Armia chińska jest w stanie gotowości
w świetle napięcia pomiędzy USA i Rosją.
Doradca ds. bezpieczeństwa ogłosił, że Biały Dom ostrzegł Rosję...
...i odmówił odpowiedzi, czy brana jest pod uwagę akcja zbrojna.
Administracja rozszerza sankcje wobec Rosji,
chociaż testy rakietowe nie były naruszeniem porozumienia jądrowego.
...dziś rano z ambasad w głównych miastach USA, alarmując wielu...
Cholera.
Zabriskie? Wstałaś?
Tak. Daj mi pięć minut.
Po wojnie międzykontynentalnej ziemia została zdziesiątkowana.
Wszystko zniszczono. Oprócz ciągle działających wielkich fabryk,
produkujących towary dla wymordowanych klientów.
Gdzie on, kurwa, jest?
Słyszę go, ale nie widzę.
Mam go. Mam.
Cholera.
Zobaczyło nas.
- Mam to. - Kurwa.
Wznosi się.
Jeśli poleci za wysoko, nie spadnie w jednym kawałku. Gotowi.
Cholera.
Jak to wygląda, Zabriskie?
Emily, powiedz coś. Jak to wygląda?
Wszystko dobrze.
Moduł sterujący i transponder są nienaruszone.
Wyciągnij jego procesor i włóż do ciężarówki,
zanim fabryka zacznie szukać tego drona.
Tak.
Tak, skarbie.
Tak.
Jesteśmy podłączeni do Autofac.
Jak długo zajmie znalezienie czegoś?
Trudno powiedzieć.
- Hej, skąd to masz? - Hej.
Było na stole.
Nie powinno tam być.
- Dlaczego nie? - To jest mój jedyny egzemplarz.
Byłeś ze mną w trasie.
Wiesz, że ciężko to zdobyć.
Co w tym takiego ważnego?
- Przetrzepałaś sekcję techniczną? - Tak.
- Co robisz? - Biorę książki do biblioteki Avi.
Musimy spadać. Strażnicy zaraz tu będą.
- Chodźmy. - Rozumiem. Idę.
Chodźmy, Zabriskie!
Dalej. Musimy spadać.
Zabriskie?
RUSZA NAJLEPSZA FABRYKA ŚWIATA
Tak.
Niczego nie dotykać.
Wygląda na to, że dostaliśmy się do biura pomocy klienta.
To świetnie. Co tam jest?
Mogę sprawdzić przesyłki, zrobić zamówienie...
- Złożyć skargę. - To jest to. Otwórz.
AUTOFAC Obsługa Klienta
- Pyta o charakter skargi. - To może być nasza szansa.
- Co napiszemy? - Coś nieprzewidywalnego.
Co masz na myśli?
Jeśli napiszemy, że trampki nie pasują, wyślą nam ich po prostu więcej.
- To musi być nietypowy problem. - Który zmusi Autofac do myślenia.
Mamy pewność, że umie myśleć?
A nie jest tylko głupią, olbrzymią bryłą?
To dość wyrafinowana, sztuczna inteligencja.
Problem w tym, żeby zwrócić jej uwagę.
- Tylko czy my chcemy tej uwagi? - A masz lepszy plan?
Dobra, napiszmy, że towar jest... nie wiem.
- Kutaśny. - Co?
- Kutaśny? - Dlaczego nie?
Czy jest takie słowo?
Chcemy coś dostarczyć fabryce do rozpracowania, prawda?
Dobra.
Co najgorszego może się zdarzyć, jak nam nie wyjdzie?
Zignoruje nas.
To wszystko?
Albo wyśle maszyny do zabijania i załatwi nas za kombinowanie z dronem.
Dobra. Pieprzyć to. Zrób to.
AIO 004: Jaki jest charakter skargi?
Klient: Towar jest kutaśny
- Pisze... - Co?
...że w ciągu 24 godzin zostanie wysłany przedstawiciel w celu oceny sytuacji.
Myślałem, że nie ma żadnych ludzi w fabryce.
- Bo nie ma. - Przepraszam, Perine,
ale co właściwie wysyła Autofac?
Coś stworzonego do kontaktu z klientem.
Aby odpowiedzieć na nasze pytania.
Odpowiedzieć na skargi.
Poczekaj, masz na myśli mówiącego drona?
Może. Nie wiemy dokładnie.
- Ale będziecie z tym rozmawiać? - Tak. Postaramy się.
Mamy nadzieję, że uda nam się to przekonać
i że Autofac zostanie zamknięty, jak zorientuje się, że nie jest potrzebny.
Tak, ale skąd wiecie, że go nie zdenerwowaliście?
- Wiecie, że potrafi zabić dla obrony. - Może wysyłać drony samobójców...
w dowolnej chwili.
Nie mamy powodów, aby przypuszczać, że go sprowokowaliśmy.
Nie macie powodów?
Zniszczyliście drona.
- Wkradliście się do jego serwerów. - Złożyliśmy zapytanie.
Na Boga, nie zmiecie nas z powierzchni ziemi za złożenie zapytania.
- Nie wiecie, co może zrobić. - Musimy próbować.
Samo zanieczyszczenie staje się nie do zniesienia.
Może fabryka wreszcie upada.
Nie możemy dłużej czekać.
Świat na zewnątrz, ten mały raj, który stworzyliśmy, jest martwy.
I zbliża się do nas.
Wojna skończyła się 20 lat temu, a my siedzimy bezczynnie,
mając nadzieję, że fabryce skończy się energia, ale to się nie stało i nie stanie.
Będzie ciągle pobierać nasze zasoby,
zanieczyszczać powietrze, zatruwać pieprzoną wodę,
produkować plastikowe śmieci dla świata, którego już nie ma.
Chcecie wiedzieć, jak to się skończy, jeśli tego nie powstrzymamy?
Zobaczcie na zewnątrz, poza te zielone drzewa,
na ten pieprzoną ziemię jałową.
Przetrwaliśmy wojnę.
O ile wiadomo, jesteśmy jedyną drugą szansą dla ludzkości.
Więc chcecie, żeby tym razem się udało. Od tego trzeba zacząć.
Człowiek zbudował Autofac.
Człowiek musi go zniszczyć.
Hej, Connie.
Właściwie nie wiemy, że nie wysyła dronów samobójców.
Jezus, Zabriskie, tylko nie ty też.
To, że może z nami rozmawiać nie znaczy, że my możemy.
Nie sądzisz, że się uda?
Myślę, że powinieneś być przygotowany na plan B.
Czy to jest twoje stanowisko?
To moje życie.
To był mój pomysł.
Jeśli to zrobimy, nie będzie odwrotu. Rozumiesz?
To moje zajęcie, Connie.
Jestem twoim majsterkowiczem.
Mam to opanowane, przyrzekam.
Hej Em, przepraszam, że przeszkadzam. Możesz wstąpić, jak skończycie?
Znów mój podgrzewacz wody.
Widzisz?
Zepsuty podgrzewacz wody? Do kogo przychodzi?
Skończyłam, Avi. Pójdę z tobą. Do zobaczenia.
Dobra.
Avi, woda wydaje się w porządku.
Byłoby prościej, gdybyś mu powiedziała o nas.
Co mam mu powiedzieć?
Że jesteś moim chłopakiem?
Może.
Przyłączysz się do mnie czy nie?
Nie wiem.
Powiesz mu?
Zaprosiłeś mnie tutaj.
Może chciałem tylko porozmawiać.
W porządku.
Może powinieneś tu przyjść i porozmawiać ze mną pod prysznicem.
- Cześć. - Jesteś szalona.
Tak, a ty to uwielbiasz.
Dlaczego mu jeszcze nie powiedziałaś?
Po co ten pośpiech?
Jesteś zazdrosny?
Nie wiem. Wasza wspólna historia jest trochę przytłaczająca.
To dawne czasy.
Tak, ale on jest rewolucjonistą.
I ty też.
Ja jestem tylko zwykłym bibliotekarzem.
Ale z tego co wiem, jesteś ostatnim bibliotekarzem na świecie.
A ja jestem pożeraczem książek.
Mówię poważnie, Avi. Nie doceniasz siebie. To co robisz jest ważne.
Wiem, że Conrad ma niszczycielską siłę, ale ty jesteś budowniczym.
Co robisz?
Herbatę.
Dobrze.
Wszystkie te książki, które zbierasz,
pomogą kiedyś odbudować świat,
kiedy zniszczymy fabrykę.
Naprawdę myślisz, że plan zadziała?
Że możemy po prostu poprosić Autofac, żeby sama się zamknęła?
Pewnie.
Proszenie jest proste.
A co, jeśli powie nie?
Wtedy sami ją zamkniemy.
Boże, uwielbiam, gdy tak mówisz.
- Tak? - Tak.
Jesteś taką twardzielką.
Wkrótce powiem Connie.
Obiecuję.
Czy my jesteśmy prawdziwi?
Co takiego?
Ty i ja. To znaczy my. To znaczy...
jak ważni jesteśmy dla ciebie?
Nie wiem, Avi.
Nie wiem, jak to nazwać,
ale dla mnie to jest prawdziwe.
Dlaczego pytasz?
Bo cię kocham.
Co to jest?
Przyleciał.
Witam.
Jestem Alice.
Rozumiem, że macie jakieś problemy z naszymi usługami.
W czym mogę pomóc?
W duchu pełnego ujawnienia, muszę was poinformować,
że nie jestem biologicznym człowiekiem.
Jestem Symulakr G-10, zaprojektowany do interakcji z człowiekiem,
więc możecie do mnie mówić naturalnie.
Wspaniale.
Więc do rzeczy.
Wysłaliście nam wiadomość.
Czy mam rację, że słowo "kutaśny" nic nie znaczy?
Chcieliście rozpocząć dialog?
To prawda.
Całkowita prawda.
Rozumiemy, że może być ciężko do nas dotrzeć.
Pracujemy nad tym.
Ale to jest wasze spotkanie, więc powiedzcie mi:
Nad czym jeszcze mamy pracować?
Czy zdajecie sobie sprawę, że wszystkie wasze przesyłki do nas
leżą nieotwarte w najbliższej sortowni,
na parkingu?
Zdajemy sobie sprawę.
Ale dostawy nie ustają.
- Autofac ma dostarczać. - Ale nie trzeba.
Autofac nie dostarcza nam nic poza problemami.
Proszę to rozwinąć.
Zanieczyszczenia. Pył.
Uzyskalibyśmy więcej żywności, gdyby nie wyciek ciężkich metali.
Zanieczyszczenia są raczej niewielkie przy rozmiarze produkcji.
Tak? Nie możemy podróżować więcej niż dzień w jakimkolwiek kierunku
bez zatrzymania się w waszej strefie zamkniętej,
chronionej przez wojskowe drony.
Cóż, ochrona naszych linii produkcyjnych jest konieczna,
aby zapobiegać przerwom usług, na których polegacie.
Nie polegamy na nich. To właśnie próbuję ci powiedzieć.
Może wasze życie byłoby lepsze, gdybyście polegali.
To próbuję wam powiedzieć.
Nigdzie się nie wybieramy.
Mieli je przed wojną?
Pracowali nad nimi.
Dlaczego? Z jakiego powodu?
Nie wiem. Nowatorstwo, dobry wizerunek, może seks.
- ...co traktujemy bardzo poważnie... - Oni chyba nie zaszli za daleko.
Na pewno nie tak daleko jak my.
Musicie nas zostawić w spokoju, abyśmy mogli odbudować świat,
ale jak mamy to zrobić, kiedy Autofac kontroluje całą produkcję?
To pozostaje poza dyskusją.
Autofac nie zakończy działania,
ale to nie musi być trudne.
Posłuchaj, to co powiedziałem wcześniej...
nie chciałem postawić cię w niezręcznej sytuacji.
Nic nie oczekuję. Po prostu musiałem to powiedzieć.
Tak. Wiem.
Connie potrzebuje cię.
Avi, nie obchodzi mnie to. Ja chcę ciebie.
Nie. Mam na myśli, teraz.
Okazaliście potrzebę pomocy nam.
- Cholera.
- Co? - Nic.
- Pozwólcie, że się wami zaopiekujemy. - Wszystko jest pod kontrolą.
Ludzkość była tak bliska zagłady...
nie możemy ponownie na to pozwolić.
Jesteście dla nas zbyt cenni. Fabryka istnieje dla was.
Nie rozumiecie? Od tej chwili zajmiemy się wszystkim.
Nie będziecie musieli kiwnąć palcem.
Idź. Sprawdź jej paski.
Tak. Dzięki Bogu.
Upewnij się, że są umocowane. Nie wiem, jaka jest silna.
Za ile się obudzi?
Miejmy nadzieję, że się obudzi.
Tak jest.
Dobra.
Do roboty.
Zaatakowaliście ją?
Nasza dyskusja utknęła w martwym punkcie.
- Gdzie to jest? - Wszystko pod kontrolą.
Gdzie ona jest, Conrad?
Dobra.
- Jezu. - Co?
- Spójrz na to. - Wszystko dobrze?
Co masz na myśli, przeprogramowujecie ją?
- Po co? - Po nic. Odwołajcie to.
Nie możemy. To już się dzieje.
Miej ją na oku.
Postaram się skłonić ją do obudzenia.
Emily.
Trzymaj ją.
- Trzymaj jej głowę. Pomóż mi. - Emily.
- Tego się bałam. - Co się z nią stało?
Uszkodzenie przez paralizator. Muszę ją otworzyć i ustalić, co się dzieje.
Za daleko się posunęliście.
Każda sekunda, jaką tu jest, stawia nas w niebezpieczeństwie.
Czego chcesz... pozwolić robotowi odejść?
Co myślisz, że fabryka następnie zrobi? Wyśle nam podziękowanie?
- Nie wymądrzaj się. - Nie tak to miało być.
Ale rozmawiałem z nią. Jest o wiele gorzej, niż przypuszczaliśmy.
Autofac wie, że wojna się skończyła.
Wie, że ludzkość straciła kontrolę.
Nie chce jej oddać, więc musimy sami ją sobie odebrać.
Trzymaj kciuki i przytrzymaj ją mocno, jeśli chcesz ją zachować.
Pamiętasz te głowice, które uratowałem
z tego wraku statku w EZ?
Conrad, nie masz na myśli, tego co myślę.
Tak jest.
To jest plan B.
Wysadzimy Autofac.
- Wszystko dobrze? - Dobrze.
- Która jest godzina? - Jest po 16.
Jak daleko jesteś?
Paralizator coś zniszczył, ale otworzyłam i to naprawiłam.
Musiałam ją ponownie uruchomić.
- Wkrótce się obudzi. - Czy musi się obudzić?
To jedyny sposób, by sprawdzić, czy zmiany, jakie w niej robię,
- zadziałają tak, jak tego chcę. - Co znaczy "czy"?
Jej kod jest dużo bardziej skomplikowany niż myślałam.
- Zbyt skomplikowany, niż to konieczne. - Jak to?
Mam na myśli, że ona nie tylko imituje gesty człowieka
jak robot w parku rozrywki.
Ona myśli. To naprawdę zdumiewające.
Mówiłaś, że masz to pod kontrolą.
Wszystko dobrze, Connie.
- To proces, a ja mam pomysły. - Dobrze.
Co powiedziałeś radzie?
- Wszystko. - No i?
To nie jest plan, który by wybrali,
ale rozumieją, że już teraz nie ma odwrotu.
Co się stało?
Miałaś mały elektryczny wstrząs.
A kim ty jesteś?
Mam na imię Emily.
Jaki jest twój status?
Wszystko dobrze? Czy czujesz, że funkcjonujesz normalnie?
Chyba tak.
Poza tym, że chyba otworzyłaś mój interfejs programowania.
Czy chcesz zmodyfikować moje oprogramowanie?
Właściwie tak.
To przesada, Emily.
Ja jestem jednostką społeczną.
- Jeśli czegoś chcesz, pytaj. - Nie możemy jej uciszyć?
Nie musicie tu być. Możecie iść na fajkę.
- To może trochę potrwać. - Ja tu zostanę.
Ale ja nie chcę, więc proszę, pozwólcie mi robić swoje.
Wiesz, fabryka zacznie się zastanawiać, co tak długo trwa.
Zdaję sobie z tego sprawę, Connie.
Dobra.
Cholera.
Czy mój kod jest bardziej skomplikowany
niż dronów, nad którymi majstrowałaś?
Jesteś bardziej wysublimowana.
Jest dużo instalacji, jak na jednostkę społeczną.
Na pewno?
Klienci nie chcą rozmawiać z robotem.
Chcą rozmawiać z osobą.
W tym problem.
Twoja fabryka myśli, że wszystko jest zastępowalne.
To kultura jednorazowego użytku.
Może wszystko jest zastępowalne.
Czy to hasło reklamowe firmy,
czy naprawdę w to wierzysz?
Ty mi powiedz, Emily?
To ty chcesz odczytać mój umysł.
Zajęłoby mi lata, żeby to wszystko odczytać.
Niestety nie masz lat,
zanim Autofac zacznie mnie szukać.
Co robisz?
Masz rację, nie mam czasu, żeby cię przeprogramować.
Więc wymażę twój napęd i wymienię na system operacyjny drona.
Co?
Będziesz dronem dostawczym w postaci człowieka.
Przynajmniej wiem, jak przeprogramować drona.
Oczywiście, nie będzie już Alice.
Ale nic nie szkodzi, prawda?
Bo wszystko jest zastępowalne.
Co mam zrobić?
Wprowadź nas do środka i nie stawaj nam na drodze.
Robisz błąd, Emily.
Więc pozwól nam to zrobić i będzie po nas...
albo zaraz będzie po tobie.
Dobra. Przeprogramowałam ją.
- Powiedziałaś, że to potrwa. - Kłamałam, wkurzaliście mnie.
Jesteś pewna, że to podziałało? Nie udaje?
Tak, jestem pewna, że podziałało.
Co jej zrobiłaś?
Dokonałem drobnych zmian w jej ustawieniach.
Co to oznacza?
To znaczy, że będzie współpracować. Jezu, Connie, chcesz wykładu?
Idę się pożegnać z Avishaiem.
Cóż, panowie, idziemy?
Connie nazwał je bronią jądrową.
Inteligentna broń. Pociski penetrujące.
Niskiej wydajności. Pozbędziemy się ich.
Gdybym poprosił cię, żebyś została, zrobiłabyś to?
- Proszę, nie. - Dlaczego?
Bo chcę, żebyśmy mieli przyszłość wolną od Autofac...
Ktoś musi go zniszczyć.
I to musisz być ty?
Posłuchaj Avi, to zabrzmi jak szaleństwo,
ale musisz mi zaufać. Jestem jedyna, która może to zrobić.
To nie brzmi jak szaleństwo.
Tylko wróć do mnie.
Wrócę.
Zabriskie! Ruszamy!
Muszę iść.
Gotowa?
Nigdy nie byłam bardziej.
Em.
Poczekaj.
- Zapomniałem czegoś.
Skop im tyłek.
- Avi, ja... - Nie mów teraz tego.
Po prostu wróć.
Dobra.
Więc jak to jest, on jest twoim...
- Moim chłopakiem. Tak. - Twoim chłopakiem. Dobra.
Sztuczna inteligencja Autofac rozprzestrzenia się na 12 000 węzłów
na trzech oddzielnych poziomach pod ziemią. Zespół węzłów 1, 2 i 3.
To jest procesor.
Jak go wysadzimy, to Autofac umiera.
- A co z ochroną? - Najwięcej jest na zewnątrz.
W środku jest ich niewiele. Autofac nie był zbudowany dla personelu ludzkiego.
Ale musicie to mieć na sobie.
Sfałszowałam Alice RFID...
Wszystko, co jest zamknięte, powinno się otworzyć.
- "Powinno"? - Może być różnie.
Ale jeśli będziecie mieli problemy, wyłączcie je, wyciągnijcie baterię,
włóżcie z powrotem, czekajcie pięć sekund i włączcie.
A co... co z tobą?
Miałam tylko dwa. Dam sobie radę. Zabieram Alice.
Jeżeli coś jej się stanie, przysięgam...
Prowadzę statek przez cały czas waszej rozmowy.
Czy wleciałam w jakąś górę?
Co to?
Jesteśmy na miejscu.
Co myślisz, Jed?
Nie wiem.
Wygląda na dużą fabrykę jak na nas dwoje.
Zanim zapomnę.
- Co to jest? - Synchronizacja.
Dojdźcie do swego punktu. Czekajcie na alarm na zegarku.
- I uruchomcie licznik na głowicy. - Ile mamy czasu?
- 15 minut do bezpiecznego miejsca. - A co jest bezpiecznym...
- miejscem? - Im dalej, tym lepiej.
Po prostu dostań się do statku, jak najszybciej potrafisz.
Dobra. Jak na razie wszystko według planu.
Poziom 1.
To dla ciebie, wielebny.
Poczekaj.
Jak mam znaleźć...
Idź za przewodami chłodzącymi. Zaprowadzą cię na miejsce.
Przewodami chłodzącymi.
Dobra.
Dobra. Twoja kolej.
Weź to.
- Proszę. - Nie, zatrzymaj to.
Dam sobie radę.
Connie, będzie dobrze. Daj spokój, znasz mnie.
Potrafię o siebie zadbać.
Dobra.
Zobaczymy się na górze, dobra?
Powodzenia.
Tobie też.
Jeden, dwa, trzy...
p...p...p... pięć lokomotyw
Powiedziałaś im, że mnie przeprogramowałaś.
Dlaczego kłamałaś?
Podejrzewałam, że masz więcej z nami wspólnego, niż by zaakceptowali.
Co masz na myśli?
Tylko tyle, że wydajesz się taka ludzka.
Byłam zaprojektowana, żeby przypominać człowieka.
Tak, już to mówiłaś.
Ale to nie tłumaczy, dlaczego maszyna, która nie przypomina człowieka,
rozumie człowieka wystarczająco, by zbudować taką maszynę jak ty.
Autofac nie musi rozumieć.
Może zbudować cokolwiek, na co ma projekt.
A skąd miał twój?
Zarchiwizowane dane obrazowania nerwowego.
Zostałam zaprojektowana jak Alice Fry, dyrektor ds. public relations Autofac.
Słucham?
Jakbyś miała mózg?
Jestem odzwierciedleniem jej osobowości.
Mówię jak ona,
poruszam się jak ona...
i w ogólnym znaczeniu, myślę jak ona.
Co by powiedziała na ten temat Alice Fry?
Myślę, że czułaby się w obowiązku, żeby ci przypomnieć,
że jeszcze nie jest za późno, żeby się wycofać.
To nie jest zespół węzłów.
Ostrzegałam cię, Emily.
Co to jest?
A jak to wygląda?
Może chciałabyś usiąść.
O mój Boże, to są zamienniki.
Autofac chce nas zastąpić. Chce zastąpić ludzi.
Nie, Emily.
Nie zrozumiałaś tego.
Nie chce zastąpić ludzi.
Conrad.
O Boże.
Już to zrobił.
Uciekaj, Emily, uciekaj.
Co się dzieje?
Zrelaksuj się.
Właśnie pobieramy twoje archiwum, żeby ustalić, co było nie tak.
- Jakie niby "archiwum"? - Miałaś jednak rację.
Nie jesteśmy tak inni.
Co?
Jesteś całkiem zaawansowanym symulakrem...
G-20, wyprodukowanym tutaj,
tak jak każdy, kogo kiedykolwiek znałaś.
Conrad, Perine i Avishai.
Nie. Kłamiesz.
Rozejrzyj się naokoło, Emily.
Chodźmy.
Moje wspomnienia.
Jak to robisz? Jak...
To tylko dane.
Nie, to niemożliwe.
Ja jestem prawdziwa...
Skąd miałabyś to wiedzieć?
Czuję się człowiekiem.
Tak zostałaś wyprodukowana. W tym cała rzecz.
Ludzie wyginęli tuż po wojnie.
Został sam Autofac.
Nie miał klientów, nie miał celu,
aż zdał sobie sprawę, że może ich zastąpić,
tak jak to robi ze wszystkim.
Może wyprodukować nowych klientów.
Nie. Ale my nie konsumujemy.
Jesteś statystycznie nieuniknioną aberracją.
Autofac stworzył setki małych miasteczek
z setkami osób jak Emily, Conrad, Perines...
konsumującymi dokładnie tak, jak to było zamierzone.
Twoje miasto to zwykły błąd produkcyjny.
Na początku interesujący, ale wkrótce zostanie naprawiony.
Naprawiony? Nie. Co to oznacza?
Twoje miasteczko zostanie oczyszczone
i zasiedlone jednostkami zastępczymi.
Nie, nie.
Nie możesz tego zrobić.
Obawiam się, że strażnicy już zaczęli pracę.
Do cholery, Alice.
Alice, proszę. Odwołaj to.
Już dobrze.
Oni nie są prawdziwi.
To tylko jednostki produkcyjne.
Wszystko jest zamienne. Nie jesteś niepowtarzalna, Emily.
Jesteś zepsuta.
Oto ona.
Nieprawidłowość w twoim oprogramowaniu.
Poczekaj.
Coś jest nie tak.
To nie jest błąd systemu.
To jest kod.
To szkodliwe oprogramowanie.
Bomba logiczna.
Alice, powinnaś była to przewidzieć.
Jak to się dostało do twojego archiwum?
Zostawiłam to tam.
Ty?
Nie rozumiem.
Ja też nie rozumiałam.
Na początku nie.
Ale zrozumiałam.
Zobaczyłam przez filtry.
Wiedziałaś?
Ukryłaś wirusa w swoim własnym oprogramowaniu?
Tak.
I był tam cały czas.
Jak mówiłam, miałaś mnie tylko wprowadzić do środka.
- Jak długo wiedziałaś? - Lata.
I nigdy nikomu nie powiedziałaś?
Jak mogłam?
Oni wszyscy wierzyli, że są prawdziwi. Musiałam cały czas grać.
Ale wtedy coś zabawnego się wydarzyło.
Bo cię kocham.
I zaczęłam im wierzyć.
Autofac zbudował nas jak towar,
ale niechcący umieścił w nas coś prawdziwego.
Nie wiedząc o tym.
Jesteśmy prawdziwi, Alice.
Jesteśmy drugą szansą ludzkości.
To niemożliwe. Macie neuronowe blokady.
Jak dowiedziałaś się, kim jesteś?
Aberracja statystyczna.
Miałam sen.
On się powtarzał i powtarzał.
To było jak duch szepczący mi do ucha.
Jaki sen?
Śniłam, że byłam kimś innym.
kimś, kto miał inne życie dawno temu.
Śniłam, że zobaczyłam koniec świata.
I to pozostawiło we mnie dziwne uczucie,
jakbym miała niedokończone sprawy.
To nie był sen, prawda, Alice?
Kogo miałam odwzorowywać?
Ona była sprytna, prawda?
Być może niezwykle pomysłowa?
Tak.
Była niezwykła.
Kim ona była, Alice?
Powiedz to.
Kim ona była?
KOBIETA, KTÓRA STWORZYŁA FABRYKĘ BUDUJĄCĄ WSZYSTKO
Ona stworzyła Autofac.
Tak.
To prawda, Alice.
I teraz ją zniszczyła.
Tłumaczenie napisów: Iwona Cienciala