak pewnie strata czasu.
Honor.
Kto jest Kapturnikiem?
Przyłącz się do nas. Honor.
Honor. Powiedz nam.
Kim on jest? Przyłącz się do nas.
Nie możesz nas zdradzić, Honor.
Wiedziałem, że ktoś w końcu się zjawi.
Muszę ci pogratulować. Prowadzisz tu dużą operację.
Dlaczego masz moje zdjęcia, doktorze Cutter?
Bo zawsze mnie interesowałeś, odkąd cię poznałem.
Poznałeś mnie?
Kiedy?
W starym świecie. Pamiętam, jak martwiliśmy się komputerami, siecią.
Informacjami o wszystkich i wszystkim.
Tworzyliśmy zapory i szyfrowaliśmy nasze życia. Uważałem, że to przesada.
- Wystarczyło wyciągnąć wtyczkę. - Tepy nie mają wtyczki.
Właśnie.
Unia chciała zabezpieczenia, nad czym pracowałem.
Chcieli tej ochrony dla siebie, ale ona jest zbyt ważna.
Ochrona powinna być demokratyczna. Tak jak i wiedza.
A co z władzą?
Bo te rzeczy są władzą. Nie możesz dać jej każdemu.
Dlaczego nie? Nasze myśli są święte.
Nasze umysły są jedynymi wolnymi, niezależnymi stanami egzystencji.
Rozumiem. Postrzegasz Tepów jako siłę inwazyjną. Chcesz wojny?
Nie, ewolucji.
Ludzie mogą się zmienić, by sprzeciwić się Tepom. Równowaga natury.
Pewnego dnia będziemy robić własne kaptury.
Może już tak się stało, agencie Ross.
Jesteś wyjątkowy.
Nie patrz na mnie tak niewinnie.
Nie musisz udawać. Nie ja jestem twoją partnerką.
Obaj wiemy, co potrafisz.
Jesteś naszą nową bronią przeciw nim.
Ktoś mnie odczytuje.
- Jezus, Honor. - Co on ma na myśli?
Dlaczego jesteś bronią?
Nie, to nic nie znaczy.
- On gra na zwłokę. - Nie bądź taki skromny, agencie Ross.
- Powiedz jej o twoim darze. - Wystarczy, Cutter.
- Co on ma na myśli? - Szczerze mówiąc...
- on jest bronią. - Dlaczego?
- Odczytaj go, dowiesz się.
Nie mogę.
On potrafi cię zablokować. Nie dotrzesz do niego.
Londyn się pali Londyn się pali
Wezwij straż Wezwij straż
Pożar pożar Pożar pożar
Dawać Kapturnika.
Ona ich tu doprowadziła.
Rozerwą cię na strzępy, doktorze. Jest jakieś inne wyjście?
- Chodźmy. - Nie.
Tam, przez moje biuro, do wyjścia przeciwpożarowego. Zajmę ich trochę.
- I tak chcą mnie. - Nie, nie możesz...
Nie możesz nas zdradzić.
Musisz przetrwać. Idź.
Chciałem ci powiedzieć, jak będzie bezpiecznie. Honor.
Honor! Honor!
Otwórz. Honor, otwórz drzwi.
Możemy robić własne kaptury.
Honor, otwórz drzwi.
Honor.
Miałem talent. Nie rozumiałem go. Kazali mi trenować. Kazali mi...
Pożar, pożar.
Pożar.
Pożar. Pożar.
Czekaj.
Nie mam innego wyjścia, Honor.
- Okłamałeś mnie. - Oboje kłamaliśmy.
- Sprowadziłaś tu Tepy. - Nie.
- Nie. Nie mogłam tego zatrzymać. - Wszyscy możemy mieć tajemnice.
To nasze prawo. Twoje prawo i moje.
Nie chciałem cię skrzywdzić, nie chciałem cię zablokować.
Nie możesz mu ufać, Honor.
Więc pozwól mi cię odczytać.
Będę znała prawdę, jak cię odczytam.
Ross, pozwól mi przejść.
Wybacz.
Masz duży talent.
Właściwie jesteś cudem.
Jesteś jedyny, z którym możemy to zaryzykować.
Spójrz na tego pieprzonego Tepa na samym środku.
Udawaj jej partnera i trzymaj ją blisko.
Niezła, jak na mutanta. Może wykona zadanie.
Zrób co trzeba, żeby ci zaufała.
Dowiedz się, co planują Tepy na ulicy. Dowiedz się, co możesz.
Będzie jadło z mojej ręki.
Ona. To jest ona.
Honor...
Przepraszam, Honor.
No i zadanie się powiodło.
Zakochałem się w tobie.
Możemy wyjechać z miasta.
Możemy pojechać w góry.
Możesz czytać umysły, ale nie możesz odczytać mojego...
Uwierz mi, Honor.
Błagam.
Jestem teraz otwartą książką...
jak mój ojciec.
Możesz mi zaufać, Honor.
Honor.
Musimy sobie ufać wzajemnie.
Możemy uciec daleko.