เยี่ยมมาก
ขอบคุณ
- ใช่เลย - เร็วเข้า เล่นอีกเพลง
- ไม่ๆ ไม่เอา ไม่ พอแล้ว - เถอะน่า
ผมเล่นไม่ได้ นิ้วผมเมาเบียร์หมดแล้ว ใช้การไม่ได้แล้วเนี่ย
- งั้นก็จัดการให้เรียบร้อย - ขอบใจ เพื่อน
เฮ้ ผมชอบจัดปาร์ตี้เพราะแบบนี้แหละ
เพราะเราดื่มได้ และไม่จำเป็นต้องไปไหนด้วย ดื่มครับ
ดื่ม
สวัสดีครับ เรือตรี
สวัสดี
ผมขอคุยกับคุณสักครู่ได้ไหม
โทษที ไม่ว่าง กำลังสนุกอยู่
เจ็บจี๊ดเลย เพื่อน
ผมพยายามจะสนทนากับเรือตรีเบิร์กมาสักพักแล้ว
แต่ว่าจนถึงตอนนี้ การทาบทามของผมมักจะถูกปฏิเสธ
มันก็ยากนะ ไอแซก และฉันก็ไม่จำเป็นต้องบอกเหตุผลด้วย
ดูท่าผมจะมีความรู้ ในความแตกต่างของการพูดคุยไม่เพียงพอ
อย่าตำหนิตัวเองเลย
มันเป็นทักษะที่เข้าใจยาก
คนเราจะเริ่มการสนทนา กับสิ่งมีชีวิตชีวภาพได้ยังไง
- โดยทั่วไปน่ะเหรอ - ใช่ครับ
มันไม่มีคำตอบง่ายๆ หรอก
แต่ฉันว่าจะให้ดี ก็เริ่มต้นจากการถามอีกคนเกี่ยวกับตัวเขา
คนชอบเวลาเราสนใจชีวิตของเขา
ช่วยอธิบายด้วยครับ
อาจเป็นเรื่องอะไรก็ได้
ถามเขาว่าเล่นกีฬาอะไรบ้างไหม
ชอบดนตรีประเภทไหน งานอดิเรกทำอะไร
ชมทรงผมของเขา แล้วแต่ที่นายจะคิดออก
พอนายเริ่มเข้าใจวิธีการแล้ว ที่จริงมันก็ไม่ยากหรอก
นี่ กอร์ดอน
นี่อะไร
โทรศัพท์มือถือน่ะ
อะไรนะ
นี่เป็นอุปกรณ์การสื่อสารจากต้นศตวรรษที่ 21
ว้าว ของจริงหรือเปล่า
ไม่ใช่ นี่เป็นรุ่นที่จำลองจากของจริง ที่เขาเจอในแคปซูลกาลเวลาบนโลก
เป็นของผู้หญิงชื่อลอร่า ฮักกินส์ นี่ จะเปิดให้ดูนะ
นั่นเธอเหรอ
ใช่
สวยมากเลย
เธอสวย ใช่แล้วละ
คุณเรียนรู้เกี่ยวกับคนสมัยนั้นได้หลายอย่าง จากของพวกนี้นะ
ผมได้รู้เรื่องเธอหลายเรื่อง
ผมใช้คอมพิวเตอร์ทำสำเนาเอาไว้ เป็นเครื่องรำลึกความทรงจำน่ะ
เพื่อเก็บเธอไว้ในความคิด
คุณพูดเหมือนรู้จักผู้หญิงคนนี้เลย
ก็รู้สึกว่าอย่างนั้นนะ
อยากเซลฟี่ไหม
ทำอะไรนะ
เป็นสิ่งที่ผมเรียนรู้จากลอร่า
ขอบคุณที่ชวนมางานปาร์ตี้นะ เรือเอก
ผมต้องไปแล้ว
นี่ เดี๋ยว ก่อนไป เข้ามานี่สิ
เอาละ ทุกคน ยิ้มกว้างๆ เลยนะ ยิ้มกว้าง
เอาละนะ
โดยพื้นฐานแล้วนี่เป็นการพัฒนาครั้งสำคัญ ที่จ่ายหนึ่งได้ถึงสอง
ครั้งสำคัญจริงๆ
อย่างแรกเลย รัศมีการฉายภาพของสนาม
มีขนาดใหญ่กว่าเครื่องดั้งเดิมของดร.อาโรนอฟ ประมาณสามระดับ
หมายความว่าอะไร
หมายความว่าการขยายสนามเวลา
ตามหลักการแล้วอาจครอบคลุมยานทั้งลำเลยก็ได้
พัฒนาขึ้นเยอะมาก
นี่ พวก เกิดอะไรขึ้น เราต้องกินข้าวกลางวันกันนี่
โทษที พวก ฉันงานเข้าน่ะ
แล้วจะไปไหม
ไม่ได้ ฉันติดนายครั้งหนึ่งนะ
ก็ได้ ฉันหิวจะตายแล้ว
- นายบอกว่ามีการพัฒนาสองอย่าง - แซนด์วิชสลัดไข่
เราได้ทำการเพิ่ม ความละเอียดเชิงเวลาของสนาม
พูดง่ายๆ คือ เราปรับสนามลงไปที่ระดับมิลลิวินาทีได้
กอร์ดอน ขอยืมแซนด์วิชนายได้ไหม
ได้สิ
เอาละ ในสิบวินาที ผมจะส่งแซนด์วิชนี้
ย้อนกลับไปในอดีตที่สิบวินาทีเป๊ะ
มาจากไหนเนี่ย
อนาคตไง ทีนี้ดูนะ
นายเพิ่งส่งแซนด์วิชนั่นไปในอดีต
มันถึงได้ปรากฏขึ้นมาสิบวินาทีที่แล้ว
- เปรี้ยง - แล้วทำไมไม่เก็บมันไว้ล่ะ
จะได้มีแซนด์วิชสองชิ้น แทนที่จะมีชิ้นเดียว
ถ้านาวาโทลามาร์ไม่ส่งแซนด์วิช
ไปในอดีตตามที่ตั้งใจไว้
มันจะทำให้เกิดความขัดแย้งของเวลา
ซึ่งในกรณีนั้น จักรวาลใหม่ทั้งหมด จะแยกส่วนจากจักรวาลนี้
เป็นเพราะแซนด์วิชชิ้นเดียว
หัวจะปวด
นี่ เดี๋ยวนะ ฉันคิดออกแล้ว
นายส่งมันไปในอนาคตสามเดือนข้างหน้าได้ไหม
ได้ ทำไมเหรอ
เพราะสามเดือนต่อจากนี้ มันจะได้โผล่มา
และทำให้ประหลาดใจดีไง
ก็ได้
ตื่นเต้นจัง รอกินแซนด์วิชนั่นไม่ไหวแล้ว
แม้จะเป็นเรื่องใหม่
มันยังหมายความว่าเครื่องอาโรนอฟ มีสมรรถภาพมากกว่าเยอะด้วยนะ
พลเอกควรรับทราบ
ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า พวกเขาสร้างสิ่งพิเศษได้สำเร็จ
แต่ผมก็ต้องยอมรับว่าไม่อยากให้เป็นแบบนั้น
เจริญก้าวหน้าไปเรื่อยๆ หยุดไม่ได้เลย
การนำการเดินทางข้ามเวลามาใช้เป็นอาวุธนั้น เป็นเรื่องน่ากลัวที่คิดไม่ถึงมาตลอด
ถ้าคริลล์หรือเคย์ลอนทำเรื่องนี้สำเร็จขึ้นมา
พวกเขาอาจข้ามขั้นตอน การเสี่ยงอันตรายทางกาแล็กซี
ไปทำลายสหภาพเสียตั้งแต่แรกเลย
คุณอยากให้เรารับมือยังไง
ผมแนะนำให้ส่งขบวนยานอวกาศคุ้มกันคุณ
ไปที่สถานีวิจัยที่มีระบบรักษาความปลอดภัยสูงสุด บนซาบิกสามทันที
คุณจะต้องส่งเครื่องนี้และข้อมูลทั้งหมด ไปอยู่ในการดูแลของพวกเขา
จอห์นน้ำตาแตกแน่ที่จะเสียของเล่นสุดรักไป
ของเล่นชิ้นนั้นจะปลอดภัยกว่ามากถ้าอยู่ที่นั่น
ผมจะติดต่อคุณเร็วๆ นี้ เพอร์รี่ออก
นาวาเอก แคลิฟอร์เนียติดต่อมา
พลเอกโอซาวาค่ะ
ต่อสัญญาณมาเลย
เชิญครับ พลเอก
นาวาเอก เราติดต่อสถานีมาห้านาทีแล้ว
ไม่มีการตอบรับเลย
- ทัลลา - กำลังติดต่ออยู่ค่ะ
ติดต่อไปทุกช่องทาง ไม่มีสัญญาณตอบ
ฉันจะสั่งให้ยานทุกลำเพิ่มความเร็วสูงสุด
เราจะคอยติดต่อคุณ
โอซาวาออก
ฉันรู้สึกไม่ดีเรื่องนี้เลย
มีสัญญาณชีวิตไหม
ไม่มีครับ
พวกเขารู้ว่าเราจะมา
นาวาเอก ขบวนยานเคย์ลอน กำลังหลุดจากควอนตัม
("สองครั้งในชีวิต")
- ใช้การควบคุมบินหลบหลีก รูปแบบเบต้า - ได้ครับ
เกราะพลังงานลดเหลือ 50%
ใช้พลังงานเสริมทั้งหมด
ยานสกัดกั้นเคย์ลอนกำลังตามมา
- กอร์ดอน ใช้รูปแบบเดลต้าห้า - ได้ครับ
ระบบนำทางการบินปิด
เกิดการระเบิดจากแรงกดอากาศที่ชั้นอีกับชั้นเอฟ
มีข้อความจากพลเอกโอซาวาเข้ามาค่ะ
ต่อสัญญาณมา
ยานทุกลำ เรากำลังสูญเสียอย่างหนัก
ขอสั่งถอนกำลังให้หมด แบริง 167 มาร์ก 12
เราพยายามจะสลัดพวกมันออกในวีล เนบิวลา
- กอร์ดอน - จัดไป
กำหนดลำแสงแทรกเตอร์แล้ว
เปิดพลังงานถอยเต็มกำลัง
ไม่เป็นผล
ติดต่อเคย์ลอน
กำลังติดต่อ
คุณจะต้องสละเครื่องนั้น
ถอยเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นเราจะทำลายมันเอง
คุณจะต้องสละเครื่องนั้น ไม่งั้นตาย
เตรียมขึ้นยาน
ทัลลา ไปที่ห้องทดลอง ทำลายเครื่องอาโรนอฟซะ
ตายแล้ว หาที่ยึดไว้นะ
- ทัลลา - ทีมแพทย์ไปที่สะพานเดินเรือ
- เอ็ด ฉันไปเอง - เอาเลย ไป
- ชาร์ลี ควบคุมห้องขับ - ได้ค่ะ
- แน่ใจนะว่าไม่เป็นไร - แน่ใจ ฉันไม่เป็นไร
นาวาเอก ยานเคย์ลอนกำลังเปิด เครื่องล็อกยานที่ท่า
สลัดไม่หลุดเลยค่ะ นาวาเอก
ขอทางเลือก
การอัดแนวเกราะพลังงานเกินพิกัด อาจขวางลำแสงแทรกเตอร์ได้นะครับ
เมอร์เซอร์เรียกลามาร์
เราจะใช้แกนควอนตัม เพื่อใช้เกราะพลังงานเกินพิกัด
- ตามคำสั่งของไอแซก - ได้ครับ กำลังเปลี่ยนเส้นทางพลังงาน
พลังจากแกน 60%
พลังจากแกน 76%
เก้าสิบแปดเปอร์เซ็นต์ พลังจากแกนเกินพิกัด
- เราหลุดแล้ว - ขับออกไป
บอร์ตัสเรียกนาวาเอก ยังไม่มีร่องรอยของเคย์ลอน
เป็นไปได้ว่าพวกนั้นเลิกตามแล้ว
ได้ คอยรายงานฉันด้วย เมอร์เซอร์ออก
แล้วเป็นไปไม่ได้เหรอ ที่เขาบาดเจ็บในช่วงที่ระเบิดน่ะ
หรือระหว่างกลับสะพานเดินเรือ
ฉันสแกนทั่วแล้ว ถ้าเขาหัวกระแทกและตกไปที่ไหนสักแห่ง
ฉันคงต้องรู้
นาวาเอก การอ่านค่าอิมพีแดนซ์แม่เหล็กพวกนี้ ไม่สมเหตุสมผลเลย
หมายความว่าไง
สัญญาณพลังงานที่ตกค้าง ทำให้ดูเหมือนว่าเครื่องอาโรนอฟ
ทำงานเต็มกำลัง แต่มันไม่ได้เปิดเครื่องมาหลายวันแล้ว
อาจมีการใช้พลังงานเกินพิกัดหรือเปล่า
หมายถึงเขาอาจโดนไฟกระชาก กลายเป็นไอเหรอ
ไม่ ไม่มีทาง
ผลสแกนจะเก็บส่วนที่ตกค้างของสิ่งมีชีวิต
นี่ไม่มีอะไรเลย
แล้วเขาหายหัวไปไหนล่ะ
สะพานเดินเรือเรียกนาวาเอก
ว่ามา
เรากำลังได้รับการติดต่อ
จากใคร
จากเรือเอกมัลลอย
มันมาจากไหนกัน
ดูเหมือนข้อความมาจากโลก
แต่มันเข้ารหัสบนคลื่นพาหะควอนตัมย่อย
ที่ปรับความเร็วแสงสามจุดเจ็ดเท่า
ที่อัตราความเร็วขนาดนั้น
เวลาการส่งข้อความจะเท่ากับ
ประมาณ 400 ปีที่แล้ว
แปลว่าได้มีการคำนวณข้อความ จากโลกให้มาถึงวีล เนบิวลา
ตามเวลานี้เป๊ะเลย
ถูกต้อง
มันมีการเสื่อมอยู่บ้าง แต่ข้อความส่วนใหญ่ไม่เสียหาย
มัลลอยเรียกออร์วิลล์
ผมส่งข้อความนี้หาคุณจากปี 2015
ผมอยู่ที่นี่มาหกเดือนแล้ว และผม…
เผื่อว่ามันไปถึงคุณ
ผมได้เข้ารหัสพิกัดเวลาของผม ไว้ภายในข้อความนี้
ผมติดอยู่ที่นี่
ถ้าทำได้
ผมรู้ว่าความหวังดูริบหรี่ แต่ถ้าทำได้
ส่งความช่วยเหลือมา
คิดถึงพวกคุณนะ
จบการส่งข้อความ
(กอร์ดอน มัลลอย นักบินและวิศวกรการบิน เสียชีวิตในวัย 96 ปี)
กอร์ดอน มัลลอย นักบินและวิศวกรการบิน ให้กับสายการบินเช่าเหมาลำ
เสียชีวิตที่แพซาดีนา รัฐแคลิฟอร์เนีย วันที่ 12 กรกฏาคม ปี 2068
เกิดเรื่องนี้ขึ้นได้ยังไง
เราคิดว่าเรารู้ เพราะที่จริงเราเคยเห็นมาก่อนแล้ว
ตามที่คุณจะนึกออก
ตอนที่นาวาโทเกรย์สันวัยเด็ก ถูกส่งมาที่ยุคของเรา
เราสามารถยืนยันได้ว่า การรับรู้ของมนุษย์มีบทบาท
ในการย้ายที่ของเวลา
เราคิดว่าเรากำลังดูการอธิบายที่คล้ายกันอยู่นี่
ที่งานปาร์ตี้คืนก่อน ชาร์ลีถามกอร์ดอน
เกี่ยวกับโทรศัพท์มือถือในห้องพักของเขา
ทำให้เขาได้พูดถึงลอร่า
เราเพิ่งจะเริ่มเข้าใจความสัมพันธ์
ระหว่างทฤษฎีเชิงเวลา และการรับรู้ของผู้สังเกตการณ์
แต่พูดสั้นๆ ก็คือ
กอร์ดอนอยู่ใกล้กับเครื่องอาโรนอฟ ตอนเราใช้เกราะพลังงานมากเกินไป
การระเบิดของพลังงานจากแรงขับควอนตัม ได้ขยายสนามเวลา
ก่อนที่มันจะล่ม และเขาก็ติดไปกับคลื่นการกระจัด
ผมอาจจะผิดพลาดไป
แต่ผมเดาว่าจิตใต้สำนึกของเขา เลือกจุดหมายปลายทางนั้น
ต้นศตวรรษที่ 21
สรุปว่าเขาติดอยู่ในอดีตงั้นเหรอ
เคยติดครับ
ตามข้อมูลพวกนี้ เขามีชีวิตและตายที่นั่น
ถ้าเป็นอย่างนั้น ก็หมายความว่าเราไม่สามารถช่วยเขาได้สิ
เธอพูดถูก เราทำไม่สำเร็จไปแล้ว
ไม่จำเป็นหรอก
นั่นคือจุดที่กลไกทางเวลาเกิดความคลุมเครือ
ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงหมด
จนถึงตอนนี้พฤติกรรมของเรามีการผันแปร
จนกว่าและถ้าเราพยายาม ช่วยเหลือเรือเอกมัลลอย
เราอยู่ในการทับซ้อน ของเส้นเวลาที่เป็นไปได้หลายช่วง
งั้นก็ช่วยเขาได้สิ
แต่ทำไมถึงมีข้อมูลของเขาล่ะ
เขารู้กฎน่ะ
ถ้าเราพบว่าตัวเองอยู่ผิดเวลา เราต้องทำให้ตัวเองไร้ตัวตนมากที่สุด
ต้องทำทุกอย่างที่จะไม่แทรกแซง
เรื่องนั้นผมตอบไม่ได้
เป็นไปได้ไหมที่เราจะกลับไปรับตัวเขา
เมื่อมีการพัฒนาเครื่องอาโรนอฟ
และพิกัดเวลาที่กอร์ดอนส่งมาในข้อความ เราก็มีโอกาสครับ
แต่มันจะใช้แรงขับควอนตัมมากทีเดียว
เขาติดต่อขอความช่วยเหลือเราจากอดีต
และกฎแห่งเวลาบีบเราให้พยายาม
(คุณมัลลอยได้ย้ายไปที่แพซาดีนาในปี 2018 และแต่งงานกับลอร่า ฮักกินส์ในปีต่อมา)
เมอร์เซอร์เรียกลามาร์ รายงานซิ
ทางนี้พร้อมครับ นาวาเอก
ไอแซกล่ะ
ทำการเข้ารหัสและกำหนดพิกัดเวลาไว้แล้วครับ
เริ่มการลำดับเหตุการณ์
รับทราบ
เชื่อมต่อพลังงานทั้งหมดแล้ว
ยาฟิต เร่งหัวฉีดไดโซเนียม
เพิ่มความหนาแน่นของสนามการไหลไปที่ 100%
จัดไป
แกนควอนตัมอยู่ที่ระดับสูงสุด
ไอแซก สถานะนายเป็นไง
ผมจะต้องใช้พลังงานมากขึ้น เพื่อเพิ่มระดับพลังงานโครนอน
ลามาร์ แบ่งพลังงานไอแซกมากเท่าที่ให้ได้
กำลังแบ่งพลังงานเสริมครับ
สนามเวลาอ่อนกำลัง
แกนไม่เสถียร
ทุกส่วนรายงานการแจ้งเตือน ความสมบูรณ์ทางโครงสร้าง
นาวาเอก เราถึงจุดสูงสุดแล้วตรงนี้
- ไอแซก - เตรียมพร้อม
นาวาโทลามาร์ ส่งพลังงานฉุกเฉินสำรอง
ไปที่แกนควอนตัมตามผมสั่งนะ
สาม สอง หนึ่ง เริ่ม
ไอแซก พูดกับฉันซิ
นาวาเอก ผมเชื่อว่าเราเปลี่ยนเวลาสำเร็จแล้ว
ไปดูกัน
เรือตรีเบิร์ก ตั้งเป้าหมายไปยังโลก
ได้ค่ะ
ฉันเจอสัญญาณการสื่อสารรูปแบบเก่า
ที่ย่านความถี่วิทยุมากมาย ดูเหมือนเราได้มาถึงศตวรรษที่ถูกต้องแล้ว
การกรองแม่เหล็กไฟฟ้าล่ะ
ทำงานอยู่ครับ จะตรวจจับไม่เจอเรา ในเทคโนโลยีการตรวจตราของพวกเขา
ปลอดภัยไว้ก่อนดีกว่า
ให้เราอยู่อีกฟากของดวงจันทร์
ลามาร์เรียกสะพานเดินเรือ
ว่ามา
ผมมีข่าวร้าย
การข้ามเวลาได้ใช้ไดโซเนียมสำรอง สุดท้ายของเราไป
ก่อนเรามาถึงพิกัดเวลาที่กอร์ดอนส่งมาให้
เราไม่ได้สำเร็จซะทีเดียวนะ
หมายความว่าไง ทัลลายืนยันว่านี่เป็นศตวรรษที่ 21 นะ
ก็ใช่ แต่เป้าหมายของเราคือปี 2015
เรามาถึงเร็วไปหน่อย
ตามผลสแกนการวัดตำแหน่งดาว เราอยู่ในปี 2025
ปี 2025 งั้นเหรอ
งั้นกอร์ดอน…
จากการรับรู้ของกอร์ดอน เขาอยู่ที่นี่มาสิบปีแล้ว
พระเจ้า
ฉันว่าเราลองใหม่ไม่ได้แล้ว
ถ้าไม่มีไดโซเนียม เราก็กลับไปที่ยุคของเราจากที่นี่ไม่ได้
งั้นเราก็ต้องลงไปรับตัวเขามา
ไว้ค่อยห่วงเรื่องวิธีการกลับทีหลัง
นาวาเอก ในต้นยุคศตวรรษที่ 22
มีการค้นพบแหล่งไดโซเนียม อยู่ภายในชั้นของเนื้อโลก
แต่ในเวลาปัจจุบันนี้ ยังไม่มีใครไปแตะต้อง
ผมเชื่อว่าเราอาจจะสามารถ สกัดเอาปริมาณที่เพียงพอ
โดยใช้การเจาะเนื้อโลกระยะไกล
ได้
เคลลี่กับฉันจะไปตามหากอร์ดอน และพาเขากลับบ้าน
จอห์น นายไปเอาไดโซเนียม พยายามให้ถึงที่สุดเพื่อเลี่ยง…
นาวาเอก ผมไม่ได้จะปัดความรับผิดชอบนะ แต่เราเพิ่งพายานลำนี้ผ่านศึกหนักมา
บนยานลำนี้มีระบบเป็นพัน ที่ต้องตรวจตราและซ่อมแซม
แค่ให้มันลอยได้ รวมถึงระบบพยุงชีพด้วย
มีคนในฝ่ายวิศวกรรมที่ดูเรื่องนี้ไหมล่ะ
มีคนเดียวที่ทำได้รวดเร็วกว่าสุดๆ ไปเลย
และมีประสิทธิภาพกว่าผมเยอะ
ใคร
คุณกำลังมองเขาอยู่นี่แหละ
ไอแซกเหรอ
นาวาโทลามาร์พูดถูก
ผมสามารถควบคุมการเจาะเนื้อโลก ได้แม่นยำกว่าสิ่งมีชีวิตชีวภาพ
แต่ว่าจะต้องวางเส้นทางในเวลาจริง
และปรับให้ถูกต้อง เพื่อให้รบกวนทางธรณีวิทยาที่น้อยที่สุด
ตอนนี้และในอนาคต
หันผิดนิดเดียวก็เคลื่อนแนวรอยเลื่อนได้
ซึ่งจะทำให้เกิดแผ่นดินไหวในอีก 20 ปีข้างหน้า
จริงๆ ต้องเจาะ
ขณะที่คำนวณแนววิถีในหลายๆ มิติ
ผมจะต้องขอความช่วยเหลือจากเรือตรีเบิร์กครับ
ฉันจะขอถามคำถามพื้นฐานนะ
ไอแซกจะไปเดินเพ่นพ่าน ในโลกศตวรรษที่ 21 ได้ยังไง
(ชั้นอี)
การควบคุมการบินและนำทาง เปิดเครื่องและพร้อมปล่อยแล้ว
เตรียมพร้อมระบบพรางตัว
ดูเหมือนข้างล่าง มีการจราจรทางอากาศหนาแน่นนะ
รายงานตัวครับ
ผมยังคิดว่านี่ไม่เข้าท่าอยู่ดี
วิธีนี้ทำเราเสียเรื่องบนยานคริลล์มาแล้ว
นี่เป็นทางเลือกเดียวของเรา
เร็วเข้า ไปกันเถอะ
ทุกอย่างพร้อมออกเดินทาง
เดินเครื่องออกเลย
ผมเข้าถึงเครือข่ายควบคุมน่านฟ้า ของพวกเขาได้แล้ว
กำลังอัปโหลดที่ตั้งและทิศทางการบิน สำหรับยานพาหะทางอากาศทั้งหมด
ภายในรัศมีหนึ่งพันกิโลเมตร
เยี่ยมเลย อย่างน้อยเราก็จะไม่ชนเครื่องบิน
คุณเล่นกีฬาอะไรบ้างไหม
เอาละ ทุกคนรู้ว่าเรากำลังจะทำเรื่องยากกันนะ
ให้เลี่ยงการทิ้งรอยเท้าทางเวลาที่ไม่จำเป็นใดๆ แต่ไม่ว่ายังไงก็ต้องทำภารกิจให้เสร็จ
ง่ายจะตาย
เอาละ ไปกันเถอะ
คุณต้องการติดตั้งระบบป้องกันน้ำแข็ง บนฮอว์เกอร์ใช่ไหม
ใช่ ถ้าพร้อมทำภายในพรุ่งนี้
จะได้เอามันกลับไปให้บริการทันวันที่ห้า
ได้เลย
นี่ กอร์โด
(พินนาเคิลการบิน)
รอรับลูกค้าเหรอ
เปล่า ทำไม
กอร์ดอน
แม่เจ้า
เป็นไงบ้าง
ฉัน…
ไม่อยากเชื่อว่าจะเป็นไปได้
พวกนายมา
พวกนาย…
พวกนายมาจริงๆ
ใช่ ช้าไปประมาณสิบปี
นายสบายดีไหม
ฉัน… ฉันสบายดี
ใช่
ฉันแค่… ไม่อยากเชื่อเลยว่าเป็นนาย
ขอโทษด้วยที่ใช้เวลานานมาก
ฉันแค่ไม่คิดว่าจะได้เจอพวกนายอีก
เราก็มาแล้วนะ
และจะพยายามกลับบ้านให้ได้
บ้านเหรอ
ใช่
เราไปนั่งรถกันได้ไหม
(โอวิลล์)
มีคนใช้ชื่อ "ออร์วิลล์" แบบมี "ร์" ไปแล้ว
เซ็งมากเลย
ฉันเลยทำได้ดีที่สุดเป็น "โอวิลล์" ชื่อเหมือนวงดนตรีห่วยๆ
นั่นกลิ่นอะไร
อ้อ โทษที โรลออนน่ะ วันนี้ฉันไปทำงานสาย
ก็เลยต้องเตรียมตัวในรถ แล้วเผลอไปทำฝามันเปิด
มันฉีดไปทั่วเลย
ท่าทางคุณปรับตัวเข้ากับศตวรรษนี้ได้แล้วนะ
ใช่ ยุคสมัยนี้ชื่อเสียงแย่มากนะ
แต่ถ้ามองดีๆ ก็มีอะไรให้ชอบหลายอย่าง
เช่นอะไร
ก็แบบว่า
มันเหมือนกับมองดูน้องชายทำเรื่องพลาดโง่ๆ
ใช่ ตอนนี้เขาเป็นไอ้โง่ แต่เราได้เห็นเขาเรียนรู้และเติบโต
และสักวันหนึ่งความผิดพลาดพวกนั้น
จะเปลี่ยนให้เขาเป็นคนฉลาด
ให้อภัยได้อยู่นะ เมื่อคิดถึง
สิ่งที่คนพวกนี้ทิ้งให้เราตามล้างตามเช็ด
ฉันว่าฉันสนใจยุคสมัยนี้มาตลอดนะ
และหลายปีผ่านไป ฉันก็เริ่มสบายใจกับที่นี่
แบบว่าตอนที่…
ตอนที่ไม่มีใครมาช่วยฉัน ฉันต้องยอมรับกับเรื่องที่ว่า
มันคือบ้านแล้วตอนนี้
บ้าจริง ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่ายานออร์วิลล์ รอดจากการต่อสู้กับเคย์ลอนหรือเปล่า
ฟังนะ กอร์ดอน ฉันนึกภาพไม่ออกเลยว่า นายลำบากกับเรื่องนี้มากแค่ไหน
แต่ให้ตายเถอะ นายเป็นเจ้าหน้าที่สหภาพนะ
ฉันคงจะไม่ได้ทำหน้าที่ของตัวเอง ถ้าไม่ชี้ให้เห็นว่า…
อย่าพูดเลยนะ ขอร้อง
กฎเรื่องเวลา อยู่อย่างไร้ตัวตน อย่าปฏิสัมพันธ์กับใคร
ถ้าเรากลับไปได้ คุณจะต้องรับผิดชอบเรื่องนี้
คุณก็รู้นะ
ฉันจะไม่กลับไปกับนาย
- อะไรนะ - หมายความว่าไง
เข้ามาข้างใน
ที่รัก
- หวัดดี ที่รัก ไง - หวัดดี
เพื่อนคุณเป็นใครกันบ้าง
นี่คือเอ็ดและเคลลี่
สวัสดีค่ะ
นี่ลูกชายฉัน เอ็ดเวิร์ด และภรรยาฉัน ลอร่า
ผมเชื่อว่าผมเจอที่ตั้ง ของแหล่งไดโซเนียมที่ใกล้ที่สุดแล้ว
ดูเหมือนจะอยู่ใต้เปลือกโลกไปหกกิโลเมตร
นายกำหนดบริเวณขุดเจาะที่เหมาะสมที่สุดได้ไหม
ผมเชื่อว่าอย่างนั้น
ต้องใช้เวลาเพิ่มความละเอียดการสแกนสักครู่
คุณชอบดนตรีประเภทไหน
อะไรนะ
มีบริเวณขุดเจาะที่เหมาะสมอยู่ห่างจาก ตำแหน่งปัจจุบันของเรา 23.7 กิโลเมตร
เดินไกลอยู่นะ เราต้องใช้ยานพาหนะ
ดูสิ
(ไอรอนอีเกิล เหล้า - เบียร์ - โต๊ะพูล - ปาเป้า)
ฉันคิดออกแล้ว
เอาแบบนั้นสองแก้วค่ะ
ให้ตาย นั่นเหล้าเพียวๆ เลยนะ น้อง
ใช่ ฉันคนเท็กซัสน่ะ
นี่แฟนคุณเหรอ
บ้าจริง ไม่ใช่
ฉันหมายถึง ไม่ใช่ นี่เป็นน้องชายฉัน
ผมแซม นี่อาร์เจ
ฉันชาร์ลี นี่ไอแซก
ยินดีที่ได้รู้จักครับ คุณมีงานอดิเรกอะไรบ้าง
นี่ฟังนะ คุณ…
มีมอเตอร์ไซค์สองคันอยู่ข้างนอกนั่นใช่ไหม
รุ่นสครีมมิงอีเกิลวีร็อดสองคัน
ใช่เลย คันงามนะนั่น
ฉันว่าคุณคงไม่ให้เรายืมสักสองสามชั่วโมงสินะ
อะไรนะ
พี่สาวนายนี่ใจกล้าดีนะ
ไม่ครับ โครงสร้างทางกายวิภาคของเธอ ประกอบด้วย…
บอกหน่อยสิว่าใครเป็นผู้ชายที่แข็งแรงที่สุดในนี้
นั่นก็คงจะเป็นผมนะ
เขาโม้น่ะ ริชชี่ที่อยู่ทางโน้นต่างหาก
โอเค เอางี้นะ
ถ้าน้องชายฉันคนนี้งัดข้อชนะริชชี่
คุณเอามอเตอร์ไซค์ให้เรา
- อำปะเนี่ย - พนันไหมล่ะ
แล้วถ้าคุณแพ้เราจะได้อะไร
ถ้าฉันแพ้ ก็แล้วแต่คุณเลย
- ใช่เลย - จัดเลย ริชชี่
- พยายามทำให้สมจริงหน่อยนะ - เข้าใจครับ เรือตรี
อย่าเรียกฉันว่า… ช่างเถอะ
เอาละ รอสัญญาณจากฉัน
และเริ่มได้
กระจอกจะตาย หนูน้อย
ไม่นะ ผมกำลังจะแพ้
นายทำอะไรน่ะ
เร็วเข้าสิ ริชชี่
ดูท่านี่จะไม่ใช่งานอดิเรกของคุณนะ
คราวหน้าคงโชคดีกว่านี้
ตอนนั้นฉันร้องเพลงอยู่ในผับเล็กๆ ที่นิวยอร์ก
และคืนหนึ่งมีผู้ชายเปิ่นดูเก้ๆ กังๆ คนนี้…
- ไม่เอาน่า - เดินเข้ามาและ…
เขามาคนเดียว ปรบมือเสียงดังกว่าชาวบ้าน
ที่แน่ๆ ความคิดแวบแรกของฉันก็คือ
ชายสันโดษพิลึกน่ากลัว
ที่คงจะมาขอเลี้ยงเครื่องดื่มฉัน…
- ซึ่งฉันทำแบบนั้นแน่นอน - ซึ่งเขาทำแบบนั้นแน่นอน
ฉันก็เลย…
พ่อฮะ ผมขอน้ำผลไม้อีกได้ไหม
- ได้อยู่แล้ว เพื่อน ให้พ่อช่วยไหม - ไม่ ผมทำเองได้
โอเค
ฉันก็เลยแบบว่า
อีกสิบวินาทีฉันจะเชิดใส่เขา และเดินไปที่รถอยู่แล้ว
แล้วเขาก็เริ่มคุยกับฉันเรื่องดนตรีของฉัน
และ…
เห็นได้ทันทีเลยว่าเขาเข้าใจมัน
เขาฟังสิ่งที่ฉันพยายามเล่นบนเวทีจริงๆ และ…
และเข้าใจว่าทำไม มันถึงเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตฉัน
ผู้ชายหลายคนเนี่ย
จะมาดูฉันแสดงและออกปากชม
- พยายามจะหลอกฟัน แต่สำหรับเขาแล้ว… - ฉันไม่มีเจตนาจะมีอะไรกับ…
- ฉันว่าเธอขี้เหร่ จริงๆ นะ - พอเลย
- ให้ฉันเล่าให้จบ - ได้
เขาใส่ใจกับการทำความรู้จักฉันจริงๆ
ฉันก็เลยคิดว่า
"เฮั ถึงไม่ใช่สเป๊ก แต่แล้วไงล่ะ
ก็ลองดู"
ตอนนั้นฉันเพิ่งเลิกกับคนชื่อเกร็ก
สิ่งที่ฉันไม่อยากได้ที่สุดเลยคือคนเส็งเคร็งอีกคน
- แต่เธอก็ออกเดตกับฉันอยู่ดี - ใช่แล้ว
ใช่ ดูเราสิ เจ็ดปีต่อมา
- คนเส็งเคร็งนั่นก็คือสามีฉัน - ใช่ ฉันเป็นคนเส็งเคร็งของเธอ
นี่เป็นมื้อกลางวันที่อร่อยมากเลย ขอบคุณนะคะ
ได้เลย
แล้วคุณอยู่การบินมากี่ปีแล้วล่ะ
- ห้าปี - สิบปี
- ดูเหมือนห้าปีเลยเนอะ - ใช่
ผมถึงพูดว่าห้า เพราะมันดูเหมือนอย่างนั้น
แต่สิบปีน่ะ
และกอร์ดอนเล่าให้ฉันฟังว่า คุณทำอยู่ในพื้นที่บอสตัน
ต้องเป็นแฟนซ็อกซ์แน่เลย
ใช่ๆ ถ้าข้างนอกมันหนาว ถุงเท้าก็…
ถุงเท้าก็สำคัญ
เฮ้ บอร์ตัสขอรายงานสถานะของยานน่ะ
- ตรงนี้เป็นไงบ้าง - ช้าแต่ชัวร์
ช่วยส่งตัวคุมระยะให้หน่อยสิ
คุณคิดว่าเราจะกลับบ้านได้ไหม
ออร์วิลล์เป็นยานสมบุกสมบัน
ถ้าไอแซกกับชาร์ลีได้ไดโซเนียมมา มันก็พากลับบ้านได้
เป็นอะไร
ผมกล้ามเนื้อยึดที่หลังช่วงบน บางครั้งก็กำเริบขึ้นมา
ตั้งใจจะไปหาดร.ฟินน์อยู่ แต่ช่วงนี้ยุ่งมาก
- ตรงไหน - ไหล่ขวา
- อยากให้ฉันดูให้ไหมเผื่อฉันจัดการได้ - น่ารักมากเลย แต่ผมลองแล้ว
กับชาวเซลายันเหรอ
ก็ไม่นะ
ก็ได้ จัดมาเลย
แม่เจ้าโว้ย
รอก่อน ฉันเจอแล้ว
พระเจ้าช่วย ให้ตายเถอะ
ใช่
- โทษที เจ็บไหม - ไม่ๆ ไม่ ต่อเลย ทำต่อเลย
- ว้าว คุณทำเป็นมานานแค่ไหนแล้วเนี่ย - ฉันทำไม่เป็นหรอก
ใช่
เหมือนกับแรงจี 50 ที่ตรงจุดแบบเน้นๆ เลย
ตายแล้ว
คุณต้องล้อผมเล่นเรื่องนี้แน่เลย
ใช่ นั่นไง
เรียบร้อย
ดีขึ้นไหม
เราคุยกันได้หรือยัง
ได้ คุยได้แล้ว
ฉันเข้าใจนะว่านายได้รับการปฏิบัติที่ไม่ดี ฉันเข้าใจจริงๆ
แต่ฉันอยากได้ยินคำอธิบายที่ดี สำหรับเรื่องที่เกิดขึ้น
เพราะจากที่ฉันเห็น
เราต้องลากตัวนายกลับขึ้นยานเดี๋ยวนี้ แล้วจับนายโยนเข้าคุกซะ
- หุบปาก - ว่าไงนะ เรือเอก
ไม่ใช่ ไม่ ฉันไม่ใช่เรือเอกของนาย ไม่ใช่คนควบคุมห้องขับ ไม่ใช่ลูกเรือของนาย
ฉันคือกอร์ดอน มัลลอย และนี่เป็นบ้านของฉัน
กอร์ดอน คุณมีความผิดเรื่อง ทำความเสียหายทางเวลา 50 กระทง
คุณแหกกฎ
- และใครจะรู้ว่าผลที่ตามมา… - ช่างกฎเถอะ
ฉันทำตามกฎมาสามปี
ฉันซ่อนตัวอยู่ในกระท่อมร้างในป่าที่คอนเนทิคัต
และฉันก็ทำหน้าที่ของตัวเองสุดๆ
ฉันอยู่อย่างไร้ตัวตน ไม่เจอผู้คน ไม่ออกไปไหน
รู้ไหมว่าฉันกินอะไร
สัตว์น่ะ ใช่
ฉันถืออาวุธอยู่ตอนที่ถูกส่งกลับอดีต
และฉันก็ใช้มันฆ่าสัตว์
อยากคุยเรื่องแหกกฎไหมล่ะ
ที่นี่ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร แต่ในยุคเรา ฉันเป็นฆาตกรต่อเนื่องเลย พวก
รู้ไหมว่ามันกระทบจิตใจยังไง
พอหลังจากสามปี ฉันบอกเลยว่า "ช่างแม่เถอะ
ฉันไม่สนกฎเรื่องเวลาแล้ว"
ใช่ ตามทฤษฎีก็ดูดีอยู่หรอก
แต่สหภาพไม่รู้หรอกว่าการติดอยู่กับที่ มันเป็นยังไง ไม่รู้เลย
ดังนั้น…
ดังนั้นฉันก็ไปตามหาเธอ
แล้วก็ได้พบเธอและได้สร้างชีวิตของตัวเอง
และฉันจะไม่ยอมให้นาย มาทำให้ฉันรู้สึกแย่ที่ทำแบบนี้หรอก
ฉันเป็นมนุษย์คนหนึ่ง
เราเป็นสัตว์สังคม ถ้าไม่มีกันและกัน เราก็ตาย
ฉันสมควรต้องตายเหรอ
เพื่อปกป้องเส้นเวลา ก็ใช่
นี่อาจเป็นสิ่งที่ควรจะเป็นก็ได้ ใครจะบอกได้ล่ะ
ใครจะบอกได้ว่าฉันไม่สมควรทำตามใจตัวเอง
ดูท่านายปรับตัว เข้ากับศตวรรษนี้แล้วจริงๆ นะเนี่ย
ตอนเข้าร่วมกองทัพ คุณได้สาบานต่อสหภาพแล้ว
นายอยู่ที่นี่
นายอยู่นี่แล้ว นั่นหมายความว่าสหภาพยังคงมีอยู่ในอนาคต
ถ้าจะเกิดอะไรขึ้น มันก็เกิดไปแล้ว
- ฟิสิกส์ทำงานแบบนั้น… - ไม่
ไม่ เส้นเวลาไม่เป็นอะไร
นายกำลังหลอกตัวเอง
ไม่มีใครเข้าใจการเดินทางข้ามเวลาจริงๆ
ตามที่ไอแซกว่าไว้ ทุกอย่างยังคงเปลี่ยนแปลง
เขาบอกว่า การปฏิสัมพันธ์ของผู้สังเกตการณ์ยังคงผันแปร
และถ้าเราลงมือเมื่อไหร่ ไม่ว่าทางใดทางหนึ่ง เส้นเวลาทั้งหมดก็เป็นไปได้ทั้งนั้น
คุณรู้ได้ยังไงว่าลูกชายคุณไม่โตขึ้นมาก่อสงคราม
ที่อาจถ่วงเวลา หรือแม้แต่ป้องกันการเกิดขึ้นของสหภาพ
หรือลูกหลานของเขา อาจช่วยกันสร้างสหภาพขึ้นมา
หรืออาจจะให้กำเนิดนายก็ได้
หรือให้กำเนิดฉัน
นั่นคือประเด็นของฉันไง กอร์ดอน
ถ้าเราไม่รู้ ก็ไปรบกวนไม่ได้
เราไม่มีสติปัญญา เราไม่รู้เหตุการณ์ล่วงหน้า
นายอาจสร้างความเสียหาย ที่ไม่อาจแก้ไขได้ไปแล้ว เราไม่รู้
แต่ยิ่งนายอยู่ที่นี่นาน ก็ยิ่งมีความเสี่ยงมาก
ตามที่ไอแซกว่าไว้ เรา…
อ๋อใช่ และไอแซกก็วางใจได้มาตลอดสินะ
ให้ตายเถอะ กอร์ดอน ไม่เอาน่า
อะไรล่ะ อะไร เขาช่วยเคย์ลอนฆ่าคนหลายพัน
เรื่องนั้นเรารู้แน่นอน
สรุปว่าความผิดที่ยืนยันได้ร้ายแรงน้อยกว่า ความผิดที่สมมติขึ้นมาเหรอ จัดลำดับได้ดีซะไม่มี
คุณต้องมากับเรา
ลืมไปได้เลย
นายส่งข้อความนั่นมา
นายอยากให้เราพานายกลับบ้าน เราก็มาแล้วไง
ฉันต้องการเมื่อสิบปีที่แล้ว
ยิ่งกว่าสิ่งใดในกาแล็กซีเลย
แต่ไม่ใช่ตอนนี้
นายใช้เวลานานเกินไป
และฉันก็มีความสุขอยู่ที่นี่
กอร์ดอน
ฉันว่านายต้องไปแล้วละ
นั่นคือความจริง ทั้งหมดเลย
พระเจ้า พูดอะไรหน่อยสิ
ฉันรู้
คุณ… อะไรนะ
ฉัน…
ฉันรู้
ฉัน…
ฉันว่าฉันรู้มาตลอดเลยนะ
มันมีอะไรเกี่ยวกับตัวคุณที่…
แตกต่างน่ะ
ลักษณะความเป็นตัวคุณ
การมองโลกของคุณ
ตัวตนของคุณเวลาอยู่กับฉัน
แม้แต่ตอนที่เกิดโรคระบาด…
คุณก็รู้เรื่อง
ตอนที่ทุกอย่างรอบตัวเราดูจะพังลง
คุณบอกฉันว่าทุกอย่างจะเรียบร้อยดี
และรู้ไหม ฉันก็เชื่อคุณ
เพราะว่า…
คุณรู้จริงๆ ใช่ไหมล่ะ
และมัน…
มันไม่ได้เปลี่ยนความรู้สึกที่คุณมีต่อเราใช่ไหม
หมายถึงเพราะคุณโกหกฉันมาตลอดน่ะเหรอ
ลอร่า ถ้าผมบอกคุณไป…
มันก็ไม่มีประโยชน์หรอก
งั้นเหรอ
ฉันไม่รู้จริงๆ
ฉันคิดว่ามันถึงสมควรเกิดขึ้นตอนนี้ไงล่ะ
ตอนฉันพร้อมที่จะฟัง…
และรู้ว่ามันคือความจริง
ผมตกหลุมรักคุณ หลังจากคุณตายไปแล้วสามศตวรรษ
จากนี้เราจะเอาไงต่อ
พวกเขาอยากเอาตัวผมกลับ
แล้ว…
คุณต้องการยังไง
ผมต้องการคุณ
(ขาย - อสังหาริมทรัพย์แนนซี่ เวเบอร์ นายหน้าอสังหาริมทรัพย์ที่มีใบอนุญาต)
พิกัดของทางเข้าอยู่ใต้สิ่งก่อสร้างนั่นพอดี
มาเถอะ
โชคดีแฮะ ดูเหมือนไม่มีคนอยู่
ขอโทษนะคะ
สวัสดีค่ะ ฉันแนนซี่ เวเบอร์ นี่บ้านของฉันเอง
สวัสดีค่ะ
- สนใจบ้านหลังนี้เหรอคะ - เรา…
ใช่ค่ะ ใช่ เรา… เราสนใจ
อย่าบอกนะ คู่รักหนุ่มสาว กำลังหาซื้อบ้านหลังแรกกันอยู่
เดาได้เป๊ะเลย
คุณเลือกได้ดีมาก
หมายถึงบ้านน่ะ
แม้ว่าพ่อหนุ่มก็น่ารักอยู่เหมือนกัน
น่ารักมากเลยค่ะ
เชิญเข้ามาเลยค่ะ คุณจะไปเดินเขาเหรอ
เดินเขาเหรอ
กระเป๋าเป้น่ะ
ใช่ค่ะ จะไปบ่ายนี้
แล้วคบกันมานานแค่ไหนแล้วคะเนี่ย
สองสามปีน่ะ
- ใช่ไหม ที่รัก - ถูกต้อง
ชีวิตคู่ของเราเบ่งบานมาระยะหนึ่งแล้ว
และนี่ก็คือพื้นที่นั่งเล่น
มีที่เหลือเฟือสำหรับแค่คุณสองคน หรือถ้ากำลังจะเริ่มสร้างครอบครัว
ฉันเดาว่าคุณยังไม่มีลูกสินะ
ไม่ครับ การผสมเชื้อยังไม่เกิดขึ้น
พระเจ้าช่วย มีห้องใต้ดินอะไรบ้างไหมคะ
- มีค่ะ - ขอดูได้ไหม
ได้สิคะ
ส่วนใหญ่เจ้าของเก่าใช้เป็นห้องเก็บของ
แต่ถ้าปรับปรุงสักหน่อย ก็เหมาะที่จะเป็นห้องเล่นเกม
หรือห้องทำงาน หรือแม้แต่เป็นยิมในบ้านเล็กๆ
บ้านดีมากเลยค่ะ และสมราคาด้วย
เราขอเวลาคุยกันส่วนตัวหน่อยได้ไหมคะ
ได้เลย ไม่ต้องรีบนะคะ
ฉันคิดว่าคุณจะต้องชอบมันมาก เชื่อฉันสิ
โอเค เราต้องจัดการด่วนเลย
แหล่งไดโซเนียมอยูที่แบริง 006 มาร์ก 17
เทียบเป็นศูนย์กลางของโลก
เมื่ออุปกรณ์ทำงาน
เราจะต้องปรับแนววิถีอย่างต่อเนื่อง
เพื่อเลี่ยงการเสียสมดุลทางศิลาวิทยา
นายหมายถึงอย่าทำไข่แตก
เปรียบเทียบได้เป็นธรรมชาติ
เอาละ เดินเครื่องเลย
เจาะเข้าเปลือกโลกแล้ว
เคลื่อนลงไปที่ 56.7 เมตรต่อวินาที
กำลังเพิ่มแรงกดเปลือกโลก
ฉันเห็นแล้ว หมุนทิศทางเคลื่อนต่ำ ไปที่แบริง 007 แปดวินาที
- ตอนนี้เลย - กำลังหมุนทิศทาง
ระดับการเปลี่ยนความดันกำลังเคลื่อน ในชั้นหินอุ้มน้ำใกล้เคียง
ถอยหลัง 20 เมตร และเปลี่ยนทิศทางไปด้านข้าง
รับทราบ
ระดับการเปลี่ยนคงที่ แรงกดเปลือกโลกน้อย
เปลี่ยนทิศทาง แบริง 011 มาร์ก 12
ยืนยันการเปลี่ยนผ่านความหนาแน่น เราได้เจาะเนื้อโลกแล้ว
โอเค ตอนนี้ก็รอ
ผมชอบทรงผมคุณ
เอาละ นายกำลังทำอะไรน่ะ
ช่วยอธิบายด้วย
นายถามคำถามเรื่อยเปื่อยพวกนี้เช่น
"ชอบดนตรีอะไร" "เล่นกีฬาอะไร"
นายทำตัวพิลึกสุดๆ เกิดอะไรขึ้นเหรอ
ผมกำลังพยายามเริ่มการสนทนากับคุณ
ทำไม ถ้ามีอะไรจะพูด ก็พูดออกมาเลย
อย่ามัวแต่พูดเรื่องไร้สาระ
ได้ครับ
ระหว่างที่ผมสังเกตธรรมเนียมปฏิบัติ ของสิ่งมีชีวิตชีวภาพ
ผมได้เห็นตัวอย่างมากมาย ของการบอกกล่าวการเห็นคุณค่า
เมื่อคนหนึ่งให้บริการอีกคน
มนุษย์เรียกมันว่า "ขอบคุณ"
แล้วไง
ผมไม่เคยพูดว่า "ขอบคุณ" สำหรับการคืนชีพของผม
ในความเป็นจริง คุณได้ช่วยชีวิตผมไว้
ใช่ แหงละ ฉันว่างั้นนะ
ขอบคุณครับ
การตอบกลับที่เหมาะสมคือ "ด้วยความยินดี"
ใช่ ข้ามส่วนนั้นไปเถอะ
ผมไม่เข้าใจ
คุณไม่อยากได้ประโยชน์ จากการขอบคุณของผมเหรอ
ไอแซก ตอนนั้นฉันทำตามหน้าที่
และรับรองได้ว่าฉันไม่ชอบเลยสักนิด
ฉันแยกงานออกจากความรู้สึกส่วนตัว ก็เท่านั้น
เข้าใจ
คุณยังเก็บความรู้สึกเชิงลบต่อผม
เราต้องร่วมงานกัน ทุกวัน
แต่นั่นไม่ได้เปลี่ยนสิ่งที่นายเคยทำ และตัวตนที่ฉันเสียไปเพราะเรื่องนั้น
สมองกลของนายมีความเข้าใจไหมว่ารักคืออะไร
ผมไม่เข้าใจ
งั้นฉันจะช่วยแล้วกัน
อะแมนด้าไม่ใช่แค่เพื่อนรักของฉัน
ฉันรักเธอ
และฉันก็ไม่มีโอกาสได้บอกเธอเลย
เธอเป็นคนที่ฉันเห็นว่าจะใช้ชีวิตที่เหลือด้วยได้
และฉันก็ไม่รู้ว่าเธอรู้สึกแบบเดียวกันหรือเปล่า
ฉันรอนานเกินไปที่จะถาม แล้วเธอก็จากไป
นายพรากชีวิตเธอไป และการทำแบบนั้นคือก็พรากชีวิตฉันไปด้วย
หรือชีวิตของฉันที่ควรจะเป็น
ดังนั้นก็ใช่ ฉันยังเก็บความรู้สึกเชิงลบอยู่
ถึงอย่างนั้น ผมก็ขอบคุณ
การสกัดเสร็จสมบูรณ์
ปิดเครื่องเจาะหิน
โอเค รีบปิดรูเลย
ออกไปจากที่นี่กัน
ว่าไงคะ อบอุ่นไหม
เราเพิ่งเลิกกัน
นายคิดว่า "เปย์ เปอร์ วิว" แปลว่าอะไรล่ะ
ฉันไม่เคยคิดถึงมันเลย ก็นึกว่าเป็นคำภาษาต่างประเทศ
อย่าง "อาลาคาร์ต" หรือ "อินเอสโครว์"
ไม่ใช่ซะหน่อย
ให้ตาย
แล้วนายมีข่าวดีอะไร
ฉันถูกไล่ออกน่ะ
- อะไรนะ - ใช่
ไม่
ไม่ว่าพวกนายคิดจะทำอะไรก็ตาม
ลืมไปได้เลยและออกไปจากที่นี่ซะ
- กอร์ดอน… - ฉันบอกให้ออกไป
กอร์ดอน เกิดอะไรขึ้น
พวกเขาจะมาเอาตัวผมไป
อะไรนะ
นายอยู่ที่นี่ไม่ได้ นายก็รู้
งั้นนายก็ควรตั้งวันที่ให้ถูก
และโผล่หัวมาเมื่อสิบปีที่แล้วสิ ฉันไม่ไปหรอก
คุณไม่มีทางเลือก
อะไร นาย…
จะใช้กำลังลากฉันไปงั้นเหรอ
ถ้าจำเป็นต้องทำ
ตกลง
ก็ได้ ฉันจะไป
เราจะไปกันหมด
ฉันเสียใจด้วย กอร์ดอน ไม่ได้
ฉันจะไม่ไปโดยไม่มีครอบครัวฉัน
พ่อฮะ เกิดอะไรขึ้น
ไม่เป็นไรนะจ๊ะ ลูก
ทำไม จะฆ่าเราเหรอ
เปล่า แค่ทำให้สลบเหมือดน่ะ
และเมื่อพวกนายตื่นขึ้น เราก็ไม่อยู่แล้ว
และเราจะหายเข้ากลีบเมฆไปในโลกใบนี้
จนพวกนายไม่มีโอกาสหาพวกเราเจออีกเลย
ดังนั้นนายมีสองทางเลือก ออกประตูหรือกองที่พื้น เลือกเอา
กอร์ดอน นายรู้ตัวว่ากำลังทำอะไรอยู่…
ไอแซกเรียกนาวาเอกเมอร์เซอร์
ว่ามา
เราได้ไดโซเนียมมาแล้วและกำลังกลับกระสวย
รับทราบ เมอร์เซอร์ออก
เอาละ เราจะพานายกลับบ้าน
ฉันว่านายไม่ได้ยินที่ฉันพูดนะ บอกแล้วไง ฉันไม่…
จากปี 2015
อะไรนะ
ย้อนเส้นเวลากลับไป นายขอความช่วยเหลืออยู่ที่นั่น
มันเป็นการข้ามไปสิบปี เราจะทำสำเร็จ
ไม่นะ
ไม่นะ ไม่ ไม่ได้นะ
กอร์ดอน เขาหมายความว่ายังไง
เขาหมายความว่าจะกลับมาหาผม ย้อนกลับไปสิบปีที่แล้ว
อะไรนะ
ไม่นะ แล้ว…
เราเหรอ
จะไม่มีเราเลย
ไม่มีเรา
ไม่มีเอ็ดเวิร์ด ไม่มีลูกในท้อง
พวกคุณเป็นคนประเภทไหนกัน
ฉันเสียใจจริงๆ
แต่ความเป็นจริงเรื่องนี้ไม่ควรมีอยู่
ความเป็นจริงของเราเหรอ
ของลูกชายฉัน ของลูกในท้องฉันน่ะเหรอ
คุณกำลังบอกว่าพวกเขาจะไม่มีอยู่
ฉัน…
ฉันไม่รู้
นั่นคือเหตุผลที่การทำตัวเป็นพระเจ้า ควบคุมประวัติศาสตร์ผิดกฎและผิดศีลธรรม
ใครทำตัวเป็นพระเจ้า
คนที่ทำตัวเป็นพระเจ้าอยู่คนเดียวที่นี่ก็คือนาย
การลบคนออกจากการมีอยู่ผิดกฎไหมล่ะ
เพราะฉันเรียกมันว่าการฆาตกรรม
ลาก่อน กอร์ดอน
ไว้เจอกันนะ
เอ็ด ฉันขอร้องละ ได้โปรดอย่าทำแบบนี้
ได้โปรดอย่าพรากครอบครัวฉันไป
พระเจ้าช่วย ถ้านายยังมีความดีอยู่บ้าง ได้โปรดอย่าทำเลยนะ
เอ็ด
มันจะเป็นยังไง
พ่อฮะ เรากำลังมีปัญหาเหรอ
ไม่จ้ะ
ฟังนะ
ไม่ว่ายังไง ผมจะรักทั้งคุณและลูกไปตลอด
เข้าใจไหม ไปตลอดเลย
ครอบครัวนี้แข็งแกร่งกว่าเวลา
และไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ก็ไม่มีใครพรากสิ่งนั้นไปจากเราได้
ฉันเชื่อคุณ
เมอร์เซอร์เรียกลามาร์ สถานะเราเป็นยังไง
เราสกัดไดโซเนียมได้ประมาณแปดกิโลกรัม
- จากการเจาะเนื้อโลกครับ นาวาเอก - นั่นจะพอไหม
ก็ฉิวเฉียดเลย แต่คิดว่าพอนะ
เข้ารหัสและกำหนดพิกัดเวลาที่แก้ไขใหม่แล้ว
โอเค มาลองกันใหม่
เปิดวาล์วฉีดไดโซเนียม
เชื่อมต่อพลังงานแล้ว
ผมกำลังเริ่มเปิดสนามเวลา
แกนคงที่
เดินเครื่องเต็มกำลังในห้า สี่ สาม สอง…
- รายงานซิ - เตรียมพร้อมครับ นาวาเอก
ไม่ตรงเป๊ะ แต่ก็ใกล้เคียง กอร์ดอนมาถึงประมาณหนึ่งเดือนที่แล้ว
เอาละ
พาเขากลับบ้านกัน
ให้ตาย
ดีจังที่ได้กลับมา
ดีใจที่ได้คุณกลับมา
ฉันดีใจที่เรา…
ฉันดีใจที่เราทำสำเร็จ
ฉันไม่เคยกังขาพวกนายเลย
อะไร
ไว้ค่อยพูดถึงมันทีหลังนะ
เจ๊งหมด ไหม้ซะเกลี้ยงเลย
ซ่อมได้ไหม
ถ้ามีเวลาหกเดือนก็อาจซ่อมได้
นี่เราไม่ได้พูดถึงแรงขับควอนตัมอยู่นะ
นี่เป็นเทคโนโลยีเชิงเวลาล้ำยุค
บางทีถ้าดร.อาโรนอฟมาเอง เขาอาจเร่งมือไปด้วยได้
แต่เขาจะยังไม่เกิดไปอีกสามศตวรรษครึ่ง
แต่เราไม่มีทางเลือกใช่ไหม
ถ้ามันใช้เวลาหกเดือน ก็ตามนั้น เราต้องลองดู
ถ้าไม่มีมันก็บินสู่อนาคตไม่ได้
ผมนี่โง่ชะมัดเลย
หมายความว่าไง
นั่นคือสิ่งที่เราทำไงล่ะ
เราต้องใช้เครื่องอาโรนอฟ เพื่อเดินทางย้อนอดีตใช่ไหม
แต่ถ้าอยากเดินทางไปโลกอนาคต เราก็มีวิธีที่มีอยู่แล้วตรงนี้ไง
- เรามีมันอยู่ตลอดเวลา - อธิบายซิ
เมื่อไหร่ก็ตามที่เราใช้แรงขับควอนตัม เราเคลื่อนที่เร็วกว่าแสง
และสนามควอนตัมสร้างฟองอากาศรอบยาน
ซึ่งแยกเราจากความต่อเนื่องของปริภูมิเวลา
ไม่งั้นเราก็จะขึ้นอยู่กับทฤษฎีสัมพัทธภาพ ของไอน์สไตน์ การขยายขนาดของเวลา
ยิ่งเราเข้าใกล้ความเร็วแสงเท่าไหร่
เวลาด้านนอกยานก็ยิ่งผ่านไปเร็วเท่านั้น
ไม่เห็นเหรอ
เราเพิ่งปิดสนามไป
สิ่งที่มันควรจะป้องกัน เราเพิ่งยอมให้เกิดขึ้น
เราผลักยานให้เข้าใกล้ความเร็วแสง สุดความสามารถเรา
และให้ไอน์สไตน์จัดการที่เหลือต่อ
ถ้าไม่วางสนามให้เข้าที่
ความเร็วขนาดนั้นจะทำให้ยานออร์วิลล์ มีความเสี่ยงสูงที่จะชน
แม้เพียงเศษฝุ่นระหว่างดวงดาว ก็อาจเป็นอันตรายต่อลำตัวยานได้
เราเปลี่ยนเส้นทางของพลังงานที่มีทั้งหมด ไปที่เกราะพลังงาน
แม้แต่ระบบพยุงชีพ
การเดินทางทั้งหมดจะใช้เวลาแค่สองนาที
มีดาวอัลฟ่าทูคานา อยู่ห่างจากโลกไปประมาณ 200 ปีแสง
ชาร์ลีจะกำหนดเส้นทาง ที่เลี่ยงเนบิวลาที่เป็นแก๊สและฝุ่นระหว่างดวงดาว
ถ้าเราเดินทางที่ความเร็วแสง 99.9999%
เราจะไปถึงและกลับมาในเวลาแค่ไม่กี่นาที
แต่เวลาบนโลกจะผ่านไปแล้ว 400 ปี
จะต้องมีการคำนวณที่แม่นยำ เพื่อให้มั่นใจว่าเวลาการไปถึงของเราถูกต้อง
ใช่ การคำนวณเป็นหน้าที่นายนะ เพื่อน ขอให้สนุกล่ะ
แล้วคุณคิดว่าไง
เอาเลย
ขอสถานะ เรือตรี
กำหนดเส้นทางแล้วค่ะ
ห้องขับถูกปรับให้เป็นความเร็วสัมพันธภาพ
ทุกคนรัดเข็มขัดให้ดี
สะพานเดินเรือเรียกลามาร์ เตรียมพร้อมนะ
รับทราบครับ นาวาเอก
กอร์ดอน ใช้แรงขับควอนตัม
ไม่น่าเชื่อว่าเรากำลังดูเวลาหลายสิบปี ผ่านไปอยู่ข้างนอกนั่น
กำลังเข้าใกล้อัลฟ่าทูคานา
จอห์น
ทุกอย่างเคลียร์
กำลังแล่นช้าลง
ผ่านไปแล้ว 200 ปี เหลืออีก 200 ปี
กำหนดเส้นทางไปโลก
วกยานกลับ
ได้ครับ
ลามาร์ เตรียมพร้อมนะ
ใช้แรงขับหลัก
ลามาร์เรียกสะพานเดินเรือ กอร์ดอน เปลี่ยนเป็นการควบคุมคอมพิวเตอร์
ใช้การตั้งค่าล่วงหน้าของไอแซก
เรียบร้อย
พาเรากลับบ้านหน่อยจ้ะ หนู
กำลังเข้าใกล้โลก
ขยายซิ
ต้องอย่างนี้สิ
- ทัลลา - สหภาพกลางกำลังตอบกลับค่ะ
เราได้รับอนุญาตลงจอด
ฉันไม่รู้จะพูดยังไง
ต้องเป็นเรื่องยากที่สุด ที่พวกนายเคยทำในชีวิตเลย
ใช่ พูดแบบนั้นยังน้อยไป
ฉันแค่… ไม่อยากเชื่อเลยว่า ฉันจะเห็นแก่ตัวได้ขนาดนั้น
เอาเส้นเวลาไปเสี่ยงเพื่อขู่พวกนายเหรอ
คุณถูกทดสอบในระดับที่เราไม่มีใครเคยเจอเลย
ใครจะบอกได้ว่าเราจะไม่ทำแบบเดียวกัน
ครอบครัวทรงพลังต่อคนคนหนึ่งมากนะ
ฟังนะ ฉันรู้ว่าไม่มีอะไร ที่จะทำให้พวกนายรู้สึกดีขึ้น
แต่ไม่รู้จะช่วยได้ไหม นายทำสิ่งที่ถูกต้องแล้ว
ต่อให้ยากแค่ไหน นายก็เลือกหน้าที่มาก่อน
ใช่ นายพูดถูก ฉันไม่รู้สึกดีขึ้น
มีเด็กสองคนที่จะไม่ได้เกิด
แต่จะได้อนาคตมา
นี่ เราสามคนไม่ได้ทำแบบนี้มานานแค่ไหนแล้ว
นานมาก
เหมือนวันเก่าๆ
ในวันเก่าๆ
เราคงกินหมดขวดนั่นไปแล้ว และฟาดอีกสองขวด
ใช่ พวกเราอายุน้อยกว่านี้
คุณพูดถูก มาทำให้ได้สามขวดกัน
(อีซีวี-197 ออร์วิลล์)
คำบรรยายโดย จริยา จริยวิชัย